ဖုံးကွယ်ထားသော အင်အား
Vol. 52 Ch. 774
လူတိုင်း ကျန်းတလီကို စိုးရိမ်သော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။
သူ၏ ပြိုင်ဘက် လီဂျီဟွန်းသည်လည်း ဓားကို အသုံးပြုသူ တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဓားသွားက အလွန်ပါးသော ဓားရှည် ဖြစ်သည်။ ကျန်းတလီမှာမူ လခြမ်းဓားကို အသုံးပြုနေသည်။
သိုင်းပညာရှင်များထဲတွင် ဓားနှင့် တုတ်များသည် အသုံးအများဆုံး လက်နက်များ ဖြစ်ကြပြီး ဓားမြှောင်က နောက်မှ လိုက်သည်။ လှံ၊ ပုဆိန်၊ လှံကြီးနှင့် အခြားသော လက်နက်များကိုမူ သုံးစွဲမှု နည်းပါးသည်။
“တရုတ်က ကျန်းတလီ!”
“ကိုရီးယားနိုင်ငံက လီဂျီဟွန်း”
နှစ်ဖက်ကြားမှ လေထုက ချက်ချင်း အေးခဲသွားသည်။
“စ”
စတင်ရန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်နှင့် ကျန်းတလီနှင့် လီဂျီဟွန်းတို့သည် တစ်ချိန်တည်း လှုပ်ရှားလာကြသည်။
လီဂျီဟွန်း၏ ပထမဆုံး လှုပ်ရှားမှုသည် တိုက်ရိုက် ခုတ်ချခြင်း ဖြစ်သည်။
ထိုဝှေ့ယမ်းချက်နှင့်အတူသူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး သူ၏ ခွန်အားသည် အလွန် အစွမ်းထက် သောကြောင့် လူများစွာကို အံ့အားသင့်သွားစေခဲ့သည်။
“ချီးပဲ ခွေးမသား”
ကျင့်ရှန်က အနောက်မှ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏ အမူအရာက သုန်မှုန်နေသည်။
ရဲ့လင်းချန်နှင့် အခြားသူများ၏ စိတ်ထဲ၌ လေးလံလာသည်။
လီဂျီဟွန်း၏ ခွန်အားက သာမန်ထက် ကျော်လွန်နေ၏။
၎င်းသည် မူလစိတ်ဝိညာဉ် အလယ်အလတ်အဆင့် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး ပိုင်ဆိုင်သင့်သော ခွန်အားမျိုး မဟုတ် တော့ပေ။
ကိုရီးယားနိုင်ငံမှ နှစ်ဦးသည် မူလစိတ်ဝိညာဉ် အလယ်အလတ်အဆင့်သို့ ဝင်ရောက်ခါစ ဖြစ်ပြီး အတင်းအကျပ် ဖိအားပေး၍ အဆင့်ချိုးဖြတ်ခဲ့ရသည်ဟူသော သတင်းသည် အဝေးသို့ ပျံ့နှံ့ခဲ့သည်။ သူတို့၏ အရှိန်အဝါများက အားနည်းနေပြီး တုန်ခါနေသောကြောင့် သူတို့သည် အမြောက်စာများဖြစ်ကြောင်း လူအများအပြား သိရှိထားကြပြီး ကိုရီးယားနိုင်ငံကလည်း ထိုအချက်ကို မငြင်းပေ။
သို့သော်လည်း ထိုအခိုက်အတန့်တွင် လူတိုင်းသည် လီဂျီဟွန်းကို လျှော့တွက်မိခဲ့ကြကြောင်း သိလိုက်ရသည်။
သူ့ဓား၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သည် ဖိနှိပ်နိုင်သော စွမ်းအားကို ဖွဲ့စည်းပြီးသားဖြစ်ပြီး လမ်းကြောင်းကိုလည်း လေ ထဲရှိ ချီစွမ်းအင်ဖြင့် ပိတ်ဆို့ထားသည်။ ၎င်းသည် သာမန် မူလစိတ်ဝိညာဉ် အလယ်အလတ်အဆင့် သိုင်းပညာရှင် တစ်ဦး လုပ်ဆောင်နိုင်သော အရာ မဟုတ်တော့ပေ။
ကျန်းတလီ၏ ကနဦး ရည်ရွယ်ချက်သည်လည်း စိတ်မြန်လက်မြန် တိုက်ခိုက်ရန် ဖြစ်သည်။ သူသည် တိုက်ပွဲကို အမြန်ဆုံး အဆုံးသတ်လိုပြီး သူ၏ ဓားဖြင့် ခုတ်ချလိုက်သည်။
“အခြေအနေ မကောင်းဘူး”
သူ၏ ပြိုင်ဘက်ကို လျှော့တွက်ပါက တန်ပြန်တိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရရန် ဖြစ်နိုင်ချေက သေချာသလောက်ပင်။
ရဲ့လင်းချန် မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး စင်မြင့်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။
ကိုရီးယားနိုင်ငံသည် အစကတည်းက တရုတ်ကို ပရိယာယ် သုံးနေခဲ့သည်။ သူတို့သည် ရန်သူကို သူတို့၏ အားနည်းချက်ကို ပြသပြီး အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။
လီဂျီဟွန်း၏ ဓားမှ အင်အားသည် ကျန်းတလီ၏ မျှော်လင့်ချက်ကို သိသာစွာ ကျော်လွန်နေသည်။
ထိုအချိန်တွင် ကျန်းတလီသည် နောက်ဆုတ်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။ သူ ရှောင်တိမ်းရန် နည်းလမ်းလည်း မရှိတော့ပေ။
သို့သော်လည်း သူသည် နောက်ဆုတ်ရန် စိတ်ကူးမရှိဘဲ အာရုံစိုက်နေသည်။
တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ဓားနှစ်လက်ချင်း ခုတ်ပိုင်းမိသွားသည်။
“ချွမ်”
ကျယ်လောင်သော အသံနှင့်အတူ ကျန်းတလီနှင့် လီဂျီဟွန်းတို့၏ မျက်နှာများ နီရဲလာကြပြီး သူတို့ နှစ်ဦးစလုံး နောက်ဆုတ်ခဲ့ကြသည်။
“ချွင် ချွင် ချွင်”
သို့သော်လည်း သူတို့ နှစ်ဦးစလုံးသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြိုင်တူ ဟန်ချက်ထိန်းလိုက်ပြီး ရှေ့သို့ ပြန်တက်လာကြသည်။ ဒုတိယ တိုက်ခိုက်မှုသည်လည်း ထိပ်တိုက် တိုက်ခိုက်မှု ဖြစ်သည်။
ကျယ်လောင်သော အသံနှင့်အတူ ဓားနှစ်လက်မှ မီးပွားများ ပျံထွက်သွားသည်။ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သည် အံ့အားသင့်စရာ ကောင်းလောက်သော ပုံစံဖြင့် နေရာအနှံ့သို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။
ထိုအခိုက်တွင် မည်သူမျှ နောက်မဆုတ်ခဲ့ပေ။ ထိုအစား သူတို့၏ ဓားများသည် အလွန်တိုတောင်းသော အချိန် အတွင်း ထပ်တလဲလဲ ခုတ်ပိုင်းခဲ့ကြသည်။
သတ္တုချင်း တိုက်မိသော အသံသည် မရပ်မနား ဖြစ်နေပြီး မီးပွားများသည် မီးပန်းများကဲ့သို့ ပွင့်မလာမီ မီးတန်း များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
ဓားရိပ်များသည် ကွင်းတွင် အများအပြား ဖြစ်နေပြီး စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားသည် နဂါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေကာ လူတိုင်းကို ပင့်သက်ရှိုက်သွားစေခဲ့သည်။
“ဒီလူ...သူ့ရဲ့ ခွန်အားကို ကောင်းကောင်းကြီး ဝှက်ထားခဲ့တာပဲ”
လင်းရှီ၏မျက်လုံးတွင် စိုးရိမ်မှုတို့နှင့် ပြည့်နှက်လာသည်။
“ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ၊ သူ့ခွန်အားကို အတင်းအကျပ် တိုးမြှင့်ထားတာ မဟုတ်ဘူးလား၊ ကိုရီးယားနိုင်ငံက ပါရမီရှင်တွေ အများကြီးကို ဘယ်လိုလုပ် ထွက်လာနိုင်တာလဲ”
ကျင့်ရှန်က မယုံနိုင် ဖြစ်နေပြီး တအံ့တဩ ပြောလိုက်သည်။
ထျဲကျွင့်၏ အသံသည်လည်း လေးနက် လာသည်။
“အဖြေက တစ်ခုတည်း ရှိတယ်၊ လီဂျီဟွန်းက မူလစိတ်ဝိညာဉ် အလယ်အလတ်အဆင့်ကို အခုမှ အဆင့်တက်ခဲ့တာ မှန်ပေမဲ့ သူ ချိုးဖောက်ဖို့ စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပင်တွေကို မှီဝဲခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး။ အဲ့အစား သူက အစကတည်းက ပါရမီရှင်တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့တာ၊ ဓားပါရမီရှင်တစ်ဦး”
“ကိုရီးယားနိုင်ငံရဲ့ ဘုရင်အဆင့် သိုင်းပညာရှင်တွေက သူ့ကို ဘာလို့ တပည့်အဖြစ် မလက်ခံခဲ့တာလဲ”
ချန်ရှောင်ရှောင်က မေးသည်။
“ကိုရီးယားနိုင်ငံရဲ့ ဘုရင်အဆင့် သိုင်းပညာရှင် သုံးဦးမှာ တပည့်ရင်း တစ်ယောက်ပဲ ရှိတယ်လို့ ဘယ်သူ ပြောလို့လဲ”
ထျဲကျွင့်က ပြန်မေးလိုက်သည်။
လူတိုင်း ထိတ်လန့် သွားကြသည်။
တကယ်တမ်းတွင် ကိုရီးယားနိုင်ငံသည် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ လူအများကို မှားယွင်းသော အချက်ပြမှုပေးခြင်းဖြင့် သူတို့ရဲ့ ခွန်အားကို ဖုံးကွယ်ရန် ကြိုးစားနေကြောင်း သိသာလှသည်။
“ရွံစရာပဲ”
လင်းရှီက ဒေါသတကြီး ပြောသည်။
“ဒါက နည်းဗျူဟာပဲလေ”
စွန်းဟုန်ထောင်က ဆက်ပြောသည်။
“ငါတို့ အဓိက စိုးရိမ်စရာက အခြားသူဖြစ်တဲ့ ဟန်အူယောင်းရဲ့ ခွန်အားကိုလည်း ဖုံးကွယ်ထားခြင်း ရှိ၊ မရှိ ဆိုတာပါပဲ”
လူတိုင်း၏ စိတ်ခံစားမှုက ချက်ချင်း နိမ့်ဆင်း သွားသည်။
ကွင်းအပြင်ဘက်တွင် အထွတ်အထိပ် ဘုရင်အဆင့် သိုင်းပညာရှင်များ အပါအဝင် အခြားသူများသည်လည်း အရာအားလုံးကြောင့် အံ့ဩနေကြသည်။
“ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ အင်အား ဟုတ်လား၊ ကိုရီးယားနိုင်ငံက ဘယ်လောက်တောင် ဖုံးကွယ်ထားတာလဲ”
ဝူထျန်းပေါင်က သတိပြန်ဝင်လာပြီး ချက်ချင်း စရှင်းပြလေသည်။
“ဒီနှစ်ယောက်ရဲ့ ဓားကျွမ်းကျင်မှုတွေက ဆယ်နှစ်ကျော် လေ့ကျင့်မှုကို ဖြတ်သန်းခဲ့တဲ့ အမျိုးအစား ဖြစ်တာ သေချာတယ်။ ကိုရီးယားနိုင်ငံရဲ့ မထင်ထားတဲ့ လီဂျီဟွန်းမှာ တကယ်တမ်း ဒီလို ခွန်အားမျိုး ရှိလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူမှ မထင်ခဲ့ကြဘူး။ အရင်တုန်းက သူ့ကို ပြိုင်ဘက်ကို ပင်ပန်းစေမယ့် အမြောက်စာလို့ ထင်ခဲ့မိတာ ရယ်စရာ ကောင်းတာပဲ”
“ဒါပေမဲ့ တရုတ်ရဲ့ ကျန်းတလီမှာလည်း အံ့ဩစရာ ခွန်အား ရှိတယ်။ သူ့ရဲ့ ဓားကျွမ်းကျင်မှုတွေဟာ ပြင်းထန်ပြီး လွှမ်းမိုးတယ်၊ သူ စစချင်း ထိတ်လန့်သွားခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတော့ ခြေလှမ်းမှန် သွားပြီ”
ကျန်းတလီသည် တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုစီ နောက်ပိုင်းတွင် ပို၍ပို၍ စိုးရိမ်လာသည်။ ထိုတိုက်ခိုက်မှုများအားလုံးကို ခံယူရန် ခက်ခဲသည်။ ထို့အပြင် သူသည် လခြမ်းဓားကို အသုံးပြု နေသော်လည်း တစ်ဖက်၏ ဓားရှည်သည် ၎င်းကို တကယ်တမ်း ပိတ်ဆို့နိုင်ခဲ့သည်။ ၎င်းသည် အလွန် အားကောင်းနေသည်။
သို့သော် ထိုမျှလောက်သာ ဖြစ်သည်။
လီဂျီဟွန်းသည် အမှန်တကယ် သန်မာသော်လည်း သူ့တွင် ပြင်းထန်သော အားနည်းချက် ရှိသည်။ သူသည် မူလစိတ်ဝိညာဉ် အလယ်အလတ်အဆင့်သို့ ယခုမှ အဆင့်တက်ခဲ့ခြင်းကြောင့် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်က ပို၍ အားနည်းလေသည်။
ကျန်းတလီသည် လီဂျီဟွန်းက ခွန်အားကို ဖုံးကွယ်ထားခြင်း ရှိ၊ မရှိကို ဂရုမစိုက်ပေ။ ဘယ်လိုနည်းနှင့်မဆို သူက သူတို့ကို ညှာနေမည် မဟုတ်ပါ။
သူသည် ညာခြေဖြင့် ရှေ့သို့ တစ်လှမ်း တက်လိုက်ပြီး လီဂျီဟွန်းနှင့် ပြန်နီးကပ်သွားသည်။ သူ၏ ဓား အလင်းရောင်သည် သက်တံကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းခြင်းဖြင့် အားကောင်းသော စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအင်က ဓားကို ဖုံးအုပ်ထားသည်။ ကြီးမားပြီး မျက်စိကျိန်းစရာ ဓားအလင်းသည် လှိုင်းလုံးကဲ့သို့ အသံနှင့်အတူ ဓားတစ်ခုလုံးကို ပတ်ထားသည်။
“ချွင်”
ဓားကြောင့် ကြီးမားသော ပေါက်ကွဲမှု တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
လီဂျီဟွန်း၏ လက်များ ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်နေသည်။ သူ့လက်ထဲရှိ ဓားရှည်သည် မရပ်မနား တုန်ခါနေသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် နောက်သို့ လွင့်စင်သွားပြီး ဆယ်မီတာကျော် အကွာသို့ ရောက်ပြီးမှ ရပ်တန့်ခဲ့သည်။
သူ၏ ပါးစပ်ထောင့်မှ သွေးများ စီးထွက်လာသည်။ သူ၏ ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါများသည် တုန်လှုပ်မှုကြောင့် ဒဏ်ရာရပြီး ဖြစ်သည်။
ကျန်းတလီသည် အမူအရာ မရှိပေ။ သူသည် လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဓားကြီးကို ဆွဲပြီး လီဂျီဟွန်းကို အသက်ရှူရန် အခွင့်အရေး မပေးဘဲ ရှေ့သို့ တက်လာသည်။
လူတိုင်း အသက်အောင့် ထားကြသည်။ အောင်ပွဲ သို့မဟုတ် ရှုံးနိမ့်ခြင်းသည် ဤတိုက်ကွက်အပေါ် မူတည်နေသည်။
လီဂျီဟွန်းသည် သူ၏ ခွန်အားကို ဝှက်ထားသော်လည်း ကျန်းတလီကို ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ခြင်း မရှိ ဟူသောအချက်မှာ ငြင်းမရသော အချက် ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ကျန်းတလီကို ပင်ပန်းစေရန်ဖြစ်ပြီး သူသည် ကျန်းတလီ၏ ခွန်အားကို မည်မျှ ကုန်ခန်းစေနိုင်သည်ဆိုခြင်းအပေါ် မူတည်နေသည်။
“ကျန်းတလီက ဒီ တိုက်ပွဲကို အမြန်ဆုံး အဆုံးသတ်ချင်တယ်ဆိုတာ သိသာနေပြီ”
ဝူထျန်းပေါင်က ရှင်းပြလေသည်။
လူတိုင်း၏ မျက်လုံးများသည် ကွင်းပေါ်တွင် အာရုံစိုက်နေသည်။
ကျန်းတလီသည် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များစွာကို အသုံးပြုခဲ့ပြီး ၆၀-၇၀% ခန့် လုံးဝ ကုန်ဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် နောက်ဆက်တွဲ ပွဲစဉ်များအတွက် အလွန် ဆိုးရွားသော အခြေအနေ ဖြစ်နေပြီး လီဂျီဟွန်း၏ ပန်းတိုင် ပြီးမြောက်ပြီးသား ဖြစ်သွားလေသည်။
သို့သော်လည်း လီဂျီဟွန်းသည် လက်လျှော့ရန် ငြင်းဆန်နေသေးသည်။
‘မင်း ငါ့ ခွန်အားကို ဆက်ကုန်အောင် လုပ်ချင်နေသေးတာလား”
ကျန်းတလီ၏ မျက်လုံးများ အေးစက်စွာ လင်းလက်သွားသည်။ မျက်တောင်တခတ်အတွင်း အခြား ခုတ်ချက်တစ်ခု ကျရောက် လာသည်။
သို့သော်လည်း သူ၏ ခုတ်ချက် ကျရောက်လာသည်နှင့် နောက်ဆုတ်နေသော လီဂျီဟွန်းသည် ရုတ်တရက် ကျားတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ရှေ့သို့ ခုန်လိုက်သည်။
လခြမ်းဓား၏ ရှေ့သည် ဓားသွားဖြစ်ပြီး အနောက်တွင် လက်ကိုင်ရှည် ရှိသည်။
လီဂျီဟွန်း၏ ဓားရှည်သည် ဓားလက်ကိုင်ကို ပိတ်ဆို့လိုက်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ကျန်းတလီ၏ ရှေ့တွင် နီးကပ်စွာ ရောက်ရှိနေသည်။
“ဖူး”
လီဂျီဟွန်း၏ လက်ဖဝါး ကွဲအက်သွားပြီး သူသည် သွေးတစ်လုပ် ထပ်အန်လာသည်။ အနီရောင် အရည် စီးကြောင်းသည် ကျန်းတလီ၏ မျက်နှာဆီသို့ တည့်တည့် စဉ်သွားသည်။
“သွေးမြှား”
သွေးမြှား၏ အမြန်နှုန်းသည် အလွန် မြန်ခဲ့ပြီး သူတို့ နှစ်ဦးကြားမှ အကွာအဝေးသည် အလွန် နီးကပ်နေခဲ့သည်။
အရေးကြီးသော အခိုက်အတန့်တွင် ကျန်းတလီသည် သူ၏ ခေါင်းကို လျင်မြန်စွာ လှည့်လိုက်သည်။ သွေးစိမ်းများသည် သူ၏ မျက်နှာ၏ ညာဘက်ခြမ်းကို ဖြတ်၍ စီးဆင်းသွားပြီး သူ၏ ညာဘက်မျက်လုံး၏ အောက်ခြေကို ပွတ်ဆွဲကာ ဒဏ်ရာရှည်တစ်ခုကို ထားခဲ့သည်။
သွေးစိမ်းများ စီးဆင်းလာသည်။ ၎င်းသည် ထိတ်လန့်စရာ မြင်ကွင်း ဖြစ်သည်။ ဒဏ်ရာသည် အနည်းငယ် ပိုမြင့်ခဲ့ပါက ကျန်းတလီ၏ ညာဘက်မျက်လုံးသည် ကန်းသွားလောက်ပြီဖြစ်သည်။
ထို့အပြင် လီဂျီဟွန်းသည် သူ၏ ခြေထောက်ကိုလည်း မြှောက်ပြီး ကျန်းတလီ၏ ဝမ်းဗိုက်ကို ကန်လိုက်သည်။
ကျန်းတလီသည် အနည်းငယ် စိတ်ပျံ့လွင့် နေသော်လည်း သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများသည် လုံးဝ မနှေးခဲ့ပေ။ သူသည်လည်း ခြေထောက်ကို မြှောက်ပြီး လီဂျီဟွန်းနှင့် တိုက်မိစေခဲ့သည်။ တစ်ချိန်တည်းတွင် သူသည် ဓား၏ လက်ကိုင်ကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် လွှတ်လိုက်ပြီး လီဂျီဟွန်းကို လက်သီးဖြင့် ထိုးလိုက်သည်။
“ဝုန်း”
လီဂျီဟွန်း၏ ခန္ဓာကိုယ် နောက်သို့ လွင့်သွားသည်။ တစ်ချိန်တည်းတွင် ကိုရီးယားနိုင်ငံ၏ ခေါင်းဆောင်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလာသည်။
“အရှုံးပေးတယ်”
...