အခန်း (၆၉)

"ဝုန်း...."

မှောင်မိုက်သော ညတွင် မီးတောက်တစ်ခု ကောင်းကင်သို့ ပစ်လွှတ်တက်သွားသည်။

ချန်ဆန်းရှီသည် အိတ်တစ်လုံး သယ်ဆောင်ကာ အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွားသည်။

ဒီတစ်ကြိမ်တော့ သူ တကယ်ပဲ ချမ်းသာသွားပြီ။

မထွက်ခွာမီတွင် သူက သယ်ဆောင်နိုင်သမျှ အရာအားလုံးကို ထုပ်ပိုးရုံသာမက ဆေးဆရာထံမှ ဆေးပညာစာအုပ် အများအပြားကိုပါ ရယူခဲ့ပြီးနောက် သူတို့ကို စကားမပြောနိုင်စေရန် သတ်ပစ်ခဲ့သည်။

အားလုံးပေါင်း တန်ဖိုးဘယ်လောက်ရှိမှန်းတောင် သူ မသိတော့

ထို့အပြင် ဖယ်ရှားရန် အလောင်းများ များပြားလွန်းသဖြင့်၊

ချန်ဆန်းရှီက မြှားဒဏ်ရာကို တစ်စုံတစ်ဦးက မှတ်မိသွားမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် ၎င်းတို့ကို ကျယ်ဝန်းသော ခြံဝန်းအတွင်း စုပုံကာ အားလုံးကို မီးရှို့ပစ်ခဲ့သည်။

ဤကဲ့သို့ ရှုပ်ထွေးမှု ဖြစ်ပွားပြီးနောက်၊

သိုင်းပညာခန်းမသည် ဆေးဝါးများ စမ်းသပ်ရန်အတွက် လူများကို အရှင်ဖမ်းဆီးရဲတော့မည် မဟုတ်သည်မှာ သေချာသည်၊ ၎င်းကို ကောင်းမှုတစ်ခုအဖြစ် မှတ်ယူနိုင်သည်။

ချန်ဆန်းရှီက သူ၏ စိတ်ထဲတွင် မကြာသေးမီက ဖြစ်ရပ်များကို ပြန်ပြောင်း အမှတ်ရလိုက်သည်။

ဝိညာဉ်အစေ့သည် တကယ်ပဲ သိုင်းပညာကို တိုးတက်စေနိုင်သည်တဲ့လား။

ဧကရာဇ်က တကယ်ပဲ နတ်ဘုရားတစ်ပါးနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့သလား။

သူက တကယ်ပဲ နတ်ဖြစ်ဖို့ လေ့ကျင့်နေခြင်းလား။

နတ်ဘုရားရတနာကို ဘယ်လိုသုံးရမလဲ အထူးမီးလျှံကို သုံးပြီး ဝိညာဉ်အစေ့ကို ချက်ပြုတ်ရမှာလား။

ချန်ဆန်းရှီက အမျိုးမျိုးသော အရာများကို ခန့်မှန်းကြည့်သည်။

ဤလမ်းကြောင်းကို လိုက်လျှောက်ခြင်းသည် သေချာပေါက် မှန်ကန်သည်။

ဤနှင့်အတူ ကိစ္စပြီးဆုံးသွားပြီ။

ရှန်ထင်ချွန်က အပြစ်ကို ဝန်ခံရန် ဆန္ဒရှိနေသရွေ့ မည်သူမျှ သူ့ကို သံသယဝင်မည် မဟုတ်ပေ။

ထို့နောက် သူက ဖြည်းဖြည်းချင်း လေ့လာရန် အချိန်များစွာ ရှိသည်။

ချန်ဆန်းရှီ ကျောပေါ်တွင် အိတ် သုံးလေးလုံးဖြင့် ကျားခေါင်းတောင် မှ အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွားသည်။

ဒီအရာအားလုံးကို ပြန်ယူသွားရန် လက်တွေ့မကျသဖြင့် ပထမဦးစွာ ယန်

ဘင်းကျေးရွာ ရှိ အိမ်ဟောင်းတွင် ဝှက်ထားခဲ့ပြီးနောက် တပ်ရင်း၏ စစ်စခန်းသို့ လမ်းပတ်ကာ ပြန်လာခဲ့သည်။

"အစ်မကြီးဆွန် မရှိဘူးလား"

ချန်ဆန်းရှီက တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေကြောင်း ခံစားမိသည်။

ဧည့်ခန်းမှာ ဗလာနတ္တိပင်

သူ၏ အိပ်ခန်းသို့ အလျင်အမြန်သွားကာ တံခါးအပေါက်နှင့် ပြတင်းပေါက်နှစ်ခုစလုံးမှ ဆံပင်တစ်ချောင်းစီ ကောက်ယူပြီးမှသာ သက်ပြင်းချနိုင်ခဲ့သည်။

မထွက်ခွာမီတွင်

သူကအမှတ်အသားအဖြစ် အမလန်၏ ဆံပင်အချို့ကို ကြိုတင် နုတ်ယူထားခဲ့သည်။

သူ အလွန်အကျွံ စဉ်းစားမိနေသည်ဟု ထင်ရသည်။

ဆွန်လီက သူ့ကို စောင့်ကြည့်ရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိခဲ့ပေ။

သို့သော် ညလယ်ကြီး ဘယ်ကိုသွားနေပါလိမ့်။

သူမက ဆေးဝါးချိုင့်ဝှမ်းနှင့် ပတ်သက်သော သဲလွန်စတစ်ခုခုကို တွေ့ရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

"ငါ အရင် လှုပ်ရှားလိုက်တာ ကံကောင်းသွားတာပဲ"

...

"အစ်မ၊ တစ်စုံတစ်ယောက် ရောက်ပြီးနှင့်နေပြီနဲ့ တူတယ်"

ဆွန်ပုချီသည် နံရံပေါ်တွင် ရပ်နေရင်း ခြံဝန်းအတွင်းမှ မီးတောက်လောင်ကျွမ်းနေသည်ကို ကြည့်ကာ အေးဆေးစွာ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာသည်။

"ပြောဖို့ လိုသေးလို့လား"

ဆွန်လီသည်ပြစ်မှုကျူးလွန်သူက အလောင်းများကို မီးရှို့ရန် တူးထားသော တွင်းကို ကြည့်ပြီး "ဒီလူက တောမီးလောင်မှာတောင် စိုးရိမ်နေသေးတယ်..."

"တကယ်ကို ကောင်းတဲ့လူပဲ"

ဆွန်ပုချီက ခံစားချက်ဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည်။

မကြာသေးမီက ဆွန်လီနှင့် ဆွန်ပုချီတို့သည် တစ်ဦးက ပေါ်တင်၊ တစ်ဦးက လျှို့ဝှက်ဖြင့်၊

သိုင်းပညာခန်းမမှ တပည့်များသည် မြို့မှ ထွက်ခွာပြီး တောင်ပေါ်သို့ မကြာခဏ သွားလာနေသည်ကို သတိပြုမိသဖြင့် ယနေ့ည လာရောက် စစ်ဆေးရန် စဉ်းစားခဲ့ကြသည်။

အနီးအနားတွင် မီးလောင်သည်ကို တွေ့သောအခါ ရောက်လာပြီး ဤမြင်ကွင်းကိုသာ တွေ့ရတော့သည်။

"မီး၊ မီးငြှိမ်းကြ"

...

အနီးအနားရှိ အခြားသော ဆေးဥယျာဉ်များမှ ညစောင့်များသည် ပုံမှန်မဟုတ်သည်ကို သတိပြုမိကာ လူများကို ဦးဆောင်ပြီး အော်ဟစ်ပြေးလာကြသည်။

"ပြန်ကြစို့"

ဆွန်လီက သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချလိုက်သည် "နောက်နေ့မှ တခြားဆေးဥယျာဉ်တွေကို စစ်ဆေးတာပေါ့"

...

နောက်တစ်နေ့တွင်၊

ချန်ဆန်းရှီက စစ်စခန်းသို့ ရောက်သည်နှင့် လူအများအပြား ထိုဖြစ်ရပ်ကို ဆွေးနွေးနေကြသည်ကို ကြားလိုက်ရသည်။

"ကြားမိလား"

"မနေ့ညက တောင်ရဲ့ဒုတိယလွာ မှာ မီးလောင်ခဲ့တယ်တဲ့"

"ဒီမနက် မြို့လှည့်ကင်းလှည့်တုန်းက တောင်ပေါ်ကနေ မီးလောင်ထားတဲ့ အလောင်းအချို့ကို သယ်လာတာ ငါ ကိုယ်တိုင် မြင်ခဲ့ရတယ်"

"အဲဒါ တင်ယွမ်သိုင်းပညာခန်းမက သခင်လေးက မီးလောင်သေဆုံးသွားတာနဲ့ တူတယ်"

"ရုတ်တရက် တောမီး ဘာလို့ လောင်တာလဲ"

"သိသာပါတယ်၊ တစ်စုံတစ်ယောက်က တမင်လုပ်တာ"

"ဘယ်သူက ဒီလိုလုပ်ဖို့ ရဲရဲတင်းတင်း ရှိတာလဲ"

...

ခဏတာ နားထောင်ပြီးနောက် ချန်ဆန်းရှီသည်သိုင်းကွင်း သို့ ဦးတည်သွားကာ သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများကို မြင်းပုံစံလေ့ကျင့်ခန်းများ ပြုလုပ်ရန် စုဝေးစေခဲ့သည်။

သူတို့ထဲမှ အချို့သည် အရင်ကလိုပင် မြင်းပုံစံလေ့ကျင့်ခန်း လုပ်နေစဉ် ပျင်းရိစွာ ရှောင်လွှဲနေကြသည်။

"မင်း လီကျွမ်း က လျှိုကျင်းလား"

ချန်ဆန်းရှီက ချဉ်းကပ်လာပြီး အေးဆေးသောလေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်ပါတယ် အလံမှုး ကျွန်တော့်ကို သိသလား" ထိုလူက အံ့ဩစွာ မေးသည်။

"မှတ်မိတယ်"

ချန်ဆန်းရှီကမေးလိုက်သည် "လေ့ကျင့်ရေး ဘယ်လိုလဲ"

"အဆင်ပြေပါတယ်၊ ဒါပေမယ့် ပင်ပန်းလွန်းလို့ပါ"

ထိုလူက နောက်ပြောင်သော အပြုံးဖြင့် ပြောသည် "လယ်ယာလုပ်တာထက်တောင် ပိုပင်ပန်းတယ်"

"ဒါဆို မင်း လယ်ယာလုပ်ဖို့ ပြန်သွားသင့်တယ်"

ချန်ဆန်းရှီကက ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည် "ရွှီဝမ်ချိုင်သူ့ကို ဒီရက်ပိုင်းအတွက် ရိက္ခာတွေ သွားထုတ်ခိုင်းလိုက်"

"အရှင်"

ရုတ်တရက် ထုတ်ပယ်လိုက်ခြင်းကြောင့် ထိုလူသာမက ပရိသတ်အားလုံးပါ နားမလည် ဖြစ်သွားကြသည်။

"ကောင်းပြီ၊ ငါ မင်းတို့ကို ပြောစရာရှိတယ်"

ချန်ဆန်းရှီက သူတို့ကို ဆက်လက် ခွင့်မပြုနိုင်တော့ကြောင်း သိလိုက်သည်။

သူက အားအင်များကို စုစည်းပြီး အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ပြောသည် "မင်းတို့အားလုံး ငါနဲ့တူတူ မြို့ပြင်က ကျေးလက်ဒေသမှာ ကြီးပြင်းလာပြီး ငါက မင်းတို့ကို ကြည့်ရှုစောင့်ရှောက်မယ်လို့ ထင်လို့ စစ်တပ်ထဲ ဝင်လာတာကို ငါ သိတယ်"

"ဟုတ်တယ်၊ ငါ တကယ်ပဲ မင်းတို့ကို ကြည့်ရှုစောင့်ရှောက်မယ်"

"ဒီနေရာမှာ တခြားအရာတွေကို ငါ အာမခံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

"ငါ ချန်ဆန်းရှီက မင်းတို့ရဲ့ အစားအစာ တစ်စေ့တစ်မြူ၊ ကြေးနီတစ်ပြားကိုမှ ခိုးယူမှာ မဟုတ်ဘူး၊ အရည်အချင်းရှိတဲ့သူတွေကိုလည်း သိုင်းပညာတွေ ပေးနိုင်ဖို့ ငါ အတတ်နိုင်ဆုံး ကြိုးစားမယ်"

"ဒါပေမယ့်"

"ဒါက စစ်တပ်ဖြစ်တယ်၊ သရုပ်ဆောင်အဖွဲ့ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ မင်းတို့ နားလည်စေချင်တယ်၊ မကြာခင် မင်းတို့ထဲက တချို့ သေရတော့မယ် တကယ်ပဲ သေရတော့မယ်လို့ ပြောတာပါ"

"အခု ကောင်းကောင်း မလေ့ကျင့်ရင် နောင် စစ်ပွဲဝင်တဲ့အခါ မင်းတို့ ကိုယ့်

ကိုယ်ကိုယ် သေစေရုံသာမက တခြား ညီအစ်ကိုတွေကိုပါ သေစေလိမ့်မယ်"

"ဒါကြောင့် ငါ အခုပဲ ရိုးသားတဲ့ အမှန်တရားကို ကြိုပြောထားတာပါ"

"ဒီနေ့ကစပြီး ပျင်းရိပြီး ပေါ့ပေါ့ဆဆ လုပ်ရဲတဲ့သူ မှန်သမျှ လျှိုကျင်းလိုပဲ အိမ်ပြန်ပြီး လယ်လုပ်လိုက်ကြ"

"ငါ့ရဲ့ လက်အောက်မှာ ဒီလို ပိုးမွှားမျိုးကို ရှိခွင့် မပြုဘူး"

"နားလည်လား"

သူ စကားပြောပြီးသောအခါ သိုင်းကွင်းမှာ လုံးဝ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

အရင်က ပေါ့ဆခဲ့သူများသည် ရှက်ရွံ့သော အမူအရာများကို ပြသကြသည်။

"နားလည်ပါတယ်"

အချိန်အတော်ကြာမှ သူတို့အားလုံး တစ်ညီတည်း ပြန်ဖြေကြသည်။

သူတို့သည် သူတို့ရှေ့မှ လူငယ်ကို အမှန်တကယ် လေးစားကြသော်လည်း သိုင်းပညာ လေ့ကျင့်ရေးကို အကျင့်မရသေးပေ။

စစ်တပ်ထဲ ဝင်ခြင်းမှာ သူတို့၏ ရွာသားချင်းများ ဆွေးနွေးဆုံးဖြတ်ပြီး လုပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

မည်သူမဆို မောင်းထုတ်ခံရပါက ကြီးမားသော ရှက်စရာ ဖြစ်လိမ့်မည်။

ချန်ဆန်းရှီက အတွင်းစိတ်မှ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

သူသည် စံနမူနာ ပြသရမည်ကို သိသည်။

မဟုတ်ပါက သူ၏ ပေါင်းသင်းရ လွယ်ကူမှုကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး စည်းကမ်းများကို ရဲရဲတင်းတင်း ချိုးဖောက်သူများ အမြဲ ရှိနေလိမ့်မည်။

ပထမဆုံး စစ်မှုထမ်းသည့်နေ့ကတည်းက ကောင်းကောင်း မလေ့ကျင့်ဘဲ အခြားသူများကိုပါ စခန်းမှ ခိုးထွက်ပြီး အိမ်တွင် နားနေရန် အားပေးခဲ့သော လျှိုကျင်းလို လူမျိုး။

ထိုကဲ့သို့သော လူမျိုးကို ထားရှိခြင်းဖြင့် ဘာအကျိုးရှိမည်နည်း။

"ဆက်လုပ်"

ချန်ဆန်းရှီ၏ အမိန့်အရ

စစ်သားများသည် သူတို့၏ သစ်လုံးထိုး လေ့ကျင့်ခန်းများကို အလျင်အမြန် ပြန်လည် လုပ်ဆောင်ကြပြီး တစ်ယောက်ချင်းစီက သွားများကို ကြိတ်ကာ ဆက်လက် လုပ်ဆောင်ကြသည်၊ မည်သူမျှ နောက်ထပ် ပျင်းရိရဲခြင်း မရှိတော့ပေ။

ထိုအချိန်တွင် မနေ့က လာရောက်ခဲ့သော သခင်လေးသည် ဤလမ်းအတိုင်း ရောက်လာသည်။

အချိန်ကိုက်ပင်။

...

တင်ယွမ်သိုင်းပညာကျောင်း

အစိမ်းရောင် အပင်များ ပြည့်နေသော ခြံဝန်းအတွင်း မီးလောင်ထားသော အလောင်းများစွာကို ချထားသည်၊ အားလုံးမှာ မည်းနက်ပြီး မာကျောနေကာ မီးခြစ်ဆံများနှင့် တူပြီး လူဟု မှတ်မိနိုင်ရန် မလွယ်ကူပေ။

"ဘယ်... ဘယ်တစ်ယောက်က ကျန်းအာ လဲ"

ခန်းမသခင်လျိုရှန်ကျီ ၏ မျက်လုံးများသည် သွေးစို့နေပြီး သူ၏ စိတ်

ခံစားချက်များသည် ပြိုကွဲလုနီးပါး ဖြစ်နေသည် "ဘယ်သူလဲ ဘယ်သူက ဒီလောက် ရက်ရက်စက်စက် လုပ်ရဲတာလဲ"

သူ့တွင် ကလေး လေးယောက် ရှိသော်လည်း သားတစ်ယောက်သာ ရှိသည်

ယခုတော့ ခန္ဓာကိုယ်တောင် မကျန်အောင် သေဆုံးခဲ့ရသည်။

အခြား ခေါင်းဆောင်နှစ်ဦးလည်း ရှိနေသည်။

"ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ကိစ္စတွေ ပေါ်သွားပြီနဲ့ တူတယ်"

ဖန်ကွမ်းသည် ထိတ်လန့်တကြား ဖြစ်နေသည် "ဒါပေမယ့် ထူးဆန်းတာက ဘာလို့ ကျွန်တော်တို့ဆီ ဘယ်သူမှ မလာတာလဲ"

တောင်ပေါ်က ဖြစ်ရပ်ကို ကြုံတွေ့ခဲ့သူသည် ဒီလောက်အထိ အေးဆေးနေစရာ မရှိပေ။

မကြာသေးမီက စုံစမ်းစစ်ဆေးနေသူ များစွာ ရှိခဲ့သည်။

"ငါ့သား"

လျိုရှန်ကျီသည် ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုဖြင့် လွှမ်းမိုးနေကာ အလောင်းများကို အနီးကပ်ကြည့်ပြီး သူ့သား ဘယ်သူဖြစ်သည်ကို ရှာဖွေနေသည်၊ သူ့စကားတွေကို နားထောင်ရန် စိတ်မပါပေ။

ဖန်ကွမ်းက ဘေးသို့ လှည့်လိုက်သည် "ဦးလေးလျို ဒီကိစ္စရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ ဘယ်သူရှိမယ်လို့ ထင်လဲ"

"ကျွန်တော် မှတ်မိသလောက်ဆို အစ်ကိုလျိုရဲ့သားနဲ့ အဲဒီ အစေခံအိုကြီး နှစ်ဦးစလုံးက အရိုးဖွဲ့စည်းခြင်း အဆင့်မှာ ရှိတယ် မဟုတ်လား"

တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သော ခန်းမသခင်လျိုကနောက်ဆုံးတွင် ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောလာသည် "ဒါ့အပြင် တပည့်ရင်း ခုနစ်ယောက် ရှစ်ယောက်လောက်က ဆေးဥယျာဉ်ကို စောင့်ကြပ်နေတာတောင် တစ်ယောက်မှ ပြန်လွတ်မလာဘူး"

"ဒါက တိုက်ခိုက်သူက ထူးခြားတဲ့ အဆင့်အတန်းရှိပြီး အရိုးဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့် သိုင်းပညာရှင်တွေကို ကြက်တွေ၊ ခွေးတွေကို သတ်သလို သဘောထားတယ်ဆိုတာ ပြတယ်"

"ပိုယန်ခရိုင်ကို ကြည့်လိုက်ရင် ဒီလိုလုပ်နိုင်တာ ဘယ်သူရှိမယ်လို့ ထင်လဲ"

"ရှန်ထင်ချွန်"

ဖန်ကွမ်းသည် ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားသည် "သူ တစ်ခုခု သတိထားမိလို့၊ ဆေးဝါးချိုင့်ဝှမ်းထဲကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ပြီး လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို စုံစမ်းပြီးနတ်ဘုရားရတနာရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ကို တစ်ဦးတည်း ပိုင်ဆိုင်ဖို့ စီစဉ်နေတာ သေချာတယ်"

"မှန်တယ် အတိအကျပဲ"

ခန်းမသခင်လျိုက အတည်ပြုသည် "မဟုတ်ရင် ငါတို့ ကိစ္စတွေ ပေါ်သွားရင် ဘာလို့ ငါတို့ဆီကို မေးခွန်းတွေ မလာတာလဲ။ ရှန်ထင်ချွန်ဆိုရင်တော့ အဓိပ္ပာယ်ရှိတယ် နတ်ဘုရားရတနာက သူ့လက်ထဲမှာ ရှိနေရင် ဒီကိစ္စကို ဘာလို့ ဖော်ထုတ်စေချင်မှာလဲ"

"ရှန်ထင်ချွန်က တကယ်ကို မကောင်းဆိုးဝါးပဲ"

ဖန်ကွမ်းက ဒေါသတကြီး ကျိန်ဆဲသည် "ဝူမိသားစုကို ဖျက်ဆီးရုံနဲ့ မကျေနပ်ဘူး၊ အခု သူ့ရဲ့ အတွင်းအားသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ကို အားကိုးပြီး ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အားနည်းချက်တွေကို သိနေတော့ကျွန်တော်တို့ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဝါးမြိုပြီး ကျွန်တော်တို့ အိမ်တော်တွေကို လုံးဝ ဖျက်ဆီးဖို့ ပြင်ဆင်နေတာ"

"ရှန်ထင်ချွန်"

လျိုရှန်ကျီက ဟစ်အော်လိုက်သည် "မင်းနဲ့ငါ အတူတူ ဘယ်တော့မှ အသက်ရှင်နေထိုင်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး ငါ သရဲဘဝနဲ့တောင် မင်းနဲ့အတူ ပျက်စီးရစေမယ်"