အခန်း (၇၃)

"ဆေးပညာ သင်ယူချင်တာလား"

"ဟုတ်ပါတယ်ခင်ဗျာ"

ချန်ဆန်းရှီက "ဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်းတွေက ဝယ်ဖို့ အရမ်းဈေးကြီးတယ်၊ ပြီးတော့ ကျွန်တော် တောင်ပေါ်မှာ မကြာခဏ အမဲလိုက်လေ့ရှိတယ်။ ဒါကြောင့် နည်းနည်းလောက် သင်ယူထားရင် ကိုယ့်ဘာသာ ဆေးမြစ်တွေ စုဆောင်းပြီး ဆေးဖော်စပ်နိုင်ရင် ငွေကြေး ချွေတာနိုင်မယ်လေ"

"မင်းရဲ့ စဉ်းစားပုံက အတော်လေး စိတ်ကူးယဉ်ဆန်တယ်"

ဆေးဖက်ဝင် အရာရှိက လှောင်ပြောင်လိုက်သည် "ဆေးဖက်ဝင် ပစ္စည်းတွေရဲ့ ကိုးဆယ့်ကိုးရာခိုင်နှုန်းက သိုင်းပညာခန်းမတွေရဲ့လက်ထဲမှာ ရှိနေတာ။ မင်းက ဘယ်နေရာမှာ ကိုယ့်အတွက် ဆေးမြစ်တွေ အများကြီး ရှာတွေ့မှာလဲ။ ဒါပေမယ့် မင်း သင်ယူချင်တယ်ဆိုတော့ ငါ ဘာမှ ကန့်ကွက်စရာ မရှိဘူး၊ အလုပ်လုပ်ဖို့ တပည့်တစ်ယောက် ထပ်ခေါ်တယ်လို့ပဲ သဘောထားလိုက်"

"လျူဇီ မင်း ဦးချန်ကို ဆေးဖက်ဝင် ပစ္စည်းတွေ ဘယ်လို ခွဲခြားရမယ်၊ သူတို့ရဲ့ အသုံးပြုပုံကို ဘယ်လို ရှင်းပြရမယ်ဆိုတာ အရင်ဆုံး သင်ပေးလိုက်"

"ပြဿနာမရှိပါဘူး"

လျူဇီသည် ဆေးဖက်ဝင် အရာရှိ၏ သားဖြစ်ပြီး ဖခင်၏ အလုပ်ကို ဆက်ခံမည့်သူဖြစ်ကာ သူကိုယ်တိုင်လည်း ဆေးဆရာတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

တပ်စခန်းရှိ ရာထူးများစွာသည် အမွေဆက်ခံခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဦးလေးချန်၊ ဒီဆေးမြစ်ကို မြင်းသွေးမြက်လို့ ခေါ်တယ်၊ သူ့မှာ သွေးအားဖြည့်တဲ့ အာနိသင်ရှိတယ်၊ ဒါပေမယ့်..."

လျူဇီက စိတ်ရှည်စွာ ရှင်းပြသည်။

သူ့ရှေ့မှ ဆေးမြစ်များသည် ချန်ဆန်းရှီမြင်ဖူးသော ဆေးပညာစာအုပ်များနှင့် လျင်မြန်စွာ ကိုက်ညီနေသည်။

မျက်နှာပြင်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

[ကျွမ်းကျင်မှု့ - ဆေးပညာ ကျွမ်းကျင်မှု (လူသား) (အစမပြုရသေး)]

[တိုးတက်မှု့ - ၀/၁၀၀]

[စွမ်းဆောင်ရည် - မရှိသေး]

'လူသား လား'

'နတ်ဘုရား'လည်း ရှိနိုင်သလား။

ချန်ဆန်းရှီအနည်းငယ် နားမလည် ဖြစ်သွားသည်။

ယခု လက္ခဏာများ အားလုံးက ပြသနေသည်။

ဤကမ္ဘာသည် သန့်စင်သော သိုင်းပညာ ကမ္ဘာမဟုတ်သည်မှာ သေချာသည်၊ နတ်ဘုရားများလည်း ရှိနေနိုင်ခြေ အလွန်များသည်။

ထိုသို့ဆိုလျှင်

ဘိုးဘေးကြီး ချောင်ရှီတစ်ယောက်တည်း စစ်သည် နှစ်ထောင်ကျော်ကို ရင်ဆိုင်နိုင်ခဲ့ခြင်းသည် အဓိပ္ပာယ်ရှိသည်။

သို့သော် မေးခွန်းအသစ်များ ပေါ်လာသည်။

ထိုအချိန်မှစ၍ ထိုမျှ ထူးခြားသော လူတစ်ဦးမျှ အဘယ်ကြောင့် မပေါ်ပေါက်လာရသနည်း။

ပြီးတော့

ဧကရာဇ်သည် နတ်ဘုရားတစ်ပါးကို အိပ်မက်မက်ပြီး ဝိညာဉ်စပါး၏ မျိုးစေ့များကို ပေးခဲ့သည်ဟု ဆိုသောအခါ ၎င်းတို့ကို အသုံးပြုရန် နည်းလမ်းကို မပေးခဲ့ဘူးလား။ ပိုယန် ခရိုင်မြို့တွင် တစ်စုံတစ်ဦးကို စေလွှတ် စုံစမ်းရန် လိုအပ်နေသေးသည်။

လူရိုင်းမျိုးနွယ်စုများ၏ လက်ထဲရှိ နတ်ဘုရားရတနာနှင့် ဧကရာဇ် အိပ်မက်မက်ခဲ့သော နတ်ဘုရားတို့ကြား ဆက်စပ်မှု ရှိပါသလား။

မကြာသေးမီနှစ်များအတွင်း လူရိုင်းများ ပို၍ ရဲရင့်လာခြင်းမှာ သူတို့ လက်ဝယ်တွင် ရတနာများ ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်

နတ်ဘုရားရတနာရှိခြင်းသည် အဆင့်မြင့် သိုင်းပညာရှင် အများအပြားကို ဖန်တီးပေးနိုင်သည်မှာ မှန်သည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဝိညာဉ်စပါးသည် နေရာတိုင်းတွင် ရှိနေသည်။

ဆီမီးနှင့် ပတ်သက်၍၊

မီးညှိရန် အနည်းငယ်သာ လိုအပ်သည်။

ထို့နောက် မီးလျှံကို ထိန်းသိမ်းရန် ထင်းများစွာ ထည့်ပါ၊ ဆီမီးကို ဆက်လက် အသုံးပြုရန် မလိုအပ်ပေ။

သူ၏ လက်ဝယ်ရှိ သေတ္တာသည် အချိန်ကြာမြင့်စွာ အသုံးပြုနိုင်လိမ့်မည်။

"အနာဂတ်မှာ၊ ငါ့ရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားတွေထဲက အရည်အချင်းကောင်းပြီး ပြုစုပျိုးထောင်သင့်တဲ့သူ အချို့ကို ရွေးချယ်ပြီး ဝိညာဉ်အစေ့ကို လျှို့ဝှက် ကျွေးနိုင်မယ်"

"စစ်သည်တွေကို ကွပ်ကဲခြင်း ကျွမ်းကျင်မှုနဲ့ ပေါင်းစပ်လိုက်ရင် နှစ်

အနည်းငယ်အတွင်း ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် အထူးတပ်ဖွဲ့ကို တည်ဆောက်နိုင်လိမ့်

မယ်"

"ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ ပစ္စည်းတွေက မပြည့်စုံသေးဘူး"

"နတ်ဘုရား ဆေးဖော်နည်း နဲ့ အပူချိန်ကို ခံနိုင်ရည်ရှိတဲ့ အိုးတစ်လုံးသာ ငါ့မှာ ရှိခဲ့ရင်၊ ငါ့ရဲ့ ဆေးပညာ လေ့ကျင့်မှု ကျွမ်းကျင်မှုနဲ့ ပေါင်းစပ်ပြီး"

"ဧကရာဇ် အလိုရှိတဲ့ အသက်ရှည်ခြင်းကို ငါ ရှာဖွေနိုင်မလား"

လမ်းက ရှည်လျားပြီး အတားအဆီးများ ရှိနေသည်

ချန်ဆန်းရှီကသက်ပြင်းရှည်ကြီး ချလိုက်သည်။

ဤအရာများ အားလုံးသည် အလွန် ဝေးကွာသော ကိစ္စများဖြစ်သည်၊ ယခုအချိန်တွင် သူ၏ သိုင်းပညာကို တိုးတက်စေရန်နှင့် စစ်ပွဲအတွက် ပြင်ဆင်ရန်က ပိုမို အရေးတကြီး လိုအပ်သည်။

ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင်၊

အဓိက ရည်မှန်းချက်က ဒီစစ်ပွဲမှာ အသက်ရှင်ဖို့ပါပဲ။

မဟုတ်ရင် ဘယ်လို နတ်ဘုရားကတနာပဲ ဖြစ်ပါစေ၊ ဘယ်လို ရွေးချယ်ခံရတဲ့ နေရာပဲ ဖြစ်ပါစေ၊ အားလုံး အဓိပ္ပာယ်မဲ့ ဖြစ်သွားလိမ့်မည်။

ညနေထိ ဆေးဆိုင်မှာ ကူညီပေးခဲ့ရာ သူ၏ ကျွမ်းကျင်မှု သိသိသာသာ တိုးတက်လာသည်။

[ကျွမ်းကျင်မှု - ဆေးပညာ ကျွမ်းကျင်မှု (လူသား) (အစမပြုရသေး)]

[တိုးတက်မှု့ - ၃၅/၁၀၀]

အချိန်တန်ပြီ ဖြစ်သောကြောင့် ချန်ဆန်းရှီက သူ၏ ပစ္စည်းများကို ထုပ်ပိုးကာ အိမ်ပြန်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

"ငါ့မှာ ပိုက်ဆံ ကုန်နေပြီ"

သူ့မှာ လုံးဝ ငွေမရှိတော့ပေ။

ဝိညာဉ်အစေ့မှ စွမ်းအင်လမ်းကြောင်းများရှိ အဆိပ်အတောက်နှင့် ဖြည့်စွက်ဆေးဝါးများမှ အကြွင်းအကျန်များသည် တစ်ချိန်တည်း ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနိုင်သော မတူညီသည့် အရာနှစ်ခု ဖြစ်သည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူ တကယ်ပဲ ပိုက်ဆံမရှိတော့ပေ။

တပ်စခန်း ဝင်ပေါက်တွင် ဆွန်လီ မောင်နှမနှစ်ဦးနှင့် တွေ့ဆုံလိုက်ရသည် သူတို့သည် ရှန်ထင်ချွန်နှင့် တွေ့ဆုံပြီးကာစ ဖြစ်ပုံရပြီး နှစ်ဦးစလုံး စိတ်မကောင်းကြပေ။

"အစ်မကြီး"

ချန်ဆန်းရှီက နှုတ်ဆက်လိုက်သည်"အချိန်ကိုက်ပဲကျွန်တော့်ဆီမှာ ညစာလိုက်စားပါ"

ညစာ စားပွဲတွင်

ဆွန်လီကသူမ၏ တူကို မကိုင်နိုင်လောက်အောင် အစာစားချင်စိတ် မရှိဘဲ "မောင်ငယ်လေး၊ တပ်ရင်းရဲ့ စစ်သည်ချထားမှု အကြောင်း မင်း ဘယ်လို ထင်လဲ"

"ကျွန်တော် ဘာမှ သီးခြား သဘောထား မရှိပါဘူး"

ချန်ဆန်းရှီတွင် သဘောထား ရှိလျှင်တောင် အရေးမကြီးပါ"အမိန့်ကို စစ်ရေးဌာနက ထုတ်ပြန်ထားတာ ကျွန်တော်က နာခံဖို့ပဲ ရှိတယ်"

"မောင်ငယ်လေးမှာ မှန်ကန်တဲ့ သဘောထား ရှိပေမယ့်..."

ဆွန်လီက မကျေမနပ်ဖြင့် ပြောသည် "ဒီတိုက်ပွဲက အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူးအဓိက စစ်မြေပြင်က အနောက်မြောက် နယ်စပ်၊ ပြည်နယ်သုံးခုမှာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ရှိနေတာ ကျန်တဲ့ နေရာတွေက သူတို့ရဲ့ မြို့တွေကို ထိန်းထားဖို့ပဲ လိုတယ် ဘာလို့ မလိုအပ်တဲ့ ပြဿနာတွေ ဖန်တီးနေတာလဲ"

"အိမ်ရှေ့မင်းရဲ့ စကားတစ်ခွန်းနဲ့၊ အောက်ခြေက လူတိုင်း အခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်ဖို့ အလုအယက် လုပ်နေကျတယ်"

ဆွန်ပုချီက သူ၏ ထမင်းကို ကလန့်ကလား လုပ်နေရင်း သူ၏ အသံက တိုးနေသည် "တိုက်မယ်ဆိုရင် တိုက်ကြတာပေါ့ ငါတို့ မတိုက်ဖူးတဲ့ စစ်ပွဲ မှမဟုတ်တာပဲ"

ဆွန်လီကသူ့ကို လျစ်လျူရှုပြီး မီးဖိုချောင်ဘက်သို့ ကြည့်လိုက်သည်"အစ်မ ရှင်းလန်အလုပ်ရှုပ်မနေဘဲ လာစားပါ"

ဒီရက်ပိုင်းအတွင်း

သူမနှင့် ဂူရှင်းလန် တို့သည် အလွန် အဆင်ပြေခဲ့သည်။

ဆွန်လီ၏ ပြင်းထန်သော ဓားပညာကျွမ်းကျင်မှု၊ သူမ၏ ထိရောက်ပြီး သူရဲကောင်းဆန်သော အမူအရာ သို့မဟုတ် အပြင်ပန်းအားဖြင့် ခိုင်မာသော အမျိုးသမီးပုံစံကို မကြည့်ပါနှင့်။

တကယ်တော့ သူမသည် ပန်းထိုးခြင်းနှင့် အလားတူအရာများကို အတော်လေး စိတ်ဝင်စားသည်။

သူမ၏ အားလပ်ချိန်များတွင် သူမသည် ရှင်းလန်နှင့် မကြာခဏ ပန်းအပ်ချုပ်လုပ်ပြီး အိမ်တွင်းရေးရာများကို စကားပြောလေ့ရှိသည်။

သူမ၏ ကျွမ်းကျင်မှုက အနည်းငယ် ချို့တဲ့နေသည်။

ချန်ဆန်းရှီကသူမ၏ လက်ရာကို တစ်ခါက မြင်ဖူးသည်၊ သူမသည် ပန်းထိုးထားသော ဘဲတစ်ကောင်ကို ကိုင်ထားသော်လည်း ၎င်းသည် ရေဘဲ စုံတွဲဖြစ်သည်ဟု အတင်းအကျပ် ပြောခဲ့သည်...

ဂူရှင်းလန်သာလျှင် ထက်မြက်ပြီး လက်ရာ မြောက်သောကြောင့် ဆွန်လီသည် သူမ၏ လမ်းညွှန်မှုကို ပို၍ပင် ရှာဖွေခဲ့သည်။

ထို့အပြင် ဂူရှင်းလန်သည် အသက်အနည်းငယ် ပိုကြီးသောကြောင့် သူမသည် ကြီးကြပ်ရေးမှူး အိမ်တော်၏ သမီးဖြစ်သည်ဟူသော အမူအရာ မပါဘဲ အစ်မအဖြစ် စတင် ခေါ်ဝေါ်ခဲ့သည်။

ဆွန်ပုချီသည်လည်း သူတို့ကသာလွန်သည်ဟု ခံစားရစေရန် ဘယ်သောအခါမှ မလုပ်ခဲ့ပေ။

ဤအရာမှ ဆွန်မိသားစုတွင် အလွန်ကောင်းမွန်သော သင်ကြားမှုနှင့် မိသားစုတန်ဖိုးများ ရှိကြောင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိရသည်။

"အစ်မ ရှင်းလန်"

ဆွန်လီကစိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ပြောသည်"အစ်မရဲ့ မိသားစုက မြို့တော်မှာ ဘာရာဇဝတ်မှု ကျူးလွန်ခဲ့လို့ နယ်စပ်ကို ပြည်နှင်ဒဏ် ပေးခံရပြီး လူကုန်ကူးသူတွေ လက်ထဲ ရောက်သွားရတာလဲ"

မြို့တော်လား

ချန်ဆန်းရှီကဂူရှင်းလန်သည် ကျေးလက်သူမ မဟုတ်ကြောင်း အမြဲ သိခဲ့သည်။

သို့သော် သူမ၏ တိကျသော နောက်ခံကို မရှင်းလင်းပေ။

သူ၏ ဖခင်သည် သူမ၏ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ရုပ်ရည်နှင့် ဖြူစင်သောအသားအရေကြောင့် ပထမဆုံး မြင်သည်နှင့် သဘောကျခဲ့သည်။

ကျေးလက်ကလေးများသည် ငယ်စဉ်ကတည်းက လယ်ကွင်းများတွင် အလုပ်လုပ်ရသည်၊ သူတို့ မည်သို့ ဖြူစင်သော အသားအရေကို ထိန်းသိမ်းနိုင်မည်နည်း။

သူမသည် မြို့တော်မှ လာသည်ကို သူ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

သူမက ဘယ်တော့မှ မပြောသောကြောင့် လေးစားသောအားဖြင့် သူ တစ်ခါမှ မမေးခဲ့ပေ။

ဆွန်လီကသူ၏ နောက်ခံကို စုံစမ်းခဲ့ပြီး အမလန်ကိုပါ တစ်ပါတည်း စစ်ဆေးခဲ့မည်ဟု သူ ခန့်မှန်းခဲ့သည်။

"ညီမလေး လီ အဲဒီအချိန်က ကျွန်မ အရမ်းငယ်သေးလို့ မမှတ်မိတော့ဘူး" ဟု ဂူရှင်းလန်က သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများကို စေ့ကာ ပြန်ဖြေသည်" ကျေးဇူးပြုပြီး ဖြစ်ခဲ့တာတွေကို ပြီးပြီလို့ သဘောထားလိုက်ပါ။ အပြစ်ပေးခံရသူရဲ့ အဆက်အနွယ် တစ်ဦးအနေနဲ့ ဆန်းရှီတို့ ဖခင်က ကယ်ဆယ်ပြီး အိမ်ကို ခေါ်လာပေးလို့ ဂုဏ်သိက္ခာ အနည်းငယ်နဲ့ နေထိုင်ခွင့် ရခဲ့တာ ကံကောင်းပါတယ်"

"ကျွန်မ ဒီတိုင်းမေးလိုက်တာပါ"

ဆွန်လီက တောင်းပန်လိုက်သည်"အစ်မ ရှင်းလန် မပြောချင်ဘူးဆိုရင် ကျွန်မ ဘယ်တော့မှ ထပ်မမေးတော့ပါဘူး"

"အစ်မ၊ ကျွန်တော် တည်းခိုခန်းကို အရင် ပြန်တော့မယ်"

စားသောက်ပြီး ဝနေပြီဖြစ်သော ဆွန်ပုချီသည် သူ၏ တူကို ချလိုက်သည်။

သူနှင့် သူ၏ အစ်မတို့တွင် တာဝန် ခွဲဝေမှု ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ရှိသည်- တစ်ဦးက မြို့၏ သိုင်းပညာခန်းမကို စောင့်ကြည့်ရန် တာဝန်ယူပြီး တစ်ဦးက စစ်ဖက် အရာရှိများ၏ လှုပ်ရှားမှုများကို စောင့်ကြည့်ရန် တာဝန်ယူသည်။

ညစာ စားပြီးနောက်။

ချန်ဆန်းရှီက လုံးဝ ပေါ့ဆရဲခြင်း မရှိပေ သွေးအားဖြည့်ဆေးရည်တစ်ပန်းကန် သောက်ပြီးနောက် သူသည် လှံဖြင့် လေ့ကျင့်ရန် ပြင်ဆင်သည်။

"မောင်ငယ်လေးက သွေးအားဖြည့်ဆေးရည်သောက်နေတုန်းပဲလား"

သူ ငွေကြေး မလုံလောက်သည်ကို မြင်သောအခါ ဆွန်လီသည် ငွေစာရွက်တစ်ရွက်ကို ထုတ်ပေးသည်"အိမ်ကနေ ထွက်လာတုန်းက ပိုက်ဆံ အများကြီး မယူလာခဲ့ဘူး ဒါပေမယ့် ဒီမှာ ရွှေတန် သုံးရာ ရှိတယ် အခုလောလောဆယ် သုံးလိုက်ပါ၊ ခဏတော့ ခံပါလိမ့်မယ်"

"ဒါက မသင့်တော်ဘူး မဟုတ်လား"

ချန်ဆန်းရှီကငွေစာရွက်ကို လက်ခံရင်း ပြောလိုက်သည်။

သိုင်းပညာ အဆင့်သည် အသက်ရှင်သန်မှုနှင့် တိုက်ရိုက် ဆက်စပ်နေသည်။

သူသည် ဟန်ဆောင်ရန် မတတ်နိုင်ပေ။

ဤရွှေတန် သုံးရာဖြင့် သူသည် သူ၏ သိုင်းပညာကို ချောမွေ့စွာနှင့် လျင်မြန်စွာ ဆက်လက် တိုးတက်အောင် လုပ်ဆောင်နိုင်သည်။

"လေ့ကျင့်လိုက်ပါဦး"

ဆွန်လီသည် မတ်တပ်ရပ်ပြီး အမလန်နှင့်အတူ အိပ်ခန်းထဲသို့ ဝင်ကာ အမျိုးသမီး လက်မှုပညာများကို လေ့လာရန် ပြင်ဆင်နေသည်။

"ခဏလေးပါ အစ်မကြီး"

"ဒီညတော့ အစ်မကို အလုပ်ရှုပ်စေဦးမယ် ထင်တယ်" ဟု သူက ပြောသည်။

"ချလန်း ချလန်း ချလန်း ချလန်း ချလန်း—"

ကျယ်လောင်သော သတ္တု ခေါက်သံများသည် ခြံဝန်းအတွင်း ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။

သူ ခန့်မှန်းခဲ့သည့်အတိုင်းပင်။

တိုက်ခိုက်ခြင်းသည် သွေးကြောများရှိ ဝိညာဉ်အစေ့ကို စုပ်ယူရန် ကူညီသည်မှာ မှန်သော်လည်း မလုံလောက်သေးပေ။

တကယ့် တိုက်ခိုက်မှု လိုအပ်သည်။

ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ပြောရလျှင် လူသတ်ခြင်း ဖြစ်သည်၊ အများအပြား သတ်ခြင်းက ပိုကောင်းသည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် သတ်ရန် လူများစွာကို ဘယ်နေရာတွင် ရှာတွေ့နိုင်မည်နည်း။

မကြာမီ တရားဝင် တာဝန်များကို ထမ်းဆောင်ရမည့်နေ့ ရောက်လာသည်။

ချန်ဆန်းရှီကနံနက်စောစော စစ်တန်းလျားသို့ အစီရင်ခံရန် ရောက်လာပြီးနောက် လျိုကန်၏ ဦးဆောင်မှုဖြင့် လူတစ်ရာကျော်ကို ခေါ်ဆောင်ကာ ထွက်ခွာခဲ့သည်။

ယနေ့မှစ၍ သူသည် ပိုယန် ခရိုင်ရှိ တံတိုင်းကြီးကို စောင့်ကြပ်ရန် တာဝန်ယူရမည်။