အခန်း (၇၄)

'တံတိုင်းကြီး'

၎င်းသည် မည်သည့် ရှေးဟောင်းအစိုးရအတွက်မဆို အရေးကြီးဆုံး ဖြစ်သည်။

ဗဟိုလွင်ပြင်တွင် အကြီးမားဆုံး ရန်သူမှာ မြက်ခင်းပြင်များမှ ကြမ်းတမ်းသော နယ်လှည့် မျိုးနွယ်စုများ ဖြစ်သည်။

တံတိုင်းကြီး မဆောက်မီက တိုင်းပြည်ကို လုယက်ရန် မြင်းစီးတပ်များ တောင်ပိုင်းသို့ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ခြင်းသည် နှစ်စဉ် မကြာခဏ ဖြစ်ပွားလေ့ရှိသည်။

၎င်းတို့သည် လှုပ်ရှားမှု မြန်ဆန်သော မြင်းစီးတပ် အသေးစား စီးနင်းမှုများ ဖြစ်သောကြောင့် ပုံမှန်အားဖြင့် စီးနင်းတိုက်ခိုက်ပြီး သတ်ဖြတ်ကာ ထွက်ခွာသွားလေ့ရှိပြီး ကာကွယ်သူများကို အင်အားမဲ့စေသည်။

တံတိုင်းကြီး မပေါ်ပေါက်လာမချင်း မြင်းခွာသံများကို ပိတ်ဆို့ထားသည်။

နယ်လှည့် မျိုးနွယ်စုများသည် စီးနင်းရန် ဆန္ဒရှိပါက ကြီးမားသော ကုန်ကျစရိတ်ကို ပေးဆောင်ရမည်။

သူတို့သည် မြို့ကို ဝိုင်းရံရမည် သို့မဟုတ် တောင်များနှင့် လျှိုမြောင်များကို ခြေလျင် ဖြတ်ကျော်ရမည်။

ပထမတစ်ခုက အသက်ဆုံးရှုံးမှု လိုအပ်ပြီး၊ ဒုတိယတစ်ခုက လုယက်ထားသော ပစ္စည်းများ ရရှိခဲ့လျှင်ပင် စစ်မြင်းများ၏ အားသာချက်မပါဘဲ လိုက်လံ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံရမည်ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် မဖြစ်မနေ လိုအပ်လာသဖြင့် မူလက ကွဲပြားနေသော မြက်ခင်းပြင် မျိုးနွယ်စုများသည်လည်း တဖြည်းဖြည်း ပေါင်းစည်းလာကာ ဗဟိုလွင်ပြင်ရှိ ပြည်နယ်များကို စုပေါင်း ဆန့်ကျင်ရန် အင်အားကြီး မဟာမိတ်များစွာကို နောက်ဆုံးတွင် ဖွဲ့စည်းခဲ့သည်။

ထို့အပြင်

လူအများ ယုံကြည်ထားသည်နှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်၊

တံတိုင်းကြီးသည် အရင်းအမြစ် စီးဆင်းမှု မဟုတ်ဘဲ ကာကွယ်ရေး ကုန်ကျစရိတ်များကို သိသာထင်ရှားစွာ သက်သာစေခဲ့သည်။

ချန်ဆန်းရှီသည် "ဒါရှန် မှတ်တမ်းများ" တွင် တစ်ချိန်က ဖတ်ဖူးသည်၊ ကိုင်ယွမ် ကာလတွင် အရာရှိတစ်ဦးသည် ဧကရာဇ်အတွက် စာရင်းတစ်ခု တွက်ချက်ခဲ့သည်။

အသေးစိတ်အချက်အလက်များမှာ အလွန်ရှုပ်ထွေးသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ကာကွယ်ရေးအတွက် စစ်သည် အများအပြား ထိန်းသိမ်းထားရှိခြင်း ကုန်ကျစရိတ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက တံတိုင်းကြီး ဆောက်လုပ်ခြင်းသည် ဆယ်ဆ ပို၍ စရိတ်ချိုသာကြောင်း တွေ့ရှိရသည်။

ပိုယန် နယ်မြေသည် တောင်များ ဝန်းရံလျက်ရှိပြီး မြေမျက်နှာသွင်ပြင်သည် ကြမ်းတမ်းသည်။

မြင်းစီးတပ်နှင့် အင်အားကြီး တပ်ဖွဲ့များ ချီတက်နိုင်သည့် ဧရိယာသည် လီ ၂၀၀ ခန့်သာ ကန့်သတ်ထားပြီး တံတိုင်းကြီးသည် ဤအတိုင်းအတာကိုသာ ဖုံးအုပ်ထားသည်။

တပ်ရင်း၏ မြောက်ဘက် မလှမ်းမကမ်းတွင် ဧရာမ မြွေပွေးနှင့်တူသော အဆောက်အအုံကို မြင်တွေ့နိုင်သည်။

"ရာစုမှုးချန်၊ ခင်ဗျား ပင်ပန်းရတော့မယ်"

လျိုကန်သည် အလုပ် အကြောင်းအရာများကို ရှင်းပြသည် "ဆယ်ရက်ကြာရင် ရာစုမှုးဖန် ဆီက လူတွေက အလှည့်ကျ တာဝန် လာယူလိမ့်မယ်၊ အဲဒီအခါမှ ခင်ဗျား ပြန်နားလို့ရမယ်"

ယခုမှစ၍ ၎င်းတို့ သုံးဦး၊ တစ်ဦးစီသည် ရာစုမှုး၏ တပ်မှူးများ ဖြစ်ကြပြီး တံတိုင်းကြီးပေါ်တွင် အလှည့်ကျ ကင်းစောင့် တာဝန်ယူရမည်။

လူတစ်ရာကျော်သည် အစောင့် လဲလှယ်ခြင်းကို စတင် လုပ်ဆောင်လိုက်သည်။

အစောင့် လဲလှယ်ခြင်းပင်လျှင် အဓိက လုပ်ငန်းတစ်ခု ဖြစ်သောကြောင့် ထိရောက်မှု တိုးတက်စေရန် ဆယ်ရက်တစ်ကြိမ် လုပ်ဆောင်သည်။

ချန်ဆန်းရှီကသူ၏ ဗိုင်ဟူမြင်းကို စီးနင်းကာ တံတိုင်းကြီးတစ်လျှောက် ကင်းလှည့်နေသည်။

တာဝန် လွှဲပြောင်းပြီးသောအခါ သူလည်း လှေကားမှတစ်ဆင့် တံတိုင်းထိပ်သို့ တက်သွားသည်။

တံတိုင်းကြီးသည် အမြင့် ခုနစ်မီတာခန့်ရှိပြီး အောက်ခြေ အကျယ် ခြောက်မီတာနှင့် အပေါ်ပိုင်း အကျယ် ငါးမီတာမှ ခြောက်မီတာ ရှိသည်။

လီ တစ်ဆယ်တိုင်းတွင် အချက်ပြမျှော်စင်တစ်ခု ရှိမည်ဖြစ်ပြီး မျှော်စင်တစ်ခုစီတွင် စစ်သားငါးဦး စောင့်ကြပ်ရမည်။

တံတိုင်းကြီး၏ လီ ၂၀၀ သည်စစ်သားတစ်ရာ၏ လူအင်အားအတွက် လုံလောက်သည်။

ဤမျှ ရှည်လျားသော အကွာအဝေးကို လူတစ်ရာသာ စောင့်ကြပ်ရခြင်းသည် အလွန်နည်းသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း တကယ်တမ်းတွင် လုံးဝ လုံလောက်ပါသည်။

တံတိုင်းကြီး၏ အဓိက ရည်ရွယ်ချက်မှာ စစ်မြင်းများကို တားဆီးရန်၊ တိုက်ခိုက်မှုများကို နှေးကွေးစေရန်နှင့် သတင်းအချက်အလက်များ ပေးပို့ရန် ဖြစ်သည်။

ရန်သူကို မြင်သည်နှင့် ချက်ချင်း အချက်ပြမီးကို ညှိရမည်။

သတိပေး မီးခိုးငွေ့ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် ပိုယန် တပ်ဖွဲ့တစ်ခုလုံးသည် အလျင်မြန်ဆုံး တုံ့ပြန်မည်ဖြစ်ပြီး လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုလုံးသည် အမွှေးတိုင်တစ်ဝက် လောင်ကျွမ်းချိန်ထက် မပိုစေရ။

ထို့အပြင် ဤနေရာသည် အဓိက စစ်မြေပြင် မဟုတ်သလို မြို့ပြင်ရှိ လူရိုင်းမျိုးနွယ်စုများမှာလည်း လူဦးရေ မများသောကြောင့် အခြေအနေသည် ယေဘုယျအားဖြင့် တည်ငြိမ်သည်။

ပထမဆုံးနေ့ ဖြစ်သောကြောင့် လျိုကန်သည်လည်း အတွေ့အကြုံရှိသော စစ်သားများကို အချက်ပြမျှော်စင် တစ်ခုစီတွင် ထားခဲ့ကာ ၎င်းတို့၏ အသိပညာကို လက်ဆင့်ကမ်းစေပြီး အာရုံစိုက်ရမည့် ကင်းစောင့်နေရာများနှင့် အချက်ပြမီးများ၏ အသုံးပြုပုံ အမျိုးမျိုးကို ရှင်းပြသည်။

အချက်ပြမီးများသည် မီးတိုင်ထွန်းပြီး ပြီးဆုံးခြင်း သက်သက် မဟုတ်ပေ။

၎င်းသည် ပြည့်စုံသော ထောက်လှမ်းရေးစနစ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

မီးတိုင်၊ မီးတိုင်စားပွဲ၊မီးတိုင်ခေါင်းနှင့် မီးတိုင်သစ်သား - ဤအချက်ပြကိရိယာ လေးမျိုးနှင့် မီး၊ အလင်း၊ မီးခိုး၊ အလံတို့ကို အသုံးပြုသည့် အချက်ပြမှု လေးမျိုးတို့သည် ရှုပ်ထွေးသော ပေါင်းစပ်မှုများဖြင့် အသေးစိတ် ထောက်လှမ်းရေး အချက်အလက်များကို ပေးပို့နိုင်သည်။

ဥပမာအားဖြင့်၊ ရန်သူတပ်ဖွဲ့ ဘယ်လောက် တိုက်ခိုက်နေသည်၊ ဘယ်နေရာကနေ တိုက်ခိုက်နေသည် စသဖြင့်...

စာအုပ်များထဲတွင် မြင်တွေ့ရခြင်းနှင့် လက်တွေ့ဘဝတွင် မြင်တွေ့ရခြင်းသည် လုံးဝ ကွဲပြားသည်။

"ဆယ်ရက်"

"နောက်ထပ် ဆယ်ရက်တာကာလအတွက် ငါတို့ ဒီမှာပဲ နေရမယ်"

ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးအနေဖြင့် ချန်ဆန်းရှီသည် စံနမူနာပြရမည်ဖြစ်ပြီး ပေါ့ဆ၍ မရပေ။

သို့သော် သူသည် အချိန်ကိုလည်း ဖြုန်းတီးမည် မဟုတ်ပေ။

ကင်းမျှော်စင်တစ်ခုအတွင်း စစ်သားများသည် အလှည့်ကျ အနားယူကြသည်။

ထို့ကြောင့် ချန်ဆန်းရှီသည် တစ်ညလုံး ကင်းစောင့်ပြီး နေ့ခင်းဘက်တွင် အနားယူချိန်ကို အခွင့်ကောင်းယူကာ စခန်းသို့ မြင်းစီး ပြန်လာပြီး ဆေးဆိုင်တွင် ကူညီပေးသည်။ အိပ်ချိန်အတွက်မူ သူသည် တစ်နေ့လျှင် သုံးနာရီမှ လေးနာရီသာ အိပ်သည်၊ သို့သော် ကံကောင်းစွာဖြင့် [ဖတ်ရှုခြင်း] မှ ပေးသော 'စိတ်ကြည်လင်လန်းဆန်းခြင်း'ဖြင့် သူ ခံနိုင်ရည်ရှိသည်။

ဆယ်ရက်ကြာပြီးနောက်။

ချန်ဆန်းရှီက သူ၏ အစ်မကြီး ပေးခဲ့သော ငွေကြေး သုံးရာကို ကုန်လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီး ဝိညာဉ်အစေ့၏ ပြင်းထန်သော အာနိသင်များကြောင့် သူ၏ ကျွမ်းကျင်မှုသည် အရိုးခိုင်ခန့်ခြင်းအဆင့်သို့ ချဉ်းကပ်လာသည်။

[ကျင့်ကြံမှု့ - မသေနိုင်သော ရွှေမြွေလှံ - (ပထမပိုင်း)အစပျိုးအဆင့်]

[တိုးတက်မှု့ - ၄၁၀/၅၀၀]

'ဒါတောင် ဝိညာဉ်အစေ့ရဲ့ အဆိပ်အတောက်ကို မြန်မြန်ဆန်ဆန် ဖယ်ရှားလို့ မရတဲ့ အခြေအနေမို့လို့'

'တကယ် တိုက်ခိုက်မှုတွေ ရှိခဲ့ရင် တိုးတက်မှုက ပိုမြန်နိုင်သေးတယ်'

ပြီးတော့ တိုးတက်မှုက အရမ်းမြန်ပြီး တခြားသူတွေကို သတိထားမိမှာကို စိုးရိမ်စရာ မလိုပါဘူး။

ချန်ဆန်းရှီက ၎င်းအကြောင်းကို အထူး စုံစမ်းခဲ့သည်။

တပ်စခန်းရှစ်ခုအတွင်းမှာပင် သူ့ထက် ပိုမြန်သူ နှစ်ဦး ရှိသည်ကို သူ သိသည်။

ပထမ၊ ကြီးကြပ်ရေးမှူး ဆွန်ဖြစ်သည်။

ဒုတိယ၊ ကွယ်လွန်သွားသော ကြီးကြပ်ရေးမှုးဆွန်၏ တတိယသား ဖြစ်သည်။

ကျန်သူများ ရှိနေသည်မှာ သေချာသည်၊ ဆွန်လီအား အချိန်ပေး၍ ရှာဖွေခိုင်းရန် လိုအပ်သည်။

တပ်စခန်းရှစ်ခုအပြင် မြို့တော်တွင်လည်း များစွာ ရှိနေသည်မှာ သေချာသည်၊ အဓိက အင်အားကြီးများတွင်လည်း ရှိနေသည်။

ဒါကြောင့် ပြောရရင်

သူ၏ သိုင်းပညာ တိုးတက်နှုန်းသည် အံ့မခန်း ဖြစ်သော်လည်း ဉာဏ်ကြီးရှင် အဆင့်တွင် ရှိနေသေးသည်၊ နဂါးကိုးကောင် ခန္ဓာကိုယ်ဟု မှားယွင်းစွာ ယူဆခြင်းနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ လုံးဝ ဖြစ်နိုင်ချေရှိသည်။

ယခုအချိန်တွင် သူ၏ သိုင်းပညာ အဆင့်ကို ဖုံးကွယ်ရန် ကြီးမားသော ကြိုးပမ်းမှုများ ပြုလုပ်ရန် မလိုအပ်ပေ။

လျင်မြန်သော တိုးတက်မှုကို ခံစားရခြင်းသည် ပိုယန် နယ်မြေက အလွန် ဝေးလံခေါင်ဖျားသောကြောင့် အဓိက ဖြစ်သည်။

"ချလန်း..."

ချန်ဆန်းရှီသည် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူသွင်းပြီး သူ၏ လက်ထဲမှ လှံရှည်ကို ချလိုက်သည်။

နောက်ထပ် ကင်းစောင့် ညတစ်ည၊ အရှေ့ဘက်တွင် အရုဏ်ဦး အလင်းရောင် ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူကမြို့ရိုးထိပ်တွင် ရပ်ကာ အဝေးသို့ ငေးကြည့်နေသည်။

ဤဆယ်ရက်တာ ကာလသည် အလွန် ငြိမ်းချမ်းစွာ ကုန်ဆုံးသွားသည်။

မြက်ခင်းပြင်များပေါ်တွင် လူတစ်ယောက်မျှ ပေါ်မလာခဲ့ပေ။

သူသည် မြင်းစီးတပ် အဖွဲ့ငယ်များ တိုက်ခိုက်လာရန် တကယ်တမ်း ဆန္ဒရှိခဲ့သည်၊ သို့မှသာ သူ၏ လှံနည်းစနစ်ကို တိုက်ခိုက်ရေးတွင် ချွန်ထက်စေပြီး ဝိညာဉ်အစေ့မှ စွမ်းအင်ကို စုပ်ယူရန် အထောက်အကူ ဖြစ်စေမည်။

သို့သော် ထိုအရာများကို အတင်းအကျပ် လုပ်ဆောင်၍ မရပေ။

ကံကောင်းစွာဖြင့် ထိုသို့သော ကြာရှည်စွာ အားထုတ်မှုများကြောင့် သူ၏ ဆေးပညာ ကျွမ်းကျင်မှုသည် အခြေခံအဆင့်သို့ ရောက်လုနီးပါး ဖြစ်နေသည်။ ဖြည့်စွက်ဆေးဝါးများ ပိုစားခြင်းကလည်း အဆင်ပြေစေမည်။

နံနက် ၅ နာရီမှ နံနက် ၇ နာရီအထိ။

ရာစုမှုးဖန်သည် အချိန်မီ ရောက်လာပြီး အစောင့် လဲလှယ်သည်။

ချန်ဆန်းရှီကအခြား စစ်သားများနှင့်အတူ ဗိုင်ဟူမြင်းကို စီးနင်းကာ စခန်းသို့ ပြန်လာသည်။

မကြာသေးမီက မြင်းကို စီးနင်းခြင်းနှင့် ကိုယ်တိုင် ကျွေးမွေးခြင်းသည်လည်း သူ၏ ကျွမ်းကျင်မှုကို တိုးတက်စေသည်၊ သူ၏ မြင်းထိန်းချုပ်ခြင်း ကျွမ်းကျင်မှု့သည် နောက်တစ်ဆင့်သို့ လျင်မြန်စွာ ချဉ်းကပ်လာသည်။

[ကျွမ်းကျင်မှု - မြင်းထိန်းချုပ်ခြင်း (အခြေခံအဆင့်)]

[တိုးတက်မှု့ - (၁၅၀/၂၀၀)]

မြင်းသည် သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး သက်သက်သာဖြစ်သည်၊ ၎င်းကို မည်မျှအထိ တိုးတက်အောင် လုပ်ဆောင်နိုင်မည်ကို အံ့ဩမိသည်။

စစ်တပ်စခန်းသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ချန်ဆန်းရှီကဆေးဆိုင်သို့ တည့်တည့်သွားသော်လည်း စခန်းဝင်ပေါက်တွင် ရင်းနှီးသော ပုံပန်းသဏ္ဍာန်ကို တွေ့ဆုံလိုက်ရသည်။

ဝမ်ကျီသည် နယ်မြေမြို့တော်မှ ဆွေမျိုးများထံ လည်ပတ်ရာမှ ပြန်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

"ကျောက်စိမ်းလေး"

ဝမ်ကျီကသွားများကို ပေါ်အောင်ပြုံးပြုံးဖြင့် ရွှင်လန်းစွာ ရောက်လာသည် "အခုတလောအခြေအနေ ဘယ်လိုလဲ ၊ ငါဆိုလိုတာက ဘယ်ရွေးချယ်ရေး အရာရှိ လာလည်သွားလဲ"

"ကြီးကြပ်ရေးမှူး ဆွန်ရဲ့ သားငယ်နဲ့ သမီးပါ"

ချန်ဆန်းရှီကမြင်းပေါ်မှ ဆင်းလာပြီး "ဟုတ်တယ်၊ အမကြီးဆွန်က မင်းကိုလည်း ရှာနေတယ်"

"သူတို့က..."

ဝမ်ကျီက စမ်းသပ်သလို မေးသည် "သူတို့ ဘာပြောလဲ"

"အမကြီးဆွန်က မင်းကို မသိဘူးလို့ ပြောတယ် ရာစုမှုးဝမ်၊ မင်း နာမည်ပြောင်းထားတာလား"

ချန်ဆန်းရှီက ပြောလိုက်သည်"မင်းက ငါ့ကို မင်းအတွက် အသနားခံခိုင်းတာ၊ ဒါပေမယ့် မင်း အတိတ်က ဘာတွေ လုပ်ခဲ့လဲဆိုတာ အနည်းဆုံး ငါ့ကို ပြောပြသင့်တယ် မဟုတ်လား"

"ငါ..."

ဝမ်ကျီသည် စိတ်ရှုပ်ထွေးနေပုံရပြီး ခါးသီးစွာ ပြုံးပြကာ "ကျောက်စိမ်းလေးငါ စိတ်ပြောင်းသွားပြီ။ မင်း ငါ့အတွက် ထပ်ပြီး စကားပြောစရာ မလိုတော့ဘူး။ နောက်မှ ကြီးကြပ်ရေးမှူးဆွန်ကို တွေ့ရင် ငါ့အကြောင်း မပြောပါနဲ့၊ သိုင်းပညာနည်းစနစ်ကို မင်း လမ်းပေါ်မှာ တွေ့ခဲ့တာလို့ပဲ ပြောလိုက်ပါ"

ဤသို့ ပြောပြီးနောက် သူသည် ထွက်ပြေးသကဲ့သို့ ထွက်သွားသည်။

"?"

ချန်ဆန်းရှီကအားလုံးကို အလွန် ရှုပ်ထွေးနေသည်။

ဆွန်လီ မောင်နှမနှစ်ဦးကို ဒီလောက် ကြောက်နေတာလား။

ဝမ်ကျီသည် တကယ်ပဲ ပြစ်မှုကြီးကြီးမားမား ရှိခဲ့ရင် သူ ဒီနေ့အထိ အသက်ရှင်နေမှာ မဟုတ်ဘူး။

အဓိပ္ပာယ်မရှိပေ။

သူ မတွေးနိုင်တော့ဘဲ ဆေးဆိုင်သို့ တည့်တည့် သွားခဲ့သည်။

"ရာစုမှုးချန်က လုံးဝ မနားတော့ဘူးနော်"

ဆေးဖက်ဝင် အရာရှိ ကျန်းသည် ကြောက်စရာကောင်းသည်ဟု ထင်မြင်မိသည်။

ဒီလူငယ်လေးက အလုပ်လုပ်လို့ သေမှာကို မကြောက်ဘူးနဲ့ တူတယ်။

"ကျွန်တော် မနားရဲပါဘူး"

ချန်ဆန်းရှီကဆေးဆိုင်နှင့် ရင်းနှီးပြီးသားဖြစ်ရာ ဆေးဖက်ဝင် အပင်များကို ခွဲခြားရန် စတင်ကူညီပြီး စစ်ဖက် အရာရှိများအတွက် ဆေးများ ပြုတ်ရန် ရေထည့်ခြင်းကို ကူညီသည်။

သူကဓာတ်ပုံမှတ်ဉာဏ် လည်း ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။

ဆေးဆိုင်တွင် ပေါ်ခဲ့ဖူးသော မည်သည့် ဆေးဖက်ဝင် အပင်မဆို ၎င်း၏ အသုံးဝင်ပုံနှင့် ဆေးဖက်ဝင် ဂုဏ်သတ္တိများ အားလုံးကို သူ၏ စိတ်ထဲတွင် စွဲမှတ်ထားသည်။ ဆေးဆိုင်တွင် ပြုတ်ထားသော မည်သည့် ဖြည့်စွက်ဆေးဝါးမဆို ၎င်း၏ ဖော်မြူလာနှင့် လျှို့ဝှက်ချက်များကို သူ ခိုင်မြဲစွာ မှတ်မိထားသည်။

နောက်ဆုံးတွင်။

စနစ်မျက်နှာပြင် ပေါ်လာသည်။

[ကျွမ်းကျင်မှု့ - ဆေးပညာ ကျွမ်းကျင်မှု - လူသား (အခြေခံအဆင့်)]

[တိုးတက်မှု့ - ၀/၅၀၀]

[စွမ်းဆောင်ရည် - ဆေးပညာ နိယာမများကို ကျွမ်းကျင်ခြင်း၊ မြင်ရုံဖြင့် ဆေးကို မှတ်မိခြင်း]

[မြင်ရုံဖြင့် ဆေးကို မှတ်မိခြင်း - သာမန် ဆေးဝါးများအတွက် မြင်ရုံဖြင့် ဖော်မြူလာကို ဖော်ထုတ်နိုင်လိမ့်မည်]