အခန်း (၇၆)

"အဆင်ပြေရဲ့လား"

ခဏစောင့်ပြီးနောက် ချန်ဆန်းရှီကရှေ့သို့ တိုးလာကာ ဖက်တီးဝမ်ကို ထူပေးလိုက်သည်။

"အားလုံး ကြားလိုက်ရပြီလား"

ဝမ်ကျီကတွေဝေသော မျက်နှာဖြင့် "ဟုတ်တယ်၊ ငါ့ရဲ့ ညီငယ်လေးနဲ့ စစ်သားတွေ သေဆုံးရခြင်းရဲ့ အကြောင်းရင်းက ငါပဲ..."

"ဒါဆို မင်း ဘာလို့ ခေါင်းမပြတ်သေးတာလဲ"

ချန်ဆန်းရှီက မေးသည်။

စစ်ဆင်ရေး အမှားအယွင်းကြောင့် အထူးတပ်ဖွဲ့တစ်ခုလုံး ပျက်စီးသွားပါက အဓိက တပ်မှုးချုပ်ကို သေဒဏ်ပေးမည်မှာ သေချာသည်။

"..."

ဝမ်ကျီသည် အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်နေပြီးမှ နောက်ဆုံးတွင် အသံသြသြဖြင့် ပြောသည် "အဲဒီအချိန်က ငါ့မှာ ရွေးချယ်စရာ မရှိဘူး၊ မင်း နားလည်လား ငါ့မှာ ရွေးချယ်စရာ မရှိခဲ့ဘူး"

သူကမြေပြင်ပေါ် ဒူးထောက်နေရာမှ ထိုင်ချလိုက်သည်။

လုံချင်းရဲ့ နှစ်ငါးဆယ်ခုနစ်နှစ်တွင်၊

ယန်လျန်နှင့် အခြားသူများ၏ လှုံ့ဆော်မှုအောက်တွင် တရားရုံးက ကြီးကြပ်ရေးမှူး ဆွန်ကို လိမ်လည် စွဲချက်များဖြင့် မြို့တော်သို့ ခေါ်ဆောင်ပြီး အင်ပါယာ ထောင်ထဲ ပို့လိုက်သည်။

ထိုနှစ်တွင်ပင်

နန်ရှုနိုင်ငံက ကျူးကျော်မှု စတင်ခဲ့သည်။

တပ်စခန်းရှစ်ခုကို ကာကွယ်ရန်နှင့် ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ရန် ဖြန့်ကျက်

ထားခဲ့သည်။

"ငါ့ရဲ့ နာမည်အရင်းက ထန်ရိုရှန် အဲဒီအချိန်က ငါက လိပ်နက်စခန်းရဲ့ တပ်မှူး ဖြစ်တယ်"

"ဒါပေမဲ့ရှုံးနိမ့်သွားတာကငါ့ရဲ့ အမိန့်မှားယွင်းမှုကြောင့် မဟုတ်ခဲ့ဘူး"

"အဲဒီအချိန်က နန်ရှုနိုင်ငံက လင်ချွမ် နယ်မြေအပါအဝင် မဟာဗျူဟာမြောက် ခံတပ်များစွာကို သိမ်းပိုက်ပြီးသား ဖြစ်နေပြီ"

"ငါတို့ လင်ချွမ် နယ်မြေကို လျင်မြန်စွာ ပြန်သိမ်းနိုင်မယ့် နည်းလမ်းကို မရှာနိုင်ရင် နန်ရှုနိုင်ငံက ခြေကုပ်ယူလိုက်တာနဲ့ တောင်ပိုင်းက လုံးဝ ဆုံးရှုံးသွား

လိမ့်မယ်"

"ဒါပေမယ့် လင်ချွမ် နယ်မြေက မြေမျက်နှာသွင်ပြင်က ကြမ်းတမ်းတယ်၊ ကာကွယ်ရလွယ်ပေမယ့် တိုက်ခိုက်ရ ခက်တယ်"

"အကောင်းဆုံး မဟာဗျူဟာက အရှေ့ဘက်ခြမ်းက ကန်နင်း နယ်မြေကို အရင် ဖောက်ထွင်းဖို့ပဲ"

"ဒါပေမယ့် အဲဒီလို ဖောက်ထွင်းမှုက ဖန်တီးဖို့ မလွယ်ဘူး"

"အကောင်းဆုံး နည်းလမ်းက ကျန်တဲ့ အင်ပါယာ စစ်တပ် အင်အားဖြည့်တင်းမှု ရောက်လာဖို့ စောင့်ပြီး လူအင်အား အများအပြားနဲ့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် တိုက်ခိုက်ဖို့ပဲ"

"ဒါပေမယ့် သူတို့ မလှုပ်ရှားခဲ့ဘူး"

ဝမ်ကျီ စိတ်လှုပ်ရှားလာသည်"ဧကရာဇ်ရဲ့ အင်ပါယာ စစ်တပ်က စုရုံးပြီးသား ဖြစ်ပေမယ့် သူတို့က ကန်နင်း နယ်မြေဆီကို တမင်တကာ မထွက်ခွာခဲ့ကြဘူး၊ မင်း ဘာကြောင့်လို့ ထင်လဲ"

"မင်းတို့ သေဖို့ စောင့်နေတာ"

ချန်ဆန်းရှီက အဖြေပေးသည်။

"အတိအကျပဲ"

ဝမ်ကျီက ဒေါသတကြီး ပြောသည် "တရားရုံးက ဒီအခွင့်အရေးကို အသုံးပြုပြီး တပ်စခန်းရှစ်ခုရဲ့ အင်အားကို အားနည်းစေချင်တယ်၊ ဗိုလ်ချုပ် အချို့ သေဆုံးသွားရင် ပိုကောင်းတာပေါ့၊ ဒါမှ အနာဂတ်မှာ တခြားသူတွေ နေရာယူဖို့ ပိုလွယ်မယ်လေ"

"အင်ပါယာ ထောင်ထဲမှာ ပိတ်လှောင်ခံထားရတဲ့ ကြီးကြပ်ရေးမှူးကို ဓားစာခံအဖြစ် အသုံးပြုပြီး ငါတို့ကို ခြိမ်းခြောက်ခဲ့တယ်"

"ငါတို့က မနာခံဘဲ အင်ပါယာ စစ်တပ် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ဖို့ ရွေးချယ်စရာ မရှိတဲ့အထိ အချိန်ဆွဲနေရင် တပ်စခန်းရှစ်ခုရဲ့ သစ္စာမရှိမှုကိုသာ အတည်ပြုမှာဖြစ်ပြီး ငါတို့ရဲ့ အရှင်ဘာအဆုံးသတ်နဲ့ တွေ့ရမလဲ။တပ်စခန်းရှစ်ခုကို နှေးကွေးစွာ ရှင်းလင်းဖို့ ပစ်မှတ်ထားခံရမှာ သေချာတယ်"

"ဆန့်ကျင်ဘက်အနေနဲ့ တပ်စခန်းရှစ်ခုက ထရပ်ပြီး သစ္စာရှိကြောင်း ပြသရင်၊ အင်ပါယာ စစ်တပ်အတွက် ဦးဆောင် တိုက်ခိုက်ဖို့ ဆန္ဒရှိရင်၊ ငါတို့က တရားရုံးရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှာ ရှိနေသေးကြောင်း သက်သေပြမှာ ဖြစ်ပြီး အဲဒီအခါမှာ ငါတို့ရဲ့ အရှင်နဲ့ တခြားသူတွေ အသက်ရှင်ဖို့ နည်းလမ်း ရှာတွေ့နိုင်မယ်"

"ငါ အဲဒါကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်တယ်"

"ပြီးတော့ အင်ပါယာ စစ်တပ်အတွက် မြို့ကို လူအင်အားနဲ့ ထိုးဖောက်ဖို့ သက်သက်နဲ့ မလုံလောက်ဘူး၊ နောက်ထပ် လူတစ်ယောက် လိုအပ်ခဲ့တယ်"

ချန်ဆန်းရှီ၏ မျက်ခုံးများ အနည်းငယ် တွန့်ချိုးသွားသည် "တတိယ သခင်လေးလား"

ဝမ်ကျီက တိုက်ရိုက် မဖြေဘဲ အသံကို ပို၍ နိမ့်ချကာ ပြောသည်

"တပ်စခန်းရှစ်ခုကို ဘယ်အချိန်မှာ တည်ထောင်ခဲ့လဲ မင်း သိလား"

"လွန်ခဲ့တဲ့ ၇၂နှစ်က၊ လက်ရှိ ဧကရာဇ် နန်းတက်တဲ့နှစ် လုံချင်းရဲ့ ပထမနှစ်က စတင်ခဲ့တာ"

"ငါတို့ရဲ့ အရှင်က ဧကရာဇ်ကို ငယ်စဉ်ကတည်းက သိခဲ့တာ၊ ဧကရာဇ်ရဲ့ နှလုံးသားထဲမှာ ယုံကြည်ရတဲ့သူ ဖြစ်ခဲ့လို့၊ မဟုတ်ရင် သူ့ကို ကိုယ်ပိုင် စစ်သား စုဆောင်းခွင့် အာဏာ ဘယ်လို ပေးအပ်ခံရမလဲ"

"သာမန်လူတွေက တပ်စခန်းရှစ်ခုကို 'ဆွန် မိသားစု စစ်တပ်' လို့ ခေါ်တာတောင် ဧကရာဇ်က သည်းခံခဲ့တယ်"

"အထူးသဖြင့် လုံချင်း ၅၇နှစ်မှာ သူ ဘာကြောင့် မခံနိုင်တော့ဘူးလို့ ထင်လဲ"

"ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ ဆွန် မိသားစုထဲက ဉာဏ်ကြီးရှင်တစ်ဦး ပေါ်ထွက်လာလို့ပဲ"

"ငါတို့ရဲ့ အရှင်မှာ ကလေး ငါးယောက် ရှိတယ်"

"အကြီးဆုံးနဲ့ ဒုတိယ သားတွေက စစ်ပွဲတွေမှာ စောစောစီးစီး သေဆုံးသွားတယ်၊ အသက်ရှင်နေရင်တောင် သူတို့ရဲ့ အရည်အချင်းက သာမန်ပဲ၊ သိုင်းပညာ လမ်းကြောင်းမှာ သိသာထင်ရှားတဲ့ တိုးတက်မှုတွေ ရနိုင်မှာ မဟုတ်

ဘူး"

"ဒါပေမယ့် တတိယသား စွန်ပုဟွေ့က ဉာဏ်ကြီးရှင်ပဲ"

"သိုင်းပညာကို လေးနှစ်တောင် မပြည့်သေးဘဲ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ စစ်ပွဲတွေကို ကြုံတွေ့ခဲ့တယ်၊ အားလုံးမှာ မရှုံးခဲ့ဘူး၊ စစ်တပ်မှာ အလွန် အလေးထားခံရတယ်"

"အရင်က ဧကရာဇ်က 'ဆွန် မိသားစု စစ်တပ်' ရှိနေခြင်းကို သည်းခံခဲ့တယ်၊ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ ဒီအခြေအနေက နောက်ဆုံးမှာ ပြီးဆုံးသွားမယ်ဆိုတာ သူ သိတယ်"

"ငါတို့ရဲ့ အရှင်အနားယူတာပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ ကွယ်လွန်သွားတာပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ တရားရုံးက အထူးတပ်ဖွဲ့ အဖွဲ့တစ်ခုကို တိုက်ရိုက် ရရှိမှာ၊ ပြီးပြည့်စုံတဲ့ အကျိုးရှိတဲ့ စီစဉ်မှုပဲ၊ ဘယ်သူက မပျော်ရမလဲ"

"ဒါပေမဲ့ ဆွန်ပုဟွေ့ ပေါ်ထွက်လာတာက အရာအားလုံးကို ပြောင်းလဲပစ်လိုက်တယ်"

"ပုဟွေ့က အလွန် ထူးချွန်ပြီး ရည်မှန်းချက်ကြီးတယ်၊ အနာဂတ်မှာ တပ်

စခန်းရှစ်ခုကို သူ ကိုင်တွယ်မယ်လို့တောင် ကြေညာခဲ့တယ်"

"ဒါ... ဧကရာဇ်ရဲ့ အာရုံကြောကို ထိသွားစေတယ်"

"ဒါရှန် မင်းဆက် အတွက် အရှင်ဆွန်လို ကြီးကြပ်ရေးမှူးတစ်ဦး ရှိနေတာက ပိုင်ဆိုင်မှုတစ်ခုပါ၊ သဟဇာတဖြစ်တဲ့ ရှင်ဘုရင်ဆက်ဆံရေးရဲ့ စံနမူနာတစ်ခုပေါ့"

"ဒါပေမယ့် ဆွန်မိသားစုက ကြီးကြပ်ရေးမှူး နောက်တစ်ဦး ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာရင် ကိစ္စရဲ့ သဘောသဘာဝက လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မယ်"

"အဲဒီအခါမှာ တပ်စခန်းရှစ်ခုက တကယ်ပဲ 'ဆွန် မိသားစု စစ်တပ်' ဖြစ်လာလိမ့်မယ်၊ ပြီးတော့ ဆွန် မိသားစုက နယ်စပ် ကြီးကြပ်ရေးမှူး သက်သက် မဟုတ်တော့ဘဲ မျိုးရိုးမတူတဲ့ မင်းသား ပြည်နယ်နဲ့ တူနေလိမ့်မယ်"

"တရားရုံးက ဒီလိုအဖြစ်မျိုးကို ဘယ်လို ခွင့်ပြုနိုင်မှာလဲ"

"ဒါတောင် တပ်စခန်းရှစ်ခုက ဗိုလ်ချုပ်တွေ အားလုံးက သူ့ကို အလွန် ထောက်ခံကြတယ်"

"ဧကရာဇ်က ဒီအခြေအနေကို ဘယ်လို လုပ်ခွင့်ပေးနိုင်မှာလဲ"

"ဒါကြောင့် သူက အဓိက တရားရုံးမှာ အမှုကြီးတစ်ခုကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး ကြီးကြပ်ရေးမှူး ဆွန်ကို အင်ပါယာ ထောင်ထဲ ထည့်လိုက်တယ်"

'ဒီလိုကိုး'

ချန်ဆန်းရှီရဲ့ အမြင်အရဆိုရင် ဒီအခြေအနေမှာ ဖြေရှင်းနည်း နှစ်ခုပဲ ရှိတယ်။

'ပထမ၊ ကြီးကြပ်ရေးမှူး ဆွန်သေဆုံးခြင်း၊ ဆွန်မိသားစုကို စစ်အာဏာ ဖယ်ရှားခြင်း သို့မဟုတ် အနည်းဆုံး နေအိမ် အကျယ်ချုပ် ချထားခြင်း၊

ဒုတိယ၊ စွန်ပုဟွေ့ သေဆုံးခြင်း'

ဝမ်ကျီ၏ အသံက သူ့နားသို့ တစ်ဖန် ရောက်လာသည်

"ဒါပေမယ့် ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါက ငါ့ရဲ့ ညီငယ်လေးကြီးပြင်းလာတာကို ကြည့်ခဲ့ရတာ၊ သူ့ကို သေတာ ဘယ်လို ခံနိုင်ရိုးရှိမလဲ"

"ငါ နည်းလမ်းများစွာ တွေးခဲ့တယ်၊ ပုန်ကန်ဖို့တောင် စဉ်းစားခဲ့တယ်"

"ဒါပေမယ့် အရှင်က အင်ပါယာ ထောင်ထဲမှာ အဖမ်းခံထားရတာ၊ ငါတို့သာ လှုပ်ရှားလိုက်ရင် သူ အရင်ဆုံး သေရလိမ့်မယ်"

"ဒါ့အပြင် အဲဒီအချိန်က တပ်စခန်းရှစ်ခုမှာ ဒုတိယ သိုင်းဆရာတစ်ဦး မရှိသေးဘူး၊ အနိုင်ရဖို့ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး"

"နောက်ဆုံးတော့ ငါက ငါ့ရဲ့ ညီငယ်လေး ဆွန်ပုဟွေ့ကို ခေါ်ပြီး မြို့ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ပဲ လုပ်နိုင်ခဲ့တယ်၊ သူ့နဲ့အတူ သေဖို့ ပြင်ဆင်ပြီး စခန်းတစ်ခုလုံးက ညီအစ်ကိုတွေကို အသုံးပြုပြီး တပ်စခန်းရှစ်ခုလုံးအတွက် ဆုတ်ခွာဖို့ အချိန်ဆွဲပေးခဲ့တယ်"

"ဒါပေမယ့်... ငါ မသေခဲ့ဘူး၊ ငါ မသေခဲ့ဘူး"

"ငါ ဘယ်လိုများ မသေဘဲ ရှိနေနိုင်ခဲ့လဲဆိုတာ ငါလည်း မသိဘူး"

ဝမ်ကျီ၏ မျက်လုံးများက သွေးရောင်တောက်နေပြီး သူ၏ မျက်နှာက နာကျင်နေသည် "ငါက မြို့ရိုးပေါ်ကို ပထမဆုံး တက်ခဲ့တာ၊ တစ်လှမ်းမှ မဆုတ်ဘဲ သတိမေ့သွားတဲ့အထိ ဆက်တိုက် တိုက်ခိုက်ခဲ့တယ်၊ ဒါပေမယ့် ငါ မသေခဲ့ဘူး"

"ငါ နိုးလာတဲ့အခါ အိပ်ရာထဲ ရောက်နေပြီး နန်ရှုနိုင်ငံကို ပြန်လည် တိုက်

ထုတ်ပြီးသား ဖြစ်နေပြီ"

"အဲဒီအချိန်က ကလေးတွေပဲ ရှိသေးတဲ့ ပုချီနဲ့ ဆွန်လီတို့က ငါ့ရဲ့ အိပ်ရာဘေးမှာ ရပ်နေပြီး သူတို့ရဲ့ တတိယညီအစ်ကိုကို မေးနေခဲ့ကြတယ်..."

"အရှင်လည်း ပြန်လာခဲ့တယ်"

"အဲဒီအချိန်ကစပြီး အရှင်နဲ့ ဆရာတပည့်ကံကြမ္မာ ပြီးဆုံးသွားပြီလို့ သူ ပြောတယ်၊ ပြီးတော့ ကိုယ့်ဘာသာ ဂရုစိုက်ဖို့ ငါ့ကို ပြောခဲ့တယ်"

ချန်ဆန်းရှီက "ကြီးကြပ်ရေးမှူးရဲ့ တတိယသား သေဆုံးမှုကြောင့်လား"

"မဟုတ်ဘူး"

ဝမ်ကျီ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်နေသည် "သူ အဲဒါအတွက် ငါ့ကို အပြစ်မတင်ခဲ့ဘူး"

"သူက ဒါ သူ့ကိုယ်သူ အရည်အချင်း မပြည့်မီတာ၊ ကိုယ့်သားကို မကာကွယ်နိုင်တာ၊ ပြီးတော့ ညီငယ်က ငယ်ရွယ်ပြီး စိတ်လိုက်မာန်ပါ လုပ်ခဲ့တာ၊ သူက သက်ဆိုင်ရာ အကျိုးဆက်တွေကို ခံရသင့်တယ်လို့လည်း အပြစ်တင်ခဲ့တယ်"

"သူ ငါ့ကို လွှတ်လိုက်ရတဲ့ အကြောင်းရင်းက အဲဒီအချိန်က ညီငယ်လေးပဲ သေဖို့ လိုတာ၊ တပ်စခန်းတစ်ခုလုံး ပျက်စီးဖို့ မလိုဘူး၊ အရမ်း စိတ်လောတယ်၊ တပ်မှုးချုပ်ဖြစ်ဖို့ မသင့်တော်တော့ဘူး..."

"အဲဒီနောက် ဘာဖြစ်လဲ"

ချန်ဆန်းရှီက မေးသည် "ဒီလိုနဲ့ပဲ ပြီးသွားတာလား"

"မပြီးသေးဘူး၊ မပြီးသေးဘူး"

ဝမ်ကျီ ခေါင်းမော့လိုက်သည် "မကြာခင်မှာပဲ အရှင်က ငါတို့အတွက် လက်စားချေခဲ့တယ်"

"သူ တစ်ယောက်တည်း မြို့တော်ကို ပြန်သွားပြီး အင်ပါယာ နန်းတော်အပြင်ဘက်မှာ တပ်ဖွဲ့တွေ စေလွှတ်ဖို့ အချိန်ဆွဲနေတဲ့ စစ်ဝန်ကြီးကို ဓားနဲ့ ထိုးသတ်ပြီး မြို့တော်ကနေ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ထွက်ခွာသွားခဲ့တယ်"

'အင်ပါယာ နန်းတော်မှာ လူသတ်တာလား'

ဒါက ဧကရာဇ်ရဲ့ မျက်နှာရှေ့မှာ လုပ်တာနဲ့ အတူတူပဲ မဟုတ်ဘူးလား။

ဘာလို့ အရင်က မလုပ်ခဲ့တာလဲ။

ချန်ဆန်းရှီအံ့ဩနေမိသည်။

"ဒီကိစ္စဖြစ်ပြီးနောက် ကြီးကြပ်ရေးမှူး ဆွန်က သိုင်းပညာမှာ နောက်ထပ် တိုးတက်မှု ရသွားတာလား"

"အပြင်က ကောလာဟလတွေအရတော့"

ဝမ်ကျီက ရှင်းပြသည် "အရှင်က သိုင်းဆရာအဆင့်ထက် မြင့်တဲ့ နယ်ပယ်

တစ်ခုကို ဖောက်ထွင်းခဲ့တယ်တဲ့"

သိုင်းဆရာထက် မြင့်တဲ့ အဆင့်...

နတ်ဘုရား လမ်းစဥ်လား။

ချန်ဆန်းရှီက ဝေးကွာနေသေးသည်ဟု ခံစားရသည်။

သူသည် လက်ရှိတွင် အတွင်းအားသန့်စင်ခြင်းအဆင့်အထက်ရှိ နယ်ပယ်

အကြောင်း မရှင်းမလင်း ဖြစ်နေဆဲဖြစ်ပြီး ၎င်းကို ဟွာကျင်း ဟု ခေါ်သည်ကိုသာ သိရှိသည်။

ပြီးတော့ အရာအားလုံး ဒီလို ဖြစ်လာခဲ့တာတောင် ကြီးကြပ်ရေးမှူး ဆွန်က ပုန်ကန်ခြင်း မပြုခဲ့ဘူးဆိုတော့ ဧကရာဇ်က သူ့ကို ဆက်လက် သည်းခံနိုင်ဦးမလား။

မဟုတ်ရင်...

သူတို့ နှစ်ယောက် တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် မသတ်နိုင်ကြတာပဲ ဖြစ်ရမယ်

ချန်ဆန်းရှီကဧကရာဇ်၏ နှစ်ပေါင်းများစွာ ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံမှု ကိစ္စကို တစ်ဖန် ပြန်သတိရသည်။

ပြန်စဉ်းစားကြည့်လျှင် တပ်စခန်းရှစ်ခုနှင့် အင်ပါယာ မိသားစုတို့ကြား ပဋိပက္ခသည် အရေးပါပုံရသည်။

သို့သော် သူကကြီးကြပ်ရေးမှူး အိမ်တော်သို့ သွားရဦးမည်။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ တရားရုံး၏ သဘောသဘာဝအရ တစ်စုံတစ်ဦးသည် သိုင်းပညာတွင် အမှန်တကယ် အဆင့်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားပါက ၎င်းတို့အား မည်သို့ ထိန်းချုပ်ရန် ကြိုးစားမည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ပေ။

၎င်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ကြီးကြပ်ရေးမှူး အိမ်တော်သည် သွားရန် အကောင်းဆုံး နေရာ ဖြစ်နေဆဲပင်။