အခန်း (၂၇၄-၂၇၆)

အခန်း (၂၇၄)- သရဲမျက်နှာဖုံးကို နှိမ်နင်းခြင်း

နင်ချီက အရင်ကတည်းက ချန် ပြည်နယ် ထဲ ရောက်နေခဲ့တာ ဖြစ်သည်။

ချီအနှစ်သာရ ဓားမျိုးစေ့ ပေါက်ကွဲသွားသော စွမ်းအင် အားလှိုင်းအား သူ အာရုံခံမိလိုက်တာနှင့် ချက်ချင်းပင် အဲဒီနေရာကို အရှိန်အကုန်တင်ပြီး ပြေးလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ၏ အမြန်နှုန်းက အမြင့်ဆုံး အကန့်အသတ်ကိုတောင် ကျော်လွန်လုနီးပါး ဖြစ်နေလေပါသည်။

သူ့ရင်ထဲမှာတော့ သူ လက်မခံနိုင်သော အဖြစ်ဆိုးတစ်ခု ဖြစ်ပျက်သွားမှာကို အလွန်အမင်း ကြောက်ရွံ့နေခဲ့သည်။

သူ့စိတ်ထဲမှာ ပူလောင်နေလိုက်သည်က မီးစနှင့် ထိုးထားသလိုပါင်။

တကယ်လို့သာ သူ အစစ်အမှန်သိုင်းတောင်ပေါ်မှာ ရှိနေခဲ့လျှင် ဒီထက် အများကြီး စောရောက်နိုင်ခဲ့မှာ အသေအချာပါပင်။ အခုတော့ ချန်းပြည်နယ်မှာ ရောက်နေတာဆိုတော့ ခရီးအကွာအဝေးက တော်တော်လေး ကွာဟသွားခဲ့ရ၏။

ကံကောင်းထောက်မစွာ

၊ နောက်ဆုံးတော့ သူ အချိန်မီ ရောက်လာခဲ့သည်။

အစ်ကိုငါး နှင့် မရီး လင်ရူဟွာ တို့၏ ပုံစံတွေက ကြည့်ရဆိုးနေသော်လည်း အသက်အန္တရာယ် မရှိတော့ဘူး ဆိုတာ မြင်လိုက်ရတော့မှသာ နင်ချီ သက်ပြင်းချနိုင်တော့သည်။

နင်ချီ သူတို့နှစ်ယောက်ဘေးနားသို့ ရိပ်ခနဲ ရောက်ရှိသွားပြီး၊ သူ၏ ချီအနှစ်သာရတွေက ချက်ချင်းဆိုသလို နူးညံ့သိမ်မွေ့သည့် အသက်စွမ်းအင်တွေအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ သူတို့ နှစ်ယောက်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စီးဝင်သွားလေတော့သည်။

သေမင်းတံခါးဝ ရောက်လုနီးပါး ဖြစ်နေသော ကျန်းပိုင်ရှန်းနှင့် လင်ရူဟွာတို့မှာ ရုတ်တရက် အသက်စွမ်းအင်တွေ ပြည့်ဝလာသလို ခံစားလိုက်ကြရသည်။ ကောင်းကင်ဘုံက မိုးရေစက်တွေ သွန်းဖြိုးပေးသနားလိုက်သလိုပင်။

သူတို့နှစ်ယောက် အန္တရာယ်ဇုန်ထဲမှ ချက်ချင်း လွတ်မြောက်သွားကြသည်။

နင်ချီ၏ အသခ်ျေ ဖြစ်ရပ်ဆန်းကြယ် ချီအနှစ်သာရကြောင့် ကုသနိုင်စွမ်းက သည်ခေတ်ဘက်မှာ ကျွမ်းကျင်သော ဆေးဆရာတွေထက်တောင် ပိုကောင်းနေပါသေးသည်။

ကျန်းပိုင်ရှန်းနှင့် လင်ရူဟွာတို့မှာတော့ အိပ်မက်မက်နေသလိုလိုနှင့် ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်နေကြရှာသည်။

"ကိုးလေး... မင်း တကယ်ပဲ ကိုးလေးလား..."

ကျန်းပိုင်ရှန်း တီးတိုး ရေရွတ်လိုက်၏။

မျှော်လင့်ချက်မဲ့နေသော အချိန်တွင် နောက်ထပ် ဂျူနီယာ တစ်ယောက် ရောက်ရှိလာခြင်းကို သူ မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်နေမိသည်။ နင်ချီ လေပေါ်မှ ဆင်းသက်လာစဉ်က ခံစားလိုက်ရသော စွမ်းအင်လှိုင်းများကို သူ ကောင်းစွာ မှတ်မိနေသည်။

... ဒါက သေချာပေါက် ကောင်းကင်ဘုံလူသား နယ်ပယ်ပဲ။

ဒါပေမဲ့... နင်ချီက ကောင်းကင်ဘုံလူသား အဆင့်တဲ့လား...။

ဒါက လက်ခံဖို့ ခက်ခဲလွန်းသည်။ စောစောက ချင်ယွင် ကောင်းကင်ဘုံလူသား အဆင့် ရောက်နေတာကိုတောင် အံ့သြလို့ မဆုံးသေးပေ။ ယခု နင်ချီက... သူက

( ၁၁ ) နှစ်ပဲ ရှိသေးသည်လေ။

နင်ချီ၏ အသံက နူးညံ့သိမ်မွေ့နေ၏။

"အစ်ကိုငါး... ကျွန်တော်ပါ... အခု စကားမပြောပါနဲ့ဦး... ခင်ဗျားတို့ နှစ်ယောက်လုံးကို အရင် ကုပေးလိုက်မယ်... ပြီးမှ ဘာဖြစ်ခဲ့လဲဆိုတာ ဖြည်းဖြည်းပြောပြပါ... မရီးဗိုက်ထဲက ကလေးလေးက နည်းနည်း အားနည်းနေတယ်... အရင် တည်ငြိမ်အောင် လုပ်ရမယ်နော်..."

သူ့မျက်လုံးများထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပါဝင်နေ၏။ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ရာ စုတ်ပြတ်သတ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

အကယ်၍၊ သူသာ နောက်ကျခဲ့လျှင် မောပန်းနွမ်းနယ်ပြီး သေဆုံးသွားနိုင်ခြေ ရှိသည်။ အထူးသဖြင့် မရီး လင်ရူဟွာ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ အသက်ဇီဝိန်လေးကို ခံစားမိလိုက်သောအခါ နင်ချီ ဝမ်းသာသွားမိသော်လည်း၊ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်က ပိုမို ပြင်းထန်လာရ၏။

သူ့အစ်ကိုငါးကို ဒီအခြေအနေရောက်အောင် လုပ်ရက်သည့် လူယုတ်မာတွေကို လက်စားမချေလျှင် ကောင်းကင်ဘုံကတောင် ခွင့်လွှတ်မည် မဟုတ်ပေ။

ထိုစဉ်...

ကျန်းပိုင်ရှန်း သတိပြန်ဝင်လာသည်။ နင်ချီ၏ ချီစွမ်းအင် စီးဝင်လာမှုကြောင့် သူ အသက်ပြန်ရှူနိုင်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ပြီး၊ မျက်ရည်များ ပါးပြင်ပေါ် စီးကျလာကာ နင်ချီ၏ လက်ကို တင်းတင်း ဆုပ်ကိုင်လိုက်၏။ အသံများ အက်ကွဲနေ၏။

"ကိုးလေး... မြန်မြန်... ညီလေးရှစ်ကို သွားကူညီလိုက်ပါ... မြန်မြန်"

"မဟုတ်ဘူး... ငါတို့ကို ထားခဲ့လိုက်... စစ်မှန်သူ ကောင်းကင်ဘုံ ဓားသခင်ကို မြန်မြန် သွားခေါ်လိုက်ပါ..."

နင်ချီ ရင်ထဲ ထိတ်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။ မတွေ့ရတာ ကြာပြီဖြစ်သော အစ်ကိုရှစ် ဘာဖြစ်သွားပြီလဲ သူ မသိ။ သို့သော် ကျန်းပိုင်ရှန်း၏ အော်ဟစ်သံကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် အခြေအနေ မကောင်းကြောင်း ရိပ်မိလိုက်၏။

စဉ်းစားလိုက်သည်နှင့် ဘာဖြစ်ခဲ့လဲ ဆိုတာ သူ ခန့်မှန်းမိလိုက်ပြီ။

တစ်စက္ကန့်မျှ တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ...

နင်ချီ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး စွမ်းအား များသည် သူတို့နှစ်ဦးကို လွှမ်းခြုံသွားတော့၏။

"အစ်ကိုငါး... လမ်းပြပေး... လမ်းမှာ ပြောပြပါဗျာ..."

သူ့ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်က အံ့မခန်းပင်။ သူတို့နှစ်ဦးကို သယ်ဆောင်လျက် အရှိန်ပြင်းပြင်း ပျံသန်းနေရင်း၊ တစ်ဖက်ကလည်း ချီစွမ်းအင်ဖြင့် ကုသပေးနေသေးသည်။ အခြေအနေ အရေးကြီးမှန်း သိသဖြင့် တစ်စက္ကန့်မျှ အချိန်မဖြုန်းတော့ပေ။

ကျန်းပိုင်ရှန်း အလွန် စိတ်ပူနေ၏။ သို့သော် စကားမပြောနိုင်ခင်မှာပင် သူတို့ ကောင်းကင်ပေါ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

"ယန်တောင်တန်း.. ယန်တောင်တန်းကို မြန်မြန်သွား... ညီလေးရှစ်က မိစ္ဆာဂိုဏ်း ဒုဂိုဏ်းချုပ် သရဲမျက်နှာဖုံးနဲ့ တိုက်နေတာ... ဟိုလူက အရမ်းသန်မာတယ်... နှလုံးသား စူးစမ်းခြင်း ဓားသခင် အောက် မလျော့ဘူး..."

ကျန်းပိုင်ရှန်း စကားကို လျင်မြန်စွာ ပြောလိုက်၏။ နင်ချီက အရင်သွားမယ် ဆုံးဖြတ်လိုက်မှတော့ နှောင့်နှေးနေမှာ မဟုတ်ဘူး ဆိုတာ သူ သိနေ၏။

နင်ချီ စိတ်အေးသွားသည်။

နှလုံးသား စူးစမ်းခြင်း ဓားသခင် လောက်ပဲ ရှိတယ်ဆိုလျှင်တော့ ကိစ္စမရှိပေ။

အခု မျှော်လင့်ရမှာက အစ်ကို ချင်ယွင် ခဏလောက်တော့ တောင့်ထားနိုင်ပါစေ ဆိုတာပဲ။

ကျန်းပိုင်ရှန်း အသက်ရှူ ညှိလိုက်ပြီး အဖြစ်အပျက်များကို စတင် ပြောပြလိုက်၏။ သူ ပြောပြနေစဉ် နင်ချီ၏ မျက်နှာထား တဖြည်းဖြည်း တင်းမာလာပြီး၊ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်လေ၏။

"မိစ္ဆာဂိုဏ်းက ကောင်တွေ... သေလမ်း ရှာနေကြတာပဲ..."

သူ့စွမ်းအားများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး၊ လူနှစ်ယောက် သယ်ထားသည်ကိုပင် သာမန် ကောင်းကင်ဘုံလူသား အဆင့်ထက် အဆပေါင်းများစွာ မြန်ဆန်နေသေးသည်။

ကျန်းပိုင်ရှန်းနှင့် လင်ရူဟွာတို့ သတိထားမိလိုက်၏။ နင်ချီ၏ စွမ်းအားသည် သူတို့ ထင်ထားတာထက် အများကြီး ပိုလွန်ကဲနေပုံ ရ၏။

ပြီးခဲ့သော အခေါက်က ကျောက်စိမ်းဆွဲပြား နှစ်ခုထဲက ဓားချီတွေကိုလည်း ပြန်သတိရမိလိုက်၏။ အစကတော့ နင်ချီက ဓားသခင်ဆီက တောင်းလာသည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။

သို့ရာတွင်၊ ယခု ကြည့်ရတာ... ထိုသို့ ဟုတ်ချင်မှ ဟုတ်တော့မည်။

ရုတ်တရက်၊အံ့သြစရာ ကောင်းသော ကောက်ချက် တစ်ခု သူတို့ခေါင်းထဲ ဝင်ရောက်လာသည်။ အချိန်သာ ရလျှင် မေးလိုက်မိမှာ သေချာသည်။

သို့ရာတွင်၊ ဒါက ကောင်းသည့် အရာပါပင်။

ဆိုလိုတာက... ချင်ယွင်မှာ မျှော်လင့်ချက် ရှိသေး၏။

ကျန်းပိုင်ရှန်း၏ ဖြူဖပ်ဖြူရော် ဖြစ်နေသော မျက်နှာ ပြန်လည်၍ သွေးရောင်လွှမ်းလာသည်။ သူ အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး ရင်တွင်း စိုးရိမ်စိတ်များ ပြည့်နှက်နေ၏။

ချင်ယွင် တောင့်ခံထားနိုင်ပါစေဟု ဆုတောင်းနေမိသည်။ အကယ်၍သာ၊ ချင်ယွင် သူတို့ကို ကယ်ရင်း သေသွားခဲ့လျှင် သူ တစ်သက်လုံး အပြစ်ရှိစိတ်နှင့် နေသွားရတော့မှာပါ။

“ညီလေးရှစ်... မင်း အသက်ရှင်ရမယ်”

ကျန်းပိုင်ရှန်း၏ မျက်လုံးများ ပြတ်သားနေ၏။

နင်ချီ၏ မျက်လုံးများလည်း အေးစက်နေ၏။

အစကတည်းက သူ ချင်ယွင်ကို အငြိုးအတေး မထားခဲ့ပါ။

အတိတ်က ကိစ္စတွေက ခဏတာ အမှားတွေကြောင့် ဖြစ်ခဲ့ရသည်သာ။ အစ်ကို ချင်ယွင်က အစစ်အမှန်သိုင်းဂိုဏ်းကို ထိခိုက်အောင် ဘယ်တုန်းကမှ မလုပ်ခဲ့ပါ။ သူ ဂိုဏ်းစရောက်တုန်းက ချင်ယွင်က သူ့ကို အကောင်းဆုံး ဆက်ဆံခဲ့သည်ကို နင်ချီ မှတ်မိနေသေးသည်။

တကယ်တော့... ဂိုဏ်းပြိုင်ပွဲ လျှို့ဝှက် သတိပေးစာ ပေးသည့် သူ ဘယ်သူလဲ ဆိုတာ သူနှင့် လော့ဝမ်ထျန်းတို့ ရိပ်မိပြီးသား ဖြစ်ပါသည်။ ထုတ်မပြောခဲ့ကြတာပဲ ရှိသည်။

အခု ချင်ယွင် ဒုက္ခရောက်နေပြီ ဆိုတော့ သူ သေချာပေါက် စိတ်ပူပါသည်။

နင်ချီ အတွေးများနှင့်အတူ၊ အစွမ်းကုန် အရှိန်တင်လိုက်ရာ ကောင်းကင်ယံတွင် အမြီးတန်းရှည်ကြီး တစ်ခု ကြွင်းကျန်ရစ်ခဲ့လေတော့၏။

...

“အုန်း..အုန်း”

ယန်တောင်တန်း၌၊

တောင်ကြီးများ တုန်ခါသံ မရပ်မနား ထွက်ပေါ်နေ၏။ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး စွမ်းအား အားလှိုင်းများ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်နေပြီး ကျောက်တုံးကြီးများ ကြေမွကုန်သည်။

ပုန်းအောင်းနေသော သားရဲဘုရင် အချို့ပင်လျှင် လူသား အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်များ၏ တိုက်ပွဲကို ရှောင်ရှားရန် ဝေးရာသို့ ထွက်ခွာသွားကြရ၏။

ထိုအခိုက်အတန့်၌၊ သရဲမျက်နှာဖုံး၏ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ချင်ယွင်၊မင်း တကယ်ပဲ သေချင်နေတာလား”

အခန်း (၂၇၅) - အသက်၏ မီးတောက်နှင့် ဝိညာဉ်၏ ငြိမ်းချမ်းမှု

~သူသည် ချင်ယွင် ဤမျှကြာအောင် သူ့အား ထိန်းချုပ်ထားနိုင်လိမ့်မည်ဟု လုံးဝ မျှော်လင့်မထားခဲ့ချေ။ ဤအရာက သူ့အား နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း အရှက်ရစေခဲ့သည်။ ကြေးရောင် သရဲမျက်နှာဖုံး အောက်မှ ပုန်းကွယ်နေသော သူ၏ မျက်ဝန်းများသည် ဒေါသတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့၏။

ယခင်ကကဲ့သို့ ပေါ့ပါးသွက်လက်မှု မရှိတော့ဘဲ၊ သူ၏ လက်မောင်းစွပ်သည် ပြဲနေခဲ့ပြီး၊ ကြေးရောင် သရဲမျက်နှာဖုံး၌ပင် အစင်းရာ အနည်းငယ် ထပ်မံ ပါရှိနေခဲ့သည်။

သူသည် ဒေါသထွက်ခဲ့သည်။ ချင်ယွင်က သူ့အား ခြိမ်းခြောက်နိုင်ခဲ့၍ ဖြစ်၏။ သူ အံ့အားသင့်ခဲ့သည်။ ချင်ယွင်၏ ဝမ်းနည်း ဆံဖြူ လျှို့ဝှက် နည်းစနစ် အပေါ် နားလည်မှုသည် သူ့ထက်ပင် သာလွန်နေသည်ကို သိလိုက်ရ

သောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော်...

ချင်ယွင်၏ ပုံစံသည် ပိုမို ဆိုးရွားနေခဲ့သည်။

တစ်ချိန်က ချောမောခဲ့သော မျက်နှာသည် ယခုအခါ အရေးအကြောင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။ သူ၏ ဆံပင်များသည် ဖြူဖွေး၍ ပျက်စီးနေခဲ့ပြီး၊ အသက်၏ မီးတောက်သည် လေတစ်ချက် တိုက်လိုက်သည်နှင့် ငြိမ်းသွားမည့်အလား ရှိနေခဲ့သည်။ သူသည် သွေးများကို အဆက်မပြတ် အန်ထုတ်နေခဲ့ပြီး၊ အသံမှာလည်း အက်ကွဲနေခဲ့သည်။

‘သေရမှာကို ဘာကြောက်ရမှာလဲ... စိတ်အေးချမ်းဖို့ပဲ လိုချင်တာပါ’

ချင်ယွင်၏ မျက်ဝန်းများ၌ အပြုံးရိပ် တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ လွန်ခဲ့သော ငါးနှစ်တာ ကာလအတွင်း ဖိနှိပ်ခံထားရသော စိတ်ပျက်အားငယ်မှုများ အားလုံးသည် ဤအခိုက်အတန့်၌ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ချေပြီ။

သူ မည်မျှကြာအောင် ဆက်လက် ခုခံနိုင်မည်ကို မသိခဲ့ပေ။ သူ၏ ဆန္ဒစွမ်းအား အပေါ်၌သာ လုံးလုံးလျားလျား မူတည်နေခဲ့သည်။ သူ ဆက်လက် ကြံ့ကြံ့ခံနေနိုင်သရွေ့ သူ၏ မရီးငါး (လင်ရူဟွာ) သည် လွတ်မြောက်ရန် အခွင့်အရေး ပိုများကြောင်း ချင်ယွင် သိရှိခဲ့သည်။

"နောက်တစ်ခါ..." ဟူသော ဟိန်းဟောက်သံတစ်ခုသည် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ ချင်ယွင်သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း ကျန်ရှိနေသော နတ်ဆိုးစွမ်းအားများကို နှိုးဆွလိုက်ပြီး၊ နောက်တစ်ကြိမ် တိုက်ခိုက်ရန် ရှေ့သို့ တိုးဝင်သွားခဲ့သည်။

ခန္ဓာကိုယ် အိုမင်းသွားသော်လည်း၊ သူ၏ ဝိညာဉ်သည် အိုမင်းခြင်း မရှိချေ။ သူသည် မည်သည့် အတားအဆီးမျှ မရှိဘဲ၊ စိတ်အားထက်သန်မှု အပြည့်အဝဖြင့် ရူးမိုက်သော အရှိန်အဝါကို သယ်ဆောင်လာခဲ့သည်။

သရဲမျက်နှာဖုံးသည် စိတ်ထဲမှ "ဒီ အရူးကောင်" ဟု ကျိန်ဆဲလိုက်မိသည်။

ဤမျှ သေးငယ်သော ကိစ္စရပ်များအတွက် **'ဝမ်းနည်းဖွယ် ဆံဖြူ လျှို့ဝှက်နည်းလမ်း'** ကို အသုံးမပြုလိုချေ။ ကောင်းကင်ဘုံလူသား တစ်ဦး၏ သက်တမ်းသည် နှစ်ပေါင်း ရှစ်ရာ ရှိခဲ့သော်လည်း၊ တိုက်ခိုက်တိုင်း အသုံးပြုခဲ့ပါက သူ၌ သက်တမ်း အနည်းငယ်သာ ကျန်ရှိပေလိမ့်မည်။ ယခုအခါ သူသည် ချင်ယွင်၏ အသက်စွမ်းအား ကုန်ဆုံးသွားသည် အထိ စောင့်ဆိုင်းနေရုံသာ လိုအပ်ခဲ့သော်လည်း၊ ချင်ယွင်သည် ဤမျှ ခံနိုင်ရည် ရှိလိမ့်မည်ဟု သူ မျှော်လင့်မထားခဲ့ချေ။

အချိန်သည် ဖြည်းညင်းစွာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။

သူတို့၏ ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲမှ ဆူညံသံများသည် တဖြည်းဖြည်း လျော့နည်းသွားခဲ့သည်။

သက်တမ်း ရှည်လျားသည် ဖြစ်စေကာမူ၊ နောက်ဆုံးတွင် ကုန်ဆုံးရမည်သာ ဖြစ်သည်။

ချင်ယွင်ကို ဖုံးအုပ်ထားသော သိပ်သည်းသည့် နတ်ဆိုးချီများသည် ပါးလာခဲ့ပြီး၊ သူ၏ စွမ်းအားသည် လျင်မြန်စွာ မှေးမှိန်သွားခဲ့သည်။

သရဲမျက်နှာဖုံးသည် သူ၏ ကျယ်ပြန့်သော အတွေ့အကြုံများဖြင့် ဤအရာကို လျင်မြန်စွာ သတိပြုမိလိုက်ပြီး၊ အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်လေသည်။ ထို့နောက် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုကို စတင်လိုက်သည်။ သူ၏ လက်များကို အထက်သို့ မြှောက်လိုက်ရာ၊ အနက်ရောင် လက်သီးတံဆိပ်တစ်ခုသည် ဥက္ကာခဲကဲ့သို့ ကျဆင်းလာခဲ့သည်။

"ဘုန်း..."

ပြင်းထန်သော တုန်ခါမှုများအကြား၌...

ချင်ယွင်သည် သွေးများကို အန်ထုတ်ခဲ့ပြီး၊ နောက်သို့ လွင့်စင်သွားခဲ့သည်။ သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာသည် ကြေမွသွားပြီး၊ သွေးများ စွန်းထင်းနေသော အဖြူရောင် အရိုးများ ထွက်ပေါ်လာကာ၊ အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မြင်ကွင်း ဖြစ်နေခဲ့သည်။

သူသည် ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ရန် ရုန်းကန်ခဲ့သည်။

သို့သော် ထိခိုက်မှု တစ်ခုစီနှင့်အတူ သူသည် ပိုမို ဆိုးရွားသော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ သူ၏ မှေးမှိန်နေသော စွမ်းအားသည် သရဲမျက်နှာဖုံးနှင့် လုံးဝ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း မရှိတော့ချေ။ သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာသည် ဆက်လက် ခံနိုင်ရည်မရှိတော့ဘဲ တဖြည်းဖြည်း ပြိုလဲပျက်စီးနေခဲ့သည်။

ချင်ယွင်၏ အကြည့်သည် မှေးမှိန်သွားခဲ့သည်။

သူ သိရှိလိုက်သည်။ သူ၏ ကံကြမ္မာသည် အဆုံးသတ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်၌...

မရေမတွက်နိုင်သော မြင်ကွင်းများသည် သူ၏ စိတ်ထဲ၌ လျှပ်တစ်ပြက် ပြန်လည် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ အစစ်အမှန်သိုင်းတောင်မှ အခိုက်အတန့်များ၊ သူ၏ ဂိုဏ်းတူညီအစ်ကိုများ၊ ဆရာသခင်တို့၏ မျက်နှာများနှင့် အသံများ။ တာအိုဆရာ လုံရှန်းက သူ့အား ပြုံးပြနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသကဲ့သို့ ရှိသည်။

"ဆရာ... ဒီတပည့်က မလိမ္မာခဲ့ဘူး... ကျွန်တော် ဆရာ့ကို စိတ်ပျက်အောင် လုပ်မိခဲ့ပြီ"

သူ၏ ရင်ထဲ၌ ဝမ်းနည်းမှုများ တိုးပွားလာခဲ့သည်။ မျက်ရည်များသည် သူ၏ အိုမင်းရင့်ရော်သော မျက်နှာပေါ်၌ စီးကျလာခဲ့သည်။

မြင်ကွင်းများသည် ပြန်လည် ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ နောက်ဆုံး၌ အေးစက်ပြီး ပြိုင်ဘက်ကင်းသော မျက်နှာတစ်ခု လျှပ်တစ်ပြက် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ သူ၏ စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ ဖြစ်နိုင်လျှင် နောက်ဘဝကိုသာ မျှော်လင့်ရတော့မည်။ သူ၏ တစ်ခုတည်းသော နှစ်သိမ့်မှုမှာ... ဤနေရာသို့ မလာရောက်မီကပင် သူမအား နှုတ်ဆက်ခဲ့ပြီး ဖြစ်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

"အခုမှ နောင်တရတာ နောက်ကျသွားပြီ"

သရဲမျက်နှာဖုံး၏ ခက်ထန်သော အသံသည် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ချင်ယွင်သည် ဖြည်းညင်းစွာ မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်လေသည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် အစိတ်အပိုင်းတိုင်းမှ ကြီးမားသော နာကျင်မှုများ ဝင်ရောက်လာခဲ့ပြီး၊ သူ၏ အသက်စွမ်းအား ကုန်ခမ်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သရဲမျက်နှာဖုံး၏ လက်ချက်မပါဘဲပင် သူ အသက်ရှင်နိုင်ရန် အခွင့်အရေး မရှိချေ။ လျှို့ဝှက်နည်းလမ်း၏ နောက်ပြန်ရိုက်ခတ်မှုသည် ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

"ဘုန်း..."

နောက်ထပ် မပီဝသသော အသံတစ်ခုနှင့်အတူ၊ ချင်ယွင်၏ အိုမင်းရင့်ရော်သော ခန္ဓာကိုယ်သည် အဝတ်စုတ်တစ်ခုကဲ့သို့ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြိုလဲ ကျဆင်းသွားခဲ့၏။

သူ ပြန်လည် ရုန်းကန်ရန် မကြိုးစားနိုင်မီမှာပင်...

သရဲမျက်နှာဖုံး၏ ဘွတ်ဖိနပ်သည် သူ၏ ရင်ဘတ်ပေါ်၌ နင်းခြေပြီးသား ဖြစ်နေပြီး၊ အဆက်မပြတ် ဖိကြိတ်နေခဲ့သည်။ ထိုအရာက အသားများ ပေါက်ထွက်စေကာ အရိုးများကိုပင် ကျိုးစေခဲ့ပြီး၊ အလွန်ပင် ရက်စက်လှသည်။

"မသိနားမလည်တဲ့ အရူးကောင်"

ဝမ်းနည်းဖွယ် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေသော ချင်ယွင်ကို ကြည့်ရင်း သရဲမျက်နှာဖုံးက အေးစက်စွာ ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။

ချင်ယွင်သည် သွေးများကိုသာ ဆက်လက် အန်ထုတ်နေပြီး၊ အသံတစ်လုံးမျှ မထွက်ဘဲ ဝမ်းနည်းဖွယ် အပြုံးတစ်ခုကို ပြုံးပြလိုက်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများသည် မှေးမှိန်နေခဲ့ပြီး၊ အသက်သည် စိုးရိမ်ဖွယ်ရာနှုန်းဖြင့် ပျောက်ကွယ်သွားကာ၊ နောက်ဆုံး၌ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့လေသည်။

သရဲမျက်နှာဖုံး၏ ဒေါသသည် တဖြည်းဖြည်း လျော့ပါးသွားခဲ့သည်။

သူသည် မူလက ချင်ယွင်ကို အပိုင်းပိုင်းအစစ ကြေမွသွားစေကာ အလောင်းပင် မကျန်အောင် ဖျက်ဆီးပစ်လိုခဲ့သော်လည်း၊ နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ စိတ်နှလုံးသည် နူးညံ့သွားခဲ့သည်။ သူသည် ချင်ယွင်နှင့် ပထမဆုံး တွေ့ဆုံခဲ့စဉ်က အမှတ်တရများကို ပြန်လည် အမှတ်ရလိုက်သည်။ ထိုအချိန်က သူသည် ချင်ယွင်၌ နက်နဲသော နတ်ဆိုးသဘာဝ ရှိပြီး၊ အလားအလာ ရှိသော ပါရမီရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သည်ဟု ခံစားခဲ့ရသောကြောင့် နတ်ဆိုးဂိုဏ်းသို့ ခေါ်ဆောင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့နောက်တွင် ချင်ယွင်၏ စွမ်းဆောင်ရည်များသည် သူ့အား တကယ်ပင် ကျေနပ်စေခဲ့ပြီး၊ တဖြည်းဖြည်း သူ၏ ယုံကြည်အားထားရသူ တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ‘သွေးနတ်ဆိုး ကန်’၌ အံ့ဖွယ်ရာများကို ဖန်တီးကာ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာခဲ့၏။

ပြောရလျှင်...

ထိုကာလအတွင်း၌ သူသည် ချင်ယွင်ကို တကယ်ပင် တန်ဖိုးထားခဲ့ပြီး၊ 'သူတော်စင် အမွေဆက်ခံသူ' နေရာသို့ တကယ်ပင် တင်မြှောက်ရန် စဉ်းစားခဲ့သည်။ ချင်ယွင်၏ တန်ဖိုးရှိမှုကြောင့် သာမက၊ သူ၏ ရက်စက်သော သဘောထားကို အထင်ကြီးခဲ့သောကြောင့်လည်း ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် သူ မည်သူ့ကိုမျှ မပြောပြခဲ့သော နောက်ထပ် အရေးကြီးသည့် အကြောင်းရင်း တစ်ခု ရှိသေးသည်။ ချင်ယွင်သည် သူ ကွယ်လွန်သွားသော သားနှင့် အနည်းငယ် ဆင်တူနေခဲ့ခြင်းပင်။

"နှမြောစရာပဲ... မင်း ငါ့ကို သစ္စာမရှိခဲ့တာကိုး" ဟု သရဲမျက်နှာဖုံးက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "နည်းနည်းလေးပါ စဉ်းစားဉာဏ် ရှိခဲ့ရင် ဒီလို ဖြစ်ပါ့မလား"

အသက်မဲ့သွားသော ချင်ယွင်ကို ကြည့်ရှုရင်း၊ နောက်ဆုံးတွင် သူ ခြေတစ်လှမ်း ဆုတ်လိုက်သည်။

သူတို့၏ သိကျွမ်းမှုကြောင့်၊ သူသည် ချင်ယွင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အကောင်းအတိုင်း ထားခဲ့ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ချေပြီ။

စိတ်ခံစားမှုများ ရှုပ်ထွေးနေရင်း သရဲမျက်နှာဖုံးသည် သူ့ကိုယ်သူ တည်ငြိမ်စေရန် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်သည်။

သူသည် အသာအယာ လက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင်၊ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး စွမ်းအားများ လှုပ်ရှားလာပြီး၊ အဆုံးမရှိသော တွင်းနက်ကြီး တစ်ခု ချက်ချင်း ပေါ်ပေါက်လာသည်။ တောရိုင်းသားရဲများ လက်လှမ်းမမီစေရန် ချင်ယွင်အတွက် ဂူတစ်ခု တူးပေးသင့်သည်ဟု သရဲမျက်နှာဖုံး တွေးလိုက်သည်။

ချင်ယွင်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် တွင်းနက်ထဲသို့ ကျဆင်းသွားပြီး မကြာမီ၌ ဂူသစ်တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ စွမ်းအားများ ထိုဂူပေါ်၌ လည်ပတ်နေသဖြင့် သာမန် တောရိုင်းသားရဲများသည် ချဉ်းကပ်ရန် မရဲဝံ့ကြချေ။

သရဲမျက်နှာဖုံးသည် ဂူကို စိုက်ကြည့်ရင်း တစ်စုံတစ်ရာကို တွေးတောနေခဲ့သည်။

ခဏတာမျှ ကြာပြီးနောက်...

သူ လှည့်ထွက်ရန် ပြင်လိုက်သည်။

ချင်ယွင်သည် သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ။ သို့သော် ကျန်းပိုင်ရှန်းနှင့် လင်းရူဟွာတို့ကို ဖမ်းဆီးရန် လိုအပ်နေသေးသည်။

သို့သော် သူ ခြေလှမ်းမရွေ့မီ၊ အလိုအလျောက် အထက်သို့ မော့ကြည့်လိုက်မိ၏။

ကောင်းကင်ယံ၌...

မယုံနိုင်စရာ လှိုင်းလုံးများ ချဉ်းကပ်လာသည်ကို သူ မြင်လိုက်သည်။

လူငယ် တာအိုဆရာ တစ်ဦးသည် နောက်ကွယ်၌ နှစ်ဦးကို ခေါ်ဆောင်၍ ပျံသန်းလာနေပြီး၊ အလွန် လျင်မြန်လှသဖြင့် သူ၏ မျက်ဝန်းများသည် အလိုအလျောက် ကျုံ့ဝင်သွားခဲ့သည်။

ထိုလူငယ် တာအိုဆရာကို သူ မမှတ်မိခဲ့သော်လည်း၊ သူ၏ နောက်ကွယ်ရှိ နှစ်ဦးမှာမူ အလွန် ရင်းနှီးပြီးသား ဖြစ်သည်။ ထိုသူတို့သည် ကျန်းပိုင်ရှန်းနှင့် လင်းရူဟွာတို့မှလွဲ၍ အခြား မည်သူ ဖြစ်နိုင်ဦးမည်နည်း။

"ဒီနှံပြည်စုတ်လေးတွေ…အားဖြည့်တပ်ခေါ်လာတာပဲလား"

“ဟားဟားဟား…”

သရဲမျက်နှာဖုံးက မကောင်းဆိုးဝါးဆန်စွာ ရယ်မောလိုက်လေတော့သည်။

အခန်း (၂၇၆) - သရဲမျက်နှာဖုံးကို နှိမ်နင်းခြင်း (၃)

~သရဲမျက်နှာဖုံးသည် သူတို့နောက်သို့ လိုက်ရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း၊ မထင်မှတ်ဘဲ သူတို့နှစ်ဦး ပြန်လှည့်လာကြသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။ သူတို့နှင့်အတူ ငယ်ရွယ်သော

တာအိုဝတ်စုံဝတ် လူငယ်တစ်ယောက် ပါလာပြီး၊ အကြည့်ရ အစွမ်းထက်ပုံရသော်လည်း သူ ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိပေ။

သည်လို ပြန်လာကြသည်က သူ့အတွက် အလုပ်ရှုပ် သက်သာစေသည် မဟုတ်ပါလော။

ကျန်းပိုင်ရှန်းသည် သရဲမျက်နှာဖုံး၏ လှောင်ပြောင်ရယ်မောသံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဒေါသကြောင့် မျက်လုံးများ ပေါက်ကွဲထွက်မတတ် ဖြစ်သွားရ၏။ အဝေးမှ မြေစာပုံအသစ်လေးကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး နာကျင်ကြေကွဲစွာ အော်ဟစ်လိုက်လေ၏။

"သရဲမျက်နှာဖုံး... ငါ့ညီလေးရှစ် ဘယ်မှာလဲ... သူ ဘယ်ရောက်သွားပြီလဲ"

သရဲမျက်နှာဖုံး မထီမဲ့မြင် ပြုံးလိုက်ပြီး၊ ခြေဖဝါးအောက်ရှိ မြေပုံလေးကို ဖိနပ်ဖြင့် ဖိနင်းပြလိုက်သည်။

"ချင်ယွင် ငါ့ဆီမှာ အလုပ်အကျွေးပြုခဲ့တာ ကြာပြီဆိုတော့... သူ့အလောင်းကို အကောင်းအတိုင်း ထားပေးပြီး မြေမြှုပ်ပေးထားတယ်လေ... ငါက တော်တော် သဘောကောင်းတယ် မဟုတ်လား"

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ကျန်းပိုင်ရှန်း ခေါင်းနပန်းကြီးသွားပြီး၊ ဒေါသသွေးများ ဆူပွက်လာတော့၏။

"မင်း... မင်း သေသင့်တယ်"

မူလက မျှော်လင့်ချက် ရောင်ခြည်လေး တစ်ခုကို ဆုပ်ကိုင်ထားခဲ့သော်လည်း၊ ယခုအချိန်တွင်မူ အမုန်းတရားနှင့် ဝမ်းနည်းမှုသာ ကျန်ရစ်တော့၏။

နင်ချီ၏ မျက်နှာထားမှာ ခံစားချက်ကင်းမဲ့နေသော်လည်း ရင်ထဲတွင်မူ ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုများ ပြည့်နှက်နေလေ၏။

"ငါလည်း မင်းကို အလောင်းကောင်း ကျန်အောင် ထားပေးပါ့မယ်... "

ဝမ်းနည်းမှု ပြည့်နှက်နေသော တီးတိုးရေရွတ်သံ တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

သရဲမျက်နှာဖုံး၏ မျက်လုံးအိမ်များ ရုတ်တရက် ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။ တာအိုဝတ်စုံဝတ် လူငယ် ၏ စကားဆုံးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်၊ ကြီးမားကျယ်ပြန့်လှသော ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး စွမ်းအား များသည် စုဝေးလာကြတော့၏။ ထို့အပြင်... ပြိုင်ဘက်ကင်းသော ဓားစိတ်ဆန္ဒ တစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး၊ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကျောက်တုံးများ၊ သစ်ပင်များမှ အစ အဆုံးမရှိသော ထက်ရှမှုများ ထွက်ပေါ်လာလေ၏။

သရဲမျက်နှာဖုံး၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံး အေးစက် တောင့်တင်းသွားပြီး၊ ယခင်က ရှိခဲ့သော ပေါ့ပါးမှုများ ပျောက်ကွယ်သွားရ၏။

သူ့အသံသည် သရဲ တစ္ဆေ မြင်လိုက်ရသကဲ့သို့ တုန်ယင်နေ၏။

"မင်း... မင်းက... စစ်မှန်သူ ကောင်းကင်ဘုံ ဓားသခင်လား"

သို့သော် နင်ချီ ပြန်မဖြေပေ။ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ကောင်းကင် ဓားပျံများ ဖွဲ့စည်းပြီး ဖြစ်နေလေပြီ ဖြစ်၏။ ကျန်းပိုင်ရှန်းနှင့် လင်ရူဟွာတို့မှာ ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်သွားကြသည်။ မဖြစ်နိုင်ဆုံးသော အရာ တစ်ခုသည် လက်တွေ့ ဖြစ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ၊ သူတို့နှစ်ဦး ဇဝေဇဝါ ဖြစ်ကုန်ကြသည်။

အဆုံးမရှိသော ထက်ရှမှု၏ ဖိနှိပ်မှုအောက်တွင်... သရဲမျက်နှာဖုံး၏ မျက်နှာပေါ်မှ ကြေးဝါရောင် မျက်နှာဖုံးသည် ကွဲကြေသွားပြီး၊ သူ၏ မျက်နှာ အစစ်အမှန် ပေါ်ထွက်လာတော့၏။

အံ့သြစရာ ကောင်းသည်မှာ သူသည် ရုပ်ဆိုးပန်းဆိုး ဘီလူး တစ်ကောင် မဟုတ်ဘဲ၊ ခန့်ညားချောမောသော ရုပ်ရည် ရှိပြီး၊ ချင်ယွင်နှင့် သုံးပုံ တစ်ပုံခန့် တူညီနေခြင်းပင်။

သရဲမျက်နှာဖုံး ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

သူ့ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ စွမ်းအားများ လျင်မြန်စွာ မြင့်တက်လာသည်။ သေရေးရှင်ရေး အန္တရာယ်နှင့် ကြုံတွေ့ရသောအခါ သူသည်လည်း 'ဝမ်းနည်း ဆံဖြူ လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်' ကို ထုတ်သုံးလိုက်တော့၏။

စောစောက ချင်ယွင် ကဲ့သို့ပင် သူ့မျက်နှာသည် လျင်မြန်စွာ အိုမင်းရင့်ရော်သွားသည်။ ကျန်ရှိနေသော သက်တမ်းအားလုံးကို တစ်ကြိမ်တည်းနှင့် မလောင်ကျွမ်းစေသော်လည်း၊ ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ရန်သူနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ သူ လျှော့တွက်ရဲခြင်း မရှိပေ။ သူ့ခေါင်းထဲတွင် အတွေးတစ်ခုတည်းသာ ရှိတော့သည်... ပြေးမည်... အခုချက်ချင်း ပြေးမည်။

နှမြောစရာ ကောင်းလှ၏။

ယခုအချိန်တွင် နင်ချီကို ရင်ဆိုင်ရခြင်းသည် ရထားလုံးကို ပုရွက်ဆိတ်က တားဆီးရန် ကြိုးစားသကဲ့သို့ အရာမထင် ဖြစ်နေရ၏။

နင်ချီ၏ ရင်ထဲတွင် ဒေါသများ ပြည့်နှက်နေလေ၏။

ကောင်းကင် ဓားပျံများသည် ဟိန်းဟောက်ကာ ဖိနှိပ်လိုက်ကြသည်။ ကြီးမားသော ဖိအားသည် ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွား၏။ လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်ဖြင့် စွမ်းအားမြှင့်တင်ထားသော သရဲမျက်နှာဖုံးပင်လျှင် ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိတော့ပေ။ အနက်ရောင် လက်သီးရိပ်များ တစ်ခုပြီး တစ်ခု ဓားပျံများအောက်တွင် ဖုန်မှုန့်များအဖြစ် ပြိုကွဲပျက်စီးသွားကြရ၏။

"ဒါ... ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ... "

သရဲမျက်နှာဖုံး မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်ကာ မယုံကြည်နိုင်စွာ ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

ကောင်းကင် ဓားပျံများက သူ့ရင်ဘတ်ကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ပြီး အတွင်းအားများကို ချိပ်ပိတ်လိုက်မှသာ သူ အသိပြန်ဝင်လာတော့၏။ နင်ချီကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းများ ပြည့်နှက်နေသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်မိသည်။

‘လောကကြီးမှာ ဒီလောက် စွမ်းအားကြီးတဲ့ ကောင်းကင်ဘုံလူသား အဆင့် ရှိသေးတာလား... ‘

သရဲမျက်နှာဖုံး အသက်ရှူကျပ်လာသည်။ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှု တစ်ကြိမ်တည်းနှင့်တင် သူ ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရရှိသွားခဲ့ပြီ။ နင်ချီသာ သနားညှာတာမှု မပေးခဲ့လျှင် သူ ချက်ချင်း သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ထို စွမ်းအားမျိုးက သူ့အား အလိုလိုနေရင်း တွေးမိစေသည်က... သိုင်းသူတော်စင် …

သရဲမျက်နှာဖုံး ပါးစပ်မှ သွေးများ တရစပ် အန်ထွက်လာပြီး ဝိညာဉ်ပါ တုန်လှုပ်နေရ၏။

‘ဒါက... စစ်မှန်သူ ကောင်းကင်ဘုံ ဓားသခင်ရဲ့ မျက်နှာအစစ်လား... ‘

သူသည် နင်ချီ၏ အလွန်အမင်း ငယ်ရွယ်နုပျိုပြီး ခန့်ညားသော မျက်နှာနှင့် ယုံနိုင်စရာ မရှိလောက်အောင် အသက်စွမ်းအင် ပြည့်ဝနေမှုကို ကြည့်ပြီး ရင်တုန်သွားရ၏။ စစ်မှန်သူ ကောင်းကင်ဘုံ ဓားသခင် ဆိုတာ ပြန်လည်နုပျိုလာသည့် ဘီလူးအိုကြီး တစ်ကောင်ဟု ယုံကြည်ရသည်က၊ တကယ်ပဲ လူငယ်လေး တစ်ယောက် ဖြစ်နေသည်ဟု ယုံကြည်ရသည်ထက် ပိုလွယ်ကူနေဦးမည်။

သို့သော်၊ စောစောက ကျန်းပိုင်ရှန်း ခေါ်လိုက်တာကို သူ ကြားလိုက်သည်။ ကျန်းပိုင်ရှန်းက ဓားသခင်ကို 'ညီလေးကိုး' ဟု ခေါ်လိုက်လေသည်။

ဒီ အမှန်တရားက သူ့ကမ္ဘာကြီးကို ဂျွမ်းထိုးမှောက်ခုံ ဖြစ်သွားစေသည်။

ထိုအချိန်တွင်...

အရာအားလုံး တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားသည်။

ကျန်းပိုင်ရှန်းနှင့် လင်ရူဟွာတို့သည် ကျောက်ရုပ်များသဖွယ် ဖြစ်နေကြလေ၏။ ကမ္ဘာပျက်မတတ် တိုက်ပွဲကြီး ဖြစ်ပွားလိမ့်မည်ဟု ထင်ထားခဲ့သော်လည်း၊ တစ်ဖက်သတ် အနိုင်ယူလိုက်ခြင်း ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု သူတို့ ထင်မှတ်မထားခဲ့ကြပေ။ သူတို့ကို စိတ်ပျက်အားငယ်စေခဲ့သော မိစ္ဆာဂိုဏ်း ဒုဂိုဏ်းချုပ်ကြီးသည် နင်ချီ ရှေ့တွင် ကလေးကစားစရာ သဖွယ် ဖြစ်သွားခဲ့ရ၏။

မျက်စိရှေ့မှ မြင်ကွင်း၏ ရိုက်ခတ်မှုသည် သူတို့ကို အသက်ရှူဖို့ပင် မေ့သွားစေသည်။

နင်ချီ၏ မျက်ဝန်းများ အေးစက်နေ၏။

သူ သရဲမျက်နှာဖုံးကို အသက်ချမ်းသာပေးလိုက်ခြင်းသည် စိတ်နူးညံ့သွား၍ မဟုတ်ပေ။ မိစ္ဆာဂိုဏ်း၏ အဆင့်မြင့် ခေါင်းဆောင် တစ်ဦး ဖြစ်သည့်အတွက် လျှို့ဝှက်ချက် အများအပြားကို သိရှိထားမည်မှာ သေချာသည်။ သဲလွန်စများကို လိုက်ခြင်းအားဖြင့် သိုင်းသူတော်စင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ အကြောင်း သတင်းရနိုင်ပေလိမ့်မည်။

တန်ဖိုးရှိတာတွေ အကုန်ညှစ်ထုတ်ပြီးမှ သတ်လိုက်လည်း နောက်မကျပါပေ။

သို့ရာတွင်၊ လောလောဆယ် ဒီထက် ပိုအရေးကြီးသော ကိစ္စ တစ်ခု ရှိသေးသည်။

သူ အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်သည်။ မျှော်လင့်ချက် ရောင်ခြည်သဲ့သဲ့လေးကို ဆုပ်ကိုင်ထားရင်း... ချင်ယွင်၏ မြေပုံကို စတင် တူးဆွလိုက်တော့၏။

ချင်ယွင် သေဆုံးသွားတာကို ကိုယ်တိုင် မျက်စိနဲ့ မမြင်ရသရွေ့... သူ ဘယ်တော့မှ ယုံကြည်မည် မဟုတ်ပေ။