အခန်း (၄၇၈-၄၇၉)

Chapter 478

တိတ်ဆိတ်သောည ၂

ယန္တရားနှလုံးသား စနစ်မြင်ကွင်းကို ဖွင့်လိုက်ရာ သတိပေးချက်များ ပလူပျံနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ လင်းရှန်၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

【ယန္တရားမဟုတ်သော စွမ်းအင် ပြောင်းလဲပြီးဖြစ်ပါသည်— ယန္တရားရင်းမြစ်အမှတ် ၁၀၀၀ ရရှိသည်】

【ယန္တရားမဟုတ်သော စွမ်းအင် ပြောင်းလဲပြီးဖြစ်ပါသည်— ယန္တရားရင်းမြစ်အမှတ် ၁၀၀၀ ရရှိသည်】

【ဂုဏ်ယူပါသည်။ ယန္တရားနှလုံးသားကို အဆင့် ၅ သို့ မြှင့်တင်ပြီးပါပြီ။ အဝေးထိန်းစနစ် သော့ဖွင့်ပြီးဖြစ်ပါသည်】

အဝေးထိန်းစနစ်: အဝေးမှ စကင်ဖတ်ခြင်း၊ ဝါးမျိုမှု၊ ထိန်းချုပ်မောင်းနှင်ခြင်းနှင့် ထုတ်လုပ်ခြင်းတို့ကို ပြုလုပ်နိုင်ပါသည်။ အကွာအဝေးကို 【ယန္တရားထုတ်လုပ်မှု】 အဆင့်က သက်ရောက်မှုရှိပါသည်။ လက်ရှိ အကွာအဝေး: ၅၀၀မီတာ။

ယန္တရားနှလုံးသားအဆင့်: LV.5 (၂၄၀/၂၀၀၀၀)

အထူးစွမ်းရည်များ:

ယန္တရားအမြောက် 【ချဲ့ထွင်ထားခြင်း】

AT Field 【ချဲ့ထွင်ထားခြင်း】

ပြန်လှည့်ရိုက်ချက် (ရှားပါး၊ Lv.2 - ၅၀%)

စွမ်းအားထိုးတတ်ခြင်း (ရှားပါး၊ Lv.3 - အမြင့်ဆုံးရောက်)

ဆွဲငင်အားမှန်ဘီလူး (ဒဏ္ဍာရီလာ၊ Lv.1 - ၉၉%)

သုတေသနနှင့်ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးစင်တာ

【G3 လျှပ်စစ်သံလိုက် ရထားသေနတ် (အခြေခံပုံကြမ်း) အဆင့်မြှင့်တင်ခြင်း ကြာချိန်– ၁ရက် ၁၃နာရီ ၅၉မိနစ်】

“ဒီတော့ သွေးကပ်ဘေးပန်းက အမှောင်စွမ်းအင်ကို ဒီလောက်များများ စုပ်ယူလိုက်တာလား။ ရင်းမြစ်အမှတ် ၂၀၀၀ အဖြစ် ပြောင်းလဲပေးလိုက်တာလား” လင်းရှန် အံ့သြသွားသည်။

သူ ထရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် နောက်ထပ် မက်ဆေ့ချ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

[ယန္တရားမဟုတ်သော စွမ်းအင် ပြောင်းလဲပြီးဖြစ်ပါသည်___

ယန္တရားရင်းမြစ်အမှတ် ၁၀၀၀ ရရှိသည်]

သူ၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြင်းထန်လာသည်။

“ဆက်ပြီး ပြောင်းလဲနေတုန်းပဲလား”

စီလန်မြို့ တိုက်ပွဲမှာ… အဲဒီ သွေးကပ်ဘေးပန်းက အမှောင်စွမ်းအင် ဘယ်လောက်တောင် စုပ်ယူလိုက်တာလဲ၊၊

【ချဲ့ထွင်ရန် ရရှိနိုင်သော စွမ်းရည်】

စွမ်းအားထိုးတတ်ခြင်း (ရှားပါး၊ အဆင့် ၃ - အမြင့်ဆုံး) ကို

【စူပါစထရင်း နူဓာတ်ပြုအဆင့် သက်တံ့ကွင်း】သို့ ချဲ့ထွင်ထားသည်၊၊

အခြေအနေ: ထုတ်လုပ်နိုင်စွမ်း 300 MW (မဂ္ဂါဝပ်) အထက်ရှိသော နျူကလီးယား ဓာတ်အားပေးစက်တစ်လုံးကို ဝါးမျိုနိုင်သည်၊

-ချဲ့ထွင်မှုကြာချိန်: ၂၄ နာရီ

“ဒါဆို ဒါအမှန်ပဲပေါ့။ ဒါပေမဲ့ အဆင့်မြှင့်တင်မှု မတိုင်ခင် ငါ ဘာလို့ အဲဒါကို အသက်သွင်းမိတာလဲ…”

သူ၏ စိတ်ထဲတွင် မေးခွန်းများ ပြည့်နေသည်။ သူသည် စွမ်းရည်ကို အသုံးပြုဖူးသော်လည်း တရားဝင်ချဲ့ထွင်ထားခြင်း မရှိသေးပေ။ လိုအပ်ချက်—300{ MW} နျူကလီးယား ကိရိယာ—သည် အဓိပ္ပာယ်မရှိပေ။ သူ၏ ဂျီမီနီ ၁၁ အာရ် နျူကလီးယား လျှပ်စစ်ရထားခေါင်းသည် 290 { MW} သာ ထုတ်လုပ်ပေးနိူင်သည်။

“ဒါပေမဲ့ အနည်းဆုံးတော့ ယန္တရားနှလုံးသား အဆင့်တော့ တက်သွားပြီ”

လင်းရှန်သည် သူ၏ လက်များကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အနီးရှိ စားပွဲပေါ်မှ သေးငယ်သော နှိုးစက်နာရီကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် ၎င်းကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

ဝှစ်—

နှိုးစက်နာရီသည် ပြာအဖြစ်သို့ ပြောင်းသွားသည်။

“အဝေးက ဝါးမျိုခြင်း၊ စကင်ဖတ်ခြင်းနဲ့ ထိန်းချုပ်ခြင်း။ ဒါက ပြဿနာတွေကို အများကြီး လျော့ကျစေလိမ့်မယ်”

ပို၍သန်မာလာသည်ဟု ခံစားရသော လင်းရှန်သည် နောက်ဆုံးတိုက်ပွဲ၏ ထိတ်လန့်ဖွယ်အဖြစ်ပျက်များထဲမှ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာသည်၊၊

သူသည် အခြားသူများနှင့် ဆက်သွယ်ရန် ဆက်သွယ်ရေး ကိရိယာကို လှမ်းယူလိုက်သည်—

—သို့သော် သူ့လက်က ရပ်တန့်သွားသည်။

ရထားတွဲထဲတွင် တစ်စုံတစ်ခု လွဲချော်နေသည်ဟု ခံစားရသည်။

ရထား၏ တဂျုံးဂျုံးမြည်သံသည် သိသိသာသာ နှေးကွေးသွားသည်။ သူ အိပ်ပျော်နေသည်မှာ မည်မျှကြာပြီကို လင်းရှန် မသိသလို၊ သူတို့ ဘယ်နေရာ ရောက်နေသည်ကိုလည်း မသိပေ။

သူ၏ ပထမဆုံး အတွေး:

ရထားက အရမ်း နှေးနေတယ်။

သူ၏ ဒုတိယ အတွေး:

ထူးဆန်းပြီး တိတ်ဆိတ်နေတယ်။

သူသည် အသက်အောင့်ကာ စင်္ကြံထဲသို့ ခြေချလိုက်သည်—လုံးဝ မှောင်မည်းနေသည်။

လူတိုင်း ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ။

ထိုအချိန်တွင် မှိန်ဖျော့သော အလင်းရောင်အောက်တွင် တစ်စုံတစ်ဦး ချဉ်းကပ်လာသည်။

သူမသည် ချန်ဆီရွှမ် ဖြစ်သည်။

“ရှူး”

ချန်ဆီရွှမ်သည် သူ့ကို မြင်သောအခါ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်သွားသော်လည်း သူမသည် အလျင်အမြန် တိတ်ဆိတ်ရန် လက်ဟန်ပြလိုက်သည်။

ထို့နောက် မထိန်းနိုင်ဘဲ သူ့လက်ထဲသို့ ပြေးဝင်လိုက်သည်။

“တော်ပါသေးရဲ့… ရှင် နောက်ဆုံးတော့ နိုးလာပြီ”

သူမ၏ အသံသည် မကြားရလောက်အောင် တိုးသော်လည်း ပျော်ရွှင်မှုအပြည့်ဖြင့် ရှိနေသည်။

လင်းရှန်သည် သူ့ကိုယ်သူ တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းလိုက်ပြီး “ဘာဖြစ်တာလဲ”

ချန်ဆီရွှမ်သည် သူ့ကို အိပ်ခန်းထဲသို့ ပြန်ဆွဲခေါ်သွားကာ တံခါးပိတ်လိုက်ပြီး လေးနက်စွာ ပြောသည်။

“ယာဉ်တန်းတစ်ခုလုံး အခု လုံးဝ တိတ်ဆိတ်တဲ့ စနစ်နဲ့ သွားနေကြတယ်”

“ကျွန်မတို့ တွင်းနက် နယ်မြေ အမှတ် ၅ ရဲ့ ဝင်ရိုးစွန်းည နယ်မြေထဲကို ဝင်လာခဲ့ပြီ။ ဒါပေမဲ့ ဒီရေလှိုင်းထဇုန်ထဲကို ဖြတ်ကျော်ဝင်ရောက်လာတဲ့ အချိန်မှာပဲ… ထူးဆန်းတာတွေ ဖြစ်လာခဲ့တယ်”

“ထူးဆန်းတာတွေ”

ချန်ဆီရွှမ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

“အပြင်ဘက်မှာ တစ်ခုခုပေါ်လာတယ်။ ငါးပျံလို့ ခေါ်တဲ့ ရထားယာဉ်တန်း—သူတို့ရဲ့ ရထားတွဲ တစ်တွဲက နောက်ဆုံး တိုက်ပွဲတုန်းက ပျက်စီးခဲ့တယ်။ အခုတော့ ရထားတွဲ အပြည့် ကူးစက်ခံရတယ်။ အတွင်းက လူတိုင်း သေဆုံးသွားပြီ။ သေဆုံးရခြင်း အကြောင်းရင်း မသိရဘူး”

“အဲဒီ ရထားတွဲကို သီးသန့်ခွဲထားတယ်။ လေထဲမှာ ပျံ့နှံ့ကူးစက်နိုင်တယ်လို့ ကျွန်မတို့ ထင်တာကြောင့် ရထား ၂၂ စီးလုံး လေစစ်ထုတ်စနစ်ကို အသက်သွင်းထားတယ်။ လူတိုင်း ယိုစိမ့်မှုတွေကို ဖာထေးဖို့ လုပ်နေကြတယ်”

လင်းရှန်သည် သူမ၏ စကားများကြောင့် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး ချက်ချင်း ယန္တရားနှလုံးသားကို အသက်သွင်းကာ ရထားပေါ်ရှိ ထူးဆန်းသော ကုဗတုံးဖြင့် စကင်ဖတ်လိုက်သည်—သတိပေးချက် မရှိပေ။ သူသည် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

“ပြီးတော့ ရှင် သတိလစ်နေတုန်းမှာ ကျွန်မတို့ အစ်ကိုရှီအပါဝင် တခြားယာဉ်တန်းခေါင်းဆောင် အနည်းငယ်နဲ့ စကားပြောဖြစ်တယ်။ ဘယ်သူမှ လက်ရှိ အမှတ်အသား မရှိပေမဲ့ ဝင်ရိုးစွန်းညမှာ အမှတ်အသားရမှာကို လူတိုင်း စိုးရိမ်နေကြတယ်။ ပြီးတော့ အပြင်မှာ တစ်စုံတစ်ခု ရှိနေတယ်ဆိုတာ ကျွန်မတို့ သိတာမို့ လုံခြုံရေးအတွက် လူတိုင်း နှေးနှေးမောင်းဖို့ဖို့၊ မီးပိတ်ထားဖို့နဲ့ လုံးဝ တိတ်ဆိတ်ပြီး ခရီးသွားဖို့ သဘောတူခဲ့ကြတယ်”

လင်းရှန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူ ချက်ချင်း နားလည်လိုက်သည်။ စီလန်မြို့တွင် ကြမ်းတမ်းသောတိုက်ပွဲဆင်နွှဲပြီးနောက် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများသည် ၎င်းတို့၏ အမှတ်အသားများကို ရှင်းလင်းခဲ့သော်လည်း ဝင်ရိုးစွန်းည၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးထဲတွင် မည်သူမျှ သတိမထားဘဲ မနေသင့်ကြောင်း သူတို့အားလုံး သိကြသည်။

လမ်းကြောင်း ကန့်သတ်ချက်များကြောင့် ကမ္ဘာပျက်ရထား ၂၂ စီး ဖွဲ့စည်းမှုသည် ချွမ်းချန်သို့ သွားရာ မြောက်ဘက် လမ်းကြောင်းမှတစ်ဆင့် တွင်းနက် နယ်မြေ အမှတ် ၅ ၏ အပြင်ဘက် ပတ်လည်ကို ဖြတ်သန်းသွားလာရန် ရွေးချယ်စရာမရှိပေ။ ဆိုလိုသည်မှာ သူတို့သည် ဝင်ရိုးစွန်းည ဧရိယာကို တိုက်ရိုက် ဖြတ်သန်းရမည် ဖြစ်သောကြောင့် သတိထားရန် အရေးကြီးသည်။

“ကျေးဇူးတင်စရာကတော့ နှင်းက ပါမားမြက်ခင်းပြင်မှာတုန်းကလောက် မနက်ဘူး၊ ဒါကြောင့် အရှိန်တင်စရာ မလိုဘူး”

ဖျတ်

လင်းရှန်သည် သူ၏ ယန္တရားနှလုံးသားကို အသုံးပြု၍ အလင်းပိတ် လိုက်ကာကို ဖွင့်လိုက်သည်။ သူသည် မှောင်မိုက်နေသော နှင်းဖုံးလွင်ပြင်ကို ကြည့်လိုက်သောအခါ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာ တင်းမာသွားသည်။

“ဒါဆို ရထား အစီး၂၀ ကျော်လုံး အတူတူသွားနေတာပေါ့”

“ဟုတ်တယ်… နဂါးတောင် ၁ က ဦးဆောင်နေတယ်။ ကျွန်မတို့ရဲ့ နောက်မှာ မိုနီကာရဲ့ ရထား ရှိတယ်”

“သူမမှာ မြေမျက်နှာပြင်မရွေး မောင်းနှင်နိုင်တဲ့ စနစ်အပြည့်အစုံ ရှိတယ်။ သူမက အဓိက ဖီးနစ်ယာဉ်တန်းနဲ့ ဘာလို့ မသွားတာလဲ” လင်းရှန်သည် အံ့သြစွာ မေးသည်။

“မသိဘူး” ချန်ဆီရွှမ် တိုးတိုးလေး ပြောသည်။

“သူမတင်မကဘူး—ချီလီလည်း ပါတယ်”

“ချီလီ” လင်းရှန် မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။

“သူက အဓိက ယာဉ်တန်းကြီးကို ဦးဆောင်တယ်။ ပြီးတော့ သူ့မှာ နျူကလီးယား စွမ်းအင်သုံး ဝင်ရိုးစွန်းယာဉ်တွေ ရှိတယ်။ သူက ဘာလို့ ရထားကို ပြောင်းစီးတာလဲ”

“သူက သူ့ရဲ့ နျူကလီးယားယာဉ်ကို တခြားယာဉ်တန်းက ရထားနဲ့ လဲလိုက်တယ်။ နေရာကျယ်တာနဲ့ သန့်ရှင်းမှုကို ပိုကြိုက်တယ်လို့ ပြောတယ်။ သူ သေမယ်ဆိုရင်တောင် သက်တောင့်သက်သာ သေချင်တယ်တဲ့”

လင်းရှန်သည် အကူအညီမဲ့စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ အဲဒါက တကယ်ကို ချီလီပဲ… ဤကြီးမားသော ရွှေ့ပြောင်းပြီးနောက် ယာဉ်တန်းအများအပြားသည် ဖီးနစ်နှင့် အတူ လိုက်ပါရန် မျှော်လင့်ကြပြီး မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ယာဉ်များကို ပြောင်းလဲရန် စိတ်အားထက်သန်ခဲ့ကြသည်။

Chapter 479

တိတ်ဆိတ်သောည ၃

“လော့ယန်နဲ့ တခြားသူတွေလည်းအတူတူပဲ။ စီလန်မြို့ တိုက်ပွဲအပြီးမှာ လူတိုင်း ပင်ပန်းနေကြပြီ၊၊ မဟာလင်းယုန်ယာဉ်တန်းက ဦးလေးဝူနဲ့ လျောင်မင်က သေဆုံးသွားပြီ။ လျန်လေး၊ အာမင်၊ လိုလိုနဲ့ လီကွမ်းဝမ်တို့ကတော့ ဒဏ်ရာအပြင်းအထန်ရခဲ့တယ်—ကျွန်မတို့ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာကုသခန်းကြောင့်သာ သီသီလေး အသက်ရှင်ခဲ့ရတယ်။ လျန်လေးက အခုထိ မနိုးသေးဘူး။ လော့ယန်နဲ့ လီရီတို့လည်း သူတို့ရဲ့ ယာဉ်တွေကို လဲလှယ်လိုက်တယ်။ သူတို့ ပေါင်းစည်းပြီး သူတို့ရဲ့ အဖွဲ့ကို ‌နေမင်းယာဉ်တန်းလို့ အမည်ပြောင်းလိုက်ပြီး လူ ၁၀၀ ကျော်နဲ့ ကျွန်မတို့ရဲ့ နောက်မှာ လိုက်လာတယ်။ သူတို့ အဖွဲ့သားတချို့နဲ့ ကျန်သေးတဲ့ မဟာလင်းယုန်အဖွဲ့ဝင်တွေကတော့ Northwind မဟာမိတ်အဖွဲ့က ရှန်းယောင်နဲ့ အတူ လိုက်သွားကြတယ်”

စီလန်မြို့ တိုက်ပွဲသည် ယာဉ်တန်းအားလုံးနီးပါးကို ဖျက်ဆီးခဲ့သည်။ ဤအခြေအနေများအောက်တွင် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများ အတူတကွ စုဖွဲ့ခြင်းသည် သဘာဝကျပေသည်။ ဦးလေးဝူနှင့် လျောင်မင်တို့၏ ကံကြမ္မာကို ကြားရသောအခါ လင်းရှန်သည် သက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်ပေ။

ဦးလေးဝူ သူ့ကို ပေးခဲ့သော သွေးကပ်ဘေးပန်းမျိုးစိတ်ခွဲကို သူ မှတ်မိသည်။ စီလန်မြို့တွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့်အရာများနောက်တွင် သွေးကပ်ဘေးပန်း၏ အရေးပါမှုသည် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အဆမတန် မြင့်တက်လာသည်။ သူတို့ အသက်ရှင်လျှင် ဦးလေးဝူ၏ အဖွဲ့နှင့် မဟာမိတ်ဖွဲ့ကာ စွမ်းအားဝတ်စုံနှင့် လက်နက်များ ပေးနိုင်မည်ဟု သူ မျှော်လင့်ခဲ့သည်။ သို့သော် အခုတော့ မဟာလင်းယုန်ယာဉ်တန်းက မရှိတော့ပေ။

“ဪ၊ ဟုတ်သားပဲ။ Northwind မဟာမိတ်ခေါင်းဆောင် ရှန်းယောင်က မက်ဆေ့ချ်တစ်ခု ပေးခဲ့တယ်—တစ်စုံတစ်ယောက်က ကျွန်မတို့ကို ရှာနေတယ်”

“ဘယ်သူလဲ”

ချန်ဆီရွှမ်သည် ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားသည်။

“ငွေကြယ်။ ကျန်းရှု့ဝေ”

လင်းရှန်၏ မျက်စိသူငယ်အိမ်များ ကျုံ့သွားသည်။ သူသည် အာကာသယာဉ် ဆိပ်ကမ်းတွင် ဖင်းဂါးအုပ်စု၏ ထက်မြက်ပြီး ပြတ်သားသော ခေါင်းဆောင်အား မှတ်မိပေသည်။ ရထားတွဲ ရာကျော်ပါသော ထာဝရ-အမျိုးစား ကမ္ဘာပျက်ကပ်ရထားသည် လင်းရှန် မြင်ဖူးသမျှ အကြီးမားဆုံးသော ပစ်အား အပြည့်ရှိသည့် သားရဲကြီးဖြစ်သည်။ လျှပ်စစ်သံလိုက်အမြောက် လေးခုကျော် ရှိသည်…

“ဂျစ်—ဟလို။ အစ်ကိုရှီ”

လင်းရှန်သည် သူ၏ ဆက်သွယ်ရေး ကိရိယာကို ဖိလိုက်ပြီး ရှေ့မှ နဂါးတောင် ၁ နှင့် ဆက်သွယ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

မကြာမီပင် ရှီတိယွမ်၏ အံ့သြနေသော အသံက တဂျစ်ဂျစ်မြည်သံနှင့်အတူ ထွက်လာသည်၊၊

“ညီ… ညီလေးလင်း နိုးပြီ”

“ရှူး… တိုးတိုး—” နန်ကျင်း၏ အသံက ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

“ဪ၊ ဟုတ်သားပဲ… ငါ့ အမှားပါ” ရှီတိယွမ်က ချက်ချင်း အသံကို တိုးလိုက်သည်။

“ညီလေးလင်း… ငါ စိတ်ပူနေခဲ့တာ… အခု ဘယ်လိုနေလဲ။ ထိခိုက်သွားတာ ရှိလား”

လင်းရှန်သည် နှလုံးသားထဲမှ နွေးထွေးမှုကို ခံစားရသည်။

“ကောင်းတယ် အစ်ကိုရှီ… ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အခြေအနေက ဘယ်လိုလဲ”

“ကျွန်မ ရှင်းပြမယ်”

ချန်နယ်သည် နန်ကျင်း၏ အသံသို့ ပြောင်းသွားသည်။

“ကပ္ပတိန်လင်း… အဘိုးကြီးရှီရဲ့ ဒဏ်ရာတွေက အတော်လေးပြင်းထန်နေတာကြောင့် ကျွန်မက အခု ကိစ္စတွေကို ကိုင်တွယ်နေတယ်။ ကျွန်မတို့ ယိကျင်းကို ရောက်ခါနီးပြီ၊ မွန်းစတားတွေကို မတွေ့ရသေးဘူး။ ဒါပေမဲ့ ရှင်က လေလည်ပတ်မှုစနစ်ကို စောင့်ကြည့်ဖို့ လိုတယ်။ နှင်းမုန်တိုင်းထဲမှာ အဆိပ်အတောက် တစ်ခုခုရှိနေတယ်လို့ ကျွန်မတို့ သံသယရှိတယ်—အမှောင်ကျူးကျော်မှုလိုမျိုး တစ်ခုခု ဖြစ်နိုင်တယ်။ အထူး သတိထားပါ”

“ကောင်းပြီလေ … အရေးကြီးရင် ဆက်သွယ်ပါ”

“ဆက်သွယ်ပါ့မယ်”

လင်းရှန်သည် အခြား ကြိမ်နှုန်းသို့ ပြောင်းကာ လော့ယန်၏ အဖွဲ့နှင့် ချိတ်ဆက်လိုက်သည်။ သူ၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာသည့်အခါ လူငယ်အဖွဲ့ဝင်များသည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပေါက်ကွဲသွားကြသည်။

“ကပ္ပတိန်လင်း…. ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ရထားကို ခင်ဗျားရဲ့ ရထားလိုပဲ ပြုပြင်မွမ်းမံဖို့ စတင်နေပြီ…. ကျွန်တော်တို့ ခင်ဗျားနဲ့အတူ အဆုံးထိ လိုက်မယ်” လော့ယန်က ပြောသည်။

လင်းရှန်သည် ပြုံးလိုက်သည်။

“အရင်ဆုံး ကိုယ့်ကိုယ်ကို ဂရုစိုက်ပါ။ ဘေးကင်းတဲ့ အချိန်မှာ ပြုပြင်မွမ်းမံမှုတွေကို အပြီးသတ်ပါ။ အခု ကျုပ်တို့က ဝင်ရိုးစွန်းညထဲမှာ ရှိတယ်—သတိထားပါ။ တစ်ခုခု ဖြစ်ရင် ချက်ချင်း အသိပေးပါ”

“ဟုတ်ကဲ့… ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အစ်ကိုလင်း”

“ဟေး၊ လီရီ—လျန်လေး ဘယ်လိုနေလဲ”

“သူ… သူ အသက်ရှင်နေပါသေးတယ်” လီရီက တိုးတိုးလေးပြောသည်။ ရှင်းနေသည်မှာ လျန်လေး၏ အခြေအနေသည် မျှော်လင့်ထားသည်ထက် ပိုဆိုးနေသည်။

“သူ့ကို သေချာဂရုစိုက်ပါ” လင်းရှန် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

သူသည် ချီလီနှင့် မိုနီကာတို့ကို ခေတ္တ စစ်ဆေးပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ရှည်လျားစွာ အသက်ရှူထုတ်လိုက်သည်။

ဤအချိန်တွင် ကမ္ဘာပျက်ရထား ၂၂ စီးသည် ရှေ့နောက် ဆက်သွယ်လျက် သံမဏိနဂါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ၁၅ ကီလိုမီတာနီးပါး ရှည်လျားသော ပုံသဏ္ဌာန်ကို ဖွဲ့စည်းကာ နှင်းဖုံးနေသော ဝင်ရိုးစွန်းညကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ရှေ့သို့ ချီတက်နေသည်။ ရထားပေါ်တွင် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ ၄၀၀ ကျော် ရှိပြီး အချို့မှာ စီလန်မြို့တိုက်ပွဲပြီးနောက် ယာဉ်တန်းများမှ ပြောင်းရွှေ့လာကြသူများ ဖြစ်သည်။ သူတို့မပါဝင်လျှင်တောင် အရေအတွက်သည် များပြားနေသည်။

“တခြားသူတွေရော ဘယ်လိုနေလဲ” လင်းရှန်သည် ချန်ဆီရွှမ်နှင့်အတူ နောက်တွဲများဆီသို့ လျှောက်သွားရင်း မေးသည်။

သူမ တိုးတိုးလေး ကပ်ပြောသည်။

“ကီကီက အိပ်ပျော်နေတုန်းပဲ။ မီးတောက်၊ တာလို့နဲ့ တခြား စွမ်းအားရှင်တွေ အားလုံး အားလုံးအားကုန်ပြီး ပင်ပန်းနေကြတယ်၊၊ ကျွန်မတို့ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသူတွေကတော့ နည်းနည်းပိုကောင်းတယ်”

လင်းရှန်၏ မျက်နှာအမူအရာ မည်းမှောင်သွားသည်။

“ဒါဆို… သာမန်လူတွေက စွမ်းအားရှင်တွေထက် ပိုပြီး လိုက်လျောညီထွေ ဖြစ်နေတာလား”

“သူတို့ ပိုပြီး အားကုန်နေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။ ပြီးတော့… ကျွန်မတို့ အေးခဲ-အမှောင်ဆေးရည်နှစ်ခု သုံးခဲ့တယ်”

ချန်ဆီရွှမ်က စိတ်ပူနေပုံရသည်၊၊

လင်းရှန်သည် သူ၏ ခြေလှမ်းများကို ရပ်လိုက်သည်။ သူသည် ရထားတွဲထဲသို့ စီးဆင်းနေသော မှိန်ဖျော့သည့် စွမ်းအင်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး စဉ်းစားသည်– သူတို့သည် S-Class အဆင့်နှင့် အနီးဆုံး ဖြစ်နေတာကြောင့် အမှောင်စွမ်းအင်ကို ပိုများများ စုပ်ယူခဲ့တာလား—သွေးကပ်ဘေးပန်းက ပြောင်းလဲပေးခဲ့တဲ့ အရာနဲ့တူလား။ ဒါက သူတို့ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က ပြင်းထန်တဲ့ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို ရှင်းပြနိုင်လေသည်။

ယုတ္တိရှိပေသည်။ အေးခဲ-အမှောင်ဆေးရည်နှစ်ခုကို ဖယ်ထားပြီး ဤ ပိုအားကောင်းသော တိုက်ခိုက်ရေးသမားများသည် မွန်းစတားလှိုင်းများကို ပို၍သတ်ဖြတ်ခဲ့ကြသည်။ ထို S-Class အဆင့် ပင်လယ်ဖြူကောင်ကြီးနှင့် တွင်းနက်ပိုးကောင်သည် ကြီးမားသော စွမ်းအင်ပမာဏကို ထုတ်လွှတ်ခဲ့တာပဲ ဖြစ်ရမည်။

ဟုတ်တယ်… ဒါက စွမ်းရည်တွေနဲ့ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှုအတွက် အထောက်အကူ ဖြစ်စေတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဆိုးကျိုးကတော့….

သူတို့သည် နေထောင်ခြည်ကို အချိန်အတော်ကြာ မြင်ရဦးမည် မဟုတ်ပေ။

ထိုအတွေးဖြင့် လင်းရှန်သည် တွဲ အမှတ် ၃ သို့ ဦးတည်သွားသည်။

သူ တွဲ ၂ ကို ဖြတ်သွားစဉ် ကီကီက အိပ်ပျော်နေဆဲဖြစ်သည်ကို သတိပြုမိသည်။ သူမ၏ အသားအရေသည် ပိုကောင်းနေပုံရသည်။ ဒါက သူ့ကို စိတ်သက်သာရာ ရစေသည်။

စီလန်မြို့ရှိ တိုက်ပွဲသည် ကီကီကို အဆိုးဆုံး အခြေအနေသို့ တွန်းပို့ခဲ့သည်။ သူမ၏ စွမ်းရည်စမ်းသပ်ပွဲက အကဲဖြတ်စကေးတွင် အမှတ် ၂၀၀၀ ကျော်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်—ရူးသွပ်သူ အဆင့်။

သို့သော် သူ့အမြင်တွင် သူမသည် လွန်ခဲ့သော တစ်လကမှ သူမ၏ စွမ်းရည်ကို နိုးထစေခဲ့သော မိန်းကလေးတစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်။

ဧရာမ ပင်လယ်ဖြူကောင်ကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် သူမ၌ စွမ်းအင် လုံးဝ မကျန်တော့ပေ။ သူမသည် သင့်လျော်သော အနားယူမှု လိုအပ်သည်။

သူ့ကိုယ်သူ အတွက်၊ လင်းရှန်သည် သူ၏ ပိုမိုမြန်ဆန်သော ပြန်လည်ကောင်းမွန်မှုသည် ထူးဆန်းသော ကုဗတုံးက စွမ်းအင်ကို သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပြောင်းလဲပေးခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်ဟု ယူဆထားသည်။

လင်းရှန်သည် အတွဲ ၃ တွင် တင်းကျန်းရီကို မတွေ့ရပေ။ ထိုအစား သူမသည် တွဲ အမှတ် ၄ တွင် လူငယ်အဖွဲ့ဝင် အနည်းငယ်နှင့်အတူ ဟင်းသီးဟင်းရွက်များ ရိတ်သိမ်းရန် အလုပ်များနေသည်။