အခန်း (၄၉၄-၄၉၅)
Vol. 31 Ch. 494-495
Chapter 494
ဇီးရိုးဒြပ်စင် ဗဟိုဌာန ၁
ရှူးးးး—
တံခါးပွင့်လာသည်နှင့် လေပြေတစ်ချက် တိုက်ခတ်သွားရာ၊ နောက်ဘက်တွင် ကြီးမားသော နေရာလွတ်တစ်ခု ရှိနေကြောင်း သိသာစေသည်။
ဒရုန်းများက အရင် ပျံသန်းဝင်ရောက်သွားသည်။ ၎င်းတို့ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်မှာ ကြီးမားသော မြေအောက်ခန်းတစ်ခု—နေရာတိုင်းတွင် မှိုမျှင်များ၊ သက်ရှိလက္ခဏာများ မရှိပေ။
“ဒီနေရာက ဘာလဲ”
“ရထားဘူတာရုံလိုပဲ”
ကီကီသည် ထိန်းချုပ်စနစ်အနားသို့ ချဉ်းကပ်သွားသည်။ သူမသည် ထိန်းချုပ်ကိရိယာပေါ်တွင် အနည်းငယ် တို့ထိလိုက်ပြီးနောက် ဘူတာရုံမီးများကို ဖွင့်လိုက်သည်။
မီးများ လင်းလာရာ ကျစ်လစ်သော မြေအောက်ရထားဘူတာရုံတစ်ခုကို တွေ့ရပြီး သေတ္တာများ၊ သိပ္ပံပစ္စည်းကိရိယာများနှင့် သတ္တုလှောင်အိမ်များဖြင့် ပြည့်နေသည်။ လှောင်အိမ်များအတွင်းတွင် တိရစ္ဆာန်အလောင်းများ စုပုံနေသည်- ကြောင်များ၊ ခွေးများ၊ လူများ၊ ဖုတ်ကောင်များ၊ စီလန်မှ နှင်းတစ္ဆေများပင် ပါဝင်နေသည်။
ရထားလမ်းပေါ်တွင် အဖြူရောင် မီနီရထားတွဲတစ်စီးကို ရပ်ထားပြီး လုံခြုံရေးမြင့်မားသော ရထားတွဲ သုံးတွဲကို ဆွဲထားကာ ၎င်းတို့၏ နံရံများတွင် မှိုများ ဖုံးအုပ်နေသည်။
“လင်းရှန်၊ ဒီလမ်းကနေ ၅ ကီလိုမီတာလောက် အပြင်ထွက်ရင် ဇီးရိုးဒြပ်စင် ဗဟိုဌာနဆိုတဲ့ နေရာကို ရောက်တယ်”
ကီကီက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ သတင်းပို့သည်။
“ဒါက ယိကျင်းမြေအောက်ရထား လိုင်း ၁ နဲ့ ယန်မက်စ် ခရီးသွားလမ်းနဲ့တောင် ချိတ်ဆက်ထားတယ်။ ဆိုလိုတာက... ကျွန်မတို့ ဒီနေရာကနေ မြို့ပြင်ထွက်နိုင်တယ်”
လင်းရှန်၏ မျက်လုံးများ တောက်ပလာသည်။
“မင်း ပြောတာ မှန်တယ်။ ဒီလမ်းကို ယူလိုက်ရင် ၂၂ ကီလိုမီတာ အရေးပေါ်လမ်းကို ဆောက်ဖို့ မလိုတော့ဘူး။ ကျင်းကုလမ်းမရဲ့ ပေါ်နေတဲ့ မြေအောက်ရထားလမ်းပိုင်းကနေ ဒီမြေအောက်ရထားလမ်းကို တိုက်ရိုက် ချိတ်ဆက်နိုင်တယ်”
“ကျင်းကုလမ်းမ… အဲဒါက ကျွန်မတို့နဲ့ နှစ်ကီလိုမီတာလောက်ပဲ ဝေးတယ်”
နန်ကျင်းက အံ့ဩစွာ ပြောသည်။
“ဒါဆို ကျနော်တို့ ရထားကို မြို့လမ်းမတွေကနေ ဥမင်လိုဏ်ခေါင်းထဲ မောင်းထည့်တော့မလို့လား” လော့ယန်၏ မျက်နှာထားက ရှုပ်ထွေးနေသည်။
“ဘာလို့ မရရမှာလဲ”
လင်းရှန်သည် ၎င်းကို စဉ်းစားနေပြီဖြစ်သည်။
“၂ ကီလိုမီတာက ၂၂ ကီလိုမီတာထက် ပိုကောင်းတယ်။ ပုံမှန်နည်းလမ်းတွေကို ဂရုစိုက်စရာမလိုတော့ဘူး—ဒါက ကမ္ဘာပျက်ကပ်ပဲ”
“လမ်းရှင်းမရှင်း စစ်ဆေးဖို့ပဲ ကျန်တော့တယ်” တင်းကျန်းရီက ထပ်ပြောသည်။
“ငါတို့ အရင်ဆုံး ဇီးရိုးဒြပ်စင် ဗဟိုဌာနကို သွားလေ့လာမယ်”
လင်းရှန်က ပြောသည်။
“အနီရောင်ကမ္ဘာက ထွက်သွားပြီဆိုရင်တော့ အဖွဲ့တွေခွဲပြီး ရထားတွဲယဉ်တန်းကို မြေအောက်လမ်းကနေတဆင့် မှိုအမှုန်အမွှားမြူခိုးတွေကနေ လွတ်မြောက်အောင် ရွှေ့မယ်”
“အစီစဥ်ကောင်းတယ်”
နန်ကျင်းက သဘောတူသည်။
“ဒါဆို သွားကြစို့”
ဒရုန်းနှစ်စင်းက ရှေ့သို့ ပျံသန်းသွားသည်။ လင်းရှန်သည် ရထားကို စကင်ဖတ်ပြီး ပါဝါဖွင့်ကာ တံခါးများကို ဖွင့်လိုက်သည်။
အတွင်းတွင် ရထားသည် ထူးဆန်းနေ၏—
ပထမတွဲသည် ဇိမ်ခံစီးပွားရေးခန်းဖြစ်ပြီး ပထမတန်း လေယာဉ်ထိုင်ခုံများကဲ့သို့ အစွပ်ပါသည့် ထိုင်ခုံများတွင် ဟိုလိုဂရမ် ဖန်သားပြင်များ ပါရှိသည်။ လင်းရှန်က စနစ်များကို ဖွင့်လိုက်သည်နှင့် ကုမ္ပဏီကြော်ငြာတစ်ခု ပြန်၍ ပြသလာသည်။
ကျန်နှစ်တွဲမှာ ခရီးသည်များအတွက် မဟုတ်ပေ။ ၎င်းတို့သည် ဗလာနတ္တိဖြစ်နေသော ကိရိယာစင်များနှင့် သီးခြားထားရှိခန်းများဖြင့် ပြည့်နေသည်။
“လင်းရှန်… ဇီးရိုးဒြပ်စင် ဗဟိုဌာနနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ အချက်အလက် ဘာမှ မတွေ့ဘူး။ သူ့ရဲ့ စနစ်တွေနဲ့လည်း ချိတ်ဆက်လို့ မရဘူး”
ကီကီက သူမ၏ တက်ဘလက်ပေါ်တွင် စာရိုက်ရင်း ပြောသည်။
“ချင်းရွှေမြို့က မြေအောက်ဓာတ်ခွဲခန်းလိုပဲ ဖြစ်မယ်။ ညလေညင်းယာဥ်တန်းရဲ့ သတင်းအချက်လက်တွေအရ ဒါက အနီရောင်ကမ္ဘာရဲ့ လျှို့ဝှက်နေရာတွေထဲက တစ်ခုဖြစ်ရမယ်။ သတိထားကြ”
ကလန်—
ရထားတွဲသည် ရှေ့သို့ ရွေ့လျားသွားပြီး အရှိန်မြှင့်လိုက်သည်နှင့် မှိုအမြစ်များကို ဖြတ်တောက်သွားသည်။
“ဒီမှိုတွေက မကြာသေးခင် ရက်ပိုင်းအတွင်းမှာ ဒီကို ပျံ့နှံ့လာပုံရတယ်”
ပြတင်းပေါက်မှ အပြင်ကို ကြည့်ရင်း တင်းကျန်းရီက သတိပြုမိသည်။
“ဒီအခြေအနေမှာ ဘယ်လို တိုက်ပွဲမျိုးဖြစ်ဖြစ် ကြီးမားတဲ့ ပေါက်ကွဲမှုတွေ ဖြစ်စေလိမ့်မယ်”
“ဒါဆို အဲဒီရန်သူတွေက ကျနော်တို့ကို မပစ်ရဲကြဘူးလား”
လော့ယန်က ခန့်မှန်းပြောသည်။
“အန္တရာယ်တော့ ရှိတယ်” သူမက ပြောသည်။
“မှိုတွေ မီးလောင်သွားရင် လွတ်လမ်းမရှိဘူး”
ရထားသည် အရှိန်မြှင့်လိုက်သည်။ ဥမင်လိုဏ်ခေါင်းသည် တဖြည်းဖြည်း အောက်ဘက်သို့ စောင်းသွားပြီး မှိုများ နည်းပါးလာသည်။
ရှေ့တွင် ကျယ်ဝန်းပြီး ကောင်းမွန်စွာ မီးထွန်းထားသော ဘူတာရုံတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
[ဇီးရိုးဒြပ်စင် ဗဟိုဌာန]
ဘူတာရုံကို ခံတပ်အဖြစ် ဆောက်ထားသည်- အလိုအလျောက် ပစ္စည်းတင်စက်များ၊ ပိုးသန့်စင်ခန်းများ၊ လုံခြုံရေးဂိတ်များ။ သို့သော်... လူတစ်ယောက်မှ မရှိပေ။
၎င်းတို့ ဆင်းသက်လိုက်သည်နှင့် လေဟာနယ်ကဲ့သို့ ဖိအားတစ်ခုက သူတို့၏ နားများကို သက်ရောက်လာသည်။ စစ်ဆေးရေးဇုန်များသည် လူသူကင်းမဲ့နေပြီး မီးများသည် အစိမ်းရောင်လင်းနေကာ နျူကလီးယား ကာကွယ်ရေးစက်ရုံတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။
“ဒီလို ဧရာမ မြေအောက်နေရာကို ဆေးဝါးကုမ္ပဏီတစ်ခုက ဘယ်လိုများ တည်ဆောက်ခဲ့တာလဲ”
လော့ယန် အံ့ဩနေသည်။
“ရှင် ဘာမှ မသိသေးပါဘူး”
ကီကီက တီးတိုးပြောပြီး ပေါက်ကွဲမှုဒဏ်ခံတံခါးကို လက်ညှိုးထိုးပြသည်။
“သူ့နောက်မှာ နောက်ထပ် ထူးဆန်းတဲ့ ဓာတ်ခွဲခန်းတစ်ခု ရှိတယ်ဆိုတာ လောင်းမလား”
လင်းရှန်သည် ထူးဆန်း၍ တိတ်ဆိတ်နေသော ဘူတာရုံကို စစ်ဆေးသည်။
ရုတ်တရက် ဘူတာရုံရှိ စောင့်ကြည့်ကင်မရာများ အားလုံးသည် သူတို့ဘက်သို့ လှည့်လာသည်။
“ငါတို့ကို စောင့်ကြည့်နေကြ…”
ဝှစ်
သူ့စကား မဆုံးမီတွင် အလိုအလျောက် သေနတ် ၁၀ လက်ကျော်သည် ထောင့်များမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ အနီရောင် လေဆာများက သူတို့အား ပစ်မှတ်ထားလိုက်သည်၊၊
ဘန်း ဘန်း ဘန်း ဒက် ဒက်
ကီကီက ဦးစွာ တုံ့ပြန်ပြီး လူတိုင်းကို စိတ်စွမ်းအင်ဖြင့် ဘေးသို့ ပစ်ထုတ်လိုက်သည်။ ၎င်းတို့ ရပ်နေသည့် ကြမ်းပြင်ကို ကျည်ဆန်များဖြင့် စုတ်ပြတ်သတ်သွားသည်။
“သွား”
ကီကီသည် အစအနများကို ကာကွယ်ပြီး သေနတ် သုံးလက်ကို ဆွဲဖယ်လိုက်သည်။ မီးတောက်က မီးတောက်များကို ထုတ်လွှတ်သည်။ နန်ကျင်းနှင့် လော့ယန်တို့က ပြန်လည်တိုက်ခိုက်သည်။ လင်းရှန်သည် သူ၏ယန္တရားစွမ်းရည်ကို အသုံးပြု၍ သေနတ်များနှင့် ကင်မရာများ အားလုံးကို ဝါယာရှော့ဖြစ်စေခဲ့သည်—အရာအားလုံး စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း ပိတ်သွားသည်။
သို့သော် ထိုအချိန်တွင် အခြားတံခါးတစ်ခု ပွင့်လာသည်။ လင်းရှန်သည် ယန္တရားများ လည်ပတ်နေသည်ကို ခံစားမိသည်။
“နောက်ထပ် လာနေတယ်”
သူသည် သူ၏ AT Field ကို မြှင့်တင်လိုက်သည်—
ဇစ်ဇစ်
ပလာစမာ လျှပ်စစ်လှိုင်းလေးခုသည် ဒိုင်းကာကို ထိမှန်ကာ မီးပွားများ ပျံထွက်သွားသည်။
“ချုံခိုတိုက်ခိုက်တာလား”
လင်းရှန်သည် ဒရုန်းများ၏ ရင်းနှီးသည့် တဝီဝီမြည်သံကို ကြားလိုက်ရသည်—သူ စင်္ကြန်လမ်းကို စကင်ဖတ်လိုက်သည်။
“ပစ်မှတ်လေးခု ဝင်လာပြီ”
ဝှီးးး—
အနက်ရောင် စက်လုံးပုံ ဒရုန်းလေးစင်းသည် ဖွဲ့စည်းပုံတစ်ခုဖြင့် ပျံသန်းထွက်လာပြီး သူတို့အား ပစ်မှတ်ထားနေသည်။
ကီကီက ၎င်းတို့ကို ဖျက်ဆီးရန် လက်မြှောက်လိုက်သည်—
“နေဦး… ငါ ကိုင်တွယ်မယ်”
လင်းရှန်က သူမကို တားလိုက်သည်။
ခဏအကြာတွင် သူ၏ ယန္တရားစွမ်းရည်သည် မောင်းသူမဲ့လေယာဉ်များကို လွှမ်းမိုးသွားသည်။ ၎င်းတို့၏ ပလာစမာ လက်နက်များသည် အလုပ်မလုပ်တော့ပေ။ ၎င်းတို့သည် ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားသည်။
[ယန္တရားစကင်ဖတ်မှု ပြီးဆုံး – ရရှိသည်: လျှပ်စီးလင်းယုန် ၂၀၀၀ တိုက်ခိုက်ရေးဒရုန်း]
“ပြီးပြီ”
“အသုံးဝင်တဲ့ အချက်အလက် ရှိမရှိ စစ်ဆေးပြီး ထိန်းချုပ်ဖို့အတွက် ပြန်ပြီး ပရိုဂရမ်ရေးလိုက်”
ကီကီက ထိုသို့ လုပ်ဆောင်ခဲ့သော်လည်း ခေါင်းခါပြသည်-
“Smart ကာကွယ်ရေး ပရိုဂရမ်တွေပဲ။ တခြား ဘာမှ မရှိဘူး”
သူမသည် ထိန်းချုပ်ရေး ပရိုဂရမ်ကို ပြန်ရေးပြီး ဒရုန်းများကို စတင်လိုက်သည်။
ယခုအခါ လင်းရှန်၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် လျှပ်စီးလင်းယုန် ဒရုန်းများသည် ကျစ်လစ်ပြီး သံချပ်ကာပြည့် အဆင့်မြင့်ပလာစမာလက်နက်များဖြင့် နာခံစွာ ပျံဝဲနေသည်။
“ကျွန်မတို့ ကာကွယ်ရေးစနစ်ကို နှိုးလိုက်ပုံရတယ်။ သူတို့က ကျွန်မတို့ကိုရန်သူအဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်ပြီ” တင်းကျန်းရီက သုံးသပ်သည်။
“ဟူး… အဲဒီအရာက ငါ့ကို သတ်လုနီးပါးပဲ”
လော့ယန်က နဖူးမှ ချွေးများကို သုတ်လိုက်သည်။
“ဒီ ဒရုန်းတွေက အဆင့်မြင့်တယ်။ ဖက်ဒရေးရှင်းရဲ့ Falcons တွေထက် အများကြီး ပိုကောင်းတယ်”
“ဒါက လင်းရဲ့ စက်ယန္တရားစွမ်းရည်ကြောင့်ပါ”
နန်ကျင်းက ခေါင်းညိတ်သည်။
“ဒါပေမဲ့ ဒါက နောက်ဆုံး ထောင်ချောက် မဟုတ်လောက်ဘူး”
Chapter 495
ဇီးရိုးဒြပ်စင် ဗဟိုဌာန ၂
လင်းရှန်သည် စူးစမ်းရှာဖွေရေး ဒရုန်းနှစ်စင်းကို စင်္ကြန်လမ်းအတိုင်း ပို့လိုက်သည်။ မီးများ လင်းလာသည်။ သူ၏ ဒိုင်းကာကို မြှင့်တင်ပြီး လမ်းကြောင်းကို ကြည့်လိုက်သည်။ စကင်ဖတ်မှုအရ သက်ရှိလက္ခဏာ မတွေ့ရပေ—သို့သော် စင်္ကြန်လမ်းသည် ထောင်ချောက်များဖြင့် ပြည့်နေသည်။
နောက်ထပ် ပလာစမာ ပေါက်ကွဲမှုများ ရုတ်တရက် ဖျာထွက်လာပြီး စူးစမ်းရှာဖွေရေး ဒရုန်းနှစ်စင်းလုံးကို ဖျက်ချလိုက်သည်၊၊
“ဖာ့ခ်”
အရည်ပျော်သွားသော မောင်းသူမဲ့လေယာဉ် အစိတ်အပိုင်းများသည် မြေပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားသည်။ လူတိုင်း ငြိမ်သက်သွားသည်။
“ဒီစင်္ကြန်လမ်းက သေမင်းတမန် ထောင်ချောက်ပဲ”
လင်းရှန် သေချာစစ်ဆေးလိုက်ရာ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် လမ်းလျှောက်ခြင်းစကင်နာများ၊ အနီအောက်ရောင်ခြည် အာရုံခံကိရိယာများ၊ ငလျင်လှုပ်ခတ်မှု ထောက်လှမ်းကိရိယာများ၊ ပေါက်ကွဲစေတတ်သော ကိရိယာများနှင့် မစတင်ရသေးသော လျှပ်စီးလင်းယုန် ဒရုန်း ၁၆ စီးကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။ ထိုစင်္ကြန်လမ်းတွင် ကိုယ်တိုင်ဖျက်ဆီးသည့် စနစ်ပင် ပါရှိပြီး အောက်တွင် အဆုံးမရှိသော ချောက်နက်ကြီးပင်၊၊
“သေစမ်း...” လင်းရှန် အံ့သြသွားကာ ရေရွတ်လိုက်သည်။
“ဒါက အဆင့်မြင့် စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ ကာကွယ်ရေးပဲ”
“သုတေသနဓာတ်ခွဲခန်းတစ်ခုအတွက်လား”
လော့ယန် ထိတ်လန့်သွားသည်။
“ကြီးကြီးမားမားတစ်ခုခုကို ဖုံးကွယ်ထားတာပဲဖြစ်ရမယ်”
လုရှင်းချန်က ပြောသည်။
ကီကီနှင့် လင်းရှန်တို့ အလုပ်စလိုက်သည်။ လင်းရှန်က ဒရုန်းများကို ဟက်ခ်လုပ်ပြီး အလုပ်မလုပ်အောင် လုပ်နေချိန်တွင် သူမက ၎င်းတို့၏ ကုဒ်များကို ပြန်လည် ရေးသားခဲ့သည်။
မိနစ် ၂၀ မပြည့်မီတွင် လင်းရှန်သည် အရာအားလုံးကို ပိတ်ပစ်ခဲ့သည်—ထောင်ချောက်များ၊ စကင်နာများ၊ ပေါက်ကွဲပစ္စည်းများ၊ ပလာစမာ ကွန်ယက်ပင် ပါဝင်သည်။
သူသည် လုံခြုံကြောင်း အတည်ပြုရန် စူးစမ်းရှာဖွေရေး ဒရုန်းအသစ်များကို ပို့လိုက်ပြီးနောက် အဖွဲ့ကို လမ်းကြောင်းမှတဆင့် ဦးဆောင်သွားသည်။
စင်္ကြန်လမ်းအဆုံးတွင် အလိုအလျောက်တံခါးတစ်ခု ပွင့်လာသည်။
အတွင်းတွင် ဘောလုံးကွင်းတစ်ဝက် အရွယ်အစားရှိ လေးပုံတစ်ပုံ အမိုးခုံးပုံစံ အဆောက်အအုံပတ်လည်တွင် တည်ဆောက်ထားသော ကြီးမားသော စောင့်ကြည့်ခန်းမတစ်ခု ရှိသည်။
အလယ်ဗဟိုတွင်—
စက်ရုပ်အမျိုးသမီးခေါင်းတစ်ခုသည် ယန္တရားလက်တံတစ်ခုဖြင့် ဆိုင်းငံ့ထားပြီး သူတို့အား ပြုံးပြနေသည်။
သူမ၏ မျက်လုံးများသည် လင်းရှန်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဟိုလိုဂရမ် ပုံရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာပြီး လှပသော လူသားမျက်နှာကို ပုံဖော်လိုက်သည်၊၊
သူမက ပဲ့တင်ထပ်သံတစ်ခုဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
“မင်္ဂလာပါ၊ လင်းရှန်”
လင်းရှန်၏ မျက်နှာပျက်ယွင်းသွားသည်။ သူသည် ထိုမျက်နှာကို ချက်ချင်း မှတ်မိသည်—
ချူယန်။
သူ၏ အိပ်မက်များတွင် အကြိမ်ကြိမ် တွေ့မြင်ခဲ့ရသော အမျိုးသမီး။
လင်းရှန်သည် တောင့်တင်းသွားပြီး သူ၏ မျက်ဆံများသည် သိသိသာသာ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။
ချူယန်။
ထိုအမည်သည် သူ၏ စိတ်အတွင်း နက်နဲသော အစိတ်အပိုင်းများတွင် ကျန်ရှိနေခဲ့ပြီး၊ တစ္ဆေသရဲကဲ့သို့ သူ့ကို ခြောက်လှန့်နေခဲ့သည်။ အမြဲတမ်း သူ၏ မှတ်ဉာဏ်၏ အစွန်းတွင် ပေါ်လာလေ့ရှိသော မျက်နှာတစ်ခု—သိမ်မွေ့ပြီး လက်လှမ်းမမီနိုင်ပေ။ သို့သော် ယခုမူ သူမ ဒီမှာရှိနေပြီ။ ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် မဟုတ်သော်လည်း အလင်းနှင့် အသံဖြင့် ပြီးပြည့်စုံစွာ ဖန်တီးထားပြီး သူ့အား နာမည်ခေါ်၍ နှုတ်ဆက်နေသည်။
“မင်းက ဘယ်သူလဲ။ ဘာလို့ ငါ့ကို သိနေတာလဲ” လင်းရှန်၏ အသံက တိုးလျနေပြီး သူ၏ လက်သီးဆုပ်က အနည်းငယ် တင်းကျပ်သွားသည်။
စက်ရုပ်ခေါင်းသည် ငြိမ်သက်နေပြီး ဟိုလိုဂရမ်မျက်နှာသည် နူးညံ့ပြီး တည်ငြိမ်သော အပြုံးကို ထိန်းထားသည်။
“ကျွန်မက ချူယန်ရဲ့ အသိစိတ်ခွဲတစ်ခုပါ။ ဇီးရိုးဒြပ်စင် ဗဟိုဌာနမှ ကြိုဆိုပါတယ် လင်းရှန်။ ရှင့်ကို ကျွန်မစောင့်နေခဲ့တာပါ”
“စောင့်နေတာလား”
နန်ကျင်းက မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး ရှေ့သို့ တိုးလာသည်။
“ဒီစက်ရုံထဲ ငါတို့ ရောက်လာမှာကို ကြိုသိထားခဲ့တယ်လို့ ဆိုလိုတာလား”
ဟိုလိုဂရမ် ပုံရိပ်သည် ဖြည်းညင်းစွာ ခေါင်းညိတ်သည်။
“ပုံစံတူတွက်ချက်မှုဆိုင်ရာ အယ်လဂိုရစ်သမ်တွေက ရှင်တို့ ပေါ်လာမယ့် အလားအလာကို ၉၇.၈၄% ရှိတယ်လို့ ခန့်မှန်းထားခဲ့ပါတယ်။ လင်းရှန်အတွက်ဆိုရင်တော့...”
မျက်နှာသည် ပိုမို နူးညံ့လာပုံရသည်၊၊
“ရှင့်ရဲ့ ယန္တရားစွမ်းရည် ကျွမ်းကျင်မှုက ကျွန်မတို့ရဲ့ အမွေဆက်ခံမှု စည်းမျဉ်းသတ်မှတ်ချက်နဲ့ ကိုက်ညီပါတယ်”
“အမွေဆက်ခံမှု စည်းမျဉ်းသတ်မှတ်ချက်လား” တင်းကျန်းရီက သတိထားပြီး မေးသည်။
“ဒါက ဇီဝ AI စနစ်လား ဒါမှမဟုတ် အနီရောင်ကမ္ဘာရဲ့ သုတေသနပရောဂျက် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းလား”
“မှန်ပါတယ်။ ဇီးရိုးဒြပ်စင် ဗဟိုဌာနဟာ အနီရောင်ကမ္ဘာရဲ့ အလျှို့ဝှက်ဆုံး ဌာနခွဲဖြစ်ပြီး ကျွန်မကတော့... ချူယန်၊ ဇီဝ-ယန္တရားအသိစိတ်လွှဲပြောင်းရေး အစီအစဉ်ရဲ့ ခေါင်းဆောင်ပါ”
“အဲ့တော့” ကီကီက မျက်လုံးကျဉ်းလိုက်သည်။
စက်ရုပ်ခေါင်း၏ အပြုံးသည် အနည်းငယ် စိတ်မကောင်းဟန်ဖြစ်သွားသည်၊၊
“ကျွန်မရဲ့ ဇီဝခန္ဓာကိုယ်က နှစ်နှစ်အကြာမှာ ပျက်စီးသွားခဲ့တယ်။ ရှင် မြင်နေရတာကတော့ ဒီစက်ရုံရဲ့ အဓိက အသိစိတ်စနစ်မြင်ကွင်းမှာ ထည့်သွင်းထားတဲ့ ထိန်းသိမ်းထားတဲ့ ဒေတာမှတ်ဉာဏ်အရင်းမြစ်ပါ။ ကျွန်မရဲ့ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းက ကုဒ်အဖြစ် အသက်ရှင်နေပါတယ်”
လင်းရှန်က ပိုမို နီးကပ်စွာ တိုးလာသည်။
“ဒါဆို ဒီအရာအားလုံး—ဒီ ဓာတ်ခွဲခန်းတွေ၊ လုံခြုံရေးစနစ်တွေ၊ သေမင်းတမန် ထောင်ချောက်တွေက ဒီဒေတာကို ကာကွယ်ဖို့ တည်ဆောက်ထားတာလား။ ဒါမှမဟုတ် ဒီထက်ပိုတဲ့ တစ်ခုခုကိုလား”
“နှစ်ခုလုံးပါပဲ”
ချူယန်၏ ဟိုလိုဂရမ်သည် ခေတ္တရပ်နားပြီး ဆက်ပြောသည်။
“ရှင်တို့ ရင်ဆိုင်ခဲ့ရတဲ့ အရာအားလုံး—အပေါ်က မှိုအမှုန်အမွှားဇုန်ကနေ အလိုအလျောက် သေနတ်တွေနဲ့ ပလာစမာ စင်္ကြန်လမ်းတွေအထိ— ကျွန်မတို့ မြေပြင်နဲ့ အဆက်အသွယ် ပြတ်တောက်ပြီးမှ အသက်ဝင်လာတာပါ။ ကျွန်မရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်သေဆုံးတဲ့အချိန်မှာ ကာကွယ်ရေးစည်းမျဉ်းသတ်မှတ်ချက်တွေက လုံးဝ ချိုးဖျက်ခံရပြီလို့ ယူဆပြီး အကြွင်းမဲ့ အထီးကျန်မှု ညွှန်ကြားချက်ကို အကောင်အထည် ဖော်ခဲ့ပါတယ်”
“ငါတို့က အကူအညီ လာတောင်းတာပါ”
လင်းရှန်၏ အသံက တည်ငြိမ်သည်၊၊
“ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ကျူးကျော်သူတွေ ဖြစ်နေပြီ ထင်တယ်”
“တရားမျှတစွာ ပြောရရင်”
ချူယန်က နူးညံ့သော အသံဖြင့် ပြောသည်၊၊
“ရှင်တို့က... သက်သေမပြနိုင်မချင်း... ကျူးကျော်သူတွေပါပဲ”
ရုတ်တရက် ကလစ်ကနဲ အသံတစ်ခု အမိုးခုံးထဲတွင် ပဲ့တင်ထွက်လာသည်။ ထို့နောက် တိုးညှင်းသော မြည်သံဖြင့် ဗဟိုထိန်းချုပ်ရေးစနစ်သည် လင်းလက်လာသည်။ ဒေတာစီးကြောင်းများ၊ မြေပုံများ၊ ဇီဝ-လက္ခဏာများ၊ စက်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပုံကြမ်းများနှင့် ကမ္ဘာပျက်ကပ်ရထားတွဲယဉ်တန်း၏ ပုံများဖြင့် ပြည့်နေသော ရွေ့လျားနေသည့် ဟိုလိုဂရမ် ကန့်လန့်ကာ ဒါဇင်များစွာသည် အခန်းပတ်လည်တွင် ပေါ်လာသည်။
“ရှင့်ရဲ့ ရထား… အနန္တ ရထား”
ချူယန်၏ အသံက ထွက်ပေါ်လာသည်။
“လူပေါင်း လေးထောင်ကျော်ရဲ့ အသက်က ရှင့်အပေါ်မှာ မူတည်နေတယ်။ ရှင်တို့က မှိုအမှုန်အမွှားတွေကို မဖြေရှင်းဘဲ ရှေ့ဆက်လို့ မရဘူး။ အရာအားလုံးကို မစွန့်လွှတ်ဘဲ နောက်ပြန်လှည့်လို့ မရဘူး။ ဒါပေမဲ့ တတိယလမ်းတစ်ခု ရှိတယ်”
လင်းရှန်သည် ပုံရိပ်များကို စိုက်ကြည့်သည်။
“ဘယ်လို တတိယလမ်းလဲ”
“ဇီးရိုးဒြပ်စင် ဗဟိုဌာနရဲ့ အနက်ရှိုင်းဆုံးမှာ ကမ္ဘာဦးပရောဂျက်က အိပ်စက်နေတယ်—အဓိကနဗ်ကြောတုန်ခါမှုတွေနဲ့ အနီရောင်မှိုအမှုန်တွေကို သန့်စင်ဖို့အတွက် ယန္တရားအခြေခံနဲ့ ပေါင်းစပ်တည်ဆောက်ထားတဲ့ ဇီဝ-ယန္တရားပေါင်းစပ်သတ္တဝါ နမူနာတစ်ခု။ အဲဒါ မပြီးသေးဘူး... အခုအချိန်အထိပေါ့”
လူတိုင်း တောင့်တင်းသွားသည်။
“ခဏလေး... မှိုအမှုန်အမွှားမြူခိုးတွေကို သန့်စင်နိုင်တဲ့ တစ်ခုခု ခင်ဗျားတို့မှာ ရှိတယ်လို့ ပြောတာလား” လော့ယန်၏ အသံက ရုတ်တရက် မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် တုန်ယင်လာသည်။
“အဲဒါက အလုပ်လုပ်ရင်ပေါ့”
ချူယန်က အေးဆေးစွာ ပြန်ဖြေသည်။
“ဒါပေမဲ့ ချိန်ညှိမှု အပြီးသတ်ဖို့ ရှင်တို့ အကူအညီကို ကျွန်မ လိုနေတယ်။ စနစ်က ယန္တရားအာရုံကြောထပ်တူပြုနိုင်မယ့်သူ လိုအပ်တယ်... ပြီးတော့ လင်းရှန်၊ ရှင့်ရဲ့ အာရုံကြောပုံစံတစ်ခုပဲ လိုက်ဖက်မှု ရှိတယ်”
“သူ ထပ်တူပြုလိုက်ရင် ဘာဖြစ်မလဲ”
ကီကီက စိုးရိမ်တကြီး မေးသည်။
ချူယန်၏ မျက်နှာသည် တုံ့ဆိုင်းနေသကဲ့သို့ ခဏတာ မှိန်သွားသည်။
“အာရုံကြောဝန်အပြည့်၊ အလွန်မြင့်တဲ့ သိမြင်မှုဆိုင်ရာ ဖိအား၊ အမြဲတမ်း ပေါင်းစပ်မှု ဖြစ်နိုင်ခြေ___ ဆိုလိုတာက—သူ ဘယ်တော့မှ ပြန်နိုးလာနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး”
“မေ့လိုက်တော့”
ကီကီက ရှေ့သို့ တိုးလာသည်။
“သူ့ကို သေမင်းစက်ထဲ ထိုးထည့်ပြီး အဲဒီရဲ့ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ဖြစ်စေချင်တာလား။ မဖြစ်နိုင်ဘူး”
“ကျွန်မ ဘာမှ အတင်းအကျပ် မလုပ်ခိုင်းပါဘူး” ချူယန်က ပြောသည်။
“ဒါပေမဲ့ ဘာမှမလုပ်ရင် ၇၂ နာရီအတွင်း မှိုအမှုန်မွှားတွေက မြို့ကို သိမ်းပိုက်လိမ့်မယ်။ ရှင်တို့ရဲ့ ယာဉ်တန်းတွေ ရှင်သန်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး”
အဖွဲ့တစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
လင်းရှန် ချက်ချင်း ပြန်မပြောပေ။ သူသည် ချူယန်၏ မျက်နှာကို စိုက်ကြည့်နေသည်၊ သူ အိပ်မက်များတွင် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ တွေ့မြင်ခဲ့ရသော မျက်နှာ။ အခု သူ အကြောင်းရင်းကို သိသွားပြီ။
သူ၏ ကံကြမ္မာသည် ကမ္ဘာပျက်ကပ်ရထားပေါ်တွင် ယန္တရားပညာရှင်တစ်ယောက်ဖြစ်ရန် မဟုတ်ခဲ့ပေ။
သူ အဖွဲ့ဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။
“စက်ရုံကို ပြင်ဆင်ပါ။ အရန်ပါဝါ၊ အပိတ်ခံထားရဲ့ စနစ်တွေကို ပြန်ဖွင့်ထား၊ လုံခြုံရေး ရှင်းလင်းရေးလုပ်ပါ။ တင်းကျန်းရီ၊ ရထားတွေ မြေအောက်မှာ ဆိုက်ကပ်ဖို့အတွက် လုံခြုံတဲ့ နေရာကို မြေပုံဆွဲပါ။ ကီကီ၊ အာရုံကြောမက်ထရစ်နဲ့ ချိတ်ဆက်ဖို့ မင်းရဲ့ အကူအညီလိုအပ်လိမ့်မယ်”
“လင်းရှန်—”
ကီကီက ခေါ်လိုက်သော်လည်း သူ ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။
“ငါတို့မှာ အချိန်မရှိဘူး။ ပြီးတော့... တခြားတစ်ခု ရှိသေးတယ်”
သူသည် ချူယန်ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။
“ငါ သူမနဲ့ တွေ့ဖို့ စိတ်ထဲ အမြဲရှိနေခဲ့တယ်”
ဟိုလိုဂရမ်ပုံရိပ်က ပြုံးလိုက်သည်။
“အိမ်က ကြိုဆိုပါတယ် လင်းရှန်”