ချန်ဟွိုက်အန်က မဟာအကြီးအကဲလား...

လွန်ခဲ့သော နေ့တစ်ဝက်ခန့်က...

“တပည့်ချင်းရန်က ဂိုဏ်းချုပ်ကို အရိုအသေပြုပါတယ်...”

လီချင်းရန်က စုချီနျန်ကို ယဉ်ကျေးစွာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

သူက ဓားကျောင်းတော်၏ စစ်ဆေးမှုအားလုံးကို အောင်မြင်ပြီး တရားဝင် ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။

အခုမှ သူ သတိထားမိသည်မှာ စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို လုယူရန်အတွက် ဓားကျောင်းတော်၏ အကြီးအကဲလေးဦးလုံး စေလွှတ်ခံခဲ့ရခြင်းပင်။

သူ့ကို ထိုနေရာသို့ ဓားပျံဖြင့် ခေါ်လာသူက စုချီနျန်၏ တိုက်ရိုက်တပည့်ဖြစ်သော ရွှမ်ဝူဓားကိုင်ဆောင်သူ စီနီယာအစ်မ ယွဲ့ချန်ချီ ဖြစ်သည်။

ဓားကျောင်းတော်၌ တပည့် နည်းပါးသည်။ ထို့ပြင် အဆောက်အအုံများက ဟောင်းနွမ်းပြီး ပျက်စီးနေ၏။ အရာရာတိုင်း ဆင်းရဲမွဲတေမှု အနံ့အသက် ထွက်နေလေသည်။

လမ်းတစ်လျှောက်လုံး၌ တပည့်၁၀၀ထက် မပိုကြောင်း မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး အများစုက... အနည်းငယ် ထူးဆန်းနေပုံရသည်။

“ဟားဟားဟား... သိပ်ပြီးတော့ မယဉ်ကျေးနေပါနဲ့။ ချင်းရန်။ မင်းက အခု ငါတို့ရဲ့ ဓားကျောင်းတော်ကို ရောက်လာပြီဆိုတော့ မိသားစု ဖြစ်သွားပါပြီ...”

စုချီနျန်က သူ၏ မုတ်ဆိတ်ကို ပွတ်သပ်ပြီး လီချင်းရန်ကို ဂိုဏ်း၏ ပင်မရင်ပြင်ဆီ ခေါ်သွားခဲ့ကာ ပြုံးရယ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

“ခုနက ချင်းယွန်ဂိုဏ်းလို့ ထင်အောင် လှည့်စားခဲ့တာက ရွေးချယ်စရာ မရှိလို့ပါ။ လူတွေအများကြီး ကြည့်နေတယ်လေ။ ပြီးတော့ ငါတို့က တော်တော်လေး ကြီးမားတဲ့ လုယက်မှုတစ်ခုကို လုပ်ခဲ့တာ။ ဖော်ထုတ်ခံရမှာကို စွန့်စားလို့ မရဘူး...”

လီချင်းရန်က သူတစ်ပါးကို လုယက်သည်ဆိုသော အတွေးကို သက်တောင့်သက်သာ မရှိလှပေ။

ဓားကျောင်းတော်က မည်သူကိုမှ အန္တရာယ် မပြုခဲ့သော်လည်း မှန်ကန်သောအရာ မဟုတ်သေးပေ။

သို့သော် ၎င်းက ဆရာဖြစ်သူ၏ဂိုဏ်း ဖြစ်နိုင်ကြောင်း တွေးလိုက်သောအခါ သူ၏ သံသယများကို လွှတ်ချလိုက်သည်။

သူက စုချီနျန်၏ လုပ်ရပ်များကိုပင် နားလည်လာခဲ့သည်။

ဓားကျင့်ကြံမှုအတွက် နာမည်ကြီးသော ဂိုဏ်းတစ်ခု အနေဖြင့် သူတို့တွင် ရွေးချယ်စရာ ရှိခဲ့လျှင် ထိုကဲ့သို့သော အရာမျိုးကို လုပ်လိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။

သူတို့က မျှော်လင့်ချက် မဲ့နေကြသည်မှာ သေချာနေ၏။

ထိုအရာက တစ်ခါတည်း လုပ်သော ကိစ္စ ဖြစ်နိုင်သည်။

ဓားကျောင်းတော်က ထိုအကျပ်အတည်းကို ကျော်လွှားပြီးလျှင် ထိုကဲ့သို့ ထပ်ဖြစ်မည် မဟုတ်ပေ။

နောက်ဆုံး၌...

ယွမ်ဆန်ရှီ အမည်ရသော အရပ်ပုပု၊ ဝတုတ်တုတ်နှင့် အကြီးအကဲ တစ်ဦးက ပြောလိုက်၏။

“ဂိုဏ်းချုပ်၊ ဒီတစ်ကြိမ် လုယူတာ မယုံနိုင်စရာပဲ။ ကျွန်တော်တို့ အဆင့်နိမ့် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်သိန်းကျော် ရခဲ့တယ်။ ခဏလောက် အသုံးပြုနိုင်လိမ့်မယ်။ နောက်ထပ် ဘယ်သူကို လုရမလဲ...”

စုချီနျန်က မဆိုင်းမတွပင် ပြောလိုက်၏။

“ဒီကနေ တစ်လအကြာ၊ ကျုံးကျိုး လျှို့ဝှက်နယ်မြေ။ ငါတို့ သူတို့ကို ထပ်တိုက်မယ်။ ဘယ်လိုလဲ...”

အကြီးအကဲများ ဝမ်းသာအားရ ပြုံးလိုက်ပြီး လက်ဖြင့် အရိုအသေပြုလိုက်ကြသည်။

“ဂိုဏ်းချုပ်က ပညာရှိပါပေတယ်...”

လီချင်းရန် - “……”

...သူ ခုနက တွေးခဲ့သော အရာအားလုံးကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်၏။

ဂိုဏ်းမိတ်ဆက်ခြင်း....

သူတို့က လီချင်းရန်ကို ပြန်ပေးဆွဲခဲ့သည့်အတွက် တာဝန်ယူရတော့မည်။

စုချီနျန်က အကြီးအကဲများကို တန်းစီခိုင်းပြီး မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။

“ချင်းရန်၊ ငါတို့ ဓားကျောင်းတော်မှာ တောင်ထွတ် ခြောက်ခု ရှိတယ်....

ရွှမ်ဝူတောင်ထွတ် (ငါ့တောင်ထွတ်) – ရွှမ်ဝူဓားအသိကို ကျင့်ကြံတယ်။ ဒါက တောင်တွေကို ခွဲပြီး ကျောက်တုံးတွေကို ကြေမွစေတဲ့ လေးလံတဲ့ ဓားပုံစံပဲ။

လင်ယွန်တောင်ထွတ် (အကြီးအကဲယွမ်) – ပထမအခိုက်အတန့်ဓားကို ကျွမ်းကျင်တယ်။ ကျယ်ပြန့်တဲ့ နယ်မြေတွေကို လွှမ်းမိုးနိုင်တဲ့ စွမ်းအားကို ဆောင်ထားတယ်။

ချန်းကျန်းတောင်ထွတ် (အကြီးအကဲလီ) – လျှို့ဝှက်ဓားပညာကို ကျွမ်းကျင်တယ်။ သွေးမြည်းဖို့ လိုတဲ့အထိ အိမ်ထဲမှာပဲ ရှိနေတဲ့ ဓားတစ်လက်။

လော်ရွှမ်းကမ်းပါး (အကြီးအကဲဝမ်) – ပထမနှင်းခဲဓားကို ကျွမ်းကျင်တယ်။ မြေပြင်တစ်ခုလုံးကို နှင်းတွေနဲ့ ဖုံးလွှမ်းစေတဲ့ အရိုးထိ ထိုးဖောက်တဲ့ အအေးဒဏ်ကို ဖန်တီးပေးတယ်။

ရက်စက်သောတောင်ထွတ် (အကြီးအကဲဝူ) – ရက်စက်သောဓားအသိကို ကျွမ်းကျင်တယ်။ အသားတင် မကဘူး၊ ဝိညာဉ်ကိုပါ ဖြတ်တောက်တဲ့ ဓားတစ်လက်။

ဝမ်ကျန်းတောင်ထွတ် (ဘယ်သူမှမရှိဘူး) – ဒဏ္ဍာရီလာ ပြိုင်ဘက်ကင်း ဓားအသိ ကျောက်စာတိုင်ကို ကိုင်ဆောင်ထားတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ထဲက ဘယ်သူမှ ကျင့်ကြံခြင်း မရှိတဲ့အတွက် မင်းကို လမ်းညွှန်ပေးမယ့် အကြီးအကဲ မရှိဘူး။ ပါးပါးနပ်နပ်နဲ့ ရွေးချယ်ပါ...”

လီချင်းရန် ကြောင်ငေးနေသည်ကို မြင်ရာ စုချီနျန်က သူ၏မုတ်ဆိတ်ကို ပွတ်သပ်ပြီး အကြံပြုလိုက်သည်။

“မင်းမှာ ရေဓာတ်သီးသန့် စိတ်ဝိညာဉ်အမြစ်နဲ့ အကြွင်းမဲ့အဆင့် ဒန်တျန် ရှိတယ်။ မင်းက အနှစ် တစ်သောင်းမှာ တစ်ကြိမ် ပေါ်ထွန်းတဲ့ ပါရမီရှင် တစ်ယောက်ပဲ။ ငါ မင်းကို အကြီးအကဲဝမ်ရဲ့ လော်ရွှမ်း ကမ်းပါးကို ဝင်ဖို့ အကြံပြုတယ်။ သူရဲ့ ရေခဲဝိညာဉ် ဓားပညာက မင်းရဲ့ ရေဓာတ် စိတ်ဝိညာဉ်အမြစ်နဲ့ အပြည့်အဝ ကိုက်ညီတယ်။ မင်း လျှပ်စီးလို မြန်နှုန်းနဲ့ တိုးတက်လာလိမ့်မယ်...”

“ပြီးတော့ မင်းရဲ့ အကြွင်းမဲ့အဆင့် ဒန်တျန်ကို လုံးဝ ဘယ်သူကိုမှ မပြောပြမိစေနဲ့...

ဓားကျောင်းတော်ထဲမှာ ငါတို့ မင်းကို ကာကွယ်ပေးနိုင်တယ်။

အပြင်မှာတော့... လူတွေရဲ့ နှလုံးသားက ဆိုးယုတ်တယ်။ ဒါက ကပ်ဘေး ဖြစ်စေနိုင်တယ်။”

လီချင်းရန် ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ “တပည့် မှတ်ထားပါ့မယ်...”

သူ ပထမဆုံး အရည်အချင်း စမ်းသပ်မှု ခံယူစဉ် အကြွင်းမဲ့အဆင့် ဒန်တျန်က ပြဿနာများ ယူဆောင်လာမည်ကို ကြောက်ခဲ့သည်။

သူ အံ့ဩသွားခြင်းမှာ...

ဂိုဏ်းချုပ်နှင့် အကြီးအကဲများ ခဏတာသာ အံ့ဩခဲ့ကြခြင်းပင်။

နောက်ပိုင်း သူ သိလာသည်မှာ ဓားကျောင်းတော်၌ အဆင့်သတ်မှတ်ထားသော ဒန်တျန်ပိုင်ရှင် တပည့် ၃၀ကျော် ရှိနေခြင်းပင်။

စီနီယာအစ်မ ယွဲ့ချန်ချီမှာ ဒုတိယအဆင့် ဒန်တျန် ရှိနေသည်။

အကြွင်းမဲ့အဆင့်ရှိသော ဒန်တျန်က အလွန် ရှားပါးသော်လည်း ထိုနေရာ၌မူ တုန်လှုပ်စရာ မဟုတ်ချေ။

ဓားကျောင်းတော်က ပြိုင်ဆိုင်မှုကို ရှောင်ရှားသည့်အတွက် မထင်မရှား ဖြစ်နေပုံရသည်။

ဆင်းရဲမွဲတေပုံရသော်လည်း အတွင်းထဲ၌ နက်နဲသော စွမ်းအားများကို ဝှက်ထား၏။

ဓားအိမ်ထဲ ထည့်ထားသော ဓားတစ်ချောင်းလိုမျိုးပင်။

ထိုဓားအရူးများ၏ ခံစားချက်များကို လှုံ့ဆော်နိုင်သော တစ်ခုတည်းသော အရာက... ပိုက်ဆံမရှိခြင်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

ဂိုဏ်းချုပ်၏ အကြံပြုချက်က အလွန်ကောင်းမွန်သော်လည်း လီချင်းရန်က သူ၏ ရည်မှန်းချက်ကို မမေ့ခဲ့ပေ။

သူက ကုသသူ ဖြစ်ချင်သည်။

ထိုအရာကို လုပ်ရန်အတွက် ဓားကျင့်ကြံမှုအပေါ်၌သာ အာရုံစိုက်၍ မရနိုင်ပေ။

သူ အကြီးအကဲကို မလိုက်နာနိုင်။

မဟုတ်လျှင် သူတို့၏ အမြင်များ ဆန့်ကျင်သောအခါ ပြဿနာများ ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် သူက ဦးညွှတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

“တပည့် ဆဋ္ဌမတောင်ထွတ်ကို ဝင်ချင်ပါတယ်...”

စုချီနျန် သက်ပြင်းချရင်း ရယ်လိုက်သည်။

“မင်း ဆေးလုံး ဒါမှမဟုတ် ကုသမှု ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်ချင်နေတုန်းပဲလား...”

လီချင်းရန် ခေါင်းငုံ့ပြီး တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။

“...ကောင်းပြီ၊ ဒါဆိုရင် ဆဋ္ဌမတောင်ထွတ်ပဲ ရှိစေတော့...”

သူ့ကို အတင်းအကျပ် မလုပ်ခဲ့ပေ။

သို့သော် သူက အဆုံးသတ် မှတ်ချက်တစ်ခု ပေးလိုက်သည်။

“မင်းရဲ့ အတွင်းစွမ်းအင်ကို ကြည့်ရတာ မင်းမှာ ဆရာ ရှိနေပြီးသား နေမယ်။ မင်း ကျင့်ကြံမှု ပညာ ချို့တဲ့မှာကို ငါ စိတ်မပူဘူး။ ဓားကျောင်းတော်က ဓားအပေါ် အာရုံစိုက်ပေမဲ့ ချင်းယွန်ဘုံမှာရှိတဲ့ ဘယ်ဂိုဏ်းထက်မဆို ပိုနက်နဲတဲ့ အခြေခံတွေ ရှိတယ်။ ငါတို့ သေးငယ်ပြီး ဆင်းရဲပုံရပေမဲ့... သိုင်းကျမ်း ကျောင်းဆောင်ကို ဝင်လိုက်တာနဲ့ တခြား ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးကို မြင်ရလိမ့်မယ်...”

လီချင်းရန်က သူ ချဲ့ကားပြောနေသည်ဟု မထင်ခဲ့ပေ။

သူ၏အသံတွင် ပါနေသော ယုံကြည်မှုနှင့် မာနက ငြင်းဆို၍ မရနိုင်ချေ။

သူ လင်းရှီးချိုင့်ဝှမ်းကို မဝင်ဖြစ်ခဲ့သည့်အတွက် နောင်တရမှု သိသိသာသာ လျော့နည်းသွားခဲ့သည်။

ထို့အပြင်...

ထိုနေရာက သူ၏ ဆရာနှင့် အမှန်တကယ် ဆက်စပ်နေနိုင်၏။

ထိုအကြောင်းကို တွေးလိုက်သောအခါ သူက မေးမြန်းလိုက်မိသည်။

“ဂိုဏ်းချုပ်၊ မေးခွင့်ပြုပါ... ချန်လို့ နာမည်ရတဲ့ စီနီယာတစ်ယောက်ကို သိလား မသိဘူး...”

“ချန်... ဓားကျင့်ကြံသူလား” စုချီနျန် မျက်ခုံးပင့်လိုက်၏။

“ဟုတ်ကဲ့...”

“အာ... အဟားဟားဟား...”

စုချီနျန်က သူ၏ မျှော်လင့်နေသော မျက်လုံးများကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး စိတ်ထဲ လည်ပတ်နေခဲ့သည်။

“ဟုတ်တယ်။ မဟာအကြီးအကဲချန်ဟာ တစ်ချိန်က ငါတို့ ဓားကျောင်းတော်ရဲ့ အန္တိမအကြီးအကဲ ဖြစ်ခဲ့တယ်...”

“ဒါပေမဲ့ သူက လွန်ခဲ့တဲ့ အချိန်ကတည်းက ထွက်သွားခဲ့တာ။ သူ ဘယ်ရောက်နေလဲဆိုတာ ငါတောင် မသိတော့ဘူး။ တစ်နေရာရာမှာ ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင် မိစ္ဆာတွေ သတ်နေလောက်ပြီပေါ့...”

“နားလည်ပါပြီ...”

လီချင်းရန်၏ နှလုံးသားက ဝမ်းသာမှုနှင့် ပြည့်သွားခဲ့သည်။

ဒါဆို ဒါက ဆရာရဲ့ အရင် ဂိုဏ်းပဲ...

သူတို့ရဲ့ ဓားပုံစံတွေ ဒါကြောင့် အရမ်း ဆင်တူနေတာကိုး..

“ကြိုးကြိုးစားစား လေ့ကျင့်ပါ...”

စုချီနျန်က ပြောလိုက်သည်။

“မဟာအကြီးအကဲချန် ပြန်လာတဲ့အခါ မင်းကို မိတ်ဆက်ပေးမယ်။ သူက တပည့်တွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး အရမ်း တင်းကျပ်တာ။ အစွမ်းထက်ဆုံးသူတွေမှပဲ သူ့ကို တွေ့ဖို့ ထိုက်တန်တယ်...”

“ဟုတ်ကဲ့။ တပည့် မှတ်ထားပါ့မယ်...”

လီချင်းရန် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ဦးညွှတ်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်နှာက ဝမ်းသာမှုနှင့် တောက်ပနေခဲ့သည်။

“ကောင်းပြီ။ မင်းရဲ့ စီနီယ အစ်မနဲ့အတူ နေစရာဂူ တစ်ခု သွားရွေးလိုက်ဦး...”

စုချီနျန်က ယွဲ့ချန်ချီကို လက်ဟန်ပြလိုက်သည်။

သူက ချက်ချင်း နားလည်သွားပြီး လီချင်းရန်ကို ခေါ်သွားခဲ့သည်။

သူတို့ ထွက်သွားပြီးနောက်...

အကြီးအကဲယွမ် - “ဂိုဏ်းချုပ်... ကျွန်တော်တို့မှာ တကယ်ပဲ မဟာအကြီးအကဲချန် ရှိခဲ့ဖူးလား...”

စုချီနျန် - “လုံးဝ မရှိခဲ့ဘူး...”

အကြီးအကဲယွမ် - “ဒါဆို ဘာလို့ ခုနက...”

စုချီနျန် - ....

“သူက အကြွင်းမဲ့အဆင့်ဒန်တျန် ပိုင်ရှင်ပဲ။ သူက ဓားပညာကို အလေးအနက်ထား လေ့ကျင့်မယ်ဆိုရင် အကန့်အသတ်မရှိတဲ့ အလားအလာတွေ ရှိတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူ့မှာ ကုသမှု ပညာရပ်တွေကို အာရုံစိုက်တဲ့ ဆရာ ရှိခဲ့တာ ရှင်းနေတယ်။ ဒါကြောင့် ငါ လိမ်ခဲ့ရတာ...”

သူက တောင်ပေါ်မှ ကျယ်ပြန့်သော တိမ်များကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

သူ၏ မျက်လုံးများ နက်ရှိုင်းနေခဲ့သည်။

“ဒါက အကြီးအကျယ် ရုန်းကန်နေရတဲ့ ခေတ်ပဲ။ ခါးမှာ ဓားတစ်ချောင်း ရှိမှ ကာကွယ်နိုင်လိမ့်မယ်။

ကုသမှုနဲ့ အဂ္ဂိရတ်ပညာလား...

စစ်ဖြစ်ရင် ရန်သူတစ်ယောက်က မင်းရဲ့ ဆေးခန်းကို မီးရှို့ပြီး ဆေးဖိုကို ရိုက်ချိုးဖို့ပဲ လိုတယ်။

ဘာမှ လုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး။

ငါက သူ့ကို ကာကွယ်ဖို့ ဒီလို လုပ်ခဲ့တာ...”

အကြီးအကဲများ မျက်လုံးချင်း ဖလှယ်လိုက်ပြီး နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ဦးညွှတ်လိုက်ကြသည်။

“ဂိုဏ်းချုပ်က ပညာရှိပါပေတယ်...”