ကျောင်းပန်းပွင့်လေး၏ ဖိတ်ကြားမှုကို ငြင်းပယ်ခြင်း

ရက်အနည်းငယ်အတွင်း အင်တာနက်နည်းပညာ ထွန်းကားမှုကြောင့် မြို့တော် ထောင်ယွမ်ရွာ Green Fresh စူပါမားကတ်သည် မြို့တော်တစ်ခုလုံးတွင် နာမည်ကြီးလာလေသည်။

ဤနာမည်ကြီးမှုသည် အထက်တန်းလွှာများအကြားတွင်သာမကဘဲ မြို့တော်တစ်ခုလုံး ပျံ့နှံ့သွားခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် စူပါမားကတ်၏အရောင်းအဝယ် ကောင်းမွန်မှုသည် မြို့တော်ဆိုင်ခွဲတွင် ထပ်မံပေါ်ပေါက်လာပြန်သည်။

ဟွာရှ၏မြို့တော်ဖြစ်သောကြောင့် ဤနေရာတွင် အာဏာရှိသူများ၊ ငွေကြေးချမ်းသာသူများ စုဝေးနေထိုင်ကြသည်။

လမ်းပေါ်တွင် လူတစ်ယောက်ကို ဖမ်းဆွဲလိုက်လျှင် သန်းကြွယ်သူဌေး၊ ဘီလီယံနာသူဌေး ဖြစ်နေနိုင်သည်။

ထို့ကြောင့် မြို့တော်တွင် နေထိုင်သူအများစုသည် ပိုက်ဆံမရှားပါးကြပေ။

ထောင်ယွမ်ရွာ စူပါမားကတ်မှ ပစ္စည်းများသည် စားကောင်းပြီး ထူးခြားကြောင်း ကြားသိရသောအခါ အလုအယက် လာရောက်ဝယ်ယူကြသည်။

ကံကောင်းသည်မှာ ဤစူပါမားကတ်တွင် စည်းကမ်းချက်တစ်ခု ရှိသည်။ ကြိုတင်မှာယူခွင့် မရှိဘဲ အရင်ရောက်သူ အရင်ရစနစ်ဖြင့် ရောင်းချခြင်း ဖြစ်သည်။

စောစောလာလျှင်၊ စောစောတန်းစီလျှင် ဝယ်ယူရရှိနိုင်သည်။

ထို့ကြောင့် မနက်စောစောကတည်းက လူအများအပြား တန်းစီစောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။ ၈ နာရီ ဆိုင်ဖွင့်ချိန်တွင် လူမည်မျှ တိုးဝှေ့နေမည်ကို ခန့်မှန်းကြည့်နိုင်သည်။ ဆိုင်သို့ ရောက်လာသူများသည် ဆိုင်စည်းကမ်းများကို လိုက်နာရမည် ဖြစ်သည်။

ပစ္စည်းများကို ရွေးချယ်ခွင့်ရှိသော်လည်း တမင်ဖျက်ဆီးခြင်းကို ခွင့်မပြုပေ။

ဥပမာ မုန်ညင်းဖြူတစ်ထုပ်ကို ဝယ်ယူရာတွင် အရွယ်အစား တူညီပြီး နုနယ်သော အစိတ်အပိုင်းများကိုသာ ရွေးချယ်ရောင်းချထားခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဖောက်သည်များအနေဖြင့် အပေါ်မှ အောက်သို့သာ ယူဆောင်ရမည်ဖြစ်ပြီး စိတ်ကြိုက်မွှေနှောက်ခြင်း၊ အရွက်များကို ဖယ်ရှားခြင်း၊ ပုံပန်းသဏ္ဌာန် ပျက်စီးအောင် လုပ်ဆောင်ခြင်းများကို ခွင့်မပြုပေ။

အခြားစူပါမားကတ်များတွင် ဖောက်သည်များက စိတ်ကြိုက်ရွေးချယ်ခွင့်ရှိသော်လည်း ဤဆိုင်တွင်မူ မရပေ။ စည်းကမ်းဖောက်ဖျက်ပါက ၁၀ ဆ ဒဏ်ရိုက်မည်ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ မသမာသောရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ဖျက်ဆီးလိုသူများကို တားဆီးရန် ဖြစ်သည်။

ဖောက်သည်များအတွက် မတရားဘူးဟု ထင်ရသော်လည်း စင်ပေါ်ရှိ ပစ္စည်းများကို ကြည့်လိုက်သောအခါ ရွေးချယ်စရာ မလိုကြောင်း တွေ့ရှိရလိမ့်မည်။ ပစ္စည်းတိုင်းသည် ပုံပန်းသဏ္ဌာန် တူညီကြပြီး အရွယ်အစားလည်း တူညီကြသည်။ အားလုံး လတ်ဆတ်နေသည့်အတွက် ရွေးချယ်စရာ မလိုဘဲ ယူလိုက်လျှင် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။

ထောင်ယွမ်ရွာ စူပါမားကတ်၏ အရောင်းအဝယ် ကောင်းမွန်မှုနှင့် တင်းကျပ်သော စည်းကမ်းချက်များသည် အွန်လိုင်းတွင် ရေပန်းစားလာစေသည်။

အခြားဆိုင်များက ဖောက်သည်များကို မျက်နှာလိုမျက်နှာရ လုပ်နေချိန်တွင် ဤဆိုင်ကမူ ဖောက်သည်များကို ဟိုမလုပ်ရ၊ ဒီမလုပ်ရ တားမြစ်နေသည်။ တကယ် မိုက်ပါပေတယ်။

ဤကဲ့သို့ ထူးခြားသော စူပါမားကတ်သည် လူငယ်များ၏စိတ်ဝင်စားမှုကို အများဆုံး ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။

……

မြို့တော်တက္ကသိုလ် ဘတ်စကက်ဘောကွင်းအတွင်းတွင် အော်ဟစ်အားပေးသံများ ဆူညံနေသည်။

"စီနီယာ... ကြိုးစားထား"

"ရှောင်လင်းယဲ့... ကြိုးစားထား"

"ဝါး... စီနီယာက တကယ်တော်တာပဲ။ နောက်တစ်လုံး ဝင်သွားပြန်ပြီ"

"ဝံပုလွေအသင်း... ကြိုးစားထား"

"ဝံပုလွေအသင်းက အကောင်းဆုံးပဲ"

အားပေးသံများက ဘတ်စကက်ဘောကွင်းတစ်ခုလုံး ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။

ပွဲပြီးဆုံးသွားသောအခါ အရပ် ၁၈၅ စင်တီမီတာရှိပြီး ရုပ်ရည်ချောမောခန့်ညားသော ရှောင်လင်းယဲ့သည် အခန်းဖော်ထံမှ အဖြူရောင်တဘက်ကိုယူကာ ချွေးသုတ်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ပန်းရောင်ကုတ်အင်္ကျီရှည်၊ အသားရောင်ခြေအိတ်ရှည် ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဆံပင်ရှည် ဖြန့်ချထားသော လှပသည့် မိန်းကလေးတစ်ဦးသည် ယုံကြည်မှုရှိသော မျက်နှာထားဖြင့် ရှောင်လင်းယဲ့ကို တားဆီးလိုက်သည်။ မျက်နှာတွင် မာနရိပ်အနည်းငယ် လွှမ်းနေသည်။

သူမ ရှောင်လင်းယဲ့ကို တားဆီးလိုက်သောအခါ ကွင်းတစ်ခုလုံး လှုပ်လှုပ်ရွရွ ဖြစ်သွားကြသည်။

"အိုး... ကျန်းရှုယွီက စီနီယာကို တားလိုက်ပြီ။ သူ ဘာလုပ်မလို့လဲ"

ဘေးနားရှိ လူတစ်ယောက်က ပါးစပ်အုပ်ရယ်မောပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ဘာလုပ်ရမှာလဲ။ ရည်းစားစကား ပြောမလို့ပေါ့"

ကျောင်းတစ်ခုလုံးတွင် မြို့တော်တက္ကသိုလ် ကျောင်းပန်းပွင့်လေး ကျန်းရှုယွီက ကျောင်းမြက်လေး ရှောင်လင်းယဲ့ကို ကြိုက်နေသည်ကို မသိသူ မရှိပေ။

သို့သော် ရှောင်လင်းယဲ့က အေးစက်စက်နေတတ်သဖြင့် ကျန်းရှုယွီကို ကြိုက်မကြိုက် မည်သူမျှ မသိကြပေ။

ဂျူနီယာကျောင်းသူများ၏အမြင်တွင် ကျောင်းမြက်လေးနှင့် ကျောင်းပန်းပွင့်လေးသည် လိုက်ဖက်ညီသော စုံတွဲဖြစ်သည်။

သို့သော် ရှောင်လင်းယဲ့နှင့် ကျန်းရှုယွီကို နှစ်ယောက်တည်း တွဲမြင်ရလေ့မရှိပေ။

ရှောင်လင်းယဲ့သည် လမ်းပိတ်ရပ်နေသော ကျန်းရှုယွီကိုကြည့်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ အေးစက်စွာ မေးလိုက်သည်။ "ကျန်း... ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ"

ယုံကြည်မှုပြည့်ဝနေသော ကျန်းရှုယွီ၏ မျက်နှာထား ပျက်ယွင်းသွားသော်လည်း ချက်ချင်း ပြန်လည်ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ "ရှောင်... ခဏနေရင် ညစာ အတူတူ သွားစားကြမလားလို့ လာမေးတာပါ"

ကျောင်းပန်းပွင့်လေး ကျန်းရှုယွီသည် ကျောင်းသားများစွာ၏ အိပ်မက်နတ်သမီး ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူတို့သာ ဖိတ်ခေါ်ခံရပါက ဝမ်းသာအားရ ခုန်ပေါက်ပြီး ချက်ချင်း လက်ခံလိုက်ကြမည် ဖြစ်သည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူတို့သည် ဖိတ်ခေါ်ခံရသူများ မဟုတ်ကြပေ။ ထို့ကြောင့် ကျောင်းသားများသည် ရှောင်လင်းယဲ့ကို အားကျမနာလိုသော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။

ရှောင်လင်းယဲ့၏အခန်းဖော်သည် သူ့ကို တွန်းလိုက်ပြီး တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။ "ယဲ့... နတ်သမီးက ဖိတ်နေတာလေ။ မြန်မြန် လက်ခံလိုက်"

အခြားသူများကလည်း ဝိုင်းဝန်းအားပေးကြသည်။ "ယဲ့... မြန်မြန် လက်ခံလိုက်လေ။ နတ်သမီးလေးကို အကြာကြီး စောင့်မခိုင်းနဲ့"

ကျန်းရှုယွီသည် ရှောင်လင်းယဲ့ကို ယုံကြည်မှုရှိရှိ၊ မာနကြီးကြီးဖြင့် ကြည့်နေသည်။ သူမ၏အကြည့်က "ငါနင့်ကို ဖိတ်တာ နင့်ကို မျက်နှာသာပေးတာပဲ။ နင် သေချာပေါက် လက်ခံရမယ်" ဟု ပြောနေသကဲ့သို့ ရှိသည်။

ရှောင်လင်းယဲ့ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး အေးစက်စွာ ငြင်းပယ်လိုက်သည်။ "တောင်းပန်ပါတယ်... ကျွန်တော် မအားဘူး"

ပြောပြီးသည်နှင့် ကျန်းရှုယွီ၏တုံ့ပြန်မှုကို မစောင့်တော့ဘဲ၊ အခြားသူများ၏ အံ့သြနေသော မျက်နှာများကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ကျန်းရှုယွီ၏ဘေးမှ ဖြတ်လျှောက်သွားလေသည်။

အေးစက်ပြီး ရက်စက်လိုက်တာ။

အားလုံး - "......"

ရှောင်လင်းယဲ့၏ အခန်းဖော်သည် ကြောင်အသွားပြီးနောက် သတိပြန်ဝင်လာကာ အပြေးလိုက်သွားသည်။ ရှောင်လင်းယဲ့၏ပခုံးကို ဖက်လိုက်ပြီး လက်မထောင်ပြကာ ရယ်မောလျက် ပြောလိုက်သည်။

"ယဲ့... မင်း တကယ် မိုက်တာပဲ။ နတ်သမီးကို ငြင်းလိုက်တယ်ပေါ့။ မင်း ကျောင်းက ကျောင်းသားတွေရဲ့အမုန်းကို ခံရတော့မယ် သိလား။ ကျောင်းသားထက်ဝက်လောက်က မင်းကို အချစ်ပြိုင်ဘက်အဖြစ် သတ်မှတ်ထားကြတာ"

ရှောင်လင်းယဲ့က ဂရုမစိုက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "ငါမှ သူ့ကို မကြိုက်တာ။ ဘာလို့ မငြင်းရမှာလဲ"

အခန်းဖော်များ - "......"

လမ်းသွားလမ်းလာ ကျောင်းသားများ - "......"

ရှောင်လင်းယဲ့... မင်း တကယ် ရက်စက်တာပဲ။

ရှောင်လင်းယဲ့သည် အခြားသူများ၏တုံ့ပြန်မှုကို ဂရုမစိုက်ဘဲ တဘက်ကို အခန်းဖော်ထံ ကမ်းပေးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ငါ ခဏနေ အပြင်သွားစရာ ရှိတယ်။ ဒီနေ့ ညစာနဲ့ ညလယ်စာ မင်းတို့နဲ့ အတူမစားတော့ဘူး"

အခန်းဖော်က သံသယဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "ယဲ့... မင်း ဘယ်သွားမလို့လဲ"

ရှောင်လင်းယဲ့က ပြောလိုက်သည်။ "ငါ့မိသားစုရောက်နေလို့ သွားတွေ့မလို့"

သူသည် ဒုတိယနှစ်မှစ၍ ကျောင်းနေဖက်သူငယ်ချင်းအချို့နှင့်ပူးပေါင်းကာ ကုမ္ပဏီတစ်ခု တည်ထောင်ခဲ့သည်။

စာလေ့လာရင်း ကုမ္ပဏီအလုပ်ကိုပါ လုပ်ကိုင်ရသဖြင့် အလွန်အလုပ်များသည်။ ပိတ်ရက်များတွင်သော်လည်းကောင်း၊ နွေရာသီနှင့် ဆောင်းရာသီ ကျောင်းပိတ်ရက်များတွင်သော်လည်းကောင်း အိမ်ပြန်ရန် ခက်ခဲသည်။

ကံကောင်းသည်မှာ အင်တာနက်နည်းပညာ တိုးတက်နေသဖြင့် မိသားစုနှင့် ဗီဒီယိုခေါ်ဆိုမှုများ ပြုလုပ်နိုင်သည်။

အစ်မဖြစ်သူ မြို့တော်သို့ရောက်လာပြီး ကုန်းအိမ်တော်သို့ ပြန်သွားချိန်တွင် သူသည် တစ်ညသာအချိန်ရသဖြင့် ညစာသွားစားခဲ့ပြီး အလျင်အမြန် ပြန်လာခဲ့ရသည်။

ယခု အစ်မ၏ဆိုင်ဖွင့်ပွဲတွင် မိသားစုဝင်များအားလုံး မြို့တော်သို့ ရောက်ရှိနေကြပြီဖြစ်ရာ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူ သွားတွေ့ရမည်ဖြစ်သည်။

အခန်းဖော်သည် ရှောင်လင်းယဲ့၏စကားကို ကြားသောအခါ အံ့သြသွားသည်။ "မင်းမိဘတွေ မြို့တော် ရောက်နေတာလား"

ရှောင်လင်းယဲ့ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "မိဘတွေတင် မကဘူး။ တစ်မိသားစုလုံး ရောက်နေတာ"

အခန်းဖော်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ဩော် ဒါဆို မင်းမိသားစုနဲ့ ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင် တွေ့ဆုံခဲ့ပါ"

ရှောင်လင်းယဲ့သည် အဝတ်အစားလဲလှယ်ခန်းသို့ သွားရောက်ကာ အဝတ်အစားလဲပြီးနောက် ပစ္စည်းများယူကာ ကျောင်းမှ ထွက်ခွာခဲ့သည်။

ကျောင်းပေါက်ဝမှ ထွက်သည်နှင့် ဘတ်စ်ကားစီးပြီး ထွက်ခွာသွားလေသည်။

ထို့ကြောင့် တံခါးဝတွင် သူ့ကို နာကျည်းဒေါသထွက်စွာ ကြည့်နေသော မျက်လုံးတစ်စုံကို သတိမထားမိလိုက်ပေ။

ကျန်းရှုယွီသည် ဂုဏ်သရေရှိ အထက်တန်းလွှာ မိသားစုမှ သခင်မလေးတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူမအနေဖြင့် တောကလာသော ဆင်းရဲသားကောင်လေးတစ်ယောက်ကို သဘောကျမိခြင်းသည် ထိုကောင်လေး၏ကံကောင်းမှုဟု ယူဆထားသည်။

သို့သော် သူမက ဦးဆောင်ဖိတ်ခေါ်သော်လည်း ငြင်းပယ်ခံရလိမ့်မည်ဟု ထင်မထားခဲ့ပေ။ လူအများရှေ့တွင် အငြင်းခံရခြင်းက သူမ၏ဂုဏ်သိက္ခာကို ကျဆင်းစေခဲ့သည်။

ရှောင်လင်းယဲ့၏ အေးစက်သောသဘောထားနှင့် လှည့်မကြည့်ဘဲ ထွက်ခွာသွားပုံကို ကြည့်ပြီး သူမ၏ရင်ထဲတွင် ဒေါသများ ပြည့်နှက်လာသည်။ သူမ အံကြိတ်ကာ တွေးလိုက်သည်။

"ရှောင်လင်းယဲ့... ဒီနေ့ ငါ့ကို ပေးခဲ့တဲ့ အရှက်ခွဲမှုအတွက် နင့်ကို နှစ်ဆပြန်ပေးဆပ်စေရမယ်။ နင် ငါ့ခြေထောက်အောက်မှာ ဒူးထောက်လာအောင် လုပ်ပြမယ်။ အဲဒီကျရင် နင့်ကို ကောင်းကောင်း နှိပ်စက်ပြမယ်"

သူမသည် ကျောင်းပေါက်ဝတွင် ရပ်နေပြီး ရှောင်လင်းယဲ့ ဘတ်စ်ကားစီးကာ ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်နေသည်။ မျက်လုံးများတွင် အငြိုးအတေးများ လွှမ်းနေသည်။

မကြာမီ အနက်ရောင် ဇိမ်ခံကားကြီးတစ်စီး သူမရှေ့တွင် ရပ်တန့်လာပြီး ယာဉ်မောင်းက ဆင်းလာကာ တံခါးဖွင့်ပေးလိုက်သည်။

ကျန်းရှုယွီ ကားပေါ်တက်လိုက်ပြီး အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "ဦးလေးလီ... ရှေ့က ဘတ်စ်ကားနောက်ကို လိုက်ပေးပါ"

ဦးလေးလီက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ တွန့်ဆုတ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "သခင်မလေး... ဒီနေ့က ကျန်းမိသားစုရဲ့ ညစာစားပွဲနေ့လေ။ ဘတ်စ်ကားနောက် လိုက်မယ်ဆိုရင်..." အချိန်မီမှာ မဟုတ်ဘူး။

ကျန်းရှုယွီ ချက်ချင်း သတိဝင်လာပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ဒါဆို အိမ်ပြန်မယ်"

မိသားစု ညစာစားပွဲက ပိုအရေးကြီးသည်။ ရှောင်လင်းယဲ့ကို လက်စားချေဖို့ အခွင့်အရေးတွေ အများကြီး ရှိပါသေးသည်။

.......

ရှောင်မိသားစုဝင်များသည် ကုန်းအိမ်တော်တွင် နှစ်ရက်နေထိုင်ပြီးနောက် ပြန်ရန် ပြင်ဆင်ကြသည်။ အိမ်တွင် အလုပ်များနေပြီး စတုတ္ထဦးလေးရှောင်တစ်ယောက်တည်း ကျန်ခဲ့သဖြင့် အချိန်ကြာကြာ နေ၍မဖြစ်ပေ။ နှစ်ရက်သည် အများဆုံး ဖြစ်သည်။

မေမေရှောင်နှင့် အဖွဲ့သည် ပစ္စည်းများ သိမ်းဆည်းပြီးနောက် အချိန်ကိုကြည့်ကာ စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ဖေဖေရှောင်ကို ပြောလိုက်သည်။ "ယဲ့အာက လာတွေ့မယ် ပြောထားပြီး အခုထိ ရောက်မလာသေးဘူး။ တစ်ခုခု ဖြစ်နေလို့လား"

ဖေဖေရှောင်က ပြုံးကာ နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။ "မင်းကလည်း လျှောက်တွေးနေပြန်ပြီ။ ယဲ့အာက လူကြီးဖြစ်နေပြီ။ ဘာဖြစ်စရာ ရှိလို့လဲ။ အချိန်ကို ကြည့်လိုက်ဦး။ ဒီအချိန်က ကျောင်းဆင်းချိန်လေ။ ကျောင်းကနေ ကုန်းအိမ်တော်ကို လာရတာ အချိန်နည်းနည်း ကြာမှာပေါ့"

ရှောင်လင်းယွီက ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။ "အမေ စိတ်မပူပါနဲ့။ မောင်လေးနဲ့ အခုပဲ ဖုန်းပြောလိုက်တယ်။ သူ လာနေပြီ။ လမ်းမှာတဲ့"

ကုန်းထျန်းဟောက်က ဝင်ပြောလိုက်သည်။ "ဒါမှမဟုတ် ကျွန်တော် သွားကြိုပေးရမလား"

ဖေဖေရှောင်က "ကားမောင်းပြီး သွားကြိုမယ် ဟုတ်လား။ နေပါစေတော့။ မြို့တော်ရဲ့ ကားပိတ်မှုနဲ့ဆိုရင် အခုလို ရုံးဆင်းချိန်မှာ ဘတ်စ်ကားစီးလာတာက ပိုမြန်ဦးမယ်"

ရှောင်လင်းယွီ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "အင်း အဖေပြောတာ ဟုတ်တယ်။ မောင်လေးက ဘတ်စ်ကားစီးနေပြီဆိုတော့ နာရီဝက်လောက်ဆို ရောက်လာတော့မှာပါ"

ထို့နောက် ရှောင်လင်းယွီက ဆက်ပြောသည်။ "အဖေ၊ အမေ၊ နောက်ထပ် နှစ်ရက်လောက် ထပ်နေလို့ မရဘူးလား"

မေမေရှောင် ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "မရတော့ဘူး။ အိမ်မှာ အလုပ်တွေ များနေပြီ။ နှစ်ကူးခါနီးပြီဆိုတော့ ပိုလုပ်စရာတွေ များနေတယ်" ထို့နောက် မေမေရှောင်က မေးလိုက်သည်။ "ယွီအာ၊ ထျန်းဟောက်၊ ဒီနှစ် နှစ်ကူးကျရင် မင်းတို့က..."

ကုန်းထျန်းဟောက်က အလျင်အမြန် ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။ "အဖေ၊ အမေ ကျွန်တော်နဲ့ အဘိုး တိုင်ပင်ပြီးပါပြီ။ ကျွန်တော်တို့အားလုံး ထောင်ယွမ်ရွာကို ပြန်ပြီး နှစ်ကူးကြမယ်"

မေမေရှောင် မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာ မေးလိုက်သည်။ "တကယ်လား"

"တကယ်ပေါ့" ကုန်းထျန်းဟောက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ပြောမလို့ လုပ်နေတာ။ ဒီနှစ်က ကျွန်တော်တို့ မိသားစု ပြန်လည်ဆုံစည်းတဲ့နှစ်ဆိုတော့ အတူတူရှိနေမှ ပိုအဓိပ္ပာယ်ရှိမှာပေါ့"

"ဒါဆို ကောင်းတာပေါ့" မေမေရှောင် မျက်လုံးများ နီရဲလာပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ဒါဆို မင်းတို့ ပြန်လာမယ့်ရက်ကို စောင့်နေမယ်နော်"

"ဟုတ်ကဲ့"

***