နှစ်ပတ်လည်ပွဲ - စိန်ခေါ်မှုနှင့် ကြုံတွေ့ရခြင်းနှင့် ဇနီးသည်ကို ကာကွယ်ခြင်း

"သူဌေးကတော်က တန်ဂို ကတတ်ပါ့မလား" လော်ရွှယ်ကျွင်းက ဘေးနားရှိ ဖန်းလင်လင်ကို တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။ "သူဌေးကတော်က တောကလာတာလို့ ကြားတယ်"

သူတို့၏အမြင်တွင် တောသူမများသည် ရုပ်ရည်ရှိလျှင်တောင် တောကလာသူများဖြစ်သည့်အတွက် အရည်အသွေး မပြည့်မီကြပေ။ မြို့ပေါ်ရောက်လာလျှင်တောင် တောနံ့ မပျောက်နိုင်ပေ။

သို့သော် သူဌေးကတော်သည် တောနံ့ လုံးဝမရသည့်အပြင် လူအများကို ဆွဲဆောင်နိုင်သော ညှို့ဓာတ်ရှိသည်။

လော်ရွှယ်ကျွင်းသည် မေးခွန်းမေးနေသော်လည်း ဘေးနားရှိ ဖန်းလင်လင်၏မျက်လုံးများကို သတိမထားမိပေ။ သူမသည် သူဌေးကတော်ကို ကြည့်နေသောအခါ မျက်လုံးထဲတွင် မနာလိုမှုနှင့် ဒေါသများ ပြည့်နှက်နေသည်။

ဖန်းလင်လင်က အံကြိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "တောကလာတဲ့ မိန်းမတစ်ယောက်ပဲဟာ။ တန်ဂို ကတတ်ရင်တောင် ဟန်ပြလောက်ပဲ ဖြစ်မှာပါ။ အကအလှ ဘယ်ကောင်းမလဲ"

ထိုအခါမှ လော်ရွှယ်ကျွင်းသည် ဖန်းလင်လင်၏လေသံမမှန်သည်ကို သတိထားမိလိုက်သည်။ မနာလိုဝန်တိုသံ ပါဝင်နေသည်။ သူမ ဘေးစောင်းကြည့်လိုက်သောအခါ ဖန်းလင်လင်၏မျက်နှာအမူအရာကို တွေ့လိုက်ရပြီး လန့်ဖျပ်သွားသည်။ ထို့နောက် သူမ ဘာမှမပြောတော့ဘဲ အနည်းငယ် ဝေးရာသို့ ရွှေ့လိုက်သည်။

ဖန်းလင်လင်က သူဌေးကတော်အပေါ် မကောင်းတဲ့အတွေးတွေရှိနေတာပဲ။ ဘော့စ်သာသိသွားရင် ပြဿနာတက်လိမ့်မယ်။

အထင်လွဲခံရပြီး မပတ်သက်မိစေရန် လော်ရွှယ်ကျွင်းသည် ဝေးဝေးနေခြင်းက ပိုကောင်းသည်ဟု ယူဆလိုက်သည်။

တစ်စုံတစ်ယောက်က လော်ရွှယ်ကျွင်း ရောက်လာသည်ကို တွေ့သောအခါ ဖန်းလင်လင်ဘက်သို့ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။ "နင် ဖန်းလင်လင်နဲ့ ဝေးဝေးနေတာ ကောင်းတယ်။ သူက သူဌေးကတော်အပေါ် စိတ်ထားမမှန်ဘူး။ လွန်ခဲ့တဲ့ရက်ပိုင်းက သူ Group Chat ထဲမှာ သူဌေးကတော်က တောသူမပါ၊ တောသားပါ၊ ဘော့စ်နဲ့ မတန်ပါဘူးဆိုပြီး ပြောနေတာ"

လော်ရွှယ်ကျွင်း လန့်သွားပြီး နားမလည်နိုင်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "တန်မတန်ဆိုတာ ဘော့စ်ရဲ့ ရွေးချယ်မှုပဲလေ။ သူက ဘာအခွင့်အရေးရှိလို့ လာပြောနေရတာလဲ"

"ဒါကြောင့် ပြောတာပေါ့။ ဖန်းလင်လင်က ကိုယ့်အဆင့်အတန်းကိုယ် မသိဘူး။ ဘော့စ်နဲ့ ဘယ်သူမှ မတန်ဘူးလို့ ထင်နေတာ"

"ဘယ်သူမှ မတန်ရင် သူက တန်တယ်လို့ ထင်နေတာလား" လော်ရွှယ်ကျွင်း အံ့သြစွာ ပြောလိုက်သည်။ "သူ ဘော့စ်ကို စိတ်ဝင်စားနေတာလား"

ဘေးနားရှိ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်က ချက်ချင်း ပြောလိုက်သည်။ "တကယ်တော့ ဘော့စ်ကို စိတ်ဝင်စားတာက ပုံမှန်ပါပဲ။ ဘော့စ်က ငယ်ရွယ်ချောမောပြီး ချမ်းသာတာကိုး။ ဘယ်မိန်းမက စိတ်မလှုပ်ရှားဘဲ နေမလဲ။ ဒါပေမဲ့ စိတ်လှုပ်ရှားတာက တစ်ပိုင်း၊ သတ္တိရှိရင် လိုက်ကြိုက်၊ သတ္တိမရှိရင် ငြိမ်ငြိမ်နေရမှာပေါ့။ ဘော့စ် လူပျိုတုန်းကလည်း သူ ဖွင့်မပြောရဲဘူး။ အခု ဘော့စ်မှာ မိန်းမနဲ့ကလေး ရှိနေပြီ။ သူက မယားငယ် လုပ်ချင်နေတာလား။ ဟင်း... ဒီခေတ်မှာ မယားငယ်လုပ်ဖို့တောင် အရင်းအနှီး လိုသေးတယ်။ သူက သူဌေးကတော်နဲ့ယှဉ်ရင် ဘာအရင်းအနှီး ရှိလို့လဲ။ မျက်စိမကန်းတဲ့သူတိုင်း ဘယ်သူ့ကို ရွေးရမလဲဆိုတာ သိပါတယ်"

လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တစ်ယောက်အနေဖြင့် ဖန်းလင်လင်ကို ထိုသို့ပြောဆိုခြင်းသည် မသင့်လျော်သော်လည်း ယခုအချိန်တွင် သူတို့ အလိုအပ်ဆုံးအရာမှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သိရှိခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ဖန်းလင်လင်က ကိုယ့်သေတွင်းကိုယ် တူးနေမှတော့ သူများပြောတာ ခံရမှာပေါ့။

ထိုအချိန်တွင် ဂီတသံထွက်ပေါ်လာပြီး ကုန်းထျန်းဟောက်နှင့် ရှောင်လင်းယွီတို့ လက်ချင်းချိတ်ကာ ကပွဲစင်မြင့်အလယ်သို့ လျှောက်သွားကြသည်။

ဂီတစည်းချက်နှင့်အညီ ကုန်းထျန်းဟောက်နှင့် ရှောင်လင်းယွီတို့ စတင်ကပြကြသည်။

ပထမဆုံးခြေလှမ်း စတင်လိုက်သည်နှင့် လူအများ အံ့သြသွားကြသည်။

အပြင်လူက အပေါ်ယံကြည့်သော်လည်း အတွင်းလူက အနှစ်သာရကို မြင်သည်ဆိုသကဲ့သို့ပင်။

ရောက်ရှိနေသူများသည် စီးပွားရေးလောကမှ ထိပ်တန်းပုဂ္ဂိုလ်များဖြစ်ကြရာ မဖြစ်မနေ တတ်မြောက်ထားရမည့် နိုင်ငံတကာစုံတွဲအကကို ကျွမ်းကျင်သူများ ဖြစ်ကြသည်။

ထို့ကြောင့် ကုန်းထျန်းဟောက်နှင့် ရှောင်လင်းယွီ စတင်ကပြလိုက်သည်နှင့် သူဌေးကတော်သည် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း၊ အကပညာ ထူးချွန်ကြောင်း၊ ဟန်ပြလောက် သင်ထားခြင်းမဟုတ်ကြောင်း သိလိုက်ကြသည်။

ထို့နောက် "ဝိုး... အား..." ဟူသော အာမေဋိတ်သံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဟယ်... သူဌေးကတော်က တန်ဂိုကို ဘာလို့ ဒီလောက် ကောင်းကောင်း ကတတ်တာလဲ"

"တန်ဂိုက ကရခက်တယ်လေ။ ဒီလောက်လှပပြီး အသက်ပါတဲ့ တန်ဂိုကို ကနိုင်ဖို့ဆိုတာ အခြေခံပိုင်နိုင်မှ ရမှာ"

ကွင်းလယ်တွင် ကုန်းထျန်းဟောက်နှင့် ရှောင်လင်းယွီတို့သည် ကကွက်များကို အဆက်မပြတ် ပြောင်းလဲကပြနေကြသည်။

လှပကျက်သရေရှိပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အကများ၊ ပြင်းထန်ပြီး မြန်ဆန်သော ခြေလှမ်းများ၊ ခြေထောက်ချိတ်ခြင်း၊ ခြေထောက်မြှောက်ခြင်း၊ ခုန်ခြင်း၊ လည်ခြင်းများသည် မျက်စိလည်စရာ ကောင်းလောက်အောင် မြန်ဆန်လှပပြီး လူအများကို အံ့သြချီးကျူးစေသည်။

ဂီတသံ ရပ်တန့်သွားသောအခါ လူအများစုသည် သူတို့၏ လှပပြီး ပြင်းထန်သော အကအလှတွင် နစ်မွန်းနေကြဆဲ ဖြစ်သည်။

လက်ခုပ်သံများ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ခန်းမတစ်ခုလုံး လက်ခုပ်သံများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

တစ်စုံတစ်ယောက်သည် လက်ခုပ်တီးရင်း သိချင်စိတ်ကို မထိန်းနိုင်ဘဲ ချီးကျူးလိုက်သည်။ "သူဌေးကတော်... တန်ဂို ကတာ အရမ်းတော်တာပဲ" ထို့နောက် မေးလိုက်သည်။ "အရင်တုန်းက သင်ဖူးလား"

ရှောင်လင်းယွီ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "အင်း... တက္ကသိုလ်တက်တုန်းက သင်ဖူးတယ်။ နောက်ပိုင်း ကုမ္ပဏီမှာ အလုပ်လုပ်တုန်းကလည်း သင်ဖူးတယ်"

"ဩော်... အဲဒီလိုကိုး" တစ်စုံတစ်ယောက်က သဘောပေါက်သွားသလို ပြောလိုက်သည်။ "ဒါပေမဲ့ ကျွန်မတို့လည်း တက္ကသိုလ်တက်တုန်းကနဲ့ အလုပ်လုပ်တုန်းက တန်ဂို သင်ဖူးတာပဲ။ ဘာလို့ သူဌေးကတော်လောက် မကောင်းရတာလဲ"

တစ်စုံတစ်ယောက်က ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဒါ နင် နားမလည်လို့ပါ။ တချို့အရာတွေက ကြိုးစားရုံနဲ့ မရဘူး။ ပါရမီပါမှရတာ။ စောစောက မတွေ့လိုက်ဘူးလား။ သူဌေးကတော်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က ပျော့ပျောင်းတယ်၊ အနေအထား လှပတယ်။ ကြည့်ရတာ အကဘက်မှာ ပါရမီပါပုံရတယ်။ နင့်ရဲ့ သုံးချိုးတစ်ချိုး အကလောက်နဲ့ သူဌေးကတော်ကို ဘယ်ယှဉ်နိုင်မလဲ"

ဤစကားသည် သူဌေးကတော်ကို မြှောက်ပင့်ရာရောက်သော်လည်း နားထောင်ရတာ သက်သောင့်သက်သာ ရှိသည်။

လူအုပ်ထဲရှိ ဖန်းလင်လင်သည် ရှောင်လင်းယွီ အရှက်ကွဲသည်ကို မမြင်ရသဖြင့် မကျေမနပ် ဖြစ်နေသည်။ ထို့နောက် လူအများက ဝိုင်းဝန်းမြှောက်ပင့်နေကြသည်ကို ကြားရသောအခါ မျက်လုံးများတွင် ဒေါသအငွေ့အသက်များ ဖြတ်သန်းသွားသည်။

စိတ်ထဲတွင် ကျိတ်ဆဲလိုက်သည်။ "ဒီ ငဖားတွေ... မြှောက်ပင့်တာပဲ တတ်တယ်။ လေသင့်ရာ ရွက်လွှင့်နေကြတာ။ ဒီမိန်းမ အကဘယ်လောက်တော်တော် ဘာအသုံးကျမှာလဲ။ စာကလေးက ဖီးနစ်ငှက် ဖြစ်လာရင်ကော ဘာထူးမှာလဲ။ တောကလာတဲ့ တောသူမဆိုတဲ့ ဇာစ်မြစ်ကို ပြောင်းလဲလို့မရဘူး။ တစ်ခွန်းပဲ ပြောမယ်... စာကလေးက စာကလေးပါပဲ။ အမြင့်ရောက်နေလည်း လေတိုက်ရင် ပြုတ်ကျမှာပဲ"

လူအများက ဝိုင်းဝန်းမြှောက်ပင့်နေကြသည်ကို ကြားရသဖြင့် ဖန်းလင်လင်သည် ဒေါသကို မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ ရှေ့ထွက်လာကာ ပြုံးရွှင်သော မျက်နှာထားဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"သူဌေးကတော်... ရှင် ကတာ တကယ် ကောင်းတာပဲ" ဖန်းလင်လင်က မြှောက်ပင့်ပြောဆိုလိုက်သည်။

ရှောင်လင်းယွီက ယဉ်ကျေးစွာ ပြောလိုက်သည်။ "ကျေးဇူးပါ"

ထို့နောက် ဖန်းလင်လင်က မေးလိုက်သည်။ "သူဌေးကတော်... ကျွန်မ ရိုင်းပျတယ်လို့ မထင်ပါနဲ့။ ရှင် တက္ကသိုလ်တက်တုန်းက တန်ဂို သင်ခဲ့တယ်ဆိုတော့... ဘယ်တက္ကသိုလ် တက်ခဲ့တာလဲလို့ မေးလို့ရမလား။ အကသင်ဖို့ အချိန်တွေ ဒီလောက်တောင် ပိုနေရတာလဲ"

သူမ မေးလိုက်ချိန်တွင် စိတ်ထဲကမူ "ဟင်း... အဆင့်နိမ့်တက္ကသိုလ် ဖြစ်မှာပေါ့" ဟု တွေးနေသည်။

ဖန်းလင်လင် ထိုသို့မေးလိုက်သောအခါ ဘေးနားရှိ လူအချို့၏မျက်နှာထား ပြောင်းလဲသွားပြီး သူမကို စောင်းကြည့်ကာ မသိမသာ ဝေးရာသို့ ရွှေ့လိုက်ကြသည်။

ဒီဖန်းလင်လင် ဦးနှောက်ပျက်သွားပြီလား။ ဒီအချိန်မှာ သူဌေးကတော်ကို လာပြီး စိန်ခေါ်နေတယ်။ ဘော့စ်မျက်နှာ မည်းမှောင်နေတာ မမြင်ဘူးလား။

ဖန်းလင်လင်အတွက် ဒီညက Imperial Palaceအုပ်စုရဲ့ ဝန်ထမ်းအဖြစ် နောက်ဆုံးည ဖြစ်လောက်တယ်လို့ လူအများက ခန့်မှန်းမိလိုက်ကြသည်။

သို့သော် ဖန်းလင်လင်ကို ပို၍မိုက်မဲသည်ဟု ထင်ရစေသည့်အရာမှာ သူမ၏နောက်ထပ်စကားများပင် ဖြစ်သည်။

ဖန်းလင်လင်သည် ရှောင်လင်းယွီ၏ အဖြေကို မစောင့်ဘဲ ပြုံးလျက် ဆက်ပြောလိုက်သည်။ "ဟူး... သူဌေးကတော်ကို ကျွန်မ တကယ် အားကျမိတယ်။ တက္ကသိုလ်တက်တုန်းက အကသင်ဖို့ အချိန်တွေ အများကြီး ရှိတာကိုး။ ကျွန်မတို့လို M နိုင်ငံက HF တက္ကသိုလ်၊ Y နိုင်ငံက JQ တက္ကသိုလ် တက်ခဲ့တဲ့သူတွေကျတော့ ပြိုင်ဆိုင်မှု ပြင်းထန်လွန်းလို့ တခြားကျောင်းသားတွေ နောက်ကောက်မကျအောင် စာပဲဖိလုပ်နေရတာ။ အကသင်ဖို့ အချိန်ဘယ်ရှိမလဲ"

သူမ၏ စကားလုံးများသည် ပါးနပ်လှသည်။ ရှောင်လင်းယွီကို သူတို့၏ဘွဲ့လက်မှတ်များကို သွယ်ဝိုက်ကြွားလုံးထုတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရောက်ရှိနေသူများသည် ကမ္ဘာ့ထိပ်တန်းတက္ကသိုလ်များမှ ဘွဲ့ရသူများဖြစ်ကြောင်း ရှောင်လင်းယွီကို အရိပ်အမြွက်ပြောပြလိုက်ခြင်းလည်းဖြစ်သည်။

ရှောင်လင်းယွီ ပြန်မပြောရသေးမီ ဖန်းလင်လင်၏အသံ ထပ်မံထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူမ၏ အသံသည် စိတ်လှုပ်ရှား တက်ကြွနေပြီး မျက်လုံးများတွင် စွဲလမ်းနှစ်သက်သော အမူအရာများ ပေါ်လွင်နေသည်။

သူမက ပြောလိုက်သည်။ "ဘော့စ်... ဘော့စ်လည်း M နိုင်ငံက HF တက္ကသိုလ်က ဘွဲ့ရခဲ့တာလို့ ကြားတယ်။ ပြောရရင် ကျွန်မက ဘော့စ်ရဲ့ ဂျူနီယာကျောင်းသူပါပဲ။ ကျောင်းမှာတုန်းက ဘော့စ်ရဲ့ ဒဏ္ဍာရီတွေကို အမြဲကြားခဲ့ရတယ်။ ဘော့စ်ကို ကျွန်မ အမြဲလေးစားအားကျခဲ့တာပါ။ HF တက္ကသိုလ်က ဘွဲ့ရပြီးနောက် M နိုင်ငံက ကုမ္ပဏီကြီးတွေရဲ့ ဖိတ်ခေါ်မှုကို ငြင်းပယ်ပြီး Imperial Palaceအုပ်စုကို ဝင်ရောက်ခဲ့တာပါ"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လူတိုင်း၏ မျက်နှာထား ပြောင်းလဲသွားသည်။

ဒီ ဖန်းလင်လင်က...

ဟင်း...

ရှောင်လင်းယွီ တိတ်တခိုး ရယ်မောလိုက်သည်။ ဒီမိန်းမ ဘာသဘောလဲ။

သူမကို သိမ်ငယ်စိတ်ဝင်အောင် လုပ်ချင်တာလား။ ဒါမှမဟုတ် ကုန်းထျန်းဟောက်က HF တက္ကသိုလ်က ဘွဲ့ရသူဖြစ်ပြီး သူမက ကုန်းထျန်းဟောက်နဲ့ မတန်ဘူးလို့ ပညာအရည်အချင်းနဲ့ သတိပေးချင်တာလား။

ပြီးတော့ သူမမျက်လုံးထဲက အရိပ်အယောင်တွေက လေးစားမှုလို့ ပြောနေပေမယ့် ဘယ်သူမှ မျက်ကန်းမဟုတ်ဘူးလေ။ အဲဒါက ပြင်းပြတဲ့အချစ်စိတ်ဆိုတာ မမြင်ဘဲ နေမလား။

ရယ်စရာကောင်းလိုက်တာ။ သူမလို တရားဝင်ဇနီးက ဘေးမှာရှိနေတာတောင် မယားငယ်က လာပြီး စိန်ခေါ်နေတယ်ပေါ့။

ဟင်း... စိတ်ဝင်စားစရာပဲ။

ဒါပေမဲ့ သူမယောကျ်ားကို သူများက မျက်စိကျနေတာတော့ စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်စရာပဲ။

ကုန်းထျန်းဟောက်သည် သူမကို ဂရုစိုက်ရန် ပျင်းရိနေသည်။ လီယွမ်ဟန်ကို အလုပ်ထုတ်ရန် အမိန့်ပေးတော့မည့်ဆဲဆဲ ရှောင်လင်းယွီက သူ့အင်္ကျီလက်စကို ဆွဲလိုက်ပြီး မျက်ရိပ်ပြလိုက်သည်။

ကောင်းပြီ... ယွီအာက ကိုယ်တိုင်ကစားချင်တယ်၊ ကိုယ်တိုင် ပညာပေးချင်တယ်ဆိုတော့ လွှတ်ထားပေးလိုက်မယ်။

ရှောင်လင်းယွီက မျက်နှာထား ပြောင်းလဲသွားပြီး နားမလည်သလို ပြောလိုက်သည်။ "ဩော်... ရှင်က HF တက္ကသိုလ်က ဘွဲ့ရတာလား။ HF တက္ကသိုလ်က စာသင်ရတာ တကယ်ပဲ အဲဒီလောက် အလုပ်ရှုပ်သလား။ စုံတွဲအကသင်ဖို့ အချိန်မရှိလောက်အောင် အလုပ်ရှုပ်သလား။ အဲဒါကြောင့် ငါ့ကုမ္ပဏီက HF, JQ စတဲ့ ကမ္ဘာ့နာမည်ကြီးတက္ကသိုလ်တွေက ဘွဲ့ရထားတဲ့ မန်နေဂျာတချို့ အကကခိုင်းရင် ရုပ်ပျက်ဆင်းပျက် ကတတ်ကြတာကိုး။ နှမြောစရာပဲ... ငါက HF မှာ ကျောင်းမတက်ဖူးတော့ အဲဒီကျောင်းက ပြိုင်ဆိုင်မှု ဘယ်လောက်ပြင်းထန်လဲဆိုတာ မသိဘူး။ ငါက ပြည်တွင်းက နန်တက္ကသိုလ်မှာပဲ တက်ခဲ့တာ"

ရှောင်လင်းယွီ၏ စကားဆုံးသည်နှင့် လူအများ ကြောင်အသွားပြီးနောက် ရယ်မောလိုက်ကြသည်။

"ဟားဟား..."

"သူဌေးကတော်က တကယ် တော်တာပဲ"

"ဟားဟား..."

ဖန်းလင်လင်က HF တက္ကသိုလ်တက်ခဲ့သော ပညာအရည်အချင်းဖြင့် ရှောင်လင်းယွီကို ဖိနှိပ်ပြီး သိမ်ငယ်စိတ်ဝင်အောင် လုပ်ချင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ရှောင်လင်းယွီသည် ယခုအခါ ဘီလီယံရာချီတန်သော ကုမ္ပဏီကြီးတစ်ခု၏ ပိုင်ရှင်ဖြစ်ကြောင်း သူမ မေ့လျော့နေခဲ့သည်။

ကုမ္ပဏီကြီးတစ်ခု၏ ပိုင်ရှင်က ဒီလောက်ကိစ္စလေးကိုတောင် မဖြေရှင်းနိုင်ရင် စီးပွားရေးလောက စစ်မြေပြင်မှာ ကုမ္ပဏီကို ဘယ်လိုတိုးချဲ့နိုင်မလဲ။

ဒါကြောင့် သူဌေးကတော်ရဲ့ တုံ့ပြန်မှုက တကယ်လှပတာပဲ။

နင်က HF တက္ကသိုလ်က ဘွဲ့ရတယ်ဆိုတော့ ဘာဖြစ်လဲ။ နင်က သူများဆီမှာ အလုပ်လုပ်ပြီး တန်ဖိုးဖန်တီးပေးနေရတာ။ ငါကတော့ HF တက္ကသိုလ်ကျောင်းဆင်းတွေကို ငါ့ဆီမှာ အလုပ်လုပ်ခိုင်းပြီး တန်ဖိုးဖန်တီးခိုင်းနေတာ။

နှစ်ဖက်ယှဉ်ကြည့်လိုက်ရင် အနိမ့်အမြင့်က ထင်ရှားနေပြီ။

ဖန်းလင်လင်သည် ရှောင်လင်းယွီ၏တုံ့ပြန်မှုကြောင့် မျက်နှာ နီလိုက်၊ ပြာလိုက် ဖြစ်သွားသည်။

ရှောင်လင်းယွီ၏စကားပြောစွမ်းရည် ဤမျှထက်မြက်လိမ့်မည်ဟု သူမ ထင်မထားခဲ့ပေ။ ထိုစကားများက သူမကို ဘာပြန်ပြောရမှန်းမသိအောင် ဖြစ်စေခဲ့သည်။

လူအများ၏ လှောင်ပြောင်မှုနှင့် အထင်သေးမှုများကို ခံလိုက်ရသဖြင့် သူမ ဒေါသထွက်၊ စိုးရိမ်ပြီး ဝမ်းနည်းလာသည်။

သူမသည် ငိုတော့မလို သနားစရာကောင်းသော မျက်နှာထားဖြင့် ကုန်းထျန်းဟောက်ကို ကြည့်ကာ ဝမ်းနည်းပက်လက် ပြောလိုက်သည်။ "စီနီယာ... ကျွန်မ..."

"ထွက်သွား"

သူမ စကားမဆုံးမီ ကုန်းထျန်းဟောက်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူက လီယွမ်ဟန်ကို ပြတ်သားစွာ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ "မစ္စတာလီ... ဒီနေ့ကစပြီး ဒီမိန်းမကို ကုမ္ပဏီမှာ နောက်တစ်ခါ ထပ်မတွေ့ချင်ဘူး"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ" လီယွမ်ဟန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

လူအများ အံ့သြသွားကြသော်လည်း ကြိုတင်မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ဖြစ်နေသည်။

ဖန်းလင်လင်တစ်ယောက်တည်းသာ ကုန်းထျန်းဟောက်၏စကားကို ကြားပြီးနောက် မျက်လုံးများတွင် ထိတ်လန့်မှုနှင့် မယုံကြည်နိုင်မှုများ ပေါ်လာသည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် ကုန်းထျန်းဟောက်က သူမကို ဂရုမစိုက်တော့ပေ။

ကုန်းထျန်းဟောက်သည် ရှောင်လင်းယွီကို ဖက်လိုက်ပြီး နူးညံ့စွာ ပြောလိုက်သည်။ "ယွီအာ... စောစောက ကရတာ ပင်ပန်းသွားပြီမလား။ အခု ပြန်နားကြစို့"

အားလုံး - "......"

နှိုင်းယှဉ်မှု မရှိရင် နာကျင်မှု မရှိဘူးဆိုတာ ဒါပဲ။

ဒါပေမဲ့ ဖန်းလင်လင်ကိုယ်တိုင် လုပ်တာပဲလေ။

***