နာမည်မကောင်းရင် စာညံ့တတ်တယ်

Imperial Palaceအုပ်စု၏ နှစ်ပတ်လည်ပွဲ ပြီးဆုံးပြီးနောက် နှစ်ကူးခါနီး ၂ ရက်အလို ဖြစ်သည်။

ကုန်းထျန်းဟောက်နှင့် ရှောင်လင်းယွီတို့သည် ကိစ္စဝိစ္စများကို စီစဉ်ပြီးစီးပြီးနောက် ထောင်ယွမ်ရွာသို့ ပြန်လာခဲ့ကြသည်။

ရှောင်လင်းယဲ့သည် သူတို့ထက် ၂ ရက်စောပြီး ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ ကုန်းထျန်းဟောက်နှင့် ရှောင်လင်းယွီ၏ကုမ္ပဏီများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် သူ့ကုမ္ပဏီသည် သေးငယ်သော်လည်း အလုပ်များနေသည်။ အထူးသဖြင့် မကြာသေးမီက အော်ဒါအကြီးကြီးတစ်ခု လက်ခံရရှိထားသည်။

သူနှင့် သူ့သူငယ်ချင်းများသည် ရက်ပေါင်းများစွာ အလုပ်များခဲ့ရသည်။ အော်ဒါတစ်ဝက်ခန့် ပြီးစီးသွားပြီဖြစ်သော်လည်း ဝန်ထမ်းများ အိမ်ပြန်ရန် လက်မှတ်ဝယ်ယူရမည်ဖြစ်သဖြင့် ကျန်တစ်ဝက်ကို နှစ်သစ်ကူးပြီးမှ ဆက်လုပ်ရမည် ဖြစ်သည်။

၂ ရက် ကြိုတင်အနားယူပြီး မိသားစုနှင့် စောစောစီးစီး ဆုံစည်းချင်သည်။ တက္ကသိုလ်တက်ပြီးကတည်းက မိသားစုနှင့် ဆုံစည်းချိန် နည်းပါးခဲ့သဖြင့် ရရှိသောအချိန်လေးကို တန်ဖိုးထားချင်သည်။ ထို့ကြောင့် အစ်မနှင့် ယောက်ဖကို မစောင့်တော့ဘဲ ပြန်လာခဲ့သည်။

ရှောင်လင်းယဲ့ ပြန်လာသောအခါ ကုန်းထျန်းဟောက်က ရဟတ်ယာဉ်ဖြင့် လိုက်ပို့ပေးခဲ့သည်။

အစပိုင်းတွင် ရွာသားအချို့က အတူလိုက်ပါလာကြသော်လည်း ရှောင်လင်းယဲ့ ကုမ္ပဏီထောင်ထားပြီး အလုပ်များကြောင်း၊ နှစ်ကူးခါနီးမှ ပြန်ရောက်မည်ဖြစ်ကြောင်း သိရသောအခါ သူတို့က အရင်ပြန်လာခဲ့ကြသည်။

မဟုတ်လျှင် ရှောင်လင်းယဲ့၏ နောက်ခံအသိုင်းအဝိုင်းကို သိရှိသွားကြပေလိမ့်မည်။

ရဟတ်ယာဉ်သံကို ကြားသောအခါ ရှောင်မိသားစုဝင်များသည် ကုန်းထျန်းဟောက်နှင့် ရှောင်လင်းယွီ ပြန်ရောက်လာပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ကြသည်။

"မေမေနဲ့ဖေဖေ... ပြန်လာကြပြီ" ရဟတ်ယာဉ် ရပ်လိုက်သည်နှင့် ရှောင်လဲ့ထုန် ပြေးလာပြီး ရှောင်လင်းယွီ၏ ခြေထောက်ကို ဖက်လိုက်သည်။ ဘေးနားတွင် ရှောင်လင်လည်း ပါလာသည်။

ရှောင်လင်းယွီ ငုံ့ပြီး ရှောင်လဲ့ထုန်ကို ပွေ့ချီလိုက်သည်။ ထို့နောက် အလေးချိန်ကို စမ်းကြည့်ပြီး သံသယဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "သား... မေမေ ထင်တာတော့ သား နည်းနည်းလေးလာသလိုပဲ။ အစားတွေ ပိုစားထားတာလား"

ကုန်းထျန်းဟောက်က ရှောင်လင်ကို ပွေ့ချီလိုက်ပြီး ပါးလေးကို ဆွဲကာ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ "လင်အာကတော့ လိမ္မာလိုက်တာ"

ရှောင်လဲ့ထုန်က ချက်ချင်း ပြန်လည်ချေပလိုက်သည်။ "မေမေ... သား လေးလာတာ ဟုတ်တယ်။ ဒါပေမဲ့ သား အရပ်ရှည်လာတာ မေမေ သတိမထားမိဘူးလား။ အရပ်ရှည်ရင် ကိုယ်အလေးချိန် တိုးလာတာ ပုံမှန်ပဲလေ"

ရှောင်လင်းယွီ - "......" သားလေးက စကားပြော ပိုတတ်လာပါလား။

ကောင်းပြီ... သူတို့ ပြန်မပြောနိုင်တော့ဘူး။

သူတို့က ကလေးတွေပဲလေ။ အရပ်ရှည်ပြီး ကိုယ်အလေးချိန် တိုးလာတာ ပုံမှန်ပါပဲ။ မတိုးမှသာ မူမမှန်တာ။

ဒါပေမဲ့ ရှောင်လင်းယွီ သားကို ပွေ့ချီထားရင်း စိတ်ထဲတွင် သံသယဝင်နေမိသည်။

သားလေး ကြီးထွားတာ မြန်လွန်းနေသလား။

၃ နှစ်မပြည့်သေးတဲ့ ကလေးက ၅ နှစ်၊ ၆ နှစ်အရွယ် ကလေးပုံစံ ဖြစ်နေပြီ။

ထို့နောက် ရှောင်လင်းယွီ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။ "ခန္ဓာကိုယ်က အညစ်အကြေးတွေကို ဖယ်ရှားလိုက်လို့ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး မရှိတော့လို့ ဖြစ်မှာပါ"

ဒါပေမဲ့ လူကောင်ကြီး ဖြစ်လာမှာကိုတော့ စိုးရိမ်မိတယ်။

ရှောင်လင်းယွီနှင့် ကုန်းထျန်းဟောက် ပြန်လာပြီဆိုသည်ကို ကြားသောအခါ ရှောင်မိသားစုမှ ကလေးများ အပြေးအလွှား ရောက်လာကြသည်။ ရွာထဲမှ ကလေးများလည်း လိုက်ပါလာကြသည်။

"ဒေါ်လေး" ရို့ရို့နှင့် လုလုတို့သည် ၈ နှစ်၊ ၉ နှစ်အရွယ် ရောက်နေပြီ။ ရုပ်ရည်ချောမောပြီး ရှောင်မိသားစု၏ မျိုးရိုးဗီဇကောင်းများကို ရရှိထားကြသည်။ နှစ်ယောက်စလုံး ရှောင်လင်းယွင်နှင့် တူကြသည်။

ရှောင်လင်းယွီက သားကို အောက်ချပေးလိုက်ပြီး သူတို့၏ ဆံပင်နုနုလေးများကို ပွတ်သပ်ပေးကာ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ "ရို့ရို့နဲ့ လုလုတို့ အရပ်ရှည်လာပြီပဲ။ ပိုပြီး လှလာကြတယ်"

ကလေးမလေးနှစ်ယောက် ဝမ်းသာသွားကြသည်။ ပါးစပ်လည်း ချိုကြသည်။ "ဒေါ်လေးလည်း ပိုလှလာတယ်။ ဦးလေးလည်း ပိုချောလာတယ်။ ဒေါ်လေးနဲ့ အရမ်းလိုက်ဖက်တယ်"

ချီးကျူးစကားကို ဘယ်သူမဆို ကြိုက်ကြပါတယ်။

ကုန်းထျန်းဟောက်ကတော့ မြှောက်ပင့်မှုတွေ၊ ချီးကျူးမှုတွေကြားမှာ ကြီးပြင်းလာသူဆိုတော့ ဒီလိုစကားမျိုးတွေ ရိုးနေပါပြီ။

ဒါပေမဲ့ တူမလေးနှစ်ယောက်ရဲ့ ချီးကျူးစကားကို ကြားရတော့ သူ ကျေနပ်မိတယ်။

သူ ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။ "သမီးလေးနှစ်ယောက်က ပါးစပ်ချိုလိုက်တာ"

ရို့ရို့ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားပြီး ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ "ဦးလေး... နှစ်သစ်ကူးကျရင် သမီးတို့ကို အန်ပေါင်းအကြီးကြီးပေးရင် ဒီထက်ချိုတဲ့ စကားတွေ ပြောပြဦးမယ်"

ကုန်းထျန်းဟောက် ကြောင်အသွားပြီးနောက် ရယ်မောလိုက်သည်။ "ဟားဟား... ကောင်းပြီ။ ဦးလေး သမီးတို့ကို အန်ပေါင်းအကြီးကြီး ပေးပါ့မယ်"

ရှောင်လဲ့ထုန်က အားကျမခံ အော်ပြောလိုက်သည်။ "သားရော... သားရော... သားလည်း အန်ပေါင်းအကြီးကြီး လိုချင်တယ်"

ရှောင်လင်က ဝင်မပြောသော်လည်း မျက်လုံးဝိုင်းဝိုင်းလေးများ အရောင်လက်ကာ ကုန်းထျန်းဟောက်ကို ကြည့်နေသည်။

ကုန်းထျန်းဟောက် စိတ်ကြည်နူးစွာ ပြောလိုက်သည်။ "ကောင်းပြီ... ကောင်းပြီ... တစ်ယောက်ကို အန်ပေါင်းအကြီးကြီး တစ်ခုစီပေးမယ်"

ထိုအချိန်တွင် အဘိုးရှောင်နှင့် သခင်ကြီးကုန်းတို့ လျှောက်လာကြသည်။ ကလေးများကို ကြည့်ပြီး ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။ "နှစ်မကူးသေးဘူး... အန်ပေါင်းအကြီးကြီး လိုချင်နေကြပြီလား"

ရို့ရို့က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ "ဘိုးဘိုးကြီး... မနက်ဖြန် နှစ်ကူးတော့မှာလေ။ မစောတော့ပါဘူး"

သခင်ကြီးကုန်းက ဘေးနားမှ ဝင်ပြောလိုက်သည်။ "ငါလည်း မြေးတို့ကို အန်ပေါင်းအကြီးကြီး တစ်ခုစီပေးမယ်"

အရင်နှစ်တွေတုန်းကလည်း အန်ပေါင်းပေးခဲ့ပေမယ့် ဒုတိယညီမိသားစုကိုပဲ ပေးခဲ့ရတာ။ သူတို့က ကျေးဇူးကန်းတဲ့သူတွေဆိုတော့ ဒီအန်ပေါင်းတွေကို မကျေနပ်ကြဘူး။

"ကျေးဇူးပါ ဘိုးဘိုးကြီး" ရို့ရို့၊ လုလုနှင့် ကလေးများ ဝမ်းသာအားရပြောလိုက်ကြသည်။

စကားပြောရင်း ရှောင်အိမ်တော်သို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

တကယ်တော့ ရှောင်လင်းယွီက ကုန်းထျန်းဟောက်နှင့် လက်ထပ်ပြီးပြီ။ ကုန်းထျန်းဟောက်မှာလည်း ထောင်ယွမ်ရွာမှာ အိမ်ရှိတယ်။ နှစ်သစ်ကူးရင် သူတို့မိသားစု သီးသန့်နှစ်ကူးသင့်တယ်။

ဒါပေမဲ့ ကုန်းမိသားစုနဲ့ ရှောင်မိသားစု ဆက်ဆံရေးကောင်းတော့ သခင်ကြီးကုန်းကလည်း ရှောင်မိသားစုနဲ့ အတူနေရတာ ပျော်နေတယ်။ မိသားစုနှစ်ခု ပေါင်းပြီး စည်စည်ကားကား နေရတာ ကောင်းတာပေါ့။

သူများတွေ ဘာပြောပြော ကုန်းမိသားစုက ဂရုမစိုက်ဘူး။ သူများတွေက ဘာအခွင့်အရေးရှိလို့ လာပြောနေရမှာလဲ။

"ယွီအာ၊ ထျန်းဟောက် ပြန်ရောက်ပြီလား"

"အစ်မကြီး၊ ယောက်ဖ"

ရှောင်အိမ်တော်သို့ ရောက်သည်နှင့် ဝမ်းသာအားရ ကြိုဆိုသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

နှစ်ကူးခါနီးပြီဆိုတော့ အားလုံး အလုပ်များနေကြသည်။

ရှောင်ရှောင်းဟွေ့ ပြေးလာပြီး ပြောလိုက်သည်။ "အစ်မကြီး... ပြန်ရောက်တာ အချိန်ကိုက်ပဲ။ ထမင်းစားတော့မယ်"

ရှောင်လင်းရှို့လည်း လျှောက်လာပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ကြီးဒေါ်က အစ်မကြီးတို့ ဒီနေ့ပြန်ရောက်မယ်ဆိုလို့ မနက်စောစောကတည်းက ဟင်းတွေ အများကြီး ချက်ထားတာ"

ကုန်းထျန်းဟောက် ရှောင်လင်းရှို့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ရှောင်လင်းယွီကို သံသယဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "ဒါ... ဒါက ရှို့အာလား"

"ယောက်ဖ... ကျွန်တော်ပါ" ရှောင်လင်းရှို့ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

ကုန်းထျန်းဟောက် ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။ "မိန်းကလေးတွေ ၁၈ နှစ်ပြည့်ရင် ပြောင်းလဲတယ်လို့ ပြောကြတယ်။ ယောကျ်ားလေးတွေလည်း ပြောင်းလဲတာပဲ။ ရှို့အာက အခု လူချောလေး ဖြစ်နေပြီ"

ရှောင်လင်းရှို့ မျက်နှာရဲသွားပြီး ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်တော် အသက် ၁၈ နှစ် ပြည့်တော့မယ်လေ"

ကုန်းထျန်းဟောက် တစ်စုံတစ်ရာကို သတိရသွားပြီး မေးလိုက်သည်။ "ရှို့အာ... မင်း တက္ကသိုလ်ဝင်တန်း ဖြေရတော့မှာ မဟုတ်လား"

ရှောင်လင်းရှို့ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ဟုတ်ကဲ့... လာမယ့်နှစ် အစောပိုင်းမှာ ဖြေရတော့မှာပါ"

ရှောင်ရှောင်းဟွေ့က ဘေးနားမှ ဝင်ပြောလိုက်သည်။ "ယောက်ဖ... အစ်ကိုလေးက စာတော်တယ်နော်။ အရင်တုန်းက အစ်ကိုလတ် စာတော်သလိုမျိုးပဲ"

ကုန်းထျန်းဟောက် ဝမ်းသာသွားပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ဩော်... ဒါဆို နာမည်ကြီးတက္ကသိုလ် ဝင်ခွင့်ရဖို့ ပြဿနာမရှိဘူးပေါ့"

"သေချာပေါက် ပြဿနာမရှိပါဘူး" ရှောင်ရှောင်းဟွေ့က ဝင်ဖြေလိုက်သည်။

ကုန်းထျန်းဟောက် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။ "ဒါဆို ရှို့အာ မင်း တက်ချင်တဲ့ တက္ကသိုလ် ရှိလား"

ရှောင်လင်းရှို့က "ကျွန်တော် အစ်ကိုကြီးလိုပဲ မြို့တော်တက္ကသိုလ် တက်ချင်ပါတယ်"

မြို့တော်တက္ကသိုလ်က ဟွာရှရဲ့ အကောင်းဆုံးတက္ကသိုလ်ပဲ။

သူ့အမှတ်နဲ့ဆိုရင် အကောင်းဆုံးတက္ကသိုလ်ကို မှန်းလို့ရတာပေါ့။

ကုန်းထျန်းဟောက်က ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။ "ရှို့အာ၊ နိုင်ငံခြားမှာ ကျောင်းသွားတက်ချင်လား"

ကုန်းထျန်းဟောက်၏မေးခွန်းကြောင့် ရှောင်လင်းယွီပင် အံ့သြသွားသည်။

ရှောင်လင်းရှို့ ကြောင်သွားသည်။ "နိုင်ငံခြားမှာ ဟုတ်လား" သူ နိုင်ငံခြားမှာ ကျောင်းတက်ဖို့ တစ်ခါမှ မစဉ်းစားဖူးဘူး။

ကုန်းထျန်းဟောက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ဟုတ်တယ် နိုင်ငံခြားမှာ"

ရှောင်လင်းရှို့ သတိပြန်ဝင်လာပြီး မယုံကြည်နိုင်စွာ မေးလိုက်သည်။ "နိုင်ငံခြားမှာ... ရလို့လား"

ကုန်းထျန်းဟောက် လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "မင်းရဲ့ အမှတ်စာရင်းက ယဲ့အာအဆင့်လောက်ရှိရင် နိုင်ငံခြားသွားဖို့ ပြဿနာမရှိပါဘူး"

ရှောင်လင်းယွီက ဝင်ပြောလိုက်သည်။ "ရှို့အာ မင်း နိုင်ငံခြားမှာ ကျောင်းတက်တာ အကောင်းဆုံး ရွေးချယ်မှုလို့ အစ်မ ထင်တယ်"

အရင်တုန်းက သူတို့ ငွေကြေးအဆင်မပြေလို့ သူမနဲ့ ယဲ့အာက ပြည်တွင်းတက္ကသိုလ်တွေကိုပဲ ရွေးချယ်ခဲ့ရတာ။ အခု ရှို့အာက မတူတော့ဘူး။ နိုင်ငံခြားမှာ ကျောင်းတက်ဖို့ အခြေအနေပေးနေပြီ။ သူ့ဆန္ဒအပေါ်ပဲ မူတည်တော့တယ်။

ရှောင်လင်းရှို့ နိုင်ငံခြားမှာ ကျောင်းတက်ခွင့်ရမယ်လို့ ကြားတော့ စိတ်ဝင်စားသွားတယ်။ ဒါပေမဲ့ ယုံကြည်မှု နည်းနေသေးတယ်။ "အစ်မကြီး၊ ယောက်ဖ၊ ကျွန်တော် တကယ် နိုင်ငံခြားမှာ ကျောင်းတက်လို့ ရမှာလား"

ကုန်းထျန်းဟောက် စဉ်းစားပြီး မေးလိုက်သည်။ "တကယ်လို့ နိုင်ငံခြားမှာ ကျောင်းတက်ခွင့်ရရင် ဘယ်တက္ကသိုလ် တက်ချင်လဲ"

"HF တက္ကသိုလ်" ရှောင်လင်းရှို့ ချက်ချင်း ဖြေလိုက်သည်။ M နိုင်ငံက HF တက္ကသိုလ်က ကမ္ဘာ့ထိပ်တန်းတက္ကသိုလ်လေ။ တက္ကသိုလ်တက်မယ့် ကျောင်းသားတိုင်း မတက်ချင်တဲ့သူ မရှိပါဘူး။

ကုန်းထျန်းဟောက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ကောင်းပြီ... မင်းရဲ့ လက်ရှိအမှတ်စာရင်းနဲ့ဆိုရင် တက္ကသိုလ်ဝင်ခွင့်ရဖို့ ပြဿနာမရှိပါဘူး။ အင်္ဂလိပ်စာ ကောင်းကောင်းလေ့ကျင့်ထားဖို့ပဲ လိုတယ်။ TOEFL စာမေးပွဲ အောင်ဖို့နဲ့ အရည်အချင်းပြည့်မီဖို့ လိုတယ်။ ကျန်တာကို ယောက်ဖ စီစဉ်ပေးမယ်။ မင်းအတွက် သီးသန့်ဆရာတစ်ယောက် ငှားပေးမယ်"

တကယ်တော့ ကုန်းထျန်းဟောက်ရော ရှောင်လင်းယွီပါ ပိုက်ဆံရှိပါတယ်။ ရှောင်လင်းရှို့ HF တက္ကသိုလ်တက်ချင်ရင် ငွေလှူလိုက်ရုံနဲ့ ရပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ ကုန်းထျန်းဟောက်က ရှောင်လင်းရှို့ကို ကိုယ့်အရည်အချင်းနဲ့ကိုယ် HF တက္ကသိုလ် ဝင်ခွင့်ရစေချင်တာပါ။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ယောက်ဖ" ရှောင်လင်းရှို့ မငြင်းပါဘူး။ M နိုင်ငံက HF တက္ကသိုလ် တက်ခွင့်ရမယ်ဆိုရင် ဘယ်သူက ငြင်းမှာလဲ။

ထို့နောက် ရှောင်လင်းရှို့က ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်တော် အခု အဖေအမေနဲ့ သွားတိုင်ပင်လိုက်ဦးမယ်"

ရှောင်လင်းယွီ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ဟုတ်တယ်၊ ဦးလေးနဲ့ ဒေါ်လေးကို ပြောပြပြီး မိသားစုတိုင်ပင်သင့်တယ်။ သွားပါ"

ရှောင်လင်းရှို့ ထွက်သွားပြီးနောက် ရှောင်လင်းယွီသည် ရှောင်ရှောင်းဟွေ့ မျက်နှာမကောင်းသည်ကို သတိထားမိလိုက်သည်။

"ရှောင်းဟွေ့... ဘာဖြစ်လို့လဲ" ရှောင်လင်းယွီ မေးလိုက်သည်။

ရှောင်ရှောင်းဟွေ့က ပြောလိုက်သည်။ "အစ်မကြီး... အစ်ကိုတွေ အစ်မတွေ အကုန်လုံး တက္ကသိုလ်တက်ကြတယ်။ အစ်ကိုလေးဆိုရင် နိုင်ငံခြားတက္ကသိုလ်တောင် တက်နိုင်တယ်။ ကျွန်တော်ကတော့... ကျွန်တော်ကတော့... စာညံ့လွန်းတယ်။ တက္ကသိုလ်ကောင်းကောင်း မပြောနဲ့... အထက်တန်းကျောင်း ဝင်ခွင့်ရပါ့မလားတောင် မသိဘူး"

ဒီအကြောင်းပြောတော့ ရှောင်လင်းယွီလည်း ပြောစရာ စကားမရှိတော့ဘူး။

ရှောင်မိသားစုက ကလေးတွေ အကုန်လုံး စာတော်ကြတယ်။ ရှောင်လင်းယွီ၊ ရှောင်လင်းယဲ့၊ ရှောင်လင်းရှို့၊ ရှောင်လင်းယွင်ရဲ့ သမီးနှစ်ယောက်တောင် စာတော်ကြတယ်။

ဒါပေမဲ့ ရှောင်ရှောင်းဟွေ့ တစ်ယောက်တည်း ထူးခြားနေတယ်။

ရှောင်ရှောင်းဟွေ့ရဲ့ ဉာဏ်ရည်က တခြားလူတွေထက် မနိမ့်ပါဘူး။ ဉာဏ်ကောင်းပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူ့ဉာဏ်ကို စာဖတ်တဲ့နေရာမှာ မသုံးဘဲ ကစားတဲ့နေရာမှာပဲ သုံးနေတာ။

ရှောင်လင်းယွီ သူ့ကို နှစ်သိမ့်ပေးဖို့ စဉ်းစားနေစဉ် ရှောင်ရှောင်းဟွေ့ ခေါင်းမော့လာပြီး လေးနက်စွာ မေးလိုက်သည်။ "အစ်မကြီး... ကျွန်တော့်နာမည်က ရှောင်မိသားစုနဲ့ မတူလို့များလား"

"ဟမ်..." ရှောင်လင်းယွီ ချက်ချင်း သဘောမပေါက်လိုက်ပေ။

ရှောင်ရှောင်းဟွေ့ ခေါင်းငုံ့ပြီး လက်ချောင်းလေးများ ရေတွက်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "အစ်မကြီး စဉ်းစားကြည့်လေ... အစ်မကြီးနာမည်က ရှောင်လင်းယွီ၊ အစ်မလတ်နာမည်က ရှောင်လင်းယွင်၊ အစ်ကိုလတ်နာမည်က ရှောင်လင်းယဲ့၊ အစ်ကိုလေးနာမည်က ရှောင်လင်းရှို့။ ကျွန်တော်တစ်ယောက်တည်း ရှောင်ရှောင်းဟွေ့ ဖြစ်နေတယ်။ သူတို့နာမည်မှာ 'လင်း' ပါပြီး ကျွန်တော့်နာမည်မှာ 'ရှောင်း' ပါနေတာ တမင် ခွဲခြားထားသလိုပဲ။ 'လင်း' ပါတဲ့သူတွေက စာတော်ကြတယ်။ 'ရှောင်း' ပါတဲ့ ကျွန်တော်တစ်ယောက်တည်း စာညံ့နေတယ်။ ဒါကြောင့် ကျွန်တော် နာမည်ပြောင်းဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီ။ ရှောင်လင်းဟွေ့လို့ ပြောင်းလိုက်ရင် ကျွန်တော်လည်း စာကြိုးစားလာမယ်။ နောင်ကျရင် တက္ကသိုလ်ဝင်ခွင့် ရလာလိမ့်မယ်"

ရှောင်လင်းယွီ - "......" သူမလည်း မသိဘူးလေ။

ဘယ်လိုဖြေရမှန်း မသိတော့ဘူး။

ရှောင်ရှောင်းဟွေ့ စဉ်းစားပြီး ပြောလိုက်သည်။ "အစ်မကြီး... ကျွန်တော့်နာမည်ကို ရှောင်လင်းဟွေ့လို့ ပြောင်းလိုက်ရင် အစ်မကြီးတို့လို စာတော်တဲ့သူ ဖြစ်လာနိုင်မလား"

ရှောင်လင်းယွီ ပြောစရာစကား မရှိတော့ပေ။ မျက်လုံးလှန်ကြည့်ချင်သွားသည်။

စာတော်တာ မတော်တာက နာမည်နဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ။

ရှောင်လင်းယွီ ဘာမှမရှင်းပြဘဲ မေးလိုက်သည်။ "ရှောင်းဟွေ့... ဒါဆို နင် နာမည်ပြောင်းချင်တာလား"

ရှောင်ရှောင်းဟွေ့ စဉ်းစားပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ပြောင်းချင်တယ်။ ကျွန်တော်တို့မောင်နှမတွေထဲမှာ ကျွန်တော့်နာမည်တစ်ခုတည်း ကွဲထွက်နေတာ တမျိုးကြီးပဲ။ ကျွန်တော် နာမည်ပြောင်းချင်တယ်"

ရှောင်လင်းယွီ ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။ "ရှောင်းဟွေ့... တကယ်လို့ နာမည်ပြောင်းပေးရင် နင် စာကြိုးစားမှာလား"

ရှောင်ရှောင်းဟွေ့ ယုံကြည်မှုရှိရှိ ပြောလိုက်သည်။ "ကြိုးစားမှာပေါ့... သေချာပေါက် ကြိုးစားမှာ"

ရှောင်လင်းယွီ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ကောင်းပြီ... နင့်မိဘတွေကို သွားပြောကြည့်လိုက်။ နာမည်ပြောင်းပေးမလားလို့"

ရှောင်ရှောင်းဟွေ့ ဝမ်းသာအားရ ပြောလိုက်သည်။ "ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အစ်မကြီး"

ရှောင်လင်းယွီ ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။ "နေဦး... ဒီကိစ္စ အောင်မြင်မလား မသေချာသေးဘူး။ စောစောစီးစီး မပျော်နဲ့ဦး"

ရှောင်ရှောင်းဟွေ့ မြှောက်ပင့်ပြောဆိုလိုက်သည်။ "အစ်မကြီး ဝင်ပြောပေးရင် သေချာပေါက် အောင်မြင်မှာပါ"

ရှောင်ရှောင်းဟွေ့ ထွက်သွားပြီးနောက် ကုန်းထျန်းဟောက် သံသယဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "ဘာလို့ ရှောင်းဟွေ့နာမည်က လင်းဟွေ့ မဟုတ်ရတာလဲ"

ရှောင်လင်းယွီ ရှင်းပြလိုက်သည်။ "ရှောင်းဟွေ့ မွေးတုန်းက အဘိုး ဗေဒင်မေးကြည့်တော့ နာမည်ထဲမှာ ရေဓာတ်မပါရဘူးတဲ့။ မဟုတ်ရင် မွေးရခက်လိမ့်မယ်တဲ့"

'လင်း' ဆိုတဲ့ စာလုံးက ရေဓာတ်ပါတယ်လေ။

ကုန်းထျန်းဟောက် သဘောပေါက်သွားသည်။ "ဩော်... အဲဒီလိုကိုး။ ဒါပေမဲ့ အခု ရှောင်းဟွေ့က နာမည်ပြောင်းချင်နေတာ ဘယ်လိုလုပ်မလဲ"

ကျေးလက်ဒေသက လူတွေအတွက် အသက်အန္တရာယ်နဲ့ပတ်သက်ရင် မယုံကြည်ရဘူးလို့ ပြောလို့မရဘူး။

အခု ရှောင်းဟွေ့ရဲ့ အသက်အန္တရာယ်နဲ့ပတ်သက်နေတော့ ဦးလေးနဲ့ ဒေါ်လေး သဘောတူပါ့မလား မသိဘူး။

ရှောင်လင်းယွီ ပခုံးတွန့်လိုက်ပြီး ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။ "အခုက ဘယ်ခေတ်ရောက်နေပြီလဲ။ ဦးလေးနဲ့ ဒေါ်လေးလည်း ဒါတွေကို သိပ်ယုံတော့မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်မ စမ်းပြီး ပြောကြည့်လိုက်ပါ့မယ်။ ဒါပေမဲ့ အခက်ခဲဆုံးက အဘိုးပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်။ ကျွန်မတို့ နာမည်တိုင်းကို အဘိုးက ဗေဒင်မေးပြီး ပေးထားတာလေ။ သူက ရှေးလူကြီးတွေရဲ့စကားကို အယူသီးမှုလို့ မသတ်မှတ်ဘူး"

ကုန်းထျန်းဟောက် - "......"

"ယွီအာ၊ ထျန်းဟောက်၊ မင်းတို့နှစ်ယောက် ဘာရပ်လုပ်နေတာလဲ။ ထမင်းချက်ပြီးပြီ... လာစားကြတော့" စတုတ္ထဒေါ်လေးရှောင်က မီးဖိုချောင်ထဲမှ ဟင်းပန်းကန်ကိုင်ပြီး ထွက်လာကာ ခြံဝန်းထဲရပ်နေသော လင်မယားနှစ်ယောက်ကို လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့၊ လာပါပြီ ဒေါ်လေး" ရှောင်လင်းယွီနှင့် ကုန်းထျန်းဟောက်တို့ အိမ်ထဲသို့ ဝင်သွားကြသည်။

မိသားစုဝင်များ စုံလင်နေပြီး ကုန်းမိသားစုမှ အဘိုးနှင့် မြေးပါ ရှိနေသဖြင့် စားပွဲဝိုင်းတစ်လုံးနှင့် မလုံလောက်ပေ။ ထို့ကြောင့် ဧည့်ခန်းထဲတွင် စားပွဲဝိုင်းနှစ်လုံး ခင်းထားသည်။ ဟင်းလျာများလည်း စုံလင်စွာ ပြင်ဆင်ထားသည်။

လူကြီးများက တစ်ဝိုင်း၊ လူငယ်များက တစ်ဝိုင်း ဖြစ်သည်။

ရှောင်လဲ့ထုန်နှင့် ရှောင်လင်တို့သည် ကိုယ့်နေရာကိုယ် ဝင်ထိုင်နေကြပြီ။ သူတို့ရှေ့တွင် ပန်းကန်နှင့် တူများ ချထားသည်။

ရှောင်လဲ့ထုန်သည် ရှောင်လင်းယွီ ဝင်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ခေါင်းမော့ပြီး ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ "မေမေ... ဒီနေ့ သားတို့မိသားစု စုံစုံလင်လင် ရှိနေကြပြီ"

ရှောင်လင်းယွီ ကြောင်အသွားပြီးနောက် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။ "ဟုတ်တယ်... ဒီနေ့ အားလုံး စုံစုံလင်လင် ရှိနေကြပြီ"

***