နှစ်သစ်ကူး အငွေ့အသက်

နှစ်သစ်ကူးပွဲတော်တွင် မိသားစုများ စုဝေးကြပြီး မီးအိမ်များထွန်းညှိကာ တန်ဆာဆင်ကြသည်။

ထောင်ယွမ်ရွာတွင် လူနေမှုအဆင့်အတန်း မြင့်မားလာသည်နှင့်အမျှ ဘဝအရည်အသွေးအပေါ် တောင်းဆိုမှုများလည်း မြင့်မားလာသည်။

ယခင်က နှစ်သစ်ကူးတွင် ဗျောက်အိုးတစ်လုံး၊ နှစ်လုံး ဝယ်ဖောက်ခြင်း၊ အိမ်ရှေ့တွင် နှစ်သစ်ကူးဆုတောင်း စာရွက်များ ကပ်ခြင်း၊ နောက်နှစ်တွင် စီးပွားရေးပိုကောင်းလာစေရန် ဆုတောင်းခြင်း၊ ပုံမှန်မစားနိုင်သော အသားများနှင့် မုန့်များကို ဝယ်စားခြင်းဖြင့်သာ နှစ်ကူးခဲ့ကြသည်။

ယခုအခါ အိမ်တိုင်းတွင် အိမ်သစ်၊ ကားသစ်များ ရှိနေကြပြီဖြစ်ရာ ဗျောက်အိုးဖိုး၊ အသားဖိုးလောက်ကို ဂရုမစိုက်ကြတော့ပေ။ ထို့ကြောင့် ဗျောက်အိုးများ၊ မီးရှူးမီးပန်းများကို အိမ်တိုင်းတွင် အသင့်ပြင်ဆင်ထားပြီး အစားအသောက်များကိုလည်း အများအပြား ဝယ်ယူစုဆောင်းထားကြသည်။

သို့သော် ထောင်ယွမ်ရွာသည် ယခုအခါ ခရီးသွားရွာဖြစ်နေပြီဖြစ်၍ ဗျောက်အိုးများကို စိတ်ထင်တိုင်း ဖောက်ခွင့်မရှိပေ။ သတ်မှတ်ထားသော နေရာတွင်သာ ဖောက်ခွင့်ရှိသည်။

ထောင်ယွမ်ရွာသည် နှစ်ကူးခါနီး နှစ်ရက်အလိုတွင် ဆိုင်ပိတ်လိုက်ပြီး လုပ်ငန်းများကို ရပ်နားလိုက်သည်။ ရွာတစ်ခုလုံးတွင် မီးပုံးနီများ ချိတ်ဆွဲထားပြီး မီးရောင်စုံများဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားရာ နှစ်သစ်ကူးအငွေ့အသက်များ ပြည့်နှက်နေသည်။

ရှောင်မိသားစုဝင်များ အားလုံး ပြန်ရောက်လာကြပြီဖြစ်သည်။ နှစ်ကူးခါနီး နှစ်ရက်အလိုနှင့် နှစ်ကူးမတိုင်ခင် တစ်ရက်အလိုတွင် ယောက်ျား၊ မိန်းမ၊ လူကြီး၊ လူငယ်မရွေး အားလုံး အလုပ်ရှုပ်နေကြသည်။

အလုပ်ကိစ္စများကို စီစဉ်ပြီးသည်နှင့် အိမ်မှုကိစ္စများကိုလည်း မမေ့သင့်ပေ။

နှစ်သစ်ကူးဆိုမှတော့ နှစ်သစ်ကူးနဲ့တူအောင် လုပ်ရမှာပေါ့။

နှစ်သစ်ကူးကို ရှောင်လင်းယွီ၏အိမ်တွင် ကျင်းပရန် အားလုံးသဘောတူထားကြသည်။

ဒီနှစ်ပိုင်းတွေမှာ ဒီလိုပဲ လုပ်လာကြတာ။ မိသားစုဝင်တွေက ကိုယ်၊ သူ မခွဲခြားကြတော့ဘူး။ ပွဲတော်ရက်တွေမှာ ရှောင်လင်းယွီအိမ်မှာပဲ စုဝေးကြတယ်။ မေမေရှောင်က ဟင်းချက်ကောင်းတော့ စားဖိုမှူးလုပ်ပြီး ကျန်တဲ့အမျိုးသမီးတွေက ကူညီပေးကြတယ်။

ယောက်ျားတွေကတော့ မီးဖိုချောင်ပြင်ပက အလုပ်တွေ၊ ဥပမာ သန့်ရှင်းရေးလုပ်တာမျိုးတွေကို တာဝန်ယူကြတယ်။

အတိုချုပ်ပြောရရင် တစ်မိသားစုလုံး သဟဇာတဖြစ်ကြပြီး ဘယ်သူက အလုပ်ပိုလုပ်တယ်၊ ဘယ်သူက အလုပ်နည်းနည်းလုပ်တယ်ဆိုပြီး တွက်ကပ်မနေကြဘူး။

"ယောက်ဖ၊ နည်းနည်း ဘယ်ဘက်တိုး... ဟုတ်ပြီ... အဲဒီနေရာပဲ"

ကုန်းထျန်းဟောက်သည် ခုံပုလေးပေါ်တွင် မတ်တတ်ရပ်ပြီး တံခါးဝတွင် နှစ်သစ်ကူးစာရွက်များ ကပ်နေသည်။

ရှောင်လင်းရှို့က အောက်ကနေ နေရာကြည့်ပေးနေသည်။

နှစ်သစ်ကူးစာရွက်ကပ်တာ ကုန်းထျန်းဟောက် မွေးကတည်းက ပထမဆုံးအကြိမ် လုပ်ဖူးတာ။

အရင်တုန်းက အိမ်မှာ နှစ်သစ်ကူးစာရွက်ကပ်တာ၊ မီးပုံးချိတ်တာတွေရှိပေမယ့် အလုပ်သမားတွေပဲ လုပ်ကြတာ။ သူ ကိုယ်တိုင် တစ်ခါမှ မလုပ်ဖူးဘူး။

ရှောင်လင်းယွီနဲ့ လက်ထပ်ပြီးကတည်းက ပထမဆုံးအကြိမ်တွေ အများကြီး ကြုံဖူးလာတယ်။ ဥပမာ ဟင်းသီးဟင်းရွက်ဆေးတာ၊ ထမင်းချက်တာ၊ သန့်ရှင်းရေးလုပ်တာ စသဖြင့်ပေါ့။ သာမန်ယောကျ်ားတွေလိုပဲ အိမ်မှုကိစ္စတွေကို ကူလုပ်ပေးနေတယ်။

အရင်တုန်းက ရှောင်မိသားစု ဆင်းရဲတုန်းကတော့ ကိုယ်တိုင်လုပ်ရတာ ဘာမှမထူးဆန်းပါဘူး။

အခု ရှောင်မိသားစုက လူအများ အားကျရတဲ့ သူဌေးကြီးတွေ ဖြစ်နေပြီ။ အလုပ်သမား ငှားခိုင်းလိုက်ရင် ရတာပဲ။

ဒါပေမဲ့ ရှောင်မိသားစုက အဲဒီလို မလုပ်ဘူး။ အပြင်အလုပ်တွေကိုတော့ လူငှားခိုင်းပေမယ့် အိမ်မှုကိစ္စတွေကိုတော့ ကိုယ်တိုင်ပဲလုပ်ကြတယ်။

ဒီနှစ်ပိုင်းတွေမှာ အဘိုးရှောင်တို့ လင်မယား၊ ဦးလေးတွေ၊ ဒေါ်လေးတွေ အကုန်လုံး အိမ်သစ်တွေ ဆောက်ထားကြတယ်။ ရှောင်လင်းယွင်ကတော့ ကလေးတွေနဲ့အတူ မိဘတွေနဲ့ နေတယ်။

ဒါပေမဲ့ ကုန်းယင်ရှုန်းက သူ့ကို အသည်းအသန် လိုက်နေပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကလူတွေကလည်း မြှောက်ပေးနေကြတယ်။ ပြီးတော့ ကုန်းယင်ရှုန်းက သူ့အပေါ် တကယ်ကောင်းတယ်။ သမီးနှစ်ယောက်ရှိတာကိုလည်း ဂရုမစိုက်ဘူး။ သမီးနှစ်ယောက်ကို သူမထက်တောင် ပိုချစ်သေးတယ်။ ဒါက ဟန်ဆောင်တာ မဟုတ်ဘူး။

ပြီးတော့ ကုန်းယင်ရှုန်းနဲ့ ကုန်းထျန်းဟောက်က ယုံကြည်ရတဲ့ ညီအစ်ကိုတွေလေ။ သူမနဲ့ ရှောင်လင်းယွီရဲ့ဆက်ဆံရေးအရ ကုန်းယင်ရှုန်းသာ မကောင်းရင် တခြားလူတွေမပြောနဲ့ ကုန်းထျန်းဟောက်ကတောင် တားမှာ။

ဒါကြောင့် မမျှော်လင့်ထားတာတွေ မဖြစ်ရင် သူက ကုန်းယင်ရှုန်းကို လက်ထပ်ရမှာ သေချာတယ်။

အရင်တုန်းက ကုန်းထျန်းဟောက် မတော်တဆဖြစ်တုန်းက ကုန်းယင်ရှုန်း ထောင်ယွမ်ရွာမှာ မနေနိုင်ခဲ့ဘူး။

နောက်ပိုင်း ကုန်းထျန်းဟောက် ပြန်ကောင်းလာတော့ ကုန်းယင်ရှုန်းက ထောင်ယွမ်ရွာမှာ အခြေချပြီး ဇနီးလောင်းကို လိုက်လံပိုးပန်းတော့တာပဲ။

လွန်ခဲ့တဲ့ရက်ပိုင်းက ရှောင်လင်းယွင်နဲ့ ကုန်းယင်ရှုန်းတို့ ဆက်ဆံရေး အတည်ပြုလိုက်တော့ အားလုံး ဝမ်းသာသွားကြတယ်။

အကြီးဆုံးဦးလေးရှောင်တို့ လင်မယားက သမီးမိသားစုအတွက် အိမ်တစ်လုံး ထပ်ဆောက်ပေးသင့်တယ်လို့ ချက်ချင်း တွေးလိုက်ကြတယ်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သမက်နဲ့ယောက္ခမ အတူနေရတာ တခါတလေ အဆင်မပြေဘူးလေ။

အဲဒီတုန်းက ရှောင်လင်းယွင်က ရယ်ချင်မောချင်နဲ့ ပြောလိုက်တယ်။ "အဖေ၊ အမေ သမီးကို အိမ်ကနေ မြန်မြန်ထွက်သွားစေချင်နေတာလား။ ဒီသမီးကို မလိုချင်တော့ဘူးလား"

အကြီးဆုံးဒေါ်လေးရှောင်က မျက်လုံးလှန်ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "နင် အိမ်ထောင်ပြုသွားရင် ငါတို့သမီး မဟုတ်တော့မှာမို့လို့လား။ ကဲပါ... ရွေးချယ်မနေပါနဲ့တော့။ ယင်ရှုန်းလို လူကောင်းမျိုးကို လက်လွှတ်ခံလို့ မဖြစ်ဘူး။ နင် တစ်ခါ မျက်ကန်းခဲ့ပြီးပြီ။ ဒီတစ်ခါတော့ သင်ခန်းစာရပြီး မျက်စိမကန်းသင့်တော့ဘူး"

ရှောင်လင်းယွင် - "......"

ကုန်းယင်ရှုန်းက ရှောင်လင်းယွင်ကို ဖက်ထားပြီး ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ "အဖေ၊ အမေ နောက်ဆို ကျွန်တော်က သမက်တင်မကဘူး၊ သားတစ်ယောက်ပါ ဖြစ်လာမှာပါ။ ယွင်အာကို ကောင်းကောင်း စောင့်ရှောက်ပါ့မယ်။ အဖေနဲ့အမေကိုလည်း ကောင်းကောင်း စောင့်ရှောက်ပါ့မယ်"

အကြီးဆုံးဒေါ်လေးရှောင်က ဒီစကားကို ကြားတော့ မျက်ရည်ဝဲလာပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။ "အင်း ကောင်းတယ် ကောင်းတယ်။ ယင်ရှုန်း၊ အမေ မင်းကို ယုံပါတယ်"

ရှောင်လင်းယွင်က စိတ်ပျက်လက်ပျက် ပြောလိုက်သည်။ "ကုန်းယင်ရှုန်း၊ ရှင်နဲ့ လက်ထပ်မယ်လို့ ဘယ်သူက ပြောလို့လဲ။ အဖေ အမေလို့ ခေါ်နေပြီ"

ကုန်းယင်ရှုန်းက ဇနီးသည်ကို လိုက်လံပိုးပန်းရင်း မျက်နှာပြောင်တိုက်တတ်လာပြီ ဖြစ်သည်။ "ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကိုယ်တို့ လက်ထပ်ကြမှာပဲ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အဖေ အမေလို့ ခေါ်ရမှာပဲ။ စောစောခေါ်တာနဲ့ နောက်ကျမှခေါ်တာ ဘာကွာလို့လဲ"

ရှောင်လင်းယွင် - "......"

အကြီးဆုံးဦးလေးရှောင်တို့ လင်မယား - "......"

ကုန်းယင်ရှုန်းရဲ့မျက်နှာက ပိုပိုပြီး ထူလာပါလား။

နောက်ဆုံးမှာ ကုန်းယင်ရှုန်းကလည်း သူနဲ့ ရှောင်လင်းယွင်အတွက် အိမ်တစ်လုံး ဆောက်ဖို့ သဘောတူလိုက်တယ်။ သူတို့ရဲ့ အိမ်လေးပေါ့။

သူ့အတွေးကလည်း အကြီးဆုံးဦးလေးရှောင်နဲ့ အတူတူပါပဲ။ မိဘတွေနဲ့ အတူနေရတာ သိပ်အဆင်မပြေဘူး။ ဒါက မကြိုက်တာ မဟုတ်ပါဘူး။

ဒါကြောင့် ရှောင်မိသားစုဝင်တိုင်းမှာ ကိုယ်ပိုင်အိမ်တွေ ရှိကြတယ်။

ရှောင်လင်းယွီကတော့ အိမ်အသစ် မဆောက်ဘဲ လူဦးရေများလာလို့ ၂ ထပ် ထပ်တိုးလိုက်တယ်။

အရင်က ၂ ထပ်တိုက်အိမ်လေးက အခု ၄ ထပ်တိုက်အိမ်ကြီး ဖြစ်လာပြီး ဗီလာပုံစံ ပြင်ဆင်ထားလို့ အရမ်းလှတယ်။

အိမ်ဟောင်းဖြစ်စေ၊ အိမ်သစ်ဖြစ်စေ နှစ်သစ်ကူးစာရွက် ကပ်ရမှာပါပဲ။

ဒီလိုနဲ့ နှစ်သစ်ကူးစာရွက်ကပ်တာ တစ်မနက်ခင်းလောက် ကြာသွားတယ်။

အခု ပထမဆုံး ကပ်နေတာက ဖေဖေရှောင်တို့ အိမ်မှာပါ။

ကုန်းထျန်းဟောက်က ပထမဆုံးအကြိမ် ကပ်တာဆိုတော့ လက်မရဲသေးဘူး။ ဒါပေမဲ့ ခဏလေးနဲ့ ကျွမ်းကျင်သွားတယ်။

မကြာမီ နှစ်သစ်ကူးစာရွက် တစ်စုံ ကပ်ပြီးသွားသည်။

ကုန်းထျန်းဟောက်သည် ခုံပေါ်မှ ဆင်းလာပြီး စာရွက်ကို ကြည့်ကာ ဖတ်လိုက်သည်။ "ရွက်လွှင့်သလို ချောမွေ့ပါစေ၊ စိတ်တိုင်းကျ ဖြစ်ပါစေ၊ ကံကောင်းခြင်းတွေ ရောက်လာပါစေ"

ရှောင်လင်းရှို့က ကျန်တဲ့ စာရွက်တွေကို ကိုင်ထားပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ယောက်ဖ ကော်ယူခဲ့။ နောက်တစ်နေရာ သွားကပ်မယ်။ ရှောင်းဟွေ့ မင်းလည်း မီးပုံးတွေ ယူခဲ့"

ကုန်းထျန်းဟောက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "အင်း ကောင်းပြီ။ သွားကြစို့"

ရှောင်ရှောင်းဟွေ့လည်း မီးပုံးတွေကို ကိုင်ပြီး နောက်ကနေ လိုက်လာတယ်။

ကုန်းထျန်းဟောက် နှစ်သစ်ကူးစာရွက်ကပ်တာ ပိုပိုပြီး ကျွမ်းကျင်လာတယ်။ မနက်ခင်းတစ်ခုလုံး စာရွက်တွေ အကုန်ကပ်ပြီးပြီ။ မီးပုံးတွေလည်း ချိတ်ပြီးပြီ။

စာရွက်တွေကပ်၊ မီးပုံးတွေချိတ်ထားတဲ့ တံခါးပေါက်ကို ကြည့်၊ ဘေးနားက ကလေးတွေရဲ့ ပျော်ရွှင်နေတဲ့ အပြုံးတွေကို ကြည့်ပြီး ကုန်းထျန်းဟောက် ပထမဆုံးအကြိမ် နှစ်သစ်ကူး အငွေ့အသက်ကို ခံစားလိုက်ရတယ်။ စည်ကားပြီး ပျော်ရွှင်စရာ ကောင်းလိုက်တာ။

စာရွက်တွေ အကုန်ကပ်ပြီးတဲ့အခါ စာရွက်တစ်စုံနဲ့ မီးပုံးတစ်စုံ ကျန်နေတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်။ ကုန်းထျန်းဟောက် သံသယဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "ရှို့အာ... ဘယ်အိမ် ကျန်သေးလဲ"

ရှောင်လင်းရှို့က ပါးစပ်အုပ်ရယ်မောပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ယောက်ဖ၊ ယောက်ဖ မေ့နေမယ်ဆိုတာ ကျွန်တော် သိသားပဲ"

"ဟမ်..." ကုန်းထျန်းဟောက် ဘယ်အိမ်ကျန်လဲဆိုတာ စဉ်းစားမရ ဖြစ်နေသည်။

ရှောင်ရှောင်းဟွေ့က မီးပုံးတွေကို ပိုက်ထားပြီး မျက်လုံးလှန်ကြည့်ချင်စိတ်ကို ထိန်းကာ ရယ်မောလျက် ပြောလိုက်သည်။ "ယောက်ဖကြီး၊ ယောက်ဖအိမ် မကပ်ရတော့ဘူးလား"

ကုန်းထျန်းဟောက် အခုမှ သတိရသွားပြီး ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဟုတ်သားပဲ၊ ကုန်းအိမ်တော် မကပ်ရသေးဘူး"

ရှောင်မိသားစုရဲ့စည်ကားမှုကိုပဲ ကြည့်နေမိပြီး ကိုယ့်အိမ်ကိုတောင် မေ့သွားတယ်။

သုံးယောက်သား ပစ္စည်းတွေယူပြီး ကုန်းအိမ်တော်ဘက် ထွက်လာကြသည်။

"သခင်လေး" ရှောင်ကျန်းနှင့် ရှောင်ဝမ်တို့ ခြံဝန်းထဲတွင် သန့်ရှင်းရေးလုပ်နေကြသည်။

နှစ်သစ်ကူးမို့လို့ ရှောင်ကျန်းနဲ့ ရှောင်ဝမ်ကလွဲရင် ကျန်တဲ့လူတွေကို သခင်ကြီးကုန်းက ပိတ်ရက်ပေးလိုက်ပြီ။ မိသားစုနဲ့ ပြန်လည်ဆုံစည်းဖို့လေ။ နှစ်ဆန်း ၈ ရက်နေ့ကျမှ ပြန်လာကြမှာ။

ကုန်းထျန်းဟောက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ရှောင်ရှောင်းဟွေ့ကို ပြောလိုက်သည်။ "ရှောင်းဟွေ့၊ ခုံတစ်လုံး သွားယူခဲ့"

ရှောင်ကျန်း မြင်လိုက်သောအခါ မေးလိုက်သည်။ "သခင်လေး ဘာလုပ်မလို့လဲ"

ကုန်းထျန်းဟောက်က ပြောလိုက်သည်။ "နှစ်သစ်ကူးစာရွက် ကပ်မလို့"

ရှောင်ကျန်း အံ့သြသွားသည်။ "သခင်လေး၊ ကျွန်တော်နဲ့ ရှောင်ဝမ် ကပ်လိုက်ပါမယ်"

ကုန်းထျန်းဟောက် ငြင်းပယ်လိုက်သည်။ "မလိုပါဘူး"

ခဏအကြာတွင် ရှောင်ရှောင်းဟွေ့ ပလတ်စတစ်ခုံတစ်လုံး ယူလာသည်။

မကြာမီ နှစ်သစ်ကူးစာရွက် ကပ်ပြီးသွားသည်။ မီးပုံးနီလည်း ချိတ်ပြီးသွားသည်။

"ကောင်းပြီ... ပြီးပြီ" ကုန်းထျန်းဟောက် ဝမ်းသာအားရ လက်ခုပ်တီးလိုက်သည်။ ထို့နောက် မေးလိုက်သည်။ "ရှို့အာ ကျန်တာ မရှိတော့ဘူးမလား"

ရှောင်လင်းရှို့ ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "မရှိတော့ပါဘူး ယောက်ဖ"

ကုန်းထျန်းဟောက် နာရီကို ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ထမင်းစားချိန် နီးနေပြီ။ ပြန်ကြစို့။ ရှောင်ကျန်း၊ ရှောင်ဝမ် မင်းတို့လည်း မြန်မြန်လုပ်ကြ"

"ဟုတ်ကဲ့... သခင်လေး" နှစ်ယောက်သား ပြန်ဖြေလိုက်ကြသည်။

ကုန်းထျန်းဟောက် ထွက်သွားပြီးနောက် ရှောင်ကျန်းက ရှောင်ဝမ်ကို ပြောလိုက်သည်။ "သခင်လေးက ထောင်ယွမ်ရွာ ရောက်ပြီးကတည်းက လူသားဆန်လာတယ်လို့ မထင်ဘူးလား"

ရှောင်ဝမ် သဘောတူကြောင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "အင်း... မင်းပြောတာ မှန်တယ်။ သခင်လေးက ပိုပြီး ကြင်နာတတ်လာတယ်။ အရင်ကလို အေးစက်ပြီး တင်းမာတဲ့ သခင်လေး မဟုတ်တော့ဘူး"

ရှောင်ကျန်းက အံ့သြတကြီး ပြောလိုက်သည်။ "ကိုယ်တိုင် မမြင်ရရင် ဘယ်သူက ယုံမှာလဲ။ စီးပွားရေးလောကမှာ ရက်စက်တဲ့ ဘုရင်ကြီးက မိသားစုရှေ့မှာ ဒီလောက် ကြင်နာတတ်လိမ့်မယ်လို့"

ရှောင်ဝမ်က သဘောတူသည်။ "ကဲ... မြန်မြန်သိမ်းပြီး ထမင်းသွားစားကြစို့"

ထို့နောက် နှစ်ယောက်သား သိမ်းဆည်းပြီး ထမင်းစားရန် ထွက်ခွာသွားကြသည်။

....

မွန်းတည့်ချိန်တွင် အားလုံး အလုပ်များနေကြသည်။ ထမင်းစားချိန်ရောက်တော့ လူအများအပြား ချွေးသံတရွှဲရွှဲဖြင့် ပြန်ရောက်လာကြသည်။

"ရှင်တို့ ဘယ်သွားနေကြလို့ ချွေးတွေ ဒီလောက်ထွက်နေရတာလဲ" အကြီးဆုံးဒေါ်လေးရှောင်က အကြီးဆုံးဦးလေးရှောင်ကို မေးလိုက်သည်။

အကြီးဆုံးဦးလေးရှောင်က ပြောလိုက်သည်။ "ဒီည နှစ်ကူးညဆိုတော့ လူတိုင်း ဗျောက်အိုးဖောက်ကြမှာလေ။ ငါနဲ့ မင်ယန်းတို့ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ မီးလောင်လွယ်တဲ့ ပစ္စည်းတွေ ရှိမရှိ လိုက်စစ်နေတာ"

အကြီးဆုံးဒေါ်လေးရှောင်က မေးလိုက်သည်။ "တွေ့လား"

အကြီးဆုံးဦးလေးရှောင် ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "မတွေ့ပါဘူး။ အဲဒီနေရာကို ငါတို့တင် စစ်တာမဟုတ်ဘူး။ ရွာသားတွေလည်း အကြိမ်ကြိမ် စစ်ထားပြီးသားပါ"

"ဒါဆို ဘာလို့ ချွေးတွေ ဒီလောက်ထွက်နေရတာလဲ" အကြီးဆုံးဒေါ်လေးရှောင် သံသယဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ဘာဖြစ်ရမှာလဲ။ ထမင်းစားချိန် ရောက်နေပြီလေ။ ငါနဲ့ မင်ယန်းတို့ ပြေးပြန်လာကြတာပေါ့" အကြီးဆုံးဦးလေးရှောင်က ပြောလိုက်သည်။

သူတို့ ပြေးမလာရင် နောက်ကျမှ ရောက်လာရင် ဟင်းကျန်ပါ့မလား မသိဘူး။

အားလုံး - "......"

ကောင်းပြီ... အကြောင်းပြချက်က ခိုင်လုံပါတယ်။

ရှောင်လင်းယွီသည် ကုန်းထျန်းဟောက် ပြန်ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ပြုံးလျက် ကြိုဆိုလိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။ "အကုန် ကပ်ပြီးပြီလား"

ကုန်းထျန်းဟောက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "အင်း... အကုန် ကပ်ပြီးပြီ"

ထိုအချိန်တွင် ရှောင်ရှောင်းဟွေ့က ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။ "အစ်မကြီး၊ ယောက်ဖက ကိုယ့်အိမ်ကို စာရွက်ကပ်ဖို့ မေ့ခါနီးဖြစ်သွားတာ သိလား"

ရှောင်လင်းယွီ ကြားလိုက်ရသောအခါ ရယ်ချင်သွားပြီး မေးလိုက်သည်။ "ဩော်... ဟုတ်လား"

ကုန်းထျန်းဟောက်က ငြင်းဆိုလိုက်သည်။ "သူ့စကား နားမထောင်နဲ့။ ကိုယ် မမေ့ပါဘူး။ အိမ်ဘယ်နှစ်အိမ်ရှိလဲ၊ စာရွက်ဘယ်နှစ်စုံရှိလဲ မသိဘဲနေမလား" ရှက်စရာကောင်းတဲ့ကိစ္စကို ဝန်မခံတာ ကောင်းပါတယ်။

ရှောင်ရှောင်းဟွေ့က အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "ဟာ... ယောက်ဖက ဝန်မခံဘူး။ အစ်ကိုလေး... ပြောပြပါဦး။ ယောက်ဖက ကိုယ့်အိမ်ကို စာရွက်ကပ်ဖို့ မေ့သွားတယ် မဟုတ်လား"

ရှောင်လင်းရှို့က ရှောင်ရှောင်းဟွေ့ကို မျက်လုံးလှန်ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "မဟုတ်ပါဘူး" စိတ်ထဲတွင်မူ "ယောက်ဖ မျက်နှာမပျက်စေချင်လို့ပါ" ဟု တွေးနေသည်။

ရှောင်ရှောင်းဟွေ့ - "......"

သစ္စာဖောက်ခံလိုက်ရသလိုပဲ။

ယောက်ဖနဲ့ အစ်ကိုလေးက အနိုင်ကျင့်နေကြတာ။ ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ။

ရှောင်မိသားစုဝင်များ တဖြည်းဖြည်း ပြန်ရောက်လာကြသည်။

"ကဲ... အားလုံး လက်ဆေးပြီး ထမင်းလာစားကြတော့" တတိယဒေါ်လေးရှောင်က ပန်းကန်ခွက်ယောက်များကို ကိုင်ပြီး အော်ခေါ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ခြံဝန်းထဲရှိ လူအုပ်ကြီးသည် လက်ဆေးကန်ဆီသို့ တိုးဝှေ့သွားကြသည်။

နေ့လည်စာကို ပျော်ရွှင်စွာ စားသောက်ပြီးဆုံးသွားသည်။

ညနေပိုင်းရောက်သောအခါ နှစ်သစ်ကူး အငွေ့အသက် အမှန်တကယ် ရောက်ရှိလာသည်။

နေရာတိုင်းတွင် ကလေးများ ဆော့ကစားသံ၊ ရယ်မောသံများ ကြားနေရသည်။

နေ့လည်စာ စားပြီးသည်နှင့် ရွာထဲမှ ကလေးများစွာသည် ရှောင်လဲ့ထုန်နှင့် ရှောင်လင်ကို လာရှာကြသည်။

ရှောင်လဲ့ထုန်နှင့် ရှောင်လင်တို့သည် ချစ်စရာကောင်းပြီး သန့်ရှင်းသပ်ရပ်သဖြင့် ရွာထဲမှ ကလေးအများစုက သူတို့နှင့် ကစားချင်ကြသည်။ စားစရာကောင်းတာ၊ ကစားစရာကောင်းတာ ရှိရင် ကလေးတွေက ပထမဆုံး သတိရပြီး ရှောင်အိမ်တော်ကို ပြေးလာကြသည်။ မိဘတွေတောင် ရယ်ရခက် ငိုရခက် ဖြစ်နေကြတယ်။

ရှောင်လင်ကတော့ တော်ပါသေးတယ်။ သူက နှစ်သောင်းချီ အသက်ရှင်လာပေမယ့် စိတ်ထားက ဖြူစင်နေတုန်းပဲ။ အရင်တုန်းက ကလေးတွေနဲ့ မကစားဖူးတော့ အခု အပြင်ရောက်လာတော့ ကလေးတွေနဲ့ ကစားချင်နေတာ။

ဒါပေမဲ့ ရှောင်လင်က သူ့အဆင့်အတန်းကို အမြဲသတိရနေတယ်။ သူကစားချင်ရင်တောင် ရှောင်လဲ့ထုန်နဲ့ အတူတူပဲ ကစားတယ်။

ရှောင်လဲ့ထုန်ကတော့ နှစ်ထောင်ချီ အသက်ရှင်လာတဲ့ မိစ္ဆာအိုကြီးလေ။ မွေးကင်းစကလေးဘဝ ပြန်ရောက်သွားတော့ သူ့ရဲ့ မာနကြီးတဲ့ အမူအရာတွေကို ဖျောက်ပြီး ကလေးတစ်ယောက်လို နေရတာပေါ့။

တွက်ကြည့်လိုက်ရင် သူက ကလေးဘဝ သုံးခါ ကြုံဖူးပြီ။

ပထမတစ်ခါက သူ့မူလဘဝ။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီတုန်းက အကြောင်းတွေကို သိပ်မမှတ်မိတော့ဘူး။ မှတ်မိသလောက်တော့ အထီးကျန်ပြီး တောင့်တခဲ့ရတယ်။

ရွာထဲက ကလေးတွေက မိဘတွေ မှာထားလို့ သူနဲ့ မကစားချင်ကြဘူး။ ကစားရင်တောင် သူ့ကို အနိုင်ကျင့်ဖို့ လာကြတာ။

ဒါကြောင့် အဲဒီဘဝတုန်းက ကလေးဘဝက မပျော်ရွှင်ခဲ့ဘူး။

ဒုတိယတစ်ခါက တခြားကမ္ဘာကို ရောက်သွားတုန်းက။

မွေးမွေးချင်း ထျန်းရှန်းဂိုဏ်းကို အခေါ်ခံလိုက်ရတယ်။ ထျန်းရှန်းဂိုဏ်းရောက်တော့ သူ့ကမ္ဘာမှာ လူကြီးတွေပဲ ရှိတယ်။ သူ သိတတ်လာတဲ့အခါမှာလည်း သူ့ကစားဖော်တွေက လူကြီးတွေပဲ။ ဂိုဏ်းမှာ သူ့ရာထူးက ကြီးလွန်းတော့ ကလေးတွေက သူနဲ့ မကစားရဲကြဘူး။

ဒါကြောင့် သူက ကစားဖော်မရှိဘဲ ကြီးပြင်းလာခဲ့ရတယ်။

အခု ဒီခေတ်ကို ပြန်ရောက်လာပြီး အစကနေ ပြန်စရတော့ သူ စစ်မှန်တဲ့ ကလေးဘဝကို ခံစားခွင့် ရပြီ။

ဒါပေမဲ့ နှပ်ချေးတွဲလောင်းနဲ့ ညစ်ပတ်ပေရေနေတဲ့ ကလေးတွေကို မြင်တော့ ရှောင်လဲ့ထုန် နည်းနည်း ကြောက်လန့်မိတယ်။

ဒီကလေးတွေက သန့်ရှင်းရေးကို ဂရုမစိုက်ကြဘူး။

ဒါပေမဲ့ ကျေးလက်က ကလေးတွေက ဒီလိုပဲဆိုတာ သူ သိပါတယ်။

ရှောင်လဲ့ထုန်ကတော့ လုံးဝ သည်းမခံနိုင်ဘူး။

သူ ကလေးဗိုလ်လုပ်ပြီး ပထမဆုံး ထုတ်ပြန်လိုက်တဲ့ အမိန့်က သူ့ရှေ့လာရင် သန့်သန့်ရှင်းရှင်း ဖြစ်နေရမယ်ဆိုတာပါပဲ။ မဟုတ်ရင် သူ ကစားမှာ မဟုတ်ဘူး။

ရှောင်လဲ့ထုန်က ယခင်ဘဝက ခေါင်းဆောင်ကြီးတစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့တာဆိုတော့ အခု ကလေးဖြစ်နေပေမယ့် အရှိန်အဝါ ရှိနေတုန်းပဲ။ သူ အမိန့်ပေးလိုက်တာနဲ့ ကလေးတိုင်း နာခံကြတယ်။

ဒါကြောင့် အခု ရွာထဲက ကလေးတွေက ဘယ်လောက်ပဲ ညစ်ပတ်အောင် ဆော့ဆော့၊ ရှောင်လဲ့ထုန်ကို လာတွေ့ရင် သန့်သန့်ရှင်းရှင်း ဖြစ်အောင် လုပ်လာကြတယ်။ လုံးဝ မသန့်ရှင်းရင်တောင် လူကြည့်လို့ရအောင်တော့ လုပ်လာကြတယ်။

ဒါက မိဘတွေကို ဒုက္ခရောက်စေတယ်။ တစ်နေ့ကို အဝတ်အစား အစုံလိုက် ပြင်ဆင်ပေးရတယ်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့ ပိုက်ဆံမရှားတော့ဘူးလေ။ အဝတ်အစား နည်းနည်းလောက်တော့ ဝယ်နိုင်ပါတယ်။

ရှောင်လဲ့ထုန်နှင့် ရှောင်လင်တို့ ခြံဝန်းထဲ ရောက်လာသော ကလေးများကို မြင်သောအခါ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် အိမ်ကဝယ်ပေးထားတဲ့ ကစားစရာအသစ်တွေ၊ မုန့်အသစ်တွေ ကိုင်ထားကြတာ တွေ့ရတယ်။ ပြီးတော့ ရှောင်လဲ့ထုန်ကို ကမ်းပေးပြီး သတိထားကာ ပြောလိုက်ကြတယ်။ "ထုန်ထုန်... ဒါ ဖေဖေ ဝယ်ပေးထားတဲ့ သေနတ်အသစ်။ ငါ မကစားရသေးဘူး။ ရော့... မင်း ကစားလိုက်။ ကျည်ဆန်ထည့်ပစ်ရတာ။ ပျော်စရာကြီး"

"ထုန်ထုန်... ဒါ မေမေ ဝယ်ပေးထားတဲ့ ဘောလုံး။ ခဏနေ အတူတူ သွားကန်ကြမယ်"

"ထုန်ထုန်... ဒါ မေမေ ဝယ်ပေးထားတဲ့ သကြားလုံး။ အရမ်းချိုတာ။ ရော့... စားလိုက်"

"ထုန်ထုန်... ဒါ ဘွားဘွား ဝယ်ပေးထားတဲ့ သစ်ကြားသီး။ အရမ်းစားကောင်းတယ်။ ရော့... စားလိုက်"

……

အားလုံးက ရှောင်လဲ့ထုန်ကို ကစားစရာတွေ၊ မုန့်တွေ ပေးချင်နေကြတယ်။

ရှောင်လဲ့ထုန်က သူတို့လက်ထဲက ပစ္စည်းတွေကို ကြည့်လိုက်တယ်။ ပြီးတော့ သူတို့ကိုယ်တွေကို ကြည့်လိုက်တယ်။ ပစ္စည်းတွေကို ချက်ချင်း မယူဘဲ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ "မင်းတို့ ဒီနေ့ဝတ်ထားတဲ့ အဝတ်အစားတွေက တကယ် လှတာပဲ"

"ဟုတ်လား ထုန်ထုန်"

ရှောင်လဲ့ထုန်ရဲ့ ချီးကျူးမှုကို ခံရတော့ ကလေးအားလုံး ပျော်ရွှင်သွားကြတယ်။

"အင်း... တကယ်... အရမ်းလှတယ်" ရှောင်လဲ့ထုန် ရက်ရက်ရောရော ချီးကျူးလိုက်သည်။

နှစ်သစ်ကူးဆိုတော့ ကလေးတွေက အနီရောင်ကို အဓိကထားပြီး လှလှပပ ဝတ်ဆင်ထားကြတယ်။ ခေတ်မီတယ်။ ရိုးအီမနေဘူး။ အနီရောင် အမွေးပွအင်္ကျီ၊ အနီရောင် တရုတ်ဝတ်စုံ စသဖြင့် ပုံစံမျိုးစုံ ဝတ်ဆင်ထားကြတယ်။ ပြီးတော့ ဒီနှစ်ပိုင်းတွေမှာ ထောင်ယွမ်ရွာက ကလေးတွေကို ကောင်းကောင်း ကျွေးမွေးထားတော့ ချစ်စရာကောင်းပြီးလှပနေကြတယ်။

ဒီကလေးတွေက ရှောင်လဲ့ထုန်ကို ခေါင်းဆောင်အဖြစ် တင်မြှောက်ချင်ကြတာက သူက ချောမောပြီး ဉာဏ်ကောင်းလို့တင် မဟုတ်ပါဘူး။ သူက ချီးကျူးသင့်ရင် ချီးကျူးတယ်၊ ဝေဖန်သင့်ရင် ဝေဖန်တယ်။ ကလေးတွေ စိတ်ပါလက်ပါ နာခံကြတယ်။

အင်း... အတိုချုပ်ပြောရရင် ရှောင်လဲ့ထုန်က ခေါင်းဆောင်ကောင်းတစ်ယောက်ပါပဲ။

"ထုန်ထုန်... ငါတို့နဲ့အတူ အပြင်ထွက် ကစားမလား" ကလေးတစ်ယောက်က သတိထားပြီး မေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ် ထုန်ထုန်... ဒီကစားစရာအသစ်တွေက ပျော်စရာကြီး။ အတူတူ သွားကစားကြရအောင်"

……

ရှောင်လဲ့ထုန် မျက်နှာလေး တည်သွားပြီး ပြောလိုက်သည်။ "အပြင်ထွက်ကစားလို့ ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ သန့်သန့်ရှင်းရှင်း နေရမယ်နော်။ ကြားလား။ ညစ်ပတ်ပေရေအောင် ကစားတာတွေ့ရင် ငါ မကစားဘူး"

"အင်း... အင်း... ငါတို့ သိပါပြီ" ကလေးတွေ ဝမ်းသာအားရ ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။ ထုန်ထုန်က သန့်ရှင်းရေးကြိုက်တယ်ဆိုတာ သူတို့ သိထားကြတယ်။

ခဏအကြာတွင် ရှောင်လဲ့ထုန်သည် ရှောင်လင်နှင့် ကလေးတစ်သိုက်ကို ဦးဆောင်ပြီး အပြင်ထွက် ကစားလေသည်။ ကလေးများ၏ပျော်ရွှင်စွာရယ်မောသံများသည် ရွာတစ်ခုလုံး ပျံ့နှံ့သွားလေသည်။

ရှောင်လဲ့ထုန် ဦးဆောင်ပြီး ကစားနေသမျှ ကာလပတ်လုံး မိဘများသည် ကလေးများ အဝတ်အစားသစ်များ ညစ်ပတ်မည်ကို စိုးရိမ်စရာ မလိုတော့ပေ။

ထောင်ယွမ်ရွာသည် ပျော်ရွှင်ဖွယ်ကောင်းသော နှစ်သစ်ကူးအငွေ့အသက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေလေသည်။

***