အခန်း (၃၃၀၇-၃၃၀၈)

ဦးလေးဖုန့်သည် သူ၏ ဝတ်ရုံစကို ဝေ့ယမ်းပြီး လေဟာနယ်ကို ထိုးခွဲလိုက်၏။ တဖျပ်ဖျပ် တလက်လက် တောက်ပနေသည့် ရွှေရောင်အလင်းတစ်ခု ဖြာထွက်လာလေသည်။

ဆူဇီမို၏ မျိုးဆက်သွေးက လှုပ်ခတ်သွားပြီး သူသည် လေဟာနယ်ထဲမှာ အလွန်တရာ ရင်းနှီးသော အော်ရာတစ်ခုကို အာရုံခံမိလိုက်၏။ သူတို့သည် တူညီသော ရင်းမြစ်ကနေလာပြီး မျိုးဆက်သွေးအရ ချိတ်ဆက်နေကြသည်။

နောက်ခဏ၌ အဆင့် ၁၂ ရွှေရောင်ကြာပန်းတစ်ခုက ခြံဝင်းထဲမှာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပေါ်ထွက်လာ၏။ ရွှေရောင်အလင်းက လှည့်ပတ်နေပြီး ကြာရိုးများနှင့် ကြာရွက်များက လောင်ကျွမ်းနေသည့်အလား ထူးခြားသော အကွက်အပြောက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။

ကုသိုလ်ရွှေကြာပန်းအနေဖြင့် အဆင့် ၁၂ အထိ ကြီးပြင်းလာဖို့ ဘယ်လောက်ခက်ခဲမလဲ ဆူဇီမို သိထား၏။

သူ၏ ဖန်တီးခြင်းအစိမ်းရောင်ကြာပန်းသည် သူ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ သူ့ကို အဖော်ပြုပေးပြီး ပြီးခဲ့သည့် အချိန်အတောအတွင်း မရေမတွက်နိုင်သော အခွင့်အလမ်းများနှင့် အခါအခွင့်သင့် ကြုံကြိုက်မှုများကို ရရှိထားခဲ့၏။

နောက်ဆုံးမှာတော့ သူသည် အလယ်အလတ်ကမ္ဘာတစ်ထောင်လောကတွင် ပကတိဧကနယ်ပယ်ကို ဝင်ရောက်သောအခါ ၎င်းသည် အဆင့် ၁၂ ၏ အထွတ်အထိပ်ထိ ကြီးပြင်းလာခဲ့၏။

ကြမ္မာမီး အနီရောင်ကြာပန်းကတော့ ၎င်းသည် တမလွန်သွေးပင်လယ်ထဲမှာ ကြီးပြင်းပြီး အဆင့် ၁၂ ၏ အထွတ်အထိပ်ကို မရောက်ရှိခင် သူတော်စင်များ၏ သွေးကို စိတ်ကျေနပ်အားရသည့်အထိ သောက်သုံးခဲ့ရလေသည်။

သူ့ရှေ့မှာရှိသော ကုသိုလ်ရွှေကြာပန်းသည် ရင့်သန်နေပြီဖြစ်ပြီး သူသည် ၎င်းကို တိုက်ရိုက်ပေါင်းစည်းသန့်စင်နိုင်၏။

“အဲဒါကို ယူလိုက်”

“မင်း... အနှောင့်အယှက် မရှိအောင် ဒီနေရာမှာ ကျင့်ကြံပါလား”

ဦးလေးဖုန့်က ပြောလိုက်၏။

“ဒီနေ့တိုက်ပွဲက တခြားအထွတ်အမြတ်ခိုလှုံရာတွေကို အတော်လေး လှုပ်ခတ်သွားစေလိမ့်မယ်... မင်းက ဒီနေရာမှာ ပုန်းကွယ်ပြီး လူမြင်ကွင်းကနေ ရှောင်လွှဲနိုင်တယ်”

“မင်းက ဘိုးဘေးမီး အထွတ်အမြတ်ခိုလှုံရာကို ဝင်ရောက်ချင်လား၊ မဝင်ရောက်ဘူးလား ဆိုတာကတော့ နောက်ထပ်ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ထပ်ပြီးစဉ်းစားကြည့်ပေါ့… ဆုံးဖြတ်ချက်ချဖို့ကို အလောတကြီး လုပ်နေစရာ မလိုဘူး... မင်းက ဘိုးဘေးမီး အထွတ်အမြတ်ခိုလှုံရာကနေ ထွက်ခွာမယ်ဆိုရင် မင်းရဲ့ ခြေအနေက အရမ်းကို ခက်ခဲပြီး အန္တရာယ်များလာလိမ့်မယ်”

ဦးလေးဖုန့် ရည်ညွှန်းပြောဆိုနေသည့် အန္တရာယ်ကို ဆူဇီမိုကလည်း သိရှိထား၏။

ဤတိုက်ပွဲမှာ သူသည် သူတော်စင်မျိုးနွယ်သက်ရှိလေးဦးကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီး အထွတ်အမြတ်ခိုလှုံရာလေးခုက သူ့ကို အလွတ်တကူး သေချာပေါက် လွှတ်ပေးလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

ဒါ့အပြင် သူသည် ဖန်တီးခြင်းအစိမ်းရောင်ကြာပန်း၊ ကြမ္မာမီး အနီရောင်ကြာပန်းနှင့် ကုသိုလ်ရွှေကြာပန်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။

ရုတ်တရက် ဆူဇီမိုက စဉ်းစားရ ခက်လာ၏။

အမျိုးမျိုးသော အထွတ်အမြတ်ခိုလှုံရာများသည် ဤအမှုနောက်ကို လိုက်မည်ဆိုလျှင် သူတို့သည် တာအိုသာလွန်သူများကို သေချာပေါက် စေလွှတ်ပေးလာပေလိမ့်မည်။ တကယ်ဆို မဟာသာလွန်သူများ သို့မဟုတ် အဓိပတိသာလွန်သူများပင် ပေါ်ထွက်လာနိုင်၏။

သူသည် ဘိုးဘေးမီး အထွတ်အမြတ်ခိုလှုံရာသို့ ဝင်ရောက်မည်ဆိုလျှင်ပင် ဦးလေးဖုန့်က သူ့ကို တကယ်ပဲ ကာကွယ်ပေးနိုင်မှာလား…။

ဦးလေးဖုန့်သည် အဓိပတိသာလွန်သူပညာရှင်တစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်။ သူသည် ဘိုးဘေးမီး အထွတ်အမြတ်ခိုလှုံရာမှာ အဆင့်အတန်းတစ်ခုရှိမည် ဆိုလျှင်ပင် အထွတ်အမြတ် ခိုလှုံရာလေးခု၏ ဖိအားကို တောင့်ခံဖို့အတွက် လုံလောက်ပါ့မလား…။

“မင်းက ကျူးလျန့်ကို လွှတ်ပေးခဲ့ပေမဲ့ သူက မင်းရဲ့ကြင်နာမှုကို ကျေးဇူးတင်နေမှာ မဟုတ်လောက်ဘူး”

ဦးလေးဖုန့်က ဆက်ပြောလိုက်၏။

“သူ့ရဲ့အဘိုးကို မင်းလည်း သိပါတယ်... သူက အလယ်အလတ်ကမ္ဘာတစ်ထောင်လောကကို နှစ်ပေါင်းများစွာကြာအောင် ချိပ်ပိတ်ထားခဲ့တယ်”

ဆူဇီမိုက ရင်တစ်ချက်ထိတ်သွားပြီး လွှတ်ခနဲ ပြောလိုက်၏။

“ဟင်္သပဒါး ကောင်းကင်ဘုံအရှင်”

ဦးလေးဖုန့်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။

“လောလောဆယ်မှာ မင်းစိုးရိမ်နေစရာ မလိုဘူး... မင်းရဲ့ သရုပ်သကန်ကို အခုချိန်ထိ သူ မသိသေးဘူး... နောက်ပြီး အဲဒီသူတော်စင်က ပြန်လည်အားဖြည့်ဖို့အတွက် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေတယ်... သူ့မှာ စိတ်အာရုံပျံ့လွင့်ဖို့ အချိန်မရှိဘူး”

“တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံပြီး ပြန်လည်အားဖြည့်နေတာလား”

ဟင်္သပဒါးကောင်းကင်ဘုံအရှင်သည် မဟာကမ္ဘာတစ်ထောင်လောကသို့ ပြန်ရောက်လာသည်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး သူသည် အတန်ကြာကတည်းက ပြန်လည်အားအင်ပြည့်ဝနေသင့်၏။

သူသည် ပြန်လည်အားဖြည့်ဖို့အတွက် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေသည်မှာ နောက်ထပ်အကြောင်းရင်းတစ်ခု ရှိနေနိုင်သည်။

ဆူဇီမိုက ခဏမျှ စဉ်းစားပြီး ပြောလိုက်၏။

“စီနီယာ... ကျုပ်က ဘိုးဘေးမီး အထွတ်အမြတ် ခိုလှုံရာကို ဝင်ရောက်မယ်ဆိုရင် အဲဒီသတင်းက တစ်ချိန်ချိန်မှာ အဲဒီသူတော်စင်ဆီ သေချာပေါက် ရောက်ရှိသွားမယ်မလား... သူက ပြဿနာရှာချင်တယ်ဆိုရင် ခင်ဗျားအတွက် အတော်လေး ဒုက္ခများလိမ့်မယ်”

“အဲဒါနဲ့ပတ်သက်ပြီး မင်းစိုးရိမ်နေစရာ မလိုဘူး”

ဦးလေးဖုန့်က မှင်သေသေဖြင့် ပြောလိုက်၏။

“မင်းက ဘိုးဘေးမီး အထွတ်အမြတ် ခိုလှုံရာကို ဝင်ရောက်လိုတယ်ဆိုရင် အဲဒါက ငါ့အတွက် ပြဿနာမရှိဘူး... ငါ့မှာ မင်းကို ကာကွယ်ပေးနိုင်မယ့် နည်းလမ်းတစ်ခု ရှိတယ်”

ဆူဇီမိုက နှုတ်ဆိတ်သွား၏။

ထိုသို့ဆိုလျှင် ဦးလေးဖုန့်ကို နောက်ခံပေးထားသည့် သူတော်စင်ပညာရှင်တစ်ဦး ရှိနေဖို့ ဖြစ်နိုင်ခြေ မြင့်မားလေသည်။

ထို့ကြောင့်သာလျှင် ဦးလေးဖုန့်သည် သူတော်စင် ဟင်္သပဒါးကောင်းကင်ဘုံကို ကိုင်တွယ်ဖို့အတွက် ဤကဲ့သို့ ယုံကြည်မှု ရှိနေခြင်း ဖြစ်ရပေမည်။

ဦးလေးဖုန့်သည် သတိပေးစကားတချို့ ပြောဆိုပြီးနောက် လှည့်ထွက်သွား၏။

ဆူဇီမိုသည် တောက်လောင်ပြင်းပြသော အကြည့်နှင့်အတူ သူ့ရှေ့မှာရှိသော ကုသိုလ်ရွှေကြာပန်းကို ကြည့်နေ၏။

အဆင့် ၁၂ ကုသိုလ်ရွှေကြာပန်းသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အော်ရာကို အာရုံခံမိသောအခါ ၎င်းသည် နှစ်ပေါင်းများစွာ ခွဲခွာပြီးမှ မိသားစုနှင့် ပြန်လည်ဆုံစည်းရသော ကလေးငယ်တစ်ဦးကဲ့သို့ ဝမ်းသာပျော်ရွှင်မှု စိတ်ခံစားချက်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်၏။

ဆူဇီမိုအတွက်တော့ ယခုအချိန်မှာ အရေးကြီးဆုံးအရာသည် ကုသိုလ်ရွှေကြာပန်းနှင့် ပေါင်းစည်းပြီး သူ၏ကျင့်ကြံမှုကို မြှင့်တင်ရန် ဖြစ်သည်။

သူသည် တာအိုသုံးသပ်မှုနယ်ပယ်၏ အဆင့်မြင့်ကျွမ်းကျင်မှုကို ရရှိလာသည်နှင့် သူ့အမြုတေစိတ်ဝိညာဉ်သည် တာအိုကြီးစိုးမှုနယ်ပယ်ကို ဝင်ရောက်ဖို့ အခွင့်အရေး ရှိလေသည်။ ထိုအချိန်ကျလျှင် သူသည် မိုးမြေဖန်တီးခြင်းကားချပ်ထဲမှ တာအိုကြီးစိုးမှုနယ်ပယ်ပညာရှင်ရာချီကို ထုတ်ပေးနိုင်မည်ဖြစ်၏။

ဖျတ်ခနဲဆို ဆူဇီမိုသည် ကုသိုလ်ရွှေကြာပန်း၏ ကြာခုံပေါ်မှာ မတ်မတ်ထိုင်လိုက်၏။

ကုသိုလ်ရွှေကြာပန်းသည် ညင်သာစွာ ယိမ်းနွဲ့ပြီး ၎င်း၏ ပွင့်ချပ်များက ဆူဇီမိုကို တစ်လွှာပြီးတစ်လွှာ ထွေးပတ်လိုက်လေသည်။

ရွှေရောင်အလင်းသည် ကြာခွက်ထဲကနေ လျှံထွက်လာပြီး ဆူဇီမို၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ သူ၏မွေးညင်းပေါက်များကနေတစ်ဆင့် တိုးဝင်လာ၏။ ရွှေဆိုင်းပြားနှင့်ဆင်တူသော အလင်းတစ်လွှာက သူ၏ အရေပြားပေါ်မှာ တဖြည်းဖြည်း ပေါ်ထွက်လာ၏။

ဆူဇီမို၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲကနေ တဖျောက်ဖျောက် အသံများလည်း ထွက်ပေါ်လာသည်။

အစိမ်းရောင်ကြာပန်းအစစ်အမှန်ခန္ဓာက နောက်တစ်ဖန် ပြန်လည်မွေးဖွားလာသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မျိုးဆက်မှတ်ဉာဏ်များသည် ဆူဇီမို၏ စိတ်ထဲသို့ တစ်ခုပြီးတစ်ခု တိုးဝင်လာပြီး သူ၏ မပြီးပြည့်စုံသော မှတ်ဉာဏ်များကို ဖြည့်စွက်ပေးနေ၏။

ကျိုးပျက်နေသော မှတ်ဉာဏ်များစွာသည် ပြန်လည်ချိတ်ဆက်မိသွားပြီး တဖြည်းဖြည်း ပို၍ရှင်းလင်းလာသည်။

အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ အဆင့် ၁၂ ကုသိုလ်ရွှေကြာပန်းသည် တဖြည်းဖြည်း ညှိုးခြောက်ပြီး လေထဲမှာ လွင့်မျောနေသည့် ကုသိုလ်ကြာခုံတစ်ခုသာလျှင် ကျန်ရစ်ခဲ့ကာ ဆူဇီမိုကို ထောက်ပေးထား၏။

ဆူဇီမို၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ အော်ရာက အဆက်မပြတ် မြင့်တက်လာနေသည်။

အဲဒီမှာ တိုင်းတာ၍ မရနိုင်သော ကောင်းမြတ်မှုနှင့် အင်မော်တယ်ရွှေဒြပ်စင်တစ်ခု ရှိနေ၏။

ကုသိုလ်ရွှေကြာပန်း၏ ပေါင်းစည်းမှုသည် မည်သည့်ဓမ္မရတနာကိုမှ ပေါ်ထွက်မလာစေပေ။

သို့သော်လည်း ၎င်းသည် ဆူဇီမို၏ ကိုယ်ကာယနှင့် မျိုးဆက်သွေးကို ကြီးမားစွာ မြှင့်တင်ပေးပြီး သူ့အတွက် အင်မော်တယ်ရွှေခန္ဓာတစ်ခုကို ပုံသွင်းပေးကာ သူ၏ ခံစစ်အားကို ကြီးမားစွာ မြင့်တက်လာစေ၏။

သူ၏ အောက်ဘက်ရှိ ကုသိုလ်ရွှေကြာခုံကပင် ထိပ်တန်းအဆင့် ခုခံရေး စိတ်ဝိညာဉ်ရတနာတစ်ခု ဖြစ်နေသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်မှာ ဆူဇီမို၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ အရိုးတစ်ချောင်းချင်းစီကို ခပ်ပါးပါး မီးတောက်တစ်လွှာနှင့် မြစိမ်းရောင် အလင်းတစ်ခုက လွှမ်းခြုံလာခဲ့လေသည်။

သူ့အရိုးများ၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်မှာ ရွှေရောင်အကွက်အပြောက်များ တဖြည်းဖြည်းပေါ်ထွက်လာပြီး ရွှေရောင်အလင်းက ဖြန့်ကြက်လာကာ သူ၏ သွေးက ခြင်ဆီရှင်းလင်းမှုကို လုပ်ဆောင်နေ၏။

သူ၏ အရိုးများက တုန်ခါပြီး တဇီဇီမြည်နေ၏။

သူ၏ မျိုးဆက်သွေးက တလိပ်လိပ်ထိုးတက်နေပြီး သူ၏ ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါများကို အဆက်မပြတ် ဆေးကြောသန့်စင်ပေးနေ၏။

အသွင်ပြောင်းလဲလာသော အစိမ်းရောင်ကြာပန်း အစစ်အမှန်ခန္ဓာက ချို့ယွင်းချက်ကင်းမဲ့ပြီး သူ၏ သွေးချီက တရုန်းရုန်းထကြွနေ၏။ သူ၏ ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါများနှင့် ဒွါရပေါက်များက ဂမ္ဘီရအလင်းတစ်ခုနှင့်အတူ တောက်ပနေလေသည်။

ဝုန်း...

ဆူဇီမိုက ဆတ်ခနဲ တုန်ယင်သွားပြီး သူ၏ နောက်ဘက်မှာ ကစဉ့်ကလျားလောကတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာ၏။ အထဲမှာ မိုးနှင့်မြေကို ခွဲခြား၍ မရနိုင်ပေ။ အထဲမှာ အလင်း သို့မဟုတ် အမှောင်မရှိဘဲ ၎င်းသည် အစသို့မဟုတ် အဆုံးမရှိဘဲ ဝေဝါးနေ၏။

ကစဉ့်ကလျားလောကအတွင်းမှာ ကုသိုလ်ရွှေကြာပင်က ဖန်တီးခြင်းအစိမ်းရောင်ကြာပင်နှင့် ကြမ္မာမီးအနီရောင်ကြာပင်ဘေးမှာ ပေါ်ထွက်လာ၏။

ကြာပင်သုံးပင်သည် ယိမ်းနွဲ့၍ တောက်ပပြီး မဟာတာအို၏ အငွေ့အသက်များကို သိပ်သည်းစုဖွဲ့ကာ ကစဉ့်ကလျားလောက၏ တစ်ထောင့်တစ်နေရာချင်းဆီသို့ ဖြန့်ကြက်ပေးနေ၏။ သူသည် တာအိုသုံးသပ်မှုနယ်ပယ်၏ အဆင့်မြင့်ကျွမ်းကျင်မှုကို ရရှိပြီး မဟာကောင်းကင်ဘုံသာလွန်သူတစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့လေပြီ။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဆူဇီမို၏ အမြုတေစိတ်ဝိညာဉ်သည် ကုသိုလ်ရွှေကြာပန်းနှင့် ပေါင်းစည်းပြီးနောက် ၎င်း၏ ခွန်အားက ဆပွားမြင့်တက်လာ၏။

သူ့အမြုတေစိတ်ဝိညာဉ်သည် အဆင့်ချိုးဖျက်ပြီး တာအိုကြီးစိုးမှုနယ်ပယ်သို့ တခါတည်း ဝင်ရောက်ကာ တာအိုသာလွန်သူတစ်ဦး၏ အဆင့်ကို ရောက်ရှိလာ၏။

အောင်မြင်လေပြီ…။

ဆူဇီမိုသည် ယခုအချိန်မှာ လင်းကျန့်နှင့် အခြားလေးယောက်နှင့် တိုက်ခိုက်ရမည်ဆိုလျှင် အဝီစိဓားနှင့် တမလွန်ဓားကို အသုံးပြုခြင်း မရှိလျှင်တောင် သူသည် သူ၏ ကိုယ်ကာယနှင့် မျိုးဆက်သွေးသက်သက်မျှနှင့် သူတော်စင်မျိုးနွယ်သက်ရှိငါးဦးကို ဖိနှိမ်နိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

ဆူဇီမို၏ စိတ်ထဲမှာ ဝင်ရောက်ဖြည့်စွက်လာသော မှတ်ဉာဏ်များသည် ပုံရိပ်တချို့ကို ပေါ်ထွက်လာစေ၏။

ကစဉ့်ကလျားက ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီးနောက် ၎င်းသည် အနက်ရောင်၊ ရွှေရောင်၊ အနီရောင်နှင့် အစိမ်းရောင် အလင်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲပြီး လေဟာနယ်၏ အစပ်ကို ပြန့်ကြဲသွားခဲ့၏။

သို့သော်လည်း ကြာစေ့လေးစေ့သည် မဟာကမ္ဘာတစ်ထောင်လောက၏ အရှေ့တောင်အရပ်သို့ ကျဆင်းသွား၏။

ထိုနေရာသည် ကစဉ့်ကလျား အထွတ်အမြတ်ခိုလှုံရာ၏ ပိုင်နက်နယ်မြေ ဖြစ်သည်။

ဆူဇီမိုက ဆတ်ခနဲ တုန်ယင်သွားပြီး သူ၏ မှတ်ဉာဏ်များကနေ နိုးထလာ၏။

ကြည့်ရသည်မှာ ကစဉ့်ကလျား အစိမ်းရောင်ကြာပန်းကနေ ဆင်းသက်လာသည့် ကြာခုံလေးခုသည် ကမ္ဘာတစ်ထောင်သုံးဆင့်လောကမှာ ပြန့်ကျဲသွားခဲ့၏။ အရင်တုန်းက ကြာစေ့လေးစေ့သည် မဟာကမ္ဘာတစ်ထောင်လောက၏ အရှေ့တောင်နယ်မြေဒေသသို့ ကျဆင်းသွားခဲ့လေသည်။

သို့သော်လည်း သူ၏မှတ်ဉာဏ်များက ပြီးပြည့်စုံမှု မရှိသေးဘဲ သူသည် ကြာစေ့လေးစေ့၏ တည်နေရာအတိအကျကို မတွေ့မြင်ရပေ။

ကြာစေ့လေးစေ့သည် တူညီသောနေရာသို့ ကျဆင်းသွားပြီး တစ်ခုနှင့်တစ်ခု သိပ်မကွာဝေးလောက်ဟုသာ သူက အကြမ်းဖျင်း ဆုံးဖြတ်နိုင်သည်။

ကစဉ့်ကလျား အစိမ်းရောင်ကြာပန်းသည် ကြာစေ့လေးစေ့ကို မဟာကမ္ဘာတစ်ထောင်လောက၏ အရှေ့တောင်ဒေသသို့ ခွဲဝေပို့လွှတ်လိုက်ခြင်းမှာ အကြောင်းရင်းတစ်ခု ရှိရပေမည်။

ကြာစေ့လေးစေ့သည် ဤမျှအထိ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီးနောက် ရှိနေပါဦးမလား သူ မသိရပေ။

သူသည် ထိုကြာစေ့လေးစေ့ကို ပြန်လည်ရယူနိုင်မည်ဆိုလျှင် သူ့အတွက် နောက်ထပ် ကြီးမားသည့် အခွင့်အလမ်းတစ်ရပ် ဖြစ်လာနိုင်သည်။

အခန်း ၃၃၀၈ - အဖြေ

ဘိုးဘေးမီးအထွတ်အမြတ်ခိုလှုံရာလာရာသို့ ဤခရီးစဉ်မှာ ကုသိုလ်ရွှေကြာပန်းကို ရရှိခြင်းအပြင် သူ့အတွက် အကြီးမားဆုံးရရှိခြင်းသည် တျဲယွဲ့၏သတင်းဖြစ်သည်။

ဆူဇီမိုသည် တျဲယွဲ့ကို လိုက်လံရှာဖွေချင်နေပြီဖြစ်၏။ သို့သော်လည်း သူသည် လက်ရှိအခြေအနေနှင့်ပတ်သက်၍ ရှင်းရှင်းလင်းလင်းသိထား၏။

သူ၏ လက်ရှိအခြေအနေအရ တျဲယွဲ့ကို ရှာဖွေရန် အနောက်တောင်ဒေသမှာရှိသော ရွှမ်ဖျင်တောင်သို့ သွားရောက်ခြင်းသည် သူမအတွက် ကြိုတင်မခန့်မှန်းနိုင်သော ကပ်ဘေးတစ်ခု ကျရောက်လာစေနိုင်၏။

အနည်းဆုံးတော့ သူသည် လှုပ်ရှားမှုတစ်ခု မပြုလုပ်ခင် ကျရောက်လာမည့် အန္တရာယ်များကနေ ရှင်သန်နေရမည်ဖြစ်သည်။ သူသည် ဘိုးဘေးမီးအထွတ်အမြတ်ခိုလှုံရာသို့ မဝင်ရောက်လိုဘူးဆိုလျှင် သူ့အနေဖြင့် ဤနေရာမှာ အတန်ကြာအောင် ပုန်းကွယ်နေခြင်းက အဖြေတစ်ခုမဟုတ်ပေ။

သူသည် အရှေ့တောင်ဒေသသို့ ပြန်သွားကောင်းသွားရပေမည်။

တစ်ဘက်မှာတော့ ကစဉ့်ကလျားအထွတ်အမြတ်ခိုလှုံရာသည် အစက ထိုနေရာမှာရှိခဲ့သည်။

အခြားတစ်ဘက်မှာတော့ မျိုးဆက်မှတ်ဉာဏ်များအရ ကြာစေ့လေးစေ့သည် ထိုဘက်အရပ်မှာ ကျဆင်းသွားခဲ့၏။

ဆူဇီမိုသည် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်အသိစိတ်ကို စေညွှန်ပြီး မိုးမြေဖန်တီးခြင်းကားချပ်ထဲကို ဝင်ရောက်သွား၏။

အထဲမှာရှိသော ကျင့်ကြံသူများစွာသည် တစ်စုံတစ်ရာကို အာရုံခံမိသွားပြီး တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ပေါ်ထွက်လာကြသည်။

“သခင်… ခင်ဗျားရဲ့ အမြုတေစိတ်ဝိညာဉ်က တာအိုကြီးစိုးမှုနယ်ပယ်ကို ရောက်သွားပြီလား”

အဓိပတိသာလွန်သူလင်းမင်က ဆူဇီမို၏ အမြုတေစိတ်ဝိညာဉ်ကို အကဲခတ်ကြည့်ပြီး အလောတကြီး မေးမြန်းလိုက်သည်။

အခြားသောတာအိုသာလွန်သူပညာရှင်များကလည်း အံ့အားသင့်သွားကြ၏။

ဤသည်မှာ နှစ်ပေါင်း ခြောက်ဘီလီယံကျော်ကြာပြီးနောက် သူတို့သည် နောက်ဆုံး မိုးမြေဖန်တီးခြင်းကားချပ်ထဲကနေ ထွက်ခွာပြီး မဟာကမ္ဘာတစ်ထောင်လောကကို ပြန်သွားနိုင်တော့မည်ဟု ဆိုလိုလေသည်။

ဆူဇီမိုက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။

“ကျုပ်က လက်ရှိဘိုးဘေးမီးအထွတ်အမြတ်ခိုလှုံရာမှာ ရောက်နေတယ်… ခင်ဗျားတို့ကို အခုချိန်မှာ ထုတ်ပေးဖို့က မသင့်လျော်သေးဘူး”

“ရပါတယ်… ရပါတယ်…”

အဓိပတိသာလွန်သူလင်းမင်က ရယ်မောကာ ပြောလိုက်၏။

သို့သော်လည်း လက်ရှိတာအိုသာလွန်သူတချို့က မကျေမနပ်ဖြစ်နေပုံရသည်။

လူတိုင်းသည် မိုးမြေဖန်တီးခြင်းကားချပ်ထဲမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာကြာအောင် ပိတ်မိနေပြီး ထွက်ခွာဖို့ကို မျှော်လင့်တောင့်တနေခဲ့ကြ၏။ သို့သော်လည်း ဆူဇီမို၏ လေသံအရ သူသည် တိကျသည့် အချိန်ကန့်သတ်မှုတစ်ခုကို မပေးလိုသည့်ပုံပင်။

“နောက်ပြီးကျရင် ပြဿနာတချို့ရောက်လာနိုင်တယ်”

ဆူဇီမိုသည် ဘိုးဘေးမီးအထွတ်အမြတ်ခိုလှုံရာမှာ သူတော်စင်မျိုးနွယ်သက်ရှိငါးဦးနှင့် သူတိုက်ခိုက်ခဲ့ပုံကို အတိုချုံး ပြန်လည်ပြောပြလိုက်၏။ ကုသိုလ်ရွှေကြာပန်းကိစ္စကိုတော့ သူက ထိန်ချန်ထားလိုက်သည်။

ဆူဇီမိုက ပြောလိုက်သည်။

“ဒီနေရာကနေ ထွက်ခွာသွားပြီးရင် အထွတ်အမြတ်ခိုလှုံရာလေးခုက ပညာရှင်တွေက ရောက်လာဖို့များတယ်”

ဆူဇီမိုက အထွတ်အမြတ်ခိုလှုံရာလေးခုကို ဆန့်ကျင်ခဲ့မိသည်ကို ကြားသိရသောအခါ တာအိုသာလွန်သူပညာရှင်များက စိုးရိမ်ပူပန်နေသောအမူအရာများဖြင့် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ကြ၏။

အဓိပတိသာလွန်သူလင်းမင်က တည်တံ့သောအမူအရာတစ်ခုကို ထုတ်ဖော်လိုက်၏။ သူက ခဏမျှစဉ်းစားပြီး ပြောလိုက်၏။

“ကျုပ်တို့ရဲ့ လက်ရှိခွန်အားနဲ့ဆို ကျုပ်တို့က အထွတ်အမြတ်ခိုလှုံရာတစ်ခုကို ရင်ဆိုင်ရမယ်ဆိုရင် အခွင့်အရေးတစ်ခု ရှိကောင်းရှိနိုင်တယ်.. ဒါပေမဲ့ အထွတ်အမြတ်ခိုလှုံရာလေးခုနဲ့ ရင်ဆိုင်ရမယ်ဆိုရင်တော့ ကျုပ်တို့မှာ သေချာပေါက် အခွင့်အရေးမရှိဘူး”

ဆူဇီမိုသည် ကြာပန်းသုံးခုနှင့် ပေါင်းစည်းပြီးနောက် မိုးမြေဖန်တီးခြင်းကားချပ်ထဲရှိ အပင်မျိုးနွယ်သက်ရှိလေးဦးမှာ အခြားသူများထက် သိသိသာသာသန်မာသော မျိုးဆက်သွေးများရှိနေသည်ကို အာရုံခံမိနိုင်ပြီဖြစ်သည်။

အဓိပတိသာလွန်သူလင်းမင်အပြင် အခြားသုံးယောက်ရှိနေ၏။

သူတို့လေးယောက်သည် ကစဉ့်ကလျား အထွတ်အမြတ်ခိုလှုံရာ၏ သူတော်စင်မျိုးနွယ်မှဖြစ်နိုင်သည်။

“မိုးမြေဖန်တီးခြင်းကားချပ်ကြောင့် ဒီနေရာမှာ ဘိုးဘေးဗီဇမျိုးဆက်သွေးနဲ့ သူတော်စင်မျိုးနွယ်သက်ရှိတွေ မွေးဖွားပေါ်ထွက်မလာတော့ဘူး”

အဓိပတိသာလွန်သူလင်းမင်က ပြောလိုက်၏။

“ကစဉ့်ကလျားအထွတ်အမြတ်ခိုလှုံရာရဲ့ ဖျက်ဆီးခံရမှုနဲ့ သူတော်စင်မျိုးနွယ်သက်ရှိအများစုက တိုက်ပွဲထဲမှာ သေခဲ့ရတယ်… အခုချိန်မှာ သူတော်စင်မျိုးနွယ်ကဆိုလို့ ကျုပ်တို့လေးဦးပဲကျန်တော့တယ်”

အဓိပတိသာလွန်သူလင်းမင်သည် သူ့ဘေးမှာရှိသော လူသုံးဦးကို လက်ညှိုးထိုးပြီး ဆူဇီမိုနှင့် မိတ်ဆက်ပေးလိုက်၏။

သူတော်စင်မျိုးနွယ်သက်ရှိသုံးဦးစလုံးသည် အဓိပတိသာလွန်သူများဖြစ်ကြသည်။ အဲဒီမှာ အမျိုးသားနှစ်ဦးနှင့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးရှိပြီး သူတို့အားလုံးက အိုနေကြပြီဖြစ်၏။

ဘယ်ဘက်မှာရှိသော အမျိုးသားတွင် ရှည်လျားသောမုတ်ဆိတ်နှင့် အင်မော်တယ်သွင်ပြင်ဟန်ပန်ရှိလေသည်။ သူ၏ တာအိုဘွဲ့က ချန်ချင်းဖြစ်လေသည်။

အလယ်မှာရှိသောအမျိုးသမီးက ကြော့ရှင်းပြီး ချောမောလှပလေသည်။ သူမ၏ တာအိုဘွဲ့က ဟွာရောဖြစ်သည်။

ညာဘက်မှာရှိသော အမျိုးသားကတော့ သူ၏ မျက်နှာက ဖြူဖပ်ဖြူရော်ဖြစ်နေပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို မကောင်းဆိုးဝါးဆန်သော အော်ရာတစ်ခုက လွှမ်းခြုံထား၏။ သူ၏ တာအိုဘွဲ့က ဟွိုက်အန်ဖြစ်သည်။

ဆူဇီမို၏ ကျင့်ကြံမှုသည် သူတို့သုံးယောက်ထက် များစွာနိမ့်ကျသော်လည်း သူ၏ မျိုးဆက်သွေးနှင့်အတူ သူတို့၏ အစစ်အမှန်ပုံစံများကို သူက အာရုံခံမိနိုင်သည်။

ဥပမာအားဖြင့် အဓိပတိသာလွန်သူဟွိုက်အန်၏ အစစ်အမှန်ပုံစံသည် စေတီသစ်ပင်တစ်ပင်ဖြစ်လေသည်။ သူသည် စိတ်ဝိညာဉ်အသိစိတ်ရရှိရန် မရေမတွက်နိုင်သောတစ္ဆေများကို ဝါးမျိုခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးမှာ တာအိုကို အောင်မြင်ရရှိခဲ့၏။ ထို့ကြောင့်ပင် သူ၏ ဘေးပတ်လည်မှာရှိသောအော်ရာက အလွန်တရာမကောင်းဆိုးဝါးဆန်နေခြင်းဖြစ်သည်။

အဓိပတိသာလွန်သူဟွိုက်အန်က အေးစက်စွာပြောလိုက်၏။

“ကစဉ့်ကလျားအထွတ်အမြတ်ခိုလှုံရာက အရင်တုန်းက အထွတ်အထိပ်အခြေအနေကို ပြန်ပြီးရောက်မယ်ဆိုရင်တောင် ကျုပ်တို့တွေက အထွတ်အမြတ်ခိုလှုံရာလေးခုကို ရင်ဆိုင်နိုင်မှာမဟုတ်ဘူး”

အဓိပတိသာလွန်သူချန်ချင်းက ပြောလိုက်၏။

“အဓိကတော့ ကျုပ်တို့တွေထဲမှာ သူတော်စင်မျိုးနွယ်တွေမရှိလို့ဘဲ… အထွတ်အမြတ်ခိုလှုံရာလေးခုက သူတော်စင်တွေတိုက်ခိုက်လာမယ်ဆိုရင် ကျုပ်တို့ပူးပေါင်းထားမယ်ဆိုရင်တောင် ခုခံနိုင်မှာမဟုတ်ဘူး”

အဓိပတိသာလွန်သူဟွာရောက ပြောလိုက်၏။

“ကျွန်မတို့က မဟာကမ္ဘာတစ်ထောင်လောကကို တတ်နိုင်သမျှမြန်မြန်ပြန်သွားမှပဲ သူတော်စင်နယ်ပယ်ကို အဆင့်ချိုးဖျက်တက်လှမ်းနိုင်ဖို့ အခွင့်အရေးရမယ်”

ဆူဇီမိုက ပြောလိုက်၏။

“ကျုပ်သိရသလောက်ဆိုရင် ဒီလိုမျိုး ပဋိပက္ခတွေမှာ သူတော်စင်တွေက ကြားဝင်စွက်ဖက်မှာ မဟုတ်ဘူး… သူတော်စင်တွေက သူတော်စင်နယ်ပယ်အောက်မှာရှိတဲ့ သက်ရှိတွေကို သတ်ဖြတ်တဲ့အခါ သူတို့က ကမ္မရဲ့စွန်းထင်းခံရပြီး သူတို့ရဲ့တိုက်ခိုက်ရည်ခွန်အားပေါ် သက်ရောက်မှုရှိလာလိမ့်မယ်… သူတို့က နတ်ဘုရားပြစ်ဒဏ်တစ်ခုကိုတောင်မှ ဆွဲဆောင်မိပြီး သေကောင်းသေရနိုင်တယ်”

“ဟမ်”

အဓိပတိသာလွန်သူလင်းမင်နှင့် အခြားသူမျာက ထိုစကားကို ကြားသောအခါ တွေဝေရှုပ်ထွေးသွားကြ၏။

ဆူဇီမိုသည် လူတိုင်း၏ ထူးဆန်းသောအမူအရာကို တွေ့မြင်သောအခါ သူက မေးလိုက်မိ၏။

“အားလုံးပဲ… ခင်ဗျားတို့တွေ အဲဒီအကြောင်းကို မသိဘူးလား”

အဓိပတိသာလွန်သူလင်းမင်က ခေါင်းခါပြလိုက်၏။

“သူတော်စင်တွေက သာမန်သက်ရှိတွေကို သတ်ဖြတ်တဲ့အခါ ကမ္မရဲ့ စွန်းထင်းခြင်းခံရပြီး သူတို့ရဲ့တိုက်ခိုက်ရည်ခွန်အားအပေါ် တကယ်ပဲ သက်ရောက်မှုရှိလာလိမ့်မယ်… ဒါပေမဲ့ သူတို့က နတ်ဘုရားအပြစ်ဒဏ်တစ်ခုကို ဆွဲဆောင်မိမယ်လို့တော့ ကျုပ်ဘယ်တုန်းကမှ မကြားဖူးခဲ့ဘူး”

ဆူဇီမိုက သူ၏ မျက်လုံးကို မှေးကျဉ်းပြီး အလေးအနက်စဉ်းစားတွေးတောလိုက်၏။

သူသည် ဤအကြောင်းကို ဦးလေးဖုန့်ထံကနေ ကြားသိခဲ့ရ၏။ ဦးလေးဖုန့်အနေဖြင့် ဤအကြောင်းနှင့်ပတ်သက်ပြီး သူ့ကို လိမ်ညာစရာ မလိုလောက်ပေ။

သို့သော်လည်း အဓိပတိသာလွန်သူလင်းမင်နှင့် အခြားသူများသည် ဤအကြောင်းနှင့်ပတ်သက်၍ မသိရှိကြပေ။

ဆူဇီမိုသည် ဦးလေးဖုန့်၏ စကားများကို သေသေချာချာပြန်လည်စဉ်းစားကြည့်လိုက်၏။

ကမ္မဖြင့် စွန်းထင်းခြင်းခံရခြင်းသည် နတ်ဘုရားအပြစ်ဒဏ်တစ်ခုကို ဆွဲဆောင်ကောင်းဆွဲဆောင်နိုင်သည်ဟု ဦးလေးဖုန့်က ပြောဆိုခဲ့ရုံသာဖြစ်၏။

လွန်ခဲ့သည့် နှစ်ပေါင်းခြောက်ဘီလီယံကျော်က ကြီးမားသည့် ဝရုန်းသုန်းကားဖြစ်ပွားပြီးမှသာ နတ်ဘုရားပြစ်ဒဏ်က ပေါ်ထွက်လာခြင်း ဖြစ်နိုင်မလား။

ထို့ကြောင့်ပင် အဓိပတိသာလွန်သူလင်းမင်နှင့် အခြားသူများက ထိုအကြောင်းနှင့်ပတ်သက်ပြီး မသိရှိထားကြတာ ဖြစ်နိုင်လေသည်။

နတ်ဘုရားအပြစ်ဒဏ်သည် ကောင်းကင်ဘုံတာအို၏ စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းမဟုတ်ဘဲ တစ်ယောက်ယောက်က ထိန်းချုပ်ထားခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်လေသည်။

နတ်ဘုရားအပြစ်ဒဏ်အထွတ်အမြတ်ခိုလှုံရာ…။

ဆူဇီမိုက တုန်လှုပ်သွား၏။

ထိုစဉ် ဆူဇီမိုသည် တစ်စုံတစ်ရာကို အာရုံခံမိသွားပြီး မိုးမြေဖန်တီးခြင်းကားချပ်ထဲကနေ ထွက်ခွာကာ ဂေဟာထဲသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာ၏။

“မိတ်ဆွေလေး… မင်းရဲ့ကျင့်ကြံမှုက တိုးတက်လာပြီပဲ… ဂုဏ်ယူပါတယ်”

ဦးလေးဖုန့်က မလှမ်းမကမ်းမှာမတ်တတ်ရပ်ပြီး ဆူဇီမိုကို ပြုံးပြကာ မေးလိုက်၏။

“အရင် ငါမင်းကိုပြောခဲ့တဲ့ အကြံပြုချက်နဲ့ပတ်သက်ပြီး စဉ်းစားပြီးသွားပြီလား”

ဆူဇီမိုက တောင်းပန်လိုသော အမူအရာတစ်ခုကို ထုတ်ဖော်ပြီး လက်နှစ်ဖက်ကိုယှက်ကာ ပြောလိုက်၏။

“စီနီယာ… ခင်ဗျားရဲ့ကြင်နာမှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်… ကျုပ်ရဲ့အခြေအနေက နည်းနည်းထူးခြားနေတယ်… ကျုပ်အနေနဲ့ ဘိုးဘေးမီးအထွတ်အမြတ်ခိုလှုံရာကို ဝင်ရောက်ဖို့က မသင့်လျော်ဘူး”

“ကျုပ်ကလည်း ခင်ဗျားကိုလာပြီး နှုတ်ဆက်ဖို့ပြင်နေတာ”

“ဒါဆိုရင်တော့ ငါမင်းကို ဖိအားမပေးတော့ဘူး”

ဦးလေးဖုန့်က ခဏမျှစဉ်းစားပြီး ပြောလိုက်၏။

“ဒါက အစကတည်းက မင်းရဲ့အခွင့်အရေးပဲ… မင်းက မဝင်ရောက်လိုဘူးဆိုမှတော့ နှုတ်ဆက်လက်ဆောင်အဖြစ် ငါမင်းအတွက် မေးခွန်းတစ်ခုဖြေပေးမယ်…”

“ကျုပ်…. မေးချင်တာ မေးလို့ရလား”

ဆူဇီမိုက မေးလိုက်၏။

“ရတယ်လေ… ငါသိတဲ့အရာဆို ဖြေပေးမယ်”

ဦးလေးဖုန့်က ညင်သာစွာပြုံးပြလိုက်၏။

ဆူဇီမိုက လွှတ်ခနဲမေးလိုက်၏။

“စီနီယာ… ကမ္ဘာပျက်အနက်ရောင်ကြာပန်းက ဘယ်နေရာမှာရှိလဲ ကျုပ်သိလို့ရမလား”

“ဘာဖြစ်တယ်…”

ဦးလေးဖုန့်က ထိုမေးခွန်းမှာမှင်တက်သွာပြီး ခေါင်းခါပြလိုက်၏။

“ငါမသိ…”

ထိုနေရာအရောက်မှာ ဦးလေးဖုန့်သည် ရုတ်တရက်ရပ်တန့်သွားလေသည်။ ခဏမျှနှုတ်ဆိတ်ပြီးနောက် သူက စကားကိုပြန်ပြင်ပြေလိုက်၏။

“ကမ္ဘာပျက်အနက်ရောင်ကြာပန်းက အထွတ်အမြတ်ခိုလှုံရာတွေရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်နဲ့ ပတ်သက်နေတယ်… ငါ့အနေနဲ့ မင်းကို ပြောပြဖို့က မသင့်လျော်ဘူး… တခြားမေးခွန်းပြောင်းမေး”

ဆူဇီမိုသည် စောစောက ဦးလေးဖုန့်၏ အမူအရာကို အကဲခတ်ကြည့်နေခဲ့သည်။ အစကတော့ ဦးလေးဖုန့်သည် ကမ္ဘာပျက်အနက်ရောင်ကြာပန်း၏ တည်နေရာကို သိရှိခဲ့သည့်ပုံ မပေါ်ပေ။ သို့သော်လည်း ခဏမျှနှုတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် သူက အဖြေကို ပြန်ပြောင်းပြောလိုက်၏။

ပို၍ပင်ထူးဆန်းသည့်အရာမှာ ဦးလေးဖုန့်သည် ကမ္ဘာပျက်အနက်ရောင်ကြာပန်း၏ တည်နေရာနှင့်ပတ်သက်၍ သူ့ကို ပြောပြလိုပုံမရသော်လည်း ကမ္ဘာပျက်အနက်ရောင်ကြာပန်းသည် အထွတ်အမြတ်ခိုလှုံရာတချို့မှာရှိနေသည်ဟု သူက သွယ်ဝိုက်၍ ပြောဆိုခဲ့လေသည်။

ဦးလေးဖုန့်သည် ခဏမျှနှုတ်ဆိတ်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏အဖြေကို ပြောင်းလဲခဲ့သည်မှာ တစ်ယောက်ယောက်က သူ့ကို အသံဖြင့်ပို့လွှတ်ကာ ညွှန်ကြားနေခြင်းဖြစ်နိုင်မလား။

တကယ်တော့ ဆူဇီမိုမှာ မေးခွန်းများစွာ ရှိနေဆဲဖြစ်၏။

မေးခွန်းပြောင်းရမယ်။

လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်းခြောက်ဘီလီယံက မဟာကမ္ဘာတစ်ထောင်လောကမှာ ဘာဖြစ်ခဲ့တာလဲ။

နတ်ဘုရားအပြစ်ဒဏ်က ဘယ်လိုဖြစ်ပေါ်လာတာလဲ။

အနက်ရောင်ဝတ်အမျိုးသားက ဘယ်သူလဲ။

သူ၏ ရင်ထဲမှာ မေးခွန်းများစွာရှိနေဆဲဖြစ်၏။ သို့သော်လည်း သူက အတန်ကြာအောင်နှုတ်ဆိတ်ပြီးနောက် ဖြည်းဖြည်းချင်းပြောလိုက်၏။

“အောက်ဘုံလောကမှာတုန်းက ကျုပ်ရဲ့မိတ်ဆွေဟောင်းတစ်ဦးက အတော်လေးပါရမီအရည်အချင်းရှိတယ်… ဒါပေမဲ့ သူက သူ့ရဲ့ကျင့်ကြံမှုနယ်ပယ်မှာ အဆင့်ချိုးဖျက်မတက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ဘူး… နောက်ဆုံးမှာတော့ သူ့ရဲ့ဘဝသက်တမ်းကကုန်ဆုံးပြီး သေသွားခဲ့တယ်… ကျုပ်က သူ့ရဲ့ခေါင်းတလားကို တစ်နှစ်ကြာအောင် စောင့်ကြပ်ပြီး ဘယ်တုန်းကမှ ထွက်ခွာမသွားခဲ့ဘူး… ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့အလောင်းက ရုတ်တရက်ပျောက်ကွယ်ပြီး အဝတ်အစားတစ်စုံပဲကျန်ခဲ့တယ်”

“စီနီယာ… အဲဒါနဲ့ပတ်သက်တဲ့ ဖြေရှင်းချက်တစ်ခု ကျုပ်သိလို့ရမလား”

“ဘာဖြစ်ခဲ့တာလဲ”

“သူက အသက်ရှင်နေသေးလား… ဒါမှမဟုတ် သေသွားပြီလား”

“ဒါမှမဟုတ် သူက ပြန်ဝင်စားသွားပြီလား”

အတိအကျဆိုရလျှင် ဤသည်က မေးခွန်းတစ်ခု မဟုတ်တော့ပေ။

သို့သော်လည်း ဦးလေးဖုန့်က ငြင်းဆန်ခြင်းမရှိပေ။ ထိုအစား သူက တိတ်တဆိတ်နားထောင်နေ၏။

ဦးလေးဖုန့်သည် တစ်စုံတစ်ရာပြောဆိုခြင်းမရှိဘဲ အတန်ကြာအောင်နှုတ်ဆိတ်နေ၏။

ခဏနေပြီးနောက် ဦးလေးဖုန့်က တိုက်ရိုက်ပြန်မဖြေဘဲ မေးလိုက်လေသည်။

“အဲဒီလူက မင်းရဲ့မိသားစုဝင်လား ဒါမှမဟုတ် တာအိုလက်တွဲဖော်လား”

ဆူဇီမိုက ခေါင်းခါပြလိုက်၏။

“သူက ကျုပ်ရဲ့မိသားစုဝင်လည်းမဟုတ်ဘူး… တာအိုလက်တွဲဖော်လည်း မဟုတ်ဘူး”

ဦးလေးဖုန့်က မှင်သေသေဖြင့်ပြောလိုက်၏။

“သူက မင်းရဲ့ မိသားစုလည်းမဟုတ် တာအိုလက်တွဲဖော်လည်းမဟုတ်မှတော့ မင်းသူ့အကြောင်းကို ဘာလို့မေးနေတာလဲ”

“အဲဒါက ကျုပ်အတွက် အတော်လေးအရေးပါတယ်”

ဆူဇီမိုက ခဏမျှစဉ်းစားပြီး ဆက်ပြောလိုက်၏။

“သူက ကျုပ်အတွက်လည်း အတော်လေးအရေးပါတယ်… ကျုပ်အဲဒါကို ဒီတိုင်းလွှတ်မချနိုင်ဘူး… အဖြေတစ်ခုရှာချင်တယ်”

ဦးလေးဖုန့်၏ အမူအရာက တွေဝေရှုပ်ထွေးသွားပြီး နှုတ်ဆိတ်နေ၏။

ဆူဇီမိုက ထိုသည်ကိုတွေ့မြင်သောအခါ ဦးလေးဖုန့်က တစ်ခုခုသိရှိထားပုံရသည်ကို ခန့်မှန်းမိလိုက်၏။

သူက အလောတကြီးပြောလိုက်၏။

“စီနီယာ… ခင်ဗျားအနေနဲ့ ကျုပ်ကိုပြောပြဖို့ မသင့်လျော်ဘူးဆိုရင် ခင်ဗျားကျုပ်ကို သဲလွန်စတချို့ပဲပေးပါ… ကျုပ်ဘာကျုပ်အဖြေရှာကြည့်ပါမယ်”

ဦးလေးဖုန့်က ဆူဇီမိုကို လေးနက်စွာကြည့်ပြီးပြောလိုက်၏။

“ငါ့နောက်ကလိုက်ခဲ့… မင်းကိုအဖြေပေးနိုင်မယ့်လူတစ်ယောက်ရှိတယ်။”