လမ့်ရိုလီကို ရှာဖွေခြင်း၊ အလယ်ပိုင်းဒေသသို့ ထွက်ခွာခြင်း (၁)

ကောင်းကင်ဘုံကိုးခုမြင့်မြတ်နန်းတော်၊ နန်းတော်သခင်၏ ခန်းမ။

“ရိုလီ... တာအိုရွှမ်ကမ္ဘာ ပါရမီရှင်တိုက်ပွဲကြီး စတင်ပြီ... မင်း... သွားမှာလား”

နန်းတော်သခင် လင်းဝမ်က လမ့်ရိုလီကို ကြည့်၍ တိုးတိုးလေး မေးမြန်းလိုက်သည်။

လမ့်ရိုလီမှာ ဘုရင်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းပြီးဖြစ်ကာ သူမ၏ နှင်းကဲ့သို့ ဖြူဖွေးသော အသားအရေကို ဖျော့တော့သော နတ်အလင်းတန်းများက လွှမ်းခြုံထားသဖြင့် လူ့လောက၏ မီးခိုးအငွေ့ကို မမှီဝဲသော ကောင်းကင်ဘုံကိုးထပ်မှ နတ်သမီးတစ်ပါးနှင့်ပင် တူနေပြီး သူမ၏ ကိုယ်ခန္ဓာတစ်ခုလုံးမှ သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်ပြီး ထူးကဲသာလွန်သော အငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်နေသည်။

“ကျွန်မ သွားရမယ်... ကျွန်မရဲ့ ပန်းတိုင်က မဟာတာအိုပဲ... ဒီလို ကံကြမ္မာအခွင့်အလမ်းကို လက်လွှတ်ခံလို့ မဖြစ်ဘူး”

လမ့်ရိုလီက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

အမတရှေးဟောင်းကမ္ဘာ ပွင့်လန်းပြီဖြစ်ရာ ထိုအတွင်း၌ ကံကြမ္မာအခွင့်အလမ်းများမှာ မရေမတွက်နိုင်အောင် ရှိနေပြီး ထိုပါရမီရှင်တိုက်ပွဲကြီးမှာမူ အမတရှေးဟောင်းလျှို့ဝှက်နယ်မြေသို့ သွားရောက်ရန် လက်မှတ်ဖြစ်သဖြင့် သူမ လက်လွှတ်ခံနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

“ကောင်းပြီ... ဒါဆိုရင် မင်း သွားပါ... ပြောရရင် ငါတို့ ကောင်းကင်ဘုံကိုးခုမြင့်မြတ်နန်းတော်က နှစ်ထောင်ချီပြီး အမွေဆက်ခံလာတာတောင်မှ အဲဒီ မြစ်ချောင်းအသွယ်သွယ် ပေါင်းဆုံရာ ပင်လယ်ကြီးလို ပါရမီရှင်တိုက်ပွဲကြီးမှာ ဘာအဆင့်အတန်းမှ ရခဲ့ဖူးတဲ့သူ မရှိသေးဘူး”

လင်းဝမ်က ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။

ပါရမီရှင်တိုက်ပွဲကြီးမှာ တာအိုရွှမ်ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးမှ အထွတ်အထိပ် ကောင်းကင်ပါရမီရှင်များ စုဝေးရာဖြစ်ပြီး ထိုထဲမှ မည်သူမဆို မြောက်ပိုင်းနယ်မြေတွင် မျိုးဆက်သစ်လူငယ်များကို လွှမ်းမိုးအနိုင်ယူနိုင်သော ဖြစ်တည်မှုများ ဖြစ်ကြသည်။

ယခင်က ကောင်းကင်ဘုံကိုးခုမြင့်မြတ်နန်းတော်တွင် ဝင်ခွင့်နေရာအချို့ ရှိခဲ့သော်လည်း သွားရောက်ဝံ့သော ကျင့်ကြံသူမှာ လုံးဝမရှိသလောက်ဖြစ်ပြီး သူတို့အားလုံးမှာ တစ်ခါသွားလျှင် ပြန်မလာနိုင်ဘဲ ပါရမီရှင်တိုက်ပွဲကြီးထဲတွင် တိုက်ရိုက် သေဆုံးသွားမည်ကို ကြောက်ရွံ့ကြသည်။

ယခုအခါတွင်မူ ကောင်းကင်ဘုံကိုးခုမြင့်မြတ်နန်းတော်တွင် သမိုင်းတွင်မကြုံစဖူးသော ကောင်းကင်ပါရမီရှင်တစ်ဦး ထွက်ပေါ်လာပြီး ဤမျှ ငယ်ရွယ်စဉ်မှာပင် ဘုရင်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းကာ သက်တူရွယ်တူများကို ပြင်းထန်စွာ နောက်ကောက်ချန်ထားနိုင်ခဲ့သည်။

ဤသို့သော ကောင်းကင်ပါရမီရှင်မျိုးကို လင်းဝမ် တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးချေ။

အလယ်ပိုင်းဒေသတွင်ပင် သူမသည် ထိပ်တန်းဖြစ်သည်ဟု ဆိုနိုင်သည် မဟုတ်လော။

ထို့ကြောင့် လင်းဝမ်မှာ လမ့်ရိုလီ၏ လုပ်ရပ်အားလုံးကို ခြွင်းချက်မရှိ ထောက်ခံသည်။

ကောင်းကင်ဘုံကိုးခုမြင့်မြတ်နန်းတော်၏ ကြီးပွားတိုးတက်မှုမှာ လမ့်ရိုလီအပေါ်တွင်သာ လုံးဝ မှီခိုနေသည် မဟုတ်လော။

“မိန်းမ…”

ထိုအခိုက်မှာပင် ကြည်လင်သော အသံတစ်ခုမှာ တိတ်ဆိတ်သော ပတ်ဝန်းကျင်၌ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဤအသံကြောင့် လမ့်ရိုလီ၏ မျက်ဝန်းများမှာ ရုတ်တရက် တောက်ပသွားသည်။

သူမ၏ စိတ်နှလုံးမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး တစ်ချက်ခုန်ဖို့ မေ့သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

ဤအသံကို သူမ မည်သို့ မမှတ်မိဘဲ နေနိုင်မည်နည်း။

စုရွှမ် ပင်မဟုတ်လော။

“စုရွှမ်... ရှင် ဘယ်လိုရောက်လာတာလဲ…”

လမ့်ရိုလီက ခန်းမကြီးအလယ်တွင် ပေါ်ထွက်လာသော ထိုလူငယ်အရိပ်ကို ကြည့်၍ သူမ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ထထူးဆန်းသောအမူအရာတစ်ချက် ဝင်းလက်သွားသည်။

စုရွှမ်က အရှေ့ပိုင်းစွန့်ပစ်နယ်မြေမှာပဲ အမြဲနေတာ မဟုတ်လား.. မြောက်ပိုင်းနယ်မြေကို ဘယ်လိုပြန်ရောက်လာတာလဲ။

“ဟားဟား... မိန်းမ... ငါက မင်းကို လွမ်းလို့ အထူးတလည် လာရှာတာပေါ့”

စုရွှမ်က လမ့်ရိုလီကို ကြည့်၍ ပြုံးကာ ဆိုလိုက်သည်။

လမ့်ရိုလီနှင့် ပတ်သက်၍ စုရွှမ်မှာ လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုကို တွေ့ရှိထားသည်။ ၎င်းမှာ မျက်နှာပြောင်တိုက်ရန်ပင် ဖြစ်သည်။

အစက သူသည် လမ့်ရိုလီကို မိန်းမဟု ခေါ်စဉ်က လမ့်ရိုလီမှာ အလွန်တရာ မကျေမနပ်ဖြစ်ပြီး သူ့ကို သတ်တော့မည့်အလား မျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်ခဲ့သည်ကို သူ မှတ်မိနေသေးသည်။

ယခုအခါတွင်မူ သူမသည် သူ၏ ခေါ်ဝေါ်ပုံကို ကျင့်သားရသွားဟန်ရှိပြီး ယခင်ကကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော မကျေနပ်မှုမျိုး မရှိတော့ချေ။

ဤသည်မှာ သဘောတူလိုက်သည်ဟု ယူဆနိုင်သည် မဟုတ်လော။

လမ့်ရိုလီမှာ ယခင်ကအတိုင်းပင် စုရွှမ်ကို မျက်စောင်းထိုးလိုက်ပြီး စုရွှမ်နှင့် အငြင်းမပွားလိုတော့ချေ။

စုရွှမ် ပေါ်ထွက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ လင်းဝမ်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာလည်း အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။

လမ့်ရိုလီနှင့် စုရွှမ်တို့ လက်ထပ်ပြီးနောက်ပိုင်း ကောင်းကင်ဘုံကိုးခုမြင့်မြတ်နန်းတော်၏ အဆင့်အတန်းမှာလည်း အမှန်ပင် တဖြည်းဖြည်း မြင့်တက်လာခဲ့သည်။

မြောက်ပိုင်းနယ်မြေတွင် မည်သည့်အဖွဲ့အစည်းကမျှ ကောင်းကင်ဘုံကိုးခုမြင့်မြတ်နန်းတော်ကို ရန်ရှာခြင်းမပြုဝံ့တော့ချေ။

ထို့ကြောင့် အချိန်များစွာ မကြာမီပင် ကောင်းကင်ဘုံကိုးခုမြင့်မြတ်နန်းတော်မှာ စုမိသားစုမှလွဲ၍ ပထမအဆင့် အင်အားကြီးအဖွဲ့အစည်း ဖြစ်လာခဲ့သည်။

သူမသည်လည်း စုရွှမ်၏ မကြာသေးမီက ကိစ္စများကို ကြားသိထားပြီးဖြစ်သည်။ မဟာဧကရာဇ် ပုံရိပ်ယောင်များစွာကို ကျင့်ကြံနိုင်ခြင်း၊ အထွတ်အထိပ် ခန္ဓာကိုယ်ကို နိုးထစေခြင်း၊ နေရာအသီးသီးမှ ကောင်းကင်ပါရမီရှင်များကို ချေမှုန်းခြင်း၊ ကမ္ဘာတစ်ခွင် နာမည်ကျော်ကြားခြင်း...

ဤသို့ တောက်ပသော ဂုဏ်ရောင်ဝါများမှာ စုရွှမ်၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ရှိနေသဖြင့် လင်းဝမ်မှာ စုရွှမ်အပေါ် အမြင်ကြည်လင်သွားသည်။

ဤလူငယ်မှာ အမှန်ပင် ထူးချွန်လှပါသည်။

“ရိုလီ... အမှန်တော့ ငါ ကောင်းကင်ဘုံကိုးခုမြင့်မြတ်နန်းတော်ကို လာတာက မင်းကို ငါနဲ့အတူ အလယ်ပိုင်းဒေသကို ပါရမီရှင်တိုက်ပွဲကြီးမှာ ဝင်ပြိုင်ဖို့ ဖိတ်ခေါ်ချင်လို့ပါ…”

စုရွှမ်က သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို တိုက်ရိုက် ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။

“ငါ့ကို ဖိတ်ခေါ်တာ... လမ့်ရိုလီ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီး စုရွှမ်ကို နက်ရှိုင်းစွာ စိုက်ကြည့်ကာ ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ကောင်းသားပဲ... ငါတို့ အတူတူ သွားလို့ရတယ်…”

လမ့်ရိုလီသည် စုရွှမ်၏ ခွန်အားမှာ မည်သည့်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီမှန်း သိလိုခဲ့သည်။

ဘုရင်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းပြီးနောက် လမ့်ရိုလီသည် စုရွှမ်ကို ချုပ်နှောင်ရန် မစောင့်ဆိုင်းနိုင်တော့ချေ။