အခန်း (၉၃၇+၉၃၈)

Chapter 937

Terrifying Strength

တံခါးစောင့်၏ မျက်လုံးများ ပွင့်လာသည်နှင့် မမြင်နိုင်သေယ ဖိအားနှစ်ခု ရုတ်ချည်း ပေါ်လာပါ၏။

၎င်း ဖိအားကြီးနှစ်ခုက ရှေ့တွင်ရောက်နေသော မသေမျိုးဘုရင် နှစ်ယောက်အပေါ် ကျသွားတော့သည်။

မသေမျိုးဘုရင် နှစ်ယောက်မှာ အသံထွက်အောင်ပင် မအော်လိုက်နိုင်ဘဲ သွေးမှုန်များအဖြစ်သို့ ချက်ချင်းရောက်ကာ ပျောက်ကွယ်သွားရတော့၏။

" ဒါ.... "

အားလုံးမှာလည်း ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားကြသည်။

" မသေမျိုးဘုရင် တစ်ယောက်ကိုတောင် ချက်ချင်းသတ်လိုက်နိုင်တာ.. ဘယ်လိုအစွမ်းမျိုးလဲ "

" ဆယ်ဘွဲ့ရမသေမျိုးဘုရင်တစ်ယောက်လား... မဟုတ်သေးဘူး. အဲ့ထက်တောင် ပိုအစွမ်းထက်နိုင်တယ် "

အားလုံး မျက်နှာများ ဖြူရော်ကာ ဒူးများပျော့ခွေလာပါတော့သည်။

ထို့နောက် လူများ၏ မျက်လုံးက အစောပိုင်းက တံခါးစောင့်အကြောင်း ပြောခဲ့သူဆီသို့ ရောက်သွားကာ မေးပါသည်။

" အကိုကြီး ၊ အဲ့ တံခါးစောင့်က ဘယ်လိုလဲဗျ "

တဖက်လူက အသံတုန်တုန်ဖြင့် ပြန်ပြော၏။

" ရှေးဟောင်းစာအုပ်တွေထဲမှာ ရေးထားတာတော့ အဲ့လူက ထူးခြားတဲ့ သဘာဝစိတ်ဝိဥာဥ်တစ်မျိုးပဲ တဲ့ "

" သဘာဝစိတ်ဝိဥာဥ်.. ဟုတ်လား ၊ နောက်များနေသလားဗျာ ။ ဘယ် သဘာဝစိတ်ဝိဥာဥ်က အဲ့လောက်အစွမ်းထက်လို့လဲ "

အခြားတစ်ယောက်က မျက်မှောင်ကြုံ့ရင်း ဝင်မေးသည်။

တဖက်လူ အသက်ပြင်းပြင်း ရှိုက်လိုက်၏။

" သာမာန် သဘာဝစိတ်ဝိဥာဥ်တွေကတော့ အဲ့လောက် အစွမ်းမထက်နိုင်ဘူး ။ ဒါပေမယ့် ကြားဖူးတာတော့ အဲ့လူက ပထမ အရှုပ်အထွေး မသေမျိုးဧကရာဇ်ရဲ့ နောက်လိုက် တဲ့ "

" ဘယ်လို... ပထမ အရှုပ်အထွေးမသေမျိုးဧကရာဇ် ရဲ့နောက်လိုက်.. ဟုတ်လား ။ ဒုတိယ အရှုပ်အထွေးမသေမျိုးဧကရာဇ် ရှိသေးလို့လား "

နောက်တစ်ယောက်က နားမလည်ပုံဖြင့် ပြန်မေးပါသည်။

လူကြီးက ပြန်ပြော၏။

" ကြားဖူးတာတော့ အရှုပ်အထွေးမသေမျိုးဧကရာဇ် နှစ်ယောက် ရှိခဲ့တယ်တဲ့ကွ ။ ဒါပေမယ့် ပထမ အရှုပ်အထွေးမသေမျိုးဧကရာဇ်က ဟိုးအရင် မှော်ခတ်ကမို့ သူ့ကို ဘယ်သူမှ မမြင်ဖူးခဲ့ကြဘူး ။ ဒါပေမယ့် အကြီးအကဲတွေဆီကနေ ကြားတာတော့ တွက်ထားတဲ့အတိုင်းဆိုရင် ပထမ အရှုပ်အထွေးမသေမျိုးဧကရာဇ်က အရှုပ်အထွေးလမ်းစဥ်မှာ ဒုတိယ အရှုပ်အထွေးမသေမျိုးဧကရာဇ်ထက်တောင် ရှေ့ပိုရောက်သေးတယ်တဲ့ "

" ဒုတိယအရှုပ်အထွေးမသေမျိုးဧကရာဇ် ရုတ်တရက်ကြီး ပေါ်လာတဲ့အချိန်မှာမှ သူက ပထမအရှုပ်အထွေးမသေမျိုးဧကရာဇ်ရဲ့ လက်ကျန်အစအနတွေ အားလုံးကို ပျောက်သွားအောင် ဖျောက်ပစ်ခဲ့တာလို့လဲ ပြောတယ် ။ ဒါ့ကြောင့်မို့လဲ အားလုံးက အရှုပ်အထွေးမသေမျိုးဧကရာဇ် တစ်ယောက်ပဲရှိတယ်လို့ ယုံထားကြတာ "

သူ့စကားဆုံးချိန်တွင် လူအုပ်ကြီး ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်သွားကြပါသည်။

ထိုအချက်ကို သိထားသူမှာလည်း အလွန်နည်းလှသည် မဟုတ်ပါလား ...

ထိုစဥ် အခြား အဘိုးအိုတစ်ယောက်က စိတ်မရှည်တော့ဟန်ဖြင့် ပြော၏။

" လောလောဆယ် အဲ့ကိစ္စကို ခဏထားလိုက်ပါဦး ။ ကောင်လေး.. မင်းက ဒီ တံခါးစောင့်အကြောင်းကို တော်တော်သိထားတာဆိုတော့ သူ့အစွမ်းက ဘယ်လောက်ရှိတယ်ဆိုတာနဲ့ သူ ဘာကြောင့် ဒီလောက်အစွမ်းထက်နေရတယ်ဆိုတာကိုရော သိ

လား "

အစောပိုင်းက ရှင်းပြနေခဲ့သည့် လူကြီးက အသံတုန်တုန်ဖြင့် ပြန်ပြောသည်။

" ရှေးဟောင်းမှတ်တမ်းတွေအရတော့ အဲ့ တံခါးစောင့်က အရှုပ်အထွေးလမ်းစဥ်ကို လိုက်နေတဲ့ အဆင့်ကိုး မသေမျိုးဘုရင်လို့ ပြောထားတယ် "

" ဘယ်လို "

သူ့စကားကြောင့် လူများ အုန်းအုန်းကြက်ကြက် ထပ်ဖြစ်သွားပြန်သည်။

" အရှုပ်အထွေးခန္ဓာကိုယ် နဲ့ အဆင့်ကိုးမသေမျိုးဘုရင်အဆင့် .. ဟုတ်လား ။ ဒီလိုခန္ဓာကိုယ်မျိုးနဲ့ဆို ဆယ်ဘွဲ့ရမသေမျိုးဘုရင်တွေ ကြားထဲမှာတောင် နံပါတ်တစ် ရနိုင်တယ်မလား "

" အဲ့လူက နံပါတ်တစ်ဆိုတာထက်တောင် ပိုပါသေးတယ်ကွာ ။ သူ့မှာက ထူးခြားခန္ဓာကိုယ် ရှိထားတဲ့အပြင် သဘာဝစိတ်ဝိဥာဥ်ရဲ့ ထူးခြားအစွမ်းတွေပါ ရှိထားသေးတာလေ။ သူနဲ့တိုက်ဖို့ဆို ဆယ်ဘွဲ့ရမသေ

မျိုးဘုရင် ငါးယောက်လောက်တောင် ပေါင်းပြီးတိုက်ခိုက်ရမယ်နဲ့တူတယ် "

" အဲ့လောက်တောင် အစွမ်းထက်တာလား ။ ကောင်းကင်ဘုံသားတော် ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဥ် အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်သွားရင်တော့ သူ့ကို အနိုင်ယူနိုင်မလား မသိဘူးနော် "

လူအုပ်ကြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်ကြသည်။

ထိုစဥ် တဖက်လူကြီးက စကားဆက်၏။

" ရှေးဟောင်းစာအုပ်တွေထဲမှာ ပြောထားတာတော့ အဲ့ တံခါးစောင့် ပေါ်လာဖူးတဲ့အကြိမ် များတယ်တဲ့ ။ သူ ပေါ်လာတဲ့အကြိမ်တွေထဲမှာလဲ မသေမျိုးဧကရာဇ် အဆင့်နီးပါး ကျင့်ကြံသူနှစ်ယောက်ပဲ အရှုပ်အထွေးနတ်ဘုရားမြို့တော်ထဲ ဝင်နိုင်ခဲ့တာလို့ ပြောတယ် ။ တခြားဘယ်သူမှ မဝင်နိုင်ခဲ့ကြဘူးတဲ့ "

သူ့စကားကြောင့် လူများ အုန်းအုန်းကြက်ကြက် ဖြစ်သွားပြန်ပါသည်။

" ဒါဆို... ကျုပ်တို့တွေ ရှေ့မှာကြိုးစားတောင့်ခံထား

ခဲ့ရတာတွေက အလကားဖြစ်သွားပြီပေါ့ "

" တောက်စ်.. ငါ့မှာတော့ ထပ်တန်းအဆင့် မသေမျိုးလက်နက်ကိုတောင် စတေးခဲ့ရတာကွာ ။ ဒါနဲ့တောင် ဝင်ခွင့်မရဘူးပေါ့ "

" ငါတို့တွေ အရှုံးကြီးရှုံးပြီကွ.. အရှုံးကြီးရှုံးပြီ "

အားလုံးထံမှ ကြိတ်မနိုင်ခဲမရ အော်သံများ ထွက်လာတော့သည်။

ထိုအချိန် လူအုပ်ထဲတွင် ရှိနေသော ခဲရောင်နှင့် အမည်းရောင်ဝတ်စုံ ကိုယ်စီ ဝတ်ဆင်ထားသည့် အဘိုးအိုနှစ်ယောက်က တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် မျက်မှောင်ကြုံ့ရင်း လှမ်းကြည့်ကြ၏။

" ငါကလဲ ဘယ်လိုဖြစ်လို့ အဲ့လောက်တောင်ကံဆိုးရတာလဲကွာ ။ တံခါးစောင့်နဲ့မှ တည့်ဝင်တိုးမိရတယ်လို့ "

ခဲရောင်ဝတ် အဘိုးအိုက မျက်မှောင်ကြုံ့၍ ပြောသည်။

" ကျုပ်တို့ ဘာဆက်လုပ်ကြမလဲ "

အမည်းရောင်ဝတ် အဘိုးအိုက သူ့အားပြန်မေး၏။

ခဲရောင်ဝတ်အဘိုးအို အချိန်အတန်ကြာ စဥ်းစားနေပြီးမှ သက်ပြင်းချသည်။

" ဘယ်တတ်နိုင်မလဲကွာ.. ကောင်းကင်ဘုံသားတော်ကို လက်လျှော့ဖို့ နားချရုံပဲရှိတော့တာပေါ့ ။ အရှုပ်အထွေးနတ်ဘုရားမြို့တော်ကိုလဲ နောက်တစ်ကြိမ် အခွင့်ရေးရမှ ပြန်ဖွင့်ရုံပေါ့ကွာ "

အမည်းရောင်ဝတ်အဘိုးအို မျက်နှာကြီးမဲ့သွား၏။

" ဒါပေမယ့် နောက်တစ်ခေါက် အခွင့်အရေးရဖို့ဆို နှစ်တစ်ထောင်လောက် ကြာနိုင်သေးတယ်မဟုတ်လား။ ကျုပ်တို့ အဲ့လောက်ကြီးစောင့်လို့ အဆင်မပြေဘူးလေ "

ခဲရောင်ဝတ်အဘိုးအိုကလည်း မျက်နှာမဲ့၍ပင် ပြန်ပြောသည်။

" ဒါဆို ဘာလုပ်ရမှာလဲ ။ ငါးခုမြောက် အရှုပ်အထွေးတံခါးပေါက်ကို အတင်းကြီးတိုးဝင်ရမှာလား ။ မင်းမှာ အဲ့လိုအစွမ်းမျိုး ရှိလို့လား "

အမည်းရောင်ဝတ်အဘိုးအို ခေတ္တကြာ မှင်သက်သွားပြီးမှ စိတ်ပျက်လက်ပျက်ပုံဖြင့် သက်ပြင်းချ၏။

" အင်း.. အဲ့လိုပဲ ရှိတော့တာပေါ့လေ "

ထို့နောက် သူ လက်ဖြင့် အစီအမံတစ်ခုလုပ်ကာ တိတ်တဆိတ် အသံလွှင့်နည်းဖြင့် ပြောသည်။

" ကောင်းကင်ဘုံသားတော်.. ဒီတစ်ခေါက် တံခါးစောင့်က ဝင်ပေါက်ကိုစောင့်ကြပ်နေတာမို့ အရှုပ်အထွေးနတ်ဘုရားမြို့တော်ထဲ ဝင်ဖို့ အဆင်မပြေနိုင်ဘူးဗျ ။ ကျေးဇူးပြုပြီး လက်လျှော့လိုက်ပါ "

သို့သော် သူ့စကားမဆုံးခင်မှာပင် ကောင်းကင်ဘုံသားတော်က အေးစက်စက် နှာခေါင်းရှုံ့၍ ပြောလာပါသည်။

" လက်လျှော့ရမယ် ဟုတ်လား ။ ကျုပ်လို ထူးခြားတဲ့ပါရမီရှင်တစ်ယောက်က ဘာကိစ္စကြောင့် လက်လျှော့ရမှာလဲ "

" ဟင်.. ကောင်းကင်ဘုံသားတော်လေး.. အဲ့လူကြီးရဲ့ အစွမ်းက ကြောက်စရာကောင်းလွန်းတယ်ဗျ.. "

အဘိုးအို ဆက်နားချရန် ကြိုးစားလိုက်ပါသည်။

သို့သော် ကောင်းကင်ဘုံသားတော်က လက်ကာပြ၍ ပြောပါ၏။

" မပြောနဲ့တော့.. အဲ့လူကလဲ အရှုပ်အထွေးခန္ဓာကိုယ်ကို ကျင့်ကြံတယ်ဆိုတာ ကျုပ်သိပြီးသား ။ ဒါပေမယ့် အဲ့ဒါကို ဘာဂရုစိုက်စရာလိုလို့လဲ ။ ကျုပ် အရှုပ်အထွေးလမ်းစဥ်ပေါ်ကို စရောက်ကတည်းက အရှုပ်အထွေးသခင်ကြီး ဖြစ်လာတာလေ။ အဲ့တော့ ဒီကောင်ကြီးက အရှုပ်အထွေးခန္ဓာကိုယ်ကို ကျင့်ကြံရင်တောင် ကျုပ်သွားမယ့်လမ်းကို တားနိုင်မှာမဟုတ်ပါဘူး "

သူ ပြောပြီးသည်နှင့် လေထဲပျံတက်ကာ တံခါးစောင့်ရှေ့သို့ သွားလိုက်ပါ၏။ ထို့နောက် တံခါးစောင့်အား ငုံ့ကြည့်၍ ဆိုသည်။

" မင်းကို ရှေ့ကနေဖယ်ဖို့ ငါ အမိန့်ပေးလိုက်မယ် "

သူ့အော်သံမှာ ကမ္ဘာမြေပြင် တုန်ခါကွဲအက်သွားလောက်သည့် မိုးကြိုးသံကြီးလို ကျယ်လောင်ကြောက်စရာ ကောင်းလှပါသည်။

" ဟင်.. ကောင်းကင်ဘုံသားတော်က ကိုယ်တိုင်တိုက်ခိုက်တော့မှာလား ။ သူ.. အဲ့ တံခါးစောင့်ကို နိုင်

ပါ့မလား "

" မနိုင်လောက်ဘူးထင်တယ်ကွ ။ ကောင်းကင်ဘုံသားတော်က အရှုပ်အထွေးခန္ဓာကိုယ် ရှိထားတယ်ဆိုပေမယ့်.. အခုမှ မသေမျိုးဘုရင်အဆင့်ကို ရောက်ခါစလေးပဲ ရှိသေးတာလေ "

လူအုပ်ကြီး တုန်တုန်ယင်ယင် ဖြစ်သွားကြသည်။

ထိုစဥ် တံခါးစောင့်က ရုတ်တရက်ပြောလာ၏။

" ငါ့ရဲ့ သခင်ကြီး​က ဒီ အရှုပ်အထွေးတံခါးကို စောင့်ဖို့အတွက် အမိန့်ပေးထားတာ ။ ဒီတံခါးကိုလဲ အရှုပ်အထွေး မဟာတာအို သခင်အစစ် ရောက်လာမှသာ ဖွင့်နိုင်မှာ "

ကောင်းကင်ဘုံသားတော် မျက်မှောင်ကြုံ့သွားသည်။

" အရှုပ်အထွေးမဟာတာအို သခင်ကြီးဖြစ်တဲ့ ငါက အခုရောက်လာပြီလေ ။ အဲ့တော့ မင်း အခုချက်ချင်း လမ်းဖယ်လိုက်တာကောင်းမယ် "

တံခါးစောင့်က ကောင်းကင်ဘုံသားတော်အား ခံစားချက်မဲ့ မျက်နှာသေဖြင့် တစ်ချက်လှမ်းကြည့်ပြီး ခေါင်းယမ်းကာပြော၏။

" အဲ့သခင်အစစ်က မင်း မဟုတ်ဘူး "

" မင်းက သေချင်နေတာပဲ "

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကောင်းကင်ဘုံသားတော်၏ မျက်လုံးများ ဒေါသရောင် လက်သွားတော့သည်။

" မင်းလို ဘာမဟုတ်တဲ့ သဘာဝစိတ်ဝိဥာဥ်တစ်ကောင်ကများ ငါ့လို ကောင်းကင်ဘုံသားတော်ကို ဝေဖန်ရဲနေတယ်ပေါ့လေ ။ မင်းကို ငါ သတ်မယ် "

ကောင်းကင်ဘုံသားတော် အော်ပြီး လေထဲလက်မြှောက်လိုက်သည်။

ဝုန်း...

သူ့လက်ထဲတွင် အရှုပ်အထွေးအစွမ်းများ တမဟုတ်ချင်း စုစည်းလာ၏။

" ကြောက်စရာကောင်းလိုက်တဲ့ အစွမ်းပါလားကွာ "

" ကောင်းကင်ဘုံသားတော်က ဆယ်ဘွဲ့ရမသေမျိုးဘုရင် တစ်ယောက်ကို စိန်ခေါ်နိုင်တဲ့ အစွမ်းမျိုး

တောင် ရှိထားပြီလား "

" မယုံနိုင်စရာပဲကွာ.. တကယ့်ကို မယုံနိုင်စရာပဲ ။ အခု သူ့အသက် ဘယ်လောက်ရှိပြီလဲ "

" သူက တကယ့်ကို ကောင်းကင်ဘုံသားတော် အစစ်ပါပဲ "

အားလုံး တအံ့တသြ ဆိုလိုက်ကြသည်။

ထိုစဥ် တံခါးစောင့်ကမူ မျက်နှာသေဖြင့်သာ ရှိနေဆဲဖြစ်ကာ လက်ကို ခပ်ဖြည်းဖြည်းမြှောက်၍ ကောင်းကင်ဘုံသားတော်ကဲ့သို့ လက်ကွက်အချို့ လုပ်လိုက်သည်။

ဝုန်း ....

သူ့လက်ထဲမှ အရှုပ်အထွေးအစွမ်းများ ရုတ်ချည်းပေါက်ထွက်လာ၏။ ၎င်းအစွမ်းမှာလည်း ကောင်းကင်ဘုံသားတော် ထုတ်ခဲ့သည့်အစွမ်းထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုသာပါသည်။

" ဘယ်လိုဖြစ်ပြီးတော့ ... "

၎င်းအစွမ်းကိုကြည့်နေသော ကောင်းကင်ဘုံသားတော် မှင်သက်သွားရှာပါ၏။

အမှန်ဆိုရပါက သူ မသေမျိုးဘုရင်အဆင့်သို့ စရောက်သည်နှင့် သူ့ကိုယ်သူ ပြိုင်ဘက်ကင်း ဖြစ်သွားပြီဟုသာ ထင်နေခဲ့ပါသည်။

သို့သော် ယခု ပထမအကွက်မှာတင် ကြောက်စရာပြိုင်ဘက်တစ်ယောက်နှင့် ရင်ဆိုင်နေရသတဲ့လား ။

သူ ဤနေရာတွင် သေရပါတော့မည်လား ။

တဖက်မှ အခြားသူများမှာလည်း ၎င်းကိုကြည့်ပြီး ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်ကုန်ကြပါ၏။

" သူတို့နှစ်ယောက် အဲ့လောက်တောင် ကွာတာလား "

" တံခါးစောင့်ရဲ့ အစွမ်းက အဲ့လောက်တောင် ကြောက်စရာကောင်းတာလားကွာ "

" ကောင်းကင်ဘုံသားတော်တောင် သူ့ကို မနိုင်ဘူးပဲ "

သူတို့ အလွန်အံ့သြ တုန်လှုပ်နေပါသည်။

လူအုပ်ထဲတွင် ရှိနေသော အဘိုးအိုနှစ်ယောက်မှာလည်း မျက်နှာများ သွေးဆုတ်ဖြူရော်သွားတော့၏။

" မဖြစ်ဘူး.. ကောင်းကင်ဘုံသားတော် ဘာမှဖြစ်သွားလို့မရဘူး "

ခဲရောင်ဝတ် အဘိုးအို ရေရွတ်ကာ အသက်စွန့်တိုက်ခိုက်ရန် အသင့်ပြင်လိုက်သည်။

သို့သော် ထိုစဥ်တွင် ...

" ဟင် ... "

တံခါးစောင့်၏ အကြည့်က ကောင်းကင်ဘုံသားတော်ကို ဖြတ်ကျော်ကာ အနောက်ဘက် ခပ်လှမ်းလှမ်း၌ သန်းဝေနေသော လောထျန်းဆီသို့ ရောက်သွားပြီး သူ့မျက်နှာထား ချက်ချင်းပြောင်းသွား၏။

" အရှုပ်အထွေး မဟာတာအို သခင်အစစ်လား "

သူ တီးတိုးရေရွတ်သည်။

Chapter 938

A talent beyound compare. Rarely found throughout the ages

၎င်းကို ကြားသောအခါ ကောင်းကင်ဘုံသားတော် အံ့သြမှင်သက်သွားဟန်တူပြီး မေး၏။

" မင်း ဘာပြောလိုက်တယ်... "

တံခါးစောင့်က သူ့အမေးကို တိုက်ရိုက်မဖြေဘဲ တစ်ယောက်တည်း တီးတိုးဆက်ရေရွတ်ပါသည်။

" သခင်ကြီး ပြောခဲ့တာတော့ အရှုပ်အထွေး မဟာတာအို သခင်အစစ်ကို မြင်တဲ့အခါကျရင် ငါ တံခါးကို ဆက်ပြီးစောင့်ကြပ်ဖို့ မလိုတော့ဘူးတဲ့ ။ အဲ့လိုဆိုရင်တော့ ... "

သူ ပြောပြီး နောက်ဆုံး အရှုပ်အထွေးတံခါးပေါက်ဘက်သို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း လှည့်လိုက်သည်။

" အရှုပ်အထွေးတံခါးပေါက် ပွင့်သွားပါပြီ ။ အခု အရှုပ်အထွေးနတ်ဘုရားမြို့တော်ထဲ ဝင်လို့ရပါပြီ "

သူ ပြောကာ တံခါးပေါက်ပေါ်သို့ လက်နှစ်ဖက်လုံး တင်လိုက်၏။

ဝုန်း...

အသံကျယ်တစ်သံနှင့်အတူ အရှုပ်အထွေးတံခါးပေါက် ပွင့်သွားတော့သည်။

" ဘယ်လိုဖြစ်ပြီးတော့... "

ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် အားလုံး ဆွံ့အမှင်သက်ကုန်ကြ၏။

အစောပိုင်းကလေးတင် သူတို့အတွက် အရှုပ်အထွေးနတ်ဘုရားမြို့တော်ထဲ ဝင်ရန် လုံးဝမဖြစ်နိုင်သည့်ပုံ ပေါ်နေခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား ။

သို့သော် ယခု မျှော်လင့်မထားစွာပင် တံခါးစောင့်က အရှုပ်အထွေးတံခါးပေါက်အား တွန်းဖွင့်ခဲ့ပါသည်။

ဘာတွေဖြစ်နေပါသလဲ ...

ထိုစဥ် တစ်ယောက်က ရုတ်တရက် နားလည်သွားဟန်ဖြင့် ပြောလာ၏။

" သဘောပေါက်ပြီ.. ဒါ ကောက်းကင်ဘုံသားတော်ကြောင့်ပဲ ဖြစ်ရမယ် ။ ကောင်းကင်ဘုံသားတော်က ကောင်းကင်ဘုံက ရွေးချယ်ခံထားရတဲ့သူ ဖြစ်ပြီးတော့ အရှုပ်အထွေး မသေမျိုးဧကရာဇ်ဖြစ်ဖို့ ကံပါလာတဲ့သူမို့ တံခါးစောင့်က သူ့အမိန့်ကို မလွန်ဆန်ရဲတာဖြစ်မယ် "

" ဟုတ်တယ်.. အဲ့လိုပဲ ဖြစ်ရမယ် "

" ကောင်းကင်ဘုံသားတော်က သာမာန်လူတစ်ယောက် မဟုတ်မှန်း အစောတည်းက သိထားပြီးသားပေမယ့် ဒီလောက်ထိ အစွမ်းထက်မယ်လို့တော့ ထင်မထားခဲ့ဘူးကွာ ။ အခု အရှုပ်အထွေးနတ်ဘုရားမြို့တော်ရဲ့ တံခါးစောင့်ကတောင် သူ့ကို တလေးတစား ဆက်ဆံနေရတယ် "

အားလုံး သူတို့ထင်ရာကို တစ်ယောက်တစ်ပေါက် ပြောလိုက်ကြသည်။

ထိုစဥ် တဖက်မှ မိုရှန့်မှာလည်း လက်နောက်ပစ်ရပ်၍ ကောင်းကင်ဘုံသားတော်အား စူးစူးရဲရဲ စိုက်ကြည့်နေ၏။ သူ့လက်ချောင်းထိပ်တွင်လည်း ဓားစွမ်းအင်

များ ဝေ့ဝဲနေပါသည်။

" အစကတော့ ငါ သူ့ကို လိုက်မှီဖို့အခွင့်ရေး ရှိသေးတယ်ထင်ခဲ့တာ ။ ဒါပေမယ့် အခုတော့.. ငါ အရှုပ်အထွေးခန္ဓာကိုယ် ရသွားရင်တောင် သူ့ထက် အစွမ်းပိုနိမ့်နေဦးမှာပဲ "

သူ အောင့်သက်သက် ဆိုလိုက်သည်။

ထိုစဥ် အခြားတဖက်မှ လီထျန်းယွမ်ကလည်း လက်သီးဆုပ်၍ ခေါင်းယမ်းရင်း ဆို၏။

" အဲ့လိုလူတစ်ယောက်နဲ့ တစ်ခေတ်တည်းမှာ မွေးလာရတာ ငါ ကံကောင်းတာလား ၊ ကံဆိုးတာလား မသိတော့ပါဘူးကွာ. "

လီချန်းလုံကလည်း သူ့စကားကိုကြားပြီး သက်ပြင်းချ၍ ဆိုသည်။

" အရင်ခေတ်အဆက်ဆက်မှာတောင် ဒီလို ထူးခြားတဲ့ပါရမီမျိုးက တော်တော်ရှားတယ်ကွ ။ အဲ့တော့ ငါတို့တွေ သူ့ထက်ပိုအစွမ်းနိမ့်တာ ဘယ်ထူးဆန်းမလဲ ။ ဒီကိစ္စအတွက်နဲ့တော့ ကိုယ့်စိတ်ဓာတ်ကို ဆွဲမချပါနဲ့ "

လီထျန်းယွမ် ချက်ချင်းအသိပြန်ဝင်ကာ ခေါင်းညိတ်သည်။

" ဟုတ်ကဲ့ ၊ ကျုပ် သဘောပေါက်ပါပြီ "

ထိုစဥ် အခြားတဖက်... လောထျန်းဘေးတွင် ရှိနေသော ယွဲ့လီကမူ မျက်နှာလေး သွေးဆုတ်ဖြူရော်သွားပါ၏။

" ကောင်းကင်ဘုံသားတော်က အဲ့လောက် ကြောက်စရာကောင်းတာလား "

သူမ ရင်တစ်ခုလုံး ဗြောင်းဆန်နေပါတော့သည်။

ကောင်းကင်ဘုံသားတော်၏ အစွမ်းမှာ သူမထင်ထားသည်ထက် များစွာ ပိုသာနေလေပြီ ။

လောထျန်းက ထိုသို့သော လူတစ်ယောက်ကို အနိုင်ယူနိုင်ပါမည်လား ။

သူမ စိုးရိမ်စိတ်လည်း ဖြစ်သွားပါ၏။

ထိုအချိန် လောထျန်းနောက်တွင် ရှိနေသည့် လောမိသားစုဝင်တစ်ယောက်က မျက်မှောင်ကြုံ့၍

မေးသည်။

" အဲ့တစ်ယောက်က တကယ်ကြီး အဲ့လောက်အစွမ်းထက်တာလား "

သူ့ရှေ့တွင် ရပ်နေသော လောရုံကလည်း မျက်မှောင်ကြုံ့၍ ဆိုသည်။

" ဟုတ်တယ်ကွ ၊ အထင်ကြီးစရာတော့ တော်တော်ကောင်းသားပဲ "

လက်ရှိတွင် လောရုံတစ်ယောက် စိတ်ထဲရှုပ်ထွေးနေသည်ဟုလည်း ပြောနိုင်ပါ၏။ သူ လောထျန်း၏နောက်လိုက် ဖြစ်လာပြီးနောက်ပိုင်း လောထျန်းထံမှ ကျင့်ကြံခြင်း အရင်းအမြစ်များနှင့် ကျင့်စဥ်ပေါင်းစုံကို လက်ခံရခဲ့သည့်တိုင် သူ့လက်ရှိ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်က ကောင်းကင်ဘုံသားတော်ထက် များစွာ ပိုနိမ့်နေသေး​ပါသည်။

ကောင်းကင်ဘုံသားတော်မှာ အလွန်ထူးခြားသူ တစ်ယောက်ဖြစ်မှန်း သိသာလှပါတကား...

သို့သော် ဘေးတွင် ရှိနေသော ယွဲ့လီမှာမူ သူ့အတွေးကို မသိသဖြင့် ... သူ့ထံမှ ကောင်းကင်ဘုံသားတော်၏ အစွမ်းအား အသိအမှတ်ပြုသော စကားသံ

ကိုကြားသည်နှင့် အလွန် စိတ်ဓာတ်ကျသွားပုံ ပေါ်ပါ၏။

ထိုစဥ်မှာပင် ...

" ဟား ဟား... ကြည့်ရတာ အရှုပ်အထွေးနတ်ဘုရားမြို့တော် တံခါးစောင့်က ငါ့ကို အရှုပ်အထွေးမဟာတာအို သခင်အစစ်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုလိုက်ပြီနဲ့တူတယ် ။ အရှုပ်အထွေးနတ်ဘုရားမြို့တော်ရေ... မင်းရဲ့သခင် ရောက်လာပြီဟေ့ "

ကောင်းကင်ဘုံသားတော် ပြောပြီး အရှုပ်အထွေးတံခါးပေါက်ထဲသို့ ခြေလှမ်းလိုက်သည်။

အခြားသူများမှာလည်း ခေတ္တမျှ မှင်သက်နေပြီးနောက် ရုတ်တရက် အသိပြန်ဝင်ကာ မြန်မြန်လှုပ်ရှားသွားကြ၏။

" နောက်ကျကျန်နေခဲ့လို့ မဖြစ်ဘူးဟေ့ ။ မြန်မြန်သွားကြရအောင် "

ထိုတခဏ၌ အားလုံး ဝရုံးသုန်းကားဖြင့် အရှုပ်အထွေးနတ်ဘုရားမြို့တော်ဆီ ပြေးသွားကြ

ပါသည်။

" သခင်လေး "

လောထျန်းနောက်မှ လူအချို့လည်း စိတ်လှုပ်ရှားဟန် ပြနေပါ၏။

လောထျန်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

" သွားကြစို့ "

သူ့စကားကို ကြားသည်နှင့် အားလုံး အရှုပ်အထွေးနတ်ဘုရားမြို့တော်ဆီ ဦးတည်လိုက်ကြတော့သည်။

ဝီ ...

လောထျန်းတစ်ယောက် အရှုပ်အထွေးတံခါးပေါက်ထဲသို့ ခြေချလိုက်စဥ်မှာပင် ဘေးပတ်ဝန်းကျင်လေထု ရုတ်တရက်ပြောင်းလဲသွားသည်ကို ခံစားမိလိုက်သည်။

လေထု ပြန်တည်ငြိမ်သွားချိန်တွင်မူ.. သူ့ဘေးတွင် ရှိနေခဲ့ကြသော ထျန်းယွမ်ကမ္ဘာမှ လူများအားလုံး ပျောက်နေကြသည်ကို တွေ့လိုက်ရပါ၏။

" အရှုပ်အထွေးတံခါးပေါက်က ကျပန်း တည်နေရာရွှေ့ပြောင်းပေးလိုက်တာနဲ့တူတယ် "

သူ မျက်မှောင်ကြုံ့သွားသည်။

သူ့လူများအားလုံး တကွဲတပြားစီ ဖြစ်သွားပါက ပြဿနာများနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား ။

ထို ထောင်ပေါင်းများစွာသော လူများအား တစ်ယောက်ချင်းစီ လိုက်ရှာရန်မှာလည်း အချိန်အလွန်ကြာပါလိမ့်မည်။

လောထျန်း ထိုသို့ ခေါင်းရှုပ်နေစဥ်မှာပင် ..

" ဟား ဟား.. ကံကောင်းလိုက်တာကွာ ။ အထဲကို ရောက်ရောက်ချင်းမှာတင် ရတနာနဲ့တွေ့ရပြီ "

အသံတစ်သံက သူ့အာရုံကို ဖမ်းခေါ်လိုက်ပါသည်။

လောထျန်း အသံလာရာဘက် လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ခပ်ထွားထွားလူတစ်ယောက်က ရှေ့ မလှမ်းမကမ်းမှ မသေမျိုးဆေးပင်တစ်ပင်အား စိတ်လှုပ်ရှားမှုအပြည့်ဖြင့် ကြည့်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရပါ၏။

" ထိပ်တန်းအဆင့် ဆေးပင်ပဲ.. ပြီးတော့ အရှုပ်အထွေး အရောင်အဝါလဲ ပါနေသေးတယ် "

ထိုစဥ် အခြားတဖက်မှ အဘိုးအိုတစ်ယောက်ကလည်း ၎င်းကို သတိထားမိသွားကာ လျှောက်လာပါသည်။

ဝုန်း...

ခပ်ထွားထွားလူက အဘိုးအိုကိုမြင်သည်နှင့် သူ့အရောင်အဝါအား ချက်ချင်းထုတ်လွှတ်သည်။

" ဘာလာရှုပ်နေတာလဲ ၊ အဲ့ မသေမျိုးဆေးပင်က ကျုပ်အပိုင်ပဲ "

သူ အော်ပြော၏။

သူ့အရောင်အဝါကြောင့် တဖက်မှ အဘိုးအို လန့်သွားပုံရကာ ခြေလှမ်းများချက်ချင်းရပ်လိုက်သည်။ သို့သော် ဆေးပင်အား တစ်ချက်ထပ်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက်တွင်မူ လက်မလျှော့ချင်ဟန်ဖြင့် ပြန်ပြောပါ၏။

" မင်းအပိုင်... ဟုတ်လား ။ ဒီဆေးပင်က

အရှုပ်အထွေးနတ်ဘုရားမြို့တော်ထဲမှာ ပေါက်နေတဲ့ ပိုင်ရှင်မဲ့ဆေးပင်လေ ။ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး မင်းအပိုင်ဖြစ်သွားတာလဲ "

လူထွားကြီး၏ မျက်လုံးများ အေးစက်သွားကာ ပြန်ပြောသည်။

" ကျုပ်အရင်တွေ့တာဆိုတော့ ကျုပ်အပိုင်ပဲလေ ။ ခင်ဗျားကြီး သေချင်နေပြီလား "

အဘိုးအိုက သူ့အား လုံးဝကြောက်ရွံ့ပုံမပြဘဲ ပြောပါ၏။

" ရယ်စရာကောင်းလိုက်တာကွာ ။ မင်းရော ငါရောက မသေမျိုးသခင်ကြီးအဆင့်မှာ ရှိကြတဲ့သူတွေလေ ။ ငါက မင်းကို ကြောက်မယ်ထင်နေတာလား "

လူထွားကြီးက လူသတ်အရိပ်အငွေ့ကို ချက်ချင်းထုတ်၍ ခေါင်းညိတ်ကာဆိုသည်။

" ကောင်းပြီလေ.. အထဲကို ရောက်ရောက်ချင်း လူသတ်ရလိမ့်မယ်လို့တော့ ကျုပ် ထင်မထားမိတာအမှန်ပဲ ။ ခုလိုဆိုတော့လဲ ဘယ်တတ်နိုင်မလဲ .. သေလိုက်တော့ "

သူပြောပြီး တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်လိုက်၏။

သို့သော် ထိုစဥ်တွင် အဘိုးအိုက လက်ကာပြ၍ ပြောပါသည်။

" ခဏနေဦးကွ "

" ဟင်.. ဘာလဲ.. ကြောက်နေပြီလား ။ ကြောက်နေပြီဆိုရင် ထွက်သွားလိုက်တော့ "

လူထွားကြီးက ရန်စကားထပ်ဆို၏။

သို့သော် အဘိုးအိုက ခေါင်းယမ်းကာ ပြန်ပြောပါသည်။

" ထင်ချင်ရာ လျှောက်ထင်မနေနဲ့ ။ ဘာမဟုတ်တဲ့ တချို့သူတွေက ငါတို့ တိုက်ခိုက်နေတာကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး ဆေးပင်ကို ခိုးသွားမှာစိုးလို့ ပြောနေတာ "

သူ့စကားကြောင့် လူထွားကြီး အံ့သြသွားကာ ဘေးဘီသို့ လှည့်ပတ်ကြည့်လိုက်သည်။ သူတို့ ဘေးပတ်လည်တွင် အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်နေသည့် လူအချို့အား တန်းတွေ့သွားပါ၏။

ထိုလူများအားလုံးက ဆေးပင်အား လိုချင်နေကြ

သည်မှာ သံသယဝင်စရာပင် မလိုပါ ။

သူ မျက်မှောင်ကြုံ့သွားပြီးနောက် နှာခေါင်းရှုံ့၍ ဆိုသည်။

" ဆယ်စက္ကန့်အတွင်း ထွက်မသွားတဲ့သူမှန်သမျှ သေရမယ်သာမှတ် "

စကားဆုံးသည်နှင့် သူ့ထံမှ လူသတ်အရိပ်အငွေ့ ချက်ချင်းထွက်လာ၏။

မသေမျိုးသခင်ကြီးတစ်ယောက်၏ လူသတ်အရိပ်အငွေ့မှာ အမှန်တကယ်လည်း ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှပါသည်။

ဘေးတွင် ကြည့်နေသူများမှာလည်း ၎င်းလူသတ်အရိပ်အငွေ့ကို အာရုံခံမိကာ ချက်ချင်း နောက်ဆုတ်သွားကြ၏။

လူထွားကြီးက ၎င်းကိုကြည့်ပြီး လှောင်ပြုံးဖြင့်ဆိုသည်။

" ပုရွက်ဆိတ်တွေ .... "

ထို့နောက် သူ အဘိုးအိုဘက်လှည့်၍ ထပ်ပြောရန် ပြင်လိုက်စဥ်မှာပင် မလှမ်းမကမ်း၌ ရှိနေသည့် လောထျန်းဆီ အကြည့်ရောက်သွားပါ၏။

" ဟင်.. မင်းက မသွားသေးဘဲ ဘာလုပ်နေတာလဲ "

လူထွားကြီး မျက်မှောင်ကြုံ့ရင်း မေးလိုက်သည်။

လောထျန်းက သူ့အမေးအား မထူးခြားဟန်ဖြင့်သာ ပြန်ဖြေပါ၏။

" ငါ အဲ့ဆေးပင်ကို စိတ်မဝင်စားဘူး ။ ဒီတိုင်းပဲ အနားကနေဖြတ်လာမိတာ .. ငါ့ကို စိတ်ထဲမထားနဲ့ "

လောထျန်း အမှန်တကယ်လည်း လိမ်ပြောနေခြင်း မဟုတ်ပါ ။

ထိုဆေးပင်တွင် အရှုပ်အထွေးအရောင်အဝါ ပါသည်ကို သူ တွေ့ပြီးဖြစ်သော်လည်း ... ၎င်း အရှုပ်အထွေးအစွမ်းက သူ့အတွက် အလွန်နည်းနေပုံပေါ်ပါသည်။

ထို့အပြင် သူ့ကိုယ်ပိုင် အရှုပ်အထွေးမြေထဲ၌ ချစိုက်ထားသည့် မသေမျိုးဆေးပင်များလည်း ပေါများစွာ

ရှိနေသေးပါ၏။

သို့ဖြစ်ရာ ထိုသို့သော မဖြစ်စလောက် ဆေးပင်မျိုးကို သူ စိတ်မဝင်စားပါ ။

သို့သော် လူထွားကြီးက သူ့စကားကိုကြားပြီး လှောင်ပြုံးဖြင့် ပြန်ပြောပါသည်။

" ကောင်လေး ... မင်းက ငါ့ကို အ တယ်များထင်နေတာလား ။ ငါ မင်းကို အခွင့်အရေးတစ်ကြိမ် ပေးခဲ့တယ်နော် ။ ဒါတောင် မင်းကို တန်ဖိုးမထားခဲ့ဘူး ။ အခုထိလဲ ထွက်မသွားသေးဘူးဆိုတော့.. မင်း သေလိုက်တော့ "