← Chapters

ကြည့်ကြည့်လို့ရမလား

Vol. 9 Ch. 87

ကြည့်ကြည့်လို့ရမလား

Vol. 9 Ch. 87

ဒီတံလျှပ်ရုပ်စုတ်က သူ့ဆရာအပေါ်ထားတဲ့ ခံစားချက်များက အတုအယောင်လို့ ပြောရဲတယ်လား။ ပြီးတော့ သူ့ရဲ့ဆရာကို ကယ်တင်လို့ မရတော့ဘူးတဲ့လား။

ထိုအကြောင်းကို တွေးလိုက်ရုံနှင့် လီချင်းရန် ဒေါသထွက်လာသည်။

ဆွေးနွေးစရာ ဘာမှ မရှိပေ။

သူ၏ဆရာကို ကယ်တင်ခြင်းမှ သူ့ကို တားဆီးရန် ကြိုးစားပါက ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် ခုတ်ချပစ်လိုက်မည် ဖြစ်သည်။

အကြီးအကဲ ကျုံ ရှာတွေ့ခဲ့သော ကျမ်းလိပ်က မှိန်ဖျော့ဖျော့ တောက်ပနေပြီး ပဉ္စမထပ်ရှိ ပြည့်ကျပ်နေသော စင်များကြားတွင်ပင် လွယ်ကူစွာ မြင်တွေ့နိုင်သည်။

လီချင်းရန် ဂရုတစိုက် ကောက်ယူပြီး အကြောင်းအရာများကို လှန်လှောကြည့်လိုက်သည်။

၎င်းက ဆေးဖော်စပ်ခြင်းဆိုင်ရာ ကျမ်းဖြစ်ပြီး အတွဲနှစ်ခု ခွဲထားသည်။ ပထမတွဲတွင် ဆေးလုံးများ သန့်စင်ခြင်း ပညာရပ်များ ပါရှိသည်။ ဒုတိယတွဲတွင် ဆေးဖော်စပ်နည်း သုံးခုကို မှတ်တမ်းတင်ထား၏။

• ရွှေအကြေးခွံအရေပြားသန့်စင်အမှုန့်

• ဆေးပင်တစ်ရာအဆိပ်ဖြေဆေးလုံး

• နဂါးအရွတ်အရိုးမာဆေးရည်

၎င်းတို့အနက် ဆေးပင်တစ်ရာ အဆိပ်ဖြေဆေးလုံးသည် အဆိပ်အားလုံးကို ပယ်ဖျက်နိုင်သည်ဟု ဆိုကြသည်။

လင်ရှီး တောင်ကြား၏ ဖော်မြူလာများကိုပင် ကျော်လွန်သည်။

သို့သော် ၎င်းမှာ သန့်စင်ရန် မယုံနိုင်လောက်အောင် ခက်ခဲပြီး အထူးသဖြင့် ရှားပါးသော ဝိညာဉ်ဆေးပင် တစ်ရာကျော် လိုအပ်သောကြောင့်ပင်။

သို့တိုင် လီချင်းရန် ဝမ်းသာနေသည်။

ကြီးလေးသော ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတစ်ခု သူ၏ ရင်ထဲမှ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူ ပြုံးလိုက်၏။

“လင်ရှီး တောင်ကြားကို မသွားခဲ့တာ ကံကောင်းတယ်။ သွားခဲ့ရင် ဆရာရဲ့ မိစ္ဆာအဆိပ်ကို ကုသဖို့ နည်းလမ်းကို ရှာတွေ့မှာ မဟုတ်ဘူး။”

“ကျမ်းစာကို မှတ်မိသွားရင် ထွက်သွားလို့ရပြီ...”

အကြီးအကဲ ကျုံက အပြင်ဘက်မှ လှမ်းအော်လိုက်သည်။

လီချင်းရန်က ကျမ်းလိပ်ကို မူရင်းနေရာသို့ ပြန်ထားပြီး ဝင်ပေါက်သို့ လျှောက်လာခဲ့သည်။

“ဒါက တန်ရှင်အနက်ဖွင့်ချက်များကို ကူးယူထားတာ...”

အကြီးအကဲ ကျုံက ကျောက်စိမ်းပြား တစ်ခုကို ပေးရင်း ပြောလိုက်သည်။

“ဒါက ၁၂ နာရီအတွင်း သူ့အလိုလို ပျက်စီးသွားလိမ့်မယ်။ အဲဒီမတိုင်ခင် အကြောင်းအရာတွေကို မှတ်ထားရမယ်။ အဆင်ပြေရဲ့လား။”

“ပြေပါတယ်။”

သူက ကျောက်စိမ်းပြားကို လက်ခံယူပြီး အကြီးအကဲ ကျုံကို ကျေးဇူးတင်ကာ သိုင်းကျမ်းကျောင်းဆောင်မှ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။

မြောက်ဘက်ထိပ်ဖျားပေါ်တွင် ရပ်လျက် သူသည် မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းရှိ တိမ်တိုက်များကို စိုက်ကြည့်နေ၏။

လက်များကို ပျင်းရိစွာ ဆန့်တန်းလိုက်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် သူ စိတ်သက်သာရာ ရသွားလေသည်။

“နောက်တစ်ခုက လိုအပ်တဲ့ ဆေးပင်တွေကို စုဆောင်းရမယ်။ ပြီးတော့ ဆရာကို သတင်းကောင်း ပြောပြရမယ်။ ဒါက သူ့ကို ပျော်ရွှင်စေမှာပဲ...”

သူက တစ်ယောက်တည်း တီးတိုး ရယ်လိုက်၏။

ဂိုဏ်းချုပ် စုချီနျန်ကလည်း သေချာပေါက် ကူညီလိမ့်မည်။ လူတိုင်း ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်ပါက သူ၏ ဆရာ၏ မိစ္ဆာအဆိပ်ကို ကုသရန် နည်းလမ်းကို သေချာပေါက် ရှာတွေ့ပေလိမ့်မည်။ သူ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာသည်နှင့် ဓားကျောင်းတော်သို့ ပြန်လာနိုင်သည်။ ထို့နောက်...

သူ ဆရာ့ကို နေ့တိုင်း မြင်နိုင်လိမ့်မည်... ထိုအတွေး ရောက်လာသောအခါ သူ၏ နားရွက်ဖျားများ နီရဲလာ၏။

ရှက်ရွံ့မှုကို အလျင်အမြန် ဖယ်ရှားလိုက်ပြီးနောက် ခါးတွင်ချိတ်ထားသော ခေါင်းလောင်းကို တီးလိုက်သည်။

နတ်ကြိုးကြာတစ်ကောင်က ချောက်ကမ်းပါးမှ ပျံသန်းလာ၏။

၎င်း၏ ကျောပေါ်သို့ ခုန်တက်ပြီးနောက် ဆရာ ချန်ခဲ့သော ကျောက်စာတိုင်ကို ကြည့်ရှုရန် ဓားတစ်သောင်း တောင်ထွတ်သို့ အရင်ဆုံး သွားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူ လျိုရှားတောင်ထွတ်သို့ ပြန်သွားမည် ဖြစ်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရဲစခန်း၏ စစ်ဆေးမေးမြန်းခန်းအတွင်း...

“ရဲအရာရှိ၊ နားထောင်ပါဦး။ ကျွန်တော် အဲဒီမိန်းကလေးကို မသိပါဘူး...”

“ဟုတ်လား။ ဒါဆို ဘာလို့ သူက မင်းရဲ့ ဟိုတယ်အခန်းထဲမှာ ရောက်နေတာလဲ။ ပြီးတော့ သူက အရွယ် မရောက်သေးဘူးနော်။”

“ကျွန်တော် သူကို သွေးထွက်တာ ရပ်အောင် လုပ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာပါ....”

“ဒါဆို သူရဲ့ အဝတ်အစားတွေကို ဘာလို့ ချွတ်လိုက်တာလဲ။”

“သူရဲ့ ဒဏ်ရာတွေကို စည်းပေးပြီး အပ်စိုက်ကုထုံး လုပ်မလို့ပါ။ ကျွန်တော်က နေပါဦး... ခဏလေး။ ခင်ဗျားက ကျွန်တော် ကလေးတစ်ယောက်ကို မကောင်းတဲ့ အတွေးတွေ တွေးနေတယ်လို့ ထင်နေတာလား။”

“သြော်... ဒါဆို မင်းက အပ်စိုက်ကုထုံး လုပ်တတ်တာလား။ ခင်ဗျား ဆရာဝန်လား...”

“မဟုတ်ပါဘူး...”

“အင်ဟင်း။ ဆက်ပြောပါဦး...”

ရဲအရာရှိက မှတ်စုစာအုပ်ကို ပေါ့ပေါ့ဆဆ လှန်လိုက်ပြီး ချန်ဟွိုက်အန်ကို “ဆက်လိမ်ရန်” လက်ဟန် ပြလိုက်သည်။

ချန်ဟွိုက်အန် စကားမပြောနိုင် ဖြစ်သွား၏။

လင်းလင်လင်ကို လူနာတင်ယာဉ်ဖြင့် ခေါ်ဆောင်သွားပြီး မကြာမီတွင် ရဲများ ရောက်လာခဲ့သည်။

ဟိုတယ်ဝန်ထမ်းများက အခြေအနေကို သတင်းပို့ခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

နေရာအနှံ့ရှိ သွေးကွက်များ၊ အရွယ်မရောက်သေးသော မိန်းကလေးနှင့် ပတ်သက်နေသောကြောင့် သူတို့က သူ့ကို လက်ထိပ်ခတ်ပြီး ချက်ချင်း ဖမ်းခေါ်သွားခြင်းသည် မထူးဆန်းလှ။

“ကျွန်တော် အမှန်အတိုင်း ပြောနေတာပါ။”

ချန်ဟွိုက်အန်က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

“သူ နိုးလာတဲ့အထိ စောင့်ပါ။ ခင်ဗျားတို့ ကိုယ်တိုင် မေးကြည့်လို့ရပါတယ်။”

“အင်းပါ။ ငါတို့ မေးမှာပါ။”

“ဒါပေမဲ့ အဲဒီအချိန်အထိ မင်း ဒီနေရာမှာ ငြိမ်ငြိမ်လေး ထိုင်နေရလိမ့်မယ်။”

ရဲအရာရှိ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ သံသယဖြစ်နေဆဲဖြစ်ပြီး အော်ပြောနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

“ငါ့အသက်နဲ့ လဲရရင်တောင် မင်းကို ယုံမှာ မဟုတ်ဘူး...”

ထိုအခိုက်အတန့်တွင်...

စစ်ဆေးမေးမြန်းခန်း တံခါး ရုတ်တရက် ပွင့်လာ၏။

မုတ်ဆိတ်မွေးနှင့် သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားတစ်ဦး ဝင်လာသည်။

သူက တံဆိပ်ကို ရဲအရာရှိအား ပြလိုက်ရာ ထိုအရာရှိ၏ မျက်နှာ ချက်ချင်း တောင့်တင်းသွား၏။

ရဲအရာရှိက လျင်မြန်စွာ အရိုအသေပေးပြီး ဘေးသို့ တိုးလိုက်သည်။

“ဒီအမှုက အခု ငါတို့ရဲ့ စီရင်ပိုင်ခွင့်အောက်မှာ ရောက်သွားပြီ...”

ထိုလူက သူ့ကို တီးတိုး ပြောလိုက်သည်။

ရဲအရာရှိက ခေါင်းကို ပြတ်သားစွာ ညိတ်ပြီးနောက် အခန်းမှ ထွက်သွားလိုက်သည်။

မုတ်ဆိတ်မွေးနှင့် အမျိုးသားက ချန်ဟွိုက်အန်ဘက်သို့ လှည့်ကာ သူ့ကို စူးစမ်းစွာ ကြည့်ရှုလိုက်သည်။

“ချန်ဟွိုက်အန် ဟုတ်...”

သူ၏ မျက်လုံးများက အမှုတွဲများနှင့် ချန်ဟွိုက်အန်၏ မျက်နှာကြားတွင် လှည့်လည်သွားသည်။

ထို့နောက် သူ တွန့်ဆုတ်သွား၏။

ဘာလားဟ။ ဒီကောင်က ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ချောမောနေရတာလဲ။

ဒါက သဘာဝမကျဘူး။ တစ်ခုခုတော့ မှားနေပြီ။

သူက သုညသုံးလုံး၏ ချန်ဟွိုက်အန်အကြောင်း ထူးဆန်းသော ဖော်ပြချက်များကို ယုံကြည်ရန် စိတ်အား ထက်သန်နေပြီးသား ဖြစ်သည်။

အကြောင်းမှာ ထိုလူကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါမှ စ၍ သူ စိတ်မသက်မသာ ခံစားခဲ့ရသောကြောင့်ပင်။

ဒီလူက ပုံမှန်လူ မဟုတ်ဘူး။

ထို့နောက် ဟိုတယ် အခြေအနေကို အစောပိုင်းက သွားရောက်ကြည့်ရှုပြီးနောက် သူ ခံစားခဲ့ရသည်။

ပိတ်ထားသော တံခါးနောက်ကွယ်မှ ကြီးမားသော မိစ္ဆာစွမ်းအင် ရှိနေ၏။

ဟိုတယ်ဝန်ထမ်းများ တံခါးများကို ပိတ်ထားရန် အသိဉာဏ်ရှိခဲ့ခြင်းသည် အံ့ဖွယ်ပင်။

မဟုတ်လျှင် ထိုအရာက ထွက်ပြေးသွားနိုင်သည်။

တံခါးများနှင့် ပြတင်းပေါက်များပေါ်ရှိ အဆောင်များက အစစ်အမှန် ဖြစ်သည်။

ထိုမိစ္ဆာကို အတွင်း၌ ပိတ်မိစေရန် ထိန်းထားသည့် တစ်ခုတည်းသော အရာများပင်။

သို့တိုင်...

ထိုအဆောင်များ၏ ရင်းမြစ်မှာ လုံးဝကို လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်နေသည်။

“ကျွန်တော့်မှာ အပြစ်မရှိပါဘူး။”

ချန်ဟွိုက်အန်က နောက်တစ်ကြိမ် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ထိုလူက တခြား ရဲအရာရှိတစ်ဦးဟု တွေးကာ သူ ရှင်းပြဖို့ ကြိုးစားသည်။

“ကျွန်တော် မနက်အိပ်ရာနိုးတော့ အဲဒီမိန်းကလေးကို သွေးတွေနဲ့ ကျွန်တော့် တံခါးဝမှာ တွေ့လိုက်တာ။ သာမန် နိုင်ငံသားတစ်ဦးအနေနဲ့ ကျွန်တော် သူကို အဲဒီမှာ သေဖို့ ထားခဲ့လို့ မရဘူးမလား။”

မုတ်ဆိတ်မွေးနှင့် အမျိုးသားက ခြောက်ကပ်ကပ်နှင့် ရယ်လိုက်သည်။

“ချန်ဟွိုက်အန်။ ငါ မင်းကို လုံးဝ ယုံကြည်ပါတယ်။”

“တကယ်လား။”

“ဒါပေါ့...”

ချန်ဟွိုက်အန် မျက်နှာ ကြည်လင်သွား၏။

“ဒါဆိုရင် ကျွန်တော့် ဖုန်းကို ပြန်ပေးလို့ရမလား။”

သူက ချင်းရန်ကလေးကို မတွေ့ရတာ နေ့တစ်ဝက် ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး စိတ်မချမ်းမသာ ဖြစ်နေသည်။

မုတ်ဆိတ်မွေးနှင့် အမျိုးသားက စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားသော်လည်း သူ့ကို ဖုန်း ပြန်ပေးလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူ ချန်ဟွိုက်အန်က မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် စိတ်အားထက်သန်စွာ ခေါက်နေသည်ကို ကြည့်နေသည်။

သူ၏ အမြင်အရ မျက်နှာပြင်က လုံးဝ အနက်ရောင် ဖြစ်နေ၏။

သူ ကြည့်လေလေ၊ ပို၍ စိတ်ရှုပ်ထွေးမှု ပိုနက်ရှိုင်းလာလေလေ ဖြစ်သည်။

ဒီဖုန်းက... ပုံမှန် မဟုတ်ဘူး။

ဒါက မိစ္ဆာရတနာ ဒါမှမဟုတ် ဝိညာဉ်ပစ္စည်းများလား။

စိတ်ဝိညာဉ် ချီစွမ်းအင် ပြန်လည်နိုးထခြင်းနောက်ပိုင်းတွင် ဆန်းကြယ်သော အရာအားလုံး ပေါ်လာခဲ့သည်။

အချို့မှာ မိစ္ဆာရတနာများ ဖြစ်သည်။

မိစ္ဆာ၏ လွှမ်းမိုးမှုဖြင့် ပျက်စီးနေသော အရာဝတ္ထုများဖြစ်ပြီး လူသားများကို မိစ္ဆာအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်စွမ်းရှိသည်။

အခြားအရာများမှာ ဝိညာဉ်ပစ္စည်းများ ဖြစ်ပြီး အမျိုးမျိုးသော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော စွမ်းအားများ ပိုင်ဆိုင်သည်။

၎င်းတို့ကို ကျင့်ကြံသူများက အလွန် ရှာဖွေကြလေသည်။

ချန်ဟွိုက်အန်၏ ဖုန်းက ဝိညာဉ်ပစ္စည်း ဖြစ်ပါက အများကြီး ရှင်းပြနိုင်၏။

ဟိုတယ်တံခါးများပေါ်ရှိ အဆောင်များ။

မိစ္ဆာကို ပိတ်လှောင်ထားသော အတားအဆီး။

အရာအားလုံး လုံးဝ သင့်လျော်နေသည်။

ဒီသီအိုရီကို စမ်းသပ်ရန် လွယ်ကူသော နည်းလမ်းရှိသည်။

ချည်နှောင်ထားသော ဝိညာဉ်ပစ္စည်းကို သတ်မှတ်ထားသော ပိုင်ရှင်ကသာ အသုံးပြုနိုင်သည်။

သို့သော် မချည်နှောင်ရသေးပါက မည်သူဆို အသုံးပြုနိုင်၏။

စဉ်းစားပြီးနောက် မုတ်ဆိတ်မွေးရနှင့် အမျိုးသားက ပေါ့ပေါ့ဆဆ ထရပ်ပြီး လျှောက်လာခဲ့သည်။

ဖော်ရွေသော အပြုံးဖြင့် သူက ပြောလိုက်သည်။

“ချန်ဟွိုက်အန်။ မင်းရဲ့ ဖုန်းမော်ဒယ်က တော်တော်နိမ့်တာပဲ။ နှစ်တွေအကြာကြီး သုံးခဲ့ရမှာပေါ့။”

ထို့နောက် သူ၏လက်ကို ဆန့်တန်းကာ မေးလိုက်သည်။

“ကြည့်ကြည့်လို့ ရမလား။”

All Chapters