ဒါဆို သူသိလား မသိဘူးလား

“ကျွန်တော့် ဖုန်းကို ကြည့်မလို့လား။”

ချန်ဟွိုက်အန် မျက်တောင်ခတ်လိုက်ပြီး စိတ်ရှုပ်ထွေးနေသည်။

သူက ပခုံးတွန့်ပြီး ဂိမ်းမှ ထွက်ကာ ဖုန်းကို မုတ်ဆိတ်မွေးနှင့် အမျိုးသားထံ ပေးလိုက်သည်။

သူ၏ ဖုန်းတွင် မရိုးသားသော အရာများ မရှိပေ။

ဘာများ ဝှက်ထားစရာ လိုမည်နည်း။

ထို့အပြင် ယခုက စစ်ဆေးမေးမြန်းမှု လုပ်ငန်းစဉ်၏ အစိတ်အပိုင်း ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူ ယူဆသည်။

ဖြောင့်မတ်သော လူက မည်သည့်အရာကိုမျှ မကြောက်ပေ။

သူက သံသယဖြစ်ဖွယ် ကောင်းလောက်အောင် ဖြောင့်မတ်သူဖြစ်သောကြောင့် စိုးရိမ်စရာ မရှိပေ။

မုတ်ဆိတ်မွေးနှင့် အမျိုးသား လော်ရှီးဖော်က ဖုန်းကို ပေါ့ပေါ့ဆဆ ကြည့်လိုက်သည်။

အသေအချာပင် မျက်နှာပြင်က ပုံမှန် အကြောင်းအရာများကို ပြသနေသည်။

၎င်းသည် ချန်ဟွိုက်အန်၏ လက်ထဲတွင် ရှိစဉ်ကကဲ့သို့ မှောင်မိုက်နေခြင်း မရှိပေ။

မြူခိုးလွှာတစ်ခု ဖယ်ရှားလိုက်သကဲ့သို့ပင်။

ဒါက တကယ်ပဲ ချည်နှောင်ထားတဲ့ ဝိညာဉ်ပစ္စည်း ဖြစ်မယ်။ ဒီကောင်လေးရဲ့ ကံက အတိုင်းအဆမဲ့ပဲ။

အတွင်းစိတ်၌ လော်ရှီးဖော်က သံသယများကို အတည်ပြုလိုက်သည်။

အပြင်ပန်းတွင်မူ သူက ဖုန်းကို ခဏကြာအောင် စစ်ဆေးဟန်ဆောင်ပြီးမှ ပြန်ပေးလိုက်သည်။

“ဟေး။ ဒါက ငါ့ဖုန်းနဲ့ တံဆိပ်တူနေတာပဲ...”

သူက ပေါ့ပေါ့တန်တန် မှတ်ချက်ပေးလိုက်သည်။

“ဒါပေမဲ့ ဘက်ထရီက အရမ်းမြန်မြန် ကုန်တယ်။ ငါ့ဟာကို မကြာခင် လဲရတော့မယ် ထင်တယ်။”

“ဟုတ်တယ်မလား။”

ချန်ဟွိုက်အန်က ထိုမကျေနပ်ချက်ကို ချက်ချင်း လက်ခံလိုက်သည်။

“ကျွန်တော့်ဟာကလည်း အရမ်းမြန်မြန် ကုန်တာ။ လဲလို့ရရင် လဲချင်တယ်။ ဒါပေမဲ့...”

လော်ရှီးဖော် မျက်လုံးများကို ကျဉ်းလိုက်၏။

ဖုန်း၏ မျက်နှာပြင်သည် ခုနက အတိုင်းသား မြင်နေရသည်။

သို့သော် ချန်ဟွိုက်အန်၏ လက်ထဲသို့ ပြန်ရောက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် မြူခိုးများ ဖုံးလွှမ်းသွားပြန်သည်။

ထို့အပြင် ပိုအရေးကြီးတာက...

သူ ဘာပြောလိုက်တာလဲ။

“လဲလို့ရရင်....”

၎င်းမှာ သူ လဲချင်သည်ကို ဆိုလိုသော်လည်း အကြောင်းတစ်ခုခုကြောင့် မလဲနိုင်ဟု အဓိပ္ပာယ်ရပေသည်။

အတည်ပြုလိုက်ပြီ။ ဒီဖုန်းက ချည်နှောင်ထားသော ဝိညာဉ်ပစ္စည်းပဲ။

ဟိုတယ်အခန်းထဲမှ မိစ္ဆာကို မေ့ထားတော့။

ချန်ဟွိုက်အန်ကိုယ်တိုင် ထိုပစ္စည်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်းကပင် သူ့ကို ခေါ်ယူရန် အဓိကပစ်မှတ် ဖြစ်စေသည်။

“ဒါနဲ့... ဟွိုက်အန်၊ မင်းရဲ့ ဟိုတယ်ကို ငါ အစောပိုင်းက ဝင်ကြည့်ခဲ့တယ်”

လော်ရှီးဖော်က ခေါင်းစဉ်ကို ပိုင်နိုင်စွာ ပြောင်းလိုက်သည်။

“မင်းရဲ့ တံခါးပေါ်က အဆောင်ကို ဘယ်ကရတာလဲ။ တော်တော် လက်ရာမြောက်တဲ့ပုံပဲ။”

“သြော်.. အဲဒါလား။”

ချန်ဟွိုက်အန်က ခေါင်းကုတ်ရင်း ရယ်မောလိုက်သည်။

“အပျော် ကပ်ထားတာ။ ဂိမ်းထဲက ပစ္စည်းပါ။”

“ဂိမ်းထဲကပစ္စည်း ဟုတ်လား။”

“ဟုတ်တယ်။ အစစ်နဲ့ တူတယ်မလား။ ကျွန်တော် အဲဒါ အလုပ်ဖြစ်မလားဆိုပြီးတော့ စမ်းသပ်မှုတောင် လုပ်ခဲ့သေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ ရူးကြောင်ကြောင် ကိစ္စလေးပဲ ဖြစ်နေတာ ဆိုးတာပေါ့။ ဟားဟား...”

ကွက်တိပဲ။ လော်ရှီးဖော်၏ စိတ်ထဲတွင် ချက်ခနဲ မြည်သွားသည်။

ဂိမ်း၊ ဖုန်း၊ ပြီးတော့ အဆောင်တွေ...အရာအားလုံး ကိုက်ညီနေတယ်။

သူက ချန်ဟွိုက်အန်၏ ဖုန်းကို အစောပိုင်းက စစ်ဆေးကြည့်သောအခါ ဂိမ်း ထည့်သွင်းထားသည် မရှိပေ။

ဒီကောင်လေးရဲ့ ဖုန်းကလည်း အရမ်း သန့်နေတယ်။ ဓာတ်ပုံတစ်ပုံတောင် မရှိဘူး။

ထို အဆောင်များက အစစ်အမှန် ဖြစ်သော်လည်း သူ မည်သို့ သုံးရမည်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မသိပေ။

ထျန်းမင်တောင်ဝံပုလွေ မိစ္ဆာအဖြစ်အပျက်သည် ထိုအဆောင်များထဲမှ တစ်ခု အလိုအလျောက် အသက်ဝင် သွားခြင်းကြောင့် ဖြစ်နိုင်ဖွယ်ရှိသည်။

ထိုအရာက ဟိုတယ်အခန်းထဲမှ မိစ္ဆာသည် အဘယ်ကြောင့် အပြင်အထွက်ရဲရသည်ကိုလည်း ရှင်းပြသည်။ အဆောင်များ ပိတ်လှောင်ထားသောကြောင့်ပင်။

အရာအားလုံး ယခုတွင် နားလည်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

သို့တိုင် ပြဿနာတစ်ခု ရှိနေသေးသည်။

ချန်ဟွိုက်အန်ကို အမျိုးအစားခွဲခြားရန် အလွန် ခက်ခဲသည်။

ထို့ပြင် ကမ္ဘာလောက၏ အမှန်တရားအကြောင်း သူ့ကို မည်မျှ ပြောပြသင့်သနည်း။

ယခင် ဓားကိုင်ဆယ်ကျော်သက်ကဲ့သို့ အလွန်အကျွံ အစွမ်းထက်ပြီး ကိုင်တွယ်ရခက်သော သူနှင့် မတူဘဲ ချန်ဟွိုက်အန်ကိုယ်တိုင်က တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းရည် တစ်စုံတစ်ရာ ရှိပုံနေ မပေါ်ပေ။ ထိုအစား သူသည် ဝိညာဉ်ပစ္စည်းကို အသက်သွင်းရန် သော့ချက်မျှသာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် လော်ရှီးဖော်က ထိုမျှ တန်ဖိုးရှိသော ပိုင်ဆိုင်မှုကို လက်လွှတ်မခံနိုင်ပေ။

ထိုကဲ့သို့ လွယ်လွယ်ကူကူ လှည့်စားနိုင်သော ကောလိပ်ကျောင်းသားကို ကြည့်ရင်း လော်ရှီးဖော် ခဏမျှ ဆွေးနွေးလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူ့ကို ခေါ်ယူရန် တိုက်တွန်းလိုစိတ်ကို မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ပေ။

လည်ချောင်းကို ရှင်းလိုက်ပြီး သူက ပြောသည်။

“အဟမ်း။ ဟွိုက်အန်၊ ငါ့ကောင်.... မင်းရဲ့ အဆောင်တွေကို တကယ် စိတ်ဝင်စားတယ်။”

“လိမ်ပြောတာ မဟုတ်ဘူး။ အဲဒီလိုပစ္စည်းတွေကို စုဆောင်းရတာ ငါ ကြိုက်တယ်။ ဒီတော့... မင်း ငါ့ကို နည်းနည်း ရောင်းချင်လား။”

“ကျွန်တော့်ရဲ့ အဆောင်တွေကို ဝယ်ချင်တာလား။”

ချန်ဟွိုက်အန်က လော်ရှီးဖော်ကို သံသယဖြင့် စောင်းကြည့်လိုက်သည်။

သာမန် အလှဆင်အဆောင်ကို... ဒီလူက ဒါကို ဝယ်ချင်တာလား။ ထူးဆန်းလိုက်တာ။

“ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်ဟာတွေက ကြေနေပြီ...”

“အာ..ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး။ အဆင်ပြေပါတယ်။”

လော်ရှီးဖော်က လျင်မြန်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ငါ ပိုပြီးတော့ စိတ်ဝင်စားတာက သူတို့ရဲ့ ယဉ်ကျေးမှုဆိုင်ရာ အရေးပါမှုကိုပါ။ ကြေကြေ၊ မကြေကြေ အရေးမကြီးပါဘူး...”

သူက စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် ပြုံးပြလိုက်သည်။

ချန်ဟွိုက်အန် ပို၍ပင် သံသယဝင်လာသည်။

သူသာ ယဉ်ကျေးမှု သမိုင်းကို လေ့လာနေသည်ဆိုလျှင် အရေးအကြောင်းပါသော အဆောင်များကို တကယ်တမ်း လိုချင်မည်လား။

တစ်ခုခုတော့ လွဲနေပြီ။

သူ မျက်လုံးများကို ကျဉ်းလိုက်ပြီး အခြေအနေကို စမ်းသပ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

“ကျွန်တော် ဘယ်လို ဈေးဖြတ်ရမှန်းတောင် မသိဘူး...”

သူက ပေါ့ပေါ့ဆဆ ပြောလိုက်သည်။

“ခင်ဗျားပဲ ဈေးနှုန်း သတ်မှတ်ပေးပါလား။”

လော်ရှီးဖော် တွန့်ဆုတ်သွား၏။

“အမ်... ယွမ် ၁၀၀၀ ဆိုရင်ကော။”

ချန်ဟွိုက်အန်က သူ့ကို တိတ်ဆိတ်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။

သူ၏ နှလုံးခုန်နှုန်း မြန်လာသည်။

သူ အရမ်း ဈေးနှိမ်နေတာလား။

“ကောင်းပြီလေ။ ယွမ် ၁၀၀၀၀...”

လော်ရှီးဖော်က အမြန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

“ဒါတွေကို တကယ် သဘောကျလို့ပါ...”

ချန်ဟွိုက်အန် ယခုထိ စကားမပြောသေးပေ။

တစ်ခုခု မှားနေသည်။

ဥပဒေစိုးမိုးရေး အရာရှိ ဖြစ်ပုံရသော လူတစ်ဦးက ရုတ်တရက် သူ့ကို စစ်ဆေးမေးမြန်းခြင်း ရပ်လိုက်ပြီး သူ့၏ အဆောင်များပေါ်တွင် စွဲလမ်းနေသည်။

၎င်းက သံသယ ဖြစ်စရာထက်ကို ပိုနေလေပြီ။

ဒီ အဆောင်တွေက တကယ်တမ်း အသုံးဝင်တာလား။ ဒီတစ်လျှောက်လုံး သုံးတာ မှားနေခဲ့တာလား။

လော်ရှီးဖော်က အံကြိတ်ကာ သူ၏ ကမ်းလှမ်းချက်ကို ထပ်မံ၍ မြှင့်လိုက်သည်။

“ယွမ် တစ်သိန်း၊ ဒါက အမြင့်ဆုံးပဲ...”

ထိုအချိန် ချန်ဟွိုက်အန်က အဆောင်များ၏ တကယ့်တန်ဖိုးကို တကယ် သိနေသည်လား၊ သို့မဟုတ် သူ့ကို ဟာသလုပ်နေသည်လား သူကိုယ်တိုင်ပင် မသေချာတော့ပေ။

“သဘောတူတယ်...”

ချန်ဟွိုက်အန်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် တောက်ပသော အပြုံးတစ်ခု လင်းလက်သွား၏။

ပိုက်ဆံက သူ၏ အကောင့်ထဲသို့ ရောက်သည်နှင့် သူက အဆောင် တစ်ခုကို လော်ရှီးဖော်၏ လက်ပေါ်သို့ ကပ်လိုက်သည်။

လော်ရှီးဖော် တွန့်သွား၏။

သူ၏ ဒူးများပင် တုန်ယင်လုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။

အကြောင်းမှာ သူ၏ လက်ထဲတွင် ကောင်းကင်မိုးကြိုးကို ခေါ်နိုင်စွမ်းရှိသော မိုးကြိုးအဆောင် ရှိနေ၍ပင်။

အကယ်၍ ၎င်းသာ အသက်ဝင်ပါက သူ ချက်ချင်း မိုးကြိုးပစ်ခံရပေလိမ့်မည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် ဘာမှ မဖြစ်ခဲ့ပေ။

လော်ရှီးဖော် တိတ်ဆိတ်စွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

“ဟွိုက်အန်၊ သူငယ်ချင်း... တခြားဟာများ ရှိသေးလား။ နောက်ထပ် နည်းနည်းလောက် ရောင်းပေးနိုင်မလား။”

သူ အများအပြား ဝယ်ယူရန် မျှော်လင့်ခဲ့သည်။

ရုံးချုပ်သို့ တင်ပြရန် တစ်ခု၊ လေ့လာရန် တစ်ခု၊ ထို့နောက် ကိုယ်ပိုင်အသုံးပြုရန် အနည်းငယ်။

သို့သော် ချန်ဟွိုက်အန်က ခေါင်းကိုသာ ယမ်းလိုက်သည်။

“ကျွန်တော်လည်း ဒီအဆောင်တွေကို အရမ်းကြိုက်တယ်။ နောက်တော့ ခင်ဗျားကို ပိုပြီးတော့ ရောင်းပေးပါ့မယ်။”

လော်ရှီးဖော်က ယခုအတွက် လက်လျှော့ရန်မှလွဲ၍ အခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။

ရဲစခန်း အပြင်ဘက်တွင် လော်ရှီးဖော်နှင့် ချန်ဟွိုက်အန်တို့ လမ်းခွဲကြသည်။ မထွက်ခွာခင် လော်ရှီးဖော်က သူ့ကို ကတ်တစ်ခု ပေးလိုက်သည်။

“ဟွိုက်အန်။ မင်း ထူးဆန်းတဲ့ ကိစ္စမျိုး ကြုံလာရင် ဒီလိပ်စာမှာ ငါ့ကို လာရှာလိုက်။”

ချန်ဟွိုက်အန်က ကတ်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

၎င်းတွင် ဘီကီနီ ဝတ်ထားသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးနှင့် “ဝန်ဆောင်မှုများ” စာရင်းကို ဖော်ပြထား၏။

[ ကျောင်းသူ မော်ဒယ်များ၊ ရုံးဝန်ထမ်း အမျိုးသမီးများ၊ အိမ်အရောက် ဝန်ဆောင်မှု။ ကျေနပ်မှု အာမခံသည်။ အခုပဲ ဖုန်းခေါ်လိုက်ပါ။ xxxxxxxx ]

“ဆောရီး... မှားသွားတယ်။”

လော်ရှီးဖော်က စိတ်မသက်မသာ ပြန်ယူပြီး အခြားတစ်ခုနှင့် အစားထိုးလိုက်သည်။

[ နဂါးပျံအင်တာနက်ကဖေး။ အမြဲတမ်း ဖွင့်လှစ်၊ RTX 9080 GPUs၊ ကိုယ်ပိုင်ခန်းများနှင့် VIP အခန်းများ ပါဝင်။ လိပ်စာ - xxxxxxxx ]

ချန်ဟွိုက်အန် - “...”

ဒါဆို ဒီလူက အဆင့်မြင့် အရာရှိ မဟုတ်ဘူး။ သူက အင်တာနက်ကဖေး ပိုင်ရှင်လား။

မဟုတ်သေးဘူး။

ဒါက အရမ်း သံသယဖြစ်စရာ ကောင်းနေတယ်။

သူက ရဲတွေကို ဖယ်ရှားပြီး သူ့ကို လွှတ်ပေးနိုင်သော အခွင့်အာဏာ ရှိနေတာ ရှင်းနေတာပဲ။

အင်တာနက်ကဖေးက ဖုံးကွယ်ထားသော သရုပ်တစ်ခုပဲ ဖြစ်ရမယ်။

“ဒါပေါ့...”

ချန်ဟွိုက်အန်က ပြောပြီး ထူးခြားသော အပြုံးဖြင့် ကတ်ကို သူ၏ အိတ်ထဲ ထည့်လိုက်သည်။

ထို့နောက် စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောဘဲ တက္ကစီတစ်စီးကို တားလိုက်သည်။

သူ၏ ဖုန်း ဘက်ထရီ ကုန်လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီး အားသွင်းရန် ဟိုတယ်သို့ ပြန်သွားရန် လိုအပ်သည်။

သူ နေထိုင်ရန် နေရာအသစ်တစ်ခုကိုလည်း စတင် ရှာဖွေရန် လိုအပ်ပေသည်။

လော်ရှီးဖော်က တက္ကစီ မောင်းထွက်သွားသည်ကို ကြည့်ပြီး စိတ်ပျက်စွာ ခေါင်းကုတ်လိုက်သည်။

ခုနက အကြည့်က ဘာလဲ။

ချန်ဟွိုက်အန်က တကယ်တမ်း ဘာဖြစ်နေလဲဆိုတာ သိနေတာလား။

ဒါမှမဟုတ် သူ လုံးဝ မသိတာလား။

သူက ညည်းတွားလိုက်ပြီး ဆံပင်များကို လက်ဖြင့် ထိုးဖွလိုက်သည်။

“ဒီတော့ သူ အဆောင်တွေကို ဘယ်လို သုံးရမယ်ဆိုတာ တကယ် သိလား မသိဘူးလား။”