အခန်း (၅၁၄-၅၁၅)

Chapter 514

လုရှင်းချန်၏ မတော်တဆ ၂

တာလို့ ပါးစပ်ဖွင့်လိုက်သော်လည်း လုရှင်းချန်သည် စိတ်ဓာတ်ကျနေပုံရသည်ကို သတိပြုမိသဖြင့် သူ လျင်မြန်စွာ ပြန်ဖြေသည်၊၊

“ကောင်းပြီလေ… ဒါဆို”

သူသည် ထွက်ခွာရန် လှည့်လိုက်သော်လည်း မထွက်ခွာမီ တုံ့ဆိုင်းနေရင်း ထပ်ပြောသည်၊၊

“ဟေး... ညီလေး စိတ်ထဲမကောင်းတာ တစ်ခုခုရှိရင်လည်း ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ထားလိုက်ပါ။ အစ်ကိုရှန်က ငါ့ကို ဝိုင်ဖြူတစ်ပုလင်း ပေးထားတာ အတော်ကြာပြီ။ ငါ သိမ်းထားတယ်—တစ်ခွက်လောက် သောက်ကြမလား”

“မသောက်တော့ဘူး”

လုရှင်းချန်သည် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ ငြင်းပယ်လိုက်သည်။

“ကောင်းပြီလေ”

တာလို့ ထွက်သွားရန် လှည့်လိုက်သောအခါ လုရှင်းချန်၏ စိတ်ရှုပ်နေသော အမူအရာသည် တွန့်ဆုတ်မှုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ထို့နောက် သူ ရုတ်တရက် ပြောသည်–

“မင်းရဲ့ သွေး-ကီစွမ်းရည်က ပြန်လည်ကောင်းမွန်နိုင်စွမ်း အားကောင်းတယ်လို့ လူသိများတယ်။ မင်းရဲ့ သွေးစွမ်းအင် ပိုအားကောင်းလေ၊ မင်းရဲ့ ခွန်အားပိုကြီးလေပဲ။ ဆိုလိုတာက မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အသက်ဓာတ် အလွန်မြင့်မားတယ်။ တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရရင်၊ ပတ်ဝန်းကျင် ကြမ်းတမ်းမှု၊ အမှောင်ကျူးကျော်မှုနဲ့ အာရုံကြော မလှုပ်ရှားနိုင်ခြင်းကို မင်းရဲ့ ခံနိုင်ရည်က စွမ်းအားရှင်အများစုထက် ပိုအားကောင်းသင့်တယ်။ ဒါက... မင်းကို အနက်ရောင် မြူခိုး ဒါမှမဟုတ် ထူးဆန်းတဲ့ သတ္တဝါတွေရဲ့ သွေးပဲစေ့တွေက ထွက်တဲ့ အဆိပ်အတောက်တွေကို ပိုခံနိုင်ရည် ရှိနိုင်တယ်လို့ မင်း မထင်ဘူးလား။ ဟုတ်ပါတယ်... ဒါ ငါ့ရဲ့ ခန့်မှန်းချက်သက်သက်ပါ”

တာလို့ တဒင်္ဂမျှ အံ့အားသင့်သွားသည်။ လုရှင်းချန် ဆိုလိုသည့်အရာကို သူ နားလည်ပေသည်။ အနက်ရောင် မြူခိုးနှင့် သေဆုံးသွားသော ထူးဆန်းသည့် သတ္တဝါများမှ ရသော အနီရောင်သွေးပဲစေ့များသည် ခန္ဓာကိုယ်နှင့် စိတ်နှစ်ခုလုံးကို ပြင်းထန်စွာ ထိခိုက်စေနိုင်သည်။ လူအများစုသည် ဟန်ချက်ညီအောင် ထိန်းထားရန် လိုအပ်သည်—သို့သော် သူ့လို စွမ်းအားရှိသူအတွက် ခံနိုင်ရည်ကန့်သတ်ချက်က ပိုမြင့်မားနိုင်သည်။

ဆိုလိုသည်မှာ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ-အမျိုးအစား စွမ်းရည်များသည် အလားအလာ နည်းပါးပုံရသော်လည်း အမှောင်ထဲတွင် အမှန်တကယ်တွင် ရှင်သန်မှုနှုန်း ပိုမြင့်နိုင်သည်။ ပြန်စဉ်းစားကြည့်လျှင် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာစွမ်းရည် အသုံးပြုသူမျာသည် တိုက်ပွဲမှတစ်ဆင့် အဘယ်ကြောင့် ပိုမို အားကောင်းလာသည်ဆိုခြင်းမှာ အဓိပ္ပာယ်ရှိလာသည်။

တာလို့ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး လုရှင်းချန်ကို လှည့်ကြည့်ကာ “သဘောပေါက်ပြီ။ ငါ ဒါကို မှတ်ထားလိုပ်မယ်”

ထို့နောက် သူ ထွက်ခွာရန် လှည့်လိုက်သည်။

လုရှင်းချန်သည် သူ ထွက်သွားသည်ကို ကြည့်ပြီးနောက် သက်ပြင်းကို လေးနက်စွာ ချလိုက်သည်။ ထို့နောက် တစ်ဖန် သူ၏ အကျီလက်ကို မတင်လိုက်သည်။

သူ၏ အကြည့်အောက်တွင်၊ အနက်ရောင် စိမ်းပြာရောင် အစက်အပြောက်များသည် သူ၏ လက်ကောက်ဝတ်တစ်လျှောက် တွားသွားနေသည်—နူးညံ့သော မှိုမျှင်များသည် သူ၏ အရေပြားတစ်လျှောက် ထူးဆန်းစွာ ပျံ့နှံ့နေသည်။

“ဒီဘဝမှာတော့... ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းကြောင်းက ငါ့အတွက် ဒီနေရာမှာပဲ အဆုံးသတ်သွားပြီ ထင်တယ်...”

သူသည် ခေါင်းကို မော့ပြီး သန့်ရှင်းစင်ကြယ်သော အခန်း—သူ၏ အလှကြည့်မှန်၊ လက်ဖက်ရည်စားပွဲငယ်၊ လင်းရှန် ပြုလုပ်ပေးထားသော လက်ဖက်ရည်ဖျော်စက်၊ ရှားရှား ပေးထားသော အမွှေးပွအရုပ်တို့ကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် နောက်ထပ် သက်ပြင်းတစ်ချက် မချဘဲ မနေနိုင်ပေ။

“အစ်ကိုလင်း... ငါ တောင်းပန်ပါတယ်”

…

[စကင်ဖတ်ခြင်း ပြီးစီးပါပြီ။ အပူချိန်မြင့် ပလာစမာရောင်ခြည် ဖြတ်တောက်ရေးဖွဲ့စည်းပုံ ပုံကြမ်းကို ရရှိပါပြီ]

[ဝါးမျိုမှုအောင်မြင်သည်- ယန္တရားရင်းမြစ်အမှတ် +၁၂၀။ ယန္တရားဝါးမျိုကျွမ်းကျင်မှု +၄၀]

“ဟူး~”

ဇီးရိုးဒြပ်စင်ဗဟိုဌာနလမ်းကြောင်း အဝင်ဝတွင် လင်းရှန်သည် တပ်ဆင်မှု အပြီးသတ်ရန် တစ်နာရီကျော် အချိန်ယူခဲ့သည်။ နည်းပညာအရ၊ ဤဖွဲ့စည်းပုံသည် စင်္ကြံအတွက် အထူးဒီဇိုင်းထုတ်ထားပြီး၊ စကင်ဖတ်ထားသော ပုံကြမ်းက အတော်လေး ထူးဆန်းသော လျှောတိုက်လျှပ်စစ်လမ်း တည်ဆောက်ပုံကို ဖော်ပြသည်။ သူသည် ၎င်းကို အနန္တရထားပေါ်တွင် အသုံးပြုလိုပါက ပုံကြမ်းကို သင့်လျော်စွာ ပြုပြင်မွမ်းမံရန် လိုအပ်သည်။

သူသည် အချိန်ကို စစ်ဆေးသည်—နံနက် ၂:၀၀ နာရီ ဖြစ်နေပြီ။ သူ၏ တွက်ချက်မှုများအရ နောက်ထပ် မှိုမျှင်လှုပ်ရှားမှုစက်ဝန်းမတိုင်မီ နာရီ ၂၀ ကျော် ကျန်သေးသည်။

“နောက်ထပ် စက်ပစ္စည်းအဟောင်း တချို့ကိုပဲ ရှင်းရမယ်၊ ပြီးရင် ပြန်သွားပြီး အစိတ်အပိုင်းတွေ လုပ်ရမယ်”

ဖြုတ်ချရေးစင်တာမှ ပစ္စည်းများသည် အသင့်ဖြစ်လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ။ သူ ဂရေ့စ်ကို ကိုင်တွယ်ပြီးသည်နှင့် လျှပ်စစ်သံလိုက်အမြောက်ကို တည်ဆောက်ရန် စတင်ရလိမ့်မည်။ ထို့အပြင် တွဲအမှတ် ၁၁ တွင် ယန္တရားလက်နက်တစ်ခု လိုနေသေးပြီး ကျည်ခွံဖိစက်လည်း ရှိသည်...

သူသည် စိတ်ထဲတွင် စစ်ဆေးနေစဉ် သူတို့ ဒီနေရာကနေ လွတ်မြောက်ပြီးတာနဲ့ နေမင်းယာဉ်တန်းကို အနန္တရထားနဲ့ ပေါင်းစည်းဖို့ စဉ်းစားနေခဲ့သည်။ လော့ယန်နဲ့ လီယီတို့က သန်မာတဲ့ လူတွေပဲ။ ဦးလေးဝူ၊ လျောင်မင်နဲ့ အခြား အငြိမ်းစားစစ်သားတွေဟာ သူတို့ကို ကာကွယ်ဖို့ အရာအားလုံးကို စွန့်စားခဲ့ကြတယ်။ လော့ယန်နှင့် အခြားသူတွေသည် လင်းရှန်နောက်ကို လိုက်ဖို့ သူတို့၏ ယာဉ်တန်းတစ်ခုလုံးကို ရထားအဖြစ်တောင် ပြောင်းလဲခဲ့ကြတယ်—ဒီလို ရိုးသားမှုကို သူ ငြင်းပယ်လို့ မရနိုင်ဘူး။

ထို့အပြင် သူသည် သူ၏ စွမ်းအားကို ချဲ့ထွင်ရန် လိုအပ်သည်။ အမှောင်ဒီရေများသည် အာရုဏ်ဦးကို ဝါးမျိုနေသည်—အရာရာသည် ပိုမို ခက်ခဲလာတော့မည်။ လူများ ပိုမို စုစည်းခြင်းသည် မျှော်လင့်ချက် ပိုများခြင်းကို ဆိုလိုပေသည်။

လင်းရှန်သည် နေမင်းယာဉ်တန်းကို လေ့လာခဲ့ဖူးသည်—သူတို့တွင် စက်မှုအဆင့် နျူကလီးယားစွမ်းအင်သုံး ခေါင်းတွဲတစ်ခု ရှိပြီး မက်ဂါဝပ် ၂၀၀ ခန့် ထုတ်ပေးသည်။ တိုက်ကြီးဖြတ်ကျော် ခရီးသွားရန် မလုံလောက်သော်လည်း ကမ္ဘာပျက်ကပ်အခြေအနေတွင် အလွန်တန်ဖိုးရှိသည်။

နေမင်းယာဉ်တန်းသာ ဖီးနစ်အဖွဲ့နဲ့ မပူးပေါင်းပဲ ဝင်ရိုးစွန်းညကို ရှောင်ရှားဖို့ ကြိုးစားခဲ့ရင် သူတို့ရဲ့ အရင်းအမြစ်နဲ့ ယာဉ်အားလုံးကို ရထားနဲ့ ဖလှယ်နိုင်ခဲ့မှာ မဟုတ်ဘူး။

ချီလီရဲ့ ဂျိုကာယာဉ်တန်းက ဘယ်လိုရခဲ့တယ်ဆိုတာလဲက အဲဒီနည်းနဲ့ပဲ။

နေမင်းယာဉ်တန်းမှာ စုစုပေါင်း ၁၁ တွဲ ရှိတယ်။ သူတို့၏ သံချပ်ကာက အနန္တရထားပေါ်က မီကာပေါင်းစပ်သံချပ်ကာလောက် မခိုင်ခံ့ပေမဲ့ လုံလောက်အောင် ခိုင်မာဆဲပင်။ မဟုတ်ရင် သူတို့သည် နှင်းပြင်ကို ဖြတ်ပြီး ယိကျင်းမြို့ကို ရောက်လာနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ တွဲတိုင်းတွင် စက်သေနတ်စင်များနှင့် ဂတ်တလင်စက်အမြောက်များကို တပ်ဆင်ထားသည်။ အခြားလက်နက်အများစုကို မူလယာဉ်တန်းအဖွဲ့ဝင်များက ယူသွားခဲ့ကြသော်လည်း လော့ယန်နှင့် လီယီတို့သည် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်လက်နက်ငယ်များအားလုံးကို ရထားပေါ်သို့ ရွှေ့ထားခဲ့သည်။

လော့ယန်၏ ယာဉ်တန်းတွင် လူ ၃၄ ဦး ရှိပြီး၊ လော့ယန်သည် အဓိကဖြစ်သည်။ သူ၏ စွမ်းရည်သည် အားဖေး၏ စွမ်းရည်ကဲ့သို့ပင် မွန်းစတားမျက်လုံးအမျိုးအစားဖြစ်သည်သူ၏ မျက်လုံးနှစ်လုံးသည် စွမ်းအင်ကို သိုလှောင်ကာ အဝေးကနေ ပေါက်ကွဲစေနိုင်သည်။

အဓိက တိုက်ခိုက်ရေးတပ်ဖွဲ့မှာ မိုးကြိုးလက်သီး စွမ်းအားရှင် လီကွမ်းဝမ်ဖြစ်သည်။ သူနှင့် လော့ယန်တို့နှစ်ဦးစလုံးသည် ရူးသွပ်သူအဆင့် စွမ်းအားရှင်များဖြစ်သည်။ ထို့နောက် အနီးကပ် တိုက်ခိုက်ရေးသမား နှစ်ဦး—အာမင်နှင့် လိုလို၊ နှစ်ဦးစလုံးသည် မျိုးရိုးဗီဇဆင့်ကဲပြောင်းလဲလာသော ကိုယ်ခံပညာရှင်များဖြစ်ပြီး နည်းပညာဆိုင်ရာ အထောက်အပံ့အားလုံးကို ကိုင်တွယ်သည့် ကျန်းရှောင်ဘိုင်အမည်ရှိ နည်းပညာသမားတစ်ဦးရှိသည်။

အဖွဲ့သည် အများအားဖြင့် တက္ကသိုလ်မြို့တော်မှ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများမှ လာကြပြီး၊ အများစုမှာ အင်ဂျင်နီယာ သို့မဟုတ် အားကစား ကျောင်းသားများ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့၏ စွမ်းရည်သည် ခိုင်မာပြီး၊ သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်ထောင်ချောက်များနှင့် ကာကွယ်ရေး လက်နက်များကိုပင် ပြုလုပ်ထားသည်။

လီယီနှင့် လျန်လေး၏ ယာဉ်တန်းတွင် လူပိုများသည်။ စီလန်မြို့တွင် ထိခိုက်မှုများ ဖြစ်ပြီးနောက် ၁၁၀ ခန့် ကျန်ရှိသည်။ ခေါင်းဆောင်များသည် လျန်လေးနှင့် လီယီတို့ လင်မယားဖြစ်သည်။

လျန်လေးတွင် ရှားပါးသော ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ-အမျိုးအစား စွမ်းရည်ရှိသည်—သူ၏ အရေပြားသည် သတ္တုအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်ပြီး အားကောင်းလာကာ သတ္တုစစ်ဝက်ဝံကဲ့သို့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ရရှိစေသည်။ သူ၏ စွမ်းရည် အဆင့်သတ်မှတ်ချက်သည် ၁၁၀၀ ဖြစ်သည်။ တာလို့၏ အဆင့်သတ်မှတ်ချက်မှာ ၁၁၂၀ ဖြစ်သည်—သူတို့နှစ်ယောက်သည် အနီးစပ်ဆုံး ဖြစ်သည်။

လီယီတွင်လည်း စွမ်းရည် ရှိသည်၊၊ သို့သော် အသုံးမဝင်သလောက်နီးပါးဖြစ်သည်။ သူမသည် ရေအောက်တွင် အသက်ရှူနိုင်ပြီး ပျံသန်းနိုင်သည်ကို နောင်မှသာ သိခဲ့ရသည်။ ကိုယ်ဝန်ဆောင်နေသဖြင့် သူမသည် တိုက်ပွဲကို ရှောင်ပြီး နည်းဗျူဟာစီမံသူနှင့် ထောက်ပံ့ပို့ဆောင်ရေး မန်နေဂျာအဖြစ်လှုပ်ရှားသည်၊၊

Chapter 515

ဆွေမျိုး

အဝေးပြေးယာဉ်တန်း၏ တစ်ဝက်သည် လျန်လေး၏ အင်ဂျင်နီယာအဖွဲ့မှ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်ဟောင်းများ ဖြစ်ကြပြီး၊ အများစုမှာ မိသားစုများပါဝင်သည်။ စိတ်ကောင်းရှိသူများ ဖြစ်သဖြင့် သူတို့သည် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် မရှိသူများ—အမျိုးသမီးများနှင့် ကလေးအများအပြား အပါအဝင်—ပိတ်မိနေသော အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ အများအပြားကို ကယ်တင်ခဲ့ကြသည်။

သူတို့ စီလန်သို့ ရောက်ချိန်တွင် ၃ နှစ်မှ ၁၀ နှစ်ကြား ကလေး ၂၀ ကျော် ပါဝင်ခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် စုစုပေါင်းအားဖြင့် ယာဉ်တန်း၏ အဓိက တိုက်ခိုက်ရေးသမားများမှာ လျန်လေး၊ ခွန်အားကြီးသော အလုပ်သမား ၃၀ ခန့်နှင့် နောက်မှ ပါဝင်ခဲ့သည့် အခြားသူအနည်းငယ်တို့ ဖြစ်ကြသည်။ ၁၁၀ ဦးထဲမှ ၆၀ ခန့်က တိုက်ခိုက်နိုင်ပြီး ကျန်သူများမှာ ထောက်ပံ့ပို့ဆောင်ရေးကို ကိုင်တွယ်သည့် အမျိုးသမီးများနှင့် ကလေးများ ဖြစ်ကြသည်။

ယခုအခါ သူတို့ ၁၄၄ ဦးလုံးသည် နေမင်းယာဉ်တန်း၏ ရထားထဲတွင် နေထိုင်ကြသည်။ ၎င်းသည် သူတို့၏ ယခင် နေရာချထားမှုထက် အဆများစွာ ပိုကောင်းသည်—ရွေ့လျားအိမ်တစ်ခုနှင့် အလားသဏ္ဌာန်တူသည်။ မူလအနန္တရထား အဖွဲ့သားများနှင့်ဆိုလျှင် သူတို့တွင် လူ ၁၈၀ နီးပါး ရှိသည်။ ပြင်ပဝတ်စုံများဖြင့် အဆင့်မြှင့်တင်ပြီးနောက် သူတို့တွင် ယခု စွမ်းအားဝတ်စုံ ၁၄၀ ရှိပြီး၊ ကလေးများနှင့် အထောက်အကူပြုဝန်ထမ်းအချို့မှလွဲ၍ လူတိုင်းနီးပါးကို တပ်ဆင်ရန် လုံလောက်သည်—မငြင်းနိုင်သော အားကောင်းသည့် စွမ်းအားပင်၊၊

လင်းရှန်သည် terminal စကင်နာကို ဆက်လက် ဝါးမျိုနေရင အတွေးနက်နေခဲ့ရာမှ ရုတ်တရက် သူ၏ ဆက်သွယ်ရေး ကိရိယာမှ အသံတစ်သံ ထွက်လာသည်–

“ကပ္ပတိန်လင်း… ဒီမှာ တစ်ခုခုဖြစ်နေပြီ”

သူ ချက်ချင်း ရပ်တန့်ပြီး မတ်တပ်ရပ်ကာ သူ၏နောက်တွင် ငိုက်နေသော ကီကီကို နှိုးလိုက်သည်။ သူတို့နှစ်ဦးသည် စက်ဝိုင်းပုံလမ်းကြောင်း၏ အစွန်းဘက်သို့ ပြေးသွားကြသည်။

မကြာမီ၊ သူတို့သည် လော့ယန်၊ အာမင်နှင့် လိုလိုတို့သည် အနီးရှိ ရှင်သန်ရေးအခန်းငယ် ဓာတ်လှေကားမှ ထွက်လာပုံရသော အဖြူရောင်ဝတ်စုံဖြင့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို ဝန်းရံထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သူမ၏ ပုံစံသည် ရှုပ်ပွနေပုံရသော်လည်း ထူးဆန်းစွာ သန့်ရှင်းနေပြီး ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် စက်ယန္တရားများကြားတွင် နေခဲ့ရခြင်းကြောင့် တုန်ယင်နေကာ မျက်လုံးများက ကြောက်ရွံ့မှုဖြင့် ပြူးကျယ်နေပြီး အော်ငိုနေသည်–

“ဂရေ့စ် ဂရေ့စ်… အိမ်တော်ထိန်း… အိမ်တော်ထိန်း”

လင်းရှန်သည် လမ်းလျှောက်သွားပြီး သူမ၏ မျက်နှာနှင့် ခေါင်းပေါ်တွင် ပျက်စီးနေသော မှိုမျှင်အသေးစားများကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ၏ အမူအရာက အေးစက်သွားပြီး လက်ကို မြှောက်ကာ ရိုက်ချရန် အသင့်ပြင်လိုက်သည်။

သို့သော် ကီကီက ရုတ်တရက် တားလိုက်သည်၊၊

“လင်းရှန်… နေဦး မလုပ်နဲ့”

လင်းရှန်က သူမကို လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ထူးဆန်းသော အမူအရာကို တွေ့လိုက်ရသည်။

မျက်ခုံးများ တွန့်ချိုးနေသော သူမသည် အချိန်ခနယူပြီးမှ ပြောလိုက်သည်–

“သူမကို ကျွန်မသိတယ်”

….

“ဝူး~”

ပျားအုံအသိုက်ကြီး၏ ဗဟိုချက်တွင် ထုထည်ကြီးမားသော ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းရေး ဒရုန်းများက ရေစီးသကဲ့သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ရွေ့လျားမျောလွင့်နေကြသည်။ အပေါ်ဘက်တွင် အဖြူရောင်ဆေးခြယ်ထားသော နည်းပညာမြင့် ယန္တရားလက်တံတစ်ခုသည် အဆင့်တိုင်း၏ အခန်းတွင် လှည့်ပတ်ပြီး ရပ်တန့်ကာ အလိုအလျောက် လည်ပတ်နေသည်။

စက်ဝိုင်းပုံ စောင့်ကြည့်ရေး ခန်းမအတွင်းရှိ ဓာတ်လှေကားအနီးတွင် အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ကွေးကွေးလေး ထိုင်နေပြီး ဆေးဖြတ်ထားသူတစ်ဦးကဲ့သို့ တုန်ယင်နေသည်။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ပြတ်တောက်နေသော မှိုမျှင်အချို့ ပြုတ်ကျလာကာ သူမကိုယ်နှင့် ထိမိသောအခါ ကြေမွသွားသည်။ ၎င်းတို့သည် အသက်ဝင်နေပုံ မရတော့ပေ။

ကီကီ၏ စကားများက လော့ယန်အပါအဝင် လူတိုင်း၏ မျက်နှာအမူအရာကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာ ပြောင်းလဲသွားစေသည်။ လင်းရှန်က သူမကို ကြည့်ပြီး

“မင်း သူ့ကို သိလား”

ကီကီသည် မျက်ခုံးများတွန့်ချိုးလျက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ “ကျွန်မ မမှားဘူးဆိုရင် ဒီအမျိုးသမီးကို ထန်ယွမ်လို့ ခေါ်တယ်”

သူမသည် လင်းရှန်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူမ၏ လေသံမှာ သိပ်မကျေနပ်သည့်ပုံ ပေါ်နေသည်။

“သူမက... ဦးလေးရဲ့ ဇနီးပါ”

လင်းရှန်က “ဦးလေးအရင်းလား”

“ဟုတ်တယ်”

“ဒါဆို သူက မင်းရဲ့ အဒေါ် တော်တာပေါ့ မဟုတ်လား”

လင်းရှန်က ပြောလိုက်သည်။

ကီကီက ပခုံးတွန့်လိုက်သည်။

“အဲဒီလိုပဲပေါ့… သူတို့ထဲက ဘယ်သူ့ကိုမှ ငါ သိပ်မမှတ်မိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ယောက်ကတော့... အဆင်ပြေတယ် ထင်တယ်”

သူမ၏ နောက်ခံကြောင့် ကီကီသည် ဝမ်မိသားစုအပေါ် ချစ်ခင်တွယ်တာမှု နည်းပါးပြီး သူတို့နှင့် ဆက်သွယ်မှုကို ရှောင်ရှားခဲ့သည်။ ဝမ်မိသားစုကလည်း ဤတရားမဝင်သမီးအပေါ် အေးစက်သောဆက်ဆံရေးဖြင့် မထီမဲ့မြင်ပြုခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ဤ ဒုတိယအဒေါ်သည် အတော်လေး ကြင်နာသူဖြစ်သောကြောင့် ကီကီသည် သူမကို မှတ်မိနေပြီး လုံးဝ မုန်းတီးနေခြင်းမျိုးတော့မရှိပေ။

လင်းရှန် နားလည်လိုက်သည်။ သူသည် ကီကီ၏ နောက်ခံကို သိသည်။ သူမ၏ အဖေရင်းမှာ ကျင်းဟိုင်၏ အာဏာအရှိဆုံး လုပ်ငန်းစုကြီး၏ ခေါင်းဆောင်၊ လင်းလုံအဖွဲ့၏ ဥက္ကဋ္ဌဖြစ်သည်။ ကမ္ဘာပျက်ကပ်နေ့ မတိုင်မီက လင်းလုံသည် နဂါးနိုင်ငံ၏ ထိပ်တန်းအိမ်ခြံမြေ အင်ပါယာများနှင့် ကမ္ဘာ့ထိပ်တန်းဆယ်ခု စာရင်းဝင် သင်္ဘောကုမ္ပဏီကြီး တစ်ခုဖြစ်သည်။ နည်းပညာအရ တရားဝင်သည်ဖြစ်စေ… မဝင်သည်ဖြစ်စေ.. ကမ္ဘာပျက်ကပ်သာ မဖြစ်ခဲ့ပါက ကီကီသည် လူ့အဖွဲ့အစည်း၏ ထိပ်တန်းအမွေဆက်ခံသူ ဖြစ်နေပေလိမ့်မည်။

ဤအမျိုးသမီးသည် သူမ၏အဒေါ်သာ အမှန်တကယ်ဖြစ်နေပါက သူမသည် ဝမ်မိသားစု၏ အဓိကပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်ရမည်။ ထိုသို့သော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဤနေရာတွင် ပေါ်လာခြင်းသည်... အနည်းဆုံးတော့ သံသယဝင်ရပေမည်၊၊

အမျိုးသမီးသည် ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ဆက်လက်တုန်ယင်နေသည်။ သူမသည် အဖြူရောင် အဝတ်အစားကို ဝတ်ဆင်ထားသည်—ထိုအရာကို အဝတ်အစားဟု ခေါ်နိုင်ရုံသာ… ၎င်းသည် ဓာတ်ခွဲခန်းဝတ်စုံ၏ အစွန်းနှစ်ဖက်ကဲ့သို့သာ ဖြစ်ပြီး၊ မည်သည့်အရာကိုမျှ မဖုံးအုပ်နိုင်ဘဲ ဖြစ်နေသည်။ သူမသည် ဗလာနီးနီးဖြစ်ကာ ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် တုန်ယင်နေသည်။

ထိုစဉ် ကီကီက လင်းရှန်ကို တံတောင်နှင့် တွန်းပြီး မျက်စောင်းထိုးလိုက်သည်။

“ဘာလိုက်ကြည့်နေတာလဲ”

လင်းရှန် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ကီကီကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။

“သူ့ ခေါင်းပေါ်မှာ မှိုမျှင်တွေ ရှိနေတုန်းပဲ။ သူမက မှိုလူသားဖုတ်ကောင် ဖြစ်နေလောက်ပြီ”

“ဒါဆို... ရှင်းထုတ်လိုက်ရမလား”

ကီကီက တုံးတိတိ မေးလိုက်သည်။

လင်းရှန် ခဏမျှ စောင့်ကြည့်လိုက်သည်။ သူမက တုန်ယင်နေသော်လည်း အသက်လက္ခဏာများသည် ပုံမှန်အတိုင်း ရှိနေပုံရသည်။ ထို့အပြင် ‘ဆွေမျိုး’ တစ်ဦး ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာခြင်းသည် အနည်းငယ် သတိထားစရာပင်။ သူသည် အဖွဲ့ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

“ခဏတော့ ဝေးဝေးနေကြပါဦး”

သူ လက်ကို မြှောက်လိုက်ရာ ယန္တရားအလင်းတန်းများ တဖျတ်ဖျတ် လင်းလာသည်။ ခဏအတွင်းတွင် သူသည် ယန္တရားနှလုံးသားဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည့် ဖောက်မြင်နိုင်သော သီးခြားခွဲထုတ်အခန်းကို တပ်ဆင်လိုက်ပြီးနောက် ကီကီကို

“သူမကို အထဲထည့်လိုက်”

ကီကီ နားလည်သွားသည်။ သူမသည် ထန်ယွမ်ကို အခန်းထဲသို့ ရွှေ့ရန် စိတ်စွမ်းအင်ကို အသုံးပြုလိုက်သည်။ ထို့နောက် လင်းရှန်သည် သူ၏ ဆက်သွယ်ရေးကိရိယာကို နှိပ်ပြီး တင်းကျန်းရီကို ခေါ်လိုက်သည်။