ဝိညာဉ်စွမ်းအင်

~သူ့ရှေ့မှောက်တွင် မြင်တွေ့နေရသော မြင်ကွင်းသည်ကား နင်ချီ၏ စိတ်ကူးယဉ်မှုများကိုပင် ကျော်လွန်နေခဲ့ချေပြီ။ အစစ်အမှန် သိုင်းဂိုဏ်းရှိ ဓားမေးမြန်းခြင်း ပြာသာဒ်ဆောင်မှ စာအုပ်စာပေ စုဆောင်းမှုများသည် ဤနေရာနှင့် ယှဉ်လိုက်လျှင် ကလေးကစားစရာ သဖွယ် ဖြစ်သွားရလောက်သည်။

နင်ချီသည် ခေါင်းကို လှည့်ကာ 'တာအိုဆရာ ပိုင်ရှန်'အား လှမ်းကြည့်လိုက်မိလေ၏။

တစ်ဖက်လူကတော့ မာန်မာနတို့ လွှမ်းခြုံထားသော မျက်နှာထားဖြင့် ပြန်လည် ကြည့်ရှုနေလေ၏။

"ဘယ်လိုလဲ... ငါတို့ အစစ်အမှန် နက်ရှိုင်းဂိုဏ်းရဲ့ ကျမ်းစာအုပ်တွေက မိုက်တယ် မဟုတ်လား..."

သူသည် သွားဝါဝါများ ပေါ်လာသည်အထိ ရယ်မောလိုက်ပြီး ဖော်ပြမတတ်နိုင်သော ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားမှုများကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်သည်။ နောက်ဆုံးတော့ နင်ချီ၏ ရှေ့မှောက်တွင် ဆရာကြီး တစ်ယောက်လို ကြွားဝါခွင့် ရခဲ့ပြီ မဟုတ်ပါလား။

"ဒီမှာရှိတဲ့ ကျမ်းစာအုပ်တွေကို မင်း ကြိုက်တာ ဖတ်လို့ရတယ်... မင်း ဆန္ဒရှိရင် ဒီမှာ ဆက်နေခဲ့လို့တောင် ရသေးတယ်... ဒါပေမဲ့ ငါကတော့ ဒီစာအုပ်တွေကို ဖတ်ရတာ ရိုးအီနေပြီကွ... တကယ်လို့ မင်း ရှာချင်တာ ရှိရင် ငါ့ကို တိုက်ရိုက်သာ မေးလိုက်..."

နင်ချီက ပြုံးလိုက်ရင်း မေးလိုက်သည်။

"တကယ်ပဲ ကြိုက်တာ ကြည့်လို့ ရတာလား..."

"ဒါပေါ့ကွ... အစစ်အမှန် နက်ရှိုင်းဂိုဏ်းမှာ ငါ ပြောရင် ရပြီးသား... အတည်ပဲ..."

ထိုမျှလောက် ရဲတင်းသော စကားများကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် နင်ချီ မနေနိုင်တော့ဘဲ မျက်လုံးထောင့်ကပ်ပြီး ကြည့်လိုက်မိလေ၏။

'တာအိုဆရာ ပိုင်ရှန်'သည် ကောင်းကင်ဘုံလူသား အဆင့်သို့ ရောက်ရှိခါစသာ ရှိသေးသော်လည်း၊ ဤမျှလောက် အာဏာရှိသော စကားများကို ပြောဆိုရဲသည် ဆိုမှတော့ ရှင်းပြစရာ အကြောင်းရင်း တစ်ခုတည်းသာ ရှိတော့၏။ ဂိုဏ်းအတွင်း သူ၏ ဝါရင့်မှုနှင့် အဆင့်အတန်းသည် အလွန် မြင့်မားနေသောကြောင့်သာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

နင်ချီသည် အားနာဟန် မပြတော့ဘဲ ခေါင်းညိတ်လိုက်လေ၏။

"ဒါဆိုရင် ခင်ဗျားတို့ ဂိုဏ်းမှာ သိုင်းသူတော်စင် နယ်ပယ်နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ မှတ်တမ်းတွေ ရှိလား..."

စောစောက ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားနေသော 'တာအိုဆရာ ပိုင်ရှန်'သည် ရုတ်တရက် ကြောင်အသွားရှာသည်။

နင်ချီ၏ စိတ်ဝင်စားမှု လျော့ကျသွားလေ၏။

"မရှိဘူးလား..."

"မရှိတာတော့ မဟုတ်ပါဘူးကွာ... ဒါပေမဲ့ မောင်နင်ချီရာ... မင်းက အရမ်း ငယ်သေးတယ်လေ... အဲဒီ အဆင့်နဲ့လည်း အဝေးကြီး လိုပါသေးတယ်... အရမ်းကြီး မျှော်မှန်းချက် မြင့်မနေပါနဲ့..."

သူ၏ မျက်လုံးအိမ်ထဲတွင် စူးစမ်းလိုစိတ် အရိပ်အယောင် တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသော်လည်း၊ ချက်ချင်းပင် ရယ်မောပြီး ဖုံးကွယ်လိုက်လေသည်။

နင်ချီက ဘေးနားရှိ တာအိုကျမ်းစာအုပ် တစ်အုပ်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လှန်လှောရင်း ပြောလိုက်သည်။

"သိုင်းလမ်းစဉ် ဆိုတာ ရည်မှန်းချက် မြင့်မားလေ ကောင်းလေပဲလေ... ကျွန်တော် သိချင်ရုံ သက်သက်ပါ..."

'တာအိုဆရာ ပိုင်ရှန်' ဘာမှ ဆက်မပြောတော့ဘဲ နင်ချီကို အပေါ်ထပ်ဆုံးသို့ ခေါ်ဆောင်သွားလေတော့၏။

အပေါ်ရောက်လေလေ ကျမ်းစာအုပ် အရေအတွက် နည်းပါးသွားလေလေပင်။ သို့သော် ဤစာအုပ်များသည် အနှစ်သာရများ ဖြစ်ကြပြီး ပြင်ပလူများကို လွယ်လွယ်ကူကူ ထုတ်ပြလေ့ မရှိကြောင်း နင်ချီ နားလည်လိုက်သည်။ နှစ်ပေါင်းများစွာ တည်တံ့ခိုင်မြဲလာသော ဂိုဏ်းကြီး တစ်ခု၏ တန်ဖိုးကို သူ တိတ်တဆိတ် ချီးကျူးမိလေ၏။

သူသည် ရှေးဟောင်း ကျမ်းစာအုပ် ဒါဇင်အနည်းငယ် တင်ထားသော အဖြူရောင် ကျောက်စိမ်း စာအုပ်စင်ကို ပုတ်လိုက်သည်။ 'တာအိုဆရာ ပိုင်ရှန်'က နှုတ်ခမ်းကို တွန့်လိုက်ရင်း ပြောလေသည်။

"ရော့... သိုင်းသူတော်စင် နယ်ပယ်နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ မှတ်တမ်းတွေ အကုန်လုံး ဒီမှာပဲ... မင်းဘာသာ ကြည့်ပေတော့..."

ပြောပြီးသည်နှင့် သူသည် ဘေးနားရှိ တရားထိုင်ဖျာပေါ်သို့ လှဲချလိုက်ပြီး မျက်နှာကြက်ကို ငေးမောကာ တွေဝေငေးငိုင်နေတော့၏။ သူ့အိမ်သူ ပြန်ရောက်နေသကဲ့သို့ သဘာဝကျလွန်းလှသည်။

နင်ချီ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ဝမ်းသာရိပ်များ ယှက်သန်းလာခဲ့၏။

ဒါဟာ တကယ့်ကို မမျှော်လင့်ထားသည့် ကံကောင်းမှုပါပဲ။

သူသည် ရှေးဟောင်း ကျမ်းစာအုပ် တစ်အုပ်ကို လှမ်းယူလိုက်ပြီး ဖြည်းညင်းစွာ ဖွင့်လိုက်သည်။ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် လေးလံသော ခံစားမှု တစ်ခုက သူ့အပေါ် လွှမ်းခြုံလာခဲ့၏။

ပထမဆုံး စာကြောင်းကို ဖတ်လိုက်သည်နှင့် သူ့စိတ်ဝိညာဉ် တစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားရချေပြီ။

"ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး စွမ်းအားကို ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ဟု ခေါ်ဆိုပေ၏... သိုင်းသူတော်စင် လမ်းစဉ် ဆိုသည်မှာ ထို ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ သန့်စင် ပေါင်းစပ်ခြင်းဖြင့် နက်နဲ ဆန်းကြယ်မှု အမျိုးမျိုးကို ရယူခြင်း ဖြစ်ချေသည်..."

ဝိညာဉ်စွမ်းအင် တဲ့လား...။

ဤအယူအဆကို နင်ချီ ပထမဆုံးအကြိမ် ကြားဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခင်က ရရှိခဲ့သော ရှေးဟောင်း စာအုပ်များတွင် အစအနလောက်သာ ပါဝင်ခဲ့သော်လည်း၊ ဤစာအုပ်တွင်မူ အတော်လေး အသေးစိတ် ဖော်ပြထားပုံရသည်။ အစပိုင်းမှာတင် သူ့ကို ထိတ်လန့်အံ့သြမှု တစ်မျိုး ပေးစွမ်းနိုင်ခဲ့လေပြီ ဖြစ်၏။

နင်ချီ မနေနိုင်တော့ဘဲ 'တာအိုဆရာ ပိုင်ရှန်'ကို လှမ်းကြည့်လိုက်မိလေ၏။ တစ်ဖက်လူကတော့ ဘာကိုမှ စိတ်ဝင်စားပုံ မရဘဲ စိတ်ကူးယဉ် ကမ္ဘာထဲသို့ ရောက်ရှိနေလေပြီ ဖြစ်၏။

နင်ချီသည် ရင်ထဲမှ လှုပ်ရှားမှုများကို ကြိုးစား ဖိနှိပ်လိုက်ပြီး ဆက်လက် ဖတ်ရှုလိုက်လေသည်။

"သိုင်းသူတော်စင် ဆိုသည်မှာ သာမန်လူသား ဘဝကို ကျော်လွန်ပြီး သူတော်စင် အဖြစ်သို့ ရောက်ရှိခြင်း ဖြစ်၏... သူတော်စင် အဖြစ်ကို မည်သို့ ရယူမည်နည်း... သော့ချက်မှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပင် ဖြစ်ပေသည်... ကောင်းကင်ဘုံလူသား အဆင့်သည် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို အာရုံခံရုံ၊ အနည်းငယ် ပဲ့တင်ထပ်ရုံသာ တတ်နိုင်သေး၏... သို့သော် ကလေးငယ်က တူကြီးကို ကိုင်ဆောင်ထားသကဲ့သို့ ၎င်း၏ နက်နဲမှုကို သဘောမပေါက်နိုင်ချေ..."

"သိုင်းသူတော်စင်၏ စွမ်းအားသည် ထူးကဲမြင့်မြတ်လှပြီး တိုက်ခိုက်ရာတွင် ပြိုင်ဘက်ကင်းပေ၏... တောင်များကို ပြာကျစေနိုင်ပြီး ပင်လယ်များကို ဆူပွက်စေနိုင်စွမ်း ရှိသည်... ထို့အပြင် အမွေအနှစ်ကို အချိန်ကာလ တစ်လျှောက် လက်ဆင့်ကမ်းနိုင်ပြီး နှစ်ပေါင်း တစ်ထောင်တိုင်အောင် မပျက်စီးနိုင်ပေ..."

"..."

သူ ကိုယ်တိုင်တောင် သတိမထားမိလိုက်ဘဲ...၊

နင်ချီသည် ဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်း နယ်ပယ်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ချေပြီ။

သူသည် အလွန်အမင်း အလေးအနက်ထား ဖတ်ရှုနေပြီး တစ်ခါတစ်ရံ ရပ်တန့်ကာ သေသေချာချာ စဉ်းစား တွေးတောနေမိလေ၏။

အချိန် မည်မျှ ကုန်ဆုံးသွားသည် မသိ။

နောက်ဆုံး ရှေးဟောင်း ကျမ်းစာအုပ်ကို ဖတ်ရှုပြီးသွားချိန်တွင် နင်ချီသည် အသိစိတ် လွတ်နေသကဲ့သို့ စာမျက်နှာများကို ဆက်လက် လှန်လှောနေမိလေ၏။ သို့သော် နောက်ဆုံး စာမျက်နှာသို့ ရောက်ရှိသွားပြီ ဆိုတာကို သတိပြုမိလိုက်သောအခါ သူ့မျက်ဝန်းထဲတွင် မပြည့်ဝသော ဆန္ဒများ ပြည့်နှက်လာရလေသည်။

"ဒါ... ဒါပါပဲလား..."

သူသည် နှမြောတသစွာဖြင့် ညည်းတွားလိုက်မိလေ၏။

ဘေးနားရှိ 'တာအိုဆရာ ပိုင်ရှန်'သည် မည်သည့်အချိန်က နိုးထလာသည် မသိ၊ တဟဲဟဲ ရယ်မောလိုက်ရင်း...

"ဒီလောက် ရလိုက်တာကိုက တော်တော် ကောင်းလှပါပြီကွ..."

နင်ချီ ခေါင်းကို ဖြည်းညင်းစွာ ညိတ်လိုက်သည်။

မှန်ပါသည်... တကယ်တော့ ဒီလောက် ရတာကိုက တော်တော် ကောင်းလှပါပြီ။ ပိုပြောတာ မဟုတ်ပါ... ဒီစာအုပ်တွေက သူ အရင်က ရခဲ့သမျှ စာအုပ်တွေ အားလုံးပေါင်းတာထက် ပိုများသလို၊ ပိုပြီးလည်း အသေးစိတ် ကျပါ၏။ သို့သော်ငြား၊ နင်ချီ့ ရင်ထဲတွင်တော့ ဂနာမငြိမ် ဖြစ်မှုများ ကျန်ရှိနေဆဲပင်။

အမှန်တကယ်ပင် ဖြစ်ချေသည်...။

ဤစာအုပ်များ အားလုံးသည် ရုတ်တရက်ကြီး ပြီးဆုံးသွားကြလေ့ ရှိပေသည်။ အရေးအကြီးဆုံး အပိုင်းသို့ ရောက်ရှိမှ ရပ်တန့်သွားခြင်းမျိုး၊ သို့တည်းမဟုတ် အပေါ်ယံမျှသာ ထိတွေ့ပြီး ပြီးဆုံးသွားခြင်းမျိုးများသာ ဖြစ်နေလေသည်။

‘ဥပမာအားဖြင့် ဆိုရသော်... စာအုပ်အချို့တွင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး စွမ်းအားကို ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဟူ၍ ခေါ်ဆိုကြောင်း၊ သိုင်းသူတော်စင် လမ်းစဉ်၏ အဓိက သော့ချက်မှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို သန့်စင်ခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြထားသော်လည်း... မည်သို့ သန့်စင်ရမည် ဆိုသည်ကိုမူ ဝေဝါးစွာ ရှင်းပြပြီး ရပ်တန့်သွားလေ့ ရှိ၏။

အချို့မှာမူ သိုင်းသူတော်စင်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းရည်များနှင့် တိုက်ပွဲ မြင်ကွင်းများကို ဖွဲ့နွဲ့ ရေးသားထားသော်ငြားလည်း... သိုင်းသူတော်စင် နယ်ပယ်၏ အဓိက အနှစ်သာရကို ဖော်ပြရမည့် အပိုင်းသို့ ရောက်ရှိလျှင် ချန်လှပ်ထားခြင်းမျိုး၊ မသက်ဆိုင်သော စကားလုံးများဖြင့် အစားထိုးလိုက်ခြင်းမျိုး ပြုလုပ်ထားကြလေသည်။

၎င်းက နင်ချီကို ယားသည့် နေရာ ကုတ်၍ မရသလို ခံစားချက်မျိုး ပေးစွမ်းနေ၏။

နင်ချီသည် 'တာအိုဆရာ ပိုင်ရှန်'ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး...

"ကျွန်တော် ခံစားနေရတာကလေ... ဒီစာအုပ်ရေးတဲ့ သူတွေက တမင်သက်သက် လုပ်ထားသလိုပဲ... စကားဝှက်တွေ ပြောသလိုလို၊ မရှင်းမရှင်း ဖြစ်အောင် လုပ်ထားသလိုလိုနဲ့... ဘာဖြစ်လို့လဲဗျာ..."

သူ့စိတ်ထဲတွင် 'တာအိုဆရာ ပိုင်ရှန်'သည် ရိုးရှင်းသော သူတစ်ယောက် မဟုတ်ဘဲ၊ လျှို့ဝှက်ချက် တချို့ကို သိထားသူ ဖြစ်မည်ဟု သံသယ ဝင်လာမိလေ၏။

သို့သော် 'တာအိုဆရာ ပိုင်ရှန်'က ပခုံးတွန့်ပြလိုက်ရုံသာ။

"ငါ ဘယ်သိမလဲကွ... ဒီစာအုပ်တွေ ရှိနေတာ ကြာလှပြီပဲဟာ... မင်း အဲဒီအဆင့် ရောက်ရင် နားလည်လာမှာပေါ့... ငါ အရင်က ပြောဖူးသလိုပဲလေ... ကိုယ်နဲ့ မတန်တဲ့ အဆင့်တွေကို စောစီးစွာ ချောင်းကြည့်တာ မကောင်းပါဘူး... စိတ်လေပြီး လမ်းမှား ရောက်သွားတတ်တယ်..."

နင်ချီ ရယ်မောလိုက်ရင်း ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"ခင်ဗျားလည်း အခုမှ ကောင်းကင်ဘုံလူသား အဆင့်ကို ရောက်ခါစပဲ ရှိသေးတာ မဟုတ်ဘူးလား... သိုင်းသူတော်စင် အဆင့်နဲ့ အဝေးကြီး လိုပါသေးတယ်... ဒီစာအုပ်တွေကို ခင်ဗျား ဖတ်ဖူးတာ တစ်ခေါက်မကတော့ဘူး ထင်တယ်နော်..."

'တာအိုဆရာ ပိုင်ရှန်'သည် ဖျာပေါ်မှ ဘီလူးသဘက် စည်းစိမ် ဖြင့် ထထိုင်လိုက်ပြီး...

"ဒါက မတူဘူးလေ... ငါက နက်နဲတဲ့ ဉာဏ်အလင်းတွေကို စုဆောင်းထားတာ... မကြာခင် သိုင်းသူတော်စင် အဆင့်ကို ရောက်တော့မှာကွ... ဘယ်လိုလဲ... ငါတို့ အစစ်အမှန် နက်ရှိုင်းဂိုဏ်းကို အခု ချက်ချင်း ပြောင်းလာမယ် ဆိုရင်... သင်္ဘောကြီးပေါ် တက်လိုက်ဖို့ နောက်ဆုံး အခွင့်အရေး ကျန်သေးတယ်နော်..."

သူသည် နင်ချီကို မျှော်လင့်တကြီး ကြည့်နေလေ၏။

နင်ချီ တိတ်တဆိတ် ရယ်မောလိုက်မိလေ၏။

သူ ခေါင်းကို ခပ်ဖွဖွ ခါရမ်းလိုက်ပြီး လက်ထဲက ရှေးဟောင်း ကျမ်းစာအုပ်ကို ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။ ဘာမှ ပြန်မပြောဘဲ စဉ်းစားခန်း ဝင်နေမိ၏။

ပြောရလျှင်တော့...၊

ဤစာအုပ်တွေက အတော်လေး အသုံးဝင်ပါသည်။

အဆုံးသတ်များသည် ရုတ်တရက်ဆန်နေသော်လည်း၊ အခြားသူများ အတွက်မူ ဗဟုသုတ တိုးပွားစေရုံလောက်သာ ရှိကောင်း ရှိနိုင်သော်ငြား... နင်ချီ၏ ဉာဏ်အလင်းသည်ကား သဲလွန်စလေး တစ်ခု ရရှိလိုက်သည်နှင့် အသုံးဝင်သော အရာတစ်ခုခုကို ကောက်ချက်ချနိုင်စွမ်း ရှိသည် မဟုတ်ပါလော။