ယွီဘုရင်ပုလဲမှ ကောက်ချက်ချခြင်း (အပိုင်း ၂)

~တစ်နာရီခန့် ကြာသောအခါ...

ကျွမ်းချန်နှင့် လီလင်တို့ နှစ်ယောက်သည် စိတ်လှုပ်ရှား ဝမ်းသာနေသော မျက်နှာထားများဖြင့် ပြန်လည် ထွက်ခွာသွားကြလေ၏။ သူတို့နှင့်အတူ မျောက်ဖြူပါ ပါသွားလေသည်။

အားလပ်ချိန် ရတိုင်း ထိုလူငယ်နှစ်ယောက်နှင့် မျောက်ဖြူတို့သည် အတူတကွ သွားလာလှုပ်ရှားလေ့ ရှိကြပြီး၊ ယခုအခါတွင် သူတို့ကြား၌ သံယောဇဉ် အတော်အတန် ခိုင်မာနေခဲ့ချေပြီ။

စည်းမျဉ်းအရ သတ်မှတ်ရမည် ဆိုလျှင်တော့ ကျွမ်းချန်နှင့် လီလင်တို့သည် မျောက်ဖြူ၏ "ဂိုဏ်းတူဦးလေး" တော်စပ်သူများ ဖြစ်ပေသည်။

နင်ချီသည် သူတို့၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်း မတတ်သာသည့် အပြုံးဖြင့် ခေါင်းကို ခါရမ်းလိုက်မိလေ၏။

စောစောက သူသည် ထိုလူငယ်နှစ်ယောက်အား ဓားသိုင်းပညာနှင့် ပတ်သက်ပြီး သင်ကြားပြသပေးခဲ့သေး၏။ ထိုသို့ သင်ကြားနေစဉ် အတွင်းမှာပင် သူ၏ နတ်ဘုရား အာရုံကို အသုံးပြုပြီး ကျွမ်းချန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ မူလ ဓားအရိုးနှင့် ချိတ်ဆက်ကာ စူးစမ်းကြည့်ခဲ့ပြန်၏။ သို့သော် ယခင်ကထက် ပိုမို ကြည်လင်ပြတ်သားလာသည်မှ လွဲ၍၊ ထပ်တိုး ပုံရိပ်များကိုတော့ မမြင်တွေ့ခဲ့ရပေ။

‘ကြည့်ရတာ... မူလ ဓားအရိုးနဲ့ ကောင်းကင်ဘုံ သားရဲ သွေးမျိုးဆက် ဆက်ခံမှုကြားမှာ ကွာခြားချက်တချို့ ရှိနေပုံရတယ်…’

နင်ချီ စိတ်ထဲမှ တွေးတောလိုက်မိလေ၏။ သို့သော် ဤရလဒ်သည် သူ မျှော်လင့်ထားပြီးသား ကိစ္စပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

တာအိုရှာဖွေခြင်း ကျောင်းတော်သည် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်ခြင်းဆီသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားပြန်၏။

သွေးရောင်ဖျော့ဖျော့ သန်းနေသော ရတနာ ပုလဲလုံးလေး တစ်လုံးသည် နင်ချီ၏ ရှေ့မှောက် လေဟာနယ်ထဲတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ဝဲပျံနေလေသည်။

ယွီဘုရင် ပုလဲ...။

မိစ္ဆာဂိုဏ်း မဟာအကြီးအကဲ လက်ထဲမှ ရရှိခဲ့သော သိုင်းသူတော်စင် အဆင့် လျှို့ဝှက် ရတနာတစ်ပါး ဖြစ်ပေသည်။ နင်ချီ့ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိလာကတည်းက သူသည် ဤပုလဲကို အကြိမ်ကြိမ် သုတေသန ပြုလုပ်ခဲ့သော်လည်း သိသာထင်ရှားသော အကျိုးရလဒ်ကိုတော့ မရရှိခဲ့သေးပေ။ ဒီရတနာကို ဘယ်လို ထိန်းခိုပ် အသက်သွင်းရမလဲ ဆိုတာကို ပိုပြီး ကျွမ်းကျင်လာတာလောက်သာ ရှိသည်။

သူ့အတွက်တော့ ဒီရတနာ၏ တန်ဖိုးအရှိဆုံး အရာသည် အတွင်းထဲ၌ ကိန်းအောင်းနေသော "သိုင်းသူတော်စင် စွမ်းအား" ပင် ဖြစ်ချေ၏။

‘သိုင်းသူတော်စင် စွမ်းအားကို စုစည်းနိုင်မယ့် တခြားနည်းလမ်းကို မဖန်တီးနိုင်သရွေ့... ဒီပုလဲထဲက စွမ်းအားတွေဟာ သုံးလိုက်တိုင်း လျော့နည်းသွားမှာပဲ... ဒါကြောင့် ငါ ချွေတာမှ ဖြစ်မယ်…’

ယွီဘုရင် ပုလဲထဲရှိ သိုင်းသူတော်စင် စွမ်းအား ဆိုသည်မှာ ရှေးယခင်က ယွီဘုရင် မျိုးဆက်များ၏ သွေးကို အရင်းပြုပြီး စုစည်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခုခေတ်တွင် ယွီဘုရင်၏ မျိုးဆက်များကို ရှာဖွေရန် မလွယ်ကူတော့သဖြင့် နင်ချီသည် သုတေသန လုပ်ရာတွင် အလွန် သတိထားနေရခြင်း ဖြစ်၏။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင်တော့ သူသည် ကောင်းကင်ဘုံလူသား အထွတ်အထိပ် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သလို၊ "ပန်းပွင့်သုံးပွင့် ထိပ်မှာ စုဝေးခြင်း" အခြေအနေကိုပါ ရရှိထားပြီ ဖြစ်ရာ စွမ်းဆောင်ရည်ကို အမြင့်ဆုံးသို့ တင်နိုင်နေပြီ ဖြစ်ပေသည်။

နင်ချီ စိတ်အာရုံကို လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် နတ်ဘုရား အာရုံသည် လမ်းပြအဖြစ် ဦးဆောင်သွားလေ၏။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ယွီဘုရင် ပုလဲထဲမှ သွေးရောင်တန်း တစ်ခုသည် ပစ်လွှတ်ထွက်ပေါ်လာပြီး နင်ချီ၏ ခန္ဓာကိုယ် ပတ်လည်တွင် "ရေနဂါး" တစ်ကောင်အလား ရစ်ပတ်သွားလေသည်။ ထို သွေးရောင်တန်းသည် အသက်ရှိနေသကဲ့သို့ လှုပ်ရှားနေပြီး ၎င်းတွင် ပါဝင်သော စွမ်းအားမှာလည်း အံ့မခန်း လှပေသည်။

သို့သော် မျက်စိဖြင့် သေချာ ကြည့်လိုက်ပါက မည်သို့မျှ မလုပ်ဆောင်ဘဲ ထားလျှင်တောင်မှ ထိုသွေးရောင်တန်းသည် တဖြည်းဖြည်းချင်း ပျောက်ကွယ်သွားနေသည်ကို တွေ့ရပေလိမ့်မည်။ စွမ်းအင်များသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးထံသို့ ပြန်လည် စီးဝင်သွားကြခြင်း ဖြစ်လေ၏။

နင်ချီသည် အချိန်ကို အလဟဿ မဖြစ်ခံရဲပေ။ ပန်းပွင့်သုံးပွင့် ထိပ်မှာ စုဝေးနေသော အမြင့်ဆုံး အခြေအနေကို အသုံးချပြီး ထိုစွမ်းအား၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို သေချာစွာ စောင့်ကြည့် လေ့လာလိုက်လေတော့၏။

...

အချိန်များ တရွေ့ရွေ့ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့၏။

နင်ချီ၏ စိတ်အစဉ်ထဲတွင် ဉာဏ်အလင်းများ တောက်ပလာပြီး ထိုးထွင်းသိမြင်မှုများ အဆက်မပြတ် ပေါ်ထွက်လာခဲ့လေသည်။

‘ဒီစွမ်းအားက တကယ်ပဲ ဆန်းကြယ်လွန်းတယ်... ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး စွမ်းအား ဆိုတာ မူလက သေနေတဲ့အရာ၊ လူသားတွေက ထိန်းချုပ်အသက်သွင်းမှ လှုပ်ရှားတဲ့အရာ... ဒါပေမဲ့ သန့်စင်ပြီးသွားတဲ့ အခါကျတော့ ထူးခြားဆန်းပြားတဲ့ သက်ရှိစွမ်းအား တစ်မျိုး ဝင်လာသလိုပဲ... သိုင်းသူတော်စင် စွမ်းအားရဲ့ ပြင်းထန်မှုက ဒီအချက်နဲ့ အများကြီး သက်ဆိုင်နေတာပဲ…’

‘ဒါပေမဲ့... ဒီလို သက်ရှိစွမ်းအားမျိုး ဖြစ်လာအောင် ငါ ဘယ်လို လုပ်ရမလဲ... ယွီဘုရင် ပုလဲရဲ့ စွမ်းအားက အဓိက သော့ချက်ပဲ... သူက အထူးနည်းစနစ် တစ်ခုကို သုံးပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး စွမ်းအားကို သိုင်းသူတော်စင် စွမ်းအားအဖြစ် ပြောင်းလဲ စုစည်းပေးနိုင်တာကိုး... အဲဒီ မူလ သဘောတရားကိုသာ ငါ သဘောပေါက်လိုက်ရင် သိုင်းသူတော်စင် နည်းစနစ်အတွက် အဖြေရှာတွေ့နိုင်လောက်တယ်…’

‘ဖြစ်နိုင်မလား... ဒီ သွေးရောင်တန်းကို ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲ ပေါင်းစပ်ကြည့်ရင်ကော…’

ထိုအတွေး ဝင်လာသည်နှင့် တပြိုင်နက် နင်ချီ၏ ရင်ထဲတွင် စိုးရိမ်ထိတ်လန့်မှု တစ်ခု အလိုလို ဖြစ်ပေါ်လာရလေ၏။ အလွန် ဆိုးရွားသော ဘေးအန္တရာယ် တစ်ခုခု ဖြစ်ပေါ်လာတော့မည့်အလား သတိပေးနေသကဲ့သို့။

သူသည် ထိုအကြံအစည်ကို ချက်ချင်း စွန့်လွှတ်လိုက်သည်။

ယခုအချိန်တွင် နင်ချီ နားလည်ထားသည်မှာ သူ၏ နတ်ဘုရား အာရုံနှင့် အလိုလို သိမြင်စိတ် သည် သာမန်လူများထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်နေပြီ ဆိုသည့် အချက်ပင်။

ကောင်းကင်ဘုံလူသား အဆင့်သို့ အဆင့်ချိုးဖြတ်ပြီးကတည်းက ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး စွမ်းအားထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေသော "မဟာ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ" ကို သူ အာရုံခံမိနေခဲ့၏။ သို့ကြောင့် ယခု ဖြစ်ပေါ်လာသော ထိတ်လန့်စိတ်သည် စိတ်ထင်ရာ ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း မဟုတ်ဘဲ အတိတ်နိတ်မိတ် သတိပေးချက် တစ်ခုသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

‘ကြည့်ရတာ... ယွီဘုရင် ပုလဲက စုစည်းပေးလိုက်တဲ့ သွေးရောင်တန်းမှာလည်း ပြဿနာ ရှိနေပုံရတယ်... ရန်သူကို တိုက်ခိုက်ဖို့လောက်ပဲ သုံးလို့ရမယ်... ကိုယ့်ခန္ဓာကိုယ်ထဲကို ထည့်ပြီး သန့်စင်ဖို့ ကြိုးစားရင်တော့ သေချာပေါက် ဒုက္ခရောက်လိမ့်မယ်…’

နင်ချီသည် အတွေးကို ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး သူ၏ စမ်းသပ်မှု ဦးတည်ချက်ကို လျင်မြန်စွာ ပြင်ဆင်လိုက်လေသည်။

‘ပထမအချက်... သိုင်းသူတော်စင် စွမ်းအားကို စုစည်းနိုင်မယ့် နည်းလမ်းသစ် တစ်ခုကို အမြန်ဆုံး ရှာဖွေရမယ်... ဒါမှသာ ရေမရှိတဲ့ မြစ်ချောင်းလို ဖြစ်မသွားမှာ…’

‘ဒုတိယအချက်... ဒီစွမ်းအားရဲ့ အသုံးဝင်ပုံတွေကို ပိုပြီး လေ့လာရမယ်... မိစ္ဆာဂိုဏ်း မဟာအကြီးအကဲ သုံးသွားတဲ့ နည်းလမ်းက အရမ်း ရိုင်းစိုင်းလွန်းပြီး အလားအလာ နည်းလွန်းတယ်…’

‘နောက်ဆုံး အချက်ကတော့... ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး စွမ်းအားမှာ ရှိနေတဲ့ ပြဿနာကို ဘေးကင်းကင်းနဲ့ ကောက်ချက်ချနိုင်မလား ဆိုတာ ကြိုးစားကြည့်ရမယ်…’

ဤရည်မှန်းချက်များကို ချမှတ်ပြီးနောက်...

နင်ချီသည် ပိုမို ရှင်းလင်းပြတ်သားသော စိတ်ဖြင့် ရှေ့ဆက်တိုးနိုင်ခဲ့လေပြီ ဖြစ်၏။

သို့သော် ဤကိစ္စသည် သာမန် ကိစ္စမဟုတ်။

စိတ်စွမ်းအား အမြောက်အမြားကို ကုန်ဆုံးစေသော အလုပ် ဖြစ်ပေသည်။

အချိန်များ ကုန်ဆုံးသွားပြန်၏။

နေမင်းသည် အနောက်အရပ်သို့ ဝင်ရောက်သွားလေပြီ ဖြစ်၏။

နင်ချီ၏ မျက်ခုံးများကြားတွင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှု အရိပ်အယောင်များ ထင်ဟပ်လာခဲ့၏။ သေးငယ်သွားသော သွေးရောင်တန်းလေးကို ကြည့်ရင်း ယွီဘုရင် ပုလဲထဲသို့ အလျင်အမြန် ပြန်လည် သိမ်းဆည်းလိုက်လေ၏။ ပုလဲ၏ အရောင်မှာ အနည်းငယ် မှိန်ဖျော့သွားသည်ကို တွေ့ရသဖြင့် နင်ချီ နှမြောတသ ဖြစ်သွားရသည်။ သို့သော် ဤကဲ့သို့ ပေးဆပ်မှုမျိုးက မဖြစ်မနေ လိုအပ်ပေသည်။

‘မနက်ဖြန်မှပဲ ဆက်ပြီး စဉ်းစားတော့မယ်... ဒီနှုန်းအတိုင်း သုံးမယ် ဆိုရင် ယွီဘုရင် ပုလဲထဲက စွမ်းအားက နောက်ထပ် နှစ်လလောက်ပဲ ခံတော့မယ်... အဲဒီ နှစ်လ အတွင်းမှာ သိုင်းသူတော်စင် စွမ်းအားကို စုစည်းနိုင်မယ့် နည်းလမ်းသစ်ကို ငါ မဖြစ်မနေ ဖော်ထုတ်နိုင်မှ ဖြစ်မယ်…’

နင်ချီသည် ဖိအားအနည်းငယ်ကို ခံစားလိုက်ရသော်လည်း၊ စိန်ခေါ်မှုကို ရင်ဆိုင်လိုစိတ်က ပိုမို ပြင်းပြလာခဲ့လေသည်။

သူ၏ ဉာဏ်အလင်း ဘယ်လောက်ထိ စွမ်းဆောင်နိုင်မလဲ ဆိုတာကို သူ ကိုယ်တိုင်လည်း သိချင်မိပါ၏။

...

အချိန်ကာလသည် တဖြည်းဖြည်း ကုန်ဆုံးသွားပြန်၏။

တာအိုရှာဖွေခြင်း ကျောင်းတော် အတွင်းရှိ မက်မွန်ပွင့်များသည် ယခင်ကထက် ပိုမို တောက်ပ လန်းဆန်းလာကြလေသည်။ ကောင်းကင်ဘုံလူသား အဆင့် ကျင့်ကြံသူ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ၏ အသားနှင့် သွေး အနှစ်သာရများဖြင့် မြေဩဇာ ကျွေးထားသောကြောင့် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ယခုနှစ်တွင် ဉာဏ်အလင်း လက်ဖက်ပင်ရော၊ အစစ်အမှန် မက်မွန်ပင်ပါ သိသိသာသာကြီး ပြောင်းလဲလာကြ၏။ နေ့စဉ်နှင့်အမျှ ပြောင်းလဲမှုများကို မျက်မြင်တွေ့နေရသဖြင့် လော့ဝမ်ထျန်းနှင့် အခြားသူများသည် ယခုနှစ် ကျင်းပမည့် "အစစ်အမှန် မက်မွန်ပွဲတော်" ကို ပိုမို မျှော်လင့် တောင့်တနေကြလေသည်။

သို့သော်...

သူတို့အားလုံးတွင် ထိုအရာထက် ပိုမို ကြီးမားသော ဆန္ဒတစ်ခု ရှိနေကြပါ၏။

ထိုအရာမှာ... အစစ်အမှန် မက်မွန်ပွဲတော် မတိုင်မီ ချင်ယွင် (ညီလေးရှစ်) ပြန်လည် နိုးထလာပြီး ညီအစ်ကိုများ စစ်မှန်စွာ ပြန်လည် ဆုံစည်းနိုင်ရေးပင် ဖြစ်သည်။

နေ့ရက်တိုင်းတွင်...။

ညီအစ်ကိုများသည် "တောက်ပအလင်း သိုင်းခန်းမဆောင်" သို့ သွားရောက်ပြီး ချင်ယွင်နှင့် လန်ရီရီတို့၏ အခြေအနေကို သွားရောက် ကြည့်ရှုလေ့ ရှိကြ၏။

လန်ရီရီ အစစ်အမှန်သိုင်းတောင်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်မှာ လေးလခန့် ကြာမြင့်ခဲ့လေပြီ ဖြစ်၏။ "ကံကြမ္မာ မျှဝေခံစားခြင်း ကူ" ၏ ကူကောင်လေးသည် ရုပ်လုံးပေါ်လာပြီ ဖြစ်သော်လည်း သူတို့နှစ်ဦးမှာမူ နိုးထလာမည့် အရိပ်အယောင် မတွေ့ရသေးပေ။ အကယ်၍ လန်ရီရီက သုံးလမှ ခြောက်လအထိ ကြာမြင့်နိုင်ကြောင်း ကြိုတင် ပြောမထားခဲ့ပါက အားလုံး စိတ်ပူနေကြပြီ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ထိုနေ့တွင်...၊

နင်ချီသည် တာအိုရှာဖွေခြင်း ကျောင်းတော်ထဲ၌ ယွီဘုရင် ပုလဲကို ဆက်လက် လေ့လာနေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူသည် လမ်းစတစ်ခုကို ရှာတွေ့နေပြီ ဖြစ်ပြီး၊ နောက်ထပ် အကြိမ်ရေ အနည်းငယ်လောက် ထပ်မံ စမ်းသပ်လိုက်ရုံဖြင့် သွေးမျိုးဆက်ကို အစားထိုး အသုံးပြုနိုင်မည့် နည်းလမ်းကို ဖော်ထုတ်နိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။ ထိုအခါကျလျှင် ယွီဘုရင် ပုလဲကို သုတေသန လုပ်ရာတွင် ယခုကဲ့သို့ နှမြောတသ ဖြစ်နေစရာ လိုတော့မည် မဟုတ်ပေ။

သူသည် တရားမှတ်ခြင်း အခြေအနေသို့ ဝင်ရောက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်ချိန်မှာပင်...၊

အဝေးတစ်နေရာဆီမှ ပြေးလွှားလာသော မျောက်ဖြူ၏ ပုံရိပ်ကို လှမ်းမြင်လိုက်ရ၏။

မျောက်ဖြူသည် အမောတကောဖြင့် အော်ဟစ် ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

“ဆရာ... မဟာအကြီးအကဲက ဆရာ့ကို တောက်ပအလင်း သိုင်းခန်းမဆောင်ဆီ လာခဲ့ပါတဲ့ဗျ…”