အခန်း (၃၂၅-၃၂၆)

အပိုင်း(၃၂၅)ထူးဆန်းသောသန္ဓေပြောင်းအစွမ်း

"ထ... အမြန်ထစမ်း" လော်ယွမ်က သူမ၏ ပါးပြင်ကို အသာအယာပုတ်ရင်း အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သို့သော် ဝူချင်းယုသည် မလှုပ်မယှက် ငြိမ်သက်နေပြီး မျက်နှာမှာ မီးခိုးရောင်သန်းနေသည်။ လော်ယွမ်သည် သူမ၏အသက်ရှူသံကို စမ်းသပ်ကြည့်လိုက်ရာ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ်ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူမ၏အသက်ရှူသံမှာ ရှိသလိုမရှိသလိုဖြစ်နေပြီး အသားအရေမှာလည်း အလောင်းကောင်ကဲ့သို့ အေးစက်နေကာ သေလုမျောပါးဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။

သူသည် မဆိုင်းမတွပင် စိတ်စွမ်းအားကုထုံးကို အသုံးပြုလိုက်သည်။

သူမ၏ကျောပြင်ပေါ်တွင် တင်ထားသော သူ၏လက်ဖဝါးမှ အလင်းရောင်ဖျော့ဖျော့ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်အမျှ သူမသည် အားဆေးတစ်လုံးထိုးလိုက်သကဲ့သို့ မျက်နှာပေါ်တွင် အဖျားတက်နေသကဲ့သို့ အနီရောင်သန်းလာသည်။ သို့သော် လော်ယွမ်၏မျက်နှာတွင်မူ စိတ်သက်သာရာရသည့်အရိပ်အယောင် လုံးဝမရှိပေ။

သူမ၏အခြေအနေမှာ အလွန်ဆိုးရွားနေသည်။ သူ၏ကျန်ရှိနေသော အာရုံခံစားမှုဖြင့် စစ်ဆေးကြည့်ရာ သူမ၏ခန္ဓာကိုယ် ထက်ဝက်ကျော်ခန့်မှာ ပျက်စီးနေပြီဖြစ်သည်။ ခါးအောက်ပိုင်းတစ်ခုလုံး ပျောက်ကွယ်နေပြီး ပျက်စီးမှုမှာ ရင်ဘတ်အထိ ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်သည်။ အဖြစ်အပျက်ဖြစ်ပွားချိန်မှစ၍ ရှစ်နာရီကြာမြင့်ခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ယခုအချိန်အထိ အသက်ရှင်နေသေးခြင်းမှာ အံ့ဖွယ်တစ်ခုဟု ဆိုရမည်ဖြစ်သလို သူမ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အသက်စွမ်းအင်ကြောင့်လည်း ဖြစ်သည်။

သူမ အနည်းငယ် ပြန်လည်သက်သာလာသောအခါ လော်ယွမ်သည် ကျန်းမာတောက်ဓားဖြင့် ခဲနေသောသတ္တုများကြားမှ သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို အလျင်အမြန် ဖယ်ရှားပေးလိုက်သည်။

လော်ယွမ်သည် ကြိုတင်အာရုံခံမိပြီးဖြစ်သော်လည်း ဤကြောက်မက်ဖွယ်မြင်ကွင်းကို ကိုယ်တိုင်မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ မကြည့်ရက်နိုင်အောင် ဖြစ်သွားသည်။

တစ်ကိုယ်လုံးကို ခါးမှပိုင်းဖြတ်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ ဒဏ်ရာနေရာသည် မီးခိုးရောင်သန်းနေပြီး သွေးတစ်စက်မျှပင် မထွက်တော့ပေ။ မရေမတွက်နိုင်သော သတ္တု "အသားနု" များသည် ဒဏ်ရာနှင့် ရောယှက်နေပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှရာ လော်ယွမ်ကို ကြက်သီးမွေးညင်းသွားစေသည်။

ဤမျှပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာမျိုးကို လော်ယွမ်ကိုယ်တိုင်ပင် ကုသနိုင်စွမ်းမရှိပေ။ သူလုပ်နိုင်သည်မှာ စိတ်စွမ်းအားကို အဆက်မပြတ်အသုံးပြုရင်း အံ့ဖွယ်တစ်ခုဖြစ်လာရန် ဆုတောင်းရုံသာ ရှိတော့သည်။

ဤသည်မှာ လူ့အသက်တစ်ချောင်းနှင့် သက်ဆိုင်နေရုံသာမက မစ်ရှင်အောင်မြင်မှု၊ ကျရှုံးမှုကိုပါ ဆုံးဖြတ်ပေးမည်ဖြစ်သည်။

မိနစ်အနည်းငယ်အကြာတွင် ဝူချင်းယုသည် မျက်လုံးများကို ဖြည်းညင်းစွာ ဖွင့်လိုက်သည်။ သွေးအမြောက်အမြား ဆုံးရှုံးထားသောကြောင့် မျက်လုံးအိမ်များသည် အရောင်ကင်းမဲ့နေပြီး ခြောက်သွေ့နေကာ အလောင်းကောင်၏မျက်လုံးများကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

လော်ယွမ်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဝူချင်းယု၏ လည်ချောင်းထဲမှ အသံအက်အက်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။

"မလောနဲ့... ဖြည်းဖြည်းချင်းပြော" သူမ၏အခြေအနေမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ခံနိုင်ရည်မရှိကြောင်း သိသဖြင့် လော်ယွမ်က အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။

ဝူချင်းယုသည် ခက်ခဲစွာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး အပြုံးကို အနိုင်နိုင်ဖန်တီးလိုက်သော်လည်း မျက်နှာကြွက်သားများ တောင့်တင်းနေသဖြင့် နှုတ်ခမ်းထောင့်များ အနည်းငယ်တွန့်သွားရုံသာ ရှိသည်။ အတန်ကြာမှ သူမ၏လည်ချောင်းထဲမှ အသံထွက်ပေါ်လာသည်။ "ရှင်… နောက်ဆုံးတော့… ရောက်လာပြီပေါ့"

"ခွင့်လွှတ်ပါ... ကျွန်တော် နောက်ကျသွားတယ်" လော်ယွမ်က ဝမ်းနည်းစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ခင်ဗျားမှာ မှာချင်တာရှိသေးလား... ဒါမှမဟုတ် စောင့်ရှောက်ပေးရမယ့် ဆွေမျိုးသားချင်း ရှိလား"

ဝူချင်းယုက ခေါင်းကို ဖြည်းညင်းစွာ ခါလိုက်ပြီး အသံတိုးတိုးဖြင့် "ကျွန်မကို… အပြင်ဘက်… ချီသွားပေးလို့… ရမလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

လော်ယွမ်သည် စိတ်နှလုံးလေးလံသွားပြီး ခေါင်းညိတ်ကာ "ရတာပေါ့" ဟု ညင်သာစွာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။

သေခါနီးအချိန်တွင် ဤသည်မှာ သူမ၏ နောက်ဆုံးဆန္ဒဖြစ်ကောင်းဖြစ်ပေမည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ လော်ယွမ်သည် ဖြည့်ဆည်းပေးရပေမည်။ သူသည် မတုံ့ဆိုင်းဘဲ ဝူချင်းယုကို ညင်သာစွာ ပွေ့ချီလိုက်သည်။ ခါးအောက်ပိုင်းပျောက်ဆုံးနေပြီး သွေးအများစုကုန်ဆုံးနေသော ဝူချင်းယု၏ခန္ဓာကိုယ်က ပေါ့ပါးလွန်းလှသည်။

ထိုအချိန်တွင် ဝူချင်းယုသည် ဆက်လက်တောင့်ခံနိုင်စွမ်းမရှိတော့သကဲ့သို့ မျက်ခွံများ လေးလံလာသည်။ လော်ယွမ်သည် ချက်ချင်းပင် စိတ်စွမ်းအားကို ပိုမိုထုတ်လွှတ်ပေးလိုက်သည်။

"အားတင်းထား... အိပ်ပျော်မသွားစေနဲ့" သူက လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ သူမ၏အခြေအနေမှာ သေခါနီး မီးခွက်တောက်ခြင်းမျိုးဖြစ်ပြီး မျက်လုံးမှိတ်လိုက်သည်နှင့် ထာဝရအိပ်စက်သွားတော့မည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူမ၏အသက်သည် ကုန်ဆုံးလုနီးပါးဖြစ်နေပြီဖြစ်ရာ ပြင်ပလှုံ့ဆော်မှုများကို တုံ့ပြန်နိုင်စွမ်းမရှိတော့ဘဲ စိတ်စွမ်းအားကုထုံးသည်လည်း အရာမထင်တော့ပေ။ သူမ၏ မျက်ခွံများ ပိုမိုလေးလံလာပြီး ပိတ်ကျတော့မည့်ဆဲဆဲ ဖြစ်နေသည်။

လော်ယွမ်သည် ညာဘက်လက်သည်းဖြင့် ဘယ်ဘက်လက်ကောက်ဝတ်ကို လျင်မြန်စွာ ခြစ်လိုက်ရာ သွေးစင်းကြောင်းတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူသည် လက်ကောက်ဝတ်ကို သူမ၏ပါးစပ်နားသို့ အလျင်အမြန် တေ့ပေးလိုက်သည်။

ပျစ်ချွဲပြီး တောက်ပသော သွေးနီရောင်များသည် စမ်းချောင်းလေးအလား သူမ၏ နှုတ်ခမ်းကြားသို့ စီးဝင်သွားသည်။

လော်ယွမ်၏ ဇီဝအဆင့်အတန်းသည် အစိမ်းဖျော့ရောင်အဆင့် သက်ရှိများနှင့် တူညီနေပြီဖြစ်ရာ သွေးထဲတွင် ပြင်းထန်သော အသက်စွမ်းအင်များ ပါဝင်နေသည်။ စက္ကန့်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် သူမ၏မျက်နှာပေါ်တွင် သွေးရောင်ပြန်လွှမ်းလာသည်။

အကျိုးသက်ရောက်မှုရှိသည်ကို မြင်သောအခါ လော်ယွမ်သည် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ သို့သော် ဤသည်မှာ ခေတ္တမျှ အသက်ဆက်ပေးခြင်းသာဖြစ်ပြီး ကြာရှည်ခံမည်မဟုတ်ကြောင်း သူသိသည်။

စက္ကန့်သုံးဆယ်ခန့်အကြာတွင် ခန္ဓာကိုယ်မှ အားနည်းသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် သူသည် သွေးတိုက်ကျွေးခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်သည်။ ဒဏ်ရာမှ သွေးထွက်ခြင်း ရပ်တန့်သွားပြီး အလိုအလျောက် ပြန်လည်ကျက်သွားရာ သွေးစွန်းရာအနည်းငယ်မှလွဲ၍ ဒဏ်ရာအမာရွတ်ပင် မကျန်ရစ်တော့ပေ။

"သတိထား... ကျွန်တော်တို့ အပြင်ကို ရောက်တော့မယ်" လော်ယွမ်က သူမ၏ပါးပြင်ကို ပုတ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

ဝူချင်းယုသည် စကားမပြောဘဲ သူ့ကို ငေးစိုက်ကြည့်နေသည်။ သူမ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ဖော်ပြရခက်သော ခံစားချက်အချို့ ပါဝင်နေသည်။

လူတစ်ယောက်ကို ပွေ့ချီထားရခြင်းသည် တစ်ယောက်တည်းဝင်ရောက်လာစဉ်ကနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက အခက်အခဲချင်း ကွာခြားလှသည်။

အထူးသဖြင့် ပေါင် ၅၀၊ ၆၀ ခန့် ပိုလေးလာသဖြင့် စိတ်စွမ်းအားဖြင့် ပျံသန်း၍မရတော့ဘဲ တစ်လှမ်းချင်း တက်ရောက်ရတော့သည်။ မတ်စောက်ပြီး ချောမွေ့နေသော ကျောက်ကမ်းပါးက အခက်အခဲကို ပိုမိုကြီးမားစေသည်။ အကြိမ်အနည်းငယ်တွင်ပြုတ်ကျသွားလုနီးပါးဖြစ်ခဲ့ပြီး လော်ယွမ်၏ လျင်မြန်သောတုံ့ပြန်မှုကြောင့်သာ ဘေးကင်းရာသို့ ရောက်ရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော်ငြားလည်း သူ၏တက်ရောက်နှုန်းမှာ အံ့မခန်း မြန်ဆန်နေဆဲဖြစ်၏။

သူသည် လျင်မြန်သော မျောက်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ကျောက်ကမ်းပါးယံများကြားတွင် ခုန်ပျံကျော်လွှားနေသည်။ သူ၏အမြန်နှုန်းမှာ သာမန်လူတစ်ယောက်၏ မီတာတစ်ရာ အမြန်ဆုံးပြေးနှုန်းထက်ပင် သာလွန်နေသည်။ မီတာထောင်ချီမြင့်မားသော ကျောက်ကမ်းပါးယံကို မိနစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် ကျော်ဖြတ်ပြီး ထွက်ပေါက်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

သူသည် ညင်သာစွာ ခုန်ထွက်လိုက်ပြီး စိတ်စွမ်းအား၏အကူအညီဖြင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဖြည်းညင်းစွာ ကျရောက်သွားသည်။

"ကျွန်တော်တို့ အပြင်ရောက်ပြီ" လော်ယွမ်က အသံတိုးတိုးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ ယခုအချိန်တွင် ညရောက်နေပြီဖြစ်ပြီး လမင်းသည် ထိန်ထိန်သာနေကာ ကြယ်ရောင်များ ပါးလျနေသည်။ ပိုးကောင်အော်သံများ ဆူညံစွာ ထွက်ပေါ်နေသည်။

ဝူချင်းယုသည် အစောပိုင်းက မလှုပ်မယှက်နေခဲ့သော်လည်း ယခု ရုတ်တရက် အနည်းငယ် ရုန်းကန်လာပြီး အားနည်းသောလေသံဖြင့် "ကျွန်မကို… မြက်ခင်းပေါ်မှာ… ချပေးပါလား" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဤတောင်းဆိုမှုကို လော်ယွမ် မငြင်းပယ်နိုင်ပေ။ သူသည် အရှိန်အဝါကို အနည်းငယ်ထုတ်လွှတ်ပြီး အနီးအနားမှ ပိုးကောင်များကို မောင်းထုတ်လိုက်ကာ သူမကို မြက်ခင်းပေါ်သို့ ညင်သာစွာ ချပေးလိုက်သည်။

ဤနေရာသည် ပြန်လည်တည်ဆောက်ရေးဇုန်အတွင်းတွင် ရှိသော်လည်း ကမ္ဘာပျက်ကပ်တွင် အပင်များသည် ခေါင်းမာသော ဗိုင်းရပ်စ်ပိုးများကဲ့သို့ဖြစ်ပြီး သတိမထားမိလိုက်ဘဲ နေရာအနှံ့ ပေါက်ရောက်နေတတ်သည်။ မြင်ကွင်းတစ်ဆုံးတွင် စိမ်းလန်းစိုပြေသော အပင်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး အသက်စွမ်းအင်များ ပြည့်လျှံနေသည်။

လော်ယွမ်သည် မစ်ရှင်ဇယားနှင့် လေးဖက်မြင်အမြင်အာရုံကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

သူ၏နဖူးမှ စူးရှသောနာကျင်မှုကို ခံစားနေရသဖြင့် စိတ်ထဲတွင် ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်မိသည်။ ဤမစ်ရှင်သည် အလွန်အရှုံးပေါ်သော မစ်ရှင်ဖြစ်သည်။ မစ်ရှင်မပြီးမြောက်ခဲ့သည့်အပြင် လေးဖက်မြင်အမြင်အာရုံ၏ နက်ရှိုင်းမှုသည်လည်း ၁% မှ ၂% သို့ တိုးလာခဲ့သည်။ ကံကောင်းသည်မှာ နဖူးစည်းမှ ပလာစမာစွမ်းအင်က ၎င်းကို ဟန့်တားနိုင်သေးသည်။ သို့သော် နောင်တွင် သူသည် ဤနဖူးစီးနှင့် ခွဲခွာ၍ရတော့မည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ဖြစ်ပြီးသွားပြီဖြစ်၍ နောင်တရနေလည်း အလကားပင်။ သူ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ထပ်မံဂရုမစိုက်တော့ဘဲ ဝူချင်းယုဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် လော်ယွမ်၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

မည်သည့်အချိန်က စတင်လိုက်သည်မသိ ဝူချင်းယု၏ တစ်ကိုယ်လုံးသည် နီရဲနေပြီး မီးလောင်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ သူမ၏အခြေအနေမှာ အလွန်ထူးဆန်းနေသည်။ သူမသည် ကြည်လင်လန်းဆန်းနေပြီး ခြောက်သွေ့နေသော မျက်လုံးများသည် ရေဓာတ်ပြည့်ဝကာ တောက်ပလာသည်။ အသားအရေသည်လည်း ချောမွေ့တောက်ပလာသည်။

ယင်းနှင့်ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် အနီးအနားရှိ အပင်များသည် စိမ်းလန်းစိုပြေနေရာမှ တဖြည်းဖြည်း ဝါဖျော့လာပြီး ခြောက်သွေ့သွားကြသည်။ ခြောက်သွေ့မှုသည် တဖြည်းဖြည်း ကျယ်ပြန့်လာပြီး ဘေးပတ်လည်သို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

လော်ယွမ်သည် ခြေလှမ်းအနည်းငယ် နောက်ဆုတ်လိုက်ပြီး အံ့အားသင့်စွာဖြင့် "အပင်တွေရဲ့ အသက်စွမ်းအင်ကို စုပ်ယူပြောင်းလဲနိုင်တဲ့ သန္ဓေပြောင်းအစွမ်း ရှိနေတာပဲ" ဟု ရေရွတ်လိုက်သည်။

အချိန်သည် တရွေ့ရွေ့ကုန်ဆုံးသွားပြီး ခြောက်သွေ့သောဧရိယာသည် ပေ၃၀အထိ ကျယ်ပြန့်လာသည်။ ဝူချင်းယု၏ ဒဏ်ရာနေရာမှ သတ္တု "အသားနု" များသည် ဖြည်းညင်းစွာ ကွာကျလာပြီး ဒဏ်ရာမှ သွေးရောင်များ တဖြည်းဖြည်း ပေါ်ထွက်လာသည်။

သို့သော် ဤသည်မှာ အစပျိုးရုံသာရှိသေးပြီး ပိုမိုအံ့ဩဖွယ်ကောင်းသော မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

သူမ၏ဒဏ်ရာသည် လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာသည်။ အသားနုများသည် ရက်ကန်းရက်သကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားပြီး အသားစိုင်အသစ်များကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ အရိုးများပင် လိုက်ပါကြီးထွားလာသော်လည်း အသားစိုင်များလောက် မမြန်ဆန်ပေ။

သို့သော် ကြာရှည်မခံဘဲ သူမ၏ပြန်လည်ကောင်းမွန်မှုနှုန်းသည် တဖြည်းဖြည်း နှေးကွေးသွားပြီး မကြာမီ ရပ်တန့်သွားသည်။

"ကျွန်မ အစာလိုတယ်... အများကြီး လိုတယ်" ဝူချင်းယုက ပြောလိုက်သည်။ သူမ၏အသံမှာ တုန်ယင်နေပြီး နဖူးတွင် ချွေးစေးများ စို့နေသည်။ ဤကဲ့သို့ ပြန်လည်ကောင်းမွန်ခြင်းသည် သက်သောင့်သက်သာရှိလှသော ကိစ္စမဟုတ်ဘဲ သာမန်လူတစ်ယောက် ခံနိုင်ရည်ရှိမည့် နာကျင်မှုမျိုးမဟုတ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။

"သိပြီ... ဒီမှာခဏစောင့်" လော်ယွမ်သည် တစ်ချက်ကြောင်သွားပြီး ချက်ချင်းသတိပြန်ဝင်လာကာ ပြောလိုက်သည်။

ပြန်လည်ကောင်းမွန်သည့်အစွမ်းသည် အလိုလိုဖြစ်ပေါ်လာခြင်းမဟုတ်ပေ။ အထူးသဖြင့် သူမကဲ့သို့ ခါးအောက်ပိုင်းပျောက်ဆုံးနေသူအတွက် ကြီးမားသော ဒြပ်ဝတ္ထုနှင့် စွမ်းအင်များ လိုအပ်သည်။ သူမ၏ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအင်သိုလှောင်မှုဖြင့် လုံလောက်မည်မဟုတ်ပေ။

လော်ယွမ်၏လှုပ်ရှားမှုမှာ အလွန်မြန်ဆန်လှသည်။ မိနစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် လည်ပင်းကျိုးနေသော အဆင့်နိမ့် သန္ဓေပြောင်းသားရဲနှစ်ကောင်ကို ဆွဲယူလာခဲ့သည်။

ဝူချင်းယုသည် လော်ယွမ်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်နှာနီရဲသွားကာ ရှက်ရွံ့စွာဖြင့် "ရှင် ဟိုဖက်လှည့်နေပေးလို့ ရမလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

လော်ယွမ်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး ကျောခိုင်းလိုက်သည်။ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်အနေဖြင့် တစ်စုံတစ်ယောက်၏ရှေ့မှောက်တွင် အသားစိမ်းငါးစိမ်းစားရမည်မှာ အမှန်ပင် ခက်ခဲသောကိစ္စဖြစ်ပေမည်။

ညဉ့်နက်လာသော်လည်း ရဟတ်ယာဉ် ရောက်မလာသေးပေ။ လက်ပတ်နာရီမှ သတင်းအချက်အလက်များအရ ဖန်းဖေ့ပင်တို့သည် အရေးပေါ်ဆက်သွယ်နေဆဲဖြစ်ကြောင်း သိရသည်။

မီးပုံသည် တောက်လောင်နေပြီး ကျန်းမာတောက်ဓား၏ လှိုင်းခတ်မှုကြောင့် မီးပွားများ လွင့်စင်ကာ "တဖျစ်ဖျစ်" မြည်သံများ ထွက်ပေါ်နေသည်။

မီးပုံတွင်အဆင့်နိမ့် သန္ဓေပြောင်းသားရဲတစ်ကောင်ကို ကင်ထားရာ အဝါရောင်သန်းနေပြီး ဆီများ တစက်စက်ကျနေသည်။

ဝူချင်းယုသည် မြက်ခင်းပေါ်တွင် ထိုင်နေပြီး ရှက်သွေးဖြန်းနေသည်။ သစ်ရွက်ကြီးများဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော စကတ်ကို သူမ၏ သေးသွယ်သော ခါးလေးတွင် စည်းနှောင်ထားရာ လော်ယွမ်ကို နေရထိုင်ရခက်စေပြီး ဂနာမငြိမ်ဖြစ်စေသည်။

အစောပိုင်းက သွေးအများစုကုန်ဆုံးသွားပြီး အသားအရေမွဲခြောက်ကာ သေလုမျောပါးဖြစ်နေသောကြောင့် လော်ယွမ်သည် သူမကို လှပသည်ဟု မခံစားခဲ့ရပေ။

သို့သော် ယခုအခါ လုံးဝပြန်လည်ကောင်းမွန်လာသော ဝူချင်းယုသည် ရေထဲမှပေါ်ထွက်လာသော ကြာပန်းလေးတစ်ပွင့်ကဲ့သို့ ရွှန်းစိုတောက်ပနေသည်။ ထို့အပြင် သူမ၏ အဝတ်အစားများ ဖရိုဖရဲဖြစ်နေမှုက ဆွဲဆောင်မှုရှိစေပြီး စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်ကောင်းစေသည်။

သူမသည် အသက် ၁၇၊ ၁၈ နှစ်ခန့်သာ ရှိသေးပုံရသည်။ သို့သော် အဆင့်မြင့်သန္ဓေပြောင်းလဲသူများအတွက်မူ ရုပ်ရည်အသွင်အပြင်က မှန်းရခက်ပြီး အမှန်တကယ်အသက်မှာ ကြီးမားနိုင်သလို ငယ်ရွယ်နေနိုင်သည်။

ဆက်ရန်...

အပိုင်း(၃၂၆)အပြန်

လက်ရှိမစ်ရှင် - (ဒီ+) အဆင့် မစ်ရှင် - ဝူချင်းယုကို ကယ်ဆယ်ရန်

ဝူချင်းယု သေဆုံးပါက မစ်ရှင်ကျရှုံးမည်

အချိန်ကန့်သတ်ချက် - ၈ နာရီ။ လက်ခံ/ငြင်းပယ်

မစ်ရှင်အခြေအနေ - ပြီးမြောက်

အကဲဖြတ်ချက် - ပြီးပြည့်စုံသည်။

အမည် - လော်ယွမ်

မစ်ရှင်ပြီးမြောက်မှုနှုန်း - ၁၀၀%

အတွေ့အကြုံမှတ် + ၁၉၂၀၀ x ၁၀၀% ရရှိသည်။

အကဲဖြတ်ချက်ပြီးပြည့်စုံသည်သဖြင့် အတွေ့အကြုံမှတ်အပို +၁၉၂၀၀ x ၁၀၀% ရရှိသည်။

စုစုပေါင်းအတွေ့အကြုံမှတ် - ၈၂၃၂၀ / ၁၅၃၆၀၀

ဦးနှောက်ထဲသို့ စနစ်၏ သတင်းအချက်အလက်များ ရောက်ရှိလာသည်ကို လော်ယွမ်က တစ်ချက်ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် တိတ်ဆိတ်မှုကို ဖြိုခွင်းကာ ဆိုသည်။ "မိတ်မဆက်ရသေးဘူးပဲ... ငါ့နာမည်က လော်ယွမ်... မင်းရဲ့ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်အသစ်ပေါ့"

"အကိုယွမ် မင်္ဂလာပါ... ညီမနာမည်က ဝူချင်းယုပါ... လူတိုင်းကတော့ ချင်းချင်းလို့ပဲ ခေါ်ကြတယ်" ဝူချင်းယုက စကားမပြောမီမှာပင် မျက်နှာနီရဲလာပြီး ဆံပင်ကို သဘာဝမကျစွာ သပ်တင်လိုက်ကာ ဖြူဖွေးသော ခြေထောက်နှစ်ဖက်ကို တင်းကျပ်စွာ စေ့ထားရင်း ရှက်ရွံ့စွာ ဆိုသည်။

သူမ၏ ယခုအခြေအနေမှာ အနည်းငယ် အနေခက်နေပြီး အဝတ်ဗလာကျင်းနေသကဲ့သို့ ရှက်ရွံ့မှုကို ခံစားနေရသည်။

လော်ယွမ်က အကြည့်လွှဲမသွားဘဲ အကင်ကို အာရုံစိုက်ကာ လှည့်ပေးနေသည်။ "ဒါဆို ငါတို့ မိတ်ဆက်လို့ပြီးပြီ... ဒါနဲ့ မင်း နည်းနည်းလောက် ထပ်စားဦးမလား"

ဝူချင်းယု၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် နီရဲတက်လာပြီး အလျင်အမြန် ခေါင်းခါကာ အနေခက်စွာဖြင့် "အစ်ကိုပဲ စားပါ... ညီမ မစားတော့ပါဘူး" ဟု ဆိုသည်။

အကယ်၍ မြေကြီးတွင် တွင်းရှိလျှင် သူမ တိုးဝင်သွားချင်စိတ် ပေါက်နေသည်။ လော်ယွမ် အထင်လွဲမည်စိုးသောကြောင့် ထပ်မံရှင်းပြသည်။ "တကယ်တော့လေ… ညီမ ပုံမှန်ဆိုရင် သိပ်မစားတတ်ပါဘူး"

"အဲ့လောက်အားနာနေဖို့မလိုပါဘူး... နည်းနည်းလောက်တော့ စားလိုက်ပါဦး... မင်းက အခုမှ ပြန်ကောင်းလာတာဆိုတော့ အားနည်းနေတုန်းပဲလေ... ခဏနေရင် ငါတို့ ခရီးဝေးသွားရဦးမှာ" လော်ယွမ်က ဆိုသည်။

"ဟုတ်ကဲ့" ဝူချင်းယုက ခေါင်းငုံ့ကာ လိမ္မာစွာဖြင့် ဆိုသည်။ သူမ တကယ်ပင် ဗိုက်ဆာနေပြီ ဖြစ်သည်။ ယခင်စားထားသော အစားအစာများမှာ ကြာမြင့်စွာကတည်းက အစာချေဖျက်ပြီးဖြစ်ကာ ခန္ဓာကိုယ်ပြန်လည်ကောင်းမွန်ရေးအတွက် အာဟာရဖြစ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် အစာအာဟာရ မလုံလောက်မှုကြောင့် အသစ်ပြန်လည်ပေါက်ဖွားလာသော ခြေလက်များမှာလည်း ပျော့ပျောင်းအားနည်းနေပြီး မူလအခြေအနေနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက များစွာကွာခြားနေသည်။

ရွှေဝါရောင်သန်းအောင် ကင်ထားသော သန္ဓေပြောင်းသားရဲ၏ ခြေထောက်တစ်ချောင်းကို လော်ယွမ်က ဆွဲဖြုတ်ကာ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

ဝူချင်းယုက လှမ်းယူလိုက်ပြီး ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့စွာဖြင့် တစ်ကိုက်ချင်း စားနေရင်း လော်ယွမ်ကို တိတ်တဆိတ် အကဲခတ်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏အရပ်မှာ မြင့်မားပြီး ၆ပေခန့်ရှိသည်။ အသားအရေမှာ ဖြူစင်ဝင်းပပြီး ကလေးငယ်တစ်ဦးကဲ့သို့ နူးညံ့နေသည်။ မင်ရည်ကဲ့သို့ နက်မှောင်သော မျက်ခုံးတန်းအောက်တွင် အဖြူအမည်းသဲကွဲသော မျက်ဝန်းတစ်စုံ ရှိနေသည်။

သူ ပြုံးလိုက်သောအခါ အလွန်နူးညံ့သိမ်မွေ့ပြီး နွေဦးလေပြေကဲ့သို့ ခံစားရစေသော်လည်း တည်ကြည်လေးနက်နေချိန်တွင်မူ ပြင်းထန်သော အရှိန်အဝါများ ထုတ်လွှတ်နေပြီး လူကို ကြောက်ရွံ့စိတ် ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

"တကယ်လို့ သူအတင်းအကြပ်လုပ်ရင်... ငါခုခံရဲမှာတောင်မဟုတ်ဘူး" ဝူချင်းယုက ရုတ်တရက် တွေးလိုက်မိပြီး ချက်ချင်းပင် စိတ်ထဲတွင် ငြင်းဆိုလိုက်ကာ မျက်နှာပူလာသည်။ "ငါဒီနေ့ ဘာဖြစ်နေတာလဲ... ပြုစားခံရတာများလား"

"မင်း မျှော်လင့်ချက်မြို့က ဓားတရား အဖွဲ့ကို ဝင်တာ ဘယ်လောက်ကြာပြီလဲ" လော်ယွမ်က မေးလိုက်သည်။

"သုံးလလောက်တော့ ရှိပြီ" လော်ယွမ်၏ မေးခွန်းက သူမ၏ အနေခက်မှုကို ဖြိုခွင်းလိုက်ရာ ဝူချင်းယုက အလျင်အမြန် ဖြေသည်။ "အရင်တုန်းက ညီမက မြို့သစ်မြို့ ဓားတရား ရုံးချုပ်က အရန်အဖွဲ့ဝင်ပါ"

လော်ယွမ်က အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီး "မင်း အဖွဲ့ဝင်ဖြစ်တာ အဲ့လောက်တောင်စောတာလား"

"ညီမက ဌာနချုပ်ရဲ့ ဒုတိယမြောက် အရန်အဖွဲ့ဝင်လေ" လော်ယွမ်၏ အံ့အားသင့်မှုကို မြင်သောအခါ ဝူချင်းယု၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားမှု အရိပ်အယောင်များ ပေါ်ထွက်လာပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် စိတ်ပျက်စွာ ဆိုသည်။ "ဒါပေမဲ့ အစွမ်းကသိပ်မကောင်းတော့ ရုံးချုပ်ကို မဝင်နိုင်ဘဲ အောက်ကို ပို့ခံလိုက်ရတာ"

ဤစကားမှာ အခြားသူများကို ထိခိုက်စေနိုင်သည်ဟု ခံစားမိသောကြောင့် သူမ အလျင်အမြန် ပြန်လည်ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ "အစ်ကို အထင်မလွဲနဲ့နော်... ညီမ… ညီမက မျှော်လင့်ချက်မြို့ အဖွဲ့ရဲ့ အစွမ်းအစက ညံ့တယ်လို့ ပြောတာမဟုတ်ပါဘူး... တကယ်တော့ ညီမတို့ ခေါင်းဆောင်ကလည်း အရမ်းတော်ပါတယ်... ဟုတ်တယ် အစ်ကိုလည်း အရမ်းတော်တယ်"

"ရှင်းပြနေစရာမလိုပါဘူး... ငါက အဲ့လောက် သဘောထားသေးသိမ်တဲ့သူ မဟုတ်ဘူး" လော်ယွမ်က ရယ်မောလိုက်သည်။ သူ ဝူချင်းယုကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ အသက်မှာ ဝမ်ရှီရှီလောက်သာ ရှိဦးမည်ဟု စိတ်ထဲတွင် ခန့်မှန်းလိုက်မိသည်။

"မင်းပြောပုံအရဆိုရင် မြို့သစ်မှာ အစွမ်းထက်တဲ့လူတွေ အများကြီးရှိတယ်ပေါ့" လော်ယွမ်က စပ်စုစွာ မေးလိုက်သည်။

"အင်းပေါ့... အဲ့ဒါက ရုံးချုပ်လေ... ဗဟိုဒေသကို ကာကွယ်ပေးထားတာကိုး... အထူးသဖြင့် ဒုတိယဌာနမှူးဆိုရင် သူ့ရဲ့အစွမ်းက မယုံကြည်နိုင်စရာ အဆင့်ကို ရောက်နေပြီ... အထက်လူကြီးတစ်ယောက်က တကူးတကပြောဖူးတယ်... သူက လူသားတွေရဲ့ မျှော်လင့်ချက်တဲ့" ဝူချင်းယုက ဒုတိယဌာနမှူးအကြောင်း ပြောသောအခါ လေးစားအားကျသော မျက်နှာထား ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

"ဒါဆို ဌာနမှူးကရော" လော်ယွမ်၏ စိတ်ထဲတွင် အံ့အားသင့်မှုတစ်ချက် ဖြတ်ပြေးသွားပြီး ဆက်လက်မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ဌာနမှူးက ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသူ မဟုတ်ဘူး... အထက်က စေလွှတ်ထားတဲ့သူ" ဝူချင်းယုက အထူးတလည် လေးစားမှုမရှိသလို အထင်သေးမှုလည်းမရှိဘဲ တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

လော်ယွမ် သဘောပေါက်သွားသည်။ ပြန်လည်တည်ဆောက်ရေးဇုန်တစ်ခုလုံးတွင် အစွမ်းထက်ဆုံး ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသူများ ပိုင်ဆိုင်ထားသော အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုကို ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသူများလက်ထဲတွင် လွတ်လပ်စွာ ထားရှိရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ အထက်မှ ကြီးကြပ်ကွပ်ကဲမှုနှင့် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မှုများ ရှိနေခြင်းမှာ ဖြစ်သင့်သော ကိစ္စရပ်သာ ဖြစ်သည်။

နှစ်ဦးသား ထွေရာလေးပါး စကားပြောနေကြရင်း ဝူချင်းယု၏ စကားများမှတစ်ဆင့် လော်ယွမ် သိရှိလိုက်ရသည်မှာ မူလက သူတို့ ရင်ဆိုင်ရန် ပြင်ဆင်ထားသည်မှာ ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပုံသဏ္ဌာန်ပြောင်းလဲနိုင်သည့် သတ္တဝါမဟုတ်ဘဲ အခြားသန္ဓေပြောင်းသတ္တဝါတစ်ကောင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ရောက်ရှိလာချိန်တွင် ထိုသန္ဓေပြောင်းသတ္တဝါမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီဖြစ်ရာ နှစ်ဦးသား ပတ်ဝန်းကျင်ကို ရှာဖွေကြည့်ပြီးနောက် အနီးအနားတွင် နက်ရှိုင်းသော ကျွင်းတစ်ခုကို တွေ့ရှိခဲ့ကြပြီး ဒုခေါင်းဆောင်က ကျွင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်စူးစမ်းရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။

လှပပြီးချစ်ဖို့ကောင်းသော မိန်းကလေးတစ်ဦး ပါဝင်နေခြင်း၊ အန္တရာယ်ကြီးကြီးမားမား မရှိခြင်း၊ ထို့အပြင် မိန်းကလေးများ၏ အမှောင်ကို သဘာဝအလျောက် ကြောက်ရွံ့တတ်ခြင်းတို့ ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ ဒုခေါင်းဆောင်အတွက် မိန်းကလေးများကို ချဉ်းကပ်ရန် အကောင်းဆုံးသော ပတ်ဝန်းကျင် အခြေအနေတစ်ခု ဖြစ်လာသည်။ ဟုတ်ပေသည်၊ ဤအရာများမှာ လော်ယွမ်၏ မကောင်းသော ခန့်မှန်းချက်များသက်သက်သာ ဖြစ်သည်။

ဝူချင်းယု၏ ပြောပြချက်အရ ဒုတိယခေါင်းဆောင်၏အစွမ်းမှာ လော်ယွမ်နှင့်တူညီပြီး မြေဓာတ်အစွမ်း ဖြစ်သည်။ သူသည် မြေကြီးကို ထိန်းချုပ်တိုက်ခိုက်နိုင်ရုံသာမက ဒဏ္ဍာရီလာ မြေလျှိုးမိုးပျံပညာကဲ့သို့ မြေကြီးထဲတွင် လျှောက်သွားနိုင်သော အစွမ်းလည်း ရှိပြီး လူတစ်ယောက်ကိုပင် သယ်ဆောင်သွားနိုင်သည်။

ဤကဲ့သို့သော ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသူတစ်ဦးသည် အသက်ရှင်လွတ်မြောက်နိုင်စွမ်း အလွန်မြင့်မားလှသည်။ သာမန်သတ္တဝါများနှင့် တွေ့ဆုံပါက အဆိုးဆုံးအခြေအနေတွင်ပင် လွတ်အောင် ပြေးနိုင်သေးသည်။ သို့သော် ကံဆိုးစွာပင် သူတို့နှစ်ဦး ပေါ်ထွက်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ပုံသဏ္ဌာန်ပြောင်းလဲနိုင်သည့် သတ္တဝါ၏ ကိုယ်ပွားတစ်ခုက သူ့ကို ရစ်ပတ်ထားလိုက်သည်။ စီးဆင်းနေသော ခန္ဓာကိုယ်သည် ပြင်းထန်သော ကပ်ငြိမှုရှိပြီး ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာနှင့် စွမ်းအင်ပိုင်းဆိုင်ရာ တိုက်ခိုက်မှုများကို ခုခံနိုင်စွမ်းရှိသောကြောင့် သူ၏ အစွမ်းထက်သော စွမ်းရည်များကို ထုတ်ဖော်အသုံးချ၍ မရနိုင်ဘဲ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

ဝူချင်းယုက ကယ်တင်ရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း အချည်းနှီးသာ ဖြစ်ခဲ့သည်။ ထို့အပြင် သူမ၏ စွမ်းရည်မှာ အပင်များနှင့် သက်ဆိုင်နေပြီး သက်ရှိများ မျိုးသုဉ်းပျောက်ကွယ်နေသော မြေအောက်ကမ္ဘာတွင် သူမ၏ စွမ်းရည်ဆယ်ပုံတစ်ပုံကိုပင် ထုတ်ဖော်အသုံးချနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ ပုံသဏ္ဌာန်ပြောင်းလဲနိုင်သည့် သတ္တဝါ၏ ကိုယ်ပွားများ တဖြည်းဖြည်း ဝိုင်းရံလာသည်နှင့်အမျှ သူမသည်လည်း ဒုတိယခေါင်းဆောင်၏ နောက်သို့ လိုက်ပါသွားရတော့သည်။

ထိုအချိန်တွင် အဝေးမှ ရဟတ်ယာဉ်၏ ပန်ကာသံ ဆူညံစွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး မကြာမီ အသံမှာ ပို၍ ကျယ်လောင်လာသည်။

ဝူချင်းယု၏ စိတ်ထဲတွင် သက်ပြင်းချနိုင်လိုက်သော်လည်း တစ်ချိန်တည်းမှာပင် တစ်စုံတစ်ရာ ဆုံးရှုံးသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ မည်သို့သော စိတ်ခံစားချက်မျိုးဖြစ်သည်ကို သူမကိုယ်တိုင်ပင် ရှင်းလင်းစွာ မသိနိုင်ပေ။

ရဟတ်ယာဉ် ဖြည်းညင်းစွာ ဆင်းသက်လာပြီး ပန်ကာမှ လေပြင်းများကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မြက်ပင်များ ယိမ်းထိုးနေကြသည်။

လုံးဝ ဆင်းသက်ခြင်းမပြုမီမှာပင် လူရိပ်တစ်ခု ခုန်ဆင်းလာသည်။

"ဆရာ... ခွင့်လွှတ်ပါ... ကျွန်တော် နောက်ကျသွားတယ်" ဖန်းဖေ့ပင်က အနေခက်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "စစ်ရဟတ်ယာဉ်တွေက ဒီရက်ပိုင်း အချိန်ပြည့်အလုပ်လုပ်နေရတော့ ကျွန်တော်တို့ တော်တော်ကြာအောင် ညှိနှိုင်းပေမဲ့ လုံးဝ ငှားလို့မရဘူး... ဒီတစ်စီးတောင် မြို့တော်ခန်းမဘက်ကနေ ငှားလာရတာ"

ဖန်းဖေ့ပင်၏ အမူအရာ သဘာဝမကျသည်ကို မြင်သောအခါ အဆင်မပြေမှုများ ကြုံတွေ့ခဲ့ရကြောင်း ထင်ရှားသည်။ ဓားတရား ဌာနသည် အာဏာပြင်းထန်ပြီး မြို့တော်ခန်းမကပင် မျက်နှာသာပေးရသော်လည်း စစ်တပ်ရှေ့မှောက်တွင်မူ အရာမဝင်ပေ။ လော်ယွမ်က မေးလိုက်သည်။ "စစ်တပ်မှာ ဒီရက်ပိုင်း ဘာကိစ္စတွေ ဖြစ်နေလို့လဲ"

"တာဝန်ထမ်းဆောင်နေကြတာပါ... ဒီလိုကိစ္စတွေက ဖြစ်နေကျပါပဲ" ဖန်းဖေ့ပင်က ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ဝူချင်းယုက လော်ယွမ်နှင့် ဖန်းဖေ့ပင်ကို အံ့ဩတကြီး ကြည့်လိုက်သည်။ "ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ... အစ်ကိုယွမ်က ဓားတရား ဌာနကို ဝင်တာ မကြာသေးဘူးလို့ ပြောထားတာ မဟုတ်ဘူးလား... ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဖန်းဖေ့ပင်ရဲ့ ဆရာ ဖြစ်နေတာလဲ"

ထို့ပြင် ပုံမှန်အားဖြင့် မာနကြီးပြီး ထိန်းချုပ်ရခက်သော ဖန်းဖေ့ပင်တွင် ဤမျှ ရိုသေကိုင်းရှိုင်းသော ပုံစံမျိုးရှိနေလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။

"ဟုတ်သားပဲ ဆရာ... ဒုခေါင်းဆောင်ရော" ဖန်းဖေ့ပင်က လော်ယွမ်နှင့် ဝူချင်းယုမှလွဲ၍ ဒုခေါင်းဆောင်ကို မတွေ့ရသောအခါ စိတ်ထဲတွင် မကောင်းသော နိမိတ်တစ်ခု ခံစားလိုက်ရသည်။

လော်ယွမ်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "ငါ ရောက်တဲ့အချိန်မှာ သူမရှိတော့ဘူး"

ဖန်းဖေ့ပင်၏ အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားပြီး အချိန်အတန်ကြာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီး ပြောလိုက်သည်။ "သူ ဘယ်လိုလုပ်ခုလိုသေသွားရတာလဲ... ကျွန်တော့် အကြွေးတွေလည်း မဆပ်ရသေးဘူး"

…………………………………………………………………………………………

မထွက်ခွာမီ လော်ယွမ်သည် မြက်ခင်းထဲမှ ဝူချင်းယု၏ ဒဏ်ရာမှ ကျွတ်ထွက်ကျလာသော သတ္တု "အသားစ" အချို့ကို ကောက်ယူပြီး အိတ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။

ဆက်ရန်...