ဘာပေးဆပ်ရလဲ

အဆောင်ကို အမည်းရောင် အမွေးထူထူ ကြွက်၏ နဖူးတွင် ကပ်တော့မည့် အချိန်၌...

ကြွက် ရုတ်တရက် ထိတ်လန့်ပြီး ရုန်းထွက်ကာ အလိုလို ခေါင်းကို အောက်သို့ ကျုံ့ချလိုက်သည်။ အမှန်တကယ် သူ၏ ရင်ခေါင်းထဲသို့ ပြန်ဆုတ်သွားသည်အထိပင်။

သို့သော် နောက်ကျသွားလေပြီ။

အဆောင်က ချန်ဟွိုက်အန်၏ လက်မှ ထွက်ခွာသွားနှင့်ပြီ ဖြစ်ပြီး သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို လိုက်ကာ တိကျစွာ ကြွက်၏ နဖူးပေါ် တိုက်ရိုက် ရိုက်လိုက်၏။

ထိုအချိန်အတိအကျတွင်မှာပင်...

ခန်းမ၏ အစွန်ဆုံး၌ မုတ်ဆိတ်မွေးနှင့် အရာရှိ နောက်ဆုံး ရောက်ရှိလာပြီး သူ၏ မျက်စိရှေ့တွင် ဖြစ်ပျက်လာသော မြင်ကွင်းကို တွေ့လိုက်ရသည်။

“သွားပြီ... ရပ်လိုက်...”

သူ၏ မျက်ဝန်းများ ထိတ်လန့်စွာ ကျုံ့ဝင်သွားသည်။

အေးစက်မှုက သူ၏ ကျောရိုးမှ ခေါင်းထိပ်အထိ တည့်တည့် စီးဆင်းသွား၏။

နောက်ကျသွားလေပြီ။

အဆောင်က ကြွက်၏ နဖူးနှင့် တွေ့ဆုံရာတွင် ဒင်္ဂါးပြား အရွယ်အစားရှိသော တောက်ပသည့် စက်ဝိုင်းတစ်ခု ပေါ်လာပြီး လျှပ်စစ်များ တဖျစ်ဖျစ် မြည်လာခဲ့သည်။

လျှပ်စစ်စွမ်းအင် ပေါက်ကွဲမှု၏ ရှဲခနဲ မြည်သံက ပို၍ ကျယ်လောင်ပြီး တောက်ပလာသည်။

မဆိုင်းမတွပင် မုတ်ဆိတ်မွေးနှင့် အရာရှိက ပျော့ခွေနေသော ဟိုတယ် အိမ်ဖော်ကို ဆွဲခေါ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ဘေးဘက်သို့ လှိမ့်သွားပြီး အနီးနားရှိ တံခါးကို ဖြတ်၍ ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်ကာ အခန်းထဲသို့ လဲကျသွားသည်နှင့်...

ဂျိန်း...

လျှပ်စီးတန်းတစ်ခုက ခန်းမကို ဖြတ်၍ ဆုတ်ဖြဲလိုက်သည်။

ပေါက်ကွဲမှု၏ အရှိန်ဖြင့် ဟိုတယ်တစ်ခုလုံး တုန်ခါသွား၏။

ရင်ဘတ်ထဲမှ ဆောင့်တက်နေဆဲဖြစ်ပြီး မုတ်ဆိတ်မွေးနှင့် အရာရှိက သူ ခုနက ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်ခဲ့သော တံခါး၏ အစအနများကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

ပေါက်ကွဲမှုက ခန်းမအောက် မီတာ ငါးဆယ် အကွာမှ စတင်ခဲ့သော်လည်း ထို အကွာအဝေးမှပင် ထိတ်လန့်လှိုင်းက တံခါးကို အစအနများ ဖြစ်အောင် စုတ်ပြတ်သွားစေသည်။

ထိုအဆောင်၏ စွမ်းအားက ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။

ခန်းမသည် ဥမင်လိုဏ်ခေါင်းကဲ့သို့ ဖွဲ့စည်းပုံ ဖြစ်သည်။

ပေါက်ကွဲမှု ဖြစ်ပေါ်သည်နှင့် အတွင်း၌ ပေါက်ကွဲမှုက ခွဲခြားမှုမရှိ ပျံ့နှံ့သွားပြီး ထွက်ပြေးရန် မဖြစ်နိုင်လုနီးပါး ဖြစ်စေသည်။

“ဒုက္ခပဲ... ချန်ဟွိုက်အန် အပိုင်းပိုင်း ဖြစ်သွားပြီလား...”

သူ သတိထားပြီး အပြင်သို့ ချောင်းကြည့်လိုက်သည်။

ခန်းမတစ်ခုလုံး မီးခိုး ထူထပ်စွာ လွှမ်းခြုံနေ၏။

လေထဲတွင် အသားကင်နံ့ နံနေသည်။

အခန်းတံခါး အတော်များများ မီးစွဲနေပြီ ဖြစ်သည်။

စင်္ကြံ၏ အစွန်ဆုံးတွင် ချန်ဟွိုက်အန်က နံရံကို မှီကာ ခေါင်းငုံ့လျက် ထိုင်နေသည်။

မလှုပ်မယှက်ပင်။

သူ၏ ခရီးဆောင်အိတ်နှင့် သိုလှောင်သေတ္တာသည် ရှေ့တွင် လဲနေသည်။

သူ၏ ဘယ်ဘက်တွင် ခန်းမသည် မီးလောင်ထားသော အပျက်အစီး ဖြစ်နေသည်။

မီးလောင်ထားသော အသားများက နံရံများနှင့် ကြမ်းပြင်အနှံ့ ထူးထူးဆန်းဆန်းပင် ဗဟိုချက်ပုံစံဖြင့် စွန်းထင်းနေ၏။

သူ၏ ညာဘက်တွင် နှစ်စတုရန်းမီတာ အချင်းဝက်အတွင်းရှိ အရာအားလုံး ထိခိုက်မှုမရှိ ကျန်ရစ်နေသည်။

ခန်းမတစ်ခုလုံးတွင် ဒဏ်ရာမရှိသော နေရာတစ်ခုတည်းသာ ရှိ၏။

ဒါက လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အဆောင်၏ စွမ်းအားပင်။

မုတ်ဆိတ်မွေးနှင့် အရာရှိက ၎င်း၏ စစ်မှန်သော တန်ခိုးစွမ်းအားကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ မြင်ခဲ့ရသည်။

စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် သူ ချန်ဟွိုက်အန်၏ ဘေးသို့ အလျင်အမြန် သွားကာ အသက်ရှူမရှူ စစ်ဆေးရန် ဂရုတစိုက် လက်လှမ်းလိုက်သည်။

သို့သော် သူ မထိခင်မှာပင်..

မီးလောင်နေသော လက်တစ်ဖက် မြှင့်တက်လာပြီး သူ၏ လက်ကို ဖိလိုက်သည်။

မုတ်ဆိတ်မွေးနှင့် အရာရှိ ရပ်တန့်သွား၏။

သူ၏ ရှေ့မှ လူငယ်သည် သူ၏ ခေါင်းကို ဆက်ငုံ့ထားသည်။

သူ၏ မီးလောင်နေသော လက်ချောင်းများက မှိန်ဖျော့စွာ မီးခိုးငွေ့ ထွက်နေဆဲပင်။

အလင်းတန်းတစ်ခုသည် သူ၏ ထက်မြက်သော၊ မယုံနိုင်လောက်အောင် ခန့်ညားသော ဘေးဘက်မျက်နှာပေါ် ကျရောက်လာသည်။

ထိုနှုတ်ခမ်းများပေါ်တွင် မကောင်းဆိုးဝါးကဲ့သို့ သိသာသော အပြုံးတစ်ခု ကွေးညွတ်နေ၏။

“အဟက် ဟားဟားဟား... ဒီလိုကိုး...”

ချန်ဟွိုက်အန် ခေါင်းကို မြှင့်လိုက်ပြီး မုတ်ဆိတ်မွေးနှင့် အရာရှိကို တိုက်ရိုက် ကြည့်လိုက်သည်။

သူ၏ နှုတ်ခမ်းများ ကျယ်ပြန့်စွာ ကွဲသွားသည်။

သူ၏ အံကြိတ်ထားသော သွားများကြားမှ အမည်းရောင် မီးခိုးငွေ့များ စိမ့်ထွက်နေ၏။

“ဒါဆို... ငါက အကျိတ်အထူးလူသား မဟုတ်ခဲ့ဘူးပေါ့...”

သူ၏ အပြုံး ကျယ်လာပြီး အသံက ပျော်ရွှင်မှုဖြင့် စိမ့်ထွက်နေ၏။

“ငါက လျှပ်စီးဘုရင်ပဲ...”

မုတ်ဆိတ်မွေးနှင့် အရာရှိ - “...”

“ဒါဆို... ဒီကမ္ဘာက ပျက်စီးနေပြီပေါ့။ ဟုတ်လား”

“ဟုတ်တယ်။ အဲဒီလို ပြောလို့ရတယ်။”

“သတင်းတွေက မျိုးဗီဇပြောင်းလဲနေတဲ့ သားရဲ လို့ခေါ်တာတွေက တကယ်တမ်း ဗီဇပြောင်းလဲတာ မဟုတ်ဘူး။ သူတို့က မိစ္ဆာတွေ။ အများကြီးရှိတယ်။ ပြီးတော့ ပိုပြီး ပေါ်လာနေတယ်။ မကြာသေးခင် နှစ်တွေက နာမည်ကြီးတဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ ဖြစ်ရပ်တွေနဲ့ လူသတ်မှုတွေတောင် အများစုက မကောင်းဆိုးဝါး ဝိညာဉ်တွေနဲ့ မိစ္ဆာတွေကြောင့် ဖြစ်ခဲ့တာ။ အချို့က... ထိန်းချုပ်မှု လွတ်သွားတဲ့ နိုးထသူ လူသားတွေ ဖြစ်ခဲ့တယ်။”

ဟိုတယ် အပြင်ဘက်တွင်...

ယခု ရဲကားများ ဝန်းရံထားသည်။

မုတ်ဆိတ်မွေးနှင့် အရာရှိနှင့် ချန်ဟွိုက်အန်တို့က လမ်းဘေးတွင် ထိုင်လျက် မြို့တွင်း ယာဉ်ကြောစီးဆင်းမှုကို ကြည့်နေကြ၏။

“မင်း ဆေးလိပ် သောက်လား...”

မုတ်ဆိတ်မွေးနှင့် အရာရှိ ဆေးလိပ်တစ်လိပ် ကမ်းလှမ်းသည်။

“ဟင့်အင်း။”

ချန်ဟွိုက်အန် ခေါင်းခါလိုက်သည်။

“ငါ့နာမည် လော်။ ငါ့ကို မုတ်ဆိတ်လော် လို့ ခေါ်လို့ရတယ်။” လော်က သူ၏ ဆေးလိပ်ကို မီးညှိလိုက်ပြီး မီးခိုးကို မှုတ်ထုတ်ရင်း တီးတိုးပြောသည်။ “ငါ့စွမ်းရည်က ဝါးမျိုခြင်းနဲ့ ပေါင်းစည်းခြင်းပဲ... ဒါပေမဲ့ ပစ်မှတ်ကို မဆုံးဖြတ်ရသေးဘူး။”

ချန်ဟွိုက်အန်၏ အတွေးများက ရှုပ်ထွေးနေဆဲပင်။

သူက သူ့ကိုယ်သူ လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။

“ဒါဆို ကျွန်တော်က နိုးထသူလား”

“ဟုတ်တယ်။”

လော် ဆေးလိပ်ကို ဖွာရှိုက်လိုက်ပြီး မီးခိုးကွင်းကို မှုတ်ထုတ်ရင်း မျက်မှောင်ကျုံ့လိုက်သည်။

“မင်းနဲ့ နောက်ဆုံးတော့ ဆက်သွယ်ဖို့ စီစဉ်ထားပါတယ်။ ဒီကမ္ဘာအကြောင်း အမှန်တရားကို မင်းကို ပြောပြရမလား မပြောပြရမလားဆိုတာ မဆုံးဖြတ်ရသေးဘူး။ တခြား နိုးထလာသူတွေနဲ့ မိစ္ဆာတွေနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ရင် မင်းရဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်က အားနည်းတယ်။ ဒါပေမဲ့ မငြင်းနိုင်တဲ့ အရာတစ်ခုကတော့ မင်းရဲ့ နိုးထလာတဲ့ စွမ်းရည်က မယုံနိုင်လောက်အောင် အားကောင်းတယ်။”

“အဆောင်တွေကို ပြောတာလား...”

ချန်ဟွိုက်အန်က သူ၏ မီးလောင်ထားသော လက်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။

အဆောင် ပေါက်ကွဲသည့်အခါ သူက အရှိန်ဖြင့် နောက်သို့ လွင့်စင်သွားသည်။

သို့တိုင် ၎င်း ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သော ကြီးမားသော ပျက်စီးမှုများရှိသော်လည်း သူ့ကို မသတ်နိုင်ခဲ့ပေ။

၎င်းသည် အမည်းရောင် အမွေးထူထူ မိစ္ဆာကြွက်ကို သေစေခဲ့သော်လည်း သူ ခံစားခဲ့ရသည်မှာ အဆောင်ကို ကိုင်ထားသော လက်တွင် အပူလောင်မှု အနည်းငယ်သာ ဖြစ်သည်။

“မင်းရဲ့ အဆောင်တွေက အဲဒီမိုဘိုင်းဂိမ်းက လာတာ မဟုတ်လား...”

လော်က မေးလိုက်သည်။

ချန်ဟွိုက်အန် ခဏတာ ကြောင်သွား၏။

“နေပါဦး... ခင်ဗျားက ဂိမ်းကို မြင်နိုင်တာလား...”

“မမြင်နိုင်ဘူး။ မင်းတစ်ယောက်တည်းပဲ မြင်နိုင်တယ်။”

လော် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး မီးခိုးကွင်းတစ်ခု မှုတ်ထုတ်ကာ ဆက်ပြောသည်။

“ဒါက မင်းရဲ့ မွေးရာပါ ဝိညာဉ်ရတနာပဲ။ မင်းတစ်ယောက်တည်း ပြီးတော့ မင်းတစ်ယောက်တည်ပဲ ဒါကို သုံးနိုင်တယ်။ တခြား ဘယ်သူမှ ထိန်းချုပ်လို့ မရဘူး။ ဒါပေမဲ့ တခြားသူတွေကို လုံးဝ မမြင်နိုင်တဲ့ ဝိညာဉ် ရတနာလား။ ဒါက တော်တော့်ကို ရှားပါးတယ်။”

မွေးရာပါ ဝိညာဉ် ရတနာ...

ချန်ဟွိုက်အန်က လော်၏ စကားများကို ဆင်ခြင်သုံးသပ်လိုက်သည်။

ယခုအချိန်အထိ သူ၏ ပြောင်းလဲမှုများသည် ကင်ဆာကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှုကြောင့်ဟု သူ ယူဆခဲ့သည်။

သို့သော် ဂရုတစိုက် စဉ်းစားကြည့်လိုက်ရာ...

သူ ပုံရိပ်ယောင် ကောင်မလေး ဂိမ်းကို ရခဲ့သည့်အချိန်မှစ၍ သူ၏ ဘဝက ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။

ထိုဂိမ်း မရှိလျှင် သူ ထိုက်ရှန်းတောင်ပေါ် တက်ရောက်ခဲ့မည် မဟုတ်ပေ။

သူ ထိုက်ရှန်းတောင်ပေါ် မတက်ခဲ့လျှင် ထိုအခွင့်အလမ်းများအားလုံးကို မည်သို့ တွေ့နိုင်မည်နည်း။

“မင်းနဲ့ ဆင်တူတဲ့ စွမ်းရည် ရှိတဲ့သူတစ်ယောက်ကို ငါ သိတယ်...”

လော်က ရုတ်တရက် ပြောသည်။

“သူ့ရဲ့ ကနဦး အကဲဖြတ်မှုမှာ သူ့ကို စစ်သည်အဆင့်၊ အဆင့် (A)မှာ ထားတယ်။ လျှို့ဝှက်ကုဒ်ကတော့ နတ်မှင်တံပေါ့။ သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်ရတနာက မှင်တံပဲ။ သူ ဆွဲလိုက်တဲ့ အရာတိုင်းက အမှန်တရား ဖြစ်လာတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဖန်တီးမှုက ဘယ်လောက် ယုတ္တိရှိလဲ၊ ဒါမှမဟုတ် ဘယ်လောက် အားကောင်းလဲအပေါ် မူတည်ပြီးတော့ သူ ပေးဆပ်ရတယ်။ ကုန်ကျစရိတ် အရမ်းများရင် သူ့ရဲ့အသက်ကိုတောင် ပေးရနိုင်တယ်။”

လော်၏ အကြည့်က ချန်ဟွိုက်အန်အပေါ် စူးစိုက်လာသည်နှင့် အနည်းငယ် မှောင်မိုက်သွားသည်။

“ဘာမှ မရှိရာကနေ တစ်ခုခုကို ဖန်တီးတာ... ဒါက လုပ်ဖို့ အခက်ခဲဆုံး အရာတွေထဲက တစ်ခုပဲ။ ပြီးတော့ မင်းရဲ့ အဆောင်တွေကို မင်းရဲ့ဝိညာဉ် ရတနာက ထုတ်လုပ်ပေးတယ် မဟုတ်လား...”

ချန်ဟွိုက်အန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ထိုအရာက မမှားပေ။

အဆောင်များအပြင် သူက အကာအကွယ် အဆောင်၊ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး၊ ကြိုးတစ်ချောင်းနှင့် အိုးစိုက်အပင် တစ်ခုကိုလည်း ရခဲ့သည်။

သူ တံခါးဆီ မည်မျှ မြန်မြန် ပြေးပါစေ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ပေးပို့သူကို လုံးဝ မတွေ့ခဲ့ရသည်က မထူးဆန်းတော့ပေ။

ဟက်ကာ တစ်ယောက်မှ မရှိခဲ့ဘူး။ ပို့ဆောင်သူ တစ်ယောက်မှ မရှိခဲ့ဘူး။

သူ၏ မွေးရာပါ ဝိညာဉ် ရတနာ ပုံရိပ်ယောင် ကောင်မလေး ဂိမ်းက ထိုပစ္စည်းများကို ဟင်းလင်းပြင်မှ ရိုးရှင်းစွာ ဖန်တီးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

“ဒါဆို...ဘာပေးဆပ်ရတာလဲ...”

လော်၏ မျက်လုံးများက ချန်ဟွိုက်အန်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

သူ၏ အသံထဲတွင် အရေးတကြီး အရိပ်အမြွက် ပါနေ၏။

ထိုသို့ အားကောင်းသော အဆောင်များ ထုတ်လုပ်ရန် မည်သည်ကို ပေးဆပ်ရကြောင်း သူသိရန် လိုသည်။

၎င်းက ချန်ဟွိုက်အန်၏ နိုးထလာသူ အမျိုးအစားခွဲခြားမှု သက်သက်သာ မဟုတ်ပေ။

၎င်းက ထျန်ဖူ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းသူများ၏ အနာဂတ်အတွက်လည်း ဖြစ်သည်။

ချန်ဟွိုက်အန်က လော်၏ အကြည့်ကို တုံ့ပြန်ရန် ပါးစပ်ဖွင့်လိုက်သည်...

ထို့နောက် တိတ်ဆိတ်သွား၏။

ပေးဆပ်ရတာလား...

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ထိုအဖြေက ဆိုးဝါးသော ခံစားချက်မျိုးကို ပေးနေသည်။

လော်ပြောတာ မှန်ရင်...

ဒီကမ္ဘာဟာ မိစ္ဆာတွေ လွှမ်းမိုးတော့မယ်ဆိုရင်...

ဒါက နိုးထလာသူတွေရဲ့ခေတ် ဖြစ်လာတော့မယ်ဆိုရင်...

အဲဒီအခါကျရင် ပိုက်ဆံက သူတို့အတွက် ဘာမှ အဓိပ္ပာယ်ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။

အပြစ်မရှိတဲ့သူတောင် ရတနာ ရှိနေလို့ သေရနိုင်တယ်။

ဒီအဆောင်တွေ ဝယ်ဖို့ ပိုက်ဆံပဲ လိုတယ်ဆိုရင် သူက ဘာလဲ ...

သိုးဝဝ တစ်ကောင်လား...

သူ့ကို စမ်းသပ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ...

သူ့ကို ချုပ်နှောင်ပြီးတော့ နေ့တိုင်း အဆောင်များ အစုလိုက်အပြုံလိုက် ထုတ်လုပ်ဖို့ အတင်းအကျပ် လုပ်ခိုင်းရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ....

တစ်ယောက်ယောက်က သူ၏ ဝိညာဉ် ရတနာကို ခိုးယူဖို့ ကြိုးစားရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ....

လော်က မွေးရာပါ ဝိညာဉ်ရတနာကို ပိုင်ရှင်ကပဲ သုံးနိုင်တယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်...

ဒါပေမဲ့ အဲဒါက တကယ်ပဲ မှန်ရဲ့လား...

ချန်ဟွိုက်အန် လူများအပေါ် အဆိုးဆုံး ယူဆချင်သည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် သူ၏ ဘဝတစ်ခုလုံးက သူ့ကို ထိုကဲ့သို့သာ သင်ပေးခဲ့သည်။

လူတွေ တကယ်ပဲ ယုံကြည်စိတ်ချရမယ်ဆိုရင် သူက ပင်စင် နည်းနည်းလေးနဲ့ ရှင်သန်နေရမှာ မဟုတ်ဘူး။

လူတွေ တကယ်ပဲ ယုံကြည်စိတ်ချရမယ်ဆိုရင် သူ့ရဲ့ ရည်းစားဟောင်းက သူ့ကို သစ္စာဖောက်မှာ မဟုတ်ဘူး။

လူတွေ တကယ်ပဲ ယုံကြည်စိတ်ချရမယ်ဆိုရင် ကောလိပ်အခန်းဖော်က ဆင်းရဲနွမ်းပါးမှု အထောက်အပံ့ ပညာသင်ဆုအတွက် သူ့ကို တိုက်ခိုက်မှာ မဟုတ်ဘူး။

အဲဒါကြောင့်...

“ပေးဆပ်ရတာက... ကျွန်တော့်ရဲ့သက်တမ်းပါ။”

ချန်ဟွိုက်အန်က လော်၏ မျက်လုံးများကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ကြွက်သား တစ်ခုမှ မလှုပ်ရှားခဲ့ပေ။

တွန့်ဆုတ်ခြင်း တစ်ချက်မှ မရှိ။

နှလုံးခုန်နှုန်းတွင် အနည်းငယ်မျှပင် ပြောင်းလဲခြင်း မရှိပေ။

၎င်းက သူ ပေးခဲ့သော အဖြေ ဖြစ်သည်။