နွေးထွေးသောကြိုဆိုမှု
Vol. 10 Ch. 99
“ကျွန်မ ရှင်ကို စောင့်ကြည့်ဖို့ လာတာ။”
လင်းလင်လင် သောက်စရာကို တစ်ငုံသောက်လိုက်သည်။
သူ၏ လေသံသည် အခိုင်အမာ ရှိနေပြီး သူ၏ အမူအရာသည် တည်ငြိမ်နေသည်။
သူ၏ အနည်းငယ် တုန်ယင်နေသော အသံကသာ သူ၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ဖော်ပြနေ၏။
ဆိုဖာက သုံးမီတာ ရှည်သည်။
ပါ့ကျီသည် ဘယ်ဘက် အစွန်ဆုံးတွင် ထိုင်နေသည်။
လင်းလင်လင်က ညာဘက်အစွန်ဆုံးတွင် ထိုင်နေ၏။
သူတို့နှစ်ဦးကြားရှိ နေရာက ကျယ်ပြောသော ကြားခံနယ်မြေတစ်ခုနှင့် တူနေသည်။
ချန်ဟွိုက်အန်က ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် တွန့်ဆုတ်သွားသည်။
“သုညသုံးလုံး။ မင်း ကြောင်ကို ကြောက်တာလား...”
လင်းလင်လင် ပါ့ကျီကို လှမ်းကြည့်ပြီး တံတွေးမျိုချလိုက်သည်။
“အင်း...”
“မိန်းကလေးတွေက ကြောင်နဲ့ ခွေးတွေကို ကြိုက်ကြတယ် မဟုတ်လား...”
ချန်ဟွိုက်အန် အံ့အားသင့်သွားသည်။
သူ လက်ကို ဆန့်ထုတ်ပြီး ပါ့ကျီ၏ ခေါင်းကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။
ကြောင်သည် ရုပ်ဆိုးသည် မဟုတ်ပေ။
ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် ၎င်းက မိန်းကလေးများကြားတွင် လူကြိုက်များလိမ့်မည်ဟု ယူဆခဲ့သည်။
သို့တိုင် ပါ့ကျီက လင်းလင်လင်ကို ကြောက်သကဲ့သို့ သူလည်း ၎င်းကို ကြောက်နေသည်မှာ ထင်ရှားနေသည်။
အဟက်... ဒါက အပြန်အလှန် ကြောက်ရွံ့ကြတဲ့ ဝမ်းနည်းဖွယ်ဖြစ်ရပ် မဟုတ်ဘူးလား...
လင်းလင်လင် ခေါင်းကို ငုံ့လိုက်ပြီး တိတ်ဆိတ်နေသည်။
သူ ကြောင်ကို ကြောက်သည် မဟုတ်။
ထိုအရာက ကြောင်သက်သက် မဟုတ်ပေ...
သူ မရောက်မီကပင် မုတ်ဆိတ်မွေးနှင့်လူက သူ့ကို သတိပေးထားခဲ့ပြီးပြီ ဖြစ်သည်။
အဆောင် စွမ်းအားအရသာဆိုလျှင် ချန်ဟွိုက်အန်သည် အနည်းဆုံး အဆင့်(B) တိုက်ခိုက်ရေး နိုးထသူအဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်သော်လည်း အဆောင်များ ရယူရန် ပေးဆပ်စရာ ကြီးမားသောကြောင့် သူ၏ တရားဝင် သတ်မှတ်ချက်ကို အဆင့်(A) နည်းပြအဆင့် နိုးထသူအဖြစ် သတ်မှတ်ထားသည်။
သူ့ကဲ့သို့သော အဖြူရောင်အဆင့် လူသစ်တစ်ဦးအတွက် ထိုသူက တကယ့် ဆရာကြီးပင်။
ပြီးတော့ ဒီဆရာကြီး၏ မျက်လုံးထဲမှာ ဒီကြောင်မိစ္ဆာက “ချစ်စရာကြောင်လေး” တစ်ကောင်ပဲလား...
ဒါကြောင့်ကိုး။ ဆရာကြီးတွေမှာ အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်တွေအတွက်တောင် ထူးခြားတဲ့ အကြိုက်တွေ ရှိတယ်။
ချန်ဟွိုက်အန်က ပါ့ကျီနှင့် လင်းလင်လင်ကြားတွင် နေရာယူလိုက်သည်။
ချက်ချင်းပင် သူတို့ နှစ်ဦးစလုံး သက်သာရာ ရသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။
မမြင်နိုင်သော အလေးချိန်တစ်ခု အခန်းထဲမှ ပယ်ဖျက်လိုက်သကဲ့သို့ပင်။
“မင်း ငါ့ကို စောင့်ကြည့်ဖို့ လာတယ်လို့ ပြောတာလား...”
“ဟုတ်ပါတယ်...” လင်းလင်လင် တိုက်ရိုက် ပြောသည်။
“ဒါပေမဲ့ စောင့်ကြည့်ခြင်းက ဒုတိယပါ။ ရှင်က မိစ္ဆာနှိမ်နင်းသူ ဗျူရိုအတွက် အတော်လေး အရေးကြီးပါတယ်။ ပြီးတော့ ရှင် ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ စွမ်းအားကြီး အဆောင်တွေကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားရင် ဖြစ်နိုင်ခြေရှိတဲ့ လုံခြုံရေး အန္တရာယ်တွေကို ထည့်သွင်းရပါမယ်။ အဲဒါကြောင့် တရားဝင် ဗျူရို အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးက စောင့်ကြည့်ဖို့ လိုအပ်တယ်။ ဟုတ်တယ်။ ကျွန်မရဲ့ အဓိက အလုပ်က ရှင်ကို ပံ့ပိုးမှုပေးဖို့ပါ။ ဗျူရိုနှင့် ပတ်သက်တဲ့ တစ်ခုခု လိုအပ်ရင် ကျွန်မကို ပြောလိုက်ရုံနဲ့ ကျွန်မ စီစဉ်ပေးပါ့မယ်။”
“ငါ ပူးပေါင်းဖို့ ငြင်းဆန်ရင်ရော...”
ချန်ဟွိုက်အန် မျက်လုံးကျဉ်းလိုက်သည်။
လင်းလင်လင် သူ၏ မျက်နှာကို အပြည့်အဝ လှည့်လိုက်သည်။
ဆိုဖာပေါ်မှ တွဲလောင်းကျနေသော သူ၏ ခြေတိုများကို ခြေချိတ်အနေအထားဖြင့် ခေါက်လိုက်၏။
ထို့နောက် လုံးဝ လေးနက်သော နည်းလမ်းဖြင့် ဒူးထောက်လိုက်သည်။
လက်ဖဝါးနှစ်ဖက်လုံးကို နဖူးပေါ် ဖိလိုက်သည်။
ထို့နောက် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်၏။
ဘုန်း...
သူ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။ နဖူးသည် ကြမ်းပြင်ကို ထိသွား၏။
“ကျေးဇူးပြုပြီး၊ ကျေးဇူးပြုပြီးတော့ ကျွန်မကို စောင့်ကြည့်ခွင့်ပြုပါ...”
ချန်ဟွိုက်အန် - “...”
သူ လင်းလင်လင်ကို အကြာကြီး စိုက်ကြည့်နေသည်။
ထို့နောက် အကြောင်းပြချက်အချို့ကြောင့် မေးလိုက်သည်။
“ဒီအတွက် လစာ ရလား...”
“ရပါတယ်။”
“ဘယ်လောက်လဲ...”
“တစ်ရက်ကို တစ်ထောင်။”
“၅၀/၅၀...”
“သဘောတူတယ်...”
ချန်ဟွိုက်အန်က သူ၏ လက်ကို ဆန့်တန်းလိုက်ပြီး ရင်းနှီးသော အပြုံးကို ပြသလိုက်သည်။
“ကြိုဆိုပါတယ်။”
လင်းလင်လင်က သူ၏ လက်ချောင်းများကို ဆုပ်ကိုင်ပြီး လေးလေးနက်နက် လှုပ်လိုက်သည်။
“ကျွန်မ ရှင်ရဲ့ ဂရုစိုက်မှုအောက်မှာ ရှိနေပါ့မယ်...”
ပါ့ကျီ - “...”
“...ဟုတ်ပါတယ်။ ကျွန်မ ရှင်ကို စောင့်ကြည့်ရမှာမို့လို့ အနားမှာ နေဖို့ လိုပါလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ အပေါ်၊ အောက်နဲ့ ဘေးက တိုက်ခန်းတွေ အားလုံး လူနေပြီးသားပါ...”
လင်းလင်လင် တီးတိုးပြောလိုက်ပြီး သူ၏ ပါးပြင်များ အနည်းငယ် ရဲလာသည်။
“အဲဒါကြောင့် အခုကစပြီး ကျွန်မတို့ မောင်နှမတွေ ဖြစ်သွားမယ်။ ရှင်က ကျွန်မရဲ့ အစ်ကိုကြီး၊ ကျွန်မက ညီမလေး။ ဒါက ကျွန်မတို့ရဲ့ ဖုံးကွယ်ထားသော ဇာတ်ကွက် ဖြစ်လိမ့်မယ်။ ကျွန်မ ကျောင်းသူ ဖြစ်နေသေးတဲ့အတွက် ဒါက ကျွန်မတို့ မစ်ရှင်အတူ သွားရင် နိုးထသူ သရုပ်တွေကို ဖုံးကွယ်ဖို့ အထောက်အကူ ဖြစ်စေပါလိမ့်မယ်။”
“ကောင်းပြီလေ။”
ချန်ဟွိုက်အန် အဓိကအိပ်ခန်းကို လက်ညှိုးထိုးပြသည်။
“မင်း အဲဒါကို ယူလို့တယ်။ ကိုယ်ပိုင် ရေချိုးခန်းနဲ့။ ဒါပေမဲ့ အိမ်သာ သုံးဖို့ ဒီကို မထွက်ခဲ့နဲ့။ ငါက ကိုယ်တုံးလုံး အိပ်ရတာ ကြိုက်တယ်။”
လင်းလင်လင် - “...”
“အရင်းဆုံး အိုနီးချန်လို့ခေါ်။”
လင်းလင်လင် - “...”
သူ၏ မျက်နှာ အေးခဲသွားသည်။
သူ၏ ပါးစပ် တွန့်သွား၏။
အတော်ကြာ တွန့်ဆုတ်ပြီးနောက်...
သူ၏ မာနက ရှင်သန်မှု ဗီဇနှင့် ဆန့်ကျင်နေသည်။
သူ ပထမဆုံး စကားလုံးကို မနည်း ပြောလိုက်သည်။
“အို...”
သူ စကားဆုံးအောင် မပြောနိုင်ခင်မှာပင် ခရီးဆောင်အိတ်ကို ဆွဲကိုင်ကာ အဓိကအိပ်ခန်းထဲသို့ ပြေးဝင်ပြီး တံခါးကို ဆောင့်ပိတ်လိုက်၏။
ပါ့ကျီ အံ့အားသင့်သွားသည်။
ဆရာကြီးက သူ့ရဲ့ သရုပ်မှန်ကို သိနေတဲ့ လူသား တစ်ယောက်ကို ဝင်ရောက်ခွင့် ပေးလိုက်တာလား...
ဒါက လုံခြုံရေး အန္တရာယ် ကြီးလာပြီ မဟုတ်ဘူးလား....
ဒီနှုန်းနဲ့ဆိုရင် သူရဲ့ တောက်တီး သရုပ်က ဆရာကြီး မှတ်ဉာဏ် လုံးဝ ပြန်မရခင် ဖော်ထုတ်ခံရလိမ့်မယ်...
ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ပါ့ကျီက နက်ရှိုင်းပြီး မွန်းကျပ်စေသော ဖိအားကို ခံစားလိုက်ရသည်။
သူ၏ လည်ချောင်းပတ်လည်တွင် မြွေတစ်ကောင် ရစ်ပတ်နေသကဲ့သို့ပင်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ချန်ဟွိုက်အန်က မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်ရင်း အတွေးထဲတွင် ရှိနေသည်။
မှန်ပေသည်။
စောင့်ကြည့်ခံရခြင်းက ကောင်းလှသည် မဟုတ်သော်လည်း ဒင်္ဂါးပြားတိုင်းမှာ မျက်နှာနှစ်ဖက် ရှိသည်။
သုညသုံးလုံး ရှိနေခြင်းဖြင့် သူက နောက်ဆုံးတွင် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းသူဗျူရို၏ လုပ်ဆောင်ချက် အသေးစိတ်ကို တူးဆွနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။
သူက မုတ်ဆိတ်မွေးနှင့်လူကို မေးနိုင်ခဲ့သော်လည်း ထိုသူက ရာထူး ပိုမြင့်သောကြောင့် မျှဝေမည် မဟုတ်သော အရာများ ရှိကောင်း ရှိနိုင်သည်။
လင်းလင်လင်ကဲ့သို့သော အဆင့်နိမ့် အဖွဲ့ဝင်များက အချက်အလက် ထုတ်ယူရန် ပိုပြီး လွယ်ကူသည်။
မိစ္ဆာနှိမ်နင်းသူဗျူရိုက သူ့ကို စောင့်ကြည့်နေသည်။
သို့သော် သူကလည်း သူတို့ကို စောင့်ကြည့်နေသည် မဟုတ်ပါလား...
အဆုံးတွင် သူက ပိုက်ဆံ ရှာချင်သည် ဆိုပါက ကစားပွဲကို နားလည်ရန် လိုအပ်သည်။
“ဟေ့... သုညသုံးလုံး...”
သူ အဓိကအိပ်ခန်း တံခါးကို ခေါက်လိုက်သည်။
ချက်ချင်းပင် သတိထားသော မျက်လုံးတစ်စုံက အက်ကွဲကြောင်းမှ ချောင်းကြည့်လာသည်။
“ညစာစားပြီးရင် ငါ မိစ္ဆာအမဲလိုက် မစ်ရှင်တစ်ခု ယူချင်တယ်။ မင်း ငါ့ကို ကူညီနိုင်မလား...”
လင်းလင်လင် အံ့အားသင့်စွာ မျက်တောင်ခတ်လိုက်သည်။
မုတ်ဆိတ်မွေးနှင့်သူက ချန်ဟွိုက်အန်ကို မစ်ရှင်များ ယူစေချင်သည်။
မကြာခဏ ပါဝင်ခြင်းက သူ့ကို ဗျူရိုနှင့် ဆက်သွယ်နေစေပြီး ထျန်ဖူ ခရိုင်ရှိ ကြီးထွားလာသော မိစ္ဆာပြဿနာကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် အထောက်အကူ ဖြစ်စေလိမ့်မည်။
သူက ချန်ဟွိုက်အန်ကို စည်းရုံးရန် ခက်လိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ခဲ့သည်။
သို့သော် သူသည် ဆန္ဒအလျောက် မစ်ရှင်ယူရန် တောင်းဆိုနေ၏။
သို့သော်လည်း နိုးထသူ အများစုက စွမ်းရည်များကို စမ်းသပ်ရန် စိတ်အားထက်သန်ကြသည်။
မိစ္ဆာများ၏ စစ်မှန်သော ထိတ်လန့်မှုကို ရင်ဆိုင်ပြီးမှသာ သူတို့၏ စိတ်အားထက်သန်မှုက ကြောက်ရွံ့မှုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတတ်ကြသည်။
“ကိစ္စမရှိပါဘူး..”
သူက ပြောသည်။
“နောက်ဆုံး မစ်ရှင် အသစ်က ဒီည ကိုးနာရီမှာပါ။ အဲဒီအချိန် ကျွန်မတို့ ကြည့်လို့ရပြီ။ နောက်ဆုံးပေါ် မစ်ရှင် အစီရင်ခံစာတွေက အသစ်တွေ ဖြစ်လိမ့်မယ်။”
“ဒါဆို... မင်းရဲ့ ဗျူရိုရဲ့ ထောက်လှမ်းရေးက အမြဲတမ်း အသစ်မဖြစ်နေဘူးလား...”
ချန်ဟွိုက်အန် မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။
လင်းလင်လင်က သူ၏ မှားယွင်းမှုကို သဘောပေါက်ပြီး အလျင်အမြန် မျက်နှာလွှဲလိုက်သည်။
ထို့နောက် တံခါးကို အနည်းငယ် ပိုပိတ်လိုက်သည်။
“ဟားဟား...ဟားဟားဟား..မဟုတ်ပါဘူး... ကျွန်မတို့ရဲ့ ထောက်လှမ်းရေးက အမြဲတမ်း နောက်ဆုံးပေါ်ပါ... အဖွဲ့ဝင်တွေ ခေတ်နောက်ကျနေတဲ့ အစီရင်ခံစာတွေကြောင့် အန္တရာယ်ထဲ ကျရောက်ဖို့ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး...”
မုတ်ဆိတ်မွေးနှင့်လူက သူ့ကို သတိပေးခဲ့သည်။
ဗျူရို၏ အားနည်းချက်များကို လုံးဝ မဖော်ထုတ်ရပေ။
သူတို့၏ ပြဿနာများသည် ယာယီသာ ဖြစ်သည်။
အချိန်တန်လျှင် တိုးတက်လာလိမ့်မည်။
ချန်ဟွိုက်အန် အမှန်တရားကို သိသွားလျှင် သူက လစာဖြတ်တောက် ခံရပေလိမ့်မည်။
“...ဒါဆို မင်း ဘာလို့ သွေးတွေနဲ့ ဖုံးလွှမ်းပြီး ပြန်လာခဲ့တာလဲ”
“အဲ... ထောက်လှမ်းရေးသတင်းက မှားယွင်းနေလို့ပဲ...”
လင်းလင်လင် အေးခနဲ ဖြစ်သွားပြီး သူ၏ မျက်နှာ ဗလာ ဖြစ်သွား၏။
ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် သူက လက်များကို ပါးစပ်ပေါ် ရိုက်ချလိုက်သည်။
ဖြန်း...
အိပ်ခန်း တံခါး ဆောင့်ပိတ်သွား၏။
ချန်ဟွိုက်အန် ၎င်းကို စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားသည်။
မိစ္ဆာနှိမ်နင်းသူဗျူရိုက ဝန်ထမ်း အင်အား မလုံလောက်။
သူတို့၏ မစ်ရှင် ထောက်လှမ်းရေးကိုပင် အချိန်မီ မွမ်းမံနိုင်ခြင်း မရှိလောက်အောင်ပင်။
သတ်မှတ်လိုက်ပြီ။
သူတို့နဲ့ တရားဝင် ပူးပေါင်းမှာ မဟုတ်ဘူး။
အလွတ်တန်း ဆုငွေလိုက်လံသူပဲ လုပ်တော့မယ်။
အဆုံးမှာ သူ့ရဲ့ အဓိကပန်းတိုင်က အခု ရှင်သန်ဖို့ အတွက်ပဲ။
...
တံခါးနောက်ကွယ်တွင် လင်းလင်လင်က ဘောင်ကို မှီပြီး အားကုန်နေသည်။
သူ စဉ်းစားလေလေ၊ ပိုဒေါသထွက်လေလေပင်။
ဒေါသတကြီးဖြင့် သူ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ရိုက်လိုက်ပြီး ညည်းညူသည်။
“လင်းလင်လင်၊ နင်က တကယ့်ကို ငတုံးပဲ... သုညသုံးလုံး။ ဒါက နင့်ဦးနှောက်ရဲ့ တန်ဖိုးပဲ...”
...
လင်းရှီးတောင်ကြား၌...
“သခင်မလေး၊ ဓားကျောင်းတော်မှ တပည့်နှစ်ယောက် မနက်ဖြန် ရောက်လာလိမ့်မယ်။ သူတို့ရဲ့ ဖိတ်စာကို ပို့ပြီးသားပါ။”
“အိုး... ဓားကျောင်းတော်လား...”
ပဝါနောက်ကွယ်တွင် တရားထိုင်နေသော ယွန်စုရှင်းက ဆွဲဆောင်မှုရှိသော မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး အပြင်ဘက်တွင် ရပ်နေသော တပည့်ကို ငေးကြည့်လိုက်၏။
“သူတို့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို ပြောပြခဲ့လား...”
“ပြောပါတယ်... သခင်မလေး။ သူတို့ ဝိညာဉ် ဆေးဖက်ဝင် အပင်အချို့ကို ဝယ်ဖို့ လာကြတာပါ။”
လင်းရှီးတောင်ကြား၊ ကျယ်ပြန့်သော စိတ်ဝိညာဉ်စိုက်ခင်းများ၏အိမ်၊ ချင်းယွန်ဘုံ၏ ရှားပါးသော အပင်များ၏ အကြီးဆုံး ပံ့ပိုးသူများထဲမှ နေရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဂိုဏ်းများစွာနှင့် လွတ်လပ်သော ကျင့်ကြံသူများ သူတို့ထံမှ ဆေးဖက်ဝင် အပင်များ ဝယ်ယူကြသည်။
ဈေးနှုန်းများ ဈေးကွက်ထက် နိမ့်ရုံသာမက အရည်အသွေးလည်း အာမခံချက် ရှိသည်။
လင်းရှီးတောင်ကြားက စီးပွားရေးအားလုံးကို ကြိုဆို၏။
သို့သော် ဓားကျောင်းတော်...
၎င်းက ကွဲပြားသော ဇာတ်လမ်းပင်...
“သိပ်ကောင်းတယ်။”
ယွန်စုရှင်း၏ နှုတ်ခမ်းများ လှောင်ပြုံးအဖြစ် ကွေးသွား၏။
ဓားကျောင်းတော်က လင်းရှီးတောင်ကြားနှင့် ငြိခဲ့ဖူးသည်။
သူက ထိုရန်ကြွေးကို မဆပ်ရသေး။
ထို့ပြင် ယခု သူတို့က သူတို့ကိုယ်သူတို့ တံခါးဝသို့ ပို့ဆောင်နေသည်လား...
သြော်... သူတို့ကို နွေးနွေးထွေးထွေး ကြိုဆိုပေးရမှာပေါ့။
...