ပြန်လည်ဆုံစည်းခြင်း ၁

ဂျုံမှုန့် အချိန် ၂၀ ချိန်ထားပြီး ကုန်းထျန်းဟောက်၊ ရှောင်လင်းယွီနှင့် ရှောင်လင်းယဲ့တို့ သုံးယောက်က ဖက်ထုပ်ရွက် လုပ်ဆောင်ရန် တာဝန်ယူလိုက်ကြသည်။

ရှောင်လင်းယဲ့သည်လည်း ရှောင်လင်းယွီကဲ့သို့ပင် ငယ်စဉ်ကတည်းက ဖက်ထုပ်ရွက်လုပ်ရန် တတ်မြောက်ထားသူ ဖြစ်သည်။ ဒလိမ့်တုံးကိုကိုင်ပြီး လျင်မြန်စွာ လှိမ့်လိုက်သည်နှင့် ပါးလွှာညီညာသော ဖက်ထုပ်ရွက်တစ်ရွက် ရရှိလာသည်။

စတုတ္ထဒေါ်လေးရှောင်နှင့် ဦးလေးရှောင်တို့က မေမေရှောင်ကို ဟင်းချက်ရာတွင် ကူညီပေးကြသည်။ ကျန်သူများက အစာသွတ်ခြင်း၊ ဖက်ထုပ်ထုပ်ခြင်းတို့ ပြုလုပ်ကြသည်။

သခင်ကြီးကုန်းသည် လူများ စည်ကားနေသည်ကို မြင်သောအခါ ပျော်ရွှင်စွာ ဝင်ရောက်လာပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ငါလည်း ဝင်ကူထုပ်မယ်"

သူသည် ငယ်စဉ်က ဖက်ထုပ်ထုပ်ဖူးသောကြောင့် မည်သူမျှ သင်ပေးစရာမလိုဘဲ ကျွမ်းကျင်စွာ ထုပ်လုပ်နေလေသည်။

"အဘိုး... အဘိုးက ဖက်ထုပ်ထုပ်တတ်တယ်လား" ကုန်းထျန်းဟောက်ပင် အံ့သြသွားသည်။ အဘိုးနှင့် နှစ် ၃၀ ကျော် အတူနေလာသော်လည်း အဘိုး ဖက်ထုပ်ထုပ်တတ်သည်ကို မသိခဲ့ပေ။

သခင်ကြီးကုန်းက သူ့ကို နှာခေါင်းရှုံ့ပြလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ဟင်း... ငါ ဖက်ထုပ်ထုပ်တတ်တုန်းက မင်း ဘယ်ရောက်နေမှန်းတောင် မသိသေးဘူး"

ကုန်းထျန်းဟောက် - "......" ဟုတ်သားပဲ။ အဘိုးက သူ့အဘိုးပဲဟာ။ အဘိုး ဖက်ထုပ်ထုပ်တတ်တုန်းက သူ မမွေးသေးတာ သေချာတာပေါ့။

ရှောင်လဲ့ထုန်သည် အပြင်တွင် ခဏကစားပြီးနောက် အိမ်တွင် ဖက်ထုပ်ထုပ်နေသည်ကို ကြားသဖြင့် ရှောင်လင်နှင့်အတူ ပြန်လာခဲ့သည်။ လူတိုင်း ဖက်ထုပ်ထုပ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားပြီး ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။ "ဒီည ဖက်ထုပ်စားရမှာလား"

စတုတ္ထဒေါ်လေးရှောင်က ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဖက်ထုပ်ထုပ်နေမှတော့ ဖက်ထုပ်စားရမှာပေါ့။ ငါတို့ရဲ့ ထုန်ထုန်လေး ဖက်ထုပ်ကြိုက်မှန်းသိလို့ လုပ်ကျွေးတာလေ"

ရှောင်လဲ့ထုန်က အင်္ကျီလက်ကို ပင့်တင်လိုက်ပြီး စိတ်အားထက်သန်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "သားလည်း ဖက်ထုပ်ထုပ်ချင်တယ်"

ရှောင်လင်ကလည်း ချက်ချင်း ဝင်ပြောသည်။ "သားလည်း ထုပ်မယ်"

လူအများစုပေါင်း ဖက်ထုပ်ထုပ်ရသည်မှာ ပျော်စရာကောင်းပြီး စည်ကားလှသည်။

ကုန်းထျန်းဟောက်က ချက်ချင်း တားမြစ်လိုက်သည်။ "ကောင်စုတ်လေး... မင်း ထုပ်တတ်လို့လား"

"မထုပ်တတ်ပါဘူး" ရှောင်လဲ့ထုန်က အကြောင်းပြချက်ခိုင်လုံစွာ ပြောလိုက်သည်။ "မထုပ်တတ်ပေမယ့် သင်လို့ရတယ်လေ။ ဖေဖေလည်း အခုမှ ဖက်ထုပ်ရွက်လုပ်တတ်တာ မဟုတ်လား"

"ဟယ်... ငါတို့ရဲ့ ထုန်ထုန်လေးက သူ့အဖေ အခုမှ ဖက်ထုပ်ရွက်လုပ်တတ်တယ်ဆိုတာ သိနေပါလား" အကြီးဆုံးဒေါ်လေးရှောင်က ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။

ရှောင်လဲ့ထုန်က ရင်ကိုကော့ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "သိတာပေါ့။ သူက ငယ်ငယ်ကတည်းက စည်းစိမ်ခံပြီး ကြီးလာတာလေ။ ထမင်းစားတတ်ရင် ကံကောင်း။ ဘယ်လိုလုပ် ဟင်းချက်တတ်မှာလဲ။ ဒါကြောင့် အခုမှ သင်နေတာ သေချာတယ်"

"ဟားဟား..."

"ဟားဟား..."

အားလုံးက ထုန်ထုန်၏စကားကို ကြားပြီး ရယ်မောလိုက်ကြသည်။

သားဖြစ်သူ၏လှောင်ပြောင်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသော ကုန်းထျန်းဟောက်၏နဖူးတွင် အမည်းရောင်အစင်းကြောင်းများ ပေါ်လာသည်။ သူသည် ရှောင်လဲ့ထုန်၏ခေါင်းကို ခေါက်လိုက်ပြီး ဆူပူလိုက်သည်။ "ကောင်စုတ်လေး... အဖေကို ပြန်ပြောရဲတယ်ပေါ့"

ရှောင်လဲ့ထုန်သည် အခေါက်ခံရသော နေရာကို ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး မကျေမနပ် ပြောလိုက်သည်။ "ဖေဖေ... သား ပြောတာ အမှန်တွေပဲလေ။ ပြီးတော့ နောက်ဆို သားခေါင်းကို မခေါက်နဲ့။ ခေါက်ရင် ဦးနှောက်ပျက်ပြီး တုံးသွားလိမ့်မယ်။ ဖေဖေ့ရဲ့ ပါရမီရှင်သားလေးက ငတုံးလေးဖြစ်သွားရင် ဖေဖေ ငိုရလိမ့်မယ်"

"......" ကုန်းထျန်းဟောက်က ပြောလိုက်သည်။ "မင်း ပြောလေ ကဲလေပါလား"

ပြောပြီးသည်နှင့် လက်မြှောက်ကာ ထပ်ခေါက်ရန် ပြင်လိုက်သည်။

ရှောင်လဲ့ထုန်က ရှောင်လင်းယွီ၏နောက်ကျောတွင် ဝင်ပုန်းလိုက်ပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "မေမေ... ကယ်ပါဦး"

ကုန်းထျန်းဟောက် - "......"

အားလုံး - "......"

ရှောင်လင်းယွီက သားဖြစ်သူကို ကာကွယ်ပေးလိုက်သည်။ "သားပြောတာ မမှားပါဘူး။ နောက်ဆို သူ့ခေါင်းကို မခေါက်နဲ့တော့။ တကယ်လို့ ပါရမီရှင်သားလေးက ငတုံးလေး ဖြစ်သွားရင် ရှင် ငိုရလိမ့်မယ်"

"......" ကုန်းထျန်းဟောက်သည် ဇနီးသည်က သားကို ဗြောင်ကျကျ ကာကွယ်ပေးနေသည်ကို မြင်သောအခါ အားငယ်သလို ပြောလိုက်သည်။ "မိန်းမ... ကိုယ်က ဖွဖွလေး ခေါက်လိုက်တာပါ"

"မဟုတ်ဘူး... သူ ခေါက်တာ အရမ်းနာတယ်" ရှောင်လဲ့ထုန်က ရှောင်လင်းယွီ၏ နောက်ကျောမှ ခေါင်းပြူထွက်လာပြီး တိုင်တောလိုက်သည်။ "မေမေ... သားကို ကယ်ပါဦး"

အခြားသူများက သားအဖသားအမိသုံးယောက် ရန်ဖြစ်နေသည်ကို ကြည့်ပြီး ပြုံးရွှင်နေကြသည်။ စတုတ္ထဒေါ်လေးရှောင်က ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။ "ထုန်ထုန်... မင်းအဖေကို ပြန်ခေါက်လိုက်ပါလား"

ရှောင်လဲ့ထုန်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "မဖြစ်ပါဘူး။ သူက အဖေ၊ သားက သားလေ။ အဖေက မှားရင်တောင် သားက အဖေကို ပြန်လုပ်လို့ မရဘူး"

အဖေဖြစ်သူ ကုန်းထျန်းဟောက် - "...... အင်း... ဟုတ်တယ်"

ထိုအချိန်တွင် ကုန်းထျန်းဟောက်သည် ခေါင်းကို တစ်စုံတစ်ယောက် ခေါက်လိုက်သည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ အဘိုးဖြစ်သူကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် ကြောင်အမ်းအမ်းဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "အဘိုး... ဘာလုပ်တာလဲ"

သခင်ကြီးကုန်းက ပြောလိုက်သည်။ "မင်း ငါ့မြစ်ခေါင်းကို ခေါက်လို့ ငါ မင်းခေါင်းကို ပြန်ခေါက်တာ။ တတ်နိုင်ရင် ပြန်ခေါက်လေ"

"......" ကုန်းထျန်းဟောက်သည် ရှောင်လင်းယွီကို သနားစရာကောင်းသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ပေါင်ပေ့၊ သားနဲ့ အဘိုးက ကိုယ့်ကို ဝိုင်းအနိုင်ကျင့်နေကြတယ်။ ကူညီပါဦး"

ရှောင်လင်းယွီက လက်ကာပြလိုက်ပြီး ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ "ရှင်က လူအများရဲ့ အမျက်ဒေါသကို ဆွမိတာလေ။ ကျွန်မ မကူညီနိုင်တော့ဘူး"

ကုန်းထျန်းဟောက် - "......"

ယွီအာ... မင်း ကိုယ့်ကို မချစ်တော့ဘူးလား။

"ဟားဟား..."

အားလုံး ရယ်မောလိုက်ကြပြန်သည်။

လူများလျှင် အလုပ်တွင်သည်။

ဂျုံ အချိန် ၂၀ ၊ ဖက်ထုပ် ၂၀၀၀ ကျော်ကို နှစ်နာရီအတွင်း ပြီးစီးအောင် လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။

ဒီညစားမည့် ဖက်ထုပ်များကို ဖယ်ထားပြီး ကျန်တာများကို ရေခဲသေတ္တာထဲတွင် ထည့်သိမ်းထားလိုက်သည်။

ဖက်ထုပ်များ ပြီးစီးသွားသောအခါ ဟင်းလျာများလည်း အဆင်သင့် ဖြစ်နေပြီ။

ရှောင်မိသားစုမှ ယောက်ျားသားများသည် ခြင်းတောင်းကို ကိုင်ပြီး ဘိုးဘွားပိုင်အိမ်သို့ သွားရောက်ကြသည်။ ခြင်းတောင်းထဲတွင် ပန်းကန် ၉ လုံး၊ ဟင်း ၉ မျိုး၊ လက်ဖက်ရည်၊ အရက်၊ ထမင်း၊ သစ်သီးများ ပါဝင်သည်။ ထို့အပြင် အမွှေးတိုင်၊ ဖယောင်းတိုင်၊ ဗျောက်အိုးများလည်း ပါဝင်သည်။ ဤသည်မှာ ကျေးလက်ဒေသ၏ ဓလေ့ထုံးစံဖြစ်သည်။ နှစ်သစ်ကူး၊ နှစ်ကူးပြီးပထမနေ့၊ နှစ်ရက်နေ့များတွင် ဘိုးဘွားပိုင်အိမ်သို့ သွားရောက်ပြီး ဘိုးဘေးများကို ကန်တော့ရသည်။

ကုန်းထျန်းဟောက်သည် ထောင်ယွမ်ရွာဇာတိ မဟုတ်သောကြောင့် လိုက်ပါသွားခြင်း မရှိပေ။

ရှောင်မိသားစုမှ ယောက်ျားသားများ ပြန်ရောက်လာသောအခါ ထမင်းစားပွဲ ပြင်ဆင်ကြသည်။ ဖက်ထုပ်ပြုတ်အချို့လည်း ထည့်ထားသည်။

အားလုံး နေရာယူကြသည်။

ကျေးလက်ဒေသတွင် အကြီးအကဲများ ထိုင်ရမည့် နေရာသတ်မှတ်ချက် ရှိသည်။

အကြီးအကဲနေရာတွင် အဘိုးရှောင်၊ သခင်ကြီးကုန်းနှင့် အဘွားရှောင်တို့ ထိုင်ကြသည်။ ကျန်နေရာများတွင် ကြိုက်သလို ထိုင်နိုင်သည်။

အကြီးအကဲများ ထိုင်ပြီးနောက် ကျန်သူများ နေရာယူကြသည်။

လူကြီးများက တစ်ဝိုင်း၊ လူငယ်များက တစ်ဝိုင်း ဖြစ်သည်။ ကုန်းထျန်းဟောက်သည် ရှောင်မိသားစု၏ သမက်ဖြစ်သည့်အတွက် အထူးဧည့်သည်အဖြစ် လူကြီးဝိုင်းတွင် ထိုင်ရသည်။

"ချိုးယင်းကော" အဘွားရှောင်သည် လူအရေအတွက်ကို ကြည့်ပြီး မေမေရှောင် မရှိသည်ကို သတိထားမိလိုက်သည်။ "ချိုးယင်း... အလုပ်မလုပ်နဲ့တော့။ လာစားတော့" အဘွားရှောင် လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ အမေ... လာပါပြီ" မီးဖိုချောင်ထဲမှ မေမေရှောင်၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ "ဖက်ထုပ်နဲ့စားဖို့ အချဉ်ရည် စပ်နေလို့ပါ"

မကြာမီ မေမေရှောင်သည် ပန်းကန်လုံးအသေး နှစ်လုံးကို ကိုင်လျက် ထွက်လာသည်။ ပဲငံပြာရည်နှင့် ငရုတ်သီးမှုန့် ရောစပ်ထားသော အချဉ်ရည်နှင့် ရှာလကာရည် ဖြစ်သည်။

မေမေရှောင်က ပြောလိုက်သည်။ "ဖက်ထုပ်စားရင် ငရုတ်သီး၊ ရှာလကာရည်နဲ့မှ စားကောင်းတာ"

မေမေရှောင်သည် ပန်းကန်လုံးအသေး နှစ်လုံးကို စားပွဲပေါ်တင်လိုက်ပြီး ဖေဖေရှောင်ဘေးနားရှိ နေရာလွတ်တွင် ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။

အဘွားရှောင်က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ "ချိုးယင်း... တစ်နေ့လုံး အလုပ်လုပ်ရတာ ပင်ပန်းနေပြီ"

မေမေရှောင်က ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။ "အားလုံးလည်း ပင်ပန်းနေကြတာပါပဲ။ ထုန်ထုန်နဲ့ လင်အာတောင် ဖက်ထုပ်လုပ်တတ်နေပြီ။ တော်လိုက်ကြတာ"

အဘွားဖြစ်သူ၏ ချီးကျူးစကားကို ကြားသောအခါ ရှောင်လဲ့ထုန် ဝမ်းသာအားရ ပြောလိုက်သည်။ "ဟုတ်တယ်... သား ဖက်ထုပ်လုပ်တတ်သွားပြီ"

ရှောင်လင်ကလည်း ဝင်ပြောသည်။ "သားလည်း ဖက်ထုပ်လုပ်တတ်သွားပြီ"

"ကောင်းတယ်... ကောင်းတယ်။ မြေးလေးနှစ်ယောက်က တကယ်တော်တာပဲ။ ပင်ပန်းနေကြပြီ" အခြားသူများကလည်း ပြုံးရွှင်စွာ ချီးကျူးလိုက်ကြသည်။

"ကဲ... ကိုယ့်ခွက်ထဲကိုယ် အရက်ထည့်ကြ။ အရက်မသောက်တတ်တဲ့သူတွေနဲ့ ကလေးတွေက အချိုရည်ထည့်ကြ" အဘိုးရှောင်က ပျော်ရွှင်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် ရှောင်လင်းယဲ့နှင့် ရှောင်လင်းရှို့တို့က လူကြီးများကို အရက်ဖြည့်ပေးကြသည်။ အရက်ဖြူ သို့မဟုတ် ကျန်းမာရေးဝိုင် ဖြစ်သည်။

အားလုံး ခွက်ထဲတွင် အရက် သို့မဟုတ် အချိုရည် ရောက်ရှိသွားသောအခါ အဘိုးရှောင်သည် ရှောင်မိသားစု၏ အကြီးဆုံးအနေဖြင့် ဝမ်းသာအားရ ပြောကြားလိုက်သည်။

"ဒီနှစ်ကတော့ ဒီနှစ်ပိုင်းတွေထဲမှာ အစုံလင်ဆုံး နှစ်သစ်ကူးပါပဲ။ ထျန်းဟောက်လည်း ကျန်းကျန်းမာမာ ပြန်နိုးလာပြီး ငါတို့နဲ့အတူ နှစ်ကူးနိုင်ပြီ။ အစ်ကိုကြီးကုန်းလည်း ရောက်လာတယ်။ ငါ တကယ် ဝမ်းသာတယ်။ နောက်နှစ်တွေမှာလည်း ငါတို့ နှစ်တိုင်း အတူတူ နှစ်ကူးနိုင်ကြပါစေ။ နှစ်တိုင်း စုံစုံလင်လင် ရှိကြပါစေ။ ကမ်းပေ့"

"ကမ်းပေ့"

အားလုံး ခွက်ချင်းတိုက်လိုက်ကြသည်။

"နောက်ဆို ငါတို့ နှစ်တိုင်း စုံစုံလင်လင် အတူတူ နှစ်ကူးကြမယ်"

"ဟုတ်တယ်... စုံစုံလင်လင် နှစ်ကူးကြမယ်"

"ကမ်းပေ့"

အားလုံး သောက်ပြီးသောအခါ အဘိုးရှောင်က ဆက်ပြောသည်။ "မင်းတို့အားလုံးက တော်ကြတယ်၊ ထက်မြက်ကြတယ်။ ညီအစ်ကို မောင်နှမတွေ ချစ်ချစ်ခင်ခင် ရှိကြတယ်။ အဖေနဲ့အမေက မင်းတို့အတွက် အရမ်းဂုဏ်ယူတယ်။ အခု ယွီအာ့ကျေးဇူးကြောင့် ငါတို့ ချမ်းသာလာကြပြီ။ ဒါပေမဲ့ အဖေနဲ့အဘိုး မျှော်လင့်တာက မင်းတို့ရဲ့ မူလစိတ်ရင်းကို မမေ့ကြဖို့၊ စည်းလုံးညီညွတ်ကြဖို့၊ ချစ်ချစ်ခင်ခင် နေကြဖို့ပါပဲ"

ဒီနှစ်ပိုင်းတွေမှာ အဘိုးရှောင်သည် နှစ်တိုင်း သားသမီး မြေးမြစ်များကို ဆုံးမစကား ပြောကြားလေ့ရှိသည်။ သူတို့ စိတ်ရင်းပြောင်းသွားမှာ၊ အမှားလုပ်မိမှာကို စိုးရိမ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူတို့ ဥက္ကဌဇာတ်လမ်းတွဲတွေ ကြည့်ဖူးသည်။

ချမ်းသာကြွယ်ဝသော မိသားစုကြီးများတွင် အာဏာနှင့် ငွေကြေးအတွက် အချင်းချင်း လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ကြပြီး မိသားစုပြိုကွဲကာ ပျက်စီးသွားကြသည့် သာဓကများစွာ ရှိသည်။

အဘိုးရှောင်သည် သူ့သားသမီးမြေးမြစ်များကို ထိုကဲ့သို့ မဖြစ်စေချင်ပေ။

အကြီးဆုံးဦးလေးရှောင်နှင့် ညီအစ်ကိုများသည် ချက်ချင်း ပြောလိုက်ကြသည်။ "အဖေ... စိတ်ချပါ။ ကျွန်တော်တို့ အမြဲတမ်း စည်းလုံးညီညွတ်ပြီး ယွီအာကို ကူညီသွားပါ့မယ်။ ကုမ္ပဏီကို ကြီးပွားအောင် လုပ်ပါ့မယ်"

"ဟုတ်တယ် အဖေ... ကျွန်တော်တို့ အခု ချမ်းသာနေပြီ။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့က ကျေးဇူးကန်းတဲ့သူတွေ မဟုတ်ပါဘူး" တတိယဦးလေးရှောင်က လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်တော်တို့ ဒီလိုကောင်းစားနေတာက ယွီအာနဲ့ အစ်ကိုလတ်တို့ လင်မယားရဲ့ ကျေးဇူးကြောင့်ဆိုတာ ကျွန်တော်တို့ ရင်ထဲမှာ အမြဲမှတ်ထားပါတယ်။ ကိုယ့်ဘောင်ကိုယ် သိပါတယ်"

စတုတ္ထဦးလေးရှောင်ကလည်း ပြောလိုက်သည်။ "ဖေဖေ... ယွီအာနဲ့ အစ်ကိုလတ်တို့သာ မကူညီရင် ကျွန်တော်တို့ အခုထိ လယ်စိုက်ပြီး တစ်နေ့ ၃၀ ယွမ်ရတဲ့ အလုပ်ကြမ်းသမားတွေ ဖြစ်နေဦးမှာ။ ယွီအာနဲ့ အစ်ကိုလတ်တို့ရဲ့ ကျေးဇူးကို ကျွန်တော်တို့ ဘယ်တော့မှ မမေ့ပါဘူး။ ဒါတင်မကဘူး... နောက်ဆို ကလေးတွေလည်း မေ့မှာ မဟုတ်ပါဘူး"

အဘိုးရှောင်သည် သူတို့စကားကို ကြားသောအခါ ကျေနပ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "အင်း... မင်းတို့ ဒီလိုအသိတရားရှိရင် ကောင်းတာပေါ့။ အဖေတို့က သက်တမ်းမကျန်တော့ပါဘူး။ မျှော်လင့်တာက မင်းတို့ညီအစ်ကိုတွေနဲ့ သားသမီးတွေ စည်းလုံးညီညွတ်ပြီး ချစ်ချစ်ခင်ခင် နေကြဖို့ပါပဲ။ ဥက္ကဌဇာတ်လမ်းတွေထဲကလို ညစ်ပတ်တဲ့ကိစ္စတွေ မဖြစ်စေချင်ဘူး"

"ဟုတ်ကဲ့ ဖေဖေ (အဘိုး)... ကျွန်တော်တို့ ဖေဖေ (အဘိုး) ရဲ့ ဆုံးမစကားကို အမြဲမှတ်သားထားပါ့မယ်" သားသမီး မြေးမြစ်အားလုံး ပြိုင်တူ ကတိပေးလိုက်ကြသည်။

"ကောင်းပြီ... ငါ အခု သေရင်တောင် မျက်လုံးမှိတ်နိုင်ပြီ" အဘိုးရှောင် ဝမ်းသာအားရ ပြောလိုက်သည်။

"အဖေရာ... နှစ်သစ်ကူးမှာ မင်္ဂလာမရှိတဲ့ စကားတွေ မပြောပါနဲ့။ ဖေဖေက အသက်ရာကျော် ရှည်ဦးမှာပါ။ နောက်ထပ် နှစ်ပေါင်းများစွာ နေရဦးမှာ။ အဲဒီကျရင် သားသမီး မြေးမြစ်တွေ ဝိုင်းဝိုင်းလည်ပြီး ပြုစုတာကို ခံစားရဦးမှာ" အကြီးဆုံးဦးလေးရှောင်က ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်... ငါနဲ့ မင်းတို့အမေ နောက်ထပ် နှစ်ပေါင်းများစွာ နေရဦးမှာ" အဘိုးရှောင်က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

အဘွားရှောင်က ထောက်ခံလိုက်သည်။ "ဟုတ်တာပေါ့။ ငါတို့က ယဲ့အာ၊ ရှို့အာတို့ လက်ထပ်ပြီး ကလေးမွေးတာကို မြင်ရဦးမယ်။ ထုန်ထုန် လက်ထပ်ပြီး ကလေးမွေးတာကို မြင်ရဦးမယ်။ ရို့ရို့၊ လုလုတို့ အိမ်ထောင်ကျပြီး ကလေးမွေးတာကို မြင်ရဦးမယ်။ ငါတို့ ကျန်းကျန်းမာမာ နေသွားဦးမှာပါ"

"ဖေဖေ မေမေ (အဘိုး အဘွား) ကျန်းမာချမ်းသာပြီး အသက်ရာကျော် ရှည်ပါစေလို့ ဆုတောင်းပါတယ်။ ကမ်းပေ့"

***