ဧည့်သည်များ ပြဿနာရှာခြင်း ၃

မမဟွာနှင့် အဖွဲ့ စားသောက်တန်းထဲ ဝင်သွားသောအခါ ရှောင်လဲ့ထုန်နှင့် ရှောင်လင်တို့ ဘေးနားမှ ထွက်လာကြသည်။ သူတို့နှစ်ဦး တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်ပြီးနောက် ရှောင်လဲ့ထုန်၏ မျက်နှာလေးပေါ်တွင် အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ "သွား... ငါတို့ လိုက်သွားမယ်"

ထို့နောက် ကလေးနှစ်ယောက်သည် လက်ချင်းချိတ်ကာ စားသောက်တန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားကြသည်။

မမဟွာနှင့် အဖွဲ့သည် အစားအစာရောင်းချသည့်နေရာသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။ မွှေးကြိုင်သော အနံ့များကြောင့် သွားရည်များကျလာကြသည်။

စားသောက်တန်းထဲမှ အစားအစာများသည် တကယ် မွှေးကြိုင်ပြီး စားကောင်းမည့်ပုံ ပေါက်သည်။

မမဟွာနှင့် အဖွဲ့သည် အစားအသောက် ရွေးချယ်ရန် မစောင့်နိုင်ကြတော့ပေ။

သို့သော် ဝယ်ယူသူများလွန်းသဖြင့် တန်းစီနေရသည်။ တန်းစီနေသော လူတန်းကြီးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ကြသည်။

"မမဟွာ... လူတွေအများကြီးပဲ။ ဘယ်တော့မှ ဝယ်လို့ရမှာလဲ" အဖွဲ့ထဲမှ တစ်ယောက်က မမဟွာကို မေးလိုက်သည်။

မမဟွာက တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။ "စိတ်ရှည်စမ်းပါ။ ငါးကြီးကြီးဖမ်းချင်ရင် ငါးစာများများကျွေးရတာပေါ့။ ယွမ် ၂၀၀၀ အကြောင်း တွေးထားလိုက်"

အဖွဲ့သားများသည် စိတ်ရှည်စွာ တန်းစီနေရင်း တိုးတိုးတိတ်တိတ် ဆွေးနွေးနေကြသည်။ "အပန်းဖြေစခန်းထဲ ဝင်လာတဲ့သူတွေ ညမိုးချုပ်မှ ဘာလို့ ပြန်မထွက်ချင်ကြလဲဆိုတာ အခုမှ နားလည်တော့တယ်။ ဘာလုပ်လုပ် တန်းစီနေရလို့ အချိန်တွေ ကုန်နေတာကိုး"

"ဟုတ်တယ်။ နင် သတိထားမိလား။ ထောင်ယွမ်ရွာ အပန်းဖြေစခန်းက တကယ် လှတာပဲ"

"လှလို့ လူတွေ စိတ်ဝင်စားကြတာနေမှာ"

"ဖီးနစ်အပန်းဖြေစခန်းနဲ့ ယှဉ်လိုက်ရင် ဘာမှ မဟုတ်တော့ဘူး"

မမဟွာ ကြားလိုက်ရသောအခါ မျက်နှာထား တင်းမာသွားပြီး သတိပေးလိုက်သည်။ "နင်တို့ သတိထားကြ။ သူများတွေ ကြားသွားဦးမယ်"

ထိုသူက နားကိုအုပ်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ မည်သည့်ထူးခြားမှုမှ မတွေ့ရသဖြင့် စိတ်အေးသွားပြီး ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။ "စိတ်ချပါ မမဟွာ... ကျွန်တော်တို့ တိုးတိုးလေး ပြောနေတာပါ။ ကျွန်တော်တို့ပဲ ကြားရတာပါ"

သို့သော် သူတို့ပြောသမျှ စကားလုံးတိုင်းကို ရှောင်လဲ့ထုန်နှင့် ရှောင်လင်တို့ ကြားလိုက်ရသည်။

"ဖီးနစ်အပန်းဖြေစခန်းတဲ့လား" ရှောင်လဲ့ထုန် နှုတ်ခမ်းထောင့်စွန်း ကွေးတက်သွားပြီး မျက်နှာလေး အေးစက်သွားသည်။

ရှောင်လင်က သံသယဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "အစ်ကို၊ ဖီးနစ်အပန်းဖြေစခန်းနဲ့ ထောင်ယွမ်ရွာ အပန်းဖြေစခန်း ဘာပတ်သက်လို့လဲ"

ရှောင်လဲ့ထုန် ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "ဘာမှတော့ မပတ်သက်ပါဘူး။ ပတ်သက်တယ်ဆိုရင် ပြိုင်ဘက်တွေ ဖြစ်နေလို့ပဲ"

"ပြိုင်ဘက်တွေ ဟုတ်လား" ရှောင်လင် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး သဘောပေါက်သွားသည်။ "အစ်ကို၊ အစ်ကို ပြောချင်တာက ဒီလူတွေကို ဖီးနစ်အပန်းဖြေစခန်းက လွှတ်လိုက်တာလား"

"လွှတ်လိုက်တာလား မဟုတ်ဘူး။ သေချာပေါက် လွှတ်လိုက်တာ" ရှောင်လဲ့ထုန် အတိအကျ ပြောလိုက်သည်။ "လင်အာ... လာ... ငါတို့ အပြင်ထွက်ပြီး ပြန်ဝင်လာကြမယ်"

"ကောင်းပြီ" ရှောင်လင် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ရှောင်လဲ့ထုန်နှင့် ရှောင်လင်တို့သည် လူသူကင်းမဲ့သော လျှို့ဝှက်နေရာတစ်ခုသို့ သွားလိုက်ကြသည်။

ထို့နောက် ရှောင်လဲ့ထုန်သည် အဝါရောင်အင်းစက္ကူနှစ်ရွက် ထုတ်ယူလိုက်ပြီး တစ်ယောက်တစ်ရွက်စီ ကိုင်ထားလိုက်သည်။

ရှောင်လင်သည် အင်းစက္ကူများကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အံ့သြသွားသည်။ "အစ်ကို၊ ကိုယ်ပျောက်အဆောင် ရေးတတ်သွားပြီလား"

ရှောင်လဲ့ထုန် ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဟားဟား၊ ငါ့ရဲ့ အခု ကျင့်ကြံမှုအဆင့်နဲ့ ဒီအင်းစက္ကူလောက် ရေးတတ်တာ ပုံမှန်ပါပဲ"

ရှောင်လင် သဘောပေါက်သွားပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ဩော်... ဟုတ်သားပဲ"

"ဒါပေမဲ့ အစ်ကို... ကျွန်တော်တို့ ကိုယ်ပျောက်ပြီး ဘာသွားလုပ်မလို့လဲ" ရှောင်လင် သံသယဖြင့် မေးလိုက်သည်။

ရှောင်လဲ့ထုန်က သူ့ကို စောင်းကြည့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ငတုံးလေး၊ ကိုယ်ပျောက်တာ လူဆိုးတွေ မကောင်းမှုလုပ်တာကို တားဆီးဖို့ပေါ့။ အဲဒီလူဆိုးတွေက စားသောက်တန်းမှာ ပြဿနာရှာချင်နေတာလေ။ ငါတို့ တားဆီးရမှာပေါ့"

ရှောင်လင် သဘောတူကြောင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "အင်း ဟုတ်တယ်။ သူတို့က လူဆိုးတွေပဲ။ လူဆိုးတွေ မကောင်းမှုလုပ်တာကို တားဆီးရမယ်"

ထို့နောက် နှစ်ယောက်သား အင်းစက္ကူကို ရင်ဘတ်တွင် ကပ်လိုက်ကြသည်။ ချက်ချင်းပင် သူတို့၏ ပုံရိပ်များသည် လေထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

သူတို့နှစ်ဦး စားသောက်တန်းသို့ အမြန်ပြန်လာခဲ့ကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် မမဟွာတို့အလှည့် ရောက်နေပြီဖြစ်သည်။

သူတို့အဖွဲ့သည် ပေါက်စီ၊ ခေါက်ဆွဲပြုတ်၊ အီကြာကွေးနှင့် ပဲနို့၊ ဆန်ပြုတ် စသဖြင့် ဝယ်ယူကြသည်။

ဝယ်ပြီးနောက် နေရာရှာကြည့်ရာ ထိုင်ခုံလွတ်မရှိသဖြင့် အပြင်ဘက် ပန်းခင်းဘေးတွင် ထိုင်စားကြလေသည်။

ဗိုက်ပြည့်အောင် စားပြီးနောက် ပြဿနာရှာရန် ပြင်ဆင်ကြသည်။

မမဟွာနှင့်အဖွဲ့သည် ထောင်ယွမ်ရွာ၏စောင့်ကြည့်စာရင်းထဲ ပါဝင်နေပြီး စားသောက်တန်းသို့ ရောက်ရှိချိန်ကတည်းက ဝန်ထမ်းများ သတိထားမိနေကြသည်။

ထို့ကြောင့် သူတို့၏လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကို စောင့်ကြည့်နေသော်လည်း သူတို့ကိုယ်တိုင် မသိရှိကြပေ။

အဖွဲ့ထဲမှ တစ်ယောက်က ပဲနို့သောက်ရင်း မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ကျယ်လောင်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "ဟေ့ ဒီပဲနို့အရသာက ဘယ်လိုကြီးလဲ။ ထူးဆန်းလိုက်တာ"

"ပဲနို့က ပဲနို့အရသာပေါ့။ ဘာအရသာ ထူးခြားမှာမို့လို့လဲ" ဘေးနားမှ လူတစ်ယောက်က ရယ်မောကာ မေးလိုက်သည်။

"မဟုတ်ဘူး၊ ဒီပဲနို့က ပဲနို့အရသာတော့ ဟုတ်တယ်။ ဒါပေမဲ့ တစ်မျိုးကြီး ဖြစ်နေတယ်" ထိုသူ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး ပဲနို့ခွက်အဖုံးကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်သည်။ အထဲမှ ပစ္စည်းများကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မျက်နှာပျက်သွားပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "ဟာ... ဒါတွေက ဘာတွေလဲ" ပြောပြီးသည်နှင့် ပျို့အန်ချင်သလို လုပ်ပြလိုက်သည်။

ဘေးနားမှ လူများက မျက်နှာပျက်သွားပြီး စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်ကြသည်။ "ဘာဖြစ်တာလဲ"

ပဲနို့ခွက်ထဲကို ကြည့်လိုက်သောအခါ မျက်နှာပျက်သွားပြီး အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။ "ဟာ ဒါ ဘာတွေလဲ"

ထို့နောက် ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။ "လာကြည့်ကြပါဦး။ ဒီပဲနို့ထဲမှာ ဘာတွေပါနေလဲဆိုတာ။ ရွံစရာကောင်းလိုက်တာ"

မမဟွာသည် အော်သံကြားသဖြင့် သွားကြည့်လိုက်ရာ အံ့သြတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "ဒါ ဘာတွေလဲ။ ရွံစရာကောင်းလိုက်တာ"

သူတို့၏ အော်ဟစ်သံများကြောင့် ဘေးနားရှိလူများ စိတ်ဝင်စားသွားကြသည်။

ပဲနို့ဝယ်ထားသော ဝမ်ဝူသည် လူအများ ဝိုင်းအုံလာသည်ကို တွေ့သောအခါ ပဲနို့ခွက်ကို ပြသလိုက်သည်။ မျက်နှာထား မကောင်းဘဲ ဒေါသထွက်ကာ ရွံရှာသော အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ခင်ဗျားတို့ ကြည့်ပါဦး။ ဒီပဲနို့ထဲမှာ ဘာတွေပါနေလဲဆိုတာ။ မည်းမည်းတွေ... ပိုးကောင်လေးတွေနဲ့ တူတယ်။ ရွံစရာကောင်းလိုက်တာ"

ပဲနို့ဝယ်ထားသော ဧည့်သည်များသည် ချက်ချင်းပင် သူတို့၏ ပဲနို့ခွက်များကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သန့်ရှင်းနေပြီး မွှေးကြိုင်သော အနံ့ရနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် စိတ်အေးသွားကြသည်။

ဧည့်သည်တစ်ဦးက သံသယဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "ဒီပဲနို့ကို ဒီဆိုင်က ဝယ်တာလား"

"ဟုတ်တယ်လေ... ဒီမှာ မနက်စာစားနေတာ။ ဒီမှာမဝယ်ရင် ဘယ်မှာဝယ်ရမလဲ" ဝမ်ဝူက ကျယ်လောင်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "ဒါပေမဲ့ ဒီပဲနို့ကို သောက်လိုက်တော့ အရသာ တစ်မျိုးကြီးဖြစ်နေတယ်။ ထူးဆန်းနေတယ်။ ဒါကြောင့် ဖွင့်ကြည့်လိုက်တာ။ ကြည့်လိုက်တော့ ရွံစရာကောင်းလောက်အောင် ညစ်ပတ်နေတယ်"

"ဒါပေမဲ့ ငါတို့ဝယ်တဲ့ ပဲနို့တွေက ကောင်းနေတာပဲ။ မင်းဝယ်တဲ့ ပဲနို့ကျမှ ဘာလို့ ဒီလိုဖြစ်နေရတာလဲ" ဧည့်သည်အချို့က နားမလည်နိုင်စွာ မေးလိုက်သည်။

သူတို့ မယုံကြည်သော်လည်း စိတ်ထဲတွင် မသန့်ရှင်းသလို ခံစားရသဖြင့် ဆက်မသောက်ချင်ကြတော့ပေ။

ဝမ်ဝူက "ဘာထူးဆန်းလို့လဲ။ ဒီပဲနို့က တစ်ချိန်တည်း လုပ်ထားတာ မဟုတ်လောက်ဘူး။ ဒါမှမဟုတ် သန့်ရှင်းရေး မလုပ်ဘဲ ထားလို့ ဒီလိုဖြစ်တာနေမှာပေါ့"

သူတို့ ဒီတစ်ခါ ကြံစည်ထားတာက သန့်ရှင်းမှုပြဿနာပါ။

သန့်ရှင်းမှုပြဿနာ ပေါ်ပေါက်လာရင် ထောင်ယွမ်ရွာ အပန်းဖြေစခန်းရဲ့ အဓိကဆွဲဆောင်မှုတစ်ခုဖြစ်တဲ့ အစားအသောက်ကဏ္ဍက နာမည်ပျက်သွားနိုင်တယ်။

ဧည့်သည်အများစုက အစားအသောက်ကောင်းလို့ လာကြတာလေ။ အစားအသောက် မသန့်ရှင်းဘူးဆိုရင် အပန်းဖြေစခန်းရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာ ကျဆင်းသွားမှာ သေချာတယ်။

ဂုဏ်သိက္ခာ ကျဆင်းသွားရင် စီးပွားရေးလည်း ကျဆင်းသွားမှာပဲ။

ထောင်ယွမ်ရွာ အပန်းဖြေစခန်း စီးပွားရေး ကျဆင်းသွားရင် တခြားအပန်းဖြေစခန်းတွေ စီးပွားရေး ကောင်းလာမှာပေါ့။

ပဲနို့ခွက်ထဲက အရာတွေ ဘယ်လိုရောက်နေလဲဆိုတာ ဘေးနားက ဧည့်သည်တွေ မသိကြဘူး။

ဒါပေမဲ့ ပြဿနာဖြစ်လာတော့ ဝန်ထမ်းတွေ ရောက်လာကြတယ်။

ဝမ်ဝူက ဝန်ထမ်းတွေကို မြင်လိုက်တာနဲ့ ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်သည်။ "ခင်ဗျားတို့ မသမာတဲ့ ကုန်သည်တွေ၊ ဒီလောက် ညစ်ပတ်ပြီး မသန့်ရှင်းတဲ့ အစားအစာတွေကို ရောင်းရဲတယ်ပေါ့။ လူသေအောင် လုပ်ချင်နေတာလား"

ဝန်ထမ်းက တည်ငြိမ်စွာ နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။ "ဧည့်သည်၊ စိတ်မလှုပ်ရှားပါနဲ့။ ဖြည်းဖြည်းပြောပါ"

"ဘာဖြည်းဖြည်းပြောရမှာလဲ။ ခင်ဗျားတို့ ရှင်းပြချက် ပေးရမယ်" ဝမ်ဝူက အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ဝန်ထမ်းက ယဉ်ကျေးစွာ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ "ဧည့်သည်၊ တကယ်လို့ ကျွန်တော်တို့ဆီက အစားအသောက်တွေ ပြဿနာရှိတယ်ဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ တာဝန်ယူပါ့မယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ အာမခံနိုင်တာတစ်ခုက ကျွန်တော်တို့ ရောင်းချတဲ့ အစားအသောက်တွေဟာ သန့်ရှင်းလတ်ဆတ်ပါတယ်" နောက်ဆုံးစကားကို ဘေးနားရှိ ဧည့်သည်များကို ရည်ရွယ်ပြီး ပြောလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဩော်... ခင်ဗျားတို့ အာမခံရုံနဲ့ ပြီးရောလား။ ခင်ဗျားတို့ အာမခံတာကို ကျွန်တော် ယုံရမှာလား" ဝမ်ဝူက အထင်သေးစွာ ပြောလိုက်သည်။ "ဒီပဲနို့ကို ခင်ဗျားတို့ စားသောက်တန်းက ဝယ်လာတာ။ အခု သန့်ရှင်းရေး ပြဿနာ ဖြစ်နေပြီ။ ခင်ဗျားတို့ ဘယ်လိုဖြေရှင်းပေးမလဲ ပြော"

ဝန်ထမ်း စကားပြောရန် ပြင်လိုက်စဉ် ဝမ်ဝူကို တစ်စုံတစ်ယောက် တွန်းလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး ယိုင်နဲ့သွားသည်။ ထို့နောက် မသိမသာ ဝှက်ထားသော အိတ်ကပ်ထဲမှ ပစ္စည်းများ ထွက်ကျလာသည်။

"သူ့အိတ်ကပ်ထဲက ထွက်ကျလာတာ ဘာတွေလဲ" မျက်စိလျင်သော ဧည့်သည်တစ်ဦးက တွေ့လိုက်ပြီး အော်ပြောလိုက်သည်။ "ဒီအမည်းရောင် အတုံးလေးတွေက သူ့ပဲနို့ခွက်ထဲက ဟာတွေနဲ့ တူလိုက်တာ"

"ဟမ် ဘာလဲ"

"ဟုတ်သားပဲ"

"ဟားဟား... ဒါဆို ပဲနို့ခွက်ထဲက ညစ်ပတ်တဲ့ ပစ္စည်းတွေက သူကိုယ်တိုင် ထည့်ထားတာပေါ့"

"ရွံစရာကောင်းလိုက်တာ... ဘယ်လိုလူမျိုးလဲ"

အခြေအနေက ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

***