စိတ်ကူးယဉ် အစီအစဉ်
Vol. 48 Ch. 787
ရှောင်လင်းယွီသည် ဖီးနစ်အပန်းဖြေစခန်း၏သတင်းများကို အမြဲစောင့်ကြည့်နေသည်။
ကုန်းထျန်းဟောက် ပြောခဲ့သလို ဖီးနစ်အပန်းဖြေစခန်းကို ပစ်မှတ်ထားဖို့ စီစဉ်နေတုန်းမှာပင် သူတို့ဘက်က အမှားတွေ ဆက်တိုက်ကျူးလွန်လာကြသည်။
ထို့နောက် အတွင်းရေး အရှုပ်တော်ပုံများ အွန်လိုင်းတွင် ဆက်တိုက်ပေါ်ပေါက်လာသည်။
ဥပမာ ဝန်ထမ်းလစာများကို နှိမ်ချခြင်း သို့မဟုတ် ကြန့်ကြာနေခြင်းများကြောင့် ဖီးနစ်အပန်းဖြေစခန်းက ထောင်ယွမ်ရွာအပန်းဖြေစခန်းကို လုပ်ကြံသည့်ကိစ္စ ပေါ်ပေါက်လာပြီးနောက် ဝန်ထမ်းအများအပြား အလုပ်ထွက်သွားကြသည်။ အချို့ဝန်ထမ်းများသည် လစာတစ်လစာကိုပင် မယူဘဲ ထွက်ခွာသွားကြသည်။
ထို့အပြင် ကုန်ကျစရိတ် လျှော့ချရန်အတွက် ဖီးနစ်အပန်းဖြေစခန်း၏ ဝန်ဆောင်မှု အရည်အသွေး ကျဆင်းလာသည်။ အစားအသောက် ညံ့ဖျင်းခြင်း၊ ဝန်ထမ်းများ၏ဆက်ဆံရေး ဆိုးရွားခြင်းများအပြင် အခကြေးငွေအမျိုးမျိုး တိုးမြှင့်ကောက်ခံခြင်းများ ရှိလာသည်။
နောက်ပိုင်းတွင် ဖီးနစ်အပန်းဖြေစခန်း အခွန်ရှောင်တိမ်းမှု ပြဿနာ ပေါ်ပေါက်လာပြီး အခွန်ဦးစီးဌာနက စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုများ ပြုလုပ်လာသည်။
မူလက ထောင်ယွမ်ရွာအပန်းဖြေစခန်း ပေါ်ပေါက်လာမှုကြောင့် ဖီးနစ်အပန်းဖြေစခန်း၏ စီးပွားရေး အေးစက်နေပြီး ဧည့်သည် နည်းပါးနေသည်။ သို့သော် ဖီးနစ်အပန်းဖြေစခန်းသည် နာမည်ကြီး အပန်းဖြေစခန်းဟောင်း ဖြစ်သည့်အတွက် နာမည်ကျော်ကြားမှုကြောင့် လာရောက်သူများနှင့် ဧည့်သည်ဟောင်းများ ရှိနေသဖြင့် နေ့စဉ်ဝင်ငွေ အနည်းငယ် ရှိနေသေးသည်။
သို့သော် အရှုပ်တော်ပုံများ ဆက်တိုက် ပေါ်ပေါက်လာပြီးနောက် ဖီးနစ်အပန်းဖြေစခန်း၏ စီးပွားရေးသည် ပိုမိုဆိုးရွားလာသည်။
ယခင်က နေ့စဉ်ဝင်ငွေ အနည်းငယ်ရှိသော်လည်း ယခုအခါ နေ့စဉ်အရှုံးပေါ်နေပြီး အရှုံးပမာဏသည် တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ ပိုများလာသည်။
လဝက်မပြည့်မီမှာပင် ဖီးနစ်အပန်းဖြေစခန်း ယာယီပိတ်သိမ်းလိုက်ရကြောင်း သတင်းထွက်လာသည်။
ဖီးနစ်အပန်းဖြေစခန်းကို တည်ထောင်စဉ်က ရှယ်ယာရှင် ၁၀ ဦးခန့် ရှိခဲ့သည်။ မန်နေဂျာကျန်းသည် ရှယ်ယာအနည်းငယ်သာ ပိုင်ဆိုင်သော်လည်း အပန်းဖြေစခန်းကို စီမံခန့်ခွဲခွင့် ရရှိထားသူ ဖြစ်သည်။
ယခု ဖီးနစ်အပန်းဖြေစခန်းသည် မကြုံစဖူး အကျပ်အတည်းနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသဖြင့် ရှယ်ယာရှင်များက အပြစ်တင်ကြတော့သည်။
သို့သော် ဖြစ်ပြီးမှတော့ အပြစ်တင်နေလည်း ဘာမှထူးလာမည် မဟုတ်ပေ။
ထူးချွန်ထက်မြက်သော လူတစ်ယောက်ပေါ်လာပြီး အခြေအနေကို ပြောင်းလဲပစ်နိုင်မှသာ အဆင်ပြေတော့မည်။
သို့သော် ထိုကဲ့သို့သော လူမျိုးကို ချက်ချင်း ဘယ်ကနေသွားရှာရမှာလဲ။
"အခု ဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲ။ ဖီးနစ်အပန်းဖြေစခန်း ဒေဝါလီခံသွားတာကို ဒီအတိုင်း ထိုင်ကြည့်နေရတော့မှာလား" ရှယ်ယာရှင်အစည်းအဝေးတွင် ရှယ်ယာရှင်များ စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြစ်နေကြသည်။
"ဒါဆို ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ ပြောလေ" အခြားရှယ်ယာရှင်တစ်ဦးက ပြန်ပြောလိုက်သည်။ "လူတချို့က ကိုယ့်သေတွင်းကိုယ်တူးပြီး ထောင်ယွမ်ရွာအပန်းဖြေစခန်းကို သွားလုပ်ကြံလို့သာ ဖီးနစ်အပန်းဖြေစခန်းက ဒီလိုအကျပ်အတည်းထဲ ရောက်သွားရတာ မဟုတ်လား"
"ဒါရိုက်တာလီ ပြောတာ မှန်တယ်။ ထောင်ယွမ်ရွာအပန်းဖြေစခန်းကို သွားမလုပ်ကြံရင် လက်ပူးလက်ကြပ်မိပြီး ဖီးနစ်အပန်းဖြေစခန်းကို ဖော်ကောင်လုပ်ခံရမှာ မဟုတ်ဘူး။ အခုခေတ်က အင်တာနက်ခေတ်လေ။ သတင်းနည်းနည်းလေး ထွက်တာနဲ့ တစ်နိုင်ငံလုံး သိသွားကြတာ။ အခုတော့ ဖီးနစ်အပန်းဖြေစခန်း နာမည်ပျက်သွားပြီ"
"တကယ် တုံးတာပဲ။ လုပ်ကြံချင်ရင်လည်း သေချာလုပ်မှပေါ့။ သူများမသိအောင် လုပ်ရင် ဘာပြဿနာမှ ရှိမှာမဟုတ်ဘူး။ အခုတော့ ထောင်ယွမ်ရွာအပန်းဖြေစခန်းက နာမည်ပိုကြီးသွားပြီး ဖီးနစ်အပန်းဖြေစခန်းက နာမည်ပျက်သွားပြီ။ ဟားဟား..."
"ကဲပါ... ခင်ဗျားတို့လည်း ညည်းမနေကြပါနဲ့တော့" ထိပ်ဆုံးတွင် ထိုင်နေသော အကြီးဆုံးရှယ်ယာရှင် ဥက္ကဌကျန်းက ဒေါသတကြီး တားမြစ်လိုက်သည်။ "အခုက ဖီးနစ်အပန်းဖြေစခန်းရဲ့ နာမည်ဂုဏ်သတင်းကို ဘယ်လိုပြန်ဆယ်မလဲဆိုတာ စဉ်းစားရမယ့်အချိန်။ ညည်းညူပြီး အပြစ်တင်နေရမယ့်အချိန် မဟုတ်ဘူး"
မန်နေဂျာကျန်းသည် ဥက္ကဌကျန်း၏သားဖြစ်သဖြင့် ဒါရိုက်တာများက သူ့သားကို ဝိုင်းဝန်းအပြစ်တင်နေသည်ကို နားမထောင်ချင်ပေ။ သို့သော် သူကိုယ်တိုင်လည်း သားဖြစ်သူ၏မိုက်မဲမှုကို မကျေနပ်ပေ။
"ဥက္ကဌကျန်း... အခု ဖီးနစ်အပန်းဖြေစခန်းက နာမည်ပျက်နေပြီ။ ဘယ်လိုနည်းလမ်းနဲ့ ပြန်ဆယ်လို့ ရဦးမှာလဲ" တစ်စုံတစ်ယောက်က မကျေမနပ် ပြောလိုက်သည်။ "ဥက္ကဌကျန်း... ဒီကိစ္စက မန်နေဂျာကျန်းကြောင့်ဖြစ်ရတာ။ သူ တာဝန်ယူရမယ်။ သူ မဖြေရှင်းနိုင်ရင် ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဆုံးရှုံးမှုတွေကို သူ လျော်ပေးရမယ်"
"ဟုတ်တယ် ဥက္ကဌကျန်း... မန်နေဂျာကျန်းက ငယ်သေးတော့ မှားတတ်တာကို ကျွန်တော်တို့ နားလည်ပေးနိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငယ်ရွယ်မှုက အမှားလုပ်ဖို့ အကြောင်းပြချက် မဟုတ်ဘူး။ မှားရင် တာဝန်ယူရမယ်။ ဒါကြောင့် ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဆုံးရှုံးမှုတွေကို သူ လျော်ပေးရမယ်"
မန်နေဂျာကျန်း လျော်ပေးရမယ်ဆိုပေမယ့် သူ့ပိုင်ဆိုင်မှုလေးနဲ့ ဘယ်လိုလျော်နိုင်မှာလဲ။ ရှင်းရှင်းပြောရရင် ကျန်းမိသားစုက တာဝန်ယူရမယ်လို့ ပြောတာပါပဲ။
မန်နေဂျာကျန်းသည် ရှယ်ယာရှင်များက လျော်ကြေးတောင်းပြီး သူ့ကို အပြစ်တင်နေကြသည်ကို ကြားရသောအခါ ဒေါသထွက်လွန်းလို့ မျက်နှာ နီလိုက်၊ ပြာလိုက်ဖြစ်သွားသည်။
အရင်တုန်းက သူ ဖီးနစ်အပန်းဖြေစခန်းအတွက် ပိုက်ဆံရှာပေးတုန်းကတော့ ပြုံးပြုံးရွှင်ရွှင်နဲ့ ချီးကျူးခဲ့ကြပြီး အခုအမှားတစ်ခုလုပ်မိတာနဲ့ ငရဲပို့ချင်နေကြတယ်။ ရယ်စရာကောင်းလိုက်တာ။
သို့သော် ယခု ရှယ်ယာရှင်အစည်းအဝေးတွင် သူသည် စကားပြောခွင့် မရှိဆုံးသူဖြစ်နေသဖြင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်ပြောဆို၍ မရပေ။
ဥက္ကဌကျန်းသည် ဒေါသထွက်နေသော သားဖြစ်သူကို ကြည့်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ "လူကြီးမင်းတို့... မန်နေဂျာကျန်းက အမှားကို သိနေပါပြီ။ လျော်ကြေးကိစ္စကို နောက်မှ ဆွေးနွေးကြတာပေါ့။ အခု အရေးအကြီးဆုံးက လက်ရှိပြဿနာကို ဖြေရှင်းဖို့ပါ။ စိတ်ချပါ... အဓိကရှယ်ယာရှင်အနေနဲ့ ကျွန်တော် အာမခံပါတယ်။ ရှယ်ယာရှင်အားလုံးရဲ့ ဆုံးရှုံးမှုတွေကို တွက်ချက်ပေးပါ့မယ်" သူက တွက်ချက်ပေးမယ်လို့ပဲ ပြောတာပါ။ လျော်ပေးမယ်လို့ မပြောပါဘူး။ စကားလုံးကစားလိုက်တာပါ။
ရှယ်ယာရှင်များသည် မအကြပေ။ သို့သော် ယခုအချိန်သည် ပြဿနာရှာရမည့်အချိန် မဟုတ်ဘဲ ပြဿနာဖြေရှင်းရမည့်အချိန် ဖြစ်ကြောင်း သူတို့ သိကြသည်။
ပြဿနာကို မဖြေရှင်းနိုင်လျှင် တကယ့် ပြဿနာကြီး ဖြစ်လာလိမ့်မည်။ ဖီးနစ်အပန်းဖြေစခန်း ဒေဝါလီခံရဖို့က အချိန်မရွေး ဖြစ်လာနိုင်သည်။
ရှယ်ယာရှင်များသည် ပြန်လည်ဆွေးနွေးကြသည်။
နောက်ဆုံးတွင် ရှယ်ယာရှင်တစ်ဦးက အကြံပြုလိုက်သည်။ "ပြဿနာရှာတဲ့သူက ပြဿနာဖြေရှင်းရမယ်။ ဒီကိစ္စက မန်နေဂျာကျန်းဆီက စတာဆိုတော့ မန်နေဂျာကျန်းက ထောင်ယွမ်ရွာ အပန်းဖြေစခန်းကို သွားပြီး တောင်းပန်လိုက်ပါ"
ထို့နောက် သူက ခေတ္တရပ်နားပြီး အလေးပေးပြောလိုက်သည်။ "အကောင်းဆုံးကတော့ မန်နေဂျာကျန်းကိုယ်တိုင် ထောင်ယွမ်ရွာ အပန်းဖြေစခန်းကိုသွားပြီး လူကိုယ်တိုင် တောင်းပန်တာက ပိုပြီး ရိုးသားမှုရှိပါတယ်"
သူ့စကားဆုံးသည်နှင့် အခြားသူများက ထောက်ခံကြသည်။ "ဟုတ်တယ်... အမှားပြင်ဆင်တာ ကောင်းပါတယ်။ မန်နေဂျာကျန်းက ထောင်ယွမ်ရွာ အပန်းဖြေစခန်းကို သွားပြီး လူကိုယ်တိုင် တောင်းပန်လိုက်ရင် နာမည်ဂုဏ်သတင်းကို ချက်ချင်း ပြန်ဆယ်နိုင်လိမ့်မယ်။ ပြီးရင် ကျွန်တော်တို့ ကြော်ငြာနည်းနည်း လုပ်လိုက်ရင် လူတွေ ပြန်လာကြမှာပါ။ အရင်လို မများရင်တောင် အခုလို နေ့တိုင်း အရှုံးပေါ်နေတဲ့ အခြေအနေတော့ ရောက်မှာ မဟုတ်ဘူး"
"ဒီအကြံ ကောင်းတယ်။ ငါ ထောက်ခံတယ်"
"ငါလည်း ထောက်ခံတယ်"
……
ရှယ်ယာရှင် ၁၀ ဦးတွင် ၈ ဦးက ထောက်ခံကြသည်။ မထောက်ခံသူများမှာ ဥက္ကဌကျန်းနှင့် သားဖြစ်သူ နှစ်ဦးသာ ရှိသည်။
ရှယ်ယာရှင်တစ်ဦးက သူတို့၏ တွန့်ဆုတ်နေသော မျက်နှာထားကို ကြည့်ပြီး မကျေမနပ် ပြောလိုက်သည်။ "ဥက္ကဌကျန်း... အခု မျက်နှာက အရေးကြီးလား၊ ဖီးနစ်အပန်းဖြေစခန်းရဲ့ နာမည်ဂုဏ်သတင်းကို ပြန်ဆယ်ဖို့က အရေးကြီးလား။ မျက်နှာက အရေးကြီးတယ်ဆိုရင်တော့ တောင်းပန်စရာ မလိုပါဘူး။ ဒေဝါလီခံဖို့ပဲ စောင့်နေလိုက်တော့"
"ဟုတ်တယ်... အခုအချိန်မှာ ဘာမျက်နှာ လိုသေးလို့လဲ။ မျက်နှာလိုချင်ရင် ဒုက္ခရောက်ရုံပဲရှိမယ်။ ဒေဝါလီခံဖို့ စောင့်နေလိုက်" အခြားရှယ်ယာရှင်တစ်ဦးကလည်း မကျေမနပ် ပြောလိုက်သည်။
ဖီးနစ်အပန်းဖြေစခန်း ဒေဝါလီခံတော့မယ်။ သားအဖနှစ်ယောက်က ဘာမျက်နှာလိုချင်နေကြသေးတာလဲ။
မန်နေဂျာကျန်း ဒေါသထွက်လွန်းလို့ မျက်နှာ နီလိုက်၊ ပြာလိုက် ဖြစ်သွားသည်။ သူ ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်သည်။ "အွန်လိုင်းက သတင်းတွေက ကောလာဟလတွေပါ။ ကျွန်တော်သာ တကယ်သွားတောင်းပန်လိုက်ရင် အဲဒီကိစ္စကို ကျွန်တော်တို့ လုပ်ပါတယ်လို့ ဝန်ခံလိုက်သလို ဖြစ်မနေဘူးလား။ ဒါက နာမည်ဂုဏ်သတင်းကို ပိုထိခိုက်စေမှာ မဟုတ်ဘူးလား"
"ဟင်း..." ရှယ်ယာရှင်တစ်ဦးက ဒေါသထွက်လွန်းလို့ မျက်နှာရဲသွားပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "ဘာကောလာဟလလဲ။ ဓာတ်ပုံတွေ၊ ဗီဒီယိုတွေနဲ့ သက်သေအထောက်အထား ခိုင်လုံနေတာကို မန်နေဂျာကျန်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် လိမ်နေတာပဲ။ မန်နေဂျာကျန်း၊ ခင်ဗျား မျက်နှာပျက်မခံနိုင်လို့ မတောင်းပန်ချင်ဘူးဆိုရင်လည်း ရပါတယ်။ အရင်ဆုံး ကျွန်တော်တို့ ဆုံးရှုံးမှုတွေအတွက် ယွမ်သန်းချီ လျော်ပေးလိုက်ပါ။ ပြီးရင် ခင်ဗျား တောင်းပန်ချင် တောင်းပန်၊ မတောင်းပန်ချင်နေ"
ယွမ်သန်းချီ ဆုံးရှုံးမှုဆိုတာ နည်းတဲ့ပိုက်ဆံ မဟုတ်ဘူး။ သူတို့က ဟန်ဆောင်ချင်နေကြသေးတယ်။ တကယ် ဒေါသထွက်စရာ ကောင်းလိုက်တာ။
"ငါ ထောက်ခံတယ်။ တကယ်လို့ မန်နေဂျာကျန်းမှာ ဖီးနစ်အပန်းဖြေစခန်းရဲ့ နာမည်ဂုဏ်သတင်းကို ပြန်ဆယ်နိုင်မယ့်၊ လူကြိုက်များအောင် လုပ်နိုင်မယ့် တခြားနည်းလမ်းရှိရင် တောင်းပန်စရာ မလိုပါဘူး။ ငါ ဂရုမစိုက်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားမှာ တခြားနည်းလမ်း မရှိဘဲ မျက်နှာလိုချင်လို့ ဒုက္ခခံနေမယ်ဆိုရင်... ကောင်းပြီ... ကျွန်တော်တို့ ရှယ်ယာရှင်တွေရဲ့ ဆုံးရှုံးမှုတွေကို အရင်လျော်ပေးလိုက်ပါ။ ကျွန်တော်တို့ ရှယ်ယာရှင်အသေးစားလေးတွေက ကျန်းမိသားစုလို ချမ်းသာကြွယ်ဝတာ မဟုတ်ဘူး။ ကျန်းမိသားစုအတွက် ယွမ်သန်းချီ ဆုံးရှုံးတာက ဘာမှမဟုတ်ပေမယ့် ကျွန်တော်တို့အတွက်တော့ အရိုးခိုက်အောင် နာကျင်ရပါတယ်"
"အင်း... မန်နေဂျာကျန်းက မတောင်းပန်ချင်ဘူးဆိုရင် တခြားနည်းလမ်း ရှိလို့လား"
……
မန်နေဂျာကျန်းသည် ရှယ်ယာရှင်များ၏ ဝိုင်းဝန်းအပြစ်တင်မှုကို ခံလိုက်ရသည်။
မန်နေဂျာကျန်း၏မျက်နှာသည် နီလိုက်၊ ပြာလိုက်၊ ဖြူလိုက် ဖြစ်သွားသည်။ သူသည် ဖခင်ဖြစ်သူကို ကြောက်လန့်တကြား ကြည့်လိုက်သည်။
"အဟမ်း... အဟမ်း..." ဥက္ကဌကျန်းက ချောင်းဟန့်လိုက်ပြီး အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။ "မန်နေဂျာကျန်း၊ ရှယ်ယာရှင်တွေက မင်းကို တောင်းပန်စေချင်မှတော့ သွားတောင်းပန်လိုက်ပါ"
မန်နေဂျာကျန်း အံ့သြတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "အဖေ" မျက်လုံးများတွင် မယုံကြည်နိုင်သော အမူအရာများ ပေါ်လာသည်။
ဥက္ကဌကျန်းက ပြန်ဟောက်လိုက်လေသည်။ "ဘာအော်နေတာလဲ။ အမှားလုပ်ရင် တာဝန်ယူရမယ်။ ရှယ်ယာရှင်တွေ ပြောသလိုပဲ... မင်းကိုယ်တိုင် ထောင်ယွမ်ရွာ အပန်းဖြေစခန်းကို သွားပြီး ရိုးရိုးသားသား တောင်းပန်လိုက်ရင် ငါတို့ ကောင်းကောင်း စီမံခန့်ခွဲလိုက်တာနဲ့ နာမည်ဂုဏ်သတင်းကို ချက်ချင်း ပြန်ဆယ်နိုင်လိမ့်မယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အခု နာမည်ပျက်နေတာတွေအားလုံးက မင်း ထောင်ယွမ်ရွာ အပန်းဖြေစခန်းကို သွားလုပ်ကြံလို့ဖြစ်ရတာလေ"
ထို့နောက် သူက အဓိပ္ပာယ်ပါပါ ပြောလိုက်သည်။ "မန်နေဂျာကျန်း၊ မင်း အမြင်ကျယ်ဖို့ လိုတယ်"
မန်နေဂျာကျန်း တုန်လှုပ်သွားသည်။ ထို့နောက် ခေါင်းငုံ့ကာ ရှက်ရွံ့စွာ ပြောလိုက်သည်။ "ဟုတ်ကဲ့... ဥက္ကဌကျန်း... ကျွန်တော် လုပ်ပါ့မယ်"
သူ့အမူအရာကို ကြည့်ပြီး ရှယ်ယာရှင်တစ်ဦးက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မကျေမနပ် ပြောလိုက်သည်။ "မန်နေဂျာကျန်း၊ ခင်ဗျား ဒီလိုပုံစံနဲ့ သွားတောင်းပန်ရင် ရလာမယ့်ရလဒ်က တောင်းပန်တာ မဟုတ်ဘဲ ရန်ငြိုးဖွဲ့တာ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်"
ရှယ်ယာရှင်အားလုံး မန်နေဂျာကျန်း၏သဘောထားကို မကျေနပ်ကြပေ။
မန်နေဂျာကျန်း အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "စိတ်ချပါ... ကျွန်တော် ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲဆိုတာ သိပါတယ်"
……
ရှောင်လင်းယွီသည် ရုံးခန်းထဲတွင် စာရွက်စာတမ်းများကို စစ်ဆေးနေစဉ် အတွင်းရေးမှူး ဝင်လာပြီး အစီရင်ခံသည်။ "ဘော့စ်... ကွမ်တုန်းပြည်နယ် ဖီးနစ်အပန်းဖြေစခန်း အထွေထွေမန်နေဂျာ ကျန်းယွမ်ခွေက ဘော့စ်နဲ့ တွေ့ချင်နေပါတယ်"
ရှောင်လင်းယွီ မော့ကြည့်လိုက်သည်။ "ဖီးနစ်အပန်းဖြေစခန်း အထွေထွေမန်နေဂျာ ကျန်းလား"
အတွင်းရေးမှူးက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ဟုတ်ပါတယ် ဘော့စ်"
ရှောင်လင်းယွီ မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ သံသယဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "သူက ဘာကိစ္စနဲ့ လာရှာတာလဲ"
အတွင်းရေးမှူးက "သူက ထောင်ယွမ်ရွာ အပန်းဖြေစခန်းကို လာတောင်းပန်တာပါတဲ့"
"ဩော်... ဟုတ်လား" ရှောင်လင်းယွီက အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ "ဒါဆိုရင် သူ့ကို ပြောလိုက်ပါ။ ငါနဲ့ တွေ့ချင်ရင် ကြိုတင်ချိန်းဆိုရမယ်လို့။ မင်း ကြည့်စီစဉ်လိုက်ပါ"
ဒါက ကျန်းယွမ်ခွေကို ပညာပေးလိုက်တာပဲ။
အတွင်းရေးမှူးက ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားသည်။ "ဟုတ်ကဲ့... ကျွန်မ သိပါပြီ"
အတွင်းရေးမှူး ထွက်သွားပြီး ကျန်းယွမ်ခွေကို ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်မတို့သူဌေးက အခု အရမ်းအလုပ်များနေပါတယ်။ သူ့ကို တွေ့ချင်ရင် ကြိုတင်ချိန်းဆိုဖို့ လိုပါတယ်။ ရှင် ဘယ်လိုသဘောရလဲ။ ကျွန်မ စာရင်းသွင်းပေးရမလား"
ကျန်းယွမ်ခွေ မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မကျေမနပ် မေးလိုက်သည်။ "ငါ ဘယ်သူလဲဆိုတာ သူ့ကို မပြောလိုက်ဘူးလား။ ငါက ဖီးနစ်အပန်းဖြေစခန်းရဲ့ အထွေထွေမန်နေဂျာလေ။ ထောင်ယွမ်ရွာ အပန်းဖြေစခန်းကို လာတောင်းပန်တာ။ ဒီလိုတောင်မှ ကြိုတင်ချိန်းဆိုရဦးမှာလား"
ငါ လာတောင်းပန်တာက မင်းတို့ကို တော်တော်မျက်နှာသာပေးတာပဲ။ အခု ငါ့ကို ကြိုတင်ချိန်းဆိုခိုင်းနေသေးတယ်ပေါ့။
အတွင်းရေးမှူးက ပြုံးလျက် ပြန်ပြောလိုက်သည်။ "တောင်းပန်ပါတယ် မန်နေဂျာကျန်း။ ကျွန်မတို့သူဌေးက တကယ် အလုပ်များနေလို့ပါ။ သူဌေးရဲ့ အမိန့်မရှိရင် ဘယ်သူဌေး၊ ဘယ်မန်နေဂျာမဆို သူ့ကိုတွေ့ချင်ရင် ကြိုတင်ချိန်းဆိုရပါတယ်" သူမ၏စကားသည် ယဉ်ကျေးသော်လည်း ကျန်းယွမ်ခွေကို အဆင့်အတန်းခွဲခြားလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။
ကျန်းယွမ်ခွေ၏အမူအရာ အလွန်ဆိုးရွားသွားသည်။
သူ ချက်ချင်း လှည့်ပြန်ချင်သော်လည်း တာဝန်ရှိနေသဖြင့် အံကြိတ်ကာ မေးလိုက်သည်။ "ဒါဆို အနီးဆုံး ချိန်းဆိုမှုက ဘယ်တော့လဲ"
အတွင်းရေးမှူးက စာအုပ်ကို လှန်ကြည့်ပြီး ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ "၃ ရက်နေမှပါ မန်နေဂျာကျန်း"
ထို့နောက် သူမက မေးလိုက်သည်။ "မန်နေဂျာကျန်း၊ ချိန်းဆိုမလား။ ချိန်းဆိုမယ်ဆိုရင် ကျွန်မ စာရင်းသွင်းပေးလိုက်မယ်"
"၃ ရက်နေမှ ဟုတ်လား" ကျန်းယွမ်ခွေ၏ မျက်နှာထား ပိုဆိုးသွားသည်။ သူ မေးလိုက်သည်။ "ဒီထက်စောတဲ့ရက် မရှိတော့ဘူးလား"
အတွင်းရေးမှူး ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "တောင်းပန်ပါတယ် မန်နေဂျာကျန်း၊ မရှိပါဘူး။ ရှင်က ဖီးနစ်အပန်းဖြေစခန်းရဲ့ မန်နေဂျာမို့လို့ ကျွန်မ ရှေ့တိုးပေးထားတာပါ။ အနီးဆုံးရက်ကို စီစဉ်ပေးထားတာပါ"
သူဌေးက သူ့ကို မတွေ့ချင်မှတော့ အကြောင်းပြချက်တွေ အများကြီးရှိတာပေါ့။
ကျန်းယွမ်ခွေ ဒေါသကို မထိန်းနိုင်တော့ပေ။ "အနီးဆုံးရက်က ၃ ရက်နေမှ ဟုတ်လား။ ငါ ဒီမှာ တစ်ရက်နေရင် ဖီးနစ်အပန်းဖြေစခန်းက တစ်ရက်ကို ဘယ်လောက်ဆုံးရှုံးလဲ သိလား။ ရက်အများကြီး ကြန့်ကြာနေရင် ဘယ်ဖြစ်မလဲ။ မင်းတို့သူဌေးက ငါ့ကို မတွေ့ချင်ရင် မတွေ့ချင်ဘူးပြောပေါ့။ ဘာလို့ ဆင်ခြေတွေပေးပြီး ရှောင်လွှဲနေရတာလဲ"
အတွင်းရေးမှူးက အံ့သြသလို မေးလိုက်သည်။ "မန်နေဂျာကျန်း၊ ရှင် ဖီးနစ်အပန်းဖြေစခန်းက ထွက်လာရင် ဖီးနစ်အပန်းဖြေစခန်းက မဖွင့်တော့ဘူးလား"
မန်နေဂျာကျန်း - "......"
ထို့နောက် သူ ဒေါသတကြီး ထွက်ခွာသွားလေသည်။
အတွင်းရေးမှူးသည် သူ ထွက်သွားသည်ကို ကြည့်ပြီး နှုတ်ခမ်းမဲ့လိုက်သည်။ ထို့နောက် ရှောင်လင်းယွီထံ သွားရောက်အစီရင်ခံသည်။
ထို့နောက် အတွင်းရေးမှူးက သံသယဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "ဘော့စ်... ဘာလို့ ကျန်းယွမ်ခွေကို မတွေ့တာလဲ"
ရှောင်လင်းယွီ နှုတ်ခမ်းထောင့်စွန်း ကွေးတက်သွားပြီး မေးလိုက်သည်။ "ငါက ဘာလို့ သူ့ကို တွေ့ရမှာလဲ။ တောင်းပန်တယ်သာ ပြောတာ... တောင်းပန်တဲ့ပုံစံလည်း မပေါက်ဘူး။ မာနကြီးပြီး အမိန့်ပေးသလို ဖြစ်နေတာ။ ဘယ်သူက သဘောကျမှာလဲ"
အတွင်းရေးမှူး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် နောက်ထပ် သံသယတစ်ခုကို မေးလိုက်သည်။ "ဘော့စ်... ဒီ ဖီးနစ်အပန်းဖြေစခန်း မန်နေဂျာက ဘာလို့ ရုတ်တရက်ကြီး ထောင်ယွမ်ရွာ အပန်းဖြေစခန်းကို လာပြီး တောင်းပန်ရတာလဲ"
"ဘာရှိဦးမှာလဲ။ နာမည်ဂုဏ်သတင်းကို ပြန်ဆယ်ချင်လို့ပေါ့။ ထောင်ယွမ်ရွာ အပန်းဖြေစခန်းကို လာတောင်းပန်တာက အထိရောက်ဆုံး နည်းလမ်းပဲ။ အခု အင်တာနက်ခေတ်မှာ သူတို့ တောင်းပန်လိုက်ရင် နောက်ပိုင်း ကောင်းကောင်း စီမံခန့်ခွဲလိုက်တာနဲ့ နာမည်ဂုဏ်သတင်းကို ချက်ချင်း ပြန်ဆယ်နိုင်လိမ့်မယ်"
"ဩော်... အဲဒီလိုကိုး" အတွင်းရေးမှူး ကြောင်သွားသည်။
***