လျှို့ဝှက်ချက်

"ဥက္ကဌကျန်း၊ မန်နေဂျာကျန်း၊ ထောင်ယွမ်ရွာ အပန်းဖြေစခန်းက တာဝန်ရှိသူ ရှောင်လင်းယွီနဲ့အဖွဲ့ ရောက်နေပါတယ်" အတွင်းရေးမှူးက ဥက္ကဌကျန်းကို သတင်းပို့လိုက်သည်။

မန်နေဂျာကျန်းသည် ရှောင်လင်းယွီ နာမည်ကြားသည်နှင့် ဒေါသထွက်သွားပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "သူ့ကို ထွက်သွားခိုင်းလိုက်။ ငါတို့ ဖီးနစ်အပန်းဖြေစခန်း ဒေဝါလီခံရရင်တောင် သူတို့ကို လုံးဝ မရောင်းဘူးလို့ ပြောလိုက်"

အတွင်းရေးမှူးသည် ချက်ချင်းမသွားဘဲ တိတ်ဆိတ်နေသော ဥက္ကဌကျန်းကို တွန့်ဆုတ်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

ဥက္ကဌကျန်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "အင်း... သူတို့ကို ဝင်ခွင့်ပေးလိုက်ပါ"

"အဖေ့" ကျန်းယွမ်ခွေ အံ့သြတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ဥက္ကဌကျန်းသည် သူ့ကို စူးရှသော မျက်လုံးများဖြင့် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး မကျေမနပ် ပြောလိုက်သည်။ "ကျန်းယွမ်ခွေ၊ မင်း အမှန်တရားကို မမြင်နိုင်သေးဘူးလား"

ကျန်းယွမ်ခွေ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး အံ့သြတကြီး ပြောလိုက်သည်။ "အဖေ၊ ကျွန်တော်တို့ ဖီးနစ်အပန်းဖြေစခန်းကို ထောင်ယွမ်ရွာအပန်းဖြေစခန်းဆီ တကယ်ရောင်းတော့မလို့လား။ အဖေ သိထားရမှာက ထောင်ယွမ်ရွာအပန်းဖြေစခန်းသာ မရှိရင် ကျွန်တော်တို့ ဒီလိုအဖြစ်မျိုး ရောက်မှာမဟုတ်ဘူး"

"အဲဒီတော့" ဥက္ကဌကျန်းက မျက်နှာသေဖြင့် ပြန်မေးလိုက်သည်။ "တန်ဖိုး ယွမ် သန်း ၁၀၀၊ ၂၀၀ လောက်ရှိတဲ့ အပန်းဖြေစခန်းကြီး ဆုံးရှုံးသွားရင်တောင် မင်းက သူတို့ကို မရောင်းချင်ဘူးပေါ့။ ဟုတ်လား"

"ကျွန်တော်..." ကျန်းယွမ်ခွေ ပါးစပ်ဟလိုက်သော်လည်း ဘာပြန်ပြောရမှန်း မသိတော့ပေ။

"ကျန်းယွမ်ခွေ၊ မင်းက ထောင်ယွမ်ရွာ အပန်းဖြေစခန်းနဲ့ ရန်ငြိုးရှိတာလား။ ဒါမှမဟုတ် ဖီးနစ်အပန်းဖြေစခန်းက ရှယ်ယာရှင် ၁၀ ယောက်ကျော်နဲ့ ရန်ငြိုးရှိတာလား။ ဒါမှမဟုတ် ပိုက်ဆံနဲ့ ရန်ငြိုးရှိတာလား" ဥက္ကဌကျန်းက စူးရှစွာ မေးခွန်းထုတ်လိုက်သည်။ "ဟင်း... ငါ ပြောလိုက်မယ်။ အခုချိန်မှာ ထောင်ယွမ်ရွာအပန်းဖြေစခန်းကလွဲရင် ဘယ်သူမှ ဖီးနစ်အပန်းဖြေစခန်းကို စိတ်မဝင်စားတော့ဘူး"

ကျန်းယွမ်ခွေ - "......"

သူက ထောင်ယွမ်ရွာ အပန်းဖြေစခန်းကို မုန်းတီးလွန်းလို့ ပစ္စည်းကို အမှိုက်ဖြစ်ခံပြီး ရန်သူလက်ထဲ မထည့်ချင်တဲ့ သဘောထားမျိုးရှိနေတာပါ။

"ပြီးတော့ ဖီးနစ်အပန်းဖြေစခန်း ဒေဝါလီခံရခါနီးအထိ ဖြစ်သွားတာ၊ ရောင်းထုတ်ရမယ့်အဆင့် ရောက်သွားတာ မင်းရဲ့စီမံခန့်ခွဲမှု ညံ့ဖျင်းလို့ပဲ"

ဥက္ကဌကျန်းက ရုတ်တရက် ပြစ်တင်ဝေဖန်လိုက်သည်။ "ဖီးနစ်အပန်းဖြေစခန်း တည်ထောင်တာ ၁၂ နှစ် ရှိပြီ။ လွန်ခဲ့တဲ့ ၄ နှစ်လောက်အထိ နိုင်ငံမှာ နံပါတ်တစ် အပန်းဖြေစခန်းဖြစ်ခဲ့တယ်။ ဧည့်သည်တွေ ကြိတ်ကြိတ်တိုး စည်ကားခဲ့တယ်။ တစ်ရက် ဝင်ငွေ ယွမ် ၁၀ သန်းကျော် ရှိခဲ့တယ်။ ကုမ္ပဏီက အမြတ်တွေ အများကြီးရပြီး ရှယ်ယာရှင်တွေ ပျော်ရွှင်ခဲ့ကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်း လက်လွှဲယူပြီးတဲ့နောက် ပထမပိုင်းမှာ ဝင်ငွေ ၂၀ ရာခိုင်နှုန်း တက်လာခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီ ၂၀ ရာခိုင်နှုန်း တက်လာတာက မင်းရဲ့ စီမံခန့်ခွဲမှု၊ ဈေးကွက်ဗျူဟာ ကောင်းလို့ မဟုတ်ဘူး။ ကုန်ကျစရိတ် လျှော့ချလို့၊ ဥပမာ ဝန်ထမ်းလစာ လျှော့တာ၊ အရည်အသွေးညံ့တဲ့ ပစ္စည်းတွေ သုံးတာ၊ လက်မှတ်ခ ဈေးတင်တာတွေကြောင့်ဖြစ်လာတာ"

ကျန်းယွမ်ခွေ၏မျက်နှာ ဖြူဖျော့သွားသည်။ ကြောက်ရွံ့စိုးရိမ်စိတ်ဖြင့် "အဖေ" ဟု ခေါ်လိုက်သည်။

ဥက္ကဌကျန်းက လက်ကာပြလိုက်ပြီး ဆက်ပြောသည်။ "ဒါပေမဲ့ စီးပွားရေးလောကဆိုတာ စစ်မြေပြင်လိုပဲ။ ထောင်ယွမ်ရွာအပန်းဖြေစခန်း ပေါ်ပေါက်လာတော့ မင်းရဲ့စီမံခန့်ခွဲမှုအမှားတွေ အကုန်ပေါ်လာတော့တာပဲ။ နှိုင်းယှဉ်စရာပေါ်လာတော့ ထိခိုက်မှုရှိလာတာပေါ့။ ရလဒ်အနေနဲ့ ဖီးနစ်အပန်းဖြေစခန်းရဲ့ နာမည်ဂုဏ်သတင်း ကျဆင်းသွားတယ်။ အဲဒီအချိန်မှာ မင်းက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြန်မသုံးသပ်ဘဲ ထောင်ယွမ်ရွာအပန်းဖြေစခန်းကို အပြစ်ပုံချတယ်။ ပြီးတော့ ညစ်ပတ်တဲ့ နည်းလမ်းတွေတောင် သုံးခဲ့တယ်။ ကျန်းယွမ်ခွေ၊ မင်း ဒါကို ဘယ်လိုခေါ်လဲ သိလား။ ကိုယ့်ရှူးကိုယ်ပတ်တယ်လို့ ခေါ်တယ်"

"ဖီးနစ်အပန်းဖြေစခန်းကို ရောင်းမယ်လို့ ကြေညာလိုက်ကတည်းက သူဌေးအများကြီး စိတ်ဝင်စားကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဈေးကို အရမ်းနှိမ်ကြတယ်။ ယွမ် သန်း ၁၀၀၊ ၂၀၀ တန်တဲ့ အပန်းဖြေစခန်းကို ယွမ် သန်းဆယ်ဂဏန်းလောက်ပဲ ပေးချင်ကြတယ်။ ဟားဟား... ရယ်စရာကောင်းလိုက်တာ"

ကျန်းယွမ်ခွေ ပါးစပ်ဟလိုက်သည်။ မျက်နှာဖြူဖျော့စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "အဖေ၊ ကျွန်တော့်ရဲ့စီမံခန့်ခွဲမှု မှားနေမှန်းသိရင် အဖေ ဘာလို့ မပြုပြင်ပေးခဲ့တာလဲ" သူ့ရင်ထဲတွင် ကြောက်လန့်တကြား တုန်လှုပ်နေပြီဖြစ်သည်။

ဥက္ကဌကျန်းက သူ့ကို အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။ "ငါ့ကို အဖေလို့ မခေါ်နဲ့။ ငါက မင်းအဖေ မဟုတ်ဘူး"

ကျန်းယွမ်ခွေ မျက်နှာပျက်သွားသည်။ ထို့နောက် စိုးရိမ်တကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "မဟုတ်ဘူး၊ အဖေက ကျွန်တော့်အဖေပါ" ရင်ထဲတွင် မကောင်းသော အတိတ်နိမိတ်တစ်ခု ဝင်ရောက်လာသည်။

"ဟင်း... မင်းက မျိုးမစစ်ကောင်လေးပဲ" ဥက္ကဌကျန်း ရုတ်တရက် မျက်နှာပြောင်းသွားပြီး ပြောလိုက်သည်။ "မင်းက မင်းအမေနဲ့ မင်းဘကြီး ဖောက်ပြန်လို့ရလာတဲ့ မျိုးမစစ်ကောင်လေးပဲ"

ကျန်းယွမ်ခွေ ကြောင်အသွားသည်။

သူ အလေးစားဆုံး ဖခင်က ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားပြီး အဆိုးရွားဆုံး၊ ကြောက်စရာအကောင်းဆုံး စကားကို ပြောလိုက်လိမ့်မည်ဟု ထင်မထားခဲ့ပေ။ သူက အဖေ့ရဲ့ သားအရင်းမဟုတ်ဘဲ ဖောက်ပြန်လို့ ရလာတဲ့ သားတဲ့လား။

ဥက္ကဌကျန်းသည် စိတ်ဒဏ်ရာရနေသော ကျန်းယွမ်ခွေကိုကြည့်ပြီး အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ "သူတို့က ငါ့ကို သစ္စာဖောက်ပြီး သူတို့သားကို ငါ့ဆီမှာ မွေးခိုင်းထားတယ်။ ကောင်းပြီလေ၊ ငါ သေချာပေါက် သားကောင်းတစ်ယောက်ဖြစ်အောင် မွေးပေးရမှာပေါ့။ ဟားဟား... တကယ် သားကောင်းပဲ။ မာနကြီးတယ်၊ ဘဝင်မြင့်တယ်၊ စိတ်မြန်လက်မြန်ရှိပြီး လူတွေကို ရန်စတတ်တယ်။ ဒီလိုသားမျိုးက တစ်နေ့ကျရင် ဒုက္ခရောက်မှာ သေချာတယ်။ အဲဒီအချိန်ကျရင် နောက်ကွယ်ကနေ ကျေနပ်နေတဲ့ ခွေးမောင်နှံနှစ်ကောင် ဘယ်လောက်ကြာကြာ ပျော်နိုင်မလဲ ကြည့်ချင်သေးတယ်။ သူတို့ကို နောင်တရစေရမယ်။ တစ်သက်လုံးနောင်တရပြီး နေသွားစေရမယ်"

ကျန်းယွမ်ခွေ၏မျက်နှာ ဖြူဖျော့သွားပြီး တစ်ကိုယ်လုံး အားအင်ကုန်ခမ်းကာ ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ခွေခွေလေး လဲကျသွားသည်။ မိန်းကလေးသာဆိုရင် မေ့လဲသွားလောက်ပြီ။

သူ အသက် ၃၀ နားကပ်နေပြီ။ ဒီလို အရှက်ရစရာကောင်းတဲ့ ဇာတ်လမ်းမျိုး ကြားရလိမ့်မယ်လို့ ထင်မထားခဲ့ဘူး။

အခုမှ သူ နားလည်သွားတယ်။ ငယ်ငယ်ကတည်းကဖြစ်စေ၊ ကြီးလာတော့ဖြစ်စေ သူ့အဖေက သူ့အပေါ် အေးစက်ခဲ့တာ၊ မျက်လုံးထဲမှာ ရှုပ်ထွေးတဲ့ အရိပ်အယောင်တွေ ရှိနေခဲ့တာ ဘာကြောင့်လဲ ဆိုတာကိုပေါ့။

ကျန်းယွမ်ခွေ စိတ်ဒဏ်ရာ ပြင်းထန်စွာရရှိနေသဖြင့် ရှောင်လင်းယွီ ရုံးခန်းထဲ ဝင်လာသည်ကိုပင် သတိမထားမိတော့ပေ။ ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင်ထိုင်လျက် ကြောင်ငေးနေမိသည်။

……

ရှောင်လင်းယွီသည် ယခုအခါ အာရုံခံစားမှု ကောင်းမွန်နေသဖြင့် မီတာဆယ်ချီ ဝေးကွာနေသော်လည်း ဖီးနစ်အပန်းဖြေစခန်း မန်နေဂျာ၏ ရှုပ်ထွေးပွေလီသော ဇာတ်လမ်းကို ကြားလိုက်ရသည်။

သို့သော် ဒီနေ့ သူမက အလုပ်ကိစ္စလာတာမို့လို့ သူများကိစ္စကို ဝင်မပါချင်ပေ။

ရှောင်လင်းယွီ ရုံးခန်းထဲ ဝင်လာသောအခါ သူမ၏ ချောမောလှပမှုနှင့် ခန့်ညားထည်ဝါသော အရှိန်အဝါကြောင့် ဥက္ကဌကျန်း ကြောင်သွားသည်။

ထောင်ယွမ်ရွာအပန်းဖြေစခန်းရဲ့ အုပ်ချုပ်သူက လှပတဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်လို့ ကြားဖူးပေမယ့် ကိုယ်တိုင်မြင်လိုက်ရတော့ အံ့သြသွားမိတယ်။

ချက်ချင်းပင် သတိပြန်ဝင်လာပြီး လက်ကမ်းပေးကာ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ "ဥက္ကဌရှောင်... ကြားဖူးတာထက် အပြင်မှာ ပိုကြည့်ကောင်းပါလား။ တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်"

***