လှပသောမေမေ

ရှောင်လင်းယွီနှင့် ကုန်းထျန်းဟောက်တို့ မူကြိုကျောင်းသို့ ရောက်လာသောအခါ အခြားမူကြိုကျောင်းသားများက သူတို့ကို ဝိုင်းရံထားကြသည်။ "ထုန်ထုန်၊ ရှောင်လင်၊ နင်တို့မိဘတွေ ဘယ်တော့ ရောက်လာမှာလဲ"

ရှောင်လဲ့ထုန်က ဘာမှပြန်မပြောပေ။ ရှောင်လင်က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ "မသိဘူး... ဒါပေမဲ့ ငါတို့မိဘတွေက လာမယ်လို့ ကတိပေးထားပါတယ်"

ထိုအချိန်တွင် ကလေးတစ်ယောက် မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားပြီး ဖြူစင်စွာ မေးလိုက်သည်။ "ရှောင်လင်၊ နင်တို့မေမေက အရမ်းလှတယ်လို့ ကြားတယ်။ မေမေတွေအားလုံးထဲမှာ အလှဆုံးပဲဆို။ ဟုတ်လား"

ကလေးလေးတွေဆိုတော့ ဖြူစင်ရိုးသားပြီး ချစ်စရာကောင်းတယ်လေ။ ဘာမဆို စိတ်ဝင်စားတတ်ကြတယ်။

ရှောင်လင် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "အင်း... ငါတို့မေမေက ကမ္ဘာပေါ်မှာ အလှဆုံးမေမေပဲ"

တကယ်တော့ ကလေးတိုင်းအတွက် ကိုယ့်အမေက အလှဆုံးပါပဲ။

ဒါပေမဲ့ အခုခေတ်မှာ ကလေးနည်းနည်းပဲ မွေးကြတော့ အလိုလိုက်ခံရပြီး ငယ်ငယ်လေးကတည်းက ကြွားဝါချင်စိတ်တွေ ဝင်နေတတ်တယ်။ ဘာမဆို ယှဉ်ပြိုင်ချင်ကြတယ်။

ဒီနေ့ ဘယ်သူ အင်္ကျီအလှဆုံး ဝတ်လာလဲဆိုတာ ကြည့်ပြီး မနက်ဖြန်ကျရင် အတူတူဝတ်လာကြတယ်။

ဒီနေ့ ဘယ်သူ အရုပ်ယူလာလဲဆိုတာ ကြည့်ပြီး မနက်ဖြန်ကျရင် အရုပ်တွေ ယူလာကြတယ်။

အတိုချုပ်ပြောရရင် ယှဉ်ပြိုင်ချင်နေကြတာ။

နောက်ပိုင်းကျတော့ မိဘဆရာတွေ့ဆုံပွဲတိုင်းမှာ ဘယ်သူ့အမေ အလှဆုံးလဲဆိုတာ ယှဉ်ပြိုင်လာကြတယ်။

ဒါပေမဲ့ ရှောင်လင်းယွီ ပေါ်လာပြီးနောက်ပိုင်း မူကြိုကျောင်းတစ်ခုလုံးက ရှောင်လဲ့ထုန်နဲ့ ရှောင်လင်ရဲ့ အမေက အလှဆုံးဆိုတာ သိသွားကြတယ်။

အခု ကလေးအများကြီးက ဒီလှပတဲ့ အဒေါ်ကို တွေ့ချင်နေကြတယ်။

ကလေးတစ်ယောက်က မေးကို လက်ဖြင့်ထောက်ပြီး စဉ်းစားဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ငါ ဘယ်တော့မှ ဒီလောက်လှပတဲ့ အမေမျိုး ရနိုင်မှာလဲ"

ဒီအတွေးက နည်းနည်း မှားနေသလိုပဲ။

ရှောင်လဲ့ထုန်က သူ့ကို စောင်းကြည့်လိုက်ပြီး အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "ဟင်း... မင်းအမေက လှပြီးသားပဲလေ။ ဘယ်လိုအမေမျိုး ထပ်လိုချင်နေသေးတာလဲ။ ငါ့အမေလိုမျိုးလား။ ငါ ပြောလိုက်မယ်... ငါ့အမေ ဘယ်လောက်လှလှ မင်းအမေ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ဒီကမ္ဘာပေါ်မှာ ငါ့အမေထက်လှတဲ့ အမေ မရှိဘူး"

ထို့နောက် ရှောင်လဲ့ထုန်က ဆက်ပြောသည်။ "တကယ်လို့ မင်းက ပိုလှတဲ့အမေ လိုချင်တယ်ဆိုရင် မင်းအမေကို ဆုံးရှုံးရလိမ့်မယ်။ အဲဒီအခါကျရင် မင်းအဖေက နောက်ထပ် အမေတစ်ယောက် ယူလာလိမ့်မယ်။ အဲဒီအမေက မင်းကို ရိုက်မယ်၊ ဆဲမယ်၊ အပ်နဲ့ ထိုးလိမ့်မယ်..."

ရှောင်လဲ့ထုန် စကားမဆုံးမီ ထိုကလေး မျက်လုံးပြူးသွားပြီး ကြောက်လန့်တကြား ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "ဟင့်အင်း... ဟင့်အင်း... ငါ တခြားအမေလှလှ လိုချင်တော့ပါဘူး။ ငါ့အမေကိုပဲ လိုချင်တယ်"

ရှောင်လဲ့ထုန် - "......" ခြိမ်းခြောက်လိုက်ရုံနဲ့ ဒီလောက် ကြောက်သွားတာလား။

ရှောင်လဲ့ထုန် စိတ်မကောင်းဖြစ်သွားသည်။ ဒါပေမဲ့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် မပြောရင် ဒီကလေးရဲ့ အတွေးက လွဲမှားသွားနိုင်တယ်။ အဖေကို အမေအသစ်ယူခိုင်းရင် သူ့အမေ ဘယ်လောက် စိတ်ထိခိုက်မလဲ။

ထိုအချိန်တွင် ကလေး၏မိခင် ရောက်လာသည်။ သားဖြစ်သူ ငိုနေသည်ကို တွေ့သောအခါ မျက်နှာပျက်သွားပြီး စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။ "သား... ဘာလို့ ငိုနေတာလဲ။ တစ်ယောက်ယောက် အနိုင်ကျင့်လို့လား။ မားမားကို ပြောပြ"

ရှောင်လဲ့ထုန် - "......" ဒီအမေကလည်း အေးဆေးတဲ့သူ မဟုတ်ဘူးထင်တယ်။

ကလေးက ငိုရင်း အော်ပြောလိုက်သည်။ "မားမား... နောက်ဆို သား ပါးပါးကို အမေအသစ်ယူဖို့ မပြောတော့ပါဘူး။ အမေအသစ်တွေက လူဆိုးတွေ"

ကလေး၏မိခင် - "......"

သူမ သားဖြစ်သူကို သံသယဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ရှောင်လဲ့ထုန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

ရှောင်လဲ့ထုန်က ပခုံးတွန့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်တော်က သူ့ကို ပြောလိုက်တာပါ။ တကယ်လို့ သူ့အဖေက အမေအသစ်ခေါ်လာရင် အဲဒီအမေအသစ်က သူ့ကို ရိုက်မယ်၊ ဆဲမယ်၊ အပ်နဲ့ထိုးမယ်လို့ ပြောလိုက်တာပါ။ ဒါကြောင့် သူ ငိုသွားတာပါ"

ကလေး၏မိခင် - "......"

ဘေးနားရှိ မိဘများ - "......"

ရှောင်လင်းယွီတို့လင်မယား - "......"

***