ကျောင်းသားမိဘကစားပွဲ

ရှောင်လဲ့ထုန်နှင့် ရှောင်လင်တို့သည် အတန်းတူတူ တက်ရောက်ကြသဖြင့် မိဘဆရာတွေ့ဆုံပွဲတွင် မိသားစုလေးယောက် အတူတကွ ရှိနေကြသည်။

ကစားနည်းများက ရိုးရှင်းပါသည်။ မိဘနှင့် ကလေး ခြေထောက်တစ်ဖက်စီကို ချည်နှောင်ပြီး ပြေးရခြင်း ဖြစ်သည်။ ပန်းတိုင်ကို အမြန်ဆုံးရောက်သူ အနိုင်ရသည်။

"ကြိုးစားထား"

"ကြိုးစားထား"

ရှောင်လဲ့ထုန်သည် မူကြိုအတန်းငယ်တွင် တက်ရောက်ပြီး အတန်းထဲတွင် ကလေး ၃၀ ရှိသည်။

ယခု ၅ ယောက်တစ်ဖွဲ့၊ စုစုပေါင်း ၆ ဖွဲ့ ခွဲထားသည်။

ရှောင်လဲ့ထုန်နှင့် ကုန်းထျန်းဟောက်က တစ်ဖွဲ့၊ အုပ်စု ၂ တွင် ပါဝင်သည်။

ရှောင်လင်နှင့် ရှောင်လင်းယွီက တစ်ဖွဲ့၊ အုပ်စု ၅ တွင် ပါဝင်သည်။

တစ်ဖွဲ့ပြိုင်နေစဉ် အခြားကလေးများက ဘေးနားမှ အော်ဟစ်အားပေးကြသည်။

ရှောင်လဲ့ထုန်နှင့် ကုန်းထျန်းဟောက်တို့ အလှည့်ရောက်သောအခါ ရှောင်လင်းယွီနှင့် ရှောင်လင်တို့က ဘေးနားမှ အော်ဟစ်အားပေးကြသည်။

"သား... လောင်ကုန်း... ကြိုးစားထား။ ရှင်တို့က အတော်ဆုံးပဲ" သူမ အော်ဟစ်အားပေးရင်း လက်မထောင်ပြလိုက်သည်။

သားအဖနှစ်ယောက် ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ "အင်း... ကိုယ်တို့ ပထမဆုံး ပန်းဝင်အောင် လုပ်မယ်"

မူကြိုကျောင်းတစ်ခုလုံးတွင် ရှောင်လဲ့ထုန်သည် အရပ်အရှည်ဆုံးနှင့် ခြေတံအရှည်ဆုံး ဖြစ်သည်။

ပြိုင်ပွဲတွင် သဘာဝကျကျ အားသာချက်ရရှိသည်။

သို့သော် ဤပြိုင်ပွဲတွင် အရေးကြီးဆုံးမှာ မိဘနှင့် ကလေးကြား နားလည်မှုပင် ဖြစ်သည်။

ရှောင်လဲ့ထုန်နှင့် ကုန်းထျန်းဟောက်တို့၏ ခြေထောက်များကို ချည်နှောင်ပြီးနောက် ဆရာမက ပြိုင်ပွဲဝင် ၅ တွဲကို ကြည့်ပြီး ခရာမှုတ်ကာ မေးလိုက်သည်။ "ကလေးတွေနဲ့ မိဘတွေ... အဆင်သင့် ဖြစ်ပြီလား"

"ဖြစ်ပါပြီ"

"အဆင်သင့်... စမယ်"

"ကြိုးစားထား"

"ထုန်ထုန်... ထုန်ထုန်၊ ပါပါး ကြိုးစားထား"

"ထုန်ထုန် ကြိုးစားထား"

"ထုန်ထုန် ကြိုးစားထား"

ထင်မှတ်မထားဘဲ အားလုံးက ရှောင်လဲ့ထုန်ကို တစ်ညီတစ်ညွတ်တည်း အားပေးနေကြသည်။

ရှောင်လင်းယွီ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "သား... ကလေးအဖေ... ကြိုးစားထား"

ထို့နောက် ရှောင်လင်ကို တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။ "လင်အာ... ထုန်ထုန်က အတန်းထဲမှာ ဒီလောက် လူချစ်လူခင် များတာလား"

ရှောင်လင်က ပြောလိုက်သည်။ "အတန်းထဲမှာတင် မကဘူး... ကျောင်းတစ်ခုလုံးမှာ လူချစ်လူခင် များတာ။ ကြည့်ပါလား... အစ်ကို ပြိုင်နေတာကို ကျောင်းသားအကုန်လုံး လာအားပေးနေကြတယ်"

ရှောင်လင်းယွီသည် ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ လူအုပ်ကြီးနှင့် အော်ဟစ်အားပေးသံများကို ကြားရသောအခါ ရှောင်လင်၏ပြောစကား မှန်ကန်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

သို့သော် သားဖြစ်သူ လူချစ်လူခင်များလွန်းသည်ကိုတွေးမိပြီး ရယ်ချင်သွားသည်။ ထောင်ယွမ်ရွာမှာတုန်းကလိုပဲ ကလေးဗိုလ်လုပ်နေတာလား။

ပြိုင်ပွဲအကွာအဝေးမှာ မီတာ ၃၀ သာ ရှိသည်။ ရှောင်လဲ့ထုန်နှင့် ကုန်းထျန်းဟောက်တို့သည် အရပ်ရှည်၊ ခြေတံရှည်သဖြင့် မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ပထမ ရရှိသွားသည်။

"သားလေး... တော်လိုက်တာ" ကွင်းထဲက ထွက်လာသည်နှင့် ရှောင်လင်းယွီက ရှောင်လဲ့ထုန်ကို ပွေ့ချီပြီး ပါးနမ်းလိုက်သည်။

ရှောင်လဲ့ထုန်သည် ပြိုင်ပွဲကြောင့်လား၊ အမေနမ်းလို့လား မသိဘူး၊ မျက်နှာရဲသွားပြီး ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ "ကျေးဇူးပါ မားမား... သားက မားမားရဲ့ သားအရင်းပဲလေ"

မိသားစုလေးယောက် ဘေးနားမှာ ရပ်ကြည့်နေပြီး မကြာမီ ရှောင်လင်းယွီတို့အလှည့် ရောက်လာသည်။

ရှောင်လင်းယွီနှင့် ရှောင်လင်တို့၏ ဆက်ဆံရေးအရ သူတို့ကြားတွင် ပိုမိုနားလည်မှု ရှိသည်။

"တစ်၊ နှစ်၊ သုံး" ဟု အော်စရာမလိုဘဲ စိတ်ချင်းဆက်နွှယ်မှုဖြင့် ခြေလှမ်းများ တူညီနေသည်။

"ရှောင်လင် ကြိုးစားထား"

"ရှောင်လင်နဲ့ သူ့အမေက တော်တော် နားလည်မှု ရှိတာပဲ။ လှုပ်ရှားမှုတွေ တူညီနေတယ်"

"လှုပ်ရှားမှု တူညီရင် မြန်တာပေါ့"

မကြာမီ ရှောင်လင်းယွီနှင့် ရှောင်လင်တို့ ပန်းဝင်သွားပြီး ပထမ ရရှိသွားသည်။

"လင်အာ တော်တယ်" ကုန်းထျန်းဟောက်ကလည်း ရှောင်လင်ကို ချီးကျူးလိုက်သည်။ ရှောင်လဲ့ထုန်နှင့်ယှဉ်လျှင် ရှောင်လင်က ကလေးစစ်စစ်ဖြစ်သည်။

ရှောင်လင် မျက်လုံးလေး မှေးသွားအောင် ပြုံးလိုက်ပြီး စိတ်လှုပ်ရှား ဝမ်းသာစွာ ပြောလိုက်သည်။ "ကျေးဇူးပါ ပါပါး"

ပြိုင်ပွဲအားလုံး ပြီးဆုံးသွားသောအခါ ရှောင်လဲ့ထုန်နှင့် အဖေက ပထမ၊ ရှောင်လင်နှင့် အမေက ဒုတိယ ရရှိခဲ့ကြသည်။

"သွား... အောင်ပွဲခံဖို့ ပြန်ကြစို့" ရှောင်လင်းယွီက ဆုလက်ဆောင်များကို ကိုင်ပြီး ပျော်ရွှင်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"သွားကြစို့"

မိသားစုလေးယောက် လက်ချင်းချိတ်ကာ ပျော်ရွှင်စွာ ထွက်ခွာသွားကြသည်။

***