အာဏာနှင့် နောက်ခံအင်အား ယှဉ်ပြိုင်ခြင်း

ကျောင်းဝင်းအတွင်းရှိ သူ့ကို ဦးတည်တိုက်ခိုက်နေသော ကောလာဟလများကို ရှောင်လင်းယဲ့ လုံးဝ လျစ်လျူရှုထားလိုက်သည်။

သူ နှုတ်ခမ်းထောင့်စွန်း ကွေးတက်သွားသည်။ ဒီကိစ္စကို သူ့မိတ်ဆွေဟောင်းတွေ စီစဉ်ထားမှန်း သိသာနေသည်။

"ယဲ့၊ ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ" အခန်းဖော် ဟူတုန်းကျွင်းက သံသယဖြင့် မေးလိုက်သည်။

ရှောင်လင်းယဲ့က မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး ရယ်မောကာ မေးလိုက်သည်။ "မင်းတို့ ကောလာဟလတွေကို မယုံဘူးလား"

ဟူတုန်းကျွင်းက ချက်ချင်း ပြန်ပြောလိုက်သည်။ "မင်းကိုယ်တိုင် ကောလာဟလလို့ ပြောနေမှတော့ ဘာယုံစရာ ရှိလို့လဲ။ ပြီးတော့ ငါတို့က မင်းနဲ့ အခန်းတူနေလာတာ ၃ နှစ်၊ ၄ နှစ် ရှိနေပြီ။ မင်း ဘယ်လိုလူမျိုးလဲဆိုတာ ငါတို့ မသိဘဲနေမလား"

အန်းရန်နှင့် နင်ကျွင်းဖုန်းတို့ကလည်း ခေါင်းညိတ်ထောက်ခံကြသည်။ "ကောလာဟလတွေကို ယုံစရာ အကြောင်းမရှိပါဘူး။ ယုံမယ်ဆိုရင် မင်းကိုပဲ ယုံမှာ"

ထို့နောက် သုံးယောက်သား ပြိုင်တူ မေးလိုက်ကြသည်။ "ပြောပါဦး၊ ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ"

ရှောင်လင်းယဲ့က လက်ကာပြလိုက်ပြီး ပခုံးတွန့်ကာ ဂရုမစိုက်သလို ပြောလိုက်သည်။ "ဘာဖြစ်ရမှာလဲ။ သူတို့ ငါ့ကို ကုမ္ပဏီကနေ မောင်းထုတ်ချင်လို့ ဇာတ်လမ်းဆင်ထားတာပေါ့"

သုံးယောက်သား လန့်သွားပြီး သဘောပေါက်သွားကြသည်။

"ဒါဆို မင်းရဲ့ မိတ်ဆွေဟောင်းတွေက ကုမ္ပဏီအောင်မြင်လာတော့ မင်းကို ဖယ်ထုတ်ချင်နေကြတာပေါ့" အန်းရန်က ချက်ချင်း မေးလိုက်သည်။

ရှောင်လင်းယဲ့ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "အင်း၊ အဲဒီလို ပြောလို့ရပါတယ်"

ထို့နောက် သူက ဆက်ပြောသည်။ "လွန်ခဲ့တဲ့ ၂ ရက်က ငါ ကုမ္ပဏီကနေ ထွက်ပေးမယ်၊ ရှယ်ယာတွေကို သူတို့ဆီ ရောင်းပေးမယ်လို့ သဘောတူခဲ့ပြီးပြီ။ ဒါပေမဲ့ ၂ ရက်ပဲ ကြာသေးတယ်၊ သူတို့ ဒီနည်းလမ်းကို သုံးလာလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး။ ငါ့နာမည်ဖျက်ပြီး ငါ့လက်ထဲက ရှယ်ယာတွေကို အလကား လိုချင်နေကြတာ"

"သူတို့ တော်တော် လွန်တာပဲ။ အိပ်မက်မက်နေကြတာလား" နင်ကျွင်းဖုန်းက ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်သည်။ "တကယ် အနိုင်ကျင့်လွန်းအားကြီးတယ်"

"ယဲ့၊ ဒါဆို မင်း အခု ဘယ်လိုလုပ်မလဲ" အန်းရန်က စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။ "ကျောင်းဝင်းထဲမှာ ကောလာဟလတွေက ပြင်းထန်နေပြီ။ သက်သေအထောက်အထား မရှိရင် ရှင်းပြလို့ရမှာ မဟုတ်ဘူး"

အခြားသူများ၏အမြင်တွင် သူတို့ ၄ ယောက်၏မိသားစုအခြေအနေသည် သိပ်မကောင်းလှပေ။ တောကလာသော ထူးချွန်ကျောင်းသားများ ဖြစ်ကြသည်။

ရှောင်လင်းယဲ့သည် သူတို့ထက် ပိုမိုထူးချွန်သည်။ ရုပ်ရည်၊ စကားပြောစွမ်းရည်နှင့် အရည်အချင်းတို့တွင် သာလွန်သဖြင့် ကျောင်းမြက်လေးအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤကောလာဟလများကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ သူတို့လို တောသားလေးများအနေဖြင့် အကူအညီမဲ့နေသလို ခံစားရသည်။

ကျောင်းဝင်းထဲတွင် ပညာရေးထက် အာဏာနှင့် နောက်ခံအင်အားက ပိုမိုအရေးပါသည်။

ရှောင်လင်းယဲ့နှင့် ပူးပေါင်းထားသူများသည် မြို့တော်တွင် အာဏာနှင့် ငွေကြေးရှိသော မိသားစုများမှ ဆင်းသက်လာသူများ ဖြစ်ကြသည်။

ဟူတုန်းကျွင်းကလည်း စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။ "ယဲ့... ဖြေရှင်းနည်း ရှာတွေ့ပြီလား"

အခန်းဖော် သုံးယောက်၏ စစ်မှန်သော စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ရှောင်လင်းယဲ့သည် စိတ်အေးလက်အေး ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။ "မင်းတို့ ငါ့ကို သိတာကြာပြီပဲ။ ဒီလိုကောလာဟလလောက်နဲ့ ငါ လဲကျသွားမယ် ထင်လို့လား"

ပြောပြီးသည်နှင့် သူတို့၏ပခုံးကို တစ်ချက်စီ ပုတ်လိုက်ပြီး ဆက်ပြောသည်။ "စိတ်မပူပါနဲ့။ ပြဿနာလာရင် ဖြေရှင်းနည်း ရှိပါတယ်။ ငါ့မှာ ဖြေရှင်းနည်း ရှိပါတယ်"

သူ့ကို လုပ်ကြံထားတဲ့ သက်သေအထောက်အထားတွေ ရှာတွေ့ထားပြီဆိုတာ မပြောနဲ့ဦး။ သူ မဖြေရှင်းနိုင်ရင်တောင် သူ့နောက်မှာ အစ်မနဲ့ ယောက်ဖ ရှိနေသေးတယ်။

အာဏာနဲ့ နောက်ခံအင်အားချင်း ယှဉ်ချင်တာ မဟုတ်လား။

မြို့တော်တက္ကသိုလ်တစ်ခုလုံးမှာ ဘယ်သူက သူ့ကို ယှဉ်နိုင်မလဲဆိုတာ ကြည့်ချင်သေးတယ်။

ဒါပေမဲ့ မဖြစ်မနေ အခြေအနေမရောက်မချင်း ကုန်းထျန်းဟောက်နဲ့ ပတ်သက်မှုကို ထုတ်ဖော်ပြသချင်မှာ မဟုတ်ဘူး။

အခန်းဖော် သုံးယောက် စိတ်အေးသွားပြီး ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။ "မင်း ဒီလောက် ယုံကြည်မှုရှိနေမှတော့ ငါတို့ စိတ်မပူတော့ပါဘူး။ ယဲ့... မင်း သေချာပေါက် ဖြေရှင်းနိုင်မယ်လို့ ငါတို့ ယုံကြည်တယ်"

"ကျေးဇူးပါ သူငယ်ချင်းတို့၊ ငါ သေချာပေါက် ဖြေရှင်းပြပါ့မယ်" ရှောင်လင်းယဲ့ ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

***