ဘုရားရေ... သူ ဘယ်ကသတ္တိတွေ ရနေတာလဲ

ရှောင်လင်းယဲ့သည် လောလောဆယ် မည်သည့်လှုပ်ရှားမှုမှ မပြုလုပ်သေးပေ။ ကျောင်းဝင်းအတွင်းရှိ ကောလာဟလများကို လျစ်လျူရှုထားပြီး ပုံမှန်အတိုင်း နေထိုင်နေသည်။ သို့သော် လမ်းသွားလမ်းလာ ကျောင်းသားများ၏ ကဲ့ရဲ့ရှုတ်ချမှုများကိုမူ ရှောင်လွှဲ၍ မရပေ။

"ကြည့်စမ်း၊ စာတော်ပြီး ရုပ်ချောတဲ့ စီနီယာရှောင်က သစ္စာဖောက်၊ အကျိုးစီးပွားမက်တဲ့ လူယုတ်မာတစ်ယောက် ဖြစ်နေမယ်လို့ ထင်မထားခဲ့ဘူး"

"လူကို အပေါ်ယံကြည့်ပြီး မဆုံးဖြတ်ရဘူးဆိုတာ ဒါမျိုးပဲ"

"ဒါပေမဲ့ ရှောင်လင်းယဲ့က အဲဒီလို လူယုတ်မာမျိုး မဟုတ်လောက်ပါဘူး။ နားလည်မှုလွဲတာ တစ်ခုခု ရှိနေမှာပါ" တစ်စုံတစ်ယောက်က ကာကွယ်ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဟမ့် ဘာနားလည်မှုလွဲစရာ ရှိလို့လဲ" တစ်စုံတစ်ယောက်က သရော်လိုက်သည်။ "သူ့မိတ်ဆွေဟောင်း ၅ ယောက် ပေါင်းပြီး လုပ်ကြံတာလို့ ပြောချင်တာလား။ တစ်ယောက်နှစ်ယောက် စွပ်စွဲတာဆိုရင်တော့ ယုံနိုင်စရာ ရှိပါသေးတယ်။ အခုက အားလုံးဝိုင်းပြီး စွပ်စွဲနေကြတာ။ သူ အပြစ်ကင်းတယ်ဆိုတာ ငါ ဘယ်လိုယုံရမှာလဲ"

"ဒါပေမဲ့... ဒါပေမဲ့ မဖြစ်နိုင်ဘူးလို့ ပြောလို့မရဘူးလေ" တစ်စုံတစ်ယောက်က ရှောင်လင်းယဲ့ အပြစ်ကင်းသည်ဟု ယုံကြည်နေဆဲပင်။

သို့သော် ဤကျောင်းသားများသည် လူမှုလောကသို့ မဝင်ရောက်သေးသဖြင့် သူတို့၏သုံးသပ်ချက်များသည် ကိုယ်ပိုင်အမြင်များသာဖြစ်သည်။

ရှောင်လင်းယဲ့၊ ကျောင်းရွှယ်ယန်၊ စူးယန်တို့ကဲ့သို့ ဒုတိယနှစ်ကတည်းက ကုမ္ပဏီတည်ထောင်ထားသူများနှင့်ယှဉ်လျှင် ဤကျောင်းသားများသည် နုနယ်လွန်းလှသည်။ ကိုယ်ပိုင်ဆုံးဖြတ်နိုင်စွမ်း မရှိသဖြင့် သူတပါး၏ အသုံးချခြင်းကို ခံရလွယ်သည်။

ယခုအချိန်တွင် ဤအပြစ်ကင်းသော ကျောင်းသားများသည် အမှန်တရားကို မသိရှိကြသေးပေ။

ရှောင်လင်းယဲ့ ထမင်းစားရန် စားသောက်တန်းသို့ သွားနေစဉ် ကျန်းရှုယွီ ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး လမ်းပိတ်ရပ်လိုက်သည်။

သူမသည် စိတ်ပျက်လက်ပျက် မျက်နှာထားဖြင့် ရှောင်လင်းယဲ့ကို ပြောလိုက်သည်။ "ရှောင်လင်းယဲ့၊ ရှင် ဒီလိုလူမျိုး ဖြစ်နေမယ်လို့ ထင်မထားခဲ့ဘူး။ တကယ် စိတ်ပျက်စရာ ကောင်းတာပဲ။ ရှင်က ရုပ်ရည်သန့်ပြန့်ပြီး ဖြောင့်မတ်မယ့်ပုံ ပေါက်နေပေမယ့် တကယ်တမ်းကျတော့ လူယုတ်မာတစ်ယောက် ဖြစ်နေတာပဲ။ အရင်တုန်းက ရှင့်ကို လေးစားခဲ့မိတာ မှားသွားပြီ" ကြိုက်တယ်ဆိုတဲ့ စကားလုံးကို လေးစားတယ်လို့ ပြောင်းသုံးလိုက်ခြင်းက အသုံးချခံရတဲ့ လူတွေကို အထင်လွဲစေဖို့ပါ။

ရှောင်လင်းယဲ့သည် ကျန်းရှုယွီ ပေါ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ သို့သော် သူမက သူ့ကို သိက္ခာချနေသည်ကို ကြားရသောအခါ ဒေါသမထွက်ဘဲ ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။ "အတန်းဖော်ကျန်း ခင်ဗျားနဲ့ ကျွန်တော်က ကျောင်းနေဖက်တွေဆိုတာကလွဲရင် ဘာပတ်သက်မှုမှ မရှိပါဘူး။ ကျွန်တော် ဘယ်လိုလူမျိုးလဲဆိုတာ ခင်ဗျားနဲ့ ဘာမှမဆိုင်ပါဘူး။ ဒါကြောင့် ခင်ဗျား စိတ်ပျက်တယ်၊ မပျက်ဘူးဆိုတာ ရယ်စရာကောင်းနေတယ်"

ထို့နောက် သူ မျက်နှာထား ပြောင်းလဲသွားပြီး မရင်းနှီးသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ကျေးဇူးပြုပြီး ဖယ်ပေးပါ။ ကျွန်တော် ထမင်းသွားစားတော့မယ်"

ကျန်းရှုယွီ ကြောင်အသွားပြီး မယုံကြည်နိုင် ဖြစ်သွားသည်။

သူမ ထင်ထားတာက ရှောင်လင်းယဲ့ စိတ်ဓာတ်ကျပြီး အားငယ်နေမယ်လို့လေ။ ဒါပေမဲ့ အခုကြည့်ရတာ ကောလာဟလတွေက သူ့ကို ဘာမှမထိခိုက်သလိုပဲ။

ဒီလို မဖြစ်သင့်ဘူးလေ။

ကျန်းရှုယွီ ဒေါသထွက်လွန်းလို့ လက်သီးဆုပ်လိုက်ရာ လက်သည်းများက အသားထဲ စိုက်ဝင်သွားသည်။

မဖြစ်ဘူး... ဒီလို မဖြစ်သင့်ဘူး။

သူမသည် ရှောင်လင်းယဲ့ ထွက်ခွာသွားသော ကျောပြင်ကို ကြည့်ပြီး နာကျည်းမုန်းတီးနေမိသည်။

ထိုအချိန်တွင် ရှောင်လင်းယဲ့ ရုတ်တရက် လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "ဩော်၊ ဒါနဲ့ အတန်းဖော်ကျန်း ကျွန်တော့်မိတ်ဆွေဟောင်းတွေကို စကားတစ်ခွန်းလောက် ပြောပေးပါဦး။ သူတို့က ကျွန်တော့်လက်ထဲက ရှယ်ယာတွေကို ဝယ်ဖို့ မဆက်သွယ်လာဘူးဆိုရင် တခြားလူကို ရောင်းလိုက်တော့မယ်လို့။ ကျွန်တော် သူတို့ကို ၂ နာရီပဲ အချိန်ပေးနိုင်တော့မယ်။ ၂ နာရီအတွင်း သူတို့ မလာရင် တခြားလူကို တိုက်ရိုက် ရောင်းလိုက်တော့မယ်"

ပြောပြီးသည်နှင့် ကျန်းရှုယွီနှင့် ဘေးနားရှိ ကျောင်းသားများ၏တုံ့ပြန်မှုကို မစောင့်တော့ဘဲ ထွက်ခွာသွားလေသည်။

ဘုရားရေ...

ဒီရှောင်လင်းယဲ့က အခုထိ မာနကြီးနေတုန်းပဲ။

ဘာကြောင့်လဲ။

သူ ဘယ်ကသတ္တိတွေ ရနေတာလဲ။

***