ရှောင်လင်းယဲ့၏ တန်ပြန်တိုက်ခိုက်မှု

ပူးပေါင်းသူများ၏ ဝိုင်းဝန်းစွပ်စွဲမှုကို ခံရသော ရှောင်လင်းယဲ့သည် လက်ထဲရှိ စာရွက်စာတမ်းများကို လှန်လှောကြည့်လိုက်သည်။ မျက်နှာထား ပိုမိုတင်းမာလာပြီးနောက် စာရွက်စာတမ်းများကို ဒေါသတကြီး ပိတ်လိုက်ကာ တည်ငြိမ်သောအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ဒီနည်းပညာသစ်တွေကို ငါ ရောင်းစားတာ မဟုတ်ဘူး"

"ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ" ပူးပေါင်းသူ ၅ ဦးက လုံးဝ မယုံကြည်ပေ။ "ဒီနည်းပညာသစ်တွေက မင်းလက်ထဲမှာပဲ ရှိတာလေ။ မင်းမရောင်းရင် ဘယ်သူရောင်းမှာလဲ။ မင်းဆီကနေ ဒီနည်းပညာတွေကို ရယူနိုင်တဲ့ အရည်အချင်းရှိတဲ့သူ ဘယ်သူရှိသေးလို့လဲ"

ကျောင်းရွှယ်ယန်က ဒေါသတကြီး စွပ်စွဲလိုက်သည်။ "ရှောင်လင်းယဲ့၊ ကုမ္ပဏီရဲ့ နည်းပညာပိုင်းကို မင်း တာဝန်ယူထားတာလေ။ ဒါကြောင့် ဒီနည်းပညာသစ်တွေကို မင်းရောင်းသည်ဖြစ်စေ၊ မရောင်းသည်ဖြစ်စေ မင်းမှာ တာဝန်ရှိတယ်။ ပြီးတော့ မကြာသေးမီက တီထွင်ထားတဲ့ နည်းပညာသစ်တွေက မင်းလက်ထဲမှာပဲ ရှိတာ။ မင်း မရောင်းရင် ဘယ်သူရောင်းမှာလဲ"

"ရှောင်လင်းယဲ့၊ မင်း ဘာပြောစရာ ရှိသေးလဲ" ဖန်တာ့ယွဲ့က အော်ဟစ်မေးမြန်းလိုက်သည်။

စူးယန်က စေတနာရှိသယောင် ဟန်ဆောင်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "လင်းယဲ့... မင်းမှာ အခက်အခဲ တစ်ခုခု ရှိနေလို့လား။ ပိုက်ဆံ အများကြီး လိုနေလို့လား။ ပြောပါ၊ ငါတို့အားလုံး ဝိုင်းပြီး ဖြေရှင်းပေးလို့ ရတာပဲ။ ကုမ္ပဏီရဲ့ နည်းပညာသစ်တွေကို ရောင်းစားစရာ မလိုပါဘူး"

……

ရှောင်လင်းယဲ့သည် စုံစမ်းစစ်ဆေးခြင်းမပြုဘဲ သူ့အပေါ် အပြစ်ပုံချနေကြသော မိတ်ဆွေဟောင်း ၅ ဦးကို အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

ရှောင်လင်းယဲ့ စာရွက်စာတမ်းများကို ပိတ်လိုက်ပြီး နှုတ်ခမ်းထောင့်စွန်းတွင် အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ "ဩော်... မင်းတို့အားလုံး ငါ့ကို အပြစ်ရှိတယ်လို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြပြီဆိုတော့ ငါ ဝန်မခံချင်လည်း မရတော့ဘူးပေါ့"

သူသည် ပူးပေါင်းသူများကို အဓိပ္ပာယ်ပါပါပြုံးလျက် ကြည့်လိုက်သည်။

သူ့အပြုံးကို မြင်သောအခါ ပူးပေါင်းသူ ၅ ဦး စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြသည်။

စူးယန်က ချက်ချင်း ငြင်းဆိုလိုက်သည်။ "လင်းယဲ့၊ ငါတို့က မင်းကို အပြစ်ရှိတယ်လို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒီနည်းပညာသစ်တွေက မင်းလက်ထဲမှာပဲ ရှိတာလေ။ မင်းကလွဲရင် ကုမ္ပဏီမှာ ဘယ်သူက ရောင်းစားနိုင်မှာလဲ"

ရှောင်လင်းယဲ့က သူ့ကို စောင်းကြည့်လိုက်ပြီး အေးစက်စွာ ရယ်မောကာ ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "ဒါဆို ပြောပါဦး၊ မင်းတို့ အခု ဘာလုပ်ချင်လဲ။ ငါ့ကို လျော်ကြေးပေးခိုင်းမလား။ ဒါမှမဟုတ် ကုမ္ပဏီကနေ မောင်းထုတ်မလား" နောက်ဆုံးစကားကို သူ အဓိပ္ပာယ်ပါပါ ပြောလိုက်သည်။

စူးယန်နှင့် အခြားသူများ ရင်ထဲ ထိတ်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။ မျက်လုံးများက ဟိုကြည့်သည်ကြည့် ဖြစ်နေပြီး အပြစ်ရှိစိတ်ကြောင့် ရှောင်လင်းယဲ့ကို တည့်တည့်မကြည့်ရဲကြပေ။ သူ့ကိုကြည့်လိုက်လျှင် သူတို့၏အတွေးများကို ဖတ်မိသွားမည် စိုးရိမ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ပူးပေါင်းသူ ၅ ဦး တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး ဘာမှမပြောကြပေ။

သို့သော် သူတို့၏ရည်ရွယ်ချက်မှာ ရှင်းလင်းနေသည်။ ရှောင်လင်းယဲ့ကို ကုမ္ပဏီမှ မောင်းထုတ်လိုခြင်းဖြစ်သည်။

ကုမ္ပဏီစတင်တည်ထောင်စဉ်က ရှောင်လင်းယဲ့သည် နည်းပညာဖြင့် အစုရှယ်ယာ ၂၀ ရာခိုင်နှုန်း ပိုင်ဆိုင်ခဲ့သည်။ ကျန် ၅ ဦးက ငွေရင်းစိုက်ထုတ်ပြီး ၁၆ ရာခိုင်နှုန်းစီသာ ပိုင်ဆိုင်ခဲ့သည်။

ကုမ္ပဏီအစပိုင်းတွင် နည်းပညာသည် အရေးအကြီးဆုံးဖြစ်ကြောင်း အားလုံးနားလည်ကြသည်။ ရှောင်လင်းယဲ့တစ်ယောက်တည်းက ၅ ပုံ ၁ ပုံ ပိုင်ဆိုင်သည်ကို မည်သူမျှ ကန့်ကွက်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

သို့သော် ကုမ္ပဏီကြီးထွားလာသည်နှင့်အမျှ ယွမ် ၁ သိန်းအောက် ကုမ္ပဏီလေးမှ ယွမ် ၁၀ သန်းကျော်တန် ကုမ္ပဏီဖြစ်လာသောအခါ အကျိုးစီးပွားခွဲဝေမှုပြဿနာကြောင့် ပူးပေါင်းသူများ မကျေမနပ် ဖြစ်လာကြသည်။

ရှောင်လင်းယဲ့က ပိုက်ဆံတစ်ပြားမှ မစိုက်ထုတ်ဘဲ ကုမ္ပဏီရှယ်ယာ ၂၀ ရာခိုင်နှုန်း ပိုင်ဆိုင်နေရတာ ဘာသဘောလဲ။

သို့သော် သူတို့ ဝန်ခံသည်ဖြစ်စေ၊ မခံသည်ဖြစ်စေ ကုမ္ပဏီ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်လာခြင်းသည် ရှောင်လင်းယဲ့၏ ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဒါပေမဲ့ ဘာဖြစ်လဲ။

အစတုန်းက သူတို့မှာ ပိုက်ဆံမရှိလို့ ရှောင်လင်းယဲ့ရဲ့ နည်းပညာကို အသုံးချခဲ့တာ။

အခု ကုမ္ပဏီမှာ ငွေကြေးအလုံအလောက် ရှိနေပြီ။ ရှောင်လင်းယဲ့ မရှိလည်း အပြင်က နည်းပညာရှင်တစ်ယောက် ငှားလို့ရတယ်။ လစာပဲပေးရမယ်၊ ရှယ်ယာပေးစရာ မလိုဘူး။

ရှောင်လင်းယဲ့ရဲ့ရှယ်ယာတွေကိုတော့ သူတို့ ခွဲယူလို့ရတာပေါ့။

ရှောင်လင်းယဲ့က သူတို့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "ငါ နားလည်ပါပြီ။ မင်းတို့က ငါ့ကို ကုမ္ပဏီကနေ မောင်းထုတ်ချင်နေကြတာပေါ့။ ဒါကြောင့် ဒီနေ့ ဒီပြဇာတ်ကို ကပြတာပဲ"

ပူးပေါင်းသူ ၅ ဦး တုန်လှုပ်သွားပြီး ရှောင်လင်းယဲ့ကို မယုံကြည်နိုင်စွာ ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ရှောင်လင်းယဲ့က သူတို့၏မျက်နှာအမူအရာကို ဂရုမစိုက်ဘဲ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "မင်းတို့ ငါ့ကို တိုက်ရိုက်မောင်းထုတ်ချင်တာ လွယ်မယ်မထင်နဲ့။ ဒါပေမဲ့ မင်းတို့လို ပူးပေါင်းသူမျိုးကို ငါလည်း မလိုချင်တော့ပါဘူး။ ငါ့လက်ထဲက ရှယ်ယာတွေကို မင်းတို့ဆီ ရောင်းပေးမယ်။ မင်းတို့ထဲက နှစ်ယောက်... ငါကျေနပ်တဲ့ဈေး ပေးတဲ့သူကို ရောင်းပေးမယ်။ မဟုတ်ရင် ပြင်ပလူကို ရောင်းလိုက်မယ်။ မင်းတို့ သေချာ စဉ်းစားကြပါ"

ပြောပြီးသည်နှင့် ရှောင်လင်းယဲ့ ထွက်ခွာသွားလေသည်။

***