ရှောင်လင်းယဲ့၏ ဝေခွဲမရခြင်း

ရှောင်လင်းယဲ့ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် သူ့မိတ်ဆွေဟောင်းများက သူ့ကို ဆက်လက်လုပ်ကြံရန် စီစဉ်နေသည်ကို သူ မသိပေ။

မသိသော်လည်း ခန့်မှန်း၍ ရနေသည်။

ဒီနှစ်တွေအတွင်း သူ့မိတ်ဆွေဟောင်းတွေရဲ့ စိတ်နေသဘောထား ပြောင်းလဲလာတာ၊ အကျိုးစီးပွားကြောင့် ရည်မှန်းချက်တွေ ကြီးမားလာတာတွေကို သူ ခံစားမိတယ်။

ဒါပေမဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာ ခင်မင်ရင်းနှီးမှုကို ထောက်ထားပြီး တမင် မသိချင်ယောင်ဆောင်နေခဲ့တာ။

ဒါပေမဲ့ လူတိုင်းက သူလို မဟုတ်ဘူးလေ။ အကျိုးစီးပွားကြောင့် ခင်မင်ရင်းနှီးမှုကို ထိန်းသိမ်းချင်တဲ့သူ ရှိသလို ဖျက်ဆီးချင်တဲ့သူလည်း ရှိတယ်။

"ဟူး..." ပန်းခင်းဘေးတွင် ထိုင်နေသော ရှောင်လင်းယဲ့သည် စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြစ်နေသော်လည်း စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်။

နောက်ဆိုရင် ဒီလို အနှစ်သာရမရှိတော့တဲ့ ခင်မင်ရင်းနှီးမှုတွေကြားမှာ ပိတ်မိနေတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။

ဒီလူတွေက သူ့ကို ဒီလိုလုပ်ကြံတာ ကုမ္ပဏီကြီးပွားလာတော့ အကျိုးစီးပွားခွဲဝေမှုမှာ သဘောထားကွဲလွဲလာလို့ပါပဲ။

သူ့ကို စိတ်ပျက်စေတာက ဒီမိတ်ဆွေဟောင်းတွေက ရှယ်ယာခွဲဝေမှု မမျှတဘူးလို့ထင်ရင် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောလို့ရပါတယ်။ ဒီခင်မင်ရင်းနှီးမှုနဲ့ ကုမ္ပဏီဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးအတွက် သူက သူ့ရှယ်ယာတွေကို ခွဲဝေပေးဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်။

သူ့အတွက် ပိုက်ဆံမလိုပါဘူး။ ကုမ္ပဏီမှာ အကျိုးစီးပွား ဘယ်လောက်ရရ ဂရုမစိုက်ပါဘူး။ သူက အတွေ့အကြုံတွေ စုဆောင်းချင်ရုံပါ။ နောက်ကျရင် အစ်မနဲ့ ယောက်ဖကို ကူညီပေးနိုင်အောင်လို့ပါ။

ဒါပေမဲ့ ဒီလူတွေက...

ရှောင်လင်းယဲ့ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ခေါင်းခါကာ "ထားလိုက်ပါတော့... သူတို့ လိုချင်ရင် ယူကြပါစေတော့"

သူတို့က အကျိုးစီးပွားအတွက်နဲ့ သူ့ကို လုပ်ကြံရဲမှတော့ ဒီကုမ္ပဏီမှာ ဆက်နေတာ အဓိပ္ပာယ်မရှိတော့ပါဘူး။

ဒါပေမဲ့ ထိန်ဖေးနည်းပညာကုမ္ပဏီက သူ့လက်ထဲမှာ တဖြည်းဖြည်း ကြီးပြင်းလာတာ။ သူ့ကလေးလိုပဲ။ သူများလက်ထဲ ထည့်ပေးလိုက်ရမှာ တကယ် နှမြောမိတယ်။

ရှောင်လင်းယဲ့ စိတ်ထဲတွင် ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူသည် ကုန်းထျန်းဟောက်ထံ ဖုန်းဆက်လိုက်သည်။

"ယောက်ဖ" ရှောင်လင်းယဲ့၏အသံတွင် ဝမ်းနည်းမှုများ ပါဝင်နေသည်။

စာရွက်စာတမ်းများကို စစ်ဆေးနေသော ကုန်းထျန်းဟောက်သည် ရှောင်လင်းယဲ့၏လေသံမမှန်သည်ကို သတိထားမိလိုက်သည်။

သူသည် ဘောပင်ကို ချလိုက်ပြီး ဖုန်းကိုကိုင်ကာ ပြတင်းပေါက်နားသို့ လျှောက်သွားရင်း သံသယဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "ယဲ့အာ... ဘာဖြစ်လို့လဲ။ အသည်းကွဲနေတာလား။ စိတ်မပူနဲ့... အသည်းကွဲရင် ယောက်ဖက ပိုကောင်းတဲ့ ကောင်မလေးကို မိတ်ဆက်ပေးမယ်။ ငါတို့ယဲ့အာက ဒီလောက် ထူးချွန်တာ... အထူးချွန်ဆုံး ကောင်မလေးနဲ့မှ တန်မှာပေါ့"

"......"

ရှောင်လင်းယဲ့ ပြောစရာစကား မရှိတော့ပေ။ "ယောက်ဖ၊ ကျွန်တော့်မှာ ရည်းစားတောင် မရှိသေးပါဘူး။ ဘယ်သူနဲ့ အသည်းကွဲရမှာလဲ"

ကုန်းထျန်းဟောက် အံ့သြသွားသည်။ "ယဲ့အာမှာ ရည်းစားမရှိသေးဘူး ဟုတ်လား။ ငါတို့ယဲ့အာက ဒီလောက် ထူးချွန်တဲ့ ကောင်လေးလေ"

"......"

"ယောက်ဖ... ကျွန်တော်က လုပ်ငန်းအရင်ထူထောင်ပြီးမှ အိမ်ထောင်ပြုဖို့ စဉ်းစားထားတာပါ။ လုပ်ငန်းမအောင်မြင်သေးခင်မှာ ရည်းစားမထားချင်သေးပါဘူး"

ကုန်းထျန်းဟောက် ရယ်မောကာဖြင့် "ရည်းစားထားတာက လုပ်ငန်းထူထောင်တာကို နှောင့်နှေးစေတာမှ မဟုတ်တာ။ ပြီးတော့ အိမ်ထောင်ပြု၊ ကလေးမွေးလည်း လုပ်ငန်းထူထောင်တာကို မနှောင့်ယှက်ပါဘူး။ မင်းအစ်မကို ကြည့်လေ... အိမ်ထောင်ပြု၊ ကလေးမွေးပြီးမှ စီးပွားရေး ပိုကောင်းလာတာ မဟုတ်လား"

ရှောင်လင်းယဲ့ စဉ်းစားလိုက်သည်။ သူ့အစ်မက တကယ်ပဲ အိမ်ထောင်ပြု၊ ကလေးမွေးပြီးမှ စီးပွားရေး ပိုကောင်းလာတာပဲ။

"မဟုတ်ဘူး..." ရှောင်လင်းယဲ့က ယောက်ဖကြောင့် ခေါင်းစဉ်လွဲသွားသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ "ယောက်ဖ၊ ကျွန်တော် ပြဿနာတစ်ခု ကြုံနေရတယ်။ ဘယ်လိုဆုံးဖြတ်ရမလဲ မသိလို့ အကြံဉာဏ်တောင်းမလို့ပါ"

ထို့နောက် ရှောင်လင်းယဲ့သည် ကြုံတွေ့နေရသော အခြေအနေနှင့် စိတ်ထဲမှ ဝေခွဲမရဖြစ်နေမှုများကို ကုန်းထျန်းဟောက်အား ပြောပြလိုက်သည်။

ပြီးနောက် ရှောင်လင်းယဲ့က မေးလိုက်သည်။ "ယောက်ဖ၊ ကျွန်တော် အခု ဘယ်လိုလုပ်သင့်လဲ"

ကုန်းထျန်းဟောက် ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် လေးနက်စွာ မေးလိုက်သည်။ "ယဲ့အာ၊ မင်း ကုမ္ပဏီကို တကယ် စွန့်လွှတ်နိုင်လို့လား"

ရှောင်လင်းယဲ့ ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီး လေးနက်စွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "မစွန့်လွှတ်နိုင်ပါဘူး။ ကုမ္ပဏီက ကျွန်တော့်လက်ထဲမှာ တဖြည်းဖြည်း ကြီးပြင်းလာတာ။ ကျွန်တော့်ကလေးလိုပါပဲ။ ကိုယ်မွေးထားတဲ့ ကလေးကို စွန့်လွှတ်နိုင်တဲ့ မိဘ ဘယ်ရှိမလဲ"

ကုန်းထျန်းဟောက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ဒါဆိုရင် ရှင်းနေပြီပဲ။ ဒါ မင်းရဲ့ကလေးပဲ။ ဘာလို့ သူများလက်ထဲ ထည့်ပေးရမှာလဲ။ ဟုတ်တယ်မလား"

ရှောင်လင်းယဲ့ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ဟုတ်တယ်... ကျွန်တော့်ကလေးကို ဘာလို့ သူများလက်ထဲ ထည့်ပေးရမှာလဲ။ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ယောက်ဖ"

"အင်း ကျေးဇူးတင်စရာ မလိုပါဘူး" ကုန်းထျန်းဟောက် နှုတ်ခမ်းထောင့်စွန်း ကွေးတက်သွားသည်။ "အကူအညီလိုရင် ပြောနော်။ ငါက မင်းယောက်ဖ၊ မင်းရဲ့ မိသားစုဝင်ပဲ။ မင်းကိစ္စက ငါ့ကိစ္စပဲ။ သိလား"

"ဟုတ်ကဲ့ ကျွန်တော် သိပါပြီ"

***