အခန်း (၉၉)

မြို့၏ အခြားနေရာများတွင် ပျက်စီးယိုယွင်းပြီး ရုန်းရင်းဆန်ခတ် ဖြစ်နေသော်လည်း မြို့ဝန်မင်း၏ စံအိမ်တော်မှာမူ အေးချမ်းသာယာသော နိဗ္ဗာန်ဘုံလေးတစ်ခုကဲ့သို့ ရှိနေသည်။

ဘေးခန်းတစ်ခုတွင် စားသောက်ဖွယ်ရာများ အပြည့်အစုံ ပြင်ဆင်ထားရုံသာမက နာမည်ကြီး နွေဦးဆောင် မှ အဆိုတော်နှင့် ကချေသည် နှစ်ဦးကိုပင် ဖျော်ဖြေရန် ဖိတ်ကြားထားသေးသည်။

မြို့ဝန်ရွှီ က တံခါးဝတွင် စောင့်နေပြီး - "ဗိုလ်မှုးချန်... ကြွပါ" ဟု ဖိတ်ခေါ်လိုက်သည်။

"မြို့ဝန်ရွှီကတော့ တကယ်ကို အနုပညာဆန်ပြီး အပန်းဖြေတတ်တာပဲ" ချန်ဆန်းရှီက ထိုင်လိုက်ပြီး "ကျွန်တော့်ကို ခိုင်းစရာရှိလို့လား" ဟု မေးလိုက်သည်။

"အရင်စားပါဦး"

ရွှီယုပင်က အေးအေးဆေးဆေး ပြောသည် "ဗိုလ်မှုးထန်ပြန်မလာမချင်း ဘာမှ ဆွေးနွေးစရာ မလိုသေးပါဘူး"

ချန်ဆန်းရှီက တမင်တကာပင် သူ၏ ညစ်ပတ်နေသော လက်များဖြင့် စားပွဲပေါ်ရှိ ဟင်းပွဲများကို နှိုက်စားပြလိုက်သည်။ ရွှီယုပင်မှာ စားချင်

စိတ်ကုန်သွားကာ သူ၏ ထမင်းစားတူကို ချလိုက်တော့သည်။

"စစ်ထဲမှာ အကြာကြီးနေရတော့ ကျွန်တော်က အတော်လေး ရိုင်းစိုင်းသွားပြီ။ မြို့ဝန်မင်း စိတ်မရှိဘူး မဟုတ်လား" ချန်ဆန်းရှီက ပါးစပ်တစ်ခုလုံး ဆီများပေကျံလျက် မေးလိုက်သည်။

"ရပါတယ်... ဗိုလ်မှုးချန်က မြို့ကိုကာကွယ်ရတာ ပင်ပန်းနေမှာပေါ့၊ အားမနာပါနဲ့"

နာရီဝက်ခန့် ကြာသောအခါ... ထန်မင်အပြေးအလွှား ဝင်လာသည် "မြို့ဝန်

မင်း... ရှန်ထင်ချွန်ရဲ့ မိသားစုဝင် အကြီးအငယ်အားလုံးကို နှိပ်စက်စစ်မေးပြီး သတ်ပစ်လိုက်ပါပြီ ဒါပေမဲ့ 'နတ်ဘုရားရတနာ' ဘယ်မှာလဲဆိုတာ အခုထိ မသိရသေးပါဘူး"

"ဗိုလ်မှူးကြီးရှန်"

ချန်ဆန်းရှီက ဘာမှမသိသလို ဟန်ဆောင်ကာ "မြို့ဝန်မင်း... ဒါတွေက ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ..."

"မလန့်ပါနဲ့ ဗိုလ်မှုးချန် နတ်ဘုရားရတနာအကြောင်း ကျွန်တော်တို့ အရင်က ဆွေးနွေးခဲ့ကြတယ်လေ" ရွှီယုပင်က တည်ငြိမ်စွာ ဆက်ပြောသည်။

"ရှန်ထင်ချွန်က ရတနာကို လျှို့ဝှက်ဖုံးကွယ်ထားတဲ့အတွက် ဒါဟာ တစ်မိသားစုလုံး ကွပ်မျက်ရမယ့် ရာဇဝတ်မှုပဲ။ သူက သေတာတောင် နည်းသေးတယ်"

" ဗိုလ်မှုးထန်... ဆက်ပြောပါဦး"

'ဗိုလ်မှုးလား'ချန်ဆန်းရှီစဉ်းစားလိုက်သည်။ အတွင်းအားသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ပညာရှင်တစ်ယောက်က ဗိုလ်မှူးရာထူးပဲ ရထားတယ်ဆိုတော့ ဒါကသာမန်စစ်တပ် မဟုတ်ဘဲ "ကျင်းယီဝေ" (Jinyi Guard - ဧကရာဇ်၏ လျှို့ဝှက်ကိုယ်ရံတော်တပ်ဖွဲ့) ဖြစ်ရမယ်။

ထန်မင်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ "ရွှေခေါင်းလောင်းကျောင်းမှာလည်း မြေလှန်ရှာပြီးပြီ၊ ဘာမှမတွေ့ဘူး။ ကျွန်တော်တို့ အခု ထွက်သွားဖို့ အချိန်တန်ပြီ။ နောက် ၂ ရက်ဆို မိစ္စာဂိုဏ်း ရောက်လာတော့မယ်။ အဲဒီကျရင် တစ်မြို့လုံးကို သတ်ဖြတ်ပြီး 'သွေးယဇ်ပူဇော်ခြင်း' လုပ်လိမ့်မယ်။ ဘယ်သူမှ အသက်ရှင်ကျန်မှာ မဟုတ်ဘူး..."

မြို့ကို အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်ပြီး သွေးယဇ်ပူဇော်မယ်? ဒါဆို ဒီလောကမှာ နတ်ဘုရားတွေတင်မကဘဲ မိစ္ဆာတွေပါ ရှိနေတာပဲ လူရိုင်းတွေ မြို့ကိုဝိုင်းပြီး မတိုက်တာဟာ မိစ္စာဂိုဏ်းကို စောင့်နေတာ ဖြစ်ရမည်။

"မြို့ဝန်မင်း... မိစ္စာဂိုဏ်းက မြို့ကို သတ်ဖြတ်ဖို့ လာနေတာကို နန်းတော်က စစ်ကူမလွှတ်ဘူးလား" ချန်ဆန်းရှီက စစ်အရာရှိတစ်ဦးအနေဖြင့် မေးသင့်သည်ကို မေးလိုက်သည်။

"နန်းတော်က ကယ်ချင်တာပေါ့" ရွှီယုပင်က နောင်တရဟန်ဖြင့် "ဒါပေမဲ့ ယွမ်ကျိုးရဲ့ အဓိက သော့ချက်က အန်းဒင် နန်တင်းနဲ့ လင်ဖုန်း ဆိုတဲ့ ခရိုင်သုံးခုပဲ။ ဒီသုံးခု မကျဆုံးသရွေ့ နယ်မြေတွေကို တစ်နေ့ ပြန်သိမ်းလို့ရတယ်။ လိုအပ်ရင် ဟန်ခန်းခရိုင်ကိုတောင် စွန့်လွှတ်ရလိမ့်မယ်။ ဗိုလ်မှုးချန်... ခင်ဗျား ပစ္စည်းတွေ သိမ်းထားပါ။ မနက်ဖြန်ည သန်းခေါင်ယံမှာ ကျွန်တော်တို့နဲ့အတူ ထွက်သွားရမယ်"

"ထွက်သွားရမယ်"

ချန်ဆန်းရှီက "မြို့ကို စွန့်ခွာတော့မလို့လား"

"မဟုတ်ဘူး... မဟုတ်ဘူး... မဟုတ်ဘူး" ရွှီယုပင်က သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် ငြင်းဆိုသည် "ကျန်တဲ့သူတွေကတော့ ဆက်ပြီး ခုခံနေကြမှာပါ။ ဗိုလ်မှုးချန်... ခင်ဗျား တစ်ယောက်တည်းပဲ ကျွန်တော်တို့နဲ့ တိတ်တိတ်လေး လိုက်ခဲ့ရမှာ ခင်ဗျား တစ်ယောက်တည်းပဲနော်"

"တစ်ယောက်တည်းလား"

ချန်ဆန်းရှီ၏ အသံက လေးနက်သွားသည် "မြို့ထဲမှာ ကျွန်တော့်ဇနီးနဲ့ လက်အောက်ငယ်သားတွေ ရှိနေတာကို ကျွန်တော် ဘယ်လိုလုပ် တစ်ယောက်တည်း ထွက်သွားနိုင်မှာလဲ"

"ဗိုလ်မှုးချန်"

ရွှီယုပင်က တည်ကြည်စွာ ပြောသည် "ဧကရာဇ်မင်းက ခင်ဗျားတစ်ယောက်တည်းကိုပဲ ခေါ်ခိုင်းတာ။ ဇနီးဆိုတာ အဝတ်အစားလိုပဲဆိုတဲ့ စကားကို ကြားဖူးမှာပေါ့"

'မင်းအမေကော အဝတ်အစားလိုပဲလား' ဟု ချန်ဆန်းရှီစိတ်ထဲက ဆဲလိုက်သော်လည်း အပြင်ကိုတော့ မထုတ်ပေ။ နန်းတော်က ပိုယန်မြို့သား အားလုံးကို အသေခံခိုင်းပြီး စွန့်ပစ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားသည်မှာ ရှင်းနေပြီဖြစ်သည်။

"မစ္စတာချန်... ကျွန်တော် ပြောစရာရှိတာ ပြောပြီးပြီ။ မနက်ဖြန်ညမှာ ခင်ဗျား တစ်ယောက်တည်း လိုက်ရင်လိုက်၊ မလိုက်ရင်တော့ မြို့နဲ့အတူ အသေခံဖို့ ကျန်ခဲ့ပေတော့"

မြို့ဝန်ရုံးက ထွက်လာသောအခါ ချန်ဆန်းရှီ၏ စိတ်ထဲတွင် လေးလံနေသည်။ နန်းတော်က အရေးကြီးတဲ့ ခရိုင်သုံးခုကိုပဲ ကာကွယ်ပြီး ကျန်တဲ့ ခရိုင်၁၂ခုလုံးကို လူရိုင်းတွေ သတ်ဖြတ်ဖို့ လက်ဆောင်အဖြစ် ပေးလိုက်တာလား ဒါကလူရိုင်းတွေနဲ့ နန်းတော်ကြားမှာ တစ်ခုခု ကြိုတင်ညှိနှိုင်းထားသလို ဖြစ်နေသည်။

သူသည် လိုက်ပို့သော ဟန်ချန်း ကို မေးကြည့်လိုက်သည် "ကိုယ်ရံတော်

ဟန်... သူတို့ ဘာတွေ ကြံစည်နေတာလဲ"

"ကျွန်တော်လည်း အကုန်တော့ မသိဘူး" ဟန်ချန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်

သည် "ဒါက အကြာကြီးကတည်းက စီစဉ်ထားတာလို့ပဲ သိတယ်။ ဘုရင်ခံဆွန် ရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကို မရအောင် ပိုယန်ကို အဆင့်မြင့် ပညာရှင်တွေ မလွှတ်ခဲ့တာ။ ဧကရာဇ်ကိုယ်တိုင်က ရတနာရှာဖို့ ကျင်းယီဝေ ဗိုလ်မှူးနှစ်ယောက်ကိုပဲ မြို့ဝန်ရွှီနဲ့အတူ လွှတ်လိုက်တာ"

ဒီလူတွေက ဘုရင်ခံဆွန်ကို တော်တော်ကြောက်ကြတာပဲ။ ဒါကြောင့်လည်း အရေးကြီးတဲ့ ရတနာကိစ္စကို လူမသိအောင် တိတ်တိတ်လေး လုပ်နေကြတာ ဖြစ်ရမည်။

"ကိုယ်ရံတော်ဟန်... ကျွန်တော့်ကို တစ်ယောက်တည်း ထွက်သွားခိုင်းတာလားမြို့ထဲမှာရှိတဲ့ ဆွန်လီနဲ့ ဆွန်ပုချီ တို့ကောမြို့ဝန်ရွှီပြောသလိုဆိုရင် သူတို့လည်း ဒီမှာ သေရမှာပေါ့"

"ဘုရင်ခံက အဲဒီအတွက် ဘာမှ ညွှန်ကြားမထားဘူး" ဟန်ချန်းက ထစ်

ထစ်အအဖြင့် ပြောသည် "ကျွန်တော်... ကျွန်တော်လည်း ဘာလုပ်ရမှန်း မသိဘူး။ ခင်ဗျား အသက်ရှင်ချင်ရင် သူတို့ခိုင်းတာပဲ လုပ်ပါ"

အသက်ရှင်ချင်ရင်... ချန်ဆန်းရှီ အဆိပ်အရက်ရဲ့ အဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်သွားသည်။ အမိန့်ကို နာခံပြီး လိုက်သွားရင် ဧကရာဇ်ရဲ့ လူယုံ ဖြစ်လာနိုင်သည်။ မဟုတ်ရင်တော့ လူရိုင်းတွေလက်မှာ သေရမည်၊ သို့မဟုတ် ၃ လအကြာတွင် အဆိပ်တက်သေရမည်။ မဟုတ်သေးဘူး... မနက်ဖြန်ညမှာ သူတို့နဲ့ မလိုက်ဘူးဆိုရင် အဲဒီနေရာမှာတင် သူ အသတ်ခံရဖို့ ၉၀ ရာခိုင်နှုန်း သေချာသည်။

"သူတို့ကို သတ်ပစ်လိုက်ရင်ကော" ချန်ဆန်းရှီက အကြံပြုသည်။

ဟန်ချန်းက ခေါင်းခါပြီး "ထန်မင်က အတွင်းအားသန့်စင်ခြင်းအထွတ်အထိပ် ရောက်နေပြီ၊ ငါသူ့ကို မယှဉ်နိုင်ဘူး။ မြို့ဝန်ရွှီဆီမှာလည်း နောက်ထပ် ပညာရှင်တစ်ယောက် ရှိသေးတယ်"

"လော်တုံချွမ် လား" ချန်ဆန်းရှီက ခန့်မှန်းလိုက်သည်။ "သူ့ကိုတော့ ကျွန်တော် ကိုင်တွယ်နိုင်တယ် ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားက ထန်မင်ကို တကယ် မနိုင်ဘူးလား"

"သူက ငါ့လိုလူ နှစ်ယောက်ကိုတောင် တပြိုင်တည်း တိုက်နိုင်တယ်" ဟန်ချန်းက ပြောသည် "မနက်ဖြန်ည သန်းခေါင်ကျော်ရင် မြို့ရိုးအရှေ့ဘက်က မြင်းဇောင်းမှာ လာတွေ့ပါ အခုတော့ သွားတော့... သူတို့ သံသယဝင်ကုန်လိမ့်မယ်"

ချန်ဆန်းရှီမြို့ရိုးပေါ်သို့ ပြန်လာသောအခါ စိတ်နှလုံး လေးလံနေသည်။

"အရှင်... ကျွန်တော် ပိုယန်ကို ကာကွယ်ဖို့ ဗျူဟာတွေ အများကြီး စဉ်းစားထားတယ်၊ ကြည့်ပါဦး" ရွှီဝမ်ချိုက်က တက်တက်ကြွကြွ လာပြောသည်။

"အရှင်... ဒါက ကျွန်တော့်အမေ ပေးလိုက်တဲ့ အဆောင်လက်ဖွဲ့ပါ။ အရှင်ရှိနေသရွေ့ ကျွန်တော်တို့ အသက်ရှင်ရမယ်လို့ အမေက ပြောပါတယ်"

စစ်သားတွေ၊ အရပ်သားတွေ၊ ရွှီဘင်၊ ဆွန်လီ၊ ဆွန်ပုချီ... အားလုံးက သူ့ကို ယုံကြည်မှုအပြည့်နဲ့ ကြည့်နေကြသည်။ သူတို့အားလုံးဟာ သူ့အတွက် အသက်ပေးဖို့တောင် အသင့်ဖြစ်နေကြတဲ့လူတွေ။

အကယ်၍ သူသာ မြို့ဝန်ရွှီနဲ့ လိုက်သွားရင်... သူ အသက်ရှင်မယ်၊ ရာထူးတိုးမယ်၊ ချမ်းသာမယ်။ ဒါပေမဲ့ တစ်သက်လုံး အိပ်မပျော်တဲ့ရောဂါ ရသွားနိုင်သလို အိမ်မက်ထဲမှာ ဒီမျက်နှာတွေကို အမြဲမြင်နေရလိမ့်မည်။

"ငါ အိပ်မပျော်တာကို မုန်းတယ်"

"ငါ သိုင်းပညာ သင်ယူခဲ့တာ အေးအေးဆေးဆေး အိပ်ချင်လို့ပဲ"

ချန်ဆန်းရှီက သူ၏ ကျန်းယွဲ့ဓားကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လိုက်သည် "ငါသာ အခု ထွက်ပြေးသွားရင် တစ်သက်လုံး အိပ်ပျော်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး"

'ခွေးဧကရာဇ်က ငါ့ကို တစ်ခါအဆိပ်ခတ်ရင် နောက်တစ်ခါလည်း ခတ်ဦးမှာပဲ။ သူတစ်ပါးရဲ့ ခြေဖဝါးအောက်မှာ တစ်သက်လုံး ကြောက်လန့်တကြား နေသွားရမှာလားသူတို့က ငါ့ကို အတင်းအကျပ် ဖိအားပေးနေတာပဲ'

ဒါပေမဲ့ သူက အားနည်းသေးသည်။ လော်တုန်ချွမ်ကို နိုင်ပေမယ့် ထန်မင်ကို ဘယ်သူသတ်မှာလဲ သတ်ပြီးရင်ကော ဧကရာဇ်က သူ့ကို အလွတ်ပေးပါ့မလား

ထိုစဉ် ချန်ဆန်းရှီ၏ မျက်လုံးများက အနီရောင် အရာရှိဝတ်စုံပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပြီး အကြံတစ်ခု ရသွားတော့သည်။