အားလုံး အဓိပ္ပာယ်ရှိလာပြီ

“ပင့်ကူ... သေသွားပြီလား”

နဂါးပျံ အင်တာနက်ကဖေးမှ မိုင်ပေါင်းထောင်ချီ အကွာရှိ ဆောက်လုပ်ရေးလုပ်ငန်းခွင်တစ်ခု၏ အတွင်းပိုင်း၌ ခေါင်းတလားထဲတွင် လဲလျောင်းနေသော အလောင်းတစ်ခု ရုတ်တရက် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်၏။

“ဟား... အသုံးမကျတဲ့ ငမိုက်ကောင်။ အဆင့်နိမ့် ဆရာသခင်အဆင့်ကိုတောင် မသတ်နိုင်ဘူး... ဘာဖြစ်ခဲ့လဲ ကြည့်လိုက်မယ်။”

သူ၏ မျက်လုံးများကို ပိတ်လိုက်ပြီး၊ လျှို့ဝှက်ပညာရပ်တစ်ခုကို အသက်သွင်းလိုက်သည်။

သူ၏ ခေါင်းအထက်တွင် လူ့မျက်နှာ ပင့်ကူ၏ ငိုယိုနေသော တစ္ဆေ အကြွင်းအကျန် ပျောက်ကွယ်သွား၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ပင့်ကူ၏ နောက်ဆုံး ငါးမိနစ်အမြင်က သူ၏စိတ်ကို လွှမ်းမိုးသွားခဲ့သည်။

မိန်းကလေးတစ်ဦးက အဆောင်တစ်ခုကို အင်တာနက်ကဖေး၏ တံခါးပေါ် ကပ်လိုက်သည်။

မြင်ကွင်း အကျယ်ချဲ့သွားကာ...

မျက်စိကွယ်စေသော အဖြူရောင်အလင်း၏ မိုးခြိမ်းသံ ပေါက်ကွဲသွားပြီးနောက်...

ပြင်းထန်သော နာကျင်မှု ခံစားလိုက်ရသည်။

အခုအချိန်အထိ ပင့်ကူ၏ ဝိညာဉ်တွင် ကျန်ရှိနေသော သန့်ရှင်းသည့် အငွေ့အသက်သည် လုံးဝ မပျံ့လွင့်သေးပေ။

“တောက်...”

အလောင်း ရုပ်သေးက လက်ကို ဆန့်ထုတ်ပြီး မီးလောင်နေသော မျက်လုံးအိမ်များကို ကော်ထုတ်ကာ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဘေးသို့ ပစ်ချလိုက်သည်။

သူ၏ မျက်လုံးအိမ်များ အတွင်း၌ အသားများ တွန့်လိမ်သွားသည်။

ထို့နောက် အလျင်အမြန်ပင် မျက်လုံးအသစ်နှစ်လုံး ပြန်လည် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

“မျက်နှာအသစ်ပဲ... ထျန်ဖူခရိုင် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းသူဗျူရိုက အလားအလာရှိတဲ့ လူသစ်တစ်ဦးကို ရရှိခဲ့တဲ့ပုံပဲ။ ဒီစွမ်းအားက... အားကောင်းတယ်။ ပြီးတော့ ငါ့ အမျိုးအစားကို အတော်လေး ထိရောက်တယ်။”

“ငါ သူ့ကို အခုပဲ ဖယ်ရှားလိုက်သင့်လား....”

သူ၏ အကြည့်တွင် သတ်ဖြတ်လိုသော ရည်ရွယ်ချက် လက်ခနဲ ပေါ်လာ၏။

သို့သော်လည်း သူ၏ မပြီးဆုံးသေးသော အစီအစဉ်များကို စဉ်းစားလိုက်မိသည်။

ထို့နောက် စိတ်ကို ထိန်းလိုက်သည်။

“ထားလိုက်တော့။ အနာဂတ်မှာ လမ်းဆုံရင်တော့ ငါ သူ့ကို ဖြေရှင်းလိုက်မယ်။”

...

လင်းလင်လင် ရုတ်တရက် တုန်ယင်သွားပြီး သူ၏ လည်ပင်းကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။

အကြောင်းပြချက်အချို့ကြောင့် သူ၏ လည်ကုပ်က ရေခဲကဲ့သို့ အေးစက်နေသည်။

သို့သော် ထိုအရာက အရေးမကြီးဘူးပေ။

သူ အံကြိတ်လိုက်ပြီး ကြီးကြီးမားမား ပြိုကျနေသော ဆိုဖာကို တွန်းထုတ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် အဲဒီနေရာတွင်....

ချန်ဟွိုက်အန် အပျက်အစီးအောက်တွင် တစ်ပိုင်း မြှုပ်နေပြီး ဖင်ထောင်လျက် ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

“ချန်ဟွိုက်အန်... ရှင်...ရှင် အဆင်ပြေရဲ့လား...”

သူ၏ လက်နှင့် ခြေထောက်များ လှုပ်ရမ်းနေသည်။

လင်းလင်လင်က ချန်ဟွိုက်အန်ကို ဆွဲထုတ်ရန် မနည်း ကြိုးစားခဲ့ရသည်။

“မဆိုးပါဘူး။ မသေတော့ မသေသေးဘူး။”

ချန်ဟွိုက်အန် လင်းလင်လင်ကို ကူညီစေလိုက်သည်။

ထို့နောက် ကျန်ရှိနေသော ကြောက်ရွံ့မှုဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အပျက်အစီးများကို လှည့်ပတ်ကြည့်လိုက်သည်။

ဒုတိယထပ်က ၆၀% ပြိုကျသွားခဲ့သည်။

သူ ပုန်းနေခဲ့သော အခန်းကမူ...

လုံးဝ ပျက်စီးလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

သူ ပုန်းနေခဲ့သော နေရာကသာ မထိမခိုက်ဘဲ ကျန်ရစ်သည်။

သောက်ရမ်းဆိုးတဲ့ ကံပဲ...

အကယ်၍ သူ အောက်ကိုသာ ပြုတ်ကျခဲ့လျှင် လပေါင်းများစွာ ဆေးရုံတက်ရပေလိမ့်မည်။

“ကောင်းတယ်။ ကောင်းတယ်။ ရှင် အဆင်ပြေသားပဲ။”

လင်းလင်လင် သူ့ကို တစ်ခေါက် စစ်ဆေးသည်။

သူ ထိခိုက်ဒဏ်ရာမရှိသည်ကို အတည်ပြုပြီးမှသာ သက်သာရာ ရသွားသည်။

ချန်ဟွိုက်အန် မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။

ဒီမိန်းကလေးက သူ့ကို တကယ် ဂရုစိုက်တာလား။

ဒါပေမဲ့လည်း....

သူက အရမ်း ချောတယ်လေ။

မိန်းကလေးတွေ စိတ်ဝင်စားတာက သဘာဝပဲ။

ဟားဟားဟား...

သူက မတ်တပ်ရပ်ပြီး လက်များကို တင်ပါးပေါ် တင်လိုက်သည်။

လင်းလင်လင်က စိတ်ပျက်စွာ သက်ပြင်းချပြီး တီးတိုးပြောလိုက်သည်။

“ရှင် သေသွားရင် ဒီလောက်လွယ်ပြီး လစာကောင်းတဲ့ အလုပ်ကို ဘယ်မှာ သွားရှာရမလဲ...”

ချန်ဟွိုက်အန် - “...”

“ဒါနဲ့ အဆောင်က ဘယ်လိုလဲ။ ကောင်းကောင်း အလုပ်လုပ်ရဲ့လား...”

“ပုံမှန်လောက်ပါပဲ။”

လင်းလင်လင်၏ ပုံမှန် အမူအရာက စိတ်လှုပ်ရှားမှုဖြင့် တောက်ပနေသည်။

သူက လက်များကို စိတ်အားထက်သန်စွာ အမူအရာပြပြီး သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများကို တုပလိုက်သည်။

“ကျွန်မ ကပ်လိုက်တာနဲ့ ဂျိန်းခနဲ... အဲဒီ ပင့်ကူက သံရိုက်ထားတဲ့ တံခါးလို သေသွားတာပဲ။”

“ဒီအဆောင်က တစ်ခုကို ယွမ်တစ်သိန်း ကျတယ်။”

ချန်ဟွိုက်အန် စက္ကူတစ်ရွက်ကို ဆွဲထုတ်ပြီး သူ့ကို ပေးလိုက်သည်။

“မင်းက ပိုက်ဆံမရှိတဲ့ အလယ်တန်းကျောင်းသူလေးဆိုတာ ငါ သိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အနာဂတ်ရဲ့ တောက်ပတဲ့ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းသူဗျူရိုရဲ့ ကြယ်ပွင့်အနေနဲ့ တစ်နေ့တော့ ချမ်းသာလာမှာပါ။ ဒီ အကြွေးလက်မှတ်ကို လက်မှတ်ထိုးလိုက်။ ပြန်ပေးချင်တဲ့အခါ ပြန်ပေးပါ။”

“ယွ...ယွမ် တစ်သိန်း...”

လင်းလင်လင်၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွား၏။

တောက်ပသော ကြယ်ပွင့်ဟု ခေါ်ခံရသည်က သူ့ကို ပျော်စေသော်လည်း...

ယွမ်တစ်သိန်းက ‌ပျော်စရာ မဟုတ်ပေ...

သူ ချန်ဟွိုက်အန်ကို တောင်းပန်စွာ ကြည့်လိုက်၏။

“ရှင်... သိပါတယ်...”

“မရဘူး။”

“အစ်ကို...”

“မရသေးဘူး။ အိုနီးချန်လို့ ခေါ်ရင်တောင် မရဘူး။”

ချန်ဟွိုက်အန်၏ မျက်လုံးများ ရက်စက်နေသည်။

သူ၏ နှလုံးက ချင်းရန်အတွက်သာ ဖြစ်၏။

ဆိုလိုသည်မှာ ပိုက်ဆံတိုင်းက အရေးပါပေသည်...

“အဟွတ်၊ အဟွတ်၊ အဟွတ်...”

ပထမထပ် အပျက်အစီးများမှ အားနည်းပြီး နာကျင်သော ချောင်းဆိုးသံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာ၏။

ချန်ဟွိုက်အန်နှင့် လင်းလင်လင်တို့ အောက်ကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။

သူတို့က အားအင်ချိနဲ့သော အသံတစ်ခု ညည်းတွားသည်ကို ကြားလိုက်ရ၏။

“မင်းတို့နှစ်ယောက် ငါ့ကို ဆွဲထုတ်ပြီးမှ စကားပြောလို့ မရဘူးလား...”

...

...

“ညီလေး ဟွိုက်အန်။ မင်းကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ မင်း မပေါ်လာခဲ့ရင် ဘာဖြစ်သွားမလဲဆိုတာတောင် ငါ မစဉ်းစားချင်ဘူး။”

လက်မောင်းတစ်ဖက်လုံး ပျောက်ဆုံးနေသော မုတ်ဆိတ်မွေးနှင့်လူက နံရံကို မှီထားပြီး ချန်ဟွိုက်အန်နှင့် လင်းလင်လင်ကို စစ်မှန်သော ကျေးဇူးတင်ခြင်းဖြင့် ကြည့်နေသည်။

ထို့နောက် သူ၏ မျက်လုံးများ မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် တောက်ပလာခဲ့သည်။

“မင်း... မိစ္ဆာနှိမ်နင်းသူ ဗျူရိုကို ဝင်ဖို့ စီစဉ်နေတာလား။ ငါတို့ရဲ့ အဖွဲ့အစည်းက အရမ်းမိုက်တယ် သိလား... ငါတို့မှာ အာမခံထားတဲ့ လစာရှိတယ်။ ပြီးတော့ အသက်ရှူနည်းတွေ သင်ပေးတယ်။ တစ်လကို မစ်ရှင်တစ်ခုပဲ လုပ်ရမယ်...”

ချန်ဟွိုက်အန် ပြုံးပြပြီးနောက် မေးလိုက်သည်။

“ကျွန်တော် ဝင်ခဲ့ရင် ကျွန်တော့် မိဘတွေရဲ့ လျော်ကြေးကို ဘာလို့ ခိုးယူခဲ့လဲဆိုတာ စုံစမ်းပြီး ပါဝင်သူအားလုံးကို သေဒဏ်ချလို့ရမလား...”

“...အဲ..”

မုတ်ဆိတ်မွေးနှင့်လူ တန့်သွားသည်။

ထို့နောက် တွန့်ဆုတ်နေခဲ့သည်။

“အာ... ငါတို့မှာ အဲဒီအပေါ် စီရင်ပိုင်ခွင့် အတိအကျ မရှိဘူး။ ဒါပေမဲ့ မစိုးရိမ်ပါနဲ့... ငါတို့ရဲ့ ဩဇာ ကြီးထွားလာတာနဲ့အမျှ မင်း တရားမျှတမှု ရရှိဖို့ ကူညီဖို့ လုံလောက်တဲ့စွမ်းအား ငါတို့မှာ နောက်ဆုံးတော့ ရှိလာလိမ့်မယ်...”

သူက ယုံကြည်နေသည်။

အသက်ရှူနည်းများကို အဖြေရှာနိုင်ပြီ ဖြစ်သောကြောင့် အချို့သော အထက်တန်းလွှာများက မွေးမြူထားသော နိုးထသူများသည် ဗျူရိုမှ လေ့ကျင့်ထားသော မိစ္ဆာနှိမ်နင်းသူများကို မကြာမီ မယှဉ်နိုင်တော့ပေ။

သူတို့၏ အခွင့်အာဏာ တိုးလာသည်နှင့်အမျှ အပြင်ဘက် အင်အားစုများက သူတို့အပေါ် ထိန်းချုပ်မှု နည်းပါးလာလိမ့်မည်။

ထိုအချိန် ချန်ဟွိုက်အန်ကို ရန်ကြွေး ဖြေရှင်းပေးခြင်းက ဘာမှ မဟုတ်တော့ပေ။

သို့သော် ချန်ဟွိုက်အန် အေးစက်စက်နှင့် ရယ်ပြီး ခေါင်းခါလိုက်သည်။

“ထားလိုက်ပါ။ ဒီလောကက အရမ်း ငြိမ်းချမ်းနေတုန်းပဲလို့ ထင်တယ်။ ခဏလေး စောင့်ကြည့်လိုက်ဦးမယ်။”

“...အသက်ရှူနည်းတွေကိုတောင် စိတ်မဝင်စားဘူးလား...”

“ဟင့်အင်း...”

သူ၏ ခိုင်မာသော ရပ်တည်ချက်ကို မြင်သောအခါ မုတ်ဆိတ်မွေးနှင့်လူ ထပ်မံ၍ ဖိအား မပေးတော့ပေ။

သူ နားလည်သည်။

ထိုအရာက စည်းရုံး၍ ရသော အရာ မဟုတ်ပေ။

“ကောင်းပြီလေ... ဒါနဲ့... လူ့မျက်နှာပင့်ကူက အလိုရှိ ရာဇ၀တ်ကောင်ပဲ။ မင်း ဆုကြေးငွေ ယွမ်၂သောင်း ရလိမ့်မယ်။ ငါ အစီရင်ခံစာ တင်လိုက်မယ်။ မင်း ညကျရင် ပိုက်ဆံရလိမ့်မယ်။”

...

“လင်းလင်လင်၊ အဲဒီအသက်ရှူနည်းတွေအကြောင်း ပြောပြ။”

မုတ်ဆိတ်မွေးနှင့်လူ လူနာတင်ယာဉ်ထဲ ရောက်သွားသည်ကို ကြည့်ပြီး ချန်ဟွိုက်အန်က သုညသုံးလုံးကို သိချင်စိတ်ဖြင့် လှည့်လိုက်သည်။

သူ လုံးဝ စိတ်မဝင်စားသည်တော့ မဟုတ်။

ထိုပညာရပ်များက ချင်းယွန်ဘုံရှိ အတွင်းစွမ်းအင် ကျင့်ကြံမှုနည်းလမ်းများနှင့် ဆင်တူနေသလို ခံစားရသည်။

“ဘာလုပ်ဖို့ ကြံနေတာလဲ...”

လင်းလင်လင် သတိထားစွာဖြင့် နောက်သို့ ခြေလှမ်းတစ်လှမ်း ဆုတ်လိုက်သည်။

“အသက်ရှူနည်းတွေကို မျှဝေခွင့် မပြုဘူး။ ကျွန်မရဲ့ ဦးနှောက်ထဲမှာ ချစ်ပ်တစ်ခု ရှိတယ်။ ဖော်ထုတ်မိရင် ပေါက်ကွဲသွားလိမ့်မယ်...”

ချန်ဟွိုက်အန် မတုန်မလှုပ်ပဲ ရှိနေသည်။

“မင်းတို့ ငါ့ကို ဗျူရို ဝင်စေချင်တယ်ဆိုရင် အကျိုးကျေးဇူးတွေကို အနည်းဆုံး ရှင်းပြဖို့ မလိုဘူးလား။”

လင်းလင်လင် ခဏ စဉ်းစားလိုက်သည်။

၎င်းက မျှတပေသည်။

ထို့ကြောင့် သူ ဝန်ခံလိုက်သည်။

“ကျွန်မလည်း သိပ်မသိဘူး။ နိဒါန်းနဲ့ အတွဲ (၁)ကိုပဲ ရခဲ့တာ။ နိဒါန်းက နိုးထသူတွေကို သူတို့ရဲ့ သွေးကြောတွေ အားလုံး ဖွင့်ဖို့ ကူညီပေးတယ်။ ဒါက အခြေခံပဲ။ အတွဲ(၁)က ချီစွမ်းအင် စုပ်ယူခြင်းကို သင်ကြားပေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ သွေးကြောတွေ မဖွင့်ဘဲ သုံးလို့ မရဘူး။”

“...သဘောပေါက်ပြီ။”

ချန်ဟွိုက်အန် မျက်လုံးများ ကျဉ်းပြီး မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။

လင်းလင်လင် ပြုံးလိုက်သည်။

“ဒါဆို အခု ဝင်ဖို့ စိတ်ဝင်စားပြီးလား...”

သူက ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် အနီးအနားရှိ သစ်ပင်တစ်ခုကို လက်ဖဝါးဖြင့် ရိုက်လိုက်သည်။

ပြင်းထန်သော အားကြောင့် အရွက်အချို့ ပြုတ်ကျသွား၏။

“ကြည့်... ကျွန်မ ချီစွမ်းအင် စုပ်ယူခြင်းကိုတောင် မကျွမ်းကျင်သေးဘူး။ ဒီလောက်တောင် အားကောင်းနေပြီ...”

ချန်ဟွိုက်အန် တုံ့ပြန်ခြင်း မရှိပေ။

သူ၏ မျက်လုံးများ စိတ်လှုပ်ရှားမှုဖြင့် တောက်ပနေ၏။

ထို့နောက် သူက ရုတ်တရက် ခေါင်းကို နောက်သို့ ပစ်တင်ပြီး ရယ်လိုက်သည်။

“ဟားဟားဟားဟား...”

အားလုံး အဓိပ္ပာယ်ရှိလာပြီ။

ဘာလို့ ညာခြေထောက်က တောင်တက်နေတုန်း အဲဒီလောက် အားကောင်းနေရတာလဲ....

ဘာလို့ သူ့ရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး လက်ပိတ်က အချိန်ကြာလာတာနဲ့ မှေးမှိန်သွားရတာလဲ...

ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့....

သူ သက်သက်မဲ့ ကံကောင်းပြီးတော့ သူ ညာဘက်ခြေထောက်ကို အပ်နဲ့ စိုက်ခဲ့လို့ပဲ။

ပြီးတော့ မတော်တဆ သွေးကြောတစ်ခု ပွင့်သွားစေတယ်။

အခုတော့ အားလုံးကိုဖွင့်ဖို့ အချိန်တန်ပြီ။

ချန်ဟွိုက်အန် လှည့်ပြီး အိမ်သို့ ပြေးသွားခဲ့သည်။

အကျိတ်စူပါမန်းခေတ် ကုန်သွားပြီ။

အခုက...

အင်မော်တယ်ချန် ထွက်ပေါ်လာတော့မယ်။

...