← Chapters

အနှစ်သာရဆေးလုံးကို လှုံ့ဆော်ခြင်း

Vol. 37 Ch. 434

အနှစ်သာရဆေးလုံးကို လှုံ့ဆော်ခြင်း

Vol. 37 Ch. 434

ထွက်ပြေးနေသော လူငယ်သည် တုံ့ပြန်အဖြေမပေးဘဲ လေထုထဲသို့ သူ၏လက်ကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။ ယခင်က ဖမ်းချုပ်ခံထားရသော ခုန်းရှီ သည် ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အထူးဖန်တီးထားသော လေဟာနယ်တစ်ခုထဲသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခြင်းကို ခံလိုက်ရသည့်အလားပင်။

ဤကဲ့သို့ အချိန်တခဏကြာမျှ ဆိုင်းငံ့သွားခြင်းကြောင့် သူသည် ထွက်ပြေးရန် အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေးကို လက်လွတ်ဆုံးရှုံးလိုက်ရသည်။ အကြီးအကဲကျန်းလီနှင့် မင်းသားယွမ်ချင်းတို့သည် သူ၏အနီးသို့ ချဉ်းကပ်လာပြီး အသေးစားကျောက်စိမ်းစည်းတံဆိပ်သည် လျင်မြန်စွာအသက်ဝင်လာကာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေဟာနယ်တစ်ခုလုံးကို အပြည့်အဝ ချိတ်ပိတ်လိုက်သည်။

"ငါ ဘယ်သူလဲဆိုတာက အရေးမကြီးပါဘူး..."

ကျန်းရွှမ်က ခေါင်းမော့ပြီး ခပ်ဖျော့ဖျော့ ပြုံးလိုက်၏။

"အရှင်မင်းသား... မင်းက အရာအားလုံးကို မဆုံးရှုံးချင်ဘူးဆိုရင် အခုချက်ချင်း ရပ်တန့်လိုက်ဖို့ ငါ အကြံပေးချင်တယ်... မဟုတ်ရင် ထာဝရနှလုံးသား ကို လက်လွတ်ရုံတင် မကဘူး မင်းရဲ့ ကိုယ်ပိုင်နှလုံးသားကိုတောင် ထိန်းသိမ်းထားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး..."

"မင်း..."

မင်းသားယွမ်ချင်း၏မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။ သူ၏ရင်ဘတ်ထဲမှ ဆွဲထုတ်လိုက်သော နှလုံးသားသည် ယခုအချိန်၌ တစ်ဖက်လူ၏ လက်ထဲသို့ တစ်နည်းနည်းဖြင့် ရောက်ရှိသွားပြီဖြစ်ကြောင်း သူ ရုတ်တရက် နားလည်သဘောပေါက်သွားသည်။

ဆိုလိုသည်မှာ ထိုလူသည် ကိုယ်ပိုင်နှလုံးသားကို ပြန်လည်၍ ရယူနိုင်ခဲ့ရုံသာမက သူ၏နှလုံးသားကိုလည်း သိမ်းပိုက်လိုက်ခြင်းပင်။

ဤသည်မှာ သူ ပေါ့ဆခဲ့ခြင်းကြောင့် မဟုတ်ချေ။ သူသည် အသေးစားကျောက်စိမ်းစည်းတံဆိပ်ဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို အလွန်စေ့စပ်သေချာစွာ ပိတ်ဆို့ထားခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သာမန်ကြယ်စင်မြစ်နယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်သည် ဤကဲ့သို့ အရာမျိုးကို လုပ်ဆောင်နိုင်လိမ့်မည်ဟု အိပ်မက်ထဲတွင်ပင် သူ တွေးထင်မထားခဲ့ချေ။ ကျန်းရွှမ်သည် ဗုဒ္ဓဂိုဏ်း၏ရတနာနှစ်ခုကို အသုံးပြုပြီး ယွမ်ချင်း ၏စွမ်းအားကို ကုန်ခမ်းစေခဲ့သည်။ ထိုမျှသာမက သူသည် သေခြင်းမှ ပြန်လည်ရှင်သန်လာသည့်အလားဖြစ်ကာ ယွင်ချင်း၏မျက်စိအောက်မှနေ၍ ပစ္စည်းများကို ခိုးယူသွားခဲ့ခြင်းပင်။

"မင်းက အပြာရောင်တိမ်တိုက်အရှင်ပဲ ဖြစ်ဖြစ် တခြားဘယ်သူပဲ ဖြစ်ဖြစ်.. ငါတို့နှစ်ယောက်ရဲ့ လက်ထဲကနေ လွတ်မြောက်နိုင်မယ်လို့ မင်း တကယ်ကြီး ထင်နေတာလား"

မင်းသားယွမ်ချင်း၏စိတ်ထဲတွင် ဒေါသများ လှိုင်းထန်လာပြီး သူ၏မျက်လုံးများကျဉ်းမြောင်းသွားကာ အန္တရာယ်အငွေ့အသက်များ ဖြာထွက်လာသည်။

သူ၏နှလုံးသားသည် တစ်ဖက်လူ၏လက်ထဲတွင် ရောက်ရှိနေသော်လည်း သူ၏ကျင့်ကြံဆင့်နယ်ပယ်ဖြင့် အချိန်တိုအတွင်းတွင် ပြဿနာကြီးကြီးမားမား မရှိနိုင်ချေ။ ကျန်းရွှမ်ချင်းကို သတ်နိုင်သရွေ့ ထာဝရနှလုံးသားသည် သူ၏အပိုင် ဖြစ်လာပေမည်။

"ငါ လွတ်မြောက်နိုင်မလား မလွတ်မြောက်နိုင်ဘူးလား ဆိုတာ ငါ့ရဲ့ပြဿနာပါ...မင်း တားဆီးဖို့ ကြိုးစားချင်လား မကြိုးစားချင်ဘူးလား ဆိုတာကတော့ မင်းရဲ့ပြဿနာပဲ...ငါတို့ လောင်းကြေးထပ်ကြမလား"

ကျန်းရွှမ်က ခပ်ဖျော့ဖျော့ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏ကိုယ်ပိုင်နှလုံးသားကို သူ၏ရင်ဘတ်ထဲသို့ ပြန်ထည့်လိုက်သည်။ ဤအချိန်အခိုက်အတန့်တွင် ထိုနှလုံးသားသည် ပြင်းထန်စွာ စတင်၍ခုန်လာပြီး တစ်ချက်ခုန်လိုက်တိုင်း ကြီးမားသော စွမ်းအားများကို သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဆွဲသွင်းကာ သူ၏ဆဲလ်တိုင်းကို စွမ်းအားများဖြင့် တုန်ယင်သွားစေသည်။

ဒွာရရှစ်ပေါက် နှလုံးသားဟု ဆိုသည့်အတိုင်း ဤသည်မှာ ဒွာရကိုးပေါက်အဆင့်သို့ မရောက်သေးသော်လည်း အလွန်နီးကပ်နေလေပြီ။

ကျန်းရွှမ်သည် အစောပိုင်းက သူ၏ရင်ဘတ်အတွင်းမှ နှလုံးသားကို ယူဆောင်သွားခွင့် ပြုလိုက်ခြင်းမှာ ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ လုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်းပင်

ပိုင်ကျိုးဝမ် အသတ်ခံလိုက်ရသည့် အချိန်ကတည်းက ကျန်းရွှမ်သည် တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေသည်ကို အာရုံခံမိလေ၏။ ဆေးပညာဂိုဏ်းသို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် ဆေးလုံးများ မည်မျှထိ တန်ဖိုးရှိပါစေ သူတို့သည် သူ့ကို အမြဲတစေ တစ်ဝက်ပေးလေ့ရှိသည်ကို သတိပြုမိခဲ့သည်။ အကယ်၍ ဆေးစမ်းသပ်ခြင်း သက်သက်သာဖြစ်လျှင် ဤမျှထိ တန်ဖိုးကြီးမားသော ဆေးများကို သူ့အားပေးရန် အကြောင်းမရှိချေ။

ထို့ကြောင့် ဆေးလုံးတစ်လုံး သောက်သုံးတိုင်း သူသည် ကောင်းကင်ဘုံစာကြည့်တိုက်မှတဆင့် တိတ်တဆိတ် စစ်ဆေးခဲ့သည်။

သူ၏လက်ရှိ ကျင့်ကြံဆင့်အရဆိုလျှင် ဤမျှ ထိအဆင့်မြင့်သော ဆေးလုံးများ၏ ရှုပ်ထွေးမှုကို ဖြေရှင်းရန် ပုံမှန်အားဖြင့် မဖြစ်နိုင်ချေ။ ရင်းမြစ်ကမ္ဘာ၏ ကောင်းကင်လမ်းနှင့် ချိတ်ဆက်ထားသော ကောင်းကင်ဘုံစာကြည့်တိုက်၏ အကူအညီဖြင့် အရှုပ်ထွေးဆုံး ဆေးဝါးချို့ယွင်းချက်များပင်လျှင် ထင်ရှားစွာ ပေါ်လွင်လာခဲ့သည်။

သို့ရာတွင် သူတို့၏အစီအစဉ်များကို တန်ပြန်ရန်အတွက် ပြိုင်ဘက်၏စွမ်းအားကို အရင်ဦးဆုံး ကုန်ခမ်းသွားစေရန် လိုအပ်ပေ၏။ ထို့ကြောင့် သူသည် အရပ်ဆယ်မျက်နှာ ဗောဓိနတ်ဆိုးနှိမ်နင်းခြင်းကြိုးနှင့် သံသရာအမွေအနှစ်မျှော်စင်တို့ကို ထုတ်ယူခဲ့ခြင်းပင်။

ဤရတနာနှစ်ခုလုံးတွင် ဗုဒ္ဓဂိုဏ်းမှ အဆင့်မြင့်ဘုန်းတော်ကြီးများ၏စိတ်ဆန္ဒများ ပါဝင်နေသည်။ သူတို့ သိရှိသွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ကျန်းရွှမ်သည် ထိုအရာများကို သန့်စင်ရန် တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ မကြိုးစားခဲ့ချေ။ ယခု သူ ထုတ်ယူလိုက်ချိန်၌ အချိန်ကိုက် ဖြစ်သွားပြီး ယွမ်ချင်းကို စွမ်းအားများ အသုံးပြုပြီး ပင်ပန်းနွမ်းနယ်စေကာ အတွင်းရေးပဋိပက္ခ အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားစေသည်။

ထို့ပြင် ကျန်းရွှမ် သည် ယခင်က သူ စုပ်ယူထားသော အာဏာကောင်းကင်ကံကြမ္မာစွမ်းအားများအားလုံးကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

ဆေးလုံးများထဲတွင် ကျန်ရှိနေသော သွေးအနှစ်သာရများသည် အာဏာကောင်းကင်ကံကြမ္မာစွမ်းအား နှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်ချိန်၌ ပြိုင်ဘက်၏ လျှို့ဝှက်အစီအစဉ်များကို အပြည့်အဝ ဖျက်ဆီးလိုက်သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ပြိုင်ဘက်ကင်း နတ်ဘုရားဆေးလုံးဖြင့် သန့်စင်ထားသော နှလုံးသားကို အလွယ်တကူ ရယူနိုင်ခဲ့ပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာခြင်းဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ ရိုးရှင်းပုံ ရသော်လည်း လုပ်ငန်းစဉ်၏အဆင့်တိုင်းသည် အန္တရာယ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ကျန်းရွှမ်၏ အာဏာကောင်းကင်ကံကြမ္မာစွမ်းအား နှင့် ကြိုတင်ချိတ်ဆက်မှု ဗုဒ္ဓအထွတ်အထိပ်ရတနာနှစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားမှုနှင့် ကောင်းကင်ဘုံစာကြည့်တိုက်၏လှည့်စားမှုစသည့် အကူအညီများသာ မရှိလျှင် သူ အောင်မြင်မှု ရရှိရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ချေ။

ဤမျှထိ များပြားသော တိုက်ဆိုင်မှုများသည် ပြီးပြည့်စုံစွာ တန်းစီနေသဖြင့် လိမ္မာပါးနပ်သော မင်းသားယွမ်ချင်းနှင့်အကြီးအကဲကျန်းလီတို့ပင်လျှင် လုံးလုံးလျားလျား အငိုက်မိသွားခဲ့သည်။ ကုန်းမြေ၏ အထွတ်အထိပ် ကျင့်ကြံသူနှစ်ယောက်သည် ကြယ်စင်မြစ်နယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦး၏ လှည့်စားခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။

သို့ရာတွင် ကျန်းရွှမ် မလွတ်မြောက်သေးသရွေ့ ရှုံးနိမ့်ခြင်းဟု အမှန်တကယ် မခေါ်ဆိုနိုင်သေးချေ။

နှလုံးသားသည် တစ်ဖက်လူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပြန်ရောက်သွားလျှင်ပင် သူ့ကိုသတ်ပြီး ပြန်ယူလိုက်ရုံသာဖြစ်သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူတို့၏ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုများ အလဟဿ ဖြစ်သွားမည် မဟုတ်ချေ။

ထိုအကြောင်းကို နားလည်သဘောပေါက်ထားသဖြင့် မင်းသားယွမ်ချင်းသည် အလျင်စလို ရှေ့တိုးမလာပေ။ ထိုအစား သူသည် ရှေ့သို့ စူးစိုက်၍ကြည့်နေပြီး သူ၏မျက်နှာအမူအယာ အေးစက်နေကာ လူသေတစ်ယောက်ကို ကြည့်နေသည့်အလားပင်။

တောင်တန်းမြစ်ပြင်အမိန့်တော်နှင့် အသေးစားကျောက်စိမ်းစည်းတံဆိပ်တို့ သူ၏လက်ထဲတွင် ရှိနေသဖြင့် မင်းသားယွမ်ချင်းသည် အသက်ပင်လယ်နယ်ပယ်အား ကျော်လွန်သူများကိုပင် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်သည်။ တစ်ဖက်လူသည် အပြာရောင်တိမ်တိုက်အရှင် ဖြစ်စေ တခြားသူ ဖြစ်စေ ကိစ္စမရှိချေ။ အကယ်၍ ဗောဓိသတ္တတစ်ပါး ရောက်ရှိလာလျှင်ပင် သူ ရင်ဆိုင်နိုင်စွမ်းရှိသည်။

"ဘာလဲ... မင်းက မကြိုးစားချင်တော့ဘူးလား... ဒါဆိုရင် ငါ့ကို ရိုင်းပျတယ်လို့ အပြစ်မတင်နဲ့..."

မင်းသားယွမ်ချင်းသည် သူ့ကို လွှတ်ပေးရန် ဝန်လေးနေသည်အား မြင်တွေ့ချိန်၌ ကျန်းရွှမ်က ဤပဋိပက္ခသည် လွယ်လင့်တကူ ပြီးဆုံးမည် မဟုတ်ကြောင်း နားလည်လိုက်သည်။ သူသည် နောက်ထပ် စကားမပြောတော့ဘဲ သူ၏လက်ဝါးကို ညင်ပေါ့ပါးစွာ ဖျစ်ညှစ်လိုက်၏။

ခရက်...

ယွမ်ချင်း၏နှလုံးသားသည် ချက်ချင်းပြိုကွဲသွားပြီး သိပ်သည်းကြွယ်ဝသောစွမ်းအားများ အဖြစ် ပေါက်ကွဲထွက်သွားကာ ကျန်းရွှမ်သည် ထိုအရာများကို သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စုပ်ယူလိုက်သည်။

ဤနှလုံးသားက အနည်းငယ်အားနည်းသော်လည်း အသက်ပင်လယ်နယ်ပယ် အထွတ်အထိပ် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးထံမှ ဖြစ်သည့်အတွက် ကျန်းရွှမ် အတွက်အလွန် အစွမ်းထက်သော အားဖြည့်ဆေးတစ်ခု ဖြစ်နေဆဲပင်။

"မင်းက သေလမ်းရှာရဲတာလား..."

မင်းသားယွမ်ချင်း၏မျက်လုံးများသည် ဒေါသဖြင့် စူးရှတောက်ပနေပြီး သူ လက်သီးတစ်ချက် ထိုးနှက်လိုက်သည်။

ကြီးမားသော စွမ်းအားများသည် ပတ်ဝန်းကျင် ရှိ လေဟာနယ်ကို ဆုတ်ဖြဲလိုက်ပြီး အနက်ရောင် လေဟာနယ်အက်ကွဲကြောင်းများကို ဖြစ်ပေါ်လာစေသည်။

"အနှစ်သာရအမြူတေကို သန့်စင်မယ်..."

ဤတိုက်ခိုက်မှုသည် မည်မျှထိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းကြောင်း နားလည်သဘောပေါက်သဖြင့် ကျန်းရွှမ်သည် သူ့ထံ၌ ထာဝရနှလုံးသား ရှိနေလျှင်ပင် သူ၏လက်ရှိစွမ်းအားဖြင့် ခုခံရန် မလုံလောက်ကြောင်း သိလိုက်သည်။ သူသည် တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ သူ၏စိတ်ဝိညာဉ်ကို လှုံ့ဆော်လိုက်သည်။ နှင်းနတ်ဆိုးအရှင်၏ အနှစ်သာရဆေးလုံးသည် သူ၏ရင်ဘတ်ရှေ့သို့ ချက်ချင်းပျံဝဲလာပြီး မရပ်မနား လည်ပတ်နေသည်။

ကျန်းရွှမ်သည် ယခင်က ဤအမြူတေကို သန့်စင်ခဲ့သော်လည်း သူ၏နှလုံးသားသည် အလွန် အားနည်းနေသဖြင့် ထိုအရာ၏စွမ်းအားကို အပြည့်အဝ မလှုံ့ဆော်နိုင်ခဲ့ချေ။ ယခုချိန်၌ ဒွာရရှစ်ပေါက်နှလုံးသားဖြင့် လှုံဆော်လိုက်ချိန်တွင် ဧရာမစွမ်းအင်လှိုင်းလုံးကြီးများသည် ယန်စီမြစ် ရေလျှံသည့်အလား သူ၏မရီဒါန်းများတလျှောက် စီးဆင်းသွားပေ၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် ဟန်ဆောင်မှုများအားလုံးကို စွန့်လွှတ်လိုက်ပြီး ကောင်းကင်ဘုံကံကြမ္မာကို အသုံးပြုကာ အပြာရောင်တိမ်တိုက်အရှင်၏ကံကြမ္မာမြစ်မှ စွမ်းအားများကို အရူးအမူးစုပ်ယူပြီး အနှစ်သာရအမြူတေ၏ တန်ပြန်သက်ရောက်မှုကို ချေဖျက်လိုက်သည်။

သူ၏ ဗုဒ္ဓစွမ်းအားနှင့်မှော်စွမ်းအားများ တပြိုင်နက်တည်း လည်ပတ်နေပြီး အချိန်တခဏအတွင်းမှာပင် ကျန်းရွှမ်၏ အနက်ရောင်ဆံပင်များသည် ခါးအထိ ရှည်ထွက်လာပေ၏။ သူ၏မျက်လုံးများသည် သွေးရောင် လွှမ်းသွားပြီး သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ပြင်းထန်သော နတ်ဆိုးတစ်ကောင်နှင့် တူလာသည်။ သို့ရာတွင် သူ၏ခေါင်းထက်မှ ဗုဒ္ဓအလင်းတန်းတစ်တန်း ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ့ကို လွှမ်းခြုံထားကာ ဉာဏ်အလင်းပွင့်သွားသော ဘုန်းတော်ကြီးတစ်ပါးအလားပင်။

ဤသည်မှာ ဗုဒ္ဓနှင့်နတ်ဆိုး ပေါင်းစည်းခြင်းဖြစ်ကာ ထူးဆန်းသော်လည်း တည်ကြည်လေးနက်သည်။

ဘုန်း...

အနှစ်သာရအမြူတေ၏ စွမ်းအားသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး၌ ပြည့်နှက်သွားပြီး ကျန်းရွှမ်ကို အသက်ပင်လယ်နယ်ပယ် အထွတ်အထိပ်နှင့် ညီမျှသော စွမ်းအားအား ယာယီပေးအပ်လိုက်သည်။ သူသည် သူ၏လက်ချောင်းများကို ဓားအသွင် ပြုလုပ်ပြီး ရှေ့သို့ခုတ်ပိုင်းလိုက်၏။

ဓားချီစွမ်းအင်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး လေဟာနယ်ကို ခွဲခြားလိုက်ကာ ယွမ်ချင်း၏ တိုက်ခိုက်မှုနှင့် ပြင်းထန်စွာ ထိတွေ့သွားပြီး မိုင်ပေါင်းသောင်းနှင့်ချီ ရှည်လျားသော မိုးကြိုးမုန်တိုင်းကွန်ယက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ပင်လယ်ရေမျက်နှာပြင်သည် ပေါက်ကွဲသွားပြီး မရေမတွက်နိုင်သော လှိုင်းလုံးများ အငွေ့ပျံသွားကာ မရေမတွက်နိုင်သော ရေနေသားရဲများ အရှင်လတ်လတ် တူးခြစ်သွားကြသည်။

ဤကဲ့သို့ အဆင့်မျိုးတွင်ရှိနေသော ကျင့်ကြံသူများ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို အကယ်၍ ထိန်းချုပ်မထားပါက မြို့တစ်မြို့ သို့မဟုတ် အင်ပါယာ တစ်ခုကိုပင် လွယ်လင့်တကူ ဖျက်ဆီးနိုင်သည်။ သမိုင်းကြောင်းတွင် ဤကဲ့သို့ စွမ်းအားကြီးပုဂ္ဂိုလ်များ၏ တိုက်ပွဲများကြောင့် အမွေအနှစ်များစွာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရသည့် သာဓကများ ရှိခဲ့ပေ၏။

"ဗုဒ္ဓနဲ့နတ်ဆိုး ပေါင်းစည်းတာလား... မင်းက တကယ်တော့ ဘယ်သူလဲ"

အသက်ရှူချိန်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် သူ၏စွမ်းအားနှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်သော အဆင့်သို့ ရုတ်တရက် ရောက်ရှိလာသည့် ကြယ်စင်မြစ်နယ်ပယ် လူငယ်လေးကိုကြည့်ပြီး မင်းသားယွမ်ချင်း ၏ ယခင်ကတည်ငြိမ်မှုများ နောက်ဆုံးတွင် ပြိုလဲပျက်စီးသွားသည်။

ယွမ်ချင်း၏မေးခွန်းကို လျစ်လျူရှုပြီး ကျန်းရွှမ်က နောက်ထပ် တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုကိုပြုလုပ်လိုက်ကာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို လျင်မြန်စွာနောက်လှည့်ပြီး အလွန်လျှင်မြန်သော အရှိန်နှုန်းဖြင့် အဝေးသို့ ပြေးထွက်သွားသည်။

သူသည် နှင်းနတ်ဆိုးအရှင်၏ အနှစ်သာရအမြူတေမှ စွမ်းအားအပြည့်အဝကို အသုံးပြုနိုင်သည့်တိုင် မင်းသားယွမ်ချင်းကို ယှဉ်ပြိုင်ရန် မလုံလောက်သေးကြောင်း ကျန်းရွှမ်က သိရှိထားသည်။ သူ ထွက်ပြေးခြင်းသည်သာ တစ်ခုတည်းသော လက်တွေ့ကျသည့် အစီအစဉ်ပင်။ ဤသည်မှာ အနည်းဆုံးအနေဖြင့် သူ ထာဝရနှလုံးသားကို အပြည့်အဝ သန့်စင်နိုင်သည်အထိ စောင့်ဆိုင်းရပေမည်။

"မင်းက ပြေးနိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား"

ကျန်းရွှမ်၏ရည်ရွယ်ချက်ကို နားလည်သဘောပေါက်သဖြင့် မင်းသားယွမ်ချင်းက လေထုထဲသို့ သူ၏လက်ကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။ သူ၏အမိန့်ဖြင့် တောင်တန်းမြစ်ပြင်အမိန့်တော်မှနေ၍ လေနံရံကြီးကဲ့သို့ စွမ်းအားတစ်ရပ် ထွက်ပေါ်လာကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ချက်ချင်းချိတ်ပိတ်ဆို့လိုက်၏။ ကျန်းရွှမ်၏ခန္ဓာကိုယ်သည် ရေခဲရေထဲတွင် ပိတ်မိနေသော ငါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ တောင့်တင်းသွားပြီး ခြေတစ်လှမ်းမျှပင် ရှေ့ဆက်မတိုးနိုင်တော့ချေ။

All Chapters