လေမိုးကြိုးဘေးဒုက္ခ၊ နိဗ္ဗာန်ဆေးလုံး သန်းတစ်ရာဖြင့် နိဗ္ဗာန်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းခြင်းနှင့် တောင်တန်းခန္ဓာကိုယ် မဟာ အောင်မြင်ခြင်း

ဝူယွမ်၏ အသံက သူ၏ နီဝမ်နယ်ပယ်အတွင်း၌ ဟိန်းထွက်သွားကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ မီးခိုးရောင်အလင်းတန်းမှာ တုန့်ခနဲ ရပ်တန့်သွားလေသည်။

“မင်းက ဘယ်သူလဲ။ သာမန် အဆောင်သခင် တစ်ယောက်က ဘယ်လိုလုပ် ဒီလိုအရာမျိုးကို ပိုင်ဆိုင်ထားနိုင်ရတာလဲ”

ထိုဝိညာဉ်မှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။ ကစဉ်ကလျားသန္ဓေသားနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် သြူ ဘာလုပ်ရမှန်းမသိ ဖြစ်နေရုံသာမက စိတ်နှလုံးအတွင်းပိုင်းထိ ကြောက်ရွံ့မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ထိုအရာသည် သူ့ကို အမှန်တကယ် ခြိမ်းခြောက်နိုင်စွမ်း ရှိနေသည်။

မူလက သူ၏ ခန့်မှန်းချက်အရဆိုလျှင် ကောင်းကင်အဆောင်သခင် အဆင့်မျှသာရှိသော ဤလူငယ်၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ဖယ်ရှားပစ်လိုက်ရုံဖြင့် ဤခန္ဓာကိုယ်ကို သိမ်းပိုက်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုမူ အခြားသူ၏ နီဝမ်နယ်ပယ်အတွင်း၌ သူတစ်ခါမှ မမြင်ဖူးသည့် အံ့ဖွယ်သန္ဓေသားတစ်ခု ရှိနေခဲ့ပြီ ထိုသန္ဓေသားပေါ်တွင်လည်း အလွန်ထူးခြားဆန်းပြားသည့် ရူန်းစာလုံးများစွာ ရှိနေလေသည်။

“ခင်ဗျားက သေပြီးသားလူပဲကို။ ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ပြန်လည်ဝင်စားပါလား။ ပျက်စီးနေတဲ့ ဝိညာဉ်အမှတ်အသား အကြွင်းအကျန်လေးကို ဆုပ်ကိုင်ပြီး နောက်တစ်သက် အသက်ရှင်ဖို့ မျှော်လင့်နေတာလား။ ခင်ဗျားက တကယ့်ကို အကြံကြီးတဲ့ မြေခွေးအိုကြီးပဲ။ ဒါပေမဲ့ ကံဆိုးတာကတော့ ခင်ဗျာူ ငါနဲ့ လာတွေ့တာပဲ”

ဝူယွမ်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်ပြီး ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် သူ၏ နီဝမ်နယ်ပယ်အတွင်းရှိ ကစဉ်ကလျားသန္ဓေသားက စတင်လည်ပတ်လာကာ ပြင်းထန်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်လှိုင်းများ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

“မင်းက ငါ့ကို တားနိုင်မယ် ထင်နေတာလား။ မင်းက လေ၊မိုးကြိုးဘေးဒုက္ခကိုတောင် မကျော်ဖြတ်ရသေးတဲ့ အဆောင်သခင် အဆင့်လေးပဲ ရှိသေးတာပါ” မီးခိုးရောင်အလင်းတန်းက မယုံကြည်နိုင်စွာ ပြောရင်း ဝူယွမ်၏ နီဝမ်နယ်ပယ်အတွင်းမှ ဆုတ်ခွာရန် ပြင်လိုက်သည်။

သို့သော် ဝူယွမ်က နှုတ်ခမ်းကို တွန့်ရုံမျှ ပြုံးလိုက်ပြီး ကစဉ်ကလျားသန္ဓေသားကို အရှိန်အဟုန်ဖြင့် လည်ပတ်စေကာ နီဝမ်နယ်ပယ်တစ်ခုလုံးကို ပိတ်ဆို့လိုက်လေသည်။

“ကစဉ်ကလျားထိန်းချုပ်ခြင်း ဓားသိုင်းပညာရပ်”

ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များမှာ ပြင်းထန်စွာ စုစည်းသွားပြီး သေးငယ်သော အနက်ရောင် ဓားသန္ဓေသားအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

“ဒီစွမ်းအားက... မလုပ်ပါနဲ့၊ ငါ့ကိုမသတ်ပါနဲ့။ ငါ မင်းဆီမှာ အညံခံပါ့မယ်...”

ယခုအချိန်တွင် ဝူယွမ်က သူ၏ စကားကို ဂရုမစိုက်တော့ပေ။ သေးငယ်သော ဓားသန္ဓေသားက မြည်သံတစ်ခုနှင့်အတူ ထိုးထွက်သွားပြီး မီးခိုးရောင်အလင်းတန်းကို ဖောက်ထွင်းပစ်လိုက်သည်။

“မလိုဘူး။ ငါ့အနားမှာ ဒီလို အကွက်များတဲ့ မြေခွေးအိုကြီးကို အမြဲထားဖို့ရာ မယုံကြည်နိုင်ဘူး”

ဓားသန္ဓေသားက ပြင်းထန်စွာ ဝေ့ယမ်းသွားပြီး မီးခိုးရောင်အလင်းတန်းကို အပိုင်းပိုင်းအစစ ခုတ်ပိုင်းလိုက်လေသည်။ ထိုအလင်းတန်းအတွင်းရှိ သိစိတ်မှာ ကွယ်ပျောက်သွားသည်နှင့် အလွန်ကြီးမားပြီး အစွမ်းထက်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အပိုင်းအစများ ဝူယွမ်၏ နီဝမ်နယ်ပယ်အတွင်း၌ ပေါ်ပေါက်လာတော့သည်။

“ဒါက တကယ့်ကို အားဆေးပဲ။ ဒီဟာကို ဝါးမျိုလိုက်ရင် ငါ့ရဲ့ အဆင့်က အဆင့်တစ် ‌ေကာင်းကင်အဆောင်သခင်အဆင့်ကို တက်သွားမလားဆိုတာ ကြည့်ရသေးတာပေါ့”

ဝူယွမ်စိတ် လှုပ်ရှားသွားခဲ့သည်။ ကစဉ်ကလျားသန္ဓေသားပေါ်ရှိ ဝါးမျိုခြင်းဘိုးဘေးအဆောင်မှာ တောက်ပလာပြီး အနက်ရောင်တွင်းနက်ကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ အသိစိတ်ကင်းမဲ့နေသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်အားလုံးကို အတင်းအကျပ် ဝါးမျိုလိုက်လေသည်။ အားကောင်းသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ဖြည့်တင်းလိုက်မှုကြောင့် ဝူယွမ်၏ နီဝမ်နယ်ပယ်မှာ ထူးခြားသော ပြောင်းလဲမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး နယ်ပယ်ကမ္ဘာမှာ ပိုမိုကျယ်ပြန့်လာကာ ကစဉ်ကလျားသန္ဓေသားမှာလည်း ပိုတောက်ပလာခဲ့သည်။

“ဒါက အကန့်အသတ်ကို ရောက်သွားပြီလား”

ဝူယွမ်က သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်မှာ ထိတ်လန့်စရာကောင်းလောက်အောင် မြင့်တက်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

“ဒါက လေ၊မိုးကြိုးဘေးဒုက္ခကို ဆွဲဆောင်ဖို့ လုံလောက်သင့်ပြီ” ဝူယွမ်က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

လေမိုးကြိုးဘေးဒုက္ခဆိုသည်မှာ အဆောင်သခင်များ အဆင့်တက်ရန်အတွက် နိဗ္ဗာန်ဘေးဒုက္ခကဲ့သို့ပင် မဖြစ်မနေ ကျော်ဖြတ်ရမည့် ဘေးဒုက္ခတစ်ခု ဖြစ်သည်။ အဆင့်ကိုး နိဗ္ဗာန်အဆင့်က အဆင့်ကိုး ကောင်းကင်အဆောင်သခင်နှင့် တူညီလေသည်။ ဘေးဒုက္ခတစ်ခု ကျော်ဖြတ်ပြီးတိုင်း အဆင့်တစ်ခု တက်လှမ်းနိုင်သည်။

ဝိညာဉ်စွမ်းအင်က သဘာဝအားဖြင့် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ စွမ်းအားများကို လှုံ့ဆော်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် ‌ေကာင်းကင် အဆောင်သခင် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်မှာ အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ရောက်ရှိလာပါက လေ၊မိုးကြိုးဘေးဒုက္ခကို ဆွဲဆောင်မည် ဖြစ်သည်။

ရှေးဟောင်းသော့လျှို့ဝှက် နေရာလွတ်က ပြင်ပကမ္ဘာနှင့် အဆက်အသွယ် ဖြတမ်ထားနိုင်သဖြင့် ဝူယွမ်က ထိုနေရာမှ ထွက်ခွာလိုက်သည်။ သူ အပြင်သို့ ခြေလှမ်းလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကျောက်ဆောင်ခန်းမကြီး၏ အထက်ကောင်းကင်ယံ၌ မိုးကြိုးတိမ်တိုက်များ စုရုံးလာပြီး ဝူယွမ်၏ ခေါင်းပေါ်သို့ ကျဆင်းလာတော့သည်။

ဝှစ်... ဝှစ်... ဝှစ်...

လေပြင်းများ တိုက်ခတ်လာကာ ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာသော မိုးကြိုးတိမ်တိုက်များကြောင့် ရင်ပြင်ပေါ်ရှိ လင်းတုန်၊ မုချန်ချန်နှင့် အခြားသူများ၏ အာရုံမှာ ထိုနေရာသို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။

“ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ” လင်းတုန်က မျက်မှောင်ကြုတ်ရင်း မေးလိုက်သည်။

မိုးကြိုးတိမ်တိုက်များက လေချိုင့်ဝှမ်းတောင်ကြား အထက်တွင် အမြဲရှိနေတတ်သော်လည်း ယခုကဲ့သို့ ရုတ်တရက် နိမ့်ဆင်းလာခြင်းမျိုး မရှိဖူးချေ။

ရှောင်တျောင်းက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် “ဒါက လေ၊မိုးကြိုးဘေးဒုက္ခပဲ။ ဒါက လေနဲ့မိုးကြိုးရဲ့ အစွမ်းထက်တဲ့ စွမ်းအားတွေပဲ။ တစ်ယောက်ယောက်က အဆင့်တစ် ကောင်းကင်အဆောင်သခင်အဖြစ် တက်လှမ်းတော့မှာ။ အဲဒါ အစ်ကိုကြီးပဲ”

လင်းတုန်ကဲ့သို့ပင် လူအများမှာ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေကြသည်။ ကောင်းကင်ယံမှ မိုးကြိုးတိမ်တိုက်များကို ကြည့်ရင်း ဘာဖြစ်နေမှန်း မသိဘဲ ဖြစ်နေကြသည်။ ကောင်းကင်ယံမှ ဖိအားမှာ သူတို့ခေါင်းပေါ်သို့ ကျရောက်နေပြီး အလွန်ပင် ခြောက်ခြားဖွယ် ကောင်းလှသည်။

“အားလုံးပဲ မထိတ်လန့်ကြပါနဲ့။ ဒါက အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ရဲ့ ဘေးဒုက္ခပဲ။ ကျွန်တော်တို့ ဒီနေရာကနေ ခပ်လှမ်းလှမ်းမှာ နေကြရအောင်” လင်းတုန်က လူအားလုံးကို ခေါ်ဆောင်ကာ ကျောက်ဆောင်ခန်းမနှင့် ဝေးရာသို့ ရွှေ့လိုက်သည်။

ဝူယွမ်မှာ လေထဲသို့ ပျံတက်သွားပြီ ဖြစ်သည်။ လေ၊မိုးကြိုးဘေးဒုက္ခမှာ ဖြစ်တည်လာပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များမှာလည်း ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူက လေ၊မိုးကြိုး၏ တိုက်ခိုက်ဖြင်းကို ခံယူရမည် ဖြစ်ပြီး အောင်မြင်စွာ ကျော်ဖြတ်နိုင်ပါက သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်မှာ ပိုသန့်စင်ကာ အစွမ်းထက်လာမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤဘေးဒုက္ခက နိဗ္ဗာန်ဘေးဒုက္ခကဲ့သို့ပင် စွန့်စားမှု ကြီးမားလှသည်။ သမိုင်းတစ်လျှောက်တွင် လူအများအပြားမှာ ဘေးဒုက္ခအတွင်း၌ ပျက်စီးခဲ့ရဖူးသည်။ အကယ်၍ မခုခံနိုင်ပါက ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များမှာ လွင့်စင်သွားပြီး အကောင်းဆုံး အခြေအနေမှာ အူကြောင်ကြောင် ဖြစ်သွားနိုင်ကာ အဆိုးဆုံးကမူ လူတစ်ကြိယ်လုံး ပြာဖြစ်သွားနိုင်လေသည်။

ကောင်းကင်ယံရှိ မိုးကြိုးတိမ်တိုက်များမှာ လှုပ်ရှားလာခဲ့သည်။

ဝုန်း...

တစ်ခဏအတွင်း လေနှင့်မိုးကြိုးအရှိန်အဝါများ ပါဝင်သော ငွေရောင်မိုးကြိုးတန်းတစ်ခုမှာ ကောင်းကင်ကို ခွဲထွက်ကာ ဝူယွမ်၏ ဝိညာဉ်ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်သွားသည်။ မိုးကြိုးများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ကျလာသော်လည်း ဝူယွမ်မှာမူ လုံးဝ တုန်လှုပ်ခြင်း မရှိပေ။

သူက မိုးကြိုးပစ်ခံရသည့် အတွေ့အကြုံများ ရှိပြီးသား ဖြစ်သည်။ ယခု လေ၊မိုးကြိုးဘေးဒုက္ခသည် သူ ယခင်က ခံခဲ့ရဖူးသည့် ကောင်းကင်မိုးကြိုးထက် အားကောင်းသော်လည်း ဝူယွမ်၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်နှင့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာမှာ အလွန်ပင် အားကောင်းနေပြီ ဖြစ်သည်။ ကစဉ်ကလျားသန္ဓေသား ရှိနေခြင်းကြောင့် သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်မှာ လွယ်လွယ်နှင့် ပျက်စီးသွားမည် မဟုတ်ပေ။

“ဟင်း... ဒီမိုးကြိုးရဲ့ အစွမ်းက သာမန်ပဲရှိတာပဲ” ဝူယွမ်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ ထိုဘေးဒုက္ခမှာ သူ့ကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်စွမ်းပင် မရှိဟု သူခံစားနေရသည်။

သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်မှာ အလွန်ပင် ခိုင်မာလှသည်။ အစွမ်းထက်သော ကျင့်စဉ်သုံးမျိုးဖြင့် လေ့ကျင့်ထားခြင်းကြောင့် သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်မှာ သာမန်လူများထက် များစွာ သာလွန်နေပြီ ဖြစ်သည်။

“ဝါးမျိုစမ်း”

ဝူယွမ်က အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ကစဉ်ကလျားသန္ဓေသားပေါ်ရှိ ဝါးမျိုခြင်းရူန်းကို ချက်ချင်း အသက်သွင်းလိုက်သည်။ သူက မိုးကြိုးများကို သူ၏ ဝိညာဉ်ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖြတ်သန်းစေပြီး နီဝမ်နယ်ပယ်အတွင်းရှိ သန္ဓေသားဆီသို့ တိုက်ရိုက်ရောက်ရှိစေခဲ့သည်။ သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်မှာ သန္ဓေသားနှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်နေသောကြောင့် သန္ဓေသားကိုပါ မိုးကြိုးဖြင့် သန့်စင်ပေးမှသာ ပိုမို ထိရောက်မည် ဖြစ်သည်။

ယခုအခါတွင်တော့ ဝူယွမ်က တစ်စုံတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ မိုးကြိုးစွမ်းအားများက သန္ဓေသားပေါ်သို့ တိုက်ရိုက်ကျရောက်သွားပြီး ဝါးမျိုခြင်းရူန်း၏ စုပ်ယူမှုကြောင့် သန့်စင်သော မိုးကြိုးအဆီအနှစ်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ သန္ဓေသားအတွင်း၌ ကျန်ရှိနေခဲ့သည်။ ဝူယွမ် ကြည့်နေရင်းနဲ့ပင် မိုးကြိုးများ အဆက်မပြတ် ကျလာသည်နှင့်အမျှ သန္ဓေသားမှာ ပိုမိုတောက်ပလာပြီး သန္ဓေသား မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ခရမ်းရောင် မိုးကြိုးရူန်းစာလုံးများ ပေါ်ပေါက်လာလေသည်။

ကစဉ်ကလျား သန္ဓေသားက လေနဲ့မိုးကြိုးဘေးဒုက္ခမှ စွမ်းအားများကို ခိုးယူပြီး မိုးကြိုးရူန်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

“ဟဲဟဲ... သူတို့အတွက် အဆိပ်က ငါ့အတွက်တော့ အားဆေးပဲ” “မိုးကြိုးတွေ... လာကြစမ်း”

ဝူယွမ်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး မိုးကြိုးများကို ပို ဆွဲဆောင်လိုက်သည်။ သူက မိုးကြိုးအဆောင်များကို ထုတ်ယူကာ ပတ်ပတ်လည်တွင် ထားရှိလိုက်ရာ မမိုးကြိုးတိမ်တိုက်များ ပို၍ စုရုံးလာတော့သည်။

ဝုန်း... ဝုန်း...

ထိုအပြုအမူက မိုးကြိုးတိမ်တိုက်များကို အမျက်ထွက်သွားစေပုံရသည်။ ကောင်းကင်တွင် တိမ်တိုက်များ ပို ထူထပ်လာပြီး ဝူယွမ်၏ ခေါင်းပေါ်သို့ ဖိနှိပ်ကျဆင်းလာခဲ့သည်။ ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီး မဟာယန်ပြည်ထောင်စုမှ ညီအစ်ကိုများမှာ ဆွံ့အသွားကြရသည်။ သူတို့၏ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်အပေါ် ကြောက်ရွံ့ လေးစား အားကျမှုမှာလည်း ပိုတိုးပွားလာခဲ့သည်။

ဘယ်သူကမှ ကောင်းကင်မိုးကြိုးကို ဤကဲ့သို့ မရိုမသေ မလုပ်ဝံ့ပေ။ ထိုကဲ့သို့အလုပ်မျိုး ဝူယွမ်တစ်ယောက်သာ လုပ်ဝံ့ပေမည်။ ဤမျှ ပြင်းထန်သော မိုးကြိုးကို သူတို့က တစ်ချက်ထိလျှင်ပင် သေဆုံးသွားနိုင်သည်။ သို့သော် အမျက်ထွက်နေသော မိုးကြိုးများမှာ ဝူယွမ်အတွက် အချည်းနှီးသာ ဖြစ်သည်။ ဝူယွမ်မှာ လုံးဝ မတုန်မလှုပ် ရှိနေပြီး သန္ဓေသားပေါ်တွင်သာ မိုးကြိုးရူန်းများ ပိုမို ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။

နာရီဝက်ခန့် ကြာပြီးနောက် ကောင်းကင်ယံမှ မိုးကြိုးများမှာ မှိန်ဖျော့သွားပြီး လေ၊မိုးကြိုးဘေးဒုက္ခမှာလည်း ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။

“ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်က တော်တော်လေး ကျစ်လျစ်သွားပြီ၊ မဆိုးဘူး” ဝူယွမ်၏ နှုတ်ခမ်းဖျားတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာလေသည်။

ထိုမြေခွေးအိုကြီးကို ဝါးမျိုရာမှ ရရှိလာသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များမှာ ဤမိုးကြိုးမုန်တိုင်းအတွင်း၌ လုံးဝ သန့်စင်သွားပြီး သူ၏ ကိုယ်ပိုင် စွမ်းအင်များ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဝူယွမ်က ထိုသူ၏ မှတ်ဉာဏ်အချို့ကို ရရှိခဲ့ပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဆိုင်ရာ လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်အချို့ကိုလည်း ရရှိလိုက်လေသည်။ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ကျင့်စဉ်များ လိုအပ်နေသော သူ့အတွက်တော့ ထိုကိစ္စက အလွန်ပင် ကောင်းမွန်လှသည်။

“ဂုဏ်ယူပါတယ် အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်၊ ဘေးဒုက္ခကို အောင်မြင်စွာ ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပြီ”

မုလင်းနှင့် အခြားသူများက လာရောက် ဂုဏ်ပြုလိုြ်ကြသည်။ ဝူယွမ် ပို အားကောင်းလာလေလေ၊ ရှေးဟောင်းစစ်မြေပြင်တွင် သူတို့၏ လုံခြုံမှုမှာ ပိုမို စိတ်ချရလေလေ ဖြစ်သည်။

“အားလုံးပဲ ဒီအချိန်မှာ အမြန်လေ့ကျင့်ကြပါ။ ခြေလှမ်း၀က် နိဗ္ဗာန်အဆင့်ကို ရောက်အောင် ကြိုးစားကြ။ ငါတို့ နောက်တစ်ပတ်နေရင် ဒီကနေ ထွက်ကြမယ်” ဝူယွမ်က ညွှန်ကြားလိုက်လေသည်။

ထို့နောက် ဝူယွမ်က ကောင်းကင်အဆောင် ရှေးဟောင်းသစ်ပင်ကို အစိမ်းရောင်အရည်များဖြင့် ဆက်လက် ပြုစုပျိုးထောင်နေခဲ့သည်။ ဆယ်ရက်ခန့် ကြာသောအခါ သစ်ပင်ပေါ်တွင် အဆောင်သစ်ရွက်များ ထပ်မံ ပေါ်ပေါက်လာပြန်သည်။ ဝူယွမ်က ၎င်းတို့ကို ခူးယူပြီး လင်းတုန်ကို ပေးလိုက်သည်။ လင်းတုန်သည်လည်း အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်အဆောင်သခင် ဖြစ်နေပြီဖြစ်ရာ အနည်းငယ်မျှ တွန်းအားပေးလိုက်ရုံဖြင့် ကောင်းကငိအဆောင်သခင် အဆင့်သို့ တက်လှမ်းသွားနိုင်ခဲ့သည်။

လူတိုင်း ကျင့်ကြံနေစဉ်တွင် ဝူယွမ်နှင့် လင်းတုန်တို့က ရှေးဟောင်းကျောက်တိုင်အတွင်းရှိ မြေအောက်နန်းတော်သို့ တစ်ဖန် ပြန်လည် ရောက်ရှိလာကြသည်။ ယခုတစ်ခေါက်တွင်မူ သူတို့က နိဗ္ဗာန်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် ပြင်ဆင်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ သူတို့နှစ်ဦးစလုံး၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်မှာ ကောင်းကင်အဆောင်သခင် အဆင့်တွင် ရှိနေပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း သာမန် နိဗ္ဗာန်အဆင့်ထက်ပင် ပိုမို သန်မာနေပြီ ဖြစ်သည်။ နိဗ္ဗာန်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းခြင်းမှာ သူတို့အတွက် အချိန်တန်လျှင် ဖြစ်လာမည့် ကိစ္စရပ်တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

နိဗ္ဗာန်အဆင့်အတွက် ဝူယွမ်က အနည်းဆုံး နိဗ္ဗာန်ဆေးလုံး သန်းဆယ်ဂဏန်းခန့် လိုအပ်မည်ဟု ခန့်မှန်းထားသည်။ ဆေးလုံးတောင် တစ်တောင်တွင် နိဗ္ဗာန်ဆေးလုံး သန်းတစ်ရာခန့် ရှိရာ ၎င်းမှာ သူတို့အတွက် လုံလောက်မှု ရှိလေသည်။

သူတို့နှစ်ဦးက ဝါးမျိုခြင်းဘိုးဘေးအဆောင်ကို အသက်သွင်းလိုက်ရာ ကြီးမားသော ဝါးမျိုခြင်း ဝဲကယက်ကြီးတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ နိဗ္ဗာန်ဆေးလုံးများက ချော်ရည်များကဲ့သို့ စီးဆင်းလာပြီး သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။ သူတို့၏ ကျင့်စဉ်များကို ပြင်းထန်စွာ လည်ပတ်ပြီး နိဗ္ဗာန်စွမ်းအင်များကို ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ စီးဆင်းစေခဲ့သည်။

တစ်ရက်ကုန်လွန်သွားသောအခါ နိဗ္ဗာန်ဆေးလုံး သိန်းသောင်းနှင့်ချီ၍ စုပ်ယူပြီးပှ ဖြစ်ကာ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ထူထဲသော ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ဖုံးလွှမ်းလာသည်။ ထိုအလင်းတန်းမှာ သာမန်လူများ၏ နိဗ္ဗာန်ရွှေကိုယ်ခန္ဓာထက် အများကြီး ပို ထူထဲလှသည်။

သို့သော် ဤသည်မှာ သူတို့အတွက် အကန့်အသတ် မဟုတ်သေးပေ။ ဝူယွမ်ြ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အပြောင်းအလဲများ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး အဆင့်တက်တော့မည့် အရိပ်အယောင်များကို ခံစားလိုက်ရသည်။ နိဗ္ဗာန်ဆေးလုံးများမှ စွမ်းအားများက မဟာတောင်တန်းကိုယ်ခန္ဓာ ကျင့်စဉ်အတွက် အလွန် အထောက်အကူ ဖြစ်စေသည်။ ယခုအခါ ဝူယွမ်က ထိုကျင့်စဉ်၏ ‘မဟာအောင်မြင်ခြင်း’ အဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် အခွင့်အရေး ရသွားပြီ ဖြစ်သည်။

လင်းတုန်သည်လည်း ထို့အတူပင် ဖြစ်သည်။ သူ၏ ရွှေခေါင်းလောင်းကိုယ်ခန္ဓာမှာလည်း မဟာအောင်မြင်ခြင်း အဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် နီးကပ်နေပြီ ဖြစ်ကာ။ နိဗ္ဗာန်ဆေးလုံးတောင်ကြီးမှာ တဖြည်းဖြည်း သေးငယ်လာခဲ့သည်။ ဆေးလုံး သန်းတစ်ရာလုံးကို သူတို့နှစ်ဦးစလုံးက အကုန်အစင် ဝါးမျိုပစ်လိုက်ကြသည်။

ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်နေသော ချီရှင်းမှာ အံ့အားသင့်လွန်းသဖြင့် ကမ္ဘာကြီးအပေါ် သံသယများပင် ဝင်လာတော့သည်။ ဆေးလုံး သန်းတစ်ရာကို သုံးပြီး နိဗ္ဗာန်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းခြင်းမှာ ဘယ်ခေတ်ဘယ်အခါကမှ မရှိခဲ့ဖူးသော ကိစ္စ ဖြစ်သည်။

ဝူယွမ်က မတ်တပ်ထရပ်လိုက်ကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ မမြင်ရသော ဖိအားများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ချီရှင်းကဲ့သို့ အဆင့်ငါး နိဗ္ဗာန်အဆင့်ရှိသူပင်လျှင် ခုခံလိုက်ရသည့်အထိ စွမ်းအားကြီးမားလှသည်။ ထိုစွမ်းအင် တောင်ကြီးတစ်လုံးက သူ့အပေါ် ဖိထားသကဲ့သို့ ခံစားနေရခြင်း ဖြစ်သည်။

“ဂိုဏ်းချုပ်က... တကယ့်ကို... ထူးခြားတာပဲ” ချီရှင်းက ခက်ခက်ခဲခဲ ပြောလိုက်ရသည်။

ဝူယွမ်က အသာအယာဘဲ ပြုံးပြလိုက်သည်။ မဟာတောင်တန်းခန္ဓာကိုယ် မဟာအောင်မြင်ခြင်း အဆင့်က သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကို နောက်တစ်ဆင့်သို့ မြှင့်တင်ပေးလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။ အဆင့်တစ် နိဗ္ဗာန်အဆင့် ရှိ ကျင့်ကြံသူကိုတောင် သူက ခြေထောက်ဖြင့် နင်းရုံမျှဖြင့် သတ်ပစ်နိုင်မည်ဟု ခံစားနေရသည်။

ဝူယွမ်နှင့် လင်းတုန်တို့က ရှေးဟောင်းကျောက်တိုင်အတွင်းမှ ထွက်လာခဲ့ကြသည်။ အားလုံး ပြင်ဆင်ပြီးနောက် သူတို့က မဟာယန်ပြည်ထောင်စုမှ လူများကို ဦးဆောင်ကာ လေချိုင့်၀ှမ်းတောင်ကြားမှ ထွက်ခွာလာခဲ့ကြတော့သည်။

သူတို့ ထွက်ခွာလာချိန်တွင် ဝူယွမ်၏ စိတ်ထဲ၌ စနစ်မှ အသိပေးချက် ပေါ်လာခဲ့လေသည်။

“ဒင်!... ဆိုင်အင်၀င်ရမည့် နေရာအသစ် ပြောင်းလဲပြီးပါပီ။ နောက်ထပ် ဆိုင်းအင်၀င်ရမည့်နေရာ - ရှေးဟောင်း နတ်နန်းတော်”