အခန်း (၇၉-၈၁)

အခန်း (၇၉) ဉာဏ်ထက်မြတ်သော မင်ရှစ်ရင်

လုကျိုးက မုတ်ဆိတ်ကိုသပ်လျက်ခေါင်းအနည်းငယ်ခါလိုက်တော့သည်။ လန်လော့က ကျိထျန်းတောက်ထက် အနှစ်နှစ်ရာ ငယ်သည်။ သို့သော် လွန်ခဲ့သည့် အနှစ်သုံးရာ၌ လန်လော့သည် ဆိုးယုတ်သည့် အပြုအမူတိုင်းကို ကျူးလွန်ခဲ့သော လူဆိုးတစ်ဦးဖြစ်ပေ၏။ သူသည် ကျင့်ကြံခြင်းလောကထဲ၌ သူ၏ကောက်ကျစ်မှုအတွက် နာမည်ဆိုးဖြင့် ကျော်ကြားသည်။ သူက လူသတ်၊ မီးရှို့၊ ဓားပြတိုက်ကာ သူသွားသည့်နေရာတိုင်း၌ ကျန်သည့်သူများကို အနိုင်ကျင့်ခဲ့၏။ သို့သော် ထိုလူက တကိုယ်တည်းလှုပ်ရှားနေကြဖြစ်ပြီး ကျန်သည့်သူများနှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက် ခြင်းမရှိပေ။ သူကျူးလွန်ခဲ့သည့် မကောင်းမှုများအားလုံးက သူ့လုပ်ရပ်သာဖြစ်ပေ၏။ ကျင့်ကြံသူထောင်ချီက သူ့ကိုဆန့်ကျင်သည့်အချိန်တွင်တောင် သူအသက်ရှင်လျက် လွတ်မြောက် သွားသေးခဲ့သည်။ ယင်းက သူ့ကို အမည်ပျက်စာရင်း၌ ထိပ်ရောက်စေခဲ့တာပဲဖြစ်၏။

ကျိထျန်းတောက်သည် ယခင်က ထိုလူနှင့်တိုက်ခိုက်စဉ်တွင် သရေကျခဲ့၏။ ကျိထျန်းတောက်က လန်လော့ထက် အသက်ပိုကြီးသော်ငြား ထိုစဉ်က သူ့စွမ်းအား၏ အမြင့်ဆုံးအဆင့်သို့ မရောက်သေးပေ။ စွမ်းအားအမြင့်ဆုံးအထိရရှိလာပြီးနောက် ကျိထျန်းတောက်က လက်စားချေမှုဖြင့် တပည့်များကို စတင်လက်ခံခဲ့တော့သည်။ ရွှေနန်းဥယျာဉ်တောင်၏ မိစ္ဆာဝေဟင်မျှော်နန်းက ကြားရုံမျှဖြင့် လောကတစ်ခွင်ကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စေခဲ့၏။ မကြာမီ၌ ကျိထျန်းတောက်က အမည်ပျက်စာရင်း၌ ထိပ်ရောက်လာခဲ့သည်။ ထိုစဉ်က လန်လော့သည် ခြေရာလက်ရာမကျန်ပဲပျောက်ကွယ်သွားပုံရ၏။

ဤလောကထဲတွင် အနှစ်သုံးရာထက် ပိုနေနိုင်သည့်ကျင့်ကြံသူများ ရှိပေ၏။ လူငယ်မျိုးဆက်က လန်လော့အကြောင်း ဘယ်တုန်းကမှ မကြားဖူးတာ သဘာဝကျပေသည်။

လွန်ခဲ့သည့် အနှစ်သုံးရာ၌ ထိုလူသည် ပွင့်ချပ်ခြောက်လွှာရွှေကြာ ဒုက္ခတစ်ရာရှုကွင်း စိတ်ဝိညာဉ်သဏ္ဌာန်ရှိသည့် နတ်ဝိညာဉ်ဝဋ်ကြွေးချေနယ်ပယ်တွင် ရှိခဲ့သူဖြစ်သည်။ ယခုအနှစ်သုံးရာ ကုန်လွန်ပြီးသည့်အချိန်၌ သူ၏ကျင့်ကြံဆင့်က မည်ကဲ့သို့ရှိနေမည်နည်း။ ရာစုနှစ်သုံးစုစာ၌ သူတိုးတက်မှုမရှိခဲ့လျှင်တောင် ဒုက္ခရွှေကွင်းတရာစိတ်ဝိညာဉ်သဏ္ဌာန်ကိုရခါစ မင်ရှစ်ရင်ထက် ပိုသန်မာမှာ သေချာနေပေ၏။ သူက မင်ရှစ်ရင် အနိုင်ယူနိုင်သည့်သူ မဟုတ်ပေ။

လုကျိုးက တည်တည်ကြည်ကြည်ပြောလိုက်၏။ “လောင်စစ်ကို သတင်းပါးလိုက်။ အဲ့ဒီလူက အင်မတန် အန္တရာယ်များတယ်။ ဂရုစိုက်ဖို့ပြောလိုက်ဦး”

“အရမ်းအန္တရာယ်များတာလား”

ထိုစကားကို ရှောင်ယွမ်အာကြားသည့်အချိန်၌ သူမက မျက်တောင်ပုတ်ခတ်ပုတ်ခတ်ဖြင့် မေးလိုက်တော့သည်။

“ရှစ်စွင်း တပည့်တို့တွေ စစ်ရှစ်ရှိုးကို ပြန်ခေါ်သင့်လား”

လုကျိုးက ခေါင်းခါကာပြောလိုက်တော့သည်။

"အဲဒီလိုလုပ်ဖို့မလိုဘူး"

မင်ရှစ်ရင်သည် နတ်ဝိညာဉ်ဝဋ်ကြွေးချေနယ်ပယ်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးဖြစ်၏။ ကျိထျန်းတောက်၏ ညှဉ်းပန်းမှုကို နှစ်ပေါင်းများစွာ ခံရပြီးနောက် သူက ယခုဆိုရေချိုငါးတစ်ကောင်၏ အကျင့်စရိုက်မျိုး ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

သမာသမတ်ဂိုဏ်းနှင့် ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်းတို့က ရွှေနန်းဥယျာဉ်တောင်ကို ယခင်က ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်စဉ်၌ လုကျိုး၏ တတိယတပည့်တွမ့်မူရှန်းကတောင် အဖမ်းခံခဲ့ရသည်။ သို့သော် မင်ရှစ်ရင်က လွတ်မြောက်အောင် စီမံနိုင်ခဲ့၏။ ထို့အပြင် သူက လန်လော့ကို သတင်းစကားပါးရန်သာ လိုအပ်တာဖြစ်သည်။ ထောင်ချောက်တစ်ခုရှိနေခဲ့လျှင်တောင် မင်ရှစ်ရင်ကဲ့သို့ တပည့်ကို ဖမ်းရန်က ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။ လုကျိုး၌ အသုံးပစ္စည်းကတ်များ ရှိမနေခဲ့လျှင် မင်ရှစ်ရင်ကို သူတောင် ထိန်းချုပ်နိုင်မှာမဟုတ်ပေ။

လုကျိုးက သူ့ဖာသာသူတွေးလိုက်၏။

လန်လော့က အခုဆို ပွင့်ချပ်ခုနှစ်လွှာ ဒါမှမဟုတ် ရှစ်လွှာတောင် ရောက်နေလောက်တာ ဖြစ်နိုင်တယ်။ ဒါပေမယ့် အဲ့ထက်ပိုမြင့်နေမှာ စိုးမိပါရဲ့။ သူသည် လန်လော့၏ အရည်အချင်းများနှင့် လျှို့ဝှက်ပရိယာယ်များကို အတော်လေး စိုးရိမ်ပူပန်နေ၏။ သူက အနှစ်သုံးရာကြာပြီးနောက် လက်ရှိတွင် ဖန်းရှုဝမ်ဟူသော အမည်ဖြင့် လူသိနေကြတာပဲဖြစ်သည်။

...

တစ်ရက်ကြာပြီးနောက် အထက်စံပြမြို့ဟုလည်း လူသိများကြသည့် အရှေ့ပိုင်းမြို့တော်တွင်ဖြစ်သည်။

သံချပ်ကာအနက်ဝတ် အနက်ရောင်မျက်နှာဖုံးများဖြင့် စစ်သည်တော်တစ်စုက သူတို့၏မြင်းများကို စီးပြီး လမ်းတစ်လျှောက်သွားနေကြ၏။

ပြည်သူပြည်သားများက ဘေးသို့တကွဲတပြားစီ လူစုခွဲပေးလျက် စစ်သည်တော်များအတွက် လမ်းဖယ်ပေးလိုက်သည်။ သူတို့က စစ်သည်တော်များ၏ လမ်းထဲ ဝင်မရှုပ်ရဲချေ။

ကျင့်ကြံသူအချို့က သူတို့ကို မလှမ်းမကမ်းကနေ တစ်ချက်ကြည့်ပြီးနောက် သူ့တို့အလုပ် ဆက်လုပ်နေကြသည်။

ထိုစီးတော်ယာဉ်များပေါ်ရှိ အနက်ရောင်ဝတ်များကို မည်သူမျှရန်မစရဲချေ။ စစ်သည်တော်များက ထိပ်သီးမြို့၏ဂိတ်ဝ၌ ရပ်တန့်သွားသည်။

တပ်များ၏ရှေ့၌ မဟူရာစစ်သည်တော်သုံးဦးက ဦးဆောင်လာသည်။ သူတို့က ကျန်သည့်သူများနှင့် ကွဲထွက်နေတာ သိသာနေပေ၏။

ထိုလူသုံးဦးက အစွမ်းအထက်ဆုံးမဟူရာစစ်သည်တော်များထဲမှ လေးဦးဖြစ်ရပေမည်။ သူတို့ကို မဟူရာစစ်သည်တော်လေးဦးဟု သိကြသည်။ တစ်ယောက်ချင်းစီက အထူးအရည်အချင်း ကိုယ်စီရှိကြပြီး နက်နဲသိမ်မွေ့သောကျင့်ကြံဆင့်ရှိကြပေ၏။ သူတို့၏ ခွန်အားအတိုင်းအတာကို မည်သူမျှမသိကြပေ။

ပထမဆုံး မဟူရာစစ်သည်တော်က မေးလိုက်သည်။

“လောင်စစ် သွားဖို့ဘယ်လောက်ကြာဦးမလဲ”

“လောင်စစ်ရဲ့လေးအတတ်က တမိုးအောက်မှာပြိုင်ဖက်ကင်းတယ်။ ကံဆိုးပြီးသူ့ရဲ့ရှာဖွေမှုထဲ ရောက်လာတဲ့ ဘယ်ပစ်မှတ်မဆို သေချာပေါက်သေမှာပဲ။ ထိပ်သီးမြို့ရဲ့ သစ္စာဖောက်ကို သတ်ဖို့ သူ့အတွက် မခက်ခဲလောက်ဘူး”

“ထိပ်သီးမြို့ထဲမှာ ငါတို့ရဲ့တာဝန်က ပြီးပြီလို့ သတ်မှတ်လို့ရပြီ။ ငါတို့လေးယောက် အံ့ဖွယ်မြို့တော်ကို ပြန်ရောက်တုန်း အပူအပင်တွေ ဖြေလျော့ဖို့ သောက်သင့်တယ်”

“ခေါင်းဆောင်စိတ်ကျေနပ်ဖို့မျှော်လင့်ရတာပဲ"

ထိုစဉ် မြားတစ်စင်း ဝှီခနဲအသံကို ကြားလိုက်ရ၏။

ဝှစ်

ကျယ်လောင်သည့် အသံတစ်သံဖြင့် မြားက မြို့၏ဂိတ်ဝကို ထိုးစိုက်သွားသည်။ လူခေါင်းတစ်ခေါင်းက မြားနှင့်အတူတွဲပါလာ၏။

မဟူရာစစ်သည်တော်သုံးဦးက အံ့ဩတာ သို့မဟုတ် ကြောက်လန့်တာဖြစ်ပုံမပေါ်ပေ။ သူတို့က စိတ်ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြ၏။

“လောင်စစ်က ထင်တဲ့အတိုင်းပဲ”

“သူ့ရဲ့လေးအတတ်က မိုးအောက်မြေပြင်မှာ အမှန်တကယ်ပြိုင်ဘက်ကင်းတယ်"

မဟူရာစစ်သည်တော်များသည် လမ်းအဆုံးသို့ ကြည့်လိုက်၏။ မဟူရာစစ်သည်တော်တစ်ဦးက လေးတစ်စင်းကို ကိုင်လျက် သူ၏နောက်ကျောတွင် မြားတစ်စင်းပါရှိကာ သူတို့ဆီအရှိန်ဖြင့် ရောက်လာနေသည်။ ထိုလူက မဟူရာစစ်သည်တော်လေးဦးထဲမှာ တစ်ဦးဖြစ်ပြီး လေးအတတ်၌ အကျွမ်းကျင်ဆုံးမဟူရာစစ်သည်တော်တစ်ဦးဖြစ်ပေ၏။

မဟူရာစစ်သည်တော်လေးဦး၏ ခေါင်းဆောင်က လေးနက်သည့်အသံဖြင့်ပြောလိုက်သည်။

"အံ့ဖွယ်မြို့ကို သတင်းပြန်ပို့”

“နားလည်ပါပြီ”

မဟူရာစစ်သည်တော်က မြို့ထဲ၏အပြင်ဖက်သို့ ခမ်းခမ်းနားနားချီတက်လာတော့သည်။

လမ်းပေါ်၌ မြင်းခွာသံများပေါ်ထွက်နေပြီး ဖုန်လုံးများက တလိမ့်လိမ့်တက်လာကာ မဟူရာစစ်သည်တော်များက အံ့ဖွယ်မြို့တော်ဆီသို့ အရှိန်ဖြင့်ရှေ့ဆက်ကြတော့သည်။

စစ်သည်တော်တစ်စုက တောအုပ်တစ်ခုကိုဖြတ်သန်းသွားသည့်အချိန်၌ သူတို့၏နားထဲ ကောက်ကျစ်ပြီး ထူးဆန်းသော ရယ်သံတစ်သံကိုကြားလိုက်ရသည်။

ငီး

မဟူရာစစ်သည်တော်လေးဦး၏ ခေါင်းဆောင်က ချက်ချင်းပင် သူ၏မြင်းဇက်ကြိုးကိုဆွဲလိုက်ကာ လက်တစ်ဖက်မြှောက်လိုက်၏။

မဟူရာစစ်သည်တော်များက ကောင်းစွာလေ့ကျင့်ပေးခြင်းခံထားရသည့်သူများဖြစ်သည်။ သူတို့က မြန်မြန်ဆန်ဆန်ပင် ရပ်တန့်လိုက်၏။ သူတို့က အချိန်ကိုက်ရပ်လိုက်တာပဲဖြစ်သည်။ ရယ်သံကိုကြားသည့်အချိန်တွင် လေးအတတ်၌ကျွမ်းကျင်သော လောင်စစ်က ချက်ချင်းပင် လေထဲခုန်တက်လိုက်၏။ သူက လေးကြိုးကို ဆွဲပြီးနောက် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်တော့သည်။ ပစ်မှတ်ကိုမြင်လျှင် ထိုမြားကို ထိုလူဆီရောက်အောင်ပစ်လိုက်မှာပဲဖြစ်သည်။ သို့သော် ရယ်သံ လွင့်ပြယ်သွားပြီးသည့်တိုင် မည်သူမျှပေါ်မလာခဲ့ပေ။

“ငါတို့ရဲ့လမ်းကို ဘယ်သူပိတ်ရဲတာလဲ” မဟူရာစစ်သည်တော်များ၏ ခေါင်းဆောင်က လေးနက်သည့်အသံဖြင့် ပြောလိုက်၏။

အချို့သောအမျိုးအမည်မသိ အကြောင်းပြချက်ကြောင့် သူတို့သည် အမှောင်ထဲတွင် စစ်ဆင်ရေးလုပ်နေကြဖြစ်ပြီး ကျန်သည့်သူများ၏ သွေးများ လက်တွင်စွန်းနေပြီးဖြစ်သည့်တိုင် ထိုရယ်သံကြောင့် အနည်းငယ်စိတ်တုန်လှုပ်မိ၏။

ရယ်သံက လေထဲ၌ ထပ်မံပေါ်ထွက်လာပေ၏။

“လောင်စစ်”

“ရှိ”

ရယ်သံရဲ့လာရာကနေ ပစ်မှတ်ကိုရှာရမယ်။

ထန်း

မဟူရာစစ်သည်တော်လေးဦးထဲမှ လောင်စစ်သည် ရယ်သံထွက်ပေါ်ရာဖက်သို့ မြားတစ်စင်းကို ပစ်လိုက်ရာ မြားသည် သိပ်သည်းသော သစ်ရွက်များထဲ၌ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ မြားက ကနဦးချီဖြင့် လွှမ်းနေတာပဲဖြစ်သည်။ အသံမကြားရပေ။

“သူ့ကို မိသွားလား” ထိုမေးခွန်းက လေးသည်တော်လောင်စစ်ကို တိုက်ရိုက်ရည်ရွယ်သည်။

လေးအသုံးပြုသူသာလျှင် မြားကပစ်မှတ်ကို ထိလားဆိုတာ သိတာပဲဖြစ်၏။

လောင်စစ်က မျက်မှောင်အနည်းငယ်ကျုံ့သွားသည်။ သူက အတန်ငယ်တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ပြန်ပြောလိုက်၏။ “မထိသွားဘူး” လက်ရွေးစင်တစ်ဦးက သူတို့၏ အလိုလိုသိစိတ်ဖြင့်ပြောနိုင်ပေသည်။

“အဲဒီလူက နတ်ဝိညာဉ်ဝဋ်ကြွေးချေနယ်ပယ်ပညာရှင်တစ်ဦးပဲဖြစ်ရမယ်”

မဟူရာစစ်သည်တော်လေးဦးနောက်မှ အနက်ရောင်စစ်သည်တော်များသည် စတင်ခင်းကျင်းကြ တော့၏။ လေထဲ၌ ရယ်မောသံထပ်မံပေါ်ထွက်လာသည်။ ယခုအခေါက်တွင် လှောင်ပြောင်သည့် စကားပါ ပါလာတာပဲဖြစ်၏။

“ပစ်ချက်ကောင်းတယ်”

မဟူရာစစ်သည်က အော်မေးလိုက်သည်။

“အဲဒီမှာ ဘယ်သူလဲ”

လေထဲ၌ အသံက ပဲ့တင်သံထွက်လာသည်။

“ငါက ရွှေနန်းဥယျာဉ်တောင်ရဲ့ မိစ္ဆာဝေဟင်မျှော်နန်းက တပည့်ပဲ မဟူရာစစ်သည်တော်တွေရဲ့ ခေါင်းဆောင် ဖန်းရှုဝမ်က ဘယ်မှာလဲ”

မဟူရာစစ်သည်တော်လေးဦးသည် အကြည့်ချင်းဖလှယ်လိုက်ကြ၏။ သူတို့က မျက်နှာဖုံးများ ဝတ်ထားသော်ငြား အံ့ဩသင့်နေတာကို အချင်းချင်းခံစားမိသည်။

မိစ္ဆာဝေဟင်မျှော်နန်းအကြောင်း တမိုးအောက်တွင် မသိသည့်သူမရှိပေ။

“ဒီတော့ မိတ်ဆွေက မိစ္ဆာဝေဟင်မျှော်နန်းကပဲ”

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ တဖက်လူကရီမောပြီးနောက် ကဲ့ရဲ့ကာပြောလိုက်တော့သည်။

“မိတ်ဆွေတဲ့လား” ထိုအသံသည် အရပ်မျက်နှာအနှံ့မှ ထွက်ပေါ်လာပုံရ၏။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သစ်ပင်များက စတင်လှုပ်ရှားလာကြသည်။

“ဖုန်းရှုဝမ် ဘယ်မှာလဲ” အသံပိုင်ရှင်က မိစ္ဆာဝေဟင်မျှော်နန်း၏ စတုတ္ထမြောက်တပည့်မင်ရှစ်ရင် ဖြစ်သည်။

မင်ရှစ်ရင်က ဉာဏ်ထက်မြတ်ရုံသာမက အင်မတန် ဉာဏ်နီဉာဏ်နက်များပေ၏။ ယင်းက တောအုပ်ဖြစ်ပြီး ဤနေရာက သူ၏သစ်သားပြာနှလုံးသားကျင့်စဉ်အတွက် တစ်ပန်းသာနေပေသည်။ ပွင့်ချပ်ခြောက်လွှာဖြင့် နတ်ဝိညာဉ်ဝဋ်ကြွေးချေနယ်ပယ်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကတောင် သူ့ကို ဖမ်းနိုင်မှာမဟုတ်ပေ။ ဤနေရာ၌ သူက ဘုရင်ဖြစ်ပေ၏။

“ခေါင်းဆောင်က အံ့ဖွယ်မြို့တော်မှာ။ မင်းနဲ့ ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ”

မင်ရှစ်ရင်က စိတ်မကျေမနပ်ဖြစ်သွားသည်။ သူက စုံစမ်းမှုများစွာပြုလုပ်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် မဟူရာစစ်သည်တော်များက အရှေ့ပိုင်းမြို့တော်၌ တာဝန်တစ်ခုဆောင်ရွက်မည်မှန်း ရှာတွေ့ခဲ့ သည်။ သူက ဤနေရာတွင် တစ်ရက်လုံးစောင့်ဆိုင်းပြီး မဟူရာစစ်သည်တော်များ ဖြတ်သွားမည်မှန်း သေချာပေါက်သိနေ၏။ သူ့ဘာသာသူတွေးလိုက်သည်။

ငါက မဟူရာစစ်သည်တော်လေးယောက်နဲ့ ယင်ကောင်လေးတွေအတွက် တစ်နေ့လုံးစောင့်နေရတာလား။

“နားထောင် မင်းတို့ကို အချိန်သုံးရက်ပေးမယ်။ မိစ္ဆာဝေဟင်မျှော်နန်းက ဖန်းရှုဝမ်ကို တွေ့ချင်နေတယ်။ သူပေါ်မလာခဲ့ရင် မင်းရဲ့ကံကြမ္မာက ဒီသစ်ပင်အတိုင်းပဲဖြစ်လိမ့်မယ်”

မြင့်မားသည့်သစ်ပင်က ရုတ်တရက်လဲပြိုကျသွားပြီး မဟူရာစစ်သည်ဖက်သို့ အိကျသွားသည်။

မဟူရာစစ်သည်တော်များက လက်ရွေးစင်တပ်သားများဖြစ်၏။ သူတို့က အမြန်နောက်ဆုတ် သွားပြီး လူစုခွဲလိုက်ကြသည်။

မဟူရာစစ်သည်တော်လေးဦးသည် သူတို့ကိုသူတို့ စွမ်းအင်ဖြင့်ကာကွယ်လိုက်တော့သည်။

ဘန်း

…

အခန်း (၈၀) ပေနက်လွှာစာရင်း၌ ထိပ်ဆုံး

သူတို့ ထွက်မသွားခင် ဧရာမသစ်ပင်ကြီးက အသံကျယ်ကြီးနှင့်အတူ လဲပြိုလာသည်။

ရှေ့ဆုံးမှ မဟူရာစစ်သည်တော်က မော့ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် လေထဲတွင် ရှိနေသည့် လေးသမား လောင်စန်းကို အဓိပ္ပာယ်ပါပါ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

လောင်စန်းက ဆင်းလာလိုက်သည်။

“ စကားပါးလိုက်ပါ့မယ် ”

ထို့နောက် မဟူရာစစ်သည်တော်အုပ်စုက အံ့ဖွယ်မြို့တော်ဆီ ဦးတည်နေသည့် လမ်းကြောင်းလေးအတိုင်း မြန်မြန် သွားလိုက်ကြသည်။

ခဏအကြာတွင် တောအုပ်တစ်ခုလုံး ပြန်လည် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ မင်ရှစ်ရင်က သစ်ပင်ကြီးအနောက်မှ ထွက်လာလိုက်၏။ သူက ထွက်သွားသည့် မဟူရာစစ်သည်တော်တို့ကို စိတ်ဝင်တစား ကြည့်နေမိသည်။

“သူတို့လေးယောက်လုံးက ဒီလောက်အားကောင်းနေမှတော့ ဖန်းရှုဝမ်လည်း အားနည်းနေစရာ အကြောင်း မရှိဘူး။ ရှစ်စွင်းရေ ဒီတစ်ခါ ဘယ်သူကို ရန်စချင်ပြန်ပြီလဲ ”

မဟူရာစစ်သည်တော် လေးဦး၏ ကျင့်ကြံဆင့်သည် နတ်ဝိညာဉ် ဝဋ်ကြွေးချေ နယ်ပယ်အဆင့်နီးပါး ရှိနေပြီး ကျန်ရှိနေသော စစ်သည်တော်များမှာ နတ်ဒေဝါ ဦးတည် နယ်ပယ်အဆင့် ဖြစ်ကြ၏။ မိစ္ဆာဝေဟင်မျှော်နန်း၏ ပထမတပည့်နှင့် ဒုတိယတပည့်တို့ကို ထည့်မစဉ်းစားလျှင် ထိုမဟူရာစစ်သည်တော်တို့က မိစ္ဆာဝေဟင်မျှော်နန်းနှင့် ယှဉ်နိုင်သည်။ ကျင့်ကြံရေးလောက၌ ထိုသို့သော လူများကို အမိန့်ပေးနိုင်သူမှာ ပါတိပါချက် ဖြစ်ဖို့ အကြောင်းမရှိပေ။

မင်ရှစ်ရင်၏ သိချင်စိတ်က ပြင်းထန်လာလေ၏။ သူက အတော်လေး စဉ်းစားခန်းဖွင့်မိသွားသည်။

‘ ဖန်းရှုဝမ် … ခင်ဗျားက ဘယ်သူလဲ’

သူက မြေပြင်ပေါ် ခြေဆောင့်လိုက်ပြီးနောက် သစ်ပင်ထိပ် ပျံသန်းသွားလိုက်သည်။ သူ့သစ်သားပြာကျင့်စဉ်က တောအုပ်အတွင်း စွမ်းရည် အပြည့်အဝ ဖော်ထုတ်နိုင်၏။ သူက လျှပ်စီးနှုန်းဖြင့် ရွေ့လျားသွားကာ အစအနပင် မချန်ထားခဲ့ပေ။

………..…

မဟူရာစစ်သည်တော်များ အံ့ဖွယ်မြို့တော်သို့ ရောက်လာသည့်အခါ မြို့ထဲ တန်းမဝင်ကြသေးပေ။ ထို့အစား သူတို့က မြို့ပတ်လည်ကို လှည့်ပတ်ပြီးနောက် မြောက်ပိုင်းသို့ ဆက်သွားလိုက်သည်။

တော်ဝင်အစောင့်တပ်က မြို့တော်ကို စောင့်ကြပ်သည်။ မဟူရာစစ်သည်တော်များက အမှောင်ထဲမှ လှုပ်ရှားသော အဖွဲ့လေး ဖြစ်ပေသည်။ သူတို့၏ တည်ရှိမှုမှာ အများသိအောင် ထုတ်ဖော်ထားခြင်း မရှိပေ။ သူတို့၏ အခြေစိုက်စခန်းက မြို့တော်အတွင်း မရှိသည်မှာ ပုံမှန်သာ ဖြစ်၏။ လူလက်တစ်ဆုပ်လောက်သာ သူတို့၏ အခြေဆိုက်စခန်းအကြောင်း သိကြသည်။

………

တောင်ကုန်းတစ်ခု၏ တောင်ခြေတစ်နေရာ၌ မဟူရာစစ်သည်တော် ပင်မဌာနချုပ် တည်ရှိသည်။

မဟူရာစစ်သည်တော် လေးဦးတို့က ခန်းမအတွင်း တစ်ချိန်တည်း ဝင်လာကြသည်။

“အရှင် ကျွန်တော်တို့ တာဝန်ပြီးမြောက်ခဲ့ပါပြီ။ မြို့တော်အထက်ပိုင်းရဲ့ သစ္စာဖောက်ကို မဟူရာစစ်သည်တော်တွေက သုတ်သင်ခဲ့ပါပြီ”

လေးယောက်သား ဒူးထောက်လိုက်ပြီး အရိုအသေပြုလိုက်ကြသည်။

သူတို့ရှေ့တွင် ရှည်လျားကာ ဗလာကျင်းနေသော စားပွဲရှည်ကြီးတစ်လုံး ရှိနေသည်။ စားပွဲရှည်အနီးတွင် အနက်ရောင် ချပ်ဝတ် ဝတ်ဆင်ထားသည့် ကြွက်သားများနှင့် အမျိုးသားတစ်ယောက်က နောက်ကျောပေးလျက်သား ထိုင်နေသည်။

“အရမ်းကောင်းတယ်” အသံက ခပ်ဩဩ ဖြစ်၏။

“အရှင် … ကျွန်တော် နောက်ထပ် တင်ပြစရာလေး ရှိပါတယ်”

“ပြောစေ ”

“ကျွန်တော်တို့ ပြန်လာတဲ့လမ်းမှာ မိစ္ဆာဝေဟင်မျှော်နန်းက မိစ္ဆာကောင်နဲ့ တွေ့ခဲ့ပါတယ်။ မိစ္ဆာဝေဟင်မျှော်နန်းက အရှင့်အတွက် စကားပါးလိုက်ပါတယ် ”

မဟူရာစစ်သည်တော် လေးဦးလုံး တစ်ယောက်နှင့် တစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူတို့၏ ဦးဆောင်သူက ခဏရပ်လိုက်ပြီးနောက် ထပ်ပြောလိုက်သည်။

“ မိစ္ဆာဝေဟင်မျှော်နန်းက အရှင်နဲ့ တွေ့ချင်နေပါတယ်။ သူတို့က ကျွန်တော်တို့ကို အချိန်သုံးရက် ပေးလိုက်ပါတယ် ”

သူက မင်ရှစ်ရင်၏ စကားကြောင့် သူတို့ခေါင်းဆောင် ဒေါသထွက်သွားမည်ကို စိုးကာ အသာလျော့ပြီး ပြန်ပြောပြလိုက်သည်။

ဖန်းရှုဝမ်က ဒေါသမထွက်ပေ။ ထို့အစား သူက ဖြည်းဖြည်းချင်း လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး စားပွဲဆီ လျှောက်လှမ်းလာကာ ထိုင်လိုက်သည်။ သူက မျက်နှာဖုံးကို ဝတ်ဆင်ထားလေ၏။ သူ့မျက်နှာကို အပြည့်အဝ ဖုံးအုပ်ထားသည်။ မည်သူကမှ သူ့ပုံစံကို မသိကြပေ။

ခဏတာတိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ဖန်းရှုဝမ်က ရယ်မောလိုက်ပြီး ခပ်ဩဩအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“ ဒါက ငါ့ဘဝမှာ ရင်ဆိုင်ရမဲ့ စမ်းသပ်ချက်တစ်ခုပဲ”

“အရှင် … မိစ္ဆာဝေဟင်မျှော်နန်းက ကျင့်ကြံရေးလောကမှာ နာမည်ဆိုးနဲ့ ကျော်ကြားတယ်လေ။ အဲဒီကနေ မိစ္ဆာကိုးယောက်ကို မွေးထုတ်လိုက်ပြီးတော့ နယ်မြေအသီးသီးကို အထိတ်တလန့် ဖြစ်စေခဲ့တယ်။ မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ် ကျိထျန်းတောက်ကလည်း ပြိုင်ဖက်ကင်း ကျင့်ကြံဆင့်မျိုး ပိုင်ဆိုင်ထားသေးတယ်။ အရှင် … ကျွန်တော်တို့ မိစ္ဆာဝေဟင်မျှော်နန်းကို ရှောင်တာ ပိုကောင်းမယ် ထင်တယ် ”

ဖန်းရှုဝမ်က လက်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း မြှောက်ကာ “ နန်းတော်ကနေ အမိန့်တစ်ခု လက်ခံထားတယ်။ မိစ္ဆာဝေဟင်မျှော်နန်းက နန်းတော်ရဲ့ အကြံအစည်ကို ဝင်ရှုပ်နေတယ်တဲ့ ”

မဟူရာစစ်သည်တော် လေးဦးလုံးက ဖန်းရှုဝမ်၏ စကားကြောင့် ကြောင်အမ်းသွားကြလေသည်။ သူတို့မျက်နှာဖုံးများက သူတို့တအံ့တဩ အမူအရာကို ဖုံးပေးထားလေ၏။

“ အရှင် … အဲဆို ကျွန်တော်တို့ မိစ္ဆာဝေဟင်မျှော်နန်းနဲ့ ရန်သူ လုပ်တော့မှာလား ”

ဖန်းရှုဝမ်က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး “ မိစ္ဆာဝေဟင်မျှော်နန်းက တကယ် ကြောက်စရာကောင်းတယ်။ တပည့်ကိုးယောက်ရဲ့ ကျင့်ကြံဆင့်ကို ငါတို့ မသိထားဘူး။ ပြီးတော့ ကျိထျန်းတောက်က ပွင့်ချပ်ရှစ်လွှာ စိတ်ဝိညာဉ်သဏ္ဌာန် ပိုင်ဆိုင်ထားတယ်လို့ ကြားထားတယ်။ သူ့အနေနဲ့ ဒီလိုပညာရှင်ကိုးယောက်ကို မွေးထုတ်ပေးနိုင်ခဲ့တာ အံ့ဩစရာတော့ မရှိပါဘူး ”

ဖန်းရှုဝမ်၏ နောက်လိုက်လေးယောက်လုံးက ခေါင်းငုံ့ထားပြီး တိတ်တဆိတ်သာ နားထောင်နေလိုက်သည်။

ဖန်းရှုဝမ်က သူ့ဘာသာ ရေရွတ်နေပြီးနောက် လက်နောက်ပစ်ကာ “ မိစ္ဆာဝေဟင်မျှော်နန်းနဲ့ ရန်သူလုပ်ဖို့ စိတ်ကူး မရှိဘူး … ငါတို့တွေ ဒီလိုအားကောင်းတဲ့ လူမျိုးကို ရန်သူ မလုပ်မိအောင် ရှောင်တာက ပုံမှန်ပဲ ”

မဟူရာစစ်သည်တော် လေးဦးလည်း စိတ်အတွင်းမှ စိတ်သက်သာရာရသွားကြသည်။ သူတို့ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူက ယုံကြည်ချက်လွန်ကဲနေမည်ကို သူတို့ စိတ်ပူခဲ့ကြသည်။ မဟူရာစစ်သည်တော်များက အားကောင်းသော်လည်း ကျိထျန်းတောက်နှင့် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရလျှင် နှစ်ဖက်လုံးမှ ဆုံးရှုံးမှုကြီးပေမည်။ သူတို့အနေနှင့် စိတ်မရှည်စရာ ဖြစ်ရန်လည်း မလိုပေ။ ကျိထျန်းတောက်၏ အချိန်က နီးကပ်လာသည့်အခါ သူတို့က မိစ္ဆာဝေဟင်မျှော်နန်းကို အလွယ်လေး ဖျက်စီးနိုင်လိမ့်မည်။

သို့သော်လည်း ဖန်းရှုဝမ် ထပ်ပြောလိုက်သည့်အခါ သူ့စကားများက ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

“ ဒါပေမဲ့ နန်းတော်က အမိန့်ချမှတ်ပေးထားတော့ ငါတို့ အမိန့်ကို နာခံရမယ်။ မိစ္ဆာဝေဟင်မျှော်နန်းက ငါ့ကို တွေ့ချင်နေမှတော့ သွားတွေ့တာပေါ့ ”

မဟူရာစစ်သည်တော် လေးယောက်လုံး နောက်ဆုတ်လိုက်ကြသည်။ သူတို့က နန်းတော်သည် မဟူရာစစ်သည်တော်များကို မိစ္ဆာဝေဟင်မျှော်နန်းနှင့် ညှိနှိုင်းရန် အမိန့်ပေးလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားကြပေ။

ဒါက တိုက်ဆိုင်မှုသပ်သပ်ပဲလား ….

သူတို့က ဖန်းရှုဝမ်၏ အယုံကြည်ရဆုံး နောက်လိုက်များ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့က ဖန်းရှုဝမ်၏ အကြောင်းမှန်ကို သိထားသည်မှာ ပုံမှန်ဖြစ်၏။ ဖန်းရှုဝမ်က ကျိထျန်းတောက်ထက် ငယ်ရွယ်သော်လည်း ကျင့်ကြံရေးလောက၌ တမူထူး ပါရမီရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့သည်။ သူ ပေနက်လွှာထိပ်ဆုံးတွင် ရှိစဉ်အခါက မိစ္ဆာဝေဟင်မျှော်နန်းပင် မတည်ရှိသေးပေ။ ကျိထျန်းတောက်နှင့် သူတို့ခေါင်းဆောင် တိုက်ခိုက်သည့်အခါ သရေကျခဲ့၏။ သို့သော်လည်း ကျိထျန်းတောက်က ကျင့်ကြံဆင့် ခုန်တက်သွားကာ မိစ္ဆာဝေဟင်မျှော်နန်းကို ထူထောင်ခဲ့သည်။ သူတို့က ဖန်းရှုဝမ်၏ ကျင့်ကြံဆင့် မည်မျှမြင့်မားသည်ကို မသိကြသော်လည်း ပွင့်ချပ်ရှစ်လွှာ စိတ်ဝိညာဉ်သဏ္ဌာန်ထက် မြင့်မားမည် မဟုတ်ကြောင်း သေချာသိနေကြသည်။

“ အရှင် … ကျိထျန်းတောက် အသက်အရွယ်နဲ့ဆိုရင် ဆယ်စုနှစ်အတွင်းမှာ အချိန်ပြည့်သွားလောက်ပါပြီ။ အဲဒီအခါ သူ ပျောက်ကွယ်သွားမှာပဲလေ။ ကျွန်တော်တို့ ဘာကြောင့် အခုအလျင်လိုနေမှာလဲ ”

“ ကျွန်တော်လည်း သဘောတူတယ် ”

“ ကျွန်တော်လည်း သဘောတူတယ် ”

“ ကျွန်တော်လည်း ထောက်ခံတယ် ”

“ ကျွန်တော်ရောပဲ ”

လေးယောက်သား တစ်ချိန်တည်း လက်ယှက်ကာ ပြောလိုက်ကြသည်။

ဖန်းရှုဝမ်က သူတို့လေးယောက်လုံးကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူက ဒေါသမထွက်ပေ။ ထိုလေးယောက်လုံးက သူ အယုံကြည်ရဆုံး နောက်လိုက်များ မဟုတ်ပါလော။ သူက ခဏတာ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် ထုတ်ပြောလိုက်သည်။

“ ငါက စောင့်နိုင်တယ်။ မဟူရာစစ်သည်တော်လည်း စောင့်နိုင်တယ်။ ဧကရာဇ်တောင် စောင့်ဆိုင်းနိုင်သေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ တာ့ယန်က ဆက်မစောင့်နိုင်တော့ဘူး ”

လေးယောက်သား စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားဟန် ပေါ်သည်။ သူတို့က ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူ၏ စကားကို နားမလည်ပေ။

ဖန်းရှုဝမ်က သူ့နောက်လိုက်များ စကားပြောတော့မည်ကို မြင်၍ လက်ပြကာ တားလိုက်ပြီး “ သုံးရက်ကြာရင် ငါနဲ့အတူ မိစ္ဆာဝေဟင်မျှော်နန်းဆီ လိုက်ခဲ့ကြ … ဒီကိစ္စ ဒီမှာတင် ပြီးပြီ ”

………….…

“ တင်း မင်ရှစ်ရင်က တာဝန်ပြီးမြောက်ခဲ့ပါပြီ။ ကုသိုလ်ရမှတ် ၃၀၀ ရရှိပါမယ် ”

လုကျိုးက သတိပေးချက် ရရှိလိုက်သည့်အခါ သိပ်မအံ့ဩမိပေ။ သူက ကျေနပ်မိသွား၏။ မိစ္ဆာဝေဟင်မျှော်နန်းမှ ထွက်သွားသော ငမိုက်သားများအပြင် ကျန်ရှိသူများက အတော်လေး ဉာဏ်ကောင်းကြ၏။ သူတို့၏ တစ်ခုတည်းသော လိုအပ်ချက်က ကျိထျန်းတောက်၏ ဖိနှိပ်မှုကို ကြာမြင့်စွာ ခံခဲ့ရ၍ ကျင့်ကြံဆင့် မြင့်တက်လာဖို့ ခက်ခဲနေခြင်းသာ ဖြစ်ကြသည်။ သူက ထိုအခြေအနေကို မြန်မြန် ပြောင်းလဲပစ်ရမည်။

လုကျိုးက ကမ္ဘာကြီးသည် မိစ္ဆာဝေဟင်မျှော်နန်းနှင့် မဆန့်ကျင်ရဲသည်မှာ ကျိထျန်းတောက်၏ ကျင့်ကြံဆင့်ကြောင့် ဖြစ်မှန်း ခံစားနေမိသည်။ သို့သော်လည်း အချိန်ကျော်လွန်လာသည်နှင့် စူးစမ်းလေ့လာ လုပ်ကြံမှုများက တိုးလာသည်။ လူ့ဘဝ၏ ကန့်သတ်ချက်ကို ဆုံးဖြတ်ပေးလာနိုင်သည်။

လုကျိုးက အပြင်ဘက်မှ ရှောင်ယွမ်အာ အသံကို ကြားလိုက်ရသည့်အချိန်အထိ အတွေးနက်နေဆဲ ဖြစ်၏။

“ ရှစ်စွင်း … တပည့် ဒီမှာ တစ်နေ့လုံးလုံးစောင့်နေတာတောင် စစ်ရှစ်ရှိုးက စာလည်း မပို့ဘူး။ တပည့်ရဲ့ စာကို ရရောရရဲ့လား မသိဘူး ” ရှောင်ယွမ်အာက လုကျိုးရှေ့ ပေါ်လာရင်း ဆက်တိုက်ငြီးတွားနေသည်။

“ ကိစ္စမရှိပါဘူး” မင်ရှစ်ရင်က တာဝန် ပြီးမြောက်သွားလေပြီ။ သူသာ ပြဿနာမရှိဘဲ ဘေးကင်းကင်း ပြန်လာသရွေ့ ဘာပြဿနာမှ ရှိမည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော်လည်း ရှောင်ယွမ်အာက ပြောလိုက်သည်။

“ ရှစ်စွင်း ရှစ်ရှိုး သေသွားတာများလား။ ငတုံးကောင်ကို မေးကြည့်တော့ မဟူရာစစ်သည်တော်ရဲ့ ဖန်းရှုဝမ်က အရမ်းအန္တရာယ်များတယ်ဆို … သူ ဘယ်သူမှန်း ဘယ်သူမှ မသိကြဘူးတဲ့ ”

“ ငတုံးကောင်တဲ့လား … ”

“ ဖန်ကျုံးလေ … သူက စစ်ရှုစ်ရှိုး သေလိမ့်မယ် ပြောနေတာ။ အဲဒီစကားကို ကြားပြီး သူ့ကို နည်းနည်း ပညာပြခဲ့သေးတယ် ” ရှောင်ယွမ်အာက ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်သည်။

“ နည်းနည်း ပညာပြခဲ့တာတဲ့လား” လုကျိုးက ဖန်ကျုံး၏ မျက်နှာ၌ ဖူးယောင်ကာ ဒဏ်ရာဒလပွ ဖြစ်နေသည့်အချိန်ကို အမှတ်ရသွားသည်။

ရှောင်ယွမ်အာက လက်မထောင်ကာ အသံတိုးတိုးလေးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“အဲဒါက သူ့ကို မတော်တဆ နည်းနည်းလေး ကုပ်မိသွားတာပါ ”

လုကျိုးက ခေါင်းသာခါလိုက်တော့သည်။

‘ဒီကလေးမ သူ့စိတ်ကြိုက် လူ့တွေ ထုရိုက်နေတဲ့ အကျင့်ကို ဘယ်တော့ပြင်မှာလဲ ’

သူက သူမ၏ ခေါင်းအသာခေါက်လိုက်ပြီး “ မင်း တစ်နေ့ထက် တစ်နေ့ ပိုဆိုးလာတာပဲ ”

“ဒီတပည့် မှားမှန်း သိပါပြီ ”

ဝုန်း …

တောင်အနောက်မှ ပေါက်ကွဲသံကျယ်ကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။

လုကျိုးက အသာမျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ ရွှေနန်းဥယျာဉ်တောင်ကို အကာအရံဖြင့် ကာကွယ်ထားလေရာ မည်သူကများ လာနှောင့်ယှက်နေသနည်း။

ထိုစဉ် ဖန်ကျုံးက အပြေးအလွှား ပေါ်လာသည်။ သူက လက်နှစ်ဖက်ယှက်ကာ မြန်မြန် တင်ပြလိုက်သည်။

“ တ..တတိယသခင်လေး အဆင့်တက်သွားပါပြီ ”

တွမ့်မူရှန်းက နတ်ဝိညာဉ် ဝဋ်ကြွေးချေ နယ်ပယ် ရောက်သွားပြီလား။

…

အခန်း (၈၁) အစွမ်းထက်သောကူညီသူ

လုကျိုး၏ အမူအရာက မပြောင်းမလဲ ရှိနေသေးသော်ငြား စိတ်ထဲတွင်မူ ကျေနပ်နေသည်။ သူ၏ တပည့်တွမ့်မူရှန်းက မင်ရှစ်ရင်ကဲ့သို့ တွက်ချက်တတ်သူမဟုတ်။ တရားသေ ယူဆထားတတ်သည့် သူဖြစ်သည်။ ထိပ်သီးဆရာကြီးဆယ်ဦး အဝိုင်းခံထားရသည့်အချိန်တွင်တောင် တွမ့်မူရှန်း၏ သစ္စာရှိမှုက တည်ငြိမ်နေပြီး မယိမ်းယိုင်နိုင်ခဲ့ပေသည်။ မင်ရှစ်ရင်နှင့်ကျောင်းယွဲ့တို့ကဲ့သို့ လူလိမ်လူကောက်များနှင့် ယှဉ်လျှင် သူကတွမ့်မူရှန်းကို ပိုနှစ်သက်ပေ၏။

တွမ့်မူရှန်းနှင့်မင်ရှစ်ရင်က အဆင့်တူတွင်ရှိနေခဲ့သည်လျှင် တွမ့်မူရှန်းက မင်ရှစ်ရင်ကို တိုက်ခိုက်ရာတွင် အလွယ်တကူ အနိုင်ယူနိုင်ပေသည်။ သို့သော် မင်ရှစ်ရင်က ယခင် ရွှေနန်းဥယျာဉ်တောင်ပေါ်ရှိတိုက်ပွဲမှ အကျိုးအမြတ်ရလာခဲ့သည်။ မင်ရှစ်ရင်သည် သစ်သားပြာ နှလုံးသားကျင့်စဉ်ကိုလည်း အဆင့်တက်ခဲ့၏။ တွမ့်မူရှန်း၏ဖြစ်စဉ်က နှေးကွေးနေသည့်တိုင် သူ၏အဆင့်တက်သွားတာ အံ့ဩသင့်ဖွယ်မရှိပေ။

“ကောင်းလိုက်တာ” ရှောင်ယွမ်အာက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ လက်ခုပ်တီးလိုက်တော့၏။

လုကျိုးက ရှောင်ယွမ်အာကိုကြည့်ပြီးနောက် သူမကိုအသံတိုးတိုးဖြင့် ရှုံ့ချလိုက်သည်။

“မင်းက ဒီမှာ အပျင်းဆုံးနဲ့အအားဆုံးလူပဲ။ မင်းရဲ့အစ်ကိုကို လိုက်မီအောင်လို့ အလုပ်ကြိုးစားသင့်ပြီ”

ရှောင်ယွမ်အာက လျှာထုတ်ကာပြောလိုက်၏။

“တပည့် သိပါပြီ”

အမှန်တကယ်တွင်မူ လုကျိုးက ရှောင်ယွမ်အာကြောင်း စိုးရိမ်ပူပန်ခြင်းမရှိပေ။ သူမသည် သူ့ဆီနောက်ဆုံးမှ ဝင်လာသူ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သော်ငြား သူမ ကျင့်ကြံဆင့်တိုးတက်တာ အမြန်ဆန်ဆုံးဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်း၏ အတော်ဆုံးတပည့် ကျိုးကျစ်ဖုန်းကတောင် သူမနှင့်မယှဉ်နိုင်ကြောင်း ဝန်ခံခဲ့၏။

ခဏအကြာတွင် တွမ့်မူရှန်းက ခန်းမဆီသို့လျှောက်လာကာ အလွန်စိတ်တက်ကြွနေပုံပေါ်သည်။ သူ့ကိုယ်ပေါ်ရှိ ချိန်းကြိုးများကလည်း သူလမ်းလျှောက်နေစဉ်တွင် ကပ်ပါလာ၏။

ကျိုးကျစ်ဖုန်းသည် တွမ့်မူရှန်းနောက်မှလိုက်ပါလာကာ သူ့အမူအရာ၌ လေးစားအားကျမှုတို့ ပြည့်နေတော့သည်။

ဖန်းကျုံး၏ မျက်နှာထက်တွင်လည်း တူညီသည့်အမူအရာရှိနေ၏။

သူတို့နှစ်ယောက်သည် ရွှေနန်းဥယျာဉ်တောင်သို့ဝင်ချိန်မှစပြီး တပည့်အချို့ အရွေးခံရသည်မှအပ သူတို့သည် လက်ရှိအခြေအနေကို စိတ်ကျေနပ်နေသည်။ အနည်းဆုံးတော့ သူတို့က ကျင့်ကြံရာ၌ အာရုံစိုက်ပြီး လောကကြီး၏အရေးကိစ္စတွင် ဝင်ပါစရာမလိုတော့ပေ။ ထို့ကြောင့် ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းကြောင်းအပေါ်လျှောက်လှမ်းခြင်း၏ သူတို့အကြောင်းပြချက်က ပိုခိုင်မာလာ တော့သည်။

တွမ့်မူရှန်းသည် မိစ္ဆာဝေဟင်မျှော်နန်း၏ မဟာခန်းဆောင်သို့ ဝင်လျှင်ဝင်ချင်း သူက ဒူးထောက်ကာ တလေးတစားပြောလိုက်တော့၏။ “တပည့်က ကံကောင်းထောက်မပြီး နတ်ဝိညာဉ်ဝဋ်ကြွေးခြေ နယ်ပယ်ကို အဆင့်တက်နိုင်ခဲ့ပါတယ်။ ဒုက္ခရှုကွင်းတရာစိတ်ဝိညာဉ်သဏ္ဌာန်ကို အောင်မြင်စွာ ဖွဲ့တည်နိုင်ခဲ့ပါပြီ”

လုကျိုး၏မျက်နှာထက်တွင် စိတ်ကျေနပ်သည့် အမူအရာရှိနေကာ မုတ်ဆိတ်ကို သပ်လိုက်တော့သည်။ သူက ခေါင်းငြိမ့်ပြီး ပြောလိုက်၏။

“မင်း အဆင့်တက်သွားတာကောင်းတယ်။ ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းကြောင်းက ရှည်လျားတယ်။ ဒီတော့ ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားလွန်းတာမျိုးမဖြစ်နဲ့။ စိတ်မရှည်လက်မရှည်မဖြစ်ဖို့ မှတ်ထား။ ကောင်းကောင်းဆက်လုပ်နေ” သူက ဆရာတစ်ဦး၊ အကြီးအကဲတစ်ဦး၏ လေသံဖြင့်ပြောလိုက်သည်။

လုကျိုး၏ အမူအကျင့်က ဖန်းကျုံးနှင့် ကျိုးကျစ်ဖုန်းတို့ သိထားသော မိုးအောက်မြေပြင်၌ အကြီးမြတ်ဆုံးမိစ္ဆာဟူသော အမြင်ကို ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သွားစေသည်။

“ရှစ်စွင်း သင်ကြားပြသပေးတာအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ တပည့်မှတ်ထားပါ့မယ်”

တွမ့်မူရှန်းက စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် အရိုအသေပေးလိုက်၏။ သူ၏သစ္စာရှိမှုက တစ်ရာခိုင်နှုန်း တက်သွားတော့သည်။

ရာခိုင်နှုန်းပိုမြင့်လေ တက်ရန်ပိုခက်ခဲလေဆိုတာ သိသာနေပေ၏။

လုကျိုးသည် ရုတ်တရက် နယ်ရှင်လှံကို အမှတ်ရသွားသည်။ လှံ၏ပုံစံက တွမ့်မူရှန်းနှင့်ကိုက်ညီပုံရ၏။ သူက ယုတ္တိရှိကြောင်းတွေ့လိုက်ရသည်။ ဆိုရလျှင်တွမ့်မူရှန်းက နတ်ဒေဝါထိပ်သီးနည်းနိဿယကို ကျင့်ကြံနေသူဖြစ်ပြီး ဓားရေးနှင့် လှံရေးလည်းပါဝင်ပေ၏။ တွမ့်မူရှန်း၏ အကျင့်စရိုက် ထူးဆန်းကာကြမ်းတမ်းပြီး ဓားနှင့်ယှဉ်လျှင် သူ့အတွက်လှံက ပိုမိုသင့်တော်နေပေ၏။ လှံနှင့်ဓားက ကွဲပြားခြားနားသည့် လက်နက်များဖြစ်သည်။ သို့သော် သူတို့က တူညီသည့်ရလဒ်ကို ဦးတည်နေတာဖြစ်သည်။ တွမ့်မူရှန်းပိုသန်မာလာလျှင် သူ့အတွက်အကျိုးအမြတ်ရှိမှာပဲဖြစ်သည်။ ထိုအကြောင်းကို တွေးမိသောအခါ သူက ခြေကြွပြီးနောက်ပြောလိုက်၏။ “ဒီမှာ ခဏစောင့်နေ။ ငါ မကြာခင်ပြန်လာမယ်”

“နားလည်ပါပြီ”

လုကျိုးသည် လျှို့ဝှက်ခန်းသို့ပြန်သွား၏။ သူက လက်မြှောက်လိုက်ရာ နယ်ရှင်လှံက သူ့လက်ထဲသို့ ရောက်လာသည်။

နယ်ရှင်လှံ၌ ရစ်ခွေနေသောနဂါးက ခမ်းနားသည့်အရှိန်အဝါမျိုးပေးစွမ်းသည်။

လုကျိုးသည် နယ်ရှင်လှံကို ယူပြီးနောက် မဟာခန်းမဆီသို့ပြန်လာခဲ့သည်။ သူရောက်လျှင်ရောက်ချင်း နယ်ရှင်လှံကို တွမ့်မူရှန်းအား ပေးလိုက်တော့၏။

ဝှစ်

ကျန်သည့်သူများက ထိတ်လန့်သွားကြသည်။ လုကျိုးက သူ၏တပည့်ကို အပြစ်ပေးတော့မည်ဟု သူတို့ ထင်ခဲ့၏။ ထို့ကြောင့် လှံကို တားရန် မကြိုးစားခဲ့ပေ။

တွမ့်မူရှန်းက ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားပြီး သူ့လက်ကို အလိုလိုမြှောက်မိကာ သူ့ကိုယ်သူကာကွယ်ရန် အတွက် ချိန်းကြိုးကို သူ့ရှေ့၌ကာလိုက်တော့သည်။

ထန်း

နယ်ရှင်လှံက တွမ့်မူရှန်း၏ ချိန်းကြိုးများနှင့်ထိမိပြီး မီးပွင့်များလွင့်စဉ်လာတော့၏။ ထိုအရာကိုတွေ့သောအခါ သူက လှံတံကို အမြန်ဖမ်းကိုင်လိုက်၏။ တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် လှံကြောင့် သူအထင်ကြီးပြီးသားဖြစ်သည်။ လက်နက်ကောင်းပဲ။

“မင်းကို နယ်ရှင်လှံပေးမယ်။ ကောင်းကောင်းအသုံးချ ငါ့ကို စိတ်မပျက်ရစေနဲ့” လုကျိုးက ပြောလိုက်၏။

လုကျိုး၏ စကားကိုကြားသောအခါ တွမ့်မူရှန်းက အပျော်လွန်သွားသည်။ သူက နယ်ရှင်လှံကို ဘေးသို့အမြန်ချပြီးနောက် လုကျိုးကို ကြည်ညိုလေးစားစွာ ကန်တော့လိုက်သည်။

“လက်နက်အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ရှစ်စွင်း"

ထိုစဉ် ရှောင်ယွမ်အာ၊ ကျိုးကျစ်ဖုန်းနှင့် ဖန်းကျုံးတို့က သတိဝင်လာပြီး လုကျိုး၏ရည်ရွယ်ချက်ကို သဘောပေါက်သွားကြသည်။ သူတို့က မနာလိုအားကျနေကြတော့၏။

“တင်း နယ်ရှင်လှံက ပိုင်ရှင်တစ်ယောက်အောင်အောင်မြင်မြင်ရရှိပါပြီ။ အသက်သွင်းထားသောအဆင့််။ ။ ကောင်းကင်အဆင့် ဆုကြေးကုသိုလ်အမှတ်တစ်ထောင်”

လုကျိုးသည် အချို့သောကိစ္စများကို ဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့သည်။ လက်နက်၏အဆင့်သည် အသင့်တော်ဆုံးပိုင်ရှင်ဆီ ပေးသည့်အချိန်တွင်မှ အပြည့်အဝအသက်သွင်းတာဖြစ်ပုံပေါ်၏။ မသင့်တော်သည့်သူကို ပေးမိခဲ့လျှင် အလားအလာအပြည့်အဝကို ထုတ်ဖော်နိုင်မှာမဟုတ်ပေ။ သူ မမှားလျှင် တွမ့်မူရှန်းကကောင်းကင်အဆင့်လက်နက်ဖြင့် အေးစက်သောချိန်းကြိုးများကို ဖျက်ဆီး နိုင်လောက်သည်။ မိုက်လိုက်တဲ့ ဆုလဒ်ပဲ။ ကျိထျန်းတောက် သေပြီးနောက် လက်နက် ဘယ်လောက် များများကျန်ခဲ့သည်ကို သူသိချင်မိသည်။ ဆိုရလျှင် ကျိထျန်းတောက်က တပည့်များအပေါ် ကပ်စေး နဲလွန်းခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့်လုကျိုးက ယခုအချိန်တွင် အားလုံးအပေါ်တွင် တရားမျှတရပေမည်။

တွမ့်မူရှန်းက လက်နက်ကိုရသည့်အချိန်တွင် သူ၏ သစ္စာရှိမှုက တစ်ရာခိုင်နှုန်းထပ်တိုးလာ၏။

“ရှစ်စွင်း တပည့်လည်းတစ်ခု လိုချင်တယ်” ရှောင်ယွမ်အာက လုကျိုးဆီပြေးလာပြီး ပြောလိုက်တော့သည်။

ကံကောင်းသည်မှာ လုကျိုးက ပြောရမည့်စကားကို အသင့်ပြင်ပြီးသားဖြစ်၏။

“မင်းရဲ့ကျင့်ကြံဆင့်က နိမ့်လွန်းနေတယ်။ မရှုပ်နဲ့”

ဆိုရိုးစကားရှိသည့်အတိုင်း သာမာန်လူတစ်ယောက်၏ တစ်ခုတည်းသောပြစ်မှုက ကျောက်စိမ်းကို သယ်ဆောင်လာခြင်းဖြစ်သည်။ နတ်ဒေဝါဦးတည်နယ်ပယ်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက သူ၏လက်နက်ကို မည်ကဲ့သို့ကာကွယ်နိုင်မည်နည်း။ ကောင်းကင်လက်နက်ကို သန့်စင်ရန်က အင်မတန်ခက်ခဲသည့်တိုင် ဆိုးယုတ်သည့် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် အစွမ်းထက်သော ကျင့်ကြံသူများက လိုချင်စိတ် ပြင်းပြကြသည်။ ယင်းက တွေ့နေကြအရာဖြစ်၏။

“ကောင်းပါပြီ” ရှောင်ယွမ်အာက စိတ်မပါလက်မပါ ခေါင်းငြိမ့်လိုက်တော့၏။

တွမ့်မူရှန်းက သူ အသစ်စက်စက်ရထားသော လက်နက်ကို လွှတ်မပေးပေ။ သူက ကြည့်မိလေလေ ပိုပြီးနှစ်သက်လေလေဖြစ်၏။ လှည့်ပတ်ကြည့်ပြီးနောက် သူက လက်ရည်ယှဉ်ရမည့် တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ရှာချင်နေသည်။ သူ၏ ဆရာကို ဖယ်ထုတ်ထားရမည်က သိသာနေ၏။ ဆိုလိုသည်က ဖန်းကျုံးနှင့် ကျိုးကျစ်ဖုန်းသာ ကျန်ရှိသည်။

“မင်းတို့နှစ်ယောက်”

“တတိယသခင်လေး ဘာများအမိန့်ပေးချင်လို့လဲ”

“ငါနဲ့တိုက်ခိုက်”

ဖန်းကျုံးနှင့် ကျိုးကျစ်ဖုန်းက တွမ့်မူရှန်း၏ စကားကြောင့်မှင်သက်သွားသည်။

တွမ့်မူရှန်းက သူတို့ပြန်ပြောတာစောင့်မနေတော့ဘဲ ပြောလိုက်တော့၏။ “ငါ တောင်အနောက်မှာ စောင့်နေမယ်” သူက ပြောပြီးနောက် လုကျိုးကို လက်သီးနှစ်ဖက်ဆုပ်မိုးလျက် တလေးတစား ပြောလိုက်တော့သည်။

“ရှစ်စွင်း တပည့်ရဲ့ လက်နက်နဲ့သွားလေ့ကျင့်တော့မယ်။ တပည့်သွားပါတော့မယ်”

“သွား”

လုကျိုးက လက်ကာပြလိုက်၏။

ဖန်းကျုံးနှင့် ကျိုးကျစ်ဖုန်း၏ မျက်နှာထက်တွင် ခါးသီးသော အမူအရာရှိနေတော့သည်။ သူတို့က မိစ္ဆာဝေဟင်မျှော်နန်းထဲမှ တွန့်တွန့်ဆုတ်ဆုတ် ထွက်သွားတော့သည်။

လူသုံးဦးထွက်သွားပြီးနောက် သတင်းပို့ငှက်က ပျံသန်းလာ၏။

သူမ၏အလုပ်ကို ကောင်းကောင်းမွန်မွန်သိသည့် ရှောင်ယွမ်အာက စာပို့ငှက်ဆီမှစာကို ယူလိုက်သည်။

“ရှစ်စွင်း ဒါက စစ်ရှစ်ရှိုးဆီက စာတစ်စောင်ပဲ။ တပည့်ဖတ်ပြမယ်” သူမက စာလိပ်ကို မြန်မြန်ဖြည်ပြီး ကျယ်လောင်စွာဖတ်လိုက်၏။ “ရှစ်စွင်း ရှစ်စွင်းရဲ့ သတင်းစကားကို မဟူရာစစ်သည်တော်တွေဆီပါးပြီးပါပြီ။ သူတို့က နောက်ရက်အနည်းငယ်အတွင်း မိစ္ဆာဝေဟင်မျှော်နန်းကို ရောက်လာလိမ့်မယ်။ လမ်းတောက်လျှောက် သူတို့ကို တပည့်စောင့်ကြည့်ထားပါ့မယ်”

စာကို ရှောင်ယွမ်အာဖတ်ပြီးနောက် သူမက ထိတ်လန့်သွား၏။ “ဖန်းရှုဝမ်က တကယ်ရဲတင်းတာပဲ။ သူက ဒီကိုလာဖို့ အလွယ်တကူသဘောတူလိုက်တာ။ ရှစ်စွင်း သူ့ကို မသက်ညှာနဲ့။ တစ်ချက်တည်းနဲ့ ရိုက်သတ်”

“...”

ငါ သူ့ကို သတ်ခဲ့ရင် ယွီလုံရွာရဲ့သုတ်သင်ရှင်းလင်းခံရမှု နောက်ကွယ်က အမှန်တရားကို ဘယ်သူက ဖော်ထုတ်ပေးမှာလဲ။

လုကျိုး၏ မျက်နှာထက်ရှိအမူအရာက တည်ငြိမ်နေသေးဆဲဖြစ်သည်။ စိတ်ထဲတွင်မူ သံသယဖြစ်နေမိ၏။ ဖန်းရှုဝမ်ဖြစ်စေ၊ လော့လန်ဖြစ်စေ သူတို့နှစ်ဦးလုံးက အမြဲတမ်းကောက်ကျစ်သူဖြစ်ပြီး အသက်ကိုအလွန်တန်ဖိုးထား၏။ ကျန်းအိုက်ကျန့်နှင့် ဆင်တူပေသည်။ သို့သော် ကျန်းအိုက်ကျန့်က လှုပ်ရှားတက်ကြွသော အကျင့်စရိုက်ရှိသော်ငြား ဖန်းရှုဝမ်ကမူ ကောက်ကျစ်မှုများပြည့်နေသည့်သူတစ်ဦးသာဖြစ်သည်။

ဒီလိုလူတစ်ယောက်က မိစ္ဆာဝေဟင်မျှော်နန်းကိုလာပြီး အလွယ်တကူ ရန်စဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူးလေ။ ဖန်းရှုဝမ်က ငါ ထိပ်သီးဆရာကြီးဆယ်ယောက်ကို အနိုင်ယူခဲ့တဲ့သတင်းကြားပြီးသားဖြစ်မှာပဲ။ သူမကြောက်ဘူးဆိုတော့ သူ့ရဲ့ယုံကြည်ချက်တွေ ဘယ်ကနေရောက်လာလဲဆိုတာ ငါသိချင်မိတယ်”

လုကျိုးက အထွတ်အထိပ်အသွင်ကတ်ကို အသုံးပြုလျှင် ပွင့်ချပ်ကိုးလွှာစိတ်ဝိညာဉ်သဏ္ဌာန်ကို ရပြီး ထိုကောလာဟလ ပြန့်သွားသည့်အချိန်တွင် မည်သူက မယုံခဲ့ကြချေ။

“ယွမ်အာ”

“ဟုတ်ကဲ့ ရှစ်စွင်း”

“ဒီရက်ပိုင်း ယဲ့ထျန်းရှင်းဘယ်လိုနေလဲ”

“ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းအောင် ဖြူဖျော့နေတာကလွဲရင် အကုန်အဆင်ပြေပါတယ်”

ရှောင်ယွမ်အာက ပြန်ပြော၏။ လုကျိုးက ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။ သူက ဖြည်းဖြည်းချင်းထရပ်ကာ လျှို့ဝှက်ခန်းထဲသို့ ပြန်ဝင်သွားပြန်သည်။

“လုံခြုံတဲ့ ခရီးစဉ်ဖြစ်ပါစေ ရှစ်စွင်း”

လုကျိုးက ဖန်းရှုဝမ်၏ရောက်ရှိလာမှုအတွက် သူပြင်ဆင်မှုပြုရန် လိုအပ်နေမှန်းသူသိသည်။ ဖန်းရှုဝမ်ကို ဖိနှိပ်ရန် နည်းလမ်းရှာရပေမည်။ ထို့အပြင် ဖန်းရှုဝမ်က ယွီလုံရွာ၏ဖျက်ဆီးခံရမှု နောက်ကွယ်ရှိ အမှန်တရားနှင့်သက်ဆိုင်နေပုံပေါ်ကာ ထိုအရာက သူ၏ပျောက်ဆုံးနေသော မှတ်ဉာဏ်နှင့် သက်ဆိုင်လောက်သည်။

လုကျိုးက စနစ်မျက်နှာပြင်ကို ဖွင့်ပြီးသည်နှင့် လျှို့ဝှက်ခန်းထဲဝင်လိုက်တော့သည်။ သူ့၌ ကုသိုလ်အမှတ် ၁၃၁၀ ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ အကြောင်းပြန်လှန်ကတ်ကို စိတ်မဝင်စားတော့ချေ။ လက်ရှိအခြေအနေက ကျင့်ကြံရန်အတွက် ပိုသင့်တော်နေသည်ဆိုတာ သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိချေ။ ထို့ကြောင့် တစ်ခုတည်းသောရွေးချယ်စရာက ကံစမ်းမဲနှိုက်ရန်သာဖြစ်၏။

“တင်း သင့်ရဲ့တပည့် မင်ရှစ်ရင်က အပြန်လမ်းမှာ မဟူရာစစ်သည်နှစ်ယောက်ကို သတ်ခဲ့ပါတယ်။ ကုသိုလ်အမှတ် နှစ်ရာရပါတယ်”

“တင်း မဟူရာစစ်သည်နှစ်ယောက်ကို သတ်ခဲ့ပါတယ်။ ကုသိုလ်အမှတ် နှစ်ရာရပါတယ်”

…