အခန်း (၈၈-၉၀)

အခန်း (၈၈) မရည်ရွယ်ပါဘူး

ရှောင်ယွမ်အာက တခစ်ခစ် ရယ်မောလျက် လုကျိုးဘေးနား ရောက်လာပြီး ပြောလိုက်သည်။

“ စန်းရှစ်ရှိုးက ရှစ်စွင်းကို ကျေးဇူးတင်သင့်တယ်နော်။ ရှစ်စွင်း ပေးထားတဲ့ နယ်ရှင်လှံကြောင့် ပွင့်ချပ်တစ်လွှာ ထွက်လာခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား ”

ရှောင်ယွမ်အာက နယ်ရှင်လှံအကြောင်း ညွှန်းဆိုသည့်အခါ အခြားလူများက မနာလိုဖြစ်လာကြသည်။ တိုက်ပွဲ၏ အထင်ရှားဆုံးမှာ နယ်ရှင်လှံသာ ဖြစ်၏။

အမှောင်စစ်သည်တော် နှစ်ယောက်ဖြစ်သည့် ယွဲ့ကျုံးနှင့် တွမ့်ယန်ဟုန်တို့က အရှုံးကို လက်ခံလိုက်ကြသည်။ သူတို့က တွမ့်မူရှန်းကဲ့သို့ မကောင်းဆိုးဝါး လက်အောက်တွင် ရိုက်နှက်ခံနေရသည် မဟုတ်ပါလော။ ထို့အပြင် သူ့ဆီတွင် ကောင်းကင်အဆင့် လက်နက်လည်း ရှိနေသေး၏။

တွမ့်မူရှန်းက ခေါင်းညိတ်ကာ “ ရှစ်မေ့ပြောတာ ဟုတ်တယ်။ ကျွန်တော်ရဲ့ မပြည့်စုံသောနတ်ဒေဝါ ဖျန်ဖြေခြင်းက ရှစ်စွင်းကို မီဖို့ အဝေးကြီးလိုပါသေးတယ်။ တကယ်လို့ နယ်ရှင်လှံကြောင့်သာ မဟုတ်ရင် ဒီနှစ်ယောက်ကို အနိုင်ပိုင်းနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး ”

ယွဲ့ကျုံးနှင့် တွမ့်ယန်ဟုန်တို့က ခက်ခက်ခဲခဲ ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူတို့က ချည်နှောင်ခံထားရသည့် ဖန်းရှုဝမ်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

မဟူရာစစ်သည်တော် ခေါင်းဆောင်၊ ပွင့်ချပ်ရှစ်လွှာ စိတ်ဝိညာဉ်သဏ္ဌာန်ပိုင်ရှင်က ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ဖို့ အင်အားမဲ့နေသည်တဲ့လား။

အနည်းဆုံးတော့ သူတို့က ရှုံးနိမ့်သွားသော်ငြား ပွင့်ချပ်နှစ်လွှာ၊ ပွင့်ချပ်သုံးလွှာ စိတ်ဝိညာဉ်သဏ္ဌာန်များဖြင့် စွမ်းစွမ်းတမံ တိုက်ခိုက်ခဲ့သေးသည် မဟုတ်ပါလော။ သူတို့ခေါင်းဆောင်၏ ကျင့်ကြံဆင့်ဖြင့် ကျိထျန်းတောက်နှင့် အနိုင်အရှုံးမကွဲခင်အထိ သုံးရက်သုံးည တိုက်ခိုက်သင့်ပေသည်။ သူတို့က တိုက်ပွဲထဲ အာရုံရောက်နေသောကြောင့် မိစ္ဆာဝေဟင်မျှော်နန်း ခန်းမအတွင်းမှ အဖြစ်အပျက်များကို မသိလိုက်ကြပေ။

ထိုစဉ် လုကျိုးက ပုံမှန်ရက်များကဲ့သို့ ခန်းမအတွင်း မတ်တတ်ရပ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူက ယွဲ့ကျုံးနှင့် တွမ့်ယန်ဟုန်တို့အား ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အေးစက်စက် ပြောလိုက်သည်။

“ သူတို့ကျင့်ကြံဆင့်ကို စည်းပိတ်လိုက် ”

“ နားလည်ပါပြီ ” တွမ့်မူရှန်းက လက်နှစ်ဖက်ယှက်ကာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်၌ ဖန်ကျုံးက ရှေ့ထွက်လာကာ

“ကျွန်တော့်ဆီ အပ်လိုက်ပါ။ ကျွန်တော်က ဒီနယ်ပယ်မှာ ကျွမ်းကျင်တယ် … ကျင့်ကြံသူရဲ့ ကျင့်ကြံဆင့်က စွမ်းအင်ဗဟိုချက်ကနေ သူတို့ချီသွေးကြော ရှစ်ခုကို ဖြတ်လာတဲ့ လှည့်ပတ်မှုပေါ် အခြေခံထားတာပဲ။ စည်းပိတ်တဲ့နည်းလမ်းက ကြည့်သလောက် မလွယ်ဘူး။ ဉာဏ်များကြတဲ့လူတွေက သူတို့သွေးကြော ပြန်ဖွင့်နိုင်အောင်လို့ စွမ်းအင်ဗဟိုချက်ကို ညှိထားတတ်ကြတယ် ”

လုကျိုးက လက်နောက်ပစ်လျက် ရပ်နေရင်း ခေါင်းညိတ်ကာ “ အမှန်ပဲ … ကျင့်မင်တာအိုဂိုဏ်းရဲ့ သွေးကြောပိတ် ပညာရပ်က ထူးခြားပြီး အားသာချက်တွေ ရှိတယ် ”

ဖန်ကျုံးက လုကျိုး၏ ချီးကျူးမှုကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ပို၍ တက်ကြွလာသည်။

ယွဲ့ကျုံးက ဖန်ကျုံးအား စိုက်ကြည့်ကာ “ကျင့်မင်တာအိုဂိုဏ်းက ဖြောင့်မတ်ခြင်းလမ်းစဉ်က ဂုဏ်သိက္ခာရှိတဲ့ဂိုဏ်းပါ။ မင်းလိုမျိုး သစ္စာဖောက် ဘယ်လိုလုပ် ရှိနေရတာလဲ ”

ထိုစကားများက ဖန်ကျုံး၏ အရှိုက်ကို ထိသွားစေသည်။

“ပါးစပ်ပိတ်ထား …”

သူက ခပ်သွက်သွက် လှုပ်ရှားကာ သွေးကြောပိတ် ပညာရပ်ကို မြန်မြန် အသက်သွင်းလိုက်သည်။

ဘေးတွင် တွမ့်မူရှန်းက နယ်ရှည်လှံကို ကိုင်ရင်း ကြည့်နေသည်။ သူက အမှောင်စစ်သည်တော်နှစ်ယောက်ကို စောင့်ကြည့်နေလေ၏။ အကယ်၍ သူတို့သာ ရုတ်ခြည်း လှုပ်ရှားလာခဲ့လျှင် သူက နှစ်ယောက်လုံးကို အသေကောင်အဖြစ် ချက်ချင်း ပြောင်းလဲပစ်လိုက်မည်။

ဖန်ကျုံးအတွက် ယွဲ့ကျုံးနှင့် တွမ့်ယန်ဟုန်တို့၏ ကျင့်ကြံဆင့်ကို စည်းပိတ်ဖို့ သိပ်မကြာလိုက်ပေ။ သူက နတ်ဒေဝါ ဦးတည် နယ်ပယ်အဆင့်ဖြစ်၍ နတ်ဝိညာဉ် ဝဋ်ကြွေးချေ နယ်ပယ်အဆင့် ပညာရှင်နှစ်ဦး၏ ကျင့်ကြံဆင့်ကို ပိတ်ဖို့ရာ သူ့စွမ်းအား အားလုံးနီးပါး ထုတ်သုံးခဲ့ရသည်။ သူက ချီစွမ်းအားပင် မကျန်ရှိတော့ပေ။ သူက နဖူးမှချွေးကို သုတ်လိုက်ပြီးနောက် လက်နှစ်ဖက်ယှက်ကာ “မျှော်နန်းသခင်… ကျွန်တော် အားလုံးကို စည်းပိတ်ထားပြီးပါပြီ။ ကျွန်တော်ကလွဲရင် ဘယ်သူမှ ပြန်ဖွင့်နိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး ”

လုကျိုးက လက်အသာယမ်းပြလိုက်ပြီးနောက် ဖန်ကျုံးက သူ့နေရာသူ ပြန်သွားလိုက်သည်။

ထို့နောက် လုကျိုးက ပြောလိုက်သည် “ သူတို့ကို ပိတ်ထားပြီး ဆက်တိုက် စောင့်ကြည့်နေ”

သူတို့ကျင့်ကြံဆင့် ပိတ်ထားလျက်ပင် သူက တစ်ချိန်လုံး စောင့်ကြည့်ဖို့ လူထားထားချင်သေး၏။ ဖန်ကျုံးအနေနှင့် ယုံကြည်ချက်ရှိသည်က ကောင်းသော်လည်း ယုံကြည်ချက်လွန်ကဲမှုက ကိုယ့်ဘာသာ အထင်ကြီးလွန်းနေသည်။

“နားလည်ပါပြီ ” ဖန်ကျုံးနှင့် ကျိုးကျစ်ဖုန်းတို့က ရှေ့ထွက်လာကာ သူတို့နှစ်ယောက်အား ဆွဲခေါ်သွားလိုက်သည်။ သူတို့ကျင့်ကြံဆင့် မရှိဘဲ သူတို့က စဉ်းတီတုံးပေါ်မှ အသားတုံးလို ဖြစ်နေသည်။

လုကျိုးက ခန်းမအတွင်းမှ သူ့ထိုင်ခုံဆီ ပြန်သွားလိုက်သည်။ သူက ဖြည်းဖြည်းချင်း ထိုင်ချလိုက်ပြီး လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။

“ယဲ့ထျန်းရှင်း ”

ယဲ့ထျန်းရှင်းက တုန်သွားလေသည်။ သူမ၏ အားနည်းလွန်းသော အခြေအနေကြောင့် အင်မတန် နာကျင်နေပုံရသည်။ လုကျိုးက သူမနာမည် ခေါ်လိုက်သည့်အခါ သူမက ထိုင်ခုံပေါ်မှ ပြုတ်ကျသွားပြီး ဒူးထောက်လျက်သား ဖြစ်သွားသည်။ သူမက စိတ်ခံစားချက်အပြည့်ဖြင့် ခေါ်လိုက်သည်။

“ရှစ်… ရှစ်စွင်း … ”

လုကျိုးက မပြောင်းမလဲ အမူအရာဖြင့် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ယဲ့ထျန်းရှင်းအား လျစ်လျူရှုထားလိုက်သည်။ ထိုအစား သူက ဖန်းရှုဝမ်အား ကြည့်ကာ “ လန်လော့ … မင်းကို အခွင့်အရေးအများကြီး ပေးပြီးပြီ။ မင်းက တန်ဖိုးမထားတတ်မှတော့ ငါ့ကို ရက်စက်တဲ့အတွက် အပြစ်မတင်နဲ့ ”

ဖန်းရှုဝမ်က သူ့ဘာသာ အားတင်းကာ ထရပ်လိုက်သည်။ လှောင်ချိုင့်က သူ့အား တင်းကျပ်ရစ်ပတ်ထားစေသည့် မှော်ပညာလိုမျိုး ချုပ်နှောင်ထားသည်။ သူက ပြောလိုက်သည်။

“ လောင်ချန်ပေ့ အချိန်ဖြုန်းနေဖို့ မလိုပါဘူး။ ကျုပ် ရှုံးနိမ့်သွားမှတော့ သေဖို့ တန်ပါတယ် ”

လုကျိုးက ခေါင်းခါကာ

“ပွင့်ချပ်ရှစ်လွှာ စိတ်ဝိညာဉ်သဏ္ဌာန်ပိုင်ရှင်က နန်းတော်က လူအတွက် လျှို့ဝှက်ချက်ကို ထိန်းထားပေးနေတယ်။ အဲဒီလူက မင်းအသက် အလကားဖြစ်စေဖို့ ထိုက်တန်လို့လား”

ယခုအချိန်တွင် သူက နောက်ကွယ် ကြိုးကိုင်သူ၏ အကြောင်းမှန်ကို ဖော်ထုတ်နိုင်မည်ဟု မထင်ပေ။ ပွင့်ချပ်ရှစ်လွှာ ပါရမီရှင်က ထိုလျှို့ဝှက်ချက်ကို ငရဲအထိ သူနှင့်တစ်ပါတည်း ယူဆောင်သွားလေမည်။ ထို့ကြောင့် ထိုကိစ္စကို စုံစမ်းဖို့အတွက် နောက်တစ်နည်းကို ရှာရမည်။

ဖန်းရှုဝမ်က ပြောလိုက်သည်။

“ စကားတွေပြောနေလို့ အကျိုးမရှိဘူး ”

လုကျိုးက ခေါင်းယမ်းလိုက်မိသည်။ သူ့အပြုအမူများက ပုံမှန်အတိုင်း အေးစက်နေဆဲ ဖြစ်၏။ ထိုစဉ် စနစ်မှ အချက်ပေးသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ တင်း … မင်ရှစ်ရင်က နတ်ဝိညာဉ် ဝဋ်ကြွေးချေ နယ်ပယ် ပစ်မှတ်ကို သတ်လိုက်ပါပြီ။ ဆုလာဘ်အနေနဲ့ ကုသိုလ်ရမှတ် တစ်ထောင် ရရှိပါမယ် ”

လုကျိုးက ထိုအရာကို ကြားသည့်အခါ မည်သည့်ခံစားချက်မှ မပြပေ။ သူက ခေါင်းသာ အသာယမ်းလိုက်ပြီး “ အမှောင်စစ်သည်တော် ချန်းကျုံးဟယ် … သူ အသက်ဆက်ရှင်နေဦးမယ် ထင်လား ”

ဖန်းရှုဝမ်က လုကျိုးသည် သူ့အား စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တိုက်ခိုက်ဖို့ ကြိုးစားနေသည်ဟု တွေးလိုက်မိသည်။ သူက လှောင်ကာ ပြောလိုက်သည်

“ချန်းကျုံးဟယ်က အရည်အချင်း ရှိတယ်။ မင်ရှစ်ရင်က အရမ်းအားကောင်းနေရင် သူ ခန်းမအတွင်းကနေ ထွက်မသွားသင့်ဘူး။ နေရာကျယ်လေလေ ချန်းကျုံးဟယ်အတွက် ပိုအရေးသာလေလေပဲ … ခင်ဗျားက လီချင်းကို သတ်လိုက်တယ်။ ချန်းကျုံးဟယ်က မင်ရှစ်ရင်ကို သတ်လိမ့်မယ်။ ကျုပ်တို့ မျှတသွားတာပေါ့ ”

ရှောင်ယွမ်အာက ထိုစကားများကို သည်းမခံနိုင်တော့ဘဲ ချက်ချင်း ကျိန်ဆဲတော့သည်။

“ ခွေးစကားတွေ … ”

“လေလုံးကြီးတာလား ” ဖန်းရှုဝမ်က စကားဆက်မပြောခင် အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်ပြီးနောက် “ ကောင်မလေး … မိစ္ဆာဝေဟင်မျှော်နန်းက အားကောင်းပေမဲ့ မင်းကို ရေတွင်းထဲက ဖားသူငယ်လို ဖြစ်စေတာပဲ။ ဟိုးအရင်နှစ်တွေတုန်းက ငါ လျှောက်သွားနေတုန်းက မင်းတို့ဆရာတောင် ငါ့ကို မတားနိုင်ဘူး။ ငါ့ကို ဘာလို့ စိုက်ကြည့်နေတာလဲ ”

ရှောင်ယွမ်အာက မှုန်ကုပ်ကုပ်ဖြင့် လှည့်ထွက်သွားပြီး ခန်းမအပြင်ဘက်ကို ရုတ်တရက် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

တွမ့်မူရှန်း၊ ယဲ့ထျန်းရှင်းနှင့် လရောင်ဆွတ်နန်းဆောင်မှ ကျင့်ကြံသူများ လှည့်ကြည့်နေကြသည်ကို မြင်လိုက်သည့်အခါ ဖန်းရှုဝမ်ကို လှောင်ချိုင့်က ချုပ်နှောင်ထားသော်လည်း သူ့ခေါင်းလှည့်ကြည့်ခြင်းအား မတားနိုင်ပေ။

မင်ရှစ်ရင်က အဝင်ဝ၌ ပေါ်လာကာ ဖြည်းဖြည်းချင်း လျှောက်လှမ်းလာသည်။ သူက စုတ်ပြတ်သတ်နေပြီး ဝတ်ရုံများကလည်း သွေးများဖြင့် စိုရွဲနေသည်။ သူ့ညာဘက်လက်မှ ဓားမြှောင်ကလည်း သွေးတစက်စက် စီးကျနေဆဲ ဖြစ်၏။

ထိုအရာကို မြင်ကာ ဖန်းရှုဝမ်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး နှလုံးခုန်မြန်လာမိသည်။ သူက လှုပ်ရှားချင်သော်လည်း နယ်ရှင်လှံထိပ်ဖျားက သူ့မြင်ကွင်း၌ ရုတ်ခြည်း ပေါ်လာသည်။

“ သေချင်ရင် ဒီလှံတစ်ချက်ထိုးလိုက်ရုံပဲ ” တွမ့်မူရှန်းက ခြိမ်းခြောက်လိုက်သည်။

ထိုစဉ် မင်ရှစ်ရင်က အနည်းငယ် ပင်ပန်းနေဟန်ဖြင့် ခန်းမအတွင်း လျှောက်လှမ်းလာသည်။ သို့သော်လည်း သူ့မျက်နှာအထက် ပျော်ရွှင်မှုကို မြင်တွေ့နေရသည်။ သူက အနိုင်ရမှုကို ကျေနပ်နေသည်မှာ သိသာလှ၏။ သူက ဓားမြှောင်ကို ကြမ်းပြင်ပေါ် ချလိုက်ကာ “ ချန်းကျုံးဟယ်ကို တမင်သတ်လိုက်တာ မဟုတ်ပါဘူး … သူက ထိပ်တန်း မြေကမ္ဘာအဆင့် လက်နက်ကို ဝှက်ထားတော့ ကျွန်တော် ရွေးချယ်စရာမရှိဘဲ ကိုယ့်ဘာသာ ကာကွယ်တဲ့အနေနဲ့ သတ်မိသွားတာပါ ”

ဖန်းရှုဝမ်၏ မျက်ဝန်းများက ထိန်းမရလောက်အောင် တုန်လှုပ်သွားသည်။ သူက ချန်းကျုံးဟယ်ကို အနိုင်ရသူအဖြစ် အပိုင်တွက်ထားခဲ့မိသည်။ မင်ရှစ်ရင်တွင် လက်နက် မရှိသလို စိတ်ဝိညာဉ်သဏ္ဌာန်၌လည်း ဘာပွင့်ချပ်မှ ထွက်မလာသေးပေ။ တစ်ဖက်တွင် ချန်းကျုံးဟယ်က အမှောင်စစ်သည်တော်လေးယောက်အနက် အားအကောင်းဆုံး ကျင့်ကြံဆင့် ရှိထား၏။ ချန်းကျုံးဟယ်က ထိပ်တန်းအဆင့် ပွင့်ချပ်သုံးလွှာ စိတ်ဝိညာဉ်သဏ္ဌာန် ပိုင်ဆိုင်ထားသည့်အပြင် ထိပ်တန်းအဆင့် မြေကမ္ဘာလက်နက်လည်း ပိုင်ဆိုင်ထားသေးသည်။ သူက ရလဒ်ကို လက်မခံနိုင်ဘဲ အပြင်းအထန် ချောင်းဆိုးလာသည်။ သူ့ မငြိမ်မသက် ဖြစ်လာသော ချီစွမ်းအားနှင့် သွေးများက မခံမရပ်နိုင်လောက်အောင် နာကျင်လာစေ၏။

လရောင်ဆွတ် နန်းဆောင်မှ အမျိုးသမီး ကျင့်ကြံသူများလည်း အတော်လေး ထိတ်လန့်သွားကြသည်။ သူတို့က မိစ္ဆာဝေဟင်မျှော်နန်းသည် ဤမျှလောက် အားကောင်းလိမ့်မည်ဟု မထင်ခဲ့ပေ။ လရောင်ဆွတ်နန်းဆောင်ကား နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လိုက်လျှင် အတော်လေး သေးနုပ်သွားလေသည်။

မင်ရှစ်ရင်၏ တင်ပြချက်ကို နားထောင်ပြီးနောက် လုကျိုးက အနည်းငယ်မျှသာ ချီးကျူးလိုက်သည်။

“ မဆိုးဘူး ”

မင်ရှစ်ရင်က ထိုအရာကို ကြားလိုက်သည့်အခါ စိတ်ပေါ့ပါးသွားလေသည်။ သူ့အမူအရာက တောက်ပလာကာ “ရှစ်စွင်း ဒီမြေကမ္ဘာအဆင့် လက်နက်က အရမ်းအဖိုးတန်တယ်။ ကျွန်တော် ပြန်သန့်စင်ချင်ပါတယ် ”

ဖန်းရှုဝမ်က အော်လိုက်သည် “ မင်း လုပ်ရဲလား ”

ရှောင်ယွမ်အာက အလျင်အမြန် ဝင်ပြောလိုက်သည် “ တကယ်လား … ဒီလိုအခြေအနေနဲ့ လာခြိမ်းခြောက်ချင်တာလား ”

သေသွားသော ချန်းကျုံးဟယ်သာ သူ့လက်နက် ပြန်လည် သန့်စင်ခံရမည် ဖြစ်ကြောင်း သိလျှင် ပြန်ထလာပေမည်။

သို့သော်လည်း မင်ရှစ်ရင်က ထိုကိစ္စများကို ဂရုမစိုက်ပေ။

“ ရှစ်စွင်းဆီကနေ ခွင့်တောင်းတာပါ ”

…

အခန်း (၈၉) ပါဝင်ပတ်သက်ခြင်း

ဖန်းရှုဝမ်သည် မည်ကဲ့သို့ ဒေါသမထွက်ဘဲ နေမည်နည်း။ ထိုလူများသည် သူ၏ သေဆုံးပြီးသော လက်အောက်ငယ်သား၏ လက်နက်ကို သန့်စင်ချင်နေသည်။ သို့သော် အရှုံးသမားအနေဖြင့်သူက မပြောနိုင်တော့ချေ။ ဖြောင့်မတ်ခြင်းလမ်းစဉ်မှ လူများကို သူရှုံးနိမ့်ခဲ့လျှင် သူက ထိုလူများကို လှောင်ရယ်နိုင်သေး၏။ သို့သော် ဤနေရာက မိစ္ဆာဝေဟင်မျှော်နန်းဖြစ်သည်။ မင်ရှစ်ရင်က ချူကျုံးထျန်း၏ အရိုးနှင့်အကြောများကို ဆွဲခွာခဲ့လျှင်တောင် သူပြောနိုင်တာ ဘာမှမရှိပေ။ သူက ထိုလူများကို စိန်းစိန်းဝါးဝါးဖြင့် ကူကယ်ရာမဲ့စွာ ကြည့်နေရုံသာ တတ်နိုင်သည်။ သူ၏ ကနဦးချီများကို ထပ်မံလှည့်ပတ်ရန်ကြိုးစားခဲ့၏။ သို့သော် သူ၏စွမ်းအင်ဗဟိုချက်က ရှင်းလင်းနေ တာကိုတွေ့လိုက်ရသည်။

ဖန်းရှုဝမ်က အသိပညာကြွယ်ဝသည့်သူတစ်ဦးဖြစ်၏။ သူက ခရီးများစွာထွက်ခဲ့ပြီး ကျင့်စဉ်မျိုးစုံကို တွေ့ခဲ့ဖူးကာ မတူညီသော ဂိုဏ်းအသီးသီးမှ နည်းစနစ်များကိုလည်းတွေ့ခဲ့ဖူး၏။ သို့သော် ချုပ်နှောင်ခြင်းလှောင်အိမ်နည်းစနစ်နှင့် ရင်ဆိုင်တွေ့ရတာ ပထမဆုံးအကြိမ်ဖြစ်သည်။ သူက ထိုအရာနှင့် ပိုမိုစိမ်းသက်လေ သူ့ကိုယ်သူ ခုခံကာကွယ်ရန် ပိုခက်ခဲလေဖြစ်၏။

လုကျိုးက သူ၏ပလ္လင်ထက်၌ ခပ်မတ်မတ်ထိုင်နေပြီး ဓားကိုကြည့်လိုက်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူက မျက်နှာသေဖြင့်ပြောလိုက်တော့၏။

“ငါ့ဆီယူလာခဲ့”

“ဟုတ်ကဲ့ ရှစ်စွင်း” မင်ရှစ်ရင်က စိတ်ထဲ၌ပျော်ရွှင်သွားတော့သည်။ သူသည် တန်ဖိုးရှိသော ဓားကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့်ကိုင်လျက် လုကျိုးအား ကြည်ညိုလေးစားစွာ ပေးပြီးနောက်ဘေးတစ်ဖက်သို့ နာနာခံခံ ပြန်ဆုတ်သွားသည်။

ကောင်းကင်အဆင့်လက်နက်များက အင်မတန်ရှားပါး၏။ ကျင့်ကြံသူအများစုက သူတို့ တစ်ဘဝလုံး တွင် လက်နက်တစ်မျိုးတောင် မကြုံတွေ့တာလည်းရှိသည်။ ထို့အပြင် သူတို့က ကောင်းကင်အဆင့် လက်နက်ကို ပိုင်ဆိုင်ခဲ့လျှင်တောင် သူတို့၏ကျင့်ကြံဆင့်က အနည်းဆုံးတော့ နတ်ဝိညာဉ် ဝဋ်ကြွေးခြေနယ်ပယ်တွင် မရှိလျှင် လက်နက်ကို မကိုင်ထားနိုင်ချေ။ ဆိုရလျှင် သူတို့အဖို့ ကောင်းကင်အဆင့်လက်နက်ကို လိုချင်တပ်မက်ကြသည်။ ပိုသန်မာသောကျင့်ကြံသူများကို ရင်ဆိုင်ရန်ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် ကျင့်ကြံသူအများစုသည် ထိပ်တန်းမြေကမ္ဘာ အဆင့် လက်နက်ကို ပိုင်ဆိုင်လျှင် ရောင့်ရဲနေကြပြီဖြစ်သည်။ နောင်တွင် ကောင်းကင်အဆင့်လက်နက် အဖြစ် ယင်းကို သန့်စင်နိုင်မှာပဲဖြစ်၏။ သို့သော် လက်နက်တစ်ခုကို သန့်စင်ရန်က အင်မတန် ခက်ခဲသည်။ ဆယ်စုနှစ်အချိန်မသုံးဘဲ လက်နက်ကို သန့်စင်ရန်မဖြစ်နိုင်ချေ။ ထိုသို့တိုင် ကျင့်ကြံသူ အများစုက ကောင်းကင်အဆင့်လက်နက်ကို မက်မောစိတ်က ပြင်းထန်လွန်းသောကြောင့် သန့်စင်လိုစိတ် ရှိနေကြဆဲဖြစ်သည်။

လုကျိုးက ဓားကို ကိုင်ပြီးနောက် ယင်းကို အကဲဖြတ်လိုက်တော့သည်။ ဓား၏ဒီဇိုင်းက အကောင်းဆုံးမဟုတ်ပေ။ အမှန်တကယ်တွင် အနည်းငယ်ရုပ်ဆိုးနေပေ၏။ညာ ဖက်လက်ကို မြှောက်လိုက်ရာ အမည်မဲ့ဓားက သူ့လက်ထဲတွင် ပေါ်လာသည်။ ထိုဓားကို ပိုင်းဖြတ်ရန် အမည်မဲ့ဓားကို သုံးလိုက်တော့၏။

လူတိုင်းက လုကျိုး၏ အပြုအမူကြောင့်အံ့ဩမှင်သက်နေကြသည်။ သူတို့၏ အမြင်တွင် လုကျိုးက သူ၏လက်ချောင်းဖြင့်ဓားကို ပိုင်းဖြတ်သည်ဟုသာထင်နေရ၏။ ထိပ်တန်းအဆင့်မြေကမ္ဘာ လက်နက် ဖြစ်ရာ လုကျိုးသည် လက်ဗလာဖြင့် ဓားကို ဖြိုခွဲရန် ကြိုးစားနေသည်ဟု သူတို့က တွေးမိကြတာပဲ ဖြစ်သည်။ သူတို့အားလုံး၌အတွေး တူညီနေသော်ငြား မည်သူကမျှသူတို့၏ အတွေးများကို မထုတ်ဖော် ရဲချေ။

ဖန်းရှုဝမ်က လေးနက်သည့်အသံဖြင့် ပြောလိုက်တော့သည်။ “မိစ္ဆာကောင်က ငါထင်တဲ့အတိုင်းပဲ။ လူသေတစ်ယောက်ရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုကို မက်မောနေတာ ခင်ဗျား ညကျ ဘယ်လိုလုပ်အိပ်နိုင်ပါ့မလဲ”

မင်ရှစ်ရင်က စိုက်ကြည့်ပြီးနောက်ပြောလိုက်တော့၏။

“ကျုပ်တို့တွေက ခင်ဗျားပြောသလိုသာဆိုရင် ကျင့်ကြံခြင်းလောကထဲမှာ လက်နက်ကြောင့် တိုက်ခိုက်တဲ့သူတွေက ညဆို အိပ်နိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး”

ဖန်းရှုဝမ်က ပြန်မပြောပေ။ အမှန်တကယ်ပင် လက်နက်အတွက် လူအများတိုက်ခိုက်သည်က သာမန်သာဖြစ်သည်။

လုကျိုးက လက်နက်ကို စစ်ဆေးပြီးနောက် ခေါင်းခါလိုက်တော့သည်။ ယခင်က အမည်မဲ့ဓားကို မောင်နှံဓားနှင့် ရိုက်ချရန်အသုံးပြုခဲ့စဉ်က မောင်နှံဓားက အထိခိုက်မရှိခဲ့ပေ။ လက်ရှိတွင် ဤအထွတ်အထိပ်မြေကမ္ဘာ အဆင့်လက်နက်ကလည်း အမည်မဲ့ကြောင့် ထိခိုက်ဒဏ်ရာရခြင်း မရှိပေ။ ဆိုလိုသည်က အမည်မဲ့သည် မြေကမ္ဘာအဆင့်လက်နက်နှင့်တောင် မကိုက်ညီသည်လော။

လုကျိုးက ဓားကို ပစ်ထုတ်လိုက်ရာ မင်ရှစ်ရင်က ဖမ်းလိုက်ပြီး စိတ်ထဲ၌ ပျော်ရွှင် ကြည်နူးသွားသည်။ သို့သော် ဓားကို ဖမ်းလိုက်မိသည်နှင့် အက်ကွဲသံသဲ့သဲ့ကိုကြားရပြီး ဓားပေါ်၌ အက်ရာတစ်ရာ ပေါ်လာတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သိပ်မကြာမီ၌ နှစ်ပိုင်းကျိုးပြီး မြေကြီးပေါ် သို့ ပြုတ်ကျသွား၏။

မင်ရှစ်ရင်က သစ်သားကျောက်ရုပ်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ လှုပ်ရှားမှုမရှိ။ ကျိုးပဲ့သွားသောဓားကို တွေဝေနေသော အမူရာဖြင့်ကြည့်နေမိသည်။ ဓားက တို့ဖူးကဲ့သို့ ပိုင်းဖြတ်ခံလိုက်ရပေ၏။

ဖန်းရှုဝမ်က မျက်မှောင်ကြုံသွားသည်။ လုကျိုး၏အမူအရာက တည်ငြိမ်နေသည့်တိုင် သူသည် စိတ်ထဲ၌ ထိတ်လန့်သွား၏။ အမည်မဲ့က အထွတ်အထိပ်မြေကမ္ဘာအဆင့်လက်နက်ထက် ပိုသန်မာပုံရသည်။ အမည်မဲ့က ကောင်းကင်အဆင့်လက်နက်ဖြစ်လောက်ပေ၏။ ကွဲပြားခြားနားသည့် အသွင်သဏ္ဌာန်မျိုးစုံပြောင်းလဲနိုင်သော ကောင်းကင်အဆင့်လက်နက်သည် တန်ဖိုးမဖြတ်နိုင်သော ရတနာတစ်ပါးဆိုတာ သေချာပေ၏။

မင်ရှစ်ရင်၏ မှင်သက်နေသော အမူအရာက မြန်မြန်ဆန်ဆန်ပင် ခါးသက်မှုဖြင့် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူသည် ထိုလက်နက်ကို ရရှိရန်အတွက် နာကျင်မှုများစွာကို ဖြတ်ကျော်ခဲ့ရ၏။ သို့သော် သူ၏ဆရာက လက်ဗလာဖြင့် ဖျက်ဆီးခဲ့သည်။ စိတ်ထဲ၌ ရေရွတ်ပြောဆိုမိတော့သည်။ “ရှစ်စွင်းရေ ကျွန်တော်အလုပ်ကြိုးစားတာ မလုံလောက်လို့လား”

နောက်ဆုံးတွင် လုကျိုးက ပြော၏။ “မြေကမ္ဘာအဆင့်လက်နက်က ငါ့ရဲ့ မိစ္ဆာဝေဟင်မျှော်နန်းထဲ ဝင်ဖို့မကိုက်ညီဘူး”

“...”

မင်ရှစ်ရင်က ဆွံ့အသွားတော့သည်။ မြေကမ္ဘာအဆင့်လက်နက်မျှတဲ့လား။ ဒါဆိုရင် မိစ္ဆာဝေဟင်မျှော်နန်းထဲမှာ ပိုကောင်းတဲ့လက်နက်ရှိနေတာလား။

ရှောင်ယွမ်အာက ခိုးခိုးခစ်ခစ်ရယ်မောပြီးနောက်ပြောလိုက်သည်။

“စစ်ရှစ်ရှိုး(စတုတ္တအစ်ကို) စန်းရှစ်ရှိုးရဲ့လက်ထဲက လက်နက်ကိုကြည့်လိုက်။ အဲ့ဒါက နယ်ရှင်လှံ မမိုက်ဘူးလား။ စန်းရှစ်ရှိုးက အဲဒီလက်နက်နဲ့ ရန်သူနှစ်ယောက်ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့တာနော်”

မင်ရှစ်ရင်က တွမ့်မူရှန်း၏ လက်ထဲရှိနယ်ရှင်လှံကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

နယ်ရှင်လှံ၏ အရှည်နှင့် လှံတံပေါ်၌ထွင်းထုထားသော နဂါးပုံစံက မွန်းကြပ်စေသောလေထုကို ပေးစွမ်းနေ၏။ ရွှေနန်းဥယျာဉ်တောင်သို့ ထိပ်သီးဆရာကြီးဆယ်ဦးတိုက်ခိုက်လာစဉ်က သူသည် တွမ့်မူရှန်းကို ထွက်သွားရ န်ပြောခဲ့သော်ငြား တွမ့်မူရှန်းသည် နယ်ရှင်လှံက ရွှေနန်းဥယျာဉ်တောင်တွင်ရှိနေ သောကြောင့် မထွက်သွားခဲ့ပေ။ ထိုမျှတန်ဖိုးရှိသောလက်နက်ကို တွမ့်မူရှန်းအား သူ၏ဆရာ ပေးလိုက်မည်ဟု သူမထင်ထားပေ။ ရင်ထဲ၌ လေးလံလာ၏။ မည်မျှမတရားသနည်း။ ကောင်းကင်အဆင့်လက်နက်နှင့်ယှဉ်လျှင် အထွတ်အထိပ် မြေကမ္ဘာအဆင့်လက်နက်က အမှန်တကယ်ပင် အမှိုက်တစ်ခုဖြစ်နေပေတော့၏။

“ရှစ်စွင်း ရှစ်စွင်းရဲ့ ခမ်းနားတဲ့စွမ်းအင်တွေက အကန့်အသတ်မရှိဘူးဆိုတာ သိပါတယ်။ ဒီအမှိုက်က ရှစ်စွင်းဆီက ရိုက်ချက်တစ်ချက်တောင် မခံနိုင်ဘူး။ ကြမ်းတမ်းတဲ့ လက်နက်တစ်ခု ဆိုတာ ရှင်းနေတာပဲ” မင်ရှစ်ရင်က နောက်ဆုံးတွင် ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ဓားကျိုးကို ကန်ထုတ်လိုက်၏။ ဓားကို ကန်ထုတ်ပြီးနောက်သူက ပြုံးကာ မေးလိုက်တော့သည်။

“ရှစ်စွင်း တပည့်အတွက် သင့်တော်တဲ့လက်နက်တစ်ခု ဘယ်အချိန်ကျမှာ ပိုင်ဆိုင်မှာလဲ”

လုကျိုးက မုတ်ဆိတ်သပ်လျက်ပြောလိုက်သည်။ “မင်းရဲ့ တာဝန်တွေကို ကောင်းကောင်းလုပ်”

မင်ရှစ်ရင်သည် ထိုစကားများကြောင့် ပျော်ရွှင်ကြည်နူးသွားတော့သည်။ ယင်းက ကောင်းကင်အဆင့် လက်နက်ကို သူပေးလိမ့်မည်ဟူသော ကတိတစ်ခုနှင့်ဆင်တူပေ၏။ သူ၏ ရှစ်စွင်းသည် မည်သည့်အချိန်တွင် လက်နက်ပေးမည်ဟု မပြောခဲ့သော်ငြား သူ၏ဆရာက စကားတည်သည့် အမျိုးသားတစ်ဦးဖြစ်သည်။ သူက တွေဝေမနေဘဲ ဒူးထောက်ကာ စိတ်ရင်းအမှန်ဖြင့် အရိုအသေပေးလိုက်တော့၏။

“ကျေးဇူးပါ ရှစ်စွင်း။ တပည့် အလုပ်ကြိုးစားပါ့မယ်။ ရှစ်စွင်းကို စိတ်မပျက်စေရပါဘူး”

သစ္စာရှိမှု +၂ နှစ်ရာခိုင်နှုန်း

လုကျိုးက ခေါင်းရွှေ့လိုက်သည်။ သူ၏နေရာသို့ပြောင်းရွေ့လာကာစအချိန်နှင့် စာလျှင် ပိုကောင်းလာ၏။ မင်ရှစ်ရင်၏ သစ္စာရှိမှုက ယခင်ကထက်ပိုတည်ငြိမ်လာပြီဖြစ်သည်။ ထင်သည့်အတိုင်းပင် ခြိမ်းခြောက်ခြင်းနှင့် ကြမ်းတမ်းသော ခွန်အားကိုအားကိုးခြင်းက လူတစ်ယောက်၏ သစ္စာရှိမှုကိုရရန်ခက်ခဲနေပေသည်။

ထိုစဉ် လရောင်ဆွတ်မျှော်နန်းမှ အမျိုးသမီးကျင့်ကြံသူနှစ်ဦးက တပြိုင်နက်တည်းအော်လိုက်၏။

“နန်းတော်သခင်”

“နန်းတော်သခင် အဆင်ပြေပါရဲ့လား”

လရောင်ဆွတ်မျှော်နန်းမှ အမျိုးသမီးကျင့်ကြံသူနှစ်ဦးက သတိလစ်သွားသော ယဲ့ထျန်းရှင်းကို ကူလိုက်သည်။

ရှောင်ယွမ်အာကလည်း အမြန်ပြေးလာပြီးနောက် ယဲ့ထျန်းရှင်ကို စစ်ဆေးပြီးနောက် ပြောလိုက် တော့၏။

“သူ အဆင်ပြေတယ်။ နင်တို့တွေက ရေးကြီးခွင်ကျယ်လုပ်ပြီး ငါ့ရဲ့ရှစ်စွင်းကို လန့်အောင်လုပ်နေတာပဲ”

“...”

မင်ရှစ်ရင်က ဆွံ့အသွားသည်။

ရှစ်မေ့ အခွင့်ရတိုင်း ဆရာ့အကြောင်းထည့်ပြောနေတယ်နော်။ ငါသူနဲ့မယှဉ်နိုင်တာ သေချာတယ်။

လုကျိုးက လက်ကာပြပြီးနောက်ပြောလိုက်တော့သည်။

“သူ့ကို တောင်ပိုင်းမျှော်နန်းမှာ ပိတ်ထားလိုက်။ ဒါမှသူ့ရဲ့အပြုအမူတွေကို ဆက်ဆင်ခြင်သုံးသပ်နိုင်မှာ”

“ဟုတ်ကဲ့ ရှစ်စွင်း” ရှောင်ယွမ်အာက ယဲ့ထျန်းရှင်နှင့် လရောင်ဆွတ်မျှော်နန်းမှ အမျိုးသမီးကျင့်ကြံသူနှစ်ဦးကို မိစ္ဆာဝေဟင်မျှော်နန်း၏ မဟာခန်းဆောင်အပြင်ဖက်သို့ ခေါ်သွား သည်။

တစ်ချိန်ထဲတွင် လုကျိုးက ယဲ့ထျန်းရှင်း၏ အမုန်းတရားများ လျင်မြန်စွာလျော့ကျလာတာကို ရှာတွေ့လိုက်ရသည်။ ယွီလုံရွာ အဖြစ်အပျက်ကြောင့် ပေါ်ပေါက်လာသည့် အမုန်းတရားက ပျောက်ကွယ်သွားပုံပေါ်၏။ အစက သူသည် ဖန်းရှုဝမ်ကို အဖြစ်အပျက်နောက်ကွယ်ရှိ အကြောင်းပြချက်ကို ရှင်းပြခိုင်းစေချင်တာဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုအဖြစ်အပျက်ကို ဖုံးကွယ်လိုသော ဖန်းရှုဝမ်၏ ခေါင်းမာမှုက သူ၏စိတ်ဝင်စားမှုကို အောင့်သက်သက်ဖြစ်သွားစေသည်။ ထို့အပြင် ဤအရေးကိစ္စက သူ၏ပျောက်ဆုံးနေသောမှတ်ဉာဏ်များနှင့် ဆက်စပ်နိုင်ချေလည်းများသည်။ ခဏတာတွေးတောပြီးနောက် သူက ထူးမခြားနားပြောလိုက်တော့၏။

“သူ့ရဲ့ကျင့်ကြံဆင့်ကို ပိတ်ပြီးတော့ သူ့ကို ချုပ်နှောင်ထားလိုက်”

“ဟုတ်ကဲ့ ရှစ်စွင်း”

တွမ့်မူရှန်းက ဖန်းရှုဝမ်၏ ပခုံးကို ဆွဲကိုင်လိုက်သည်။

ဖန်းရှုဝမ်က ချုပ်နှောင်ခြင်းလှောင်ချိုင့်ဖြင့် ချည်နှောင်ခံလိုက်ရပြီးနောက် ကြက်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်သွားတော့သည်။ သူက မဟာခန်းမဆောင်ထဲကနေ တွမ့်မူရှန်း လက်တစ်ဖက်တည်းဖြင့် မ ထုတ် သွားတာခံနေရ၏။

လုကျိုးက ချုပ်နှောင်ခြင်းလှောင်အိမ်ကတ်သည် မည်မျှကြာရှည်ခံမည်မှန်းမသေချာသောကြောင့် သူက ဖန်းရှုဝမ်၏ ကျင့်ကြံဆင့်ကို ပိတ်ရန်အတွက် သူ၏တပည့်ကို အမြန်အမိန့်ပေးခဲ့တာပဲ ဖြစ်သည်။ သူ့လက်ထဲတွင် အချိန်ရှိသေး၏။ ထို့ကြောင့် ဖန်းရှုဝမ်ကို စကားပြောစေရန်အတွက် လှည့်ကွက်မျိုးစုံကို အသုံးပြုရပေမည်။

လုကျိုးက အတွေးနစ်နေစဉ် လရောင်ဆွတ်နန်းတော်မှ အမျိုးသမီးကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသည် မဟာခန်းမဆောင်ထဲသို့ ဝင်လာ၏။

“မျှော် မျှော်နန်းသခင် တောင်ခြေက မဟူရာစစ်သည်တော်တွေက ရန်စနေပြီး ထွက်သွားဖို့ ငြင်းဆန်နေပါတယ်”

ဖန်းရှုဝမ်သည် သူတို့၏ခေါင်းဆောင်ဖြစ်ပြီး အဖမ်းခံထားရသောကြောင့် မဟူရာစစ်သည်တော်များ ထွက်သွားရန် ငြင်းဆန်တာက သဘာဝကျသည်။ လုကျိုးက နန်းတော်နှင့် သူတို့၏ အဆက်အသွယ်ကို တွေးမိပြီးနောက် အေးအေးဆေးဆေးပြောလိုက်တော့၏။

“ဖန်းရှုဝမ်က မိစ္ဆာဝေဟင်မျှော်နန်းထဲမှာ နေနေတာ။ ဒီမှာ ကိစ္စမရှိတဲ့သူတွေ ထွက်သွားဖို့ ပြောလိုက်” သူက နေ ဟူသော စကားကို အသုံးပြုပြီး ဖန်းရှုဝမ် အသက်ရှင်နေသေးကြောင်း ထိုလူများကို ပြောပြလိုက်တော့သည်။

အမျိုးသမီးကျင့်ကြံသူက လုကျိုးကို ကြောက်ရွံ့စွာကြည့်ပြီးနောက် မေးလိုက်သည်။

“ဒါ ဒါပေမဲ့ သူတို့က ထွက်သွားဖို့ငြင်းရင်ကော”

“မင်ရှစ်ရင်ကို လွှဲထားလိုက်”

“နားလည်ပါပြီ။ ဒီအကြောင်း စတုတ္ထသခင်လေးဆီအကြောင်းကြားလိုက်ပါ့မယ်”

ရွှေနန်းဥယျာဉ်တောင်ခြေ၌ အရံအတားရှေ့တွင် အရင်အတိုင်းရှိ မီတာရာချီအကွာ၌ ဖြစ်သည်။

မဟူရာစစ်သည်တော် ဆယ့်နှစ်ယောက်ခန့်က မိစ္ဆာဝေဟင်မျှော်နန်းကို မျှော်ကြည့်နေကြ၏။ အရံအတားကြောင့် သူတို့သည် ဒေါသတကြီး ခြေဆောင့်ရုံသာ တတ်နိုင်၏။

တောအုပ် တစ်နေရာတွင် ကျက်သရေရှိသော လူတစ်ဦးက အစိမ်းရောင်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ထားလျက် ထိုအရာကို တိတ်တဆိတ်လေ့လာနေ၏။

အစိမ်းရောင်ဝတ်ရုံဖြင့် အမျိုးသားနောက်၌ အနက်ရောင်ဝတ်ရုံဖြင့်လူတစ်ဦးရှိနေသည်။ အနက်ရောင်ဝတ်စုံ နှင့်လူက တလေးတစားမေးလိုက်တော့၏။

“ချန်ပေ့ အဲဒီလူတွေကို ကျွန်တော်တို့ တိုက်ခိုက်မှာလား”

…

အခန်း (၉၀) ရှစ်ရှိုး သက်ညှာပေးပါ

အစိမ်းဝတ် ဓားသမားက သူ့နောက်တွင် ရပ်နေသည့် အနက်ဝတ် အမျိုးသားကို လှည့်မကြည့်ပေ။ သူ့မျက်နှာအထက် အပြုံးတစ်ပွင့် ဖြစ်တည်လာပြီးနောက် “မင်းတို့ဂိုဏ်းချုပ်ကို ပြောလိုက် ဒီနေ့ ငါ လူသတ်ဖို့ ရည်ရွယ်ချက် မရှိဘူးလို့ … သူ့ကို အားနာတယ်လို့ ပြောလိုက် ”

အကြောင်းအရင်းတချို့ကြောင့် အနက်ဝတ် အမျိုးသားက “ အားနာတယ်” ဆိုသော စကားကို ကြားလိုက်သည့်အချိန် နောက်ဆုတ်လိုက်မိသည်။ သူက နေရခက်စွာ ပြန်ဖြေလိုက်၏။

“ ချန်ပေ့က အရင်တစ်ခါ ဓားရူးကို သတ်ခဲ့တယ်လေ။ နောက်ပစ်မှတ်ကရော ဘယ်သူလဲ ”

အစိမ်းဝတ် ဓားသမားက အနက်ဝတ် အမျိုးသားအား ဘေးတိုက်ကြည့်လိုက်သောကြောင့် အနက်ဝတ် အမျိုးသားက နောက်ပိုဆုတ်သွားလိုက်သည်။ သူက အတော်လေး ကြောက်လန့်နေပြီး အစိမ်းဝတ် ဓားသမားက သူ့ကို နောက်ပစ်မှတ်ဖြစ်ကြောင်း ပြောမည်ကို ထိတ်လန့်နေမိသည်။

“စိတ်မပူပါနဲ့။ ငါက အမြဲတမ်း ယဉ်ကျေးပြီး ညင်သာတဲ့လူပါ။ မင်းတို့ဂိုဏ်းချုပ်လည်း ကောင်းကောင်း သိပါတယ်” အစိမ်းဝတ် ဓားသမားက မပြောင်းမလဲ ပြောလိုက်သည်။

“အာ့ … ချန်ပေ့ရဲ့ အားကောင်းကောင်း အငွေ့အသက်ကြောင့် ဖိအားဖြစ်သွားရုံပါ။ ချန်ပေ့ စိတ်ထဲမထားဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ် ” ထိုအချိန် အနက်ဝတ် အမျိုးသား၏ ဒူးတို့က တုန်တုန်ယင်ယင် ဖြစ်နေရှာသည်။

“ကိစ္စမရှိပါဘူး” အစိမ်းဝတ် ဓားသမားက ညင်ညင်သာသာ ပြောလိုက်သည်။

“ ဒီရက်ပိုင်း သတင်းပို့ပေးတာ ကျေးဇူးပဲ ”

အနက်ဝတ် အမျိုးသားက သူ့ဘာသာ သက်ပြင်းချလိုက်ရင်း မျက်နှာပေါ်မှ ချွေးများကို သုတ်လိုက်သည်။

အစိမ်းဝတ် ဓားသမားက ဆက်ပြောလိုက်သည်။

“ တကယ်လို့ မင်းကို သတ်ဖို့ ကြံထားရင် အရင်ဆုံး အသိပေးမှာပါ … ရောင်းရင်း ”

သူက “ရောင်းရင်း” ဆိုသော စကားကို ထပ်မပြောခင် တမင်ရပ်လိုက်သေး၏။

“…” အနက်ဝတ် အမျိုးသားက ငိုချင်လုနီးပါး ဖြစ်နေလေပြီ။

‘ မသတ်ခင် သတ်ဖို့ကြံထားတဲ့ အကြောင်း ပြောပြမှာပေါ့လေ’

သူက ဘာမှဆက်မမေးရဲတော့ဘဲ တိတ်တဆိတ်သာ နောက်၌ ရပ်နေလိုက်သည်။

အစိမ်းဝတ် ဓားသမားက မဟူရာစစ်သည်တော်များကို ထပ်လေ့လာနေလေသည်။ သူက ခေါင်းခါပြီး သက်ပြင်းချကာ

“ဖန်းရှုဝမ် … မဟူရာစစ်သည်တော်ရဲ့ခေါင်းဆောင်က ဒီနေရာ ရောက်နေတာ နေ့တစ်ဝက်လောက်ရှိပြီ။ သူ ပြန်ထွက်လာနိုင်ပါ့မလား ”

“ချန်... ချန်ပေ့ ထပ်မစောင့်တော့ဘူးလား ”

“ပျင်းဖို့ကောင်းတယ်” အစိမ်းဝတ် ဓားသမားက လှည့်ထွက်သွားလိုက်သည်။ တောအုပ်ထဲ မီတာတစ်ရာလောက် လျှောက်လှမ်းပြီးနောက် လေထဲ ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

အနက်ဝတ် အမျိုးသားက ခြေမခိုင်တော့ဘဲ လဲကျလုမတတ် ဖြစ်သွားလေသည်။ သူက သက်ပြင်းအရှည်ကြီး ချလိုက်မိ၏။

‘ ဒီတာဝန်က ငါ့အဆုံးသတ်ပဲ’

သူက တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းလိုက်ပြီးနောက် မဟူရာစစ်သည်တော်များကို ဆက်ကြည့်နေလိုက်သည်။ ထိုစဉ် သူက အကာအရံမှ ပျံထွက်လာသူကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူက မရပ်ခင် မဟူရာစစ်သည်တော်များကို ဝေ့ပတ်ကြည့်နေသေးသည်။

“မိစ္ဆာဝေဟင်မျှော်နန်းရဲ့ မင်ရှစ်ရင်လား ”

မဟူရာစစ်သည်တော်များက မည်မျှလေ့ကျင့်ထားစေကာမူ မင်ရှစ်ရင်၏ ကြောက်ခမန်းလိလိ အငွေ့အသက်အောက်တွင် နောက်ဆုတ်ရုံမှအပ ရွေးချယ်စရာမရှိပေ။ အဆုံးသတ်၌ သူတို့က ရွှေနန်းဥယျာဉ်တောင်မှ ကူကယ်ရာမဲ့စွာ ထွက်သွားရတော့သည်။

အနက်ဝတ် အမျိုးသားက ခေါင်းတညိတ်ညိတ်ဖြင့် သူ့ဘာသာ ရေရွတ်လိုက်ပြီးနောက်

“ချန်ပေ့ဓားနတ်ဆိုး ထွက်သွားတာ မဆန်းတော့ပါဘူး။ ပွင့်ချပ်ရှစ်လွှာ စိတ်ဝိညာဉ်သဏ္ဌာန်ပိုင်ရှင် ဖန်းရှုဝမ်တောင် မိစ္ဆာဝေဟင်မျှော်နန်းနဲ့ ရင်ဆိုင်ရတဲ့အခါ ဘာမှမတတ်နိုင်ပဲကိုး … မိစ္ဆာအိုကြီးက တကယ်အားကောင်းတာပဲ ”

သူ တောအုပ်ထဲမှ ထွက်သွားဖို့ အချိန်သိပ်မကြာလိုက်ပေ။

………….…

မိစ္ဆာဝေဟင်မျှော်နန်း

လုကျိုးက စနစ်မှ ကုသိုလ်ရမှတ်များကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူ့တွင် အမှတ်ပေါင်း ၂၂၁၀ ကျန်ရှိနေသေး၏။ ဖန်းရှုဝမ်ကို ဖမ်းဆီးနိုင်သည့် ဆုလာဘ်မှာ နတ်ဝိညာဉ် ဝဋ်ကြွေးချေနယ်ပယ်အဆင့် တစ်ဦးကို သတ်တာထက် အမှတ်များစွာ ပိုနည်းသည်။

‘ကံကောင်းမှတ် ငါးမှတ်ပဲ ရှိတယ် .. အရင်တစ်ခါ ကံစမ်းမဲ နှစ်ကြိမ် စမ်းတာတောင် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်နဲ့ ဆိုးရွားလွန်းတယ် ဆိုတာပဲ ပေါက်တယ်’

လုကျိုးက ခဏတာစဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် ‘ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်စမ်းကြည့်ရမလား … တတိယအကြိမ်ဆိုတော့ ကံများကောင်းမလား ’

“ကံစမ်းမဲ … တင်း … ဒီကံစမ်းမဲက အမှတ် ၅၀ ကုန်ကျပါမယ်။ ကံစမ်းပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကံကောင်းမှတ် တစ်မှတ် ရရှိပါတယ် ”

လုကျိုးက ခေါင်းခါလိုက်မိသည်။ သူက နောက်ထပ် ကံစမ်းကြည့်ဖို့ စိတ်ပြင်းပြမှုကို ချိုးနှိမ်ထားရသည်။

‘ဒါက လက်နက်သန့်စင်တာနဲ့ အတူတူပဲ။ စိတ်ရှည်ရှည်နဲ့ အခွင့်ကောင်းကို စောင့်ရမယ် … စိတ်လွတ်လိုက်လို့ မဖြစ်ဘူး ’

နာမည်။ ။ လုကျိုး

မျိုးနွယ်။ ။ လူသား

ကျင့်ကြံဆင့်။ ။ ဗြဟ္မာပင်လယ် ချီသွေးကြောရှစ်ခုအဆင့်

ကုသိုလ် အမှတ်။ ။ ၂၁၆၀ မှတ်

စိတ်ဝိညာဉ် သဏ္ဍာန်။ ။ ခွန်အားလေးချိုးတစ်ချိုး

ကျန်ရှိသက်တမ်း၊ ။ ၅၈၀၁ ရက်

အသုံးပစ္စည်း။ ။ အသေရိုက်ချက် တစ်ကတ်၊ ပြစ်ချက်မဲ့ကတ် နှစ်ကတ်၊ အတိုက်အခိုက် ဒဏ်ပြင်းကာကွယ်ကတ်( အလိုအလျောက်သုံး) ခုနှစ်ကတ်၊ မှော်နတ်ခြင်္သေ့၊ ပိအန်း

လက်နက်။ ။ အမည်မဲ့၊ မာယာကျော့ကွင်း (ပိုင်ရှင် - ယဲ့ထျန်းရှင်း။ အသုံးမပြုခင် ပြန်လည်သန့်စင်ရန် လိုအပ်)

ကျင့်ကြံခြင်း နည်းစနစ်။ ။ ကောင်းကင်ကျမ်း ပေလွှာသုံးမျိုး

“ စွမ်းအင်ငါးမျိုး စကြဝဠာ စိတ်ဝိညာဉ်သဏ္ဌာန်က ကုသိုလ်ရမှတ် ရှစ်ထောင်တောင် ကုန်မှာပဲ ..” လုကျိုးက သူ့ဘာသာ မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ရေရွတ်လိုက်သည်။ သူက ဖန်းရှုဝမ်နှင့် အခြားလူများကို သတ်လျင်ပင် အမှတ်လုံလောက်မည်ဟု မထင်ပေ။

သူက သက်ပြင်းချလိုက်ရင်း ‘ဒါက စွမ်းအင်ငါးမျိုး စကြဝဠာ စိတ်ဝိညာဉ်သဏ္ဌာန်ပဲလေ၊ ခြောက်သွယ်ပေါင်းစည်းတြိမျဉ်း၊ ခုနစ်စင်ကြယ်ဝိညာဉ်နဲ့ နည်းရှစ်သွယ်ဆက်နွယ်ခြင်းတွေကလည်း စွမ်းအင်ငါးမျိုး စကြဝဠာထက် ဈေးချိုမှာတော့ မဟုတ်ဘူး ’

လုကျိုးက လက်ဝေ့လိုက်သည်နှင့် စနစ်က ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ဤအရာကို ရှက်ရွံ့နေစရာ မလိုပေ။ သူက နှစ်တစ်သန်းလောက် နေထိုင်ခဲ့သည့် ကျိထျန်းတောက်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လုမိနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။

‘အလောကြီးလွန်းလျှင် ဘယ်အရာမှ ကောင်းကျိုးမရှိပေ’

ထိုစဉ် မင်ရှစ်ရင်က ခန်းမအတွင်း ပြေးဝင်လာကာ ပြောလိုက်သည်။

“ ရှစ်စွင်း … သုံ့ပန်းတွေကို ဖမ်းထားလိုက်ပါပြီ။ ပြဿနာ မရှိတော့ပါဘူး”

သူက လုကျိုးသည် အတွေးနက်နေကြောင်း မြင်လိုက်သည့်အခါ မြန်မြန် ဦးညွတ်လိုက်ပြီး လုကျိုးအား မြှောက်ပင့်နေဖို့ ကြိုးစားနေသည်။

လုကျိုးက အသားကျနေသည့်အလား ဘာမှထူးထူးဆန်းဆန်း မခံစားမိပေ။ သူ ဂရုစိုက်မိသလောက် မင်ရှစ်ရင် သူ့အား ထာဝရမြှောက်ပင့်နေမည်သာ ဖြစ်၏။

‘ဒီကောင်လေးကို ဟယ်ရှန်းများ ဝင်ပူးထားလား မသိဘူး ’

“ ဘာကိစ္စလဲ ” လုကျိုးက မပြောင်းမလဲ မေးလိုက်သည်။

“ရှစ်စွင်း … ဖန်းရှုဝမ်က ယွီလုံရွာရဲ့ အဖြစ်အပျက်နောက်ကွယ်က ကြိုးကိုင်သူကို ထုတ်ဖော်ဖို့ ငြင်းဆန်နေပါသေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် အကြံပြုချင်တာက … ” မင်ရှစ်ရင်က အပြုံးတစ်ချက်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

လုကျိုးက ပြောလိုက်သည် “ဖန်းရှုဝမ်က မဟူရာစစ်သည်တော်ရဲ့ ခေါင်းဆောင်လေ။ သူက အဲဒီနေရာအထိ ရောက်နိုင်မှတော့ မင်း နှိပ်စက်တာက သူ့ကို ဖွင့်ဟပြောစေဖို့ လုံလောက်မယ်များ ထင်နေလား ”

“တကယ်လို့ သူ ထုတ်မပြောခဲ့ရင် ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ …” မင်ရှစ်ရင်က စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာ မေးလိုက်သည်။

“အလျင်မလိုဘူး” လုကျိုးက ဖြည်းဖြည်းချင်း ထရပ်လိုက်သည်။ သူက လက်နောက်ပစ်လျက် လှေကားမှ ဆင်းလာပြီး ဆက်ပြောလိုက်သည်။

“နောက်ကွယ်က လူက ဖန်းရှုဝမ်ရဲ့အကြောင်းကို သိနေပြီး ထိန်းချုပ်ထားတာပဲ ဖြစ်ရမယ် ”

မင်ရှစ်ရင်က မဝံ့မရဲ ပြောလိုက်သည် “ ရှစ်စွင်း … နန်း … နန်းတော်နဲ့ ထိပ်တိုက်တွေ့ဖို့ ပြင်နေတာလား ”

လုကျိုး၏ အမူအရာက တည်ငြိမ်နေသည်။ သူက မေးခွန်းကို ပြန်မဖြေပေ။ လက်ရှိတွင် သူ့အတွက် နန်းတော်မှ သတင်းရယူပေးနိုင်သည့် တစ်ဦးတည်းသောလူမှာ ကျန်းအိုက်ကျန့်သာ ဖြစ်၏။ သို့သော်လည်း ဤသည်မှာ ကျန်းအိုက်ကျန့် နန်းတော်မှ ထွက်မလာခင်အထိ ဖြစ်၏။ သူ နန်းတော်မှ ထွက်လာပြီးနောက် နန်းတော်မှ သတင်းများ ရယူဖို့ သိပ်မလွယ်လှပေ။ ထို့အပြင် ဤကိစ္စမှာ တင်းတင်းကျပ်ကျပ် တားဆီးပိတ်ပင်ထားသော လျှို့ဝှက်ချက် ဖြစ်နေသေးသည်။

လုကျိုးစိတ်ထဲ ရုတ်ချည်း အတွေးတစ်ခု စဉ်းစားမိသွားသည်။

‘ တကယ်လို့ နန်းတော်က ငါတို့ မိစ္ဆာဝေဟင်မျှော်နန်းနဲ့ မဟူရာစစ်သည်တော်ကို နယ်ရုပ်အဖြစ် အသုံးချလိုက်တာဆိုရင်ရော …’

ထိုအကြောင်းကို တွေးမိပြီး သူက ခေါ်လိုက်သည်။

“မင်ရှစ်ရင် ”

“ ဟုတ် ရှစ်စွင်း ”

“ ဖန်းရှုဝမ်နဲ့ ညှိနှိုင်းဖို့ မင်းဆီ အပ်ထားလိုက်မယ် ” လုကျိုးက လက်ဝေ့ကာ ပြောလိုက်သည်။

မင်ရှစ်ရင်က လေးလေးစားစား ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

“ ဟုတ် ရှစ်စွင်း … ကျွန်တော် ဒီလူကို သေချာစစ်ဆေးပြီးတော့ နောက်ကွယ်ကလူကို သေချာပေါက် တတ်နိုင်သမျှ မြန်မြန် ဖော်ထုတ်ပါ့မယ်”

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူက ခဏတာရပ်လိုက်ပြီးမှ ဆက်ပြောလိုက်သည်။

“ ရှစ်စွင်း … ဖန်းရှုဝမ်က အားကောင်းတယ်လေ။ ကျွန်တော်တို့ ဖမ်းထားတဲ့ အမှောင်စစ်သည်တော် နှစ်ယောက်ကလည်း ပညာရှင်တွေပဲ …. ကျွန်တော်က နတ်ဝိညာဉ် ဝဋ်ကြွေးချေနယ်ပယ်အဆင့်ကို ရောက်ခါစဆိုပေမဲ့ သင့်တော်တဲ့ လက်နက် မရှိသေးဘူး။ ရှစ်စွင်း … ”

“ ထွက်သွားတော့ ”

“ ဟုတ် ရှစ်စွင်း” မင်ရှစ်ရင်က စကားကို ဆက်မပြောတော့ဘဲ မျိုသိပ်လိုက်ကာ မျှော်နန်းဆောင်မှ ထွက်သွားလိုက်သည်။ သူ့မျက်နှာအထက် ခါးသက်သက် အမူအရာ ပေါ်လာလေ၏။

‘ ကြည့်ရတာ ငါ လိုချင်တဲ့ လက်နက်ရဖို့ ငါ့အောင်မြင်မှုတွေက လိုက်ဖက်ညီနေရမယ်လေ’

သူက ဓားကျိုးလေးကို တွေးမိသွားသည့်အခါ နှလုံးနာလာမိသည်။

“ လောင်စစ် ”

“ ဘယ်သူလဲ ” မင်ရှစ်ရင်က စိတ်အခြေအနေ မကောင်းသည့်အတွက် စိတ်တိုတိုဖြင့် မေးလိုက်သည်။

တွမ့်မူရှန်းက နယ်ရှင်လှံဖြင့် ပေါ်လာလေသည်။

“လောင်စစ် … ငါ့နယ်ရှင်လှံကို ကြည့်စမ်းပါဦး။ ငါနဲ့ တစ်ပွဲလောက် လက်ရည်စမ်းရအောင် ”

“ စန်းရှစ်ရှိုးလား … ကျွန်တော် လုပ်စရာလေး ရှိသေးတယ် … ”

“ မရဘူး။ မိစ္ဆာဝေဟင်မျှော်နန်းမှာ မင်းတစ်ယောက်တည်းကပဲ ငါနဲ့ လက်ရည်စမ်းနိုင်မှာ။ ဖန်ကျုံးနဲ့ ကျိုးကျစ်ဖုန်းတို့က မလုံလောက်ဘူး။ သူတို့ဆီကနေ အကြောင်းပြချက်ကောင်းကောင်းတောင် မရခဲ့ဘူး ” တွမ့်မူရှန်းက လျှောက်လာကာ မင်ရှစ်ရင် ပခုံးကို ပုတ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

မင်ရှစ်ရင်က ဘယ်ညာကြည့်လိုက်ပြီးနောက် “ ရှစ်စွင်းက ဒီနေ့ ကျွန်တော်ကို ယွီလုံရွာနဲ့ ဆက်စပ်တဲ့ ကိစ္စနဲ့ ပတ်သတ်ပြီး ဖန်းရှုဝမ်ကို စစ်ဆေးဖို့ ပြောထားတယ်။ ရှစ်ရှိုး ရှစ်မေ့နဲ့ လက်ရည်စမ်းလိုက်လေ ”

နတ်ဆိုးအလား ရှောင်ယွမ်အာလေးက လေပေါ်မှ သူတို့ခေါင်းအထက်ရှိ သစ်ကိုင်းပေါ် ရောက်လာသည်။

“ ရှစ်ရှိုးတို့ နှစ်ယောက် ညီမကို အနိုင်ကျင့်နေပါတယ်လို့ ရှစ်စွင်းဆီ သွားပြောလိုက်မယ် ”

သူမစကားအဆုံးတွင် တန်းထွက်သွားလေသည်။

“ …” တွမ့်မူရှန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ သူက သက်ပြင်းချကာ “ မင်း ဖန်းရှုဝမ်ကို နောက်မှ စစ်ဆေးလေကွာ။ ဒါက သိပ်မကြာပါဘူး …”

သူက မင်ရှစ်ရင်၏ ပခုံးကို ပုတ်လိုက်ပြန်သည်။

“ ရှစ် … ရှစ်ရှိုး သက် သက်ညှာပေးပါ ”

...