အခန်း (၈၅-၈၇)

အခန်း (၈၅) တပည့်က ကြမ်းတမ်း

ကျန်သည့်သူများက စိတ်ဝိညာဉ်သဏ္ဌာန်လေးခုကို အထိတ်တလ န့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သို့သော် လုကျိုးကမူ မအံ့ဩခဲ့ပေ။

ပေနတ်လွှာ၏ထိပ်တွင်ရောက်ခဲ့ဖူးသော မဟူရာစစ်သည်တော်များ၏ မဟာခေါင်းဆောင်က လှည့်ကွက် အချို့ရှိတာ သဘာဝကျပေသည်။ သူသည် ဤနေရာသို့လာရန်အတွက် လုံလောက်အောင် ရဲတင်းလွန်း နေသည်ဖြစ်သောကြောင့် သူနှင့် သူ့လူများ၏ ခွန်အားကို ယုံကြည်ချက်ရှိသည်ဟု ဆိုလိုတာပဲဖြစ်သည်။ မဟူရာစစ်သည်တော်လေးဦးက နတ်ဝိညာဉ်ဝဋ်ကြွေးချေနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူများဖြစ်ကြပေ၏။

ဖန်းရှုဝမ်က လက်နောက်ပစ်လျက် ပြောလိုက်တော့သည်။

“ကျုပ်ရဲ့စကားအတိုင်းပဲ။ ကျုပ်က မိစ္ဆာဝေဟင် မျှော်နန်းနဲ့ ရန်သူဖြစ်လိုစိတ်မရှိဘူး”

သူ၏ စကားများက နားထောင်သူများ၏နားထဲ ကျွီခနဲ မြည်သွား တော့သည်။ ယင်းက နောက်သို့တစ်လှမ်းဆုတ်ရန်အတွက် ဥပမာကောင်းတစ်ခုသာဖြစ်ပေ၏။ သူက မိစ္ဆာဝေဟင်မျှော်နန်းကို မဆန့်ကျင်ချင်ဟု ဆက်တိုက်ပြောနေသော်ငြား သူ့အပြုအမူက စကားများနှင့် ဆန့်ကျင်ဖက်ဖြစ်နေသည်။

မိစ္ဆာဝေဟင်မျှော်နန်း၏ သစ္စာဖောက် ယဲ့ထျန်းရှင်းကတောင် ဖန်းရှုဝမ်၏စကားကို ကြားသည့်အချိန်တွင် ဒေါသထွက်သွားတော့သည်။

ထိုစဉ် လုကျိုးက သူ၏ရွေးချယ်မှုကို တွေးနေခဲ့သည်။ ရှောင်ယွမ်အာက နတ်ဝိညာဉ်ဝဋ်ကြွေးချေနယ်ပယ် ပညာရှင်လေးဦးကို ဘာမှလုပ်နိုင်မှာမဟုတ်ပေ။ မင်ရှစ်ရင်နှင့် တွမ့်မူရှန်းက စစ်သည်တော်တစ်ဦးစီကို ဖြေရှင်းနိုင်ပေ၏။ ကျန်ရှိသည့် စစ်သည်တော်နှစ်ဦးနှင့် ကျင့်ကြံဆင့်နက်နဲသော မဟူရာစစ်သည်တော်များ၏ ခေါင်းဆောင် ဖန်းရှုဝမ်က သူနှင့်အတူ ကျန်ရစ်မည်။ သူက ဖန်းရှုဝမ်ကို ချက်ချင်းဖယ်ရှားရန်အတွက် အသေရိုက်ချက်ကတ်ကို အသုံးပြုနိုင်သည်။ သို့သော် ယွီလုံရွာ အဖြစ်အပျက်နောက်ကွယ်ရှိ ကြိုးကိုင် ချယ်လှယ်သူ အမှန်ကို သူရှာမတွေ့သေးပေ။ ထို့အပြင် သူက ဖန်းရှုဝမ်ကို တိုက်ခိုက်လျှင် ကျန်ရှိသည့် အသုံးပစ္စည်းကတ်များက စစ်သည်တော်လေးဦးကို ဖြေရှင်းရန် လုံလောက်မှာ မဟုတ်ပေ။ သူက အသေရိုက်ချက်ကတ်များ ပိုမိုရရှိရန်အတွက် ကုသိုလ်အမှတ်များ အသုံးပြုနိုင်သော်ငြား သူသည် ကုသိုလ်အမှတ်များကို သိမ်းထားချင်သည်။ ဆိုရလျှင် ကုသိုလ်အမှတ်များက ရရှိရန် ခက်ခဲပေ၏။

လုကျိုးက အတွေးနက်နေစဉ် မဟူရာစစ်သည်တော်လေးဦးထဲမှ တစ်ဦးက မင်ရှစ်ရင်ကို စတင်ရန်စတော့သည်။ “မင်းက ငါတို့လူကို သတ်ခဲ့တယ်ဆိုမှတော့ အယားပြေအောင် မင်းနဲ့ တိုက်ခိုက်ပေးရမှာပေါ့”

မင်ရှစ်ရင်သည် လတ်တလောကမှ နတ်ဝိညာဉ်ဝဋ်ကြွေးချေနယ်ပယ်သို့ အဆင့်တက်ခဲ့တာဖြစ်၏။ သူသည် ထိုစကားကြောင့် အနည်းငယ် ကပျာကသီဖြစ်သွားကာ အနောက်သို့ အနည်းငယ်ဆုတ်လိုက်မိ၏။ သူ၏ ခြေဖျားထိပ်က မြေပြင်ကို ထိသွားပြီးနောက် ထောင့်ဖက်သို့ အနောက်ပြန်ခုန်လိုက်တော့၏။

ထိုမဟူရာစစ်သည်တော်များက အင်မတန် ယုံကြည်ချက်ရှိနေ၏။ သူသည် မင်ရှစ်ရင်ကို သူ့ဖာသာသူ အနိုင်ယူရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သည်။

“နောက်ဆုတ်ကြ။ ငါတို့ မဟူရာစစ်သည်တွေက အရေအတွက်နဲ့ ခွန်အားပြစရာမလိုဘူး”

မဟူရာစစ်သည်တော်များက ထိုဖြစ်ရပ်ကြောင့် ကျေနပ်နေကြသည်။ ထို့အပြင် နှစ်ယောက်တိုက်ခိုက်မှုက ကြမ်းတမ်းမည်ဖြစ်ရာ ခန်းမထဲမှ ထွက်သွားပြီး မလှမ်းမကမ်း၌ ဆက်လက်တိုက်ခိုက်နေတော့၏။

လုကျိုးကလည်းတွေးမိသည်။ မင်ရှစ်ရင်၏ စိတ်ဝိညာဉ်သဏ္ဌာန်က ပွင့်ချပ်မရှိသေးသော်ငြား သူသည် နတ်ဝိညာဉ်ဝဋ်ကြွေးချေနယ်ပယ်သို့ အဆင့်မတက်ခင်က ကာလကြာညောင်းစွာ ဖိနှိပ်ထားခဲ့တာပဲဖြစ်၏။ တွမ့်မူရှန်းနည်းတူ မင်ရှစ်ရင်က ပြင်ဆင်ထားပြီးသားဟူ၌ သတ်မှတ်နိုင်ပေသည်။ ထို့အပြင် ဤကဲ့သို့ တိုက်ပွဲများက သူတို့၏ ကြီးပြင်းမှုကို ကူညီပေးနိုင်သည်။ မင်ရှစ်ရင်၏ပညာဖြင့် သူက ရန်သူကို အနိုင်မယူနိုင်ခဲ့လျှင်တောင် သေချာပေါက်လွတ်အောင် ထွက်ပြေးနိုင်ပေသည်။ မင်ရှစ်ရင်၏ လုံခြုံဘေးကင်းမှုကို သူစိုးရိမ်ပူပန်နေစရာ မလိုပေ။

တစ်ဖက်တွင်မူ တွမ့်မူရှန်းက ကွဲပြားခြားနားစွာ တုန့်ပြန်ပေ၏။ သူက လေးနက်စွာပြောလိုက်သည်။

“တစ်ယောက်ကမလုံလောက်ဘူး။ မင်းတို့နှစ်ယောက်လုံး ငါ့ဆီ တစ်ပြိုင်နက်တည်းတိုက်ခိုက်ကြ”

သူက နယ်ရှင်လှံကို ဝှေ့ယမ်းပြီးနောက် ချိန်းကြိုးများက ကျယ်လောင်စွာပေါ်မြည်လာတော့သည်။

ဖန်းရှုဝမ်က တွမ့်မူရှန်းကို အနည်းငယ်လှည့်ကြည့်လိုက်၏။ “ကောင်းကင်အဆင့်လက်နက်လား”

နယ်ရှင်လှံ ကောင်းကင်အဆင့်လက်နက် နယ်ရှင်လှံက တွမ့်မူရှန်း၏လက်ထဲတွင် ခမ်းနားထည်ဝါ နေပေသည်။ လှံထိပ်မှ လှံရင်းအထိ ရစ်ခွေနေသော နဂါးကရှိနေပေ၏။ တွမ့်မူရှန်းသည် နဂါးအမြီးနှင့် ခေါင်းကို ဆုပ်ကိုင်ထားလျက် လှံကို လှုပ်ခါလိုက်သည်။ အစွမ်းထက်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ကနဦးချီများက နယ်ရှင်လှံထဲမှ ချက်ခြင်းထွက်ပေါ်လာ၏။ သူက ရန်သူများကို စဉ်းစားရန်အချိန်မပေးဘဲ သတိမပေးဘဲဖြင့် မဟူရာစစ်သည်တော်များထဲမှ တစ်ဦးဆီသို့ တဟုန်ထိုးဝင်သွားလိုက်တော့သည်။ မဟူရာစစ်သည်တော်က သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်သဏ္ဌာန်ကို လှုပ်ရှားပြီး တွမ့်မူရှန်း၏ ထိုးနှက်ချက်ကို တန်ပြန်တိုက်ခိုက်လိုက်တော့သည်။

သို့သော် ကောင်းကင်အဆင့်လက်နက်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူနှင့် ကောင်းကင်အဆင့်လက်နက်ကို မပိုင်ဆိုင်ထားသူကြား ကွာဟချက်က အတော်ကြီးမားပေသည်။ ယင်းက ကျင့်ကြံခြင်းလောကထဲရှိ အခြေခံဗဟုသုတဖြစ်၏။ ကောင်းကင်အဆင့်လက်နက်မှ စွမ်းအင်သည် တွမ့်မူရှန်း၏ ခွန်အားကို အတော်တိုးတက်စေသည်။ ကျွမ်းကျင်သည့် လက်နက်အသုံးပြုသူသည် ကောင်းကင်အဆင့်လက်နက်ဖြင့် သူ၏စိတ်ဝိညာဉ်သဏ္ဌာန်၌ အဆင့်ချိုးဖြတ်တက်မှုကိုလည်း ရရှိနိုင်သည်။ သို့သော် စိတ်ဝိညာဉ်သဏ္ဌာန်မရှိဘဲ နတ်ဝိညာဉ်ဝဋ်ကြွေးချေနယ်ပယ်မှ တပန်းသာမှုက ပြီးဆုံးသွားပေလိမ့်မည်။

ဘန်း ဘန်း ဘန်း

တွမ့်မူရှန်းက နယ်ရှင်လှံကို အညှာအတာမရှိထိုးသွင်းလိုက်၏။ ထိုစဉ်လှံက နဂါးတစ်ကောင်ပမာ ဖြစ်နေတော့သည်။ သူ၏ပြိုင်ဘက်ကို လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းရှိပုံပေါ်နေပေ၏။ သူက ပိုမိုပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်နေပြီး တိုက်ပွဲကို ဆွဲထားနိုင်သည်။ သူနှင့်သူ့ပြိုင်ဘက်က မဟာခန်းမအပြင်ဖက်၌ တိုက်ခိုက်ရန် သိပ်မကြာလိုက်ပေ။

“ငါသွားမယ်” တတိယမြောက် မဟူရာစစ်သည်တော်က တစ်စုံတစ်ခုလွဲချော်နေသည်ကို ခံစားမိပြီး တိုက်ပွဲထဲဝင်ရန် ချက်ချင်းဆုံးဖြတ်ကာ နှစ်ယောက်တစ်ယောက်ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်တော့၏။ ကောင်းကင် အဆင့်လက်နက်ဖြင့် တွမ့်မူရှန်းသည် ပွင့်ချပ်နှစ်လွှာစိတ်ဝိညာဉ်သဏ္ဌာန်နှင့် ပွင့်ချပ်သုံးလွှာ စိတ်ဝိညာဉ်သဏ္ဌာန်ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရင်ဆိုင်နိုင်စွမ်းရှိ၏။ သူ၏ရန်သူကို အစောတည်းက ရက်ရက်စက်စက် တိုက်ခိုက်နေသည်။ သို့သော် နောက်ထပ်ပြိုင်ဘက်တစ်ဦးဝင်လာသည့် အချိန်တွင် သူ့ပေါ်ရှိဖိအားက တိုးလာတော့၏။

မဟူရာစစ်သည်တော်နှစ်ဦးအတူပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ပြီး တွမ့်မူရှန်းဆီသို့စွမ်းအားလှိုင်းများ ပို့ဆောင်တော့ သည်။

တွမ့်မူရှန်းသည် သူ့ရှေ့၌ နယ်ရှင်လှံကို မြှောက်ပြီး ချိန်းကြိုးများထဲတွင် ယင်းကို ရစ်ပတ်လိုက်တော့သည်။

ဘန်း

တွမ့်မူရှန်းက မြန်မြန်ဆန်ဆန်နောက်ဆုတ်ပြီးနောက် မြေပြင်ကို ဖြတ်ကျော်လိုက်၏။ စွမ်းအင်ဖြင့် လွှမ်းခြုံခံထားရကာ သူသည် ရှည်လျားကျဉ်းမြောင်းသော မြောင်းနှစ်ခုကို ဖန်တီးခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ မြေပြင်ကို ဖြတ်သန်းသွားတော့သည်။

ကျန်သည့်သူများက ပါးစပ်အဟောင်းသားဖြစ်နေ၏။ ဆိုရလျှင် တွမ့်မူရှန်းသည် နတ်ဝိညာဉ်ဝဋ်ကြွေးချေ နယ်ပယ်သို့ လတ်တလောမှ အဆင့်တက်လာခဲ့သည့် သူတစ်ဦးနှင့်မတူပေ။ သူက ဤနယ်ပယ်တွင် အချိန်ကြာမြင့်စွာရှိနေခဲ့သည့် သူတစ်ဦးနှင့် ပိုတူ၏။ သူက လှံကို ကျွမ်းကျွမ်းကျင်ကျင် ကိုင်ဆောင်အသုံးပြုနိုင်သည်။ ပူလောင်ခြင်း စက်ကွင်းတစ်ရာရိုက်ချက်နှင့် လှိုင်းအလွှာတစ်ထောင်ကို ထုတ်ဖော်ပြီးနောက် သူ၏နှိုးထမှုအတွင်း၌ လှံပုံရိပ်တစ်ရာကို ချန်ထားရစ်ခဲ့သည်။

ကောင်းကင်အဆင့်လက်နက်တစ်ခု မည်မျှကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းကြောင်း မြင်နိုင်ပေ၏။ ထို့ကြောင့် ကျင့်ကြံသူများစွာသည် ကောင်းကင်အဆင့်လက်နက်ကို လိုချင်စိတ် ပြင်းပြနေကြတာပဲဖြစ်သည်။

ဖန်းရှုဝမ်က လက်ခုပ်တီးပြီး မချီးကျုးဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။

“ကျုပ်ရဲ့ကိုယ်ပိုင်မျက်စိနဲ့သာ မတွေ့ရဘူးဆိုရင် ဘာပွင့်ချပ်မှမရှိတဲ့ မိစ္ဆာဝေဟင်မျှော်နန်းရဲ့တပည့်က ရန်သူနှစ်ယောက်ကို ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်နိုင်လိမ့်မယ်ဆိုတာ ယုံမိမှာမဟုတ်ဘူး”

ထိုစဉ် သူ့ဖက်ရှိကျန်ရှိသော မဟူရာစစ်သည်တော်က ညင်သာစွာပြောလိုက်၏။ “ခေါင်းဆောင် ကျွန်တော် ဝင်တိုက်ခိုက်ချင်ပါတယ်”

ဖန်းရှုဝမ်က လက်တစ်ဖက်မြှောက်လိုက်သော်ငြား ပြန်မပြောချေ။ ထိုအစား တည်ငြိမ်သည့် အမူအရာဖြင့် ရပ်နေသည့် လုကျိုးကို ကြည့်လိုက်တော့၏။

“မဟူရာစစ်သည်တော်လေးယောက်က နတ်ဝိညာဉ်ဝဋ်ကြွေးချေနယ်ပယ်မှာပဲ သူတို့ရဲ့ခွန်အားကို ပြသခဲ့တယ်။ မင်ရှစ်ရင်နဲ့ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်နေတဲ့သူက လောင်တချန်ကျုံးဟယ်ပဲ။ တွမ့်မူရှန်းနဲ့ တိုက်ခိုက်နေတဲ့သူက လောင်အာ့ယွဲ့ကျုံး ပြီးတော့ လောင်စစ် တွမ့်ယန်ဟုတ်ပဲ။ ကျန်ရှိတဲ့စစ်သည်တော်က လောင်စန်းလီချင်း သူ့ရဲ့လေးအတတ်က အင်မတန်တိကျလွန်းတာလေ”

ဖန်းရှုဝမ်က လီချင်း၏ လေးအတတ်ကို တမင်တကာထည့်ပြောခဲ့တာပဲဖြစ်သည်။ တစ်နည်းဆိုရလျှင် လီချင်း ကအနီးကပ် တိုက်ခိုက်ရေးသမားမဟုတ်ပေ။ သူက တိုက်ပွဲတွင် အချိန်မရွေး ဝင်ပါနိုင်၏။

ဖန်းရှုဝမ်က ဆက်ပြောသည်။

“ကောင်းကင်အဆင့်လက်နက်တစ်ခုတွေ့ဖို့ဆိုတာ အင်မတန် ရှားပါးလွန်းတာ။ လီချင်းက ကံမကောင်းဘူး။ သူ့မှာရှိတာက မြေကမ္ဘာအဆင့်ပညာရှင်လေးပဲ။ ဒါပေမယ့် ဒီလေးနဲ့ဆိုရင် သူမြင်နိုင်တဲ့ အကျယ်အဝန်းထဲက အရာအားလုံးကို တစ်ရာ ရာခိုင်နှုန်းထိအောင်ပစ်နိုင်တယ်”

ထိုစဉ် လီချင်း၏ ပညာရှင်လေးက သူ့လက်ထဲသို့ပြန်ဝင်လာတော့သည်။

ဖန်းရှုဝမ်က လုကျိုးရှေ့၌ လက်နှစ်ဖက်ကိုဆုပ်လျက်ပြောလိုက်တော့သည်။ “ကျုပ် ထပ်ပြောမယ်” သို့သော် သူပြောတာ မပြီးသေးခင် မဟာခန်းမအပြင်ဖက်ရှိ ဆူညံသံဖြင့် နှောင့်ယှက်ခံလိုက်ရသည်။ လူတိုင်းက အသံလာရာဖက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြ၏။

ကျိုးကျစ်ဖုန်းက တအံ့တဩပြောလိုက်သည်။

"စိတ်ဝိညာဉ်သဏ္ဌာန်တစ်ခုက ပွင့်ချပ်တွေ ပေါ်ပေါက်နေပြီ”

စိတ်ဝိညာဉ်သဏ္ဌာန်တစ်ခုသည် ပွင့်ချပ်များပေါက်စဉ်၌ ၎င်းက ချက်ချင်းကြီးထွားလာ၏။ ၎င်း၏အမြင့်က အကွာအဝေးကိုလွှမ်းခြုံထားပြီး သတင်းယူမှုအရှိန်အဝါနှင့် ကနဦးချီတို့ကလည်း ဖြာထွက်မှုတိုးလာတော့ သည်။

“တတိယသခင်လေးက တကယ်ပါရမီရှင်ပဲ။ တိုက်ပွဲအလယ်မှာတောင် ပွင့်ချပ်တစ်ချပ်ပေါ်ပေါက်လာတယ်”

ပွင့်ချပ်တစ်ချပ်ဖူးပွင့်ခြင်းက သူ၏ကျင့်ကြံဆင့် ရုတ်ခြည်းတိုးတက်လာခြင်းကို ဆိုလိုပေ၏။ တစ်ချိန်ထဲတွင် သူတို့က တွမ့်မူရှန်း၏ အော်သံကိုကြားလိုက်ရ၏။ နယ်ရှင်လှံက အထက်သို့တက်သွားသည်။ တွမ့်မူရှန်း၏ အဝတ်အစားများဆုတ်ပြဲကုန်ပြီး သူ၏ အရပ်မြင့်မြင့် ကြံခိုင်ကျစ်လျစ်သည့် ကြွက်သားများဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို ထုတ်ဖော်ပြသပြီးဖြစ်နေသည်။ လက်ကိုဆန့်တန်းလိုက်ရာ သူ၏ချိန်းကြိုးများကို တင်းကျပ်အောင် ဆွဲလိုက်သည်။ သူ၏စွမ်းအားတို့က ပတ်ဝန်းကျင်ဆီ ပေါ်ထွက်လာကာ ပွင့်ချပ်တစ်ချပ် ဖူးပွင့်မှုမျိုးရှိသည့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ စွမ်းအားမျိုးဖြစ်ပေသည်။

မဟူရာစစ်သည်တော်များဖြစ်သည့် လောင်အာ့နှင့် လောင်စစ်တို့က နောက်သို့ အနည်းငယ် ဆုတ်သွားရသည်။ နယ်ရှင်လှံက လျှပ်ပြက်သည့်အရှိန်ဖြင့် အောက်သို့ဆင်းလာပြီးနောက် ချိန်းကြိုး၏ လှံထိပ်ဖျားကို ပိုင်းဖြတ်သွားတော့သည်။

ထန်း ထန်း

ချိန်းကြိုးက ပျက်ဆီးသွားခဲ့ချေပြီ။ ထိုစဉ် တွမ့်မူရှန်းက အင်မတန် အန္တရာယ်များသော သားရဲတိရစ္ဆာန် တစ်ကောင်ကဲ့သို့ပင် နယ်ရှင်လှံကို သူ၏ လက်ချည်းဖြင့်ကိုင်ထား၏။ "ငါ့စွမ်းအားကို ခံစားကြည့်လိုက်”

သုံးယောက်က တိုက်ပွဲထဲ ထပ်ရောက်သွားပြန်သည်။ တိုက်ပွဲသည် ယခင်ကထက် ပိုကြမ်းတမ်းပေ၏။

လုကျိုးက တွမ့်မူရှန်း ယခုအချိန်၌ အဆင့်တက်သွားလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားပေ။ သူက စိတ်ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်တော့သည်။ ဖန်းရှုဝမ်က လက်ခါလိုက်သည်။ သူ့အဓိပ္ပာယ်က ရှင်းလင်းနေသည်။

“သိရှိ” ကျွမ်းကျင်သည့်လေးသည်တော် လီချင်းက လက်မြှောက်ပြီးနောက် ပညာရှင်လေးကို အသုံးပြုလိုက်သည်။ သူ၏ကနဦးချီနှင့် စွမ်းအင်တို့က ပေါ်ထွက်လာသည်။

လုကျိုးက မုတ်ဆိတ်သပ်လျက် အေးတိ အေးစက်ပြောလိုက်၏။

“တခြားသူတွေကို ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် တိုက်ခိုက်တဲ့သူတွေကို ငါ တကယ်အမုန်းဆုံးပဲ” သူက ညာလက်ကို မြှောက်ပြီးနောက် ရှေ့သို့ချိန်ရွယ်လိုက်၏။ သေးငယ်သည့် အပိုင်းအစကတ်လေးဟု ထင်ရသည့်အရာက သူ့လက်ဖဝါးထဲ၌ မုန်တိုင်းတစ်ခုဖွဲ့တည်လိုက်တော့သည်။

ဝှစ်

ပတ်ဝန်းကျင်ထဲရှိ ကနဦးချီက ထိုလေဆင်နှာမောင်းဖြင့် ချက်ချင်းစုပ်ယူခြင်းခံလိုက်ရတော့သည်။

လုကျိုးက သူ့လက်ထဲရှိ ထိုပစ္စည်းကို ညင်သာစွာ လှည့်ပတ်လိုက်တော့သည်။

ပစ်မှတ် ကျွမ်းကျင်လေးသည်တော်လီချင်း

ထိုအခြင်းအရာကို မြင်သောအခါ ဖန်းရှုဝမ်က ထိတ်လန့်သွားကာ အော်လိုက်တော့သည်။

“ရှောင်လိုက်” ယခုအချိန်တွင် လုကျိုးလှုပ်ရှားလိုက်မည်ဟု သူ မထင်ထားပေ။ လုကျိုးသည် တိုက်ပွဲကို ဆက်လက် လေ့လာမည်ဟုသာ သူယူဆခဲ့တာပဲဖြစ်၏။ ထိုစဉ် ကြီးမားသည့် လက်ချိပ်ပိတ်မှုက လေထဲတွင် ပေါ်လာတော့၏။

“မဟာကြောက်ရွံခြင်းမဲ့ တံဆိပ်တော်”

ကြောက်ရွံခြင်းမဲ့တံဆိပ်တော်က မိစ္ဆာဝေဟင်မျှော်နန်းမှ လူတိုင်းကို လုံခြုံစိတ်ချမှုနှင့် အကြောက်တရား ကင်းမဲ့မှုကို ခံစားရစေ၏။

ဖန်းရှုဝမ်သည် ထိုတံဆိပ်တော်မှ အန္တရာယ်အငွေ့အသက်ကို ခံစားမိသည်။ သူက လီချင်းကို လက်ဝါးရိုက်ချက်ဖြင့် အမြန်လွင့်ထွက်သွားစေလိုက်၏။ လီချင်းက လေးကို ကျစ်ကျစ် ဆုပ်ကိုင်ထားကာ မဟာခန်းမအပြင်ဖက်သို့ လွင့်ထွက်သွားတော့သည်။ ကြောက်ရွံခြင်းမဲ့ မဟာတံဆိပ်တော်ကရှေ့သို့ ဆက်လက်ပေါ်ထွက်လာပြီး အရှိန်တိုးနေသည်။ ဖန်းရှုဝမ် ၎င်းကို သူ၏စွမ်းအင်ဖြင့် အတင်းအဓ္ဓမ ပိတ်ဆို့ထားလိုက်ရသည်။

ဘန်း

“အချည်းနှီးပဲ” လုကျိုးက ခေါင်းခါလိုက်သည်။ လူတိုင်းက အာစေးမိသွား၏။ သူတို့က ကြောက်ရွံခြင်းမဲ့မဟာတံဆိပ်တော် လီချင်းဆီသို့ ဝင်သွားတာကို ကြည့်နေခဲ့သည်။

အထွတ်အမြတ်ယဇ်ပလ္လင်၌ ခုံရွှမ်းတစ်ကွက်ထဲဖြင့် အသတ်ခံရသည့်အချိန်နှင့်ဆင်တူနေပေသည်။ ကွာခြားချက်က ခုံရွှမ်းသည် မဟာမိုးကြိုးဘီးလက်ချိပ်ပိတ်ခြင်းဖြင့် အသတ်ခံခဲ့ရတာဖြစ်သည်။ ကြောက်ရွံခြင်းမဲ့မဟာတံဆိပ်တော်က ပိုကြီးရုံသာမက မြန်ဆန်ပေ၏။

…

အခန်း (၈၆) တပည့်များက ကြမ်းတမ်းမြဲ ကြမ်းတမ်းနေခြင်း

လီချင်းက လေထဲ ရပ်တန့်သွားလေသည်။ သူက မြားကို စွမ်းအားဖြင့် မပစ်လွှတ်ခင် ဘယ်ဘက်လက်တွင် လေးကို ကိုင်ထားရင်း ညာဘက်လက်ဖြင့် လေးကြိုးကို ဆွဲလိုက်သည်။ သူ့အပြုအမူများက မည်မျှကျွမ်းကျင်ကြောင်း ပြသနေသည်။ သူ့လှုပ်ရှားမှုများက သဘာဝကျကာ တိကျလွန်းသည်။

ကြောက်ရွံ့ခြင်းမဲ့ တံဆိပ်တော်အား ရပ်တန့်ဖို့ နည်းလမ်း မရှိသည်မှာ ကံမကောင်းလှပေ။

လီချင်း၏ မြားက တံဆိပ်တော်ပေါ် လှိုင်းတွန့်လေးမျှသာ ချန်ထားခဲ့ပြီး ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သူ့မြားတံက တံဆိပ်တော်၏ စုပ်ယူမှုကို ခံလိုက်ရဟန် ပေါ်သည်။

“ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ ” လီချင်းက မျက်လုံးအပြူးသား ဖြစ်လာသည်။ နဂိုယုံကြည်ချက် ပြည့်ဝနေသော မျက်ဝန်းက အကြောက်တရားတို့ အစားထိုးဝင်ရောက်လာသည်။

တံဆိပ်တော်၏ အားကောင်းသော စွမ်းအားများက သိပ်သည်းလာကာ လီချင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ် ကျောက်ရည်ပူနှယ် တစ်ရှိန်ထိုး လောင်ကျွမ်းပစ်လိုက်သည်။

မည်သူကမှ လီချင်း ရှုံးနိမ့်သွားပုံကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်လိုက်ကြပေ။ ကြောက်ရွံ့ခြင်းမဲ့ တံဆိပ်တော်က သူတို့၏ အမြင်အာရုံကို ပိတ်ဆို့ထားလေ၏။ သူတို့က ကြောက်ရွံ့ခြင်းမဲ့ တံဆိပ်တော် ပေါ်လာပြီး ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကိုသာ မြင်လိုက်ကြရသည်။

လီချင်း ရပ်နေသည့် နေရာမှာ လက်ရှိ ဗလာကျင်းနေလေပြီ။ သူ့ကို မည်သည့်နေရာတွင်မှ ရှာမတွေ့တော့ပေ။

ထိုအခိုက်အတန့် လေထုပင် ငြိမ်သက်သွားပုံပေါ်သည်။

ဖန်းရှုဝမ်က သူ့နောက်လိုက်ကို ကယ်တင်ရန် စိတ်ဝိညာဉ်သဏ္ဌာန် အသက်သွင်းချိန်ပင် မရလိုက်ပေ။ လီချင်းက သူ့သစ္စာအရှိဆုံးနှင့် အကူအညီပေးနိုင်ဆုံး နောက်လိုက်တစ်ဦး ဖြစ်၏။ သူ့နောက်လိုက်ကို မည်သို့ အဆုံးရှုံးခံနိုင်မည်နည်း။ သူက တံဆိပ်တော်ကို စွမ်းအားဖြင့် တားဆီးဖို့ ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း အရာမထင်ချေ။ တံဆိပ်တော် သူ့နောက်လိုက်ဆီ ဝင်ရောက်သွားသည်ကို သူ ခိုကိုးရာမဲ့ ကြည့်နေရုံသာ တတ်နိုင်လိုက်သည်။ သူက ထိုကူကယ်ရာမဲ့ပြီး ခိုကိုးရာမဲ့သည့် ခံစားချက်ကြောင့် အတော်လေး တုန်လှုပ်သွားသည်။ ကြည့်ရသည်မှာ သူ့ပြိုင်ဘက်ဟောင်း မိစ္ဆာဝေဟင်မျှော်နန်းသခင် ကျိထျန်းတောက်က ပိုအားကောင်းလာပုံရ၏။ သူ့အနေနှင့် လက်ခံဖို့ ခက်ခဲကာ ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်သွားသည်။

ထိုစဉ် တွမ့်မူရှန်းနှင့် အမှောင်စစ်သည်တော် နှစ်ယောက်၏ တိုက်ပွဲက အားလုံး၏ အာရုံစိုက်မှု ဖမ်းစားသွားပြန်သည်။

‘ဒါက မိစ္ဆာဝေဟင်မျှော်နန်းရဲ့ တကယ့် အင်အားအစစ်အမှန်လား။ ဒါပေမဲ့ သူ့သက်တမ်း ကုန်ခါနီးပြီးတော့ သူ့ကျင့်ကြံဆင့် ယိုယွင်းလာ …’

ဖန်းရှုဝမ်က စိတ်ရှုပ်သွားလေသည်။

‘သူက နတ်ဝိညာဉ် ဝဋ်ကြွေးချေ နယ်ပယ်ထဲက ပညာရှင် လေးသမားတစ်ဦး လီချင်းကို တစ်ချက်တည်းနဲ့ သတ်ပစ်လိုက်တာ … ကြည့်ရတာ ကျိထျန်းတောက်ရဲ့ အင်အားက ထိပ်ဆုံးမှာ ရှိနေတုန်းပဲ’

“ရှစ်စွင်းရဲ့ စွမ်းအားက ပြိုင်ဘက်ကင်းပြီးတော့ အံ့ဩဖို့ ကောင်းတယ်” ရှောင်ယွမ်အာက ခန်းမအတွင်း တိတ်ဆိတ်မှုကို ဖြိုခွဲလိုက်ကာ လက်ခုပ်တီးရင်း တအံ့တဩ ပြောလိုက်သည်။ သူမက ဖန်းရှုဝမ်ကို လက်ညိုးထိုးကာ “ရှစ်စွင်း … ဒီမှာ တစ်ယောက်ကျန်သေးတယ် ”

ကျိုးကျစ်ဖုန်းနှင့် ဖန်ကျုံးတို့လည်း အံ့အားသင့်နေကြသည်။ သူတို့က ယခုလို မယုံနိုင်ဖွယ် မြင်ကွင်းမျိုး ကြုံထားပြီးသား ဖြစ်သောကြောင့် ဖန်းရှုဝမ်လောက် အံ့ဩနေခြင်းတော့ မရှိပေ။ ပွင့်ချပ်ကိုးလွှာ စိတ်ဝိညာဉ်သဏ္ဌာန် ဟုတ်ဟုတ်၊ မဟုတ်ဟုတ် ကျိထျန်းတောက်၏ အဆုံးမဲ့ သိုင်းကွက်များကြောင့် တစ်ဖက်လူကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် သတ်နိုင်ခြင်းလေလား၊ သို့တည်းမဟုတ် စွမ်းအား အထွတ်အထိပ်တွင် ရှိနေဆဲလား မသိသော်ငြား ကြောက်ရွံ့ခြင်းမဲ့ တံဆိပ်တော်နှင့် ယှဉ်လိုက်လျှင် ပိုထိတ်လန့်ဖို့ ကောင်းပေသည်။

တစ်ဖက်တွင် ယဲ့ထျန်းရှင်းက နောက်ဆုတ်လိုက်သည်။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ယဲ့ယဲ့လေးက မတ်တတ်ရပ်ဖို့ အနိုင်နိုင် ဖြစ်နေသည့်အတွက် ထိုင်ခုံပေါ်တွင် ထိုင်နေရသည်။ အကယ်၍ သူမနောက်လိုက်များသာ သူမအား ကူမတွဲထားလျှင် မည်သူမှ သူမအနား မသွားချင်ကြသောကြောင့် ကူညီပေးကြမည် မဟုတ်ပေ။

ဖန်းရှုဝမ်၏ အမူအရာက သူ့မျက်နှာဖုံးအောက်တွင် မသိသာပေ။ သို့သော်လည်း သူ့တိတ်ဆိတ်နေမှုနှင့် ရုပ်တည်နေမှုကြောင့် သူက လက်မခံနိုင်ဘဲ ဒေါသထွက်နေပုံပေါ်သည်။ ခဏအကြာတွင် သူက အံ့ကြိတ်ကာ “ ခင်ဗျား တခြားမဟူရာစစ်သည်တော်တွေကို သတ်တာအတွက် ဘာအငြိုးတရားမှ မထားဘူး။ ဒါပေမဲ့ အမှောင်စစ်သည်တော် လေးယောက်ကို ထိတဲ့သူတိုင်း ငါ့ရန်သူပဲ ”

အားလုံးက ဖန်းရှုဝမ်၏ သဘောထား ပြောင်းပြန် ပြောင်းလဲသွားသည်ကို သိသိသာသာ မြင်လိုက်ကြသည်။ သူက စကားပြောသည့်အခါ ရိုကျိုးနေခြင်း မရှိတော့ပေ။ သူက လုကျိုးအား ယခင်ခေါ်သလို လေးလေးစားစား မခေါ်ဝေါ်တော့ဘဲ ခင်ဗျားဟု သုံးနှုန်းလာသည်။ ဤသည်မှာ သူ မည်မျှဒေါသထွက်နေကြောင်း သိသာ၏။

လုကျိုးက ခန်းမအပြင်ဘက်မှ တိုက်ပွဲကို ဆက်ကြည့်လိုက်သည်။

တွမ့်မူရှန်းက တိုက်ပွဲကို ကြိုးစားပမ်းစား တိုက်ခိုက်နေသည်။ ထို့အပြင် သူနှင့် နယ်ရှင်လှံတို့ကြားက ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှုက ကောင်းကောင်း တိုးတက်လာသည်။ စောစောလေးက အမှောင်စစ်သည်တော် နှစ်ယောက်က အရေးသာနေသော်လည်း ဖြည်းဖြည်းချင်းဖြင့် ကျရှုံးလာသည်။ ထိုစဉ် သူတို့က လက်ရည်တူသဖွယ် ဖြစ်လာ၏။ နောက်ဆုံး၌ တွမ့်မူရှန်းက အနိုင်ရသူအနေနှင့် ပေါ်ထွက်လာမည်မှာ သိသာလှသည်။

မင်ရှစ်ရင်ကိုတော့ လုကျိုး စိတ်မပူပေ။ အမှောင်စစ်သည်တော်လေးယောက်အနက် အခြေအနေအဆိုးဆုံးမှာ လောင်တာ့ ချန်းကျုံးဟယ် ဖြစ်၏။

ရွှေနန်းဥယျာဉ်တောင်က မိစ္ဆာဝေဟင်မျှော်နန်း၏ ပိုင်နက် ဖြစ်သည်။ အကာအရံကိုလည်း အသက်သွင်းထားပြီးလေပြီ။ ရှစ်စွင်းက သူတို့ကို ကန့်သတ်ထားသောကြောင့် တပည့်များက နယ်မြေကို ကျော်လွန်၍ မသွားရဲကြပေ။ ထို့ကြောင့် သူတို့က နေ့တိုင်း တောင်ကိုသာ လှည့်ပတ်သွားလာနေသောကြောင့် သူတို့လက်ဖမိုးကဲ့သို့ ချောက်နက်များ၊ လျိုများအကြောင်း အကုန်သိထားကြသည်။

လုကျိုးက မင်ရှစ်ရင်သည် နယ်မြေကျွမ်းကျင်မှုကို အသုံးချ၍ တစ်ဖက်လူများ ကစားရန် ကြံရွယ်ထားကြောင်း သိလိုက်သည်။ လုကျိုးက မုတ်ဆိတ်မွေး အသာသပ်လိုက်ကာ ဖန်းရှုဝမ်အား ကြည့်လိုက်ပြီး “ လန်လော့ … မင်းက ကိုယ့်ဘာသာ အထင်ကြီးနေတာပဲ ”

ဖန်းရှုဝမ်က လက်နှစ်ဖက်ကို အတူတူ စုထားလိုက်ပြီးနောက် သူ့ချီစွမ်းအားက စတင် ကြီးထွားလာသည်။

အခြားလူများက နောက်ဆုတ်လိုက်ကြ၏။ သူတို့က ဖန်းရှုဝမ်သည် လှုပ်ရှားတော့မည် ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ကြသည်။

“မိစ္ဆာဝေဟင်မျှော်နန်းက လီချင်းရဲ့ သေဆုံးမှုကို တာဝန်ယူပြီး ဖြေရှင်းချက် မပေးရင် မဟူရာစစ်သည်တော်နဲ့ နန်းတော်က ဒီကိစ္စကို လွှတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး” ဖန်းရှုဝမ်က စကားပြောနေစဉ် စွမ်းအားများက ပိုမို များပြားလာသည်။ သူ့စွမ်အားများက ပိုမို သိပ်သည်းကာ အားကောင်းလာသည်။

ထိုစဉ် လုကျိုးက ပုံမှန်အတိုင်း တည်ငြိမ်နေဆဲ ဖြစ်၏။ သူက ဖန်းရှုဝမ်ကို ချက်ချင်း ပြန်မတိုက်ပေ။ သူက ပေနက်လွှာ ထိပ်ဆုံးသုံးယောက် စာရင်းဝင် ယခင်ပြိုင်ဘက်အနေနှင့် ဘာလုပ်နိုင်လဲ ကြည့်ချင်မိသည်။ သူက ဖန်းရှုဝမ်သည် ဤနေရာကို လာဖို့ရာ အဘယ်ကြောင့် ယုံကြည်ချက်လွန်ကဲနေကြောင်း သိချင်မိသည်။

ထိုအခိုက်အတန့် ဖန်းရှုဝမ်၏ ချီစွမ်းအားက နေရာအနှံ့ ပျံ့နှံ့သွားပြီး ဧရာမ စိတ်ဝိညာဉ်သဏ္ဌာန်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

အကယ်၍ မိစ္ဆာဝေဟင်မျှော်နန်း တည်ဆောက်ပုံသာ မခိုင်မာဘဲ သီးသန့်အစီအရင်များဖြင့် မကာကွယ်ထားခဲ့လျှင် စိတ်ဝိညာဉ်သဏ္ဌာန် ပေါ်ထွက်လာမှုက မျှော်နန်းတစ်ခုလုံး ပြိုကျပျက်စီးသွားနိုင်သည်။

“ပွင့် … ပွင့်ချပ်ရှစ်လွှာ စိတ်ဝိညာဉ်သဏ္ဌာန် …” ကျိုးကျစ်ဖုန်းက အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။ သူက ထိုအရာကြောင့် ထိတ်လန့်သွားမိ၏။

အကယ်၍ သူတို့သာ လုကျိုး၏ ပွင့်ချပ်ကိုးလွှာ စိတ်ဝိညာဉ်သဏ္ဌာန်အား မမြင်တွေ့ထားခဲ့လျှင် သူတို့ ပိုကြောက်မိလောက်သည်။ ပွင့်ချပ်ရှစ်လွှာ စိတ်ဝိညာဉ်သဏ္ဌာန်ထဲတွင်ပင် အင်အားကွဲပြားကြသေး၏။

ကျိထျန်းတောက်က ပွင့်ချပ်ရှစ်လွှာ စိတ်ဝိညာဉ်သဏ္ဌာန် ပိုင်ဆိုင်ထားသည်မှာ ပေနက်လွှာတွင် ထိပ်ဆုံးဖြစ်ခဲ့သည့် လွန်ခဲ့သော နှစ်သုံးရာခန့်က ဖြစ်သည်။ လက်ရှိ သူက ပွင့်ချပ်ကိုးလွှာ စိတ်ဝိညာဉ်သဏ္ဌာန် ပိုင်ဆိုင်ထားလေပြီ။

လုကျိုးက မုတ်ဆိတ်မွေးကို သပ်ကာ ဖန်းရှုဝမ်ကို ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခုအဖြစ် မတွေးထားပေ။ သူက စိတ်မပါတပါ ပြောလိုက်သည်။

“လန်လော့ ဒါက မင်းတတ်နိုင်တာ အကုန်ပဲလား ”

ဖန်းရှုဝမ်က အသံခပ်ဩဩဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်သည်။

“ လွန်ခဲ့တဲ့ ရာစုနှစ်တုန်းက ကျုပ်တို့ လက်ရည်ညီခဲ့တယ် … အခု ခင်ဗျားကို အနိုင်ယူနိုင်မယ်လို့ မထင်ပေမဲ့ သရေကျသွားနိုင်တာပဲ”

သူ့စကားအဆုံးတွင် စတင် လှုပ်ရှားလိုက်သောကြောင့် အခန်းအတွင်း၌ ပုံရိပ်များသာ ချန်ထားခဲ့လေသည်။

အားလုံးက အထိတ်တလန့် နောက်ဆုတ်လိုက်ကြသည်။

ဖန်းရှုဝမ်၏ ပစ်မှတ် ဖြစ်သည့် မိစ္ဆာဝေဟင်မျှော်နန်းသခင် လုကျိုးက သူ့နေရာတွင် ရပ်နေဆဲ ဖြစ်၏။ သူက အင်္ကျီလက်ဖျားကို တစ်ချက် ခါလိုက်သည်။သူ့အင်္ကျီလက်ဖျားမှ ပိုက်ကွန်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ့အား ကာကွယ်ပေးထားသည်။ သူက မုတ်ဆိတ်မွေးသပ်ရင်း သူ့ဘာသာ တွေးလိုက်မိသည်။

‘တောက်ကွယ်ပျောက်ခြင်းကျင့်စဉ်လား … ’

သူက ပြစ်ချက်ကင်းကတ်ကို အသုံးပြုဖို့ တွေးလိုက်သော်လည်း လှောင်ချိုင့်ကတ်ဖြင့် လုံလောက်နေပေသည်။ အောင်မြင်နှုန်းက ၃၀ ရာခိုင်နှုန်း ဖြစ်၍ သူ့ကို ထိလောက်သည် မဟုတ်ပါလော။

‘ကောင်းပြီလေ … သူ့ကို မထိရင်တောင် အာရုံပြောင်းဖို့တော့ လုံလောက်တယ်မလား ’

ပိုက်ကွန်ကြီးက အရွယ်အစား ကြီးမားလာကာ ရွှေရောင်အလင်းများ တောက်ပလာသည်။

“ဒါက ဘာတိုက်ကွက်တုန်း” အားလုံးက တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးသည့် ပုံစံကြောင့် အံ့ဩနေကြသည်။ တာ့ယန်၌ ဤအရာနှင့် ဆင်တူသော တိုက်ကွက်မျိုး မရှိပေ။

ဖန်းရှုဝမ်က အော်ပြောလိုက်သည် “ ခင်ဗျားဘာသာ အထင်မကြီးလွန်းဘူးလား။ ဒါက ပွင့်ချပ်ရှစ်လွှာ စိတ်ဝိညာဉ်သဏ္ဌာန်ရဲ့ တောက်ကွယ်ပျောက်ခြင်းကျင့်စဉ်ကို တားဆီးနိုင်မယ် ထင်နေလား ”

ဝှီး ဝှီး ဝှီး …

ဖန်းရှုဝမ်က ပိုက်ကွန်ဆီ လျှပ်စီးအလျင်ဖြင့် ရောက်လာသည်။

ဆယ်မီတာ … သုံးမီတာ … တစ်မီတာ …

ချွမ်

ဖန်းရှုဝမ်က လုကျိုးဆီ မရောက်ခင် ပိုက်ကွန်က မြေပြင်ဆီ ရုတ်ခြည်း လှုပ်ရှားလာကာ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ပေါ်လာပြီး ခန်းမအတွင်းမှ နေရာအများစုယူသွားသည်။

ဘန်း …

တောက်ကွယ်ပျောက်ခြင်းကျင့်စဉ် သုံးနေသော ဖန်းရှုဝမ်က သူ့အရှိန်ကို မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ လှောင်ချိုင့်အတွင်း ပြေးဝင်သွားမိသည်။

“ တင်း … ပွင့်ချပ်ရှစ်လွှာ နတ်ဝိညာဉ် ဝဋ်ကြွေးချေ နယ်ပယ်အဆင့် ပညာရှင်ကို ဖမ်းမိပါတယ်။ ကုသိုလ်ရမှတ် ၂၀၀ ရရှိပါမယ် ”

လှောင်ချိုုင့်ကား ဆင်းသက်လာလေသည်။

လုကျိုးက မုတ်ဆိတ်သပ်ကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

‘ လှောင်ချိုင့်ဆိုတဲ့ နာမည်အတိုင်းပါပဲလား။ ရိုးရိုး ပိုက်ကွန်တော့ မဖြစ်နိုင်ဘူးလေ။ ဒီပစ္စည်းက ငါ ထင်ထားတာထက် ပိုအသုံးဝင်သားပဲ’

သူသာ ပွင့်ချပ်ရှစ်လွှာ ပစ်မှတ်ကို သတ်လိုက်လျှင် ကုသိုလ်ရမှတ် မည်မျှရမည်ကို စဉ်းစားနေသည်။ ပစ်မှတ်ကို ဖမ်းမိခြင်းက မိစ္ဆာဝေဟင်မျှော်နန်း၏ တပည့်ကို ဖမ်းခြင်းထက် အမှတ်ပိုနည်းပေသည်။ အကယ်၍ လှောင်ချိုင့်ကတ်သာ ဖန်းရှုဝမ်ကို မဖမ်းမိလျှင် သူ ဆုံးရှုံးရပေဦးမည်။

ဖန်းရှုဝမ်က သီးခြားစွမ်းအားဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည့် လှောင်ချိုင့်မှ လွတ်မြောက်ဖို့ ကြိုးစားနေသည်။

လုကျိုးက လက်နောက်ပစ်လျက် ရပ်ကာ မေးလိုက်သည်။

“လန်လော့ မင်းကို ထပ်မေးမယ်။ ယွီလုံရွာရဲ့ အဖြစ်အပျက်နောက်ကွယ်က ကြိုးကိုင်သူ ဘယ်သူလဲ”

တစ်ချိန်တည်းတွင် လှောင်ချိုင့်က စတင်ကျုံ့လာသည်။ ထိုမတိုင်ခင် ထိုအရာက ခန်းမကျယ်တစ်ခုလုံးနီးပါး နေရာယူထားလေ၏။ ယခုအခါ အလယ်ခေါင်သို့ စတင်ကျုံ့သွားသည်။

ဖန်းရှုဝမ်က နောက်ဆုတ်လိုက်သော်လည်း လုကျိုး၏ မေးခွန်းကို ပြန်မဖြေပေ။ သူက လှောင်ချိုင့်ပတ်လည်ကို ကြည့်လိုက်ရင်း “ ခင်ဗျား ကျုပ်ကို ဒီမှာ ပိတ်ထားနိုင်မယ် ထင်နေလား ”

…

အခန်း (၈၇) တပည့်က ထပ်မံကြမ်းတမ်း

“ခင်ဗျား ကျုပ်ကို ဒီမှာထိန်းထားနိုင်မယ်လို့ ထင်နေလား” ဖန်းရှုဝမ်၏ စကားက ယုံကြည်ချက်များ ပြည့်နေသည်။ ဆိုရလျှင် ပွင့်ချပ်ရှစ်လွှာနတ်ဝိညာဉ်ဝဋ်ကြွေးချေနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူများက သူတို့၏ကိုယ်ပိုင်ခွန်အားကို ယုံကြည်ချက်ရှိကြသည်။

နံရံလေးဖက်လှောင်အိမ်က စတုရန်းပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုကို ဖန်တီးပြီး ဆက်လက်ကျုံ့ သွားတော့သည်။

ဖန်းရှုဝမ်က နောက်သို့ သုံးလှမ်းဆုတ်သွားသည်။ သူ့ရှေ့၌ လက်နှစ်ဖက်ကို မြှောက်ပြီးနောက် လက်သင်္ကေတများ စတင်ဖွဲ့တည်လိုက်သည်။

လုကျိုးက ခေါင်းငြိမ့်ကာ သူ့ကို ချီးကျူးလိုက်တော့၏။

“တောက်ကွယ်ပျောက်ခြင်း ခမ်းနားသောကျင့်စဉ်လား” ချုပ်နှောင်ခြင်းလှောင်အိမ်၏ အရည်အချင်းကို စမ်းသပ်ရန်အတွက် ယင်းက သူ့အဖို့ အခွင့်အရေးကောင်းတစ်ရပ်ဖြစ်သည်။ လှောင်အိမ်သည် ခမ်းနားခြင်းကျင့်စဉ်ကို ခံနိုင်ရည်ရှိမည်လော။

မျက်တောင်တခတ်အတွင်း ဖန်းရှုဝမ်က လက်ချိပ်ပိတ်မှုများ ပြီးမြောက်သွားသည်။ သူပြုလုပ်ပြီးသည်နှင့် သူ့ထံမှ စွမ်းအင်လှိုင်းတစ်ခုက ပေါ်ထွက်လာတော့၏။

ဘန်း

လှောင်အိမ်က ဆက်လက်ကျုံ့နေသည်။

ဘန်း ဘန်း ဘန်း ဘန်း

မရေမတွက်နိုင်သည့် ပုံရိပ်ယောင်များက လှောင်အိမ်၏အတွင်းနံရံကို ထိမှန်သွားစေသည်။ ယင်းက ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရဖြစ်နေသော သားရဲတစ်ကောင်က လှောင်အိမ်ထဲတွင် သောင်းကြမ်းနေသည့်ပမာ ဖြစ်နေတော့သည်။

သာမန်လူ၏အမြင်တွင် ဖန်းရှုဝမ်၏ ပုံရိပ်ယောင်များကို အမှီလိုက်နိုင်မှာ မဟုတ်ပေ။ သူ၏ အရှိန်က မြန်ဆန်လွန်းနေ၏။ သို့သော် ကျင့်ကြံသူများကမူ ပုံရိပ်က အလွန်ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ရှိမနေလျှင်တောင် သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများကို လိုက်မှီနေသေးဆဲဖြစ်သည်။ ယင်းက ဖန်းရှုဝမ်၏ ခွန်အားက အတိုင်းထက်အလွန်ဖြစ်နေကြောင်းပြနေပေ၏။

တဘန်းဘန်း ဆူညံသံများက မဟာခန်းမထဲ၌ ဆက်လက်ပဲ့တင်သံထွက်ပေါ်နေတော့သည်။ သို့သော် ခမ်းနားခြင်းနည်းစနစ်ဖြင့်တောင် ဖန်းရှုဝမ်က ချုပ်နှောင်ခြင်းလှောင်ချိုင့်ထဲမှ မလွတ်မြောက်နိုင် ခဲ့ပေ။

လုကျိုးက ခေါင်းခါလိုက်၏။ မင်း ကံဆိုးတာအတွက် မင်းကိုယ်မင်းပဲ အပြစ်တင်နိုင်တယ်။ သူ့ရဲ့ဖမ်းဆီးတဲ့နှုန်းက သုံးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းပဲရှိတာ။ ဒါတောင် မင်းက အဖမ်းခံရသေးတယ်။

ခဏအကြာတွင် ဆူညံသံက သူ့နားထဲစူးလာတာကို သိလိုက်ရသည်။ သူက အော်ပြောလိုက်၏။

“ကျုံ့စမ်း” ရိုးရှင်းသည့်အမိန့်ဖြင့် ချုပ်နှောင်ခြင်းလှောင်ချိုင့်က အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသည့်အရှိန်ဖြင့် ကျုံ့သွားတော့သည်။

ခွပ်

ဖန်းရှုဝမ်၏ သံချပ်ကာနှင့် မျက်နှာဖုံးက ကွဲကြေသွားကာ သူ၏မျက်နှာပေါ်လာတော့၏။ ယခု လှောင်ချိုင့်ကိုယ်တိုင်က ကျုံ့သွားပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ချုပ်နှောင်ပြီးသားဖြစ်သွား၏။

လုကျိုးသည် ဖန်းရှုဝမ်ကို ထူးမခြားနားတစ်ချက်ကြည့်ပြီးနောက် သူ၏အကြည့်က မလှမ်းမကမ်းသို့ရောက်သွား၏။

ဖန်းရှုဝမ်၏မျက်နှာက ပုံပျက်နေပြီး သူ့ကိုအလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းစေ၏။ ဆိုရိုးစကား ရှိသည့်အတိုင်း မြစ်တလျှောက် ရံဖန်ရံခါ ခရီးသွားခဲ့ရလျှင် လူတစ်ယောက်၏ ဖိနပ်ကို ခြောက်သွေ့အောင်ထိန်းထားနိုင်ရန် ခက်ခဲပေသည်။ ဖန်းရှုဝမ်က လွန်ခဲ့သည့်အနှစ်သုံးရာ၌ မကောင်းမှုမျိုးစုံကို ကျူးလွန်ခဲ့သည်။ ထိုအတွက် အမာရွတ်များစွာ ရရှိခဲ့တာ အံ့ဩသင့်ဖွယ် မရှိပေ။ ထိုသို့ ဖြစ်ပေါ်လာပြီးနောက် သူသည် ကျိထျန်းတောက်နှင့် လုံးဝကွဲပြားခြားနားသော လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို လျှောက်လှမ်းခဲ့သည်။ ဤအခြေအနေတွင် သူ့ကို မြင်တွေ့ရခြင်းက ရွဲ့စောင်းရာရောက်နေသည်။

လုကျိုးက ပြောလိုက်၏။ “အစကနေ အခုထိ အထင်ကြီးလွန်းခဲ့တာ မင်းပဲ”

ယခုအချိန်တွင် ဖန်းရှုဝမ်က ရုန်းကန်တာကို လက်လျှော့လိုက်ပြီဖြစ်သည်။ လှောင်အိမ်က သူ့ကို နေရာတွင်ပင် ချုပ်နှောင်ထားနိုင်ရုံသာမက သူ၏ကျင့်ကြံဆင့်ကိုပါ ထိခိုက်စေကြောင်းအာရုံခံမိ၏။ သူ၏ စွမ်းအင်ဗဟိုချက် ချီပင်လယ်ထဲရှိ ကနဦးချီများကို လှည့်ပတ်ရန်ကြိုးစားခဲ့သော်ငြား အရာမထင်ခဲ့ပေ။ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာခွန်အားကို အသုံးပြုပြီး လွတ်မြောက်အောင် အတွေးကိုမူ တွေးတောင် မတွေးနိုင်တော့ချေ။ သူက လုကျိုးကိုကြည့်ပြီး သူ၏ရှုံးနိမ့်မှုကို လက်မခံလိုတာ သိသာနေပေ၏။

လုကျိုးကလည်း အနှောင့်အယှက်ဖြစ်ပုံမပေါ်။ အရာအားလုံးက သူ၏အစီအစဉ်အတိုင်း ဖြစ်သွားနေ၏။

“လောင်... လောင်ချန်ပေ့ ခင်ဗျား ဘာလိုချင်တာလဲ” ဖန်းရှုဝမ်က ဇဝေဇဝါဖြစ်သွား၏။ မိစ္ဆာဝေဟင်မျှော်နန်း၏ ခွန်အားက သူတွေးထင်ထားတာထက် အမှန်တကယ် ကျော်လွန်နေပေသည်။ ယနေ့ဖြစ်ပျက်သွားတာအားလုံးက သူ၏ တွေးထင်ထားမှု အပြင်ဖက်သို့ ရောက်ရှိနေသည်။

လုကျိုးက အေးတိအေးစက်မေးလိုက်သည်။

“ယွီလုံရွာ အဖြစ်အပျက်နောက်ကွယ်က ကြိုးကိုင်တဲ့သူက ဘယ်သူလဲ”

ဖန်းရှုဝမ်သည် ထိုအစွမ်းထက်သော မိစ္ဆာကြီးက မဟူရာစစ်သည်တော်များကို တိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီး နန်းတော်ထဲရှိအရေးပါသောလူများကို တိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်းက သစ္စာဖောက်တစ်ယောက်အတွက်ဆိုတာ သူ မယုံနိုင်ဖြစ်နေသည်။ သူက ချောင်းဆိုးပြီးနောက် တစ်ဖက်လှည့်လိုက်၏။

လုကျိုးက စိတ်ထဲမထားဘဲ သူကပြောလိုက်တော့သည်။

“ငါ့မှာ အချိန်ရှိတယ်”

“အချိန်လား” ဖန်းရှုဝမ်က ရယ်မောလိုက်သည်။ “ဆယ့်ငါးနှစ် မင်းကို အလွန်ဆုံးအချိန် ဆယ့်ငါးနှစ်ပေးမယ်။ ပြီးရင် မင်းကို ဘယ်သူက မှတ်မိမှာလဲ”

ရှောင်ယွမ်အာက လက်မြှောက်ပြီး ပြန်ပြောလိုက်၏။ “တပည့်မှတ်မိမှာ"

“...”

ဖန်းရှုဝမ်သည် ထိုမိန်းမငယ်လေးကို ဆွံ့အစွာကြည့်လိုက်တော့သည်။

လုကျိုးက ပြောလိုက်၏။ “ဒါအရေးမကြီးဘူး”

“လောင်ချန်ပေ့ ကျုပ်ကို သတ်လည်းအကျိုးမထူးဘူး။ မဟူရာစစ်သည်တော်ထဲဝင်ခဲ့တဲ့ သူအားလုံးက အသက်ဆုံးရှုံးခံဖို့ ပြင်ထားပြီးသားပဲ။ ကျုပ်တို့အားလုံးကို သတ်ခဲ့ရင်တောင် ကျုပ်တို့ဆီကနေ ဘာမှရမှာမဟုတ်ဘူး”

“ခေါင်းမာလိုက်တာ”

လုကျိုးက ခေါင်းခါလိုက်သည်။ ပြီးနောက် သူသည် ဖန်းရှုဝမ်ကြောင့် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်ခံမနေတော့ပေ။ ဆိုရလျှင် ဖန်းရှုဝမ်က မဟူရာစစ်သည်တော်ထဲ၌ အနှစ်သုံးရာ ကုန်ဆုံးခဲ့တာဖြစ်သည်။ ဖိနှပ်မှုကို တင်းခံကာ သူ၏ ပါးစပ်ပိတ်ထားဖို့က သူ့အတွက် အချိန် လုံလောက်တာထက်ပိုသည်။ ဖန်းရှုဝမ်ကဲ့သို့ တစ်စုံတစ်ယောက်ကို အသက်အန္တရာယ်ဖြင့် ခြိမ်းခြောက်၌မရပေ။

မည်သည့်နည်းနှင့်မဆို လုကျိုးက အလျင်မလိုချေ။ ဤမြေရှိလူတိုင်းက သူသည် နောက်ထပ်ဆယ်စုနှစ် တစ်စုသာ အသက်ရှင်ရမည်ဟု တွေးထင်နေသောကြောင့် သူတို့မုန်းတီးသွားစေရန် ကောင်းကောင်းမွန်မွန် အသက်ရှည်ရှည်နေထိုင်သွားရန် အကောင်းဆုံး ကြိုးစားပေမည်ဖြစ်သည်။

မဟာခန်းမ အပြင်ဖက်တွင်ဖြစ်သည်။ တွမ့်မူရှန်းသည် ပွင့်ချပ်တစ်လွှာပေါ်ပေါက်လာပြီးနောက် နောက်ထပ် လူတစ်ဦးအဖြစ်အသွင်ပြောင်းလဲသွားပုံရသည်။ သူ၏ ကနဦးချီများက ရဲတင်းလွန်းပြီး လှုပ်ရှားမှုများက ကြမ်းတမ်းကာ အရိုင်းဆန်၏။ ထို့သို့တိုင်စိတ်ကမူ အကင်းပါးနေသေး၏။ သူက မဟူရာစစ်သည်နှစ်ဦး၏ တိုက်ခိုက်မှုသူ့ဆီရောက်မလာခင်၌ အမြဲတမ်း ရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့သည်။

သုံးယောက်တိုက်ပွဲက အမှန်တကယ်ပြင်းထန်ပေ၏။ မဟာခန်းမအပြင်ဘက်ရင်ပြင်၏ ထုံးကျောက် များတောင် အပြည့်အဝ ပျက်စီးနေခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုက ထိုကိစ္စရပ်များ အကြောင်း စိုးရိမ်ပူပန်ရမည့်အချိန် မဟုတ်ပေ။

လုကျိုးသည် မုတ်ဆိတ်သပ်လျက် တိုက်ပွဲကို တည်ငြိမ်စွာလေ့လာနေပေ၏။ သုံးယောက်သားက တိုက်ပွဲထဲပိတ်မိနေသည်။ ခဏအကြာတွင် သူက လေးနက်သည့်အသံဖြင့် ပြောလိုက်တော့၏။

“နှေးလွန်းတယ်” သူ၏အသံက ကနဦးချီဖြင့် ရောနှောသွားကာ တွမ့်မူရှန်း၏နားထဲ ရောက်သွား တော့သည်။

တွမ့်မူရှန်းက သူ့ဆရာဆိုလိုတာကို နားလည်ပေသည်။ သူလှုပ်ရှားသည်နှင့် အရှိန်ကရုတ်တရက် တိုးလာတော့၏။ ယခုအချိန်တွင် သူအသုံးပြုနေသည့် နယ်ရှင်လှံကို မမြင်နိုင်တော့ပေ။ ပုံရိပ်ယောင်များသာ နေရာအနှံ့တွေ့နေရ၏။

မဟူရာစစ်သည်တော်နှစ်ဦးက အနည်းငယ်ထိတ်လန့်အံ့ဩသင့်သွားသည်။ အတော်ကြာ တိုက်ခိုက် ပြီးနောက် သူတို့အဖို့သူတို့၏အရှိန်နှင့် ခွန်အားကို ထိန်းသိမ်းနိုင်ရန် ခက်ခဲနေပေလိမ့်မည်။ သို့သော် တွမ့်မူရှန်းက သူ၏အရှိန်နှင့် ခွန်အားကို ထိန်းထားနိုင်ရုံသာမက တိုးတက်လာပုံရ၏။

“မကောင်းဆိုးဝါးတစ်ကောင်ပဲ”

လုကျိုးက တိုက်ပွဲကို လက်ညှိုးထိုးပြီးနောက် ပြောလိုက်တော့၏။

“လန်လော့ မင်းက မင်းကိုယ်မင်း အထင်ကြီးလွန်းရုံတင်မကဘူး။ မိစ္ဆာဝေဟင်မျှော်နန်းကို အမှန်တကယ် လျှော့တွက်ခဲ့တာပဲ”

တွမ့်မူရှန်းက မြန်မြန်ဆန်ဆန်ပင် အသာစီးရသွားတာ သိသာနေပေ၏။

မဟူရာစစ်သည်တော်နှစ်ဦးကလည်း သူတို့အပေါ်ဖိအား ရုတ်တရက်တိုးသွားတာကို ခံစားမိပြီး လှံမှ ပုံရိပ်ယောင်ထောင်ချီက သူတို့ဆီရောက်လာနေသည်။ တိုက်ကွက်များက သူတို့၏စွမ်းအင်ကို ထိခိုက်ပုံမရ။ သူတို့စိတ်ဝိညာဉ်သဏ္ဌာန်မှ ကာကွယ်ပေးမှုကြောင့် အထိအခိုက်မရှိပုံရသည်။ နယ်ရှင်လှံ၏ အလားအလာအပြည့်အဝထုတ်ဖော်ခဲ့လျှင် ယင်းက စိတ်ဝိညာဉ်သဏ္ဌာန်ကိုတောင် ဖြိုခွင်းနိုင်၏။

မဟူရာစစ်သည်တော်နှစ်ဦးက ဖိအားအောက်နှစ်မြုပ်နေစဉ် သူတို့၏ စိတ်ဝိညာဉ်သဏ္ဌာန်များဖြင့် ပြန်ဆုတ်လိုက်တော့သည်။

“မဖြစ်နိုင်တာ” ပွင့်ချပ်တစ်လွှာပေါ်ကာစ နတ်ဝိညာဉ်ဝဋ်ကြွေးချေနယ်ပယ်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက ပွင့်ချပ်နှစ်လွှာနှင့် ပွင့်ချပ်သုံးလွှာနတ်ဝိညာဉ်ဝဋ်ကြွေးချေနယ်ပယ်ကျင့်ကြံသူကို တပြိုင်နက်တည်း မည်ကဲ့သို့ တိုက်ခိုက်နိုင်မည်နည်း။

တွမ်မူရှန်း ခုန်ဝင်လာသည့်အချိန်တွင် လုကျိုးက သူ့ကိုပြောလိုက်တော့သည်။ “အခုမသုံးရင် မင်းရဲ့ အသန်မာဆုံးကျင့်စဉ်ကို ဘယ်အချိန်မှသုံးမှာလဲ”

ကျင့်စဉ်တစ်ခု၏ အသန်မာဆုံးနည်းစနစ်က ခမ်းနားခြင်းနည်းစနစ်ဖြစ်သည်။ ခမ်းနားခြင်း နည်းစနစ်က လူတစ်ဦး၏ကနဦးချီများစွာကို ကုန်ခမ်းစေသည်။ ထို့ကြောင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသည် ခမ်းနားခြင်းနည်းစနစ်များကို အဆင်အခြင်မဲ့ မထုတ်ဖော်ကြပေ။

သို့သော် တွမ့်မူရှန်းကမူ အကန့်အသတ်မဲ့ ကနဦးချီများဖြည့်ထားသည့် ယန္တရားတစ်ခုပမာ ဖြစ်နေသည်။ သူက အရှိန်လျော့မည့် လက္ခဏာရပ်မပြခဲ့ပေ။ သူ့ဆရာ၏ စကားကို နားထောင်ပြီးနောက် သူ့တွင် ယုံကြည်ချက်များပြည့်နေတော့၏။ သူက နယ်ရှင်လှံကို ဆွဲထုတ်ပြီးနောက် လုကျိုးခမ်းနားခြင်းကျင့်စဉ်ကို သရုပ်ပြထားသည်ကို သူမှတ်မိသည်။ လှံနှင့်ဓားက အဆုံးသတ်ခြင်း ဆင်တူပေ၏။ သူက အော်ပြောလိုက်သည်။

“မပြည့်စုံသော နတ်ဒေဝါဖျန်ဖြေခြင်း"

ချက်ချင်းပင် မရေမတွက်နိုင်သည့် လှံအရိပ်များပေါ်ပြီးဆင်းသက်လာတော့သည်။

“နောက်ဆုတ်” မဟူရာစစ်သည်တော်နှစ်ဦးက နောက်သို့အမြန်ဆုတ်လိုက်သည်။ ကံဆိုးသည်မှာ နောက်ကျသွားပြီဖြစ်၏။

ဘန်း ဘန်း ဘန်း

မဟူရာစစ်သည်တော်နှစ်ဦး၏ ကာကွယ်ရေးစွမ်းအင်များက နယ်ရှင်လှံ၏ ဖြိုခွင်းခြင်း ခံလိုက်ရသည်။ တစ်ချိန်ထဲတွင် လှံအရိပ်က သူတို့ကို ဘယ်ညာတိုးဝင်လာတော့၏။ လျင်မြန်ဖျတ်လတ်သည့် ထိုးနှက်ချက်နှစ်ခုဖြင့် သူတို့ကိုလွင့်ထွက်သွားစေတော့သည်။

ခွပ်

မဟူရာစစ်သည်တော်နှစ်ဦးက ပျက်စီးနေသောထုံးကျောက်ကြမ်းပြင်ပေါ်ပြုတ်ကျသွားတော့၏။ သူတို့ပခုံးပေါ်ရှိဒဏ်ရာမှသွေးများ စီးကျလာတော့သည်။ သွေးထွက်နေသည့် ပခုံးကို လက်ဖြင့် ဖိနှိပ်ထားပြီး တွမ့်မူရှန်းကို ကြောက်လန့်တကြားကြည့်လိုက်၏။ သူတို့အပြည့်အဝ ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ယင်းက ချုံခိုတိုက်ခိုက်ခြင်း သို့မဟုတ် ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်ခြင်းမဟုတ်ပေ။ တွမ့်မူရှန်းက သူတို့ကို မျှမျှတတ အနိုင်ယူခဲ့တာပဲဖြစ်၏။

လုကျိုး၏ အမူအရာက တည်ငြိမ်နေသည်။ သူက မုတ်ဆိတ်သပ်လျက် ခေါင်းညိမ့်လိုက်သည်။

အောင်ပွဲဖြင့် တွမ့်မူရှန်း၏ ယုံကြည်ချက်က မိုးထိအောင်မြင့်တက်လာတော့၏။ သူက ပျော်ရွှင်ကြည်နူးနေသည်။ သူက ဒူးတစ်ဖက်ထောက်ကာ လက်နှစ်ဖက်ကိုဆုပ်လျက် ပြောလိုက်တော့သည်။

“ရှစ်စွင်း လမ်းညွှန်ပေးတာအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ရှစ်စွင်းကို စိတ်မပျက်စေခဲ့မိဘဲ ဒီနှစ်ယောက်ကို အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့တာ တပည့် ဝမ်းသာတယ်”

သူက ယွဲ့ကျုံးနှင့် တွမ့်ယန်ဟုန်တို့ကို နယ်ရှင်လှံဖြင့် ရွယ်လိုက်၏။ ရွယ်ထားကာ သူနှာခေါင်းအောက်မှ သူတို့ထွက်ပြေးသွားမှာကို စိုးရိမ်နေသည်။

ဖန်းရှုဝမ်က လှောင်အိမ်တိုင်များကို တင်းကျပ်စွာဆုပ်ကိုင်ထားသည်။ သူ၏ မျက်လုံးထဲ မယုံနိုင်မှုများပြည့်နေတော့၏။

“တစ်ယောက်ရှိသေးတယ်” လုကျိုးက အေးတိအေးစက်ပြောလိုက်သည်။

ဖန်းရှုဝမ်က တံတွေးမျိုချလိုက်မိသည်။ အစပိုင်း ယုံကြည်ချက်များနှင့် သတ္တိတို့သည် ဆက်တိုက်ထိုးနှက်ချက်များကြောင့်လွင့်ပျယ်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

“ဒီလက်အောက်ငယ်သားက အသုံးမကျပါဘူး”

“ဒီလက်အောက်ငယ်သားက အသုံးမကျပါဘူး”

ယွဲ့ကျုံးနှင့် တွမ့်ယန်ဟုန်တို့က တညီတညွတ်တည်းအော်ကာ အလွန်ရှက်နေကြသည်။ ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ရှောင်ယွမ်အာက ပြောလိုက်သည်။

“နင်တို့ကို နင်တို့ အသုံးမဝင်ဘူးလို့ ခေါ်နေဖို့ မလိုပါဘူး။ ငါ့ရဲ့ရှစ်စွင်း အနိုင်ယူတာခံလိုက်ရတယ်ဆိုမှတော့ နောင်ကျ ကြွားလို့ရပြီလေ”

တွမ့်မူရှန်းက ခေါင်းကုတ်လိုက်၏။ သူတို့ကို အနိုင်ယူလိုက်တာ ငါမဟုတ်ဘူးလား။

…