အခန်း (၁၀၃-၁၀၅)

အခန်း (၁၀၃) တုံးအခြင်း၏တန်ကြေး

လုကျိုး၏ လေသံ၊ သဘောထားနှင့် အမူအရာက လုကျိုးတစ်ကွက်မှ မထုတ်ပြရသေးခင်တွင်တောင် လုကျိုးက မိစ္ဆာဝေဟင်မျှော်နန်း၏ အရှင်သခင်အစစ်အမှန်၊ ကျိထျန်းတောက် အစစ်ဖြစ်ကြောင်း တင်းဖန်ချိုးကို လက်ခံယုံကြည်စေ၏။ လုကျိုးက တပည့်များအနေဖြင့် တပည့်ဆိုးကိုးယောက်ရှိသည့် မိစ္ဆာလမ်းကြောင်း၏ မိစ္ဆာခေါင်းဆောင်ဆိုတာ သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိပေ။ မိုးအောက်မြေပြင်တွင် ကျိထျန်းတောက်မှအပ မဟာစုန်းအတတ်အစီအရင်အောက်တွင် မည်သူက အထိအခိုက်မရှိ ရပ်နေနိုင်မည်နည်း။

တင်းဖန်ချိုး၏ ကျန်ရှိသော တပည့်နှစ်ဦးက ပါးစပ်အဟောင်းသားဖြစ်သွားသည်။ သူတို့က အရုပ်တစ်ရုပ်ပမာ လှုပ်ရှားမှု ကင်းမဲ့သွား၏။ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ကြောက်လန့်မှုကြောင့် တုန်ယင်နေတော့သည်။

ထိုစဉ် ချန်းကျူကမူ ထိုမေးခွန်းသုံးခုကို ကြားသည့်အချိန်တွင် မျက်မှောင်ကျုံ့လိုက်မိတော့၏။ သူက ရထားလုံးပျံမှ အမိန့်တစ်ခုကို စောင့်ဆိုင်းနေပုံရသည်။

တိတ်ဆိတ်မှုက နေရာတွင်ကြီးစိုးနေ၏။ ဆိတ်ငြိမ်လွန်းသောကြောင့် တိတ်ဆိတ်မှုကို ထိတွေ့၍ ရသည့်ပမာဖြစ်နေတော့သည်။

ထိုစဉ်မဟာစုန်းအတတ်အစီအရင်က အပြည့်အဝ အသက်သွင်းပြီးသွားပြီဖြစ်သည်။

အစီအရင်အပြင်ဖက်တွင် ရပ်နေကြသော ရဲမက်များက သူတို့၏လှံများကို ကိုင်မြှောက်လျက် အမိန့်ရသည်နှင့် တိုက်ခိုက်ရန်အသင့်ပြင်ထားကြသည်။ ကျင့်ကြံသူများကလည်း သူတို့၏ ပစ်မှတ်များကို တိုက်ခိုက်ရန်အတွက် သူတို့ကိုယ်သူတို့ အသင့်ပြင်ထား၏။

ဒါက သေချာပေါက်နိုင်မယ့်အခြေအနေပဲ။ ကျုပ်ရဲ့အရှင်သခင် ဘာတွေများတွေးနေလဲ။ ချန်းကျူက သူ့ဖာသာသူတွေးလိုက်၏။

ဒင်း ဒေါင်း ဒင်း

ခေါင်းလောင်းသံ ထပ်မြည်လာပြန်၏။ ချန်းကျူသည် အသံကိုကြားသည်နှင့် မျက်မှောင်ကျုံ့တာ ချက်ချင်း ပြေလျော့သွားတော့သည်။ သူ၏ မျက်နှာထက်တွင် အပြုံးတစ်ပွင့်ပေါ်လာသည်။ ဤအပြုအမူဖြင့် သူ့ကို စကားပြောရဲသည့်သူကို သူတစ်ခါမှမတွေ့ခဲ့ဖူးပေ။ သူ့အမူအရာက အေးစက်သွားပြီးပြောလိုက်တော့၏။

“စိတ်မရှိပါနဲ့။ မကြာခင်မှာ သေတော့မယ့်လူတစ်ယောက်အတွက် ဒီမေးခွန်းတွေရဲ့ အဖြေကိုသိတာ အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူးလေ”

သေခြင်းတရားက ထိုလူများအတွက် အကောင်းဆုံးရလဒ်ဖြစ်သည်။ ပစ်ထုတ်ပြီးသည့်မြားတစ်စင်း ကို ပြန်ခေါ်၍မရပေ။

ဘီး

ချန်းကျူက လေးကြိုးကိုဆွဲပြီးနောက် သူ၏ချီကို များစွာသောစွမ်းအင်မြားများအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်၏။ သူ၏မျက်လုံးက အေးတိအေးစက်အလင်းတန်းဖြင့်တောက်လာကာ ပြောလိုက်တော့သည်။

“နောက်ဆုံးစကားရှိသေးလား”

နတ်ဝိညာဉ်ဝဋ်ကြွေးချေနယ်ပယ်လေးသည်တော်က ချီကို စွမ်းအင်မြားများအဖြစ်ပြောင်းလဲရာ၌ အမှန်တကယ်အရည်အချင်းရှိသည်။ အမှန်တကယ်တွင် နတ်လေးသည်တော်က သူ၏ကိုယ်ပိုင် ပညာရပ်တွင် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးအဖြစ် သတ်မှတ်၍ရသည်။ အံ့ဖွယ်မြို့တော်၏ နတ်လေးသည်တော်သုံးဦးက ထင်သည့်အတိုင်း သူ၏လှုပ်ရှားမှုသက်သက်ကတွင် ချန်းကျူက မဟူရာစစ်သည်တော်လေးဦးထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သောလီချင်းထက် ပိုအစွမ်းထက်ကြောင်း လုကျိုး ရှင်းရှင်းလင်းလင်းမြင်နိုင်ပေသည်။

ချန်းကျူက လုကျိုး၏ ထူးမခြားနားအမူအရာကို ကြည့်ပြီး ပြန်မပြောတာတွေ့သည့်အချိန်၌ သူ၏မြားကို ထပ်မံပစ်ထုတ်လိုက်သည်။

ထိုစဉ် လုကျိုးက ညင်သာစွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီးနောက် ခေါင်းခါလိုက်တော့၏။ သူက ပြောသည်။

“တုံးအတာအတွက် ပေးရတဲ့တန်ကြေးတော့ရှိမှာပဲ” သူ၏လက်ထဲတွင် အသုံးပစ္စည်းကတ် ငါးကတ်ပေါ်လာတော့၏။ သူသည် အတွေးတစ်ချက်ဖြင့် ကတ်လေးကတ်ကို အစောတုန်းက ထုတ်ခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။

လုကျိုးက လက်ကိုခပ်သာသာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ တောက်ပနေသော လေပွေငါးခုက သူ၏လက်ထဲ၌ ပေါ်လာတော့သည်။ သူတို့က နာရီလက်တံပြောင်းပြန်အတိုင်းလှည့်ပတ်နေ၏။ အချိန်တိုအတွင်း လေပွေငါးခုကို ပစ်ထုတ်လိုက်တော့သည်။

ထွမ်း ထွမ်း ထွမ်း

ချန်းကျူက သူ၏စွမ်းအင်မြားများကို တပြိုင်နက်တည်းပစ်ထုတ်လိုက်တော့သည်။ ကံဆိုးသည်မှာ သူတို့က လေပွေများဝါးမျိုတာခံလိုက်ရ၏။

လေပွေများက စုန်းအတတ်အစီအရင်၏ ခရမ်းရောင်ဖျော့ဖျော့အလင်းတန်းအောက်၌ မှင်သက်ဖွယ် ကောင်းစွာ လှည့်ပတ်ပြီး ပေါ်ပေါက်လာတော့သည်။ သူတို့က ကွင်းငါးကွင်းချိတ်ဆက်ထားသည့် ပမာ ရှေ့သို့ဆက်လက်တိုးနေ၏။

“ဘာ” ချန်းကျူက မျက်ခုံးပင့်လိုက်တော့သည်။

ထိုစဉ် ရွှေရောင်အလင်းတန်းက လူတိုင်းရှေ့၌ ပေါ်လာသည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အရာအားလုံး လည်ပတ်နေပုံရ၏။

ယင်းက တောက်မုဒြာဖြစ်သည်။ တောက်မုဒြာကို အသုံးပြုသည့်အချိန်၌ အရာအားလုံးက နှိုင်းယှဉ်လျှင် မှိန်ဖျော့သွားပေသည်။

အန္တရာယ်ပဲ။

ချန်းကျူက နောက်သို့ဆုတ်လိုက်သည်။ ထိုကဲ့သို့ ထိုကဲ့သို့ပညာရပ်မျိုးကို ယခင်က တစ်ခါမှ မတွေ့ဖူးပေ။ သူတွေဝေနေစဉ် လေပွေငါးခုက ရုတ်တရက် အရွယ်အစားကြီးမားလာတော့သည်။ ရွှေရောင်အလင်းက သိပ်သည်းလာပြီးနောက် ထိုဧရိယာတဝိုက်ရှိတောက်ပမှုက ပိုကြီးမားလာ၏။ သူတို့က မရေမတွက်နိုင်သည့် ထိုက်ကျိရွှေရောင်ကွင်းများနှင့် ဆင်တူနေတော့သည်။

“တောက်မုဒြာတွေ ဘယ်လိုလုပ်ဖြစ်နိုင်မှာလဲ” ချန်းကျူက အချိန်မှီ မဆုတ်နိုင်ခဲ့ပေ။ သူ၏မျက်လုံးထဲတွင် ထိတ်လန့်မှုများပြည့်နေပြီး လေးကြိုးကို ပြန်ဆွဲပြီးနောက် စွမ်းအင်မြားသုံးစင်း ပစ်ထုတ်လိုက်တော့သည်။

ဘန်း ဘန်း ဘန်း

ချန်းကျူက မရပ်တန့်သွားပဲ နောက်ထပ် မြားသုံးစင်းကို ပစ်ထုတ်လိုက်၏။ သို့သော် ရွှေရောင်ထိုက်ကျိမုဒြာက အထိအခိုက်မရှိဘဲ ချန်းကျူ၏ မြားအားလုံးကို ဝါးမျိုသွားတော့သည်။

ချန်းကျူ၏ မျက်လုံးက ကြောက်လန့်မှုကြောင့် ပြူးကျယ်လာ၏။ သူ၏ မျက်နှာထက်တွင် စိတ်ပူပန်သည့် အရိပ်အယောင်တစ်စွန်းတစကိုလည်း မြင်နိုင်သည်။ လေးကိုကိုင်ထားသော လက်က အနည်းငယ်တုန်ယင်လာပြီးနောက် မြားများစွာကို စတင်ပစ်ထုတ်လိုက်တော့သည်။

ကံဆိုးသည်မှာ မြားများက ရွှေရောင်ထိုက်ကျိကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် အာနိသင်မရှိပေ။ တမူထူးခြားသော ရွှေရောင်သင်္ကေတများကို နေရာအနှံ့မြင်နိုင်ပြီး အရာအားလုံးကို အုပ်မိုးထားလေ၏။

ချန်းကျူူက ယခုအချိန်တွင် ရွှေရောင်သင်္ကေတများနှင့် နီးကပ်လွန်းနေရာ သူ့အဖို့ လွတ်မြောက်ရန် နည်းလမ်းမရှိပေ။ သူ့ဖာသာသူတွေးပြီးကြောက်လန့်နေတော့၏။

“ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ မုဒြာက ဘယ်လိုလုပ်ရှိနိုင်ရတာလဲ။ တောက်မုဒြာတွေက အစတည်းက ဒီလိုကြီးတာလား”

ရွှေရောင်စက်ဝိုင်းက လုံးဝန်းသည့်နံရံတစ်ခုကို ဖွဲ့တည်လိုက်ပြီး ယင်းကဆယ်မီတာခန့်မြင့်မားသည်။

ဖုန်း

လေထဲတွင် ပေါက်ကွဲသံတစ်သံကိုကြားလိုက်ရပြီး ရွှေရောင်စက်ဝိုင်းများထဲမှတစ်ခုက သူ့ဖာသာသူ ပေါက်ကွဲသွားပြီး လေနှင့်အတူပျောက်ကွယ်သွား၏။ နေရာတစ်ခုလုံး ထပ်မံ တိတ်ဆိတ်သွားပြန်သည်။ ချန်းကျူရပ်နေသည့်နေရာတွင် ဘာကိုမျှမမြင်ရပေ။ သူ့အရိပ်အယောင် တစ်စက်မှကျန်မနေခဲ့ပေ။

ထိုစဉ် ထိုက်ကျိရွှေရောင်မုဒြာလေးခုက မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းဆီသို့ ပျံ့လွင့်သွားတော့၏။ အနီရောင်ရထားလုံးများရှိ အမျိုးသမီးကျင့်ကြံသူများက မှင်သက်သွားသည်။ သူတို့အတွက် သတိဝင်လာရန် အချိန်အနည်းငယ်ကြာသွားပြီးနောက် အရေးနိမ့်သည့်အခြေအနေတွင် ရောက်နေမှန်း သူတို့သိလိုက်ရသည်။

သူတို့မျက်မှောင်ကျုံ့ကာ အော်ပြောလိုက်၏။ “ရဲတင်းလိုက်တာ”

သူတို့လေးယောက်က ချက်ချင်းပင် လက်သင်္ကေတများ ပြုလုပ်ပြီးနောက် ချဉ်းကပ်လာသော ရွှေရောင်စက်ဝန်းလေးခုကို ဖြေရှင်းလိုက်၏။

ချန်းကျူမသေခင်ရပ်နေခဲ့သည့်နေရာကို ဗဟိုထားလျက် ထိုက်ကျိရွှေရောင်သင်္ကေတများက ဆယ်မီတာအကွာအဝေးအတွက် အရပ်မျက်နှာအနှံ့ပျံ့နှံ့သွား၏။ အားလုံး၏ ခြေထောက်အောက်ရှိ စုန်းအစီအရင်ကလည်း ရွှေရောင်အလင်းဖြင့်လွှမ်းမိုးခံလိုက်ရသည်။

တင်းဖန်ချိုး၏ အကြည့်က တည်ငြိမ်သွားတော့၏။ ကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက တောက်မုဒြာများကို ရွတ်ဆိုနိုင်ရန်အတွက် အနည်းဆုံးတော့သူ၏ကျင့်ကြံဆင့်သည် ပွင့်ချပ်ခုနှစ်လွှာ နတ်ဝိညာဉ်ဝဋ်ကြွေးချေနယ်ပယ်တွင် ရှိရမည်။ သူတို့က ယခုအချိန်တွင် စုန်းအတတ်အစီအရင်တွင် ချုပ်မိနေတာပဲဖြစ်၏။ ဆိုလိုသည်မှာ ဂါထာ၏ ယိုယွင်းမှုကို ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်ရမှာပဲဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်အောက်တွင် ထိုအသန်မာဆုံးကျွမ်းကျင်သူက မည်မျှအစွမ်းထက်သနည်း။

ရွှေရောင်စွမ်းအင်ချိပ်သင်္ကေတနှင့်ယှဉ်လျှင် တင်းဖန်ချိုး၏ တောက်မုဒြာများက ပုရွက်ဆိတ်ပမာ မထင်မရှားဖြစ်နေလေ၏။ သူသည်ထိုမျှထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော တောက်မုဒြာကို သူ့တစ်ဘဝလုံးတွင် မတွေ့ခဲ့ဖူးပေ။ သူ၏ ဗဟုသုတအရ ထိုကဲ့သို့ တောက်မုဒြာများကို ရွတ်ဆိုနိုင်ရန် စွမ်းရှိသူများသည် တောက်သခင်များသာဖြစ်ကြ၏။ တောက်မဟာပညာရှင်များသာ ဖြစ်ကြ၏။ ထိုကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးပမာ အယောင်ဆောင်မိသည့်အတွက် သူ့ကိုယ်သူရီချင်မိသွားသည်။

ထိုစဉ် လေထဲတွင်ပျံဝဲနေသော အမျိုးသမီးကျင့်ကြံသူလေးဦးက သူတို့မျက်နှာထက်တွင် ဆုံးဖြတ်ချက် ချထားသည့်အမူအရာတစ်ခုရှိနေသည်။ သူတို့က ထိုရွှေရောင်ထိုက်ကျိမုဒြာများကို ဖယ်ရှားနိုင်မည်ဟု ယုံကြည်ချက်ရှိသည်။ ကံဆိုးသည်မှာ သူတို့စွမ်းအင်လှိုင်းများကို ထုတ်ဖော်သည့်အချိန်တွင် မုဒြာများပေါ်၌ လှိုင်းဂယက်ငယ်ကိုသာ ဖန်တီးနိုင်ခဲ့ပြီး ယင်းမုဒြာများကမူ သမုဒ္ဒရာများပမာ ကျယ်ပြောပုံရ၏။ ယင်းက အချည်းနှီးဖြစ်သွားတော့သည်။

“တောက်မဟာပညာရှင်လား” သူတို့က အထိတ်တလန့်ထုတ်ဖော်ပြောလိုက်ပြီး တောက်ပနေသော ရွှေရောင်ထိုက်ကျိသင်္ကေတ သူတို့ဆီ ပျံ့လွင့်လာတာကို ကြည့်နေရသည်။

ဘန်း ဘန်း ဘန်း

ထိုစဉ် ရွှေရောင်စက်ဝိုင်းလေးခုက သူတို့ကို မိသွားပြီး သူတို့က ပေါက်ကွဲသွားကာ မီးရှူးမီးပန်းများသဖွယ်ပျောက်ကွယ်သွားတော့၏။ တောက်ပမှုကို ပြသပြီးနောက်သူတို့သည် တိမ်ငွေ့အဖြစ်ပြောင်းလဲသွားကာ လေနှင့်အတူပျောက်ကွယ်သွားတော့၏။

“...”

“...”

လူတိုင်း၏ မျက်နှာထက်တွင် မယုံနိုင်သည့်အမူအရာမျိုးရှိနေသည်။

“တင်း နတ်ဝိညာဉ်ဝဋ်ကြွေးချေနယ်ပယ် ပစ်မှတ်သုံးဦးကို သတ်ခဲ့ပြီး နတ်ဒေဝါဦးတည်နယ်ပယ် နှစ်ယောက်ကို သတ်ခဲ့ပါတယ်။ ကုသိုလ်အမှတ် သုံးထောင့်ခုနစ်ရာ ဆုချီးမြှင့်ခံရပါတယ်”

ငါ မဆုံးရှုံးလို့တော်သေးတယ်။

တွက်ချက်ပြီးနောက် လုကျိုးက ချန်းကျူတစ်ဦးတည်းက အမှတ်ထောင့်ငါးရာတန်ကြောင်း ရှာဖွေတွေ့ရှိလိုက်သည်။ သို့သော် သူက များများစားစားမရခဲ့ပေ။ သူသည် အစောပိုင်းက ကုသိုလ်မှတ်နှစ်ထောင်သုံးခဲ့တာဖြစ်၏။ မုတ်ဆိတ်သပ်ပြီး သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်ကို စစ်ဆေးလိုက်၏။

ငါ သူ့ကို မတိုက်ခိုက်ချင်ဘူး။ ဒါပေမဲ့...။

ချန်းကျူကဲ့သို့ နတ်ဝိညာဉ်ဝဋ်ကြွေးချေနယ်ပယ် လက်ရွေးစင်လေးသည်တော်တစ်ဦးအတွက် တစ်စက္ကန့်လျှင် မြားသုံးစင်းပစ်ထုတ်ရန်က လွယ်ကူပေ၏။ လုကျိုးက အတိုက်အခိုက်ဒဏ်ပြင်း ကာကွယ်သည့်ကတ်အားလုံးဖြင့် မသုံးနိုင်ပေ။ ထို့အပြင် သူ၏ပြစ်ချက်မဲ့ကတ်ကိုလည်း ဖြုန်းတီးရာရောက်သွားနိုင်၏။ တန်ဖိုးရှိသော အရင်းအမြစ်များကို ဖြုန်းတီးမည့်အစား ဤနည်းအတိုင်း ဆောင်ရွက်တာက ပိုလွယ်ကူ၏။ ထိုမှအပ တာ့ယန်၏ ကောင်းကင်အောက်တွင် ကျန်သည့်မျိုးနွယ်စုများအတွက် နေရာမရှိပေ။ စန်းချုံကျို့မျိုးနွယ်စုနှင့်မတူဘဲ ထိုမျိုးနွယ်စုသည် တာ့ယန်ကနေခွဲထွက်လာသည့် တိုင်းပြည်သူပြည်သားများဖြစ်သည်။ နှစ်ပေါင်းသန်းချီ ရှင်သန်နေထိုင်ပြီးနောက် သူတို့၏အုတ်မြစ်ကို ဤနေရာ၌ ချခဲ့တာပဲဖြစ်၏။ သူတို့က ရှေးလူမျိုးများ ဖြစ်ကြသည်။ တစ်ဖက်တွင်မူ ရှီးချန်းကျိုးက ရှေးယခင်တည်းကရှိခဲ့သော ကျန်သည့်မျိုးနွယ်စုတစ်စုဖြစ်၏။

“ချစ်လှစွာသော ဧကရာဇ်အရှင်ရေ... ခင်ဗျားရဲ့နားမှာ ဘယ်လိုလူတွေကို ထားထားတာလဲ။ တစ်ခြားမျိုးနွယ်စုက လူတစ်ယောက်က နန်းတော်ကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်နေပြီဆိုတာ သိရဲ့လား။ လူတွေပိုများလာဖို့ပဲရှိတော့တယ်” ကံဆိုးသည်မှာ အရည်အချင်းရှိသည့်လက်ရွေးစင်များကို ပျိုးထောင်နေတာမဟုတ်ပေ။ အချို့သော အမျိုးအမည်မသိ အကြောင်းပြချက်များအတွက် ချန်းကျူအသတ်ခံရပြီးနောက် မဟာစုန်းအစီအရင်က စတင်အားနည်းလာတော့သည်။

တောက်ပသည့်အနီရောင်ရထားလုံးပျံက အမျိုးသမီးကျင့်ကြံသူလေးဦး၏ အထောက်အပံ့မရှိဘဲ စတင်ပြိုလဲကျလာတော့၏။ မြေပြင်ရှိအခြေအနေက ဖရိုဖရဲဖြစ်နေပြီး ရဲမက်များက ထွက်ပြေးရန်ကြိုးစားနေကြသည်။

နန်းတော်က ပညာရှင်က ဒီလို အလွယ်တကူ အသတ်ခံလိုက်ရတယ်လား။

ရဲမက်များသည် သူတို့အိမ်မက်မက်နေသည်ဟု တွေးမိလိုက်ပြီး လက်ခံရန်ခက်ခဲနေ၏။

လုကျိုးက ရထားလုံးပျံကို ဆက်ကြည့်နေသည်။ ချန်းကျူကဲ့သို့ နတ်လေးသည်တော်သုံးဦးထဲမှ တစ်ဦးအနေဖြင့် တစ်စုံတစ်ယောက်ကို သူ၏သခင်အဖြစ်အသိအမှတ်ပြုထားခြင်းသည် ထိုသခင်က သေချာပေါက်အားနည်းတာမဖြစ်နိုင်ပေ။

ဖုန်း

ရထားလုံးက မြေကြီးနှင့်ရိုက်မိသွားပြီးနောက် ဖုန်မှုန့်များတက်လာတော့သည်။

မဟာစုန်းအတတ်အစီအရင် အားနည်းသွားပြီးနောက် သူတို့၏ အမြင်အာရုံက ကြည်လင်လာတော့သည်။ ထိုစဉ် အားလုံး၏ အာရုံစိုက်မှုက တောက်ပသော အနီရောင်ရထားလုံးပျံတွင်သာ ရှိနေတော့၏။

…

အခန်း (၁၀၄) ငါက အမြဲတမ်း သက်ညှာပေးပါတယ်

အနီရောင် ရထားလုံးပျံက တစစီ ဖြစ်သွားလေပြီ။ အကယ်၍ အထဲတွင် အဆင့်မြင့် ပညာရှင် ပါရှိလာပါက မြေပြင်ပေါ် ပြုတ်ကျလာမည် မဟုတ်ပေ။ ဆိုလိုသည်မှာ ထိုရထားလုံးပျံထဲ အစကတည်းက မည်သူမှ မပါရှိပေ။ ပညာရှင်ဆိုသူလည်း လုံးဝ မပါရှိချေ။

ခဏတာစောင့်ဆိုင်းလိုက်ပြီးနောက် ထိုအကျိုးအပျက်ပုံထဲမှ မည်သူမှ ထွက်မလာခဲ့ပေ။

လုကျိုးက မုတ်ဆိတ်သပ်လိုက်ရင်း ခေါင်းညိတ်ကာ “ ဗလာကျင်းနေတာလား ”

သူက ကတ်ငါးကတ်လုံးကို အသုံးပြုလိုက်သည့်အခါ ထိုအရာကို မှန်းဆထားပြီးသား ဖြစ်၏။ အခြေအနေက သူ့ထိန်းချုပ်မှုအတွင်း ရှိနေဆဲ ဖြစ်၏။ အကယ်၍ နတ်ဒေဝါဦးတည်နယ်ပယ် အဆင့် ကျင့်ကြံသူအဖွဲ့က သူ့ဆီ ပြေးဝင်လာခဲ့လျှင် သူ့အနေနှင့် ဖြေရှင်းဖို့ အခက်တွေ့ပေဦးမည်။

ရှောင်ယွမ်အာက စိတ်အေးသွားပုံပေါ်သည်။ သူမက တိတ်ဆိတ်မှုကို အရင်ဖြိုခွင်းလိုက်သူ ဖြစ်၏။ သူမက ရယ်မောကာ “ ရှစ်စွင်းက အရမ်းအံ့ဩဖို့ကောင်းတယ်”

လုကျိုးက မုတ်ဆိတ်အသာသပ်ကာ တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် ပြောလိုက်သည်။

“ ဘယ်လိုနေသေးလဲ ”

“တပည့် အဆင်ပြေပါတယ်… စောစောကတော့ နည်းနည်း မူးနောက်နောက် ဖြစ်နေပေမဲ့ အခုနေလို့ကောင်းသွားပါပြီ” ရှောင်ယွမ်အာက လုကျိုးဆီ လျှောက်လာရင်း ပြောလိုက်သည်။

‘အထွတ်အထိပ် သန့်စင်ကျောက်စိမ်း ကျင့်စဉ်က စုန်းအတတ်ကို တွန်းလှန်ပေးနိုင်တာလား’ လုကျိုးက စဉ်းစားလိုက်မိသည်။

စုန်းအတတ် အစီအရင်မှ ခရမ်းရောင်အလင်းတို့က ပျောက်ကွယ်လုမတတ် ဖြစ်နေလေပြီ။ တိုက်ခိုက်ဖို့ စောင့်ဆိုင်းနေကြသည့် ရဲမက်များနှင့် ကျင့်ကြံသူများက သူတို့အနား ရှိနေဆဲ ဖြစ်၏။

လုကျိုးက မစိုးရိမ်ပေ။ လက်ကျန်လူများက သူ့ကို ထိန်းထားရန် စွမ်းအားမဲ့လွန်းလေသည်။ သူက တင်းဖန်ချိုးအပေါ် အာရုံစိုက်လိုက်သည်။

ထိုစဉ် တင်းဖန်ချိုးက အပြင်းအထန် ချောင်းဆိုးလာတော့သည်။

လုကျိုးက တင်းဖန်ချိုးအား ဆက်လက် စိုက်ကြည့်နေသည်။ အစပိုင်းတွင် သူက တင်းဖန်ချိုးအား ချက်ချင်း ဖြေရှင်းရန် အသေရိုက်ချက်ကတ် ဝယ်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားလေသည်။ သို့သော်လည်း တင်းဖန်ချိုးသည် ဒဏ်ရာရထားပြီး ကျင့်ကြံဆင့် အားနည်းစေသည့် စုန်းဂါထာအောက် ကျရောက်နေကြောင်း မြင်လိုက်ရသည့်အခါ စိတ်ပြောင်းသွားသည။ သူက လက်နောက်ပစ်လျက် တင်းဖန်ချိုးဆီ ချည်းကပ်လာသည်။ ချန်းကျူ သေဆုံးသွားပြီ ဖြစ်၍ တင်းဖန်ချိုးဆီမှ သတင်းနှိုက်ရန် ကြိုးစားကြည့်ရုံသာ ရှိတော့သည်။ သူ နှိပ်စက်၍ ဖြစ်စေ ဒါမှမဟုတ် ခြိမ်းခြောက်၍ ဖြစ်စေ တင်းဖန်ချိုးဆီမှ တစ်ခုခုတော့ ရလာနိုင်သည်။

လုကျိုး သူ့ဆီ လျှောက်လှမ်းလာသည်ကို မြင်ကာ တင်းဖန်ချိုးက ခက်ခက်ခဲခဲ ထထိုင်လိုက်သည်။ သူက ရင်ဘတ်မှ မြားဒဏ်ရာ နာကျင်မှုကို အံ့တုကာ ဒူးထောက်လိုက်ပြီး တောင်းပန်လိုက်သည်။

“ချန်ပေ့ ဒီအငယ်က မျက်လုံးပါပေမဲ့ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်နိုင်ခဲ့ဘူး။ ချန်ပေ့ ခွင့်လွှတ်ပေးပါ”

သူ့စကားအဆုံးတွင် အပြင်းအထန် ချောင်းဆိုးလိုက်ပြန်သည်။ ယခင် သူ ကျိထျန်းတောက် အယောင်ဆောင်ခဲ့စဉ်အခါက ဟန်ပန်တို့ကို မမြင်ရတော့ချေ။

‘ ချန်ပေ့တဲ့လား’

လုကျိုးက မုတ်ဆိတ်အသာသပ်ကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူ့အမူအရာတို့က မပြောင်းမလဲ ဖြစ်နေကာ “ မင်းက ငါ့ကို ချန်ပေ့ခေါ်တော့ ထူးဆန်းသလိုပဲ ”

တင်းဖန်ချိုးက ရင်ဘတ်မှ နာကျင်မှုကို အံ့တုကာ ပြောလိုက်သည်။

“ချန်ပေ့ အယောင်ဆောင်တာ ခွင့်မလွှတ်နိုင်စရာဆိုပေမဲ့ ချန်းကျူကို သတ်ပေးပြီး ကျုပ်တပည့်အတွက် လက်စားချေပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”

သူက စကားအဆုံးတွင် တပည့်နှစ်ယောက်အား အဓိပ္ပာယ်ပါပါ ကြည့်လိုက်သည်။

ထိုအရာကို မြင်ပြီး တင်းဖန်ချိုး၏ တပည့်နှစ်ယောက်လည်း လုကျိုးရှေ့ အမြန်အဆန် ဒူးထောက်လိုက်ကြသည်။

“ ချန်ပေ့ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ”

“ချန်ပေ့ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ”

“ တင်း … ကိုးကွယ်ယုံကြည်မှုကို လက်ခံရရှိပါတယ်။ ဆုလာဘ် - ကုသိုလ်ရမှတ် ၂ မှတ် ”

‘ မရိုးမသားနဲ့ ကြောင်သူတော်တွေ’

လုကျိုး၏ မျက်နှာအထက် အမူအရာ ပြောင်းလဲခြင်း မရှိပေ။ သူက ပျော်ရွှင်မနေသလို ဒေါသလည်း မထွက်နေပေ။ သူက မုတ်ဆိတ်မွေးကို အသာသပ်လိုက်ပြီး “ မင်းတို့ကို မေးစရာရှိတယ်။ မင်းတို့ အမှန်အတိုင်း ဖြေရမယ် ”

“ ကျုပ် သိသမျှ အားလုံးကို ပြောပြပါ့မယ် ”

“ ကောင်းပြီ ”လုကျိုးက မပြောခင် တစ်ခုခု စဉ်းစားလိုက်ပြီး “ မင်းရဲ့ တကယ့်ဇာစ်မြစ်ကို ပြော ”

တင်းဖန်ချိုးက ဆက်လက် မဟန်ဆောင်ရဲတော့ပေ။

“ ကျုပ်က တာ့ယန် ယွင်ဂိုဏ်းရဲ့ တင်းဖန်ချိုးပါ။ ဒီသုံးယောက်က ကျုပ်ရဲ့ တပည့်တွေပါပဲ ”

ရှောင်ယွမ်အာက လှောင်လိုက်သည်။

“ရှင်က ဒီလောက်အားနည်းနေတာကို မိစ္ဆာဝေဟင်မျှော်နန်းလို့ အယောင်ဆောင်တာ မရှက်ဘူးလား ”

တင်းဖန်ချိုးက ဘာပြန်ပြောရမှန်း မသိတော့ပေ။ ပွင့်ချပ်ငါးလွှာ စိတ်ဝိညာဉ်သဏ္ဌာန်က အားမနည်းပေ။

“ မိစ္ဆာဝေဟင်မျှော်နန်း အယောင်ဆောင်တာ ဘာလို့လဲ ” လုကျိုးက ထပ်မေးလိုက်သည်။

တင်းဖန်ချိုးက တုံ့ဆိုင်းတုံ့ဆိုင်းဖြင့် “ချန်ပေ့ရဲ့ မေးခွန်းကို ပြန်ဖြေပါ့မယ်။ ယွင်၊ ထျန်းနဲ့ လော့ဂိုဏ်းရဲ့ တပည့်အများကြီးက မိစ္ဆာဝေဟင်မျှော်နန်း လက်ချက်နဲ့ အသတ်ခံခဲ့ရပါတယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့ ရာစုနှစ်လောက်က မိစ္ဆာဝေဟင်မျှော်နန်းက ဂိုဏ်းသုံးဂိုဏ်းရဲ့ လက်နက်ထောင်ချီကို ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့ပစ်တော့ ကျုပ်တို့ အခြေခံအုတ်မြစ်အတွက် ထိခိုက်မှုအကြီးကြီး ဖြစ်စေခဲ့တယ်။

အဲဒီအချိန်ကတည်းက ကျုပ်တို့ ပြန်မကောင်းလာခဲ့ကြဘူး။ ကျုပ်ကို … ” ထိုစဉ် သူက ခဏ ရပ်လိုက်သည်။

“ ပြော ” လုကျိုးက ခပ်တန်းတန်း ပြောလိုက်သည်။

“ ကျုပ်ကို မိစ္ဆာဝေဟင်မျှော်နန်း သခင် အယောင်ဆောင်ပြီး နေရာတိုင်းမှာ ပြစ်မှုကျူးလွန်ဖို့ အမိန့်ပေးခဲ့တယ် ” တင်းဖန်ချိုးက ဝန်လေးစွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

လုကျိုးက ခေါင်းခါကာ အသာပြောလိုက်သည်။

“ ယွင်ဂိုဏ်းက ဂိုဏ်းသုံးဂိုဏ်းရဲ့ ခေါင်းဆောင်လေ။ သမာသမတ်လမ်းစဉ်ရဲ့ ပင်မဂိုဏ်းက ဒီလိုမျိုး ရွံ့စရာကောင်းတဲ့ နည်းလမ်းမျိုး သုံးတယ်တဲ့လား ”

“ မိစ္ဆာဝေဟင်မျှော်နန်းက မကောင်းမှုအများကြီး ကျူးလွန်ခဲ့တာဆိုတော့ သူတို့ဖော်တဲ့ဆေး သူတို့ ပြန်စားခိုင်းတဲ့ သဘောမျိုးနဲ့ ကျုပ်ကို အမိန့်ပေးခဲ့ရုံပါ ”

ဝှီး

စွမ်းအားလှိုင်းတစ်ခုက တင်းဖန်ချိုးဆီ ကျရောက်လာသည်။

ဖြန်း

တင်းဖန်ချိုး မျက်နှာအား ဖြတ်ရိုက်လိုက်လေသည်။ သူ့ပါးပြင်အထက် လက်ဝါးရာကြီး ပေါ်လာကာ ပူထူသွားစေသည်။

“ချန်ပေ့…” တင်းဖန်ချိုးက ယိုင်တိုင်တိုင် ဖြစ်သွားလေသည်။ သူက ဘာလုပ်ရမှန်း မသိတော့ပေ။ သို့သော်လည်း သူက အခွင့်အရေးပေးလျှင်တောင် ပြန်လည် လက်တုံ့မပြန်ရဲပေ။

“ မင်းကို ထပ်မေးမယ်။ ဒီအရိုးတွေရဲ့ နောက်ကွယ်က လျှို့ဝှက်ချက်က ဘာလဲ ”

တင်းဖန်ချိုးက လက်ဝါးချက် ခံယူပြီးနောက် ပိုမို နာခံလာသည်။ သူက ပါးပြင်ကို ပွတ်ကာ “ ဒါက ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ကို နှစ်တစ်ထောင် ကန့်သတ်ချက်ကို ကျော်လွန်ပေးနိုင်တဲ့ ပိုင်လူမျိုးရဲ့ အရိုးပါ”

သူ့မျက်နှာအထက် စိတ်ရှုပ်ထွေးသည့် အမူအရာဖြစ်လာကာ အသာမေးလိုက်သည်။

“ချန်ပေ့ရဲ့ ဗဟုသုတနဲ့ အတွေ့အကြုံအရ ဒီအကြောင်းကို ကြားဖူးလောက်မှာပါ ”

‘ပိုင်လူမျိုးရဲ့ အရိုးက ကျင့်ကြံရေးလောကရဲ့ အသက်ကန့်သတ်ချက်ကို ကျော်လွန်စေနိုင်တယ်တဲ့လား’

လုကျိုးက သူ့မှတ်ဉာဏ်များထဲ ပြန်လည်ရှာကြည့်လိုက်သည်။ ကျိထျန်းတောက်က နှစ်တစ်ထောင် အသက်ရှင်လာသူ ဖြစ်ပြီး ကုန်းမြေအနှံ့ သွားလာခဲ့သည်။ သူ့အနေနှင့် ထိုကိစ္စကို မသိစရာ အကြောင်းမရှိပေ။ သူက မှတ်ဉာဏ်များထဲ ပြန်လည်ရှာဖွေလိုက်သော်လည်း ဘာမှမတွေ့ပေ။ သူက လက်လျော့လိုက်ပြီး တင်းဖန်ချိုးနှင့် ဆက်လက် ပြောလိုက်သည်။

“ အဲဒါကို တွေ့ပြီလား ”

တင်းဖန်ချိုးက ခေါင်းခါကာ “ နန်းတော်က ရှာနေတာ ဆယ်စုနှစ်လောက် ရှိပြီဆိုပေမဲ့ မတွေ့သေးဘူး။ ကျုပ်တို့ တွေ့နိုင်ခြေလည်း အရမ်းနည်းပါးတယ် ”

ရှောင်ယွမ်အာက နှာခေါင်းရှုံ့ကာ “ အရူးတွေ … ဘယ်သူမှ အသက်ကန့်သတ်ချက်ကို မကျော်လွန်နိုင်ဘူး။ အရိုးပိုင်ရှင်တောင် သေသွားပြီကို အရိုးက အသက်ကန့်သတ်ချက်ကို ကျော်လွန်အောင် ကူညီပေးဖို့ မျှော်လင့်နေကြသေးတယ်။ ရယ်စရာကောင်းလိုက်တာ ”

တင်းဖန်ချိုးက ရှောင်ယွမ်အာ၏ စကားများကြောင့် ဘာပြန်ပြောရမှန်း မသိတော့ပေ။

လုကျိုးက ကမ္ဘာမြေမှ ဧကရာဇ်ချင်ကို အမှတ်ရလိုက်သည်။ ဧကရာဇ်က သူ့သက်တမ်းကို ဆွဲဆန့်ရန် နည်းလမ်းကို ရှာဖွေခဲ့သည်။ ကျင့်ကြံရေးလောကရှိ လူများက ကန့်သတ်ချက်ကျော်လွန်၍ မနေနိုင်ပေ။ သို့သော်လည်း ကံစေရာ ဦးမညွှတ်ဘဲ ကြိုးစားကြည့်ချင်သူများစွာ ရှိနေသေး၏။

‘ တာ့ယန်ရဲ့ ဧကရာဇ်လည်း သူ့သက်တမ်းကို ဆွဲဆန့်ထားချင်တာလား ’

လုကျိုးက အတွေးထဲ နစ်မြောနေစဉ် ရဲမက်များနှင့် အဆင့်နိမ့် ကျင့်ကြံသူများက သူတို့နှင့် တဖန် နီးကပ်လာပြန်သည်။ ရဲမက်ထောင်ချီနှင့် အာရုံခံသိပ်သည်းခြင်းနယ်ပယ်၊ ဗြဟ္မာပင်လယ် နယ်ပယ်နှင့် နတ်ဒေဝါဦးတည်နယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူ ရာချီ၍ ပါဝင်သည်။

“ သူတို့က စုန်းအတတ် အစီအရင်အောက် ကန့်သတ်ခံထားရတယ်။ သူတို့က စွမ်းအားမဲ့နေကြပြီ။ မကြောက်ကြနဲ့ ”

“ ကျူးကျော်သူအားလုံးကို သတ်ပစ်ရမယ် ”

လုကျိုး၏ အမူအရာက ထိုရဲမက်များနှင့် ကျင့်ကြံသူများကို မြင်လိုက်သည့်အခါ မပြောင်းမလဲ ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

ရှောင်ယွမ်အာက ဝင်ပြောလိုက်သည်။

“ ရှစ်စွင်း …တပည့် ကိုင်တွယ်လိုက်မယ် ”

လုကျိုးက လက်ခါပြကာ “ မလိုဘူး ”

“ ဟမ် ” ရှောင်ယွမ်အာ မျက်နှာအထက် နားမလည်သည့် အရိပ်အယောင် ဖြတ်ပြေးသွားလေသည်။

“ ပိအန်း ”

လက်သီးနှစ်လုံးက ခြေလက်လေးခုကို မယှဉ်နိုင်ပေ။

ရှောင်ယွမ်အာက အားကောင်းသော်လည်း သူမအတွက် ရဲမက်ထောင်ချီနှင့် ကျင့်ကြံသူရာချီကို အပြတ်ရှင်းဖို့ရာ များပြားလွန်းလေသည်။

လုကျိုးက ပိအန်း နာမည်ခေါ်လိုက်သည်နှင့် ပိအန်းက တောထဲမှ အလျင်အမြန် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ရဲမက်များနှင့် ကျင့်ကြံသူများက သူတို့နောက်မှ မာန်ဖီသံကြားလိုက်ရသည့်အခါ နောက်လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

“ ဘာကြီးလဲ ”

“ ကျားလား ”

“ ကျားက ဘယ်လိုလုပ် ဒီမှာရှိမှာလဲ ”

ရဲမက်များနှင့် ကျင့်ကြံသူများစွာက ပိအန်း ချည်းကပ်လာသည်ကို ကြောင်ကြည့်နေကြစဉ် ပုံရိပ်က ပို၍ ရှင်းလင်းပြတ်သားလာသည်။

ထင်ထားသည့်အတိုင်း ပိအန်းအပေါ် စုန်းအတတ် သက်ရောက်မှု မရှိပေ။

“ ဒါက …. ”

“သားရဲလား … ”

ပိအန်းက ကျယ်လောင်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်သောကြောင့် တောအုပ်အနှံ့ ပျံ့နှံ့သွားလေသည်။

ရဲမက်များက ကြောက်ကြောက်လန့်လန့်ဖြင့် ဒူးထောက်လျက် လဲကြကုန်သည်။ သူတို့ တွေးထားသည့် သာမန်သားရဲသည် အလွန်အားကောင်းသော သားရဲကြီး ဖြစ်နေလေ၏။ အားကောင်းသော လူသားကျင့်ကြံသူသာ ထိုသို့သော ရက်စက်ခက်ထန်သည့် သားရဲမျိုးကို စီးတော်သားရဲအဖြစ် နာခံအောင် လုပ်နိုင်လိမ့်မည်။

ထိုစဉ် ပိအန်းက လူအုပ်ကြား ချီတက်လာသည်။

ခွန်အားနှင့် သိမ်မွေ့မှုတို့က ပြဒါးတစ်လမ်း သံတစ်လမ်း ဖြစ်၏။ ခဏကြာပြီးနောက် နေရာအနှံ့ ခြေလက်အပြတ်များ ပျံ့ကျဲကုန်သည်။

“ ပြေးကြ ”

“ နောက်ဆုတ်ကြ ”

“ နတ်ဒေဝါဦးတည်နယ်ပယ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူများ တန်းစီကြ ”

ဗြဟ္မာပင်လယ်နယ်ပယ်အဆင့်နှင့်အောက် ကျင့်ကြံသူများက နောက်ဆုတ်ရုံမှအပ ရွေးချယ်စရာ မရှိပေ။ ထိုစဉ် ရဲမက်များက တစ်ချက်ပင် မခုခံနိုင်ကြပေ။ သူတို့အားလုံး လွှင့်စင်သွားကြ၏။

ပိအန်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ် တိုက်ခိုက်စွမ်းရည်က ပါးမွှားလူသားများရှေ့ အပြည့်အဝ ပြသလိုက်သည်။

နတ်ဒေဝါဦးတည်နယ်ပယ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူများက သူတို့၏ ကြာပွင့် စိတ်ဝိညာဉ်သဏ္ဌာန်များကို ဖော်ထုတ်ကာ ဓားပျံများ စီးနင်းလိုက်ကြသည်။

ဘန်း ဘန်း ဘန်း

ထိုလူများ၏ တိုက်ခိုက်မှုများက ပိအန်းအပေါ် သက်ရောက်မှု မရှိဘဲ ဒေါသသာ ထွက်လာစေသည်။

ဂါး …

ပိအန်းက ကြမ်းတမ်းလာလေပြီ။ သူက လေထဲမှ ကျင့်ကြံသူများကို ခုန်အုပ်လိုက်သည်။ ဆင်ဘုရင်နှင့် မတူစွာ ပိအန်းက ပျံသန်းနိုင်လေ၏။

“ မဖြစ်နိုင်ဘူး … သားရဲပျံကြီးဟ ”

ဂျွတ်

ပြောလိုက်သော ကျင့်ကြံသူက နောက်ဆုတ်ဖို့ အချိန်မရလိုက်ဘဲ ပိအန်း၏ လက်ချက်အောက် အရိုးများ တစစီ ဖြစ်သွားလေသည်။

ပိအန်းက လူအုပ်ကြား ဆက်လက် သောင်းကြမ်းနေသည်။ ဦးဆောင်သူ မရှိဘဲ ရဲမက်များနှင့် ကျင့်ကြံသူများစွာက ဇကောထဲမှ ဆီးဖြူသီးများကဲ့သို့ ကြောက်ကြောက်လန့်လန့်ဖြင့် နောက်ဆုတ်ကုန်ကြသည်။

“ နောက်ဆုတ်ကြ ”

“ သူ့အပေါ် စုန်းအစီအရင် သက်ရောက်မှု မရှိဘူး။ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ ”

ဘန်း ဘန်း ဘန်း

ပိအန်း၏ လက်သည်းချက်အောက်တိုင်းတွင် ရဲမက်များ ကျဆုံးကုန်သည်။ ပိအန်းက အတော်လေး ခက်ထန်လှ၏။

ရဲမက်များက လူသားတစ်ယောက်ကို ဤမျှအထိ မကြောက်ဖူးပေ။ သူတို့က လူသားတစ်ယောက်၏ အင်အားကြောင့် အနည်းငယ်သာ နောက်ဆုတ်နိုင်သည်။ သို့သော်လည်း သူတို့ရင်ဆိုင်နေရသည်မှာ ခက်ထန်ကြမ်းတမ်းသည့် သားရဲကြီး ဖြစ်၏။ ထို့အပြင် ထိုသားရဲကြီးက မောပန်းခြင်းဆိုသည့် အဓိပ္ပာယ်ကို သိသည့်ပုံမပေါ်ပေ။

‘ သေမျိုးတွေက တကယ်ကို သနားစရာပဲ ’

လုကျိုးက ထိုအတွေးဖြင့် ပိအန်းအား ကျင့်ကြံသူများကို တိုက်ဖို့ ညွှန်ပြလိုက်သည်။

“ငါက အမြဲညှာတာတတ်တဲ့လူဆိုတော့ သေမျိုးတွေကို လွှတ်ပေးလိုက်မယ်။ ကျင့်ကြံသူတွေကိုပဲ ကိုင်တွယ်လိုက် ”

တင်းဖန်ချိုး “ … ”

သူ့တပည့်နှစ်ယောက် “ … ”

…

အခန်း (၁၀၅) လာကူကြသော တပည့်များ

လုကျိုး၏ စကားက မရိုးသားပုံပေါ်၏။ သို့သော် အကြီးက ထိုသို့ပြောရာ တင်းဖန်ချိုးက ခေါင်းညိတ်ရုံမှလွဲပြီး ကျန်တာ မလုပ်နိုင်ပေ။

ထိုစဉ် ရှောင်ယွမ်အာက လက်ခုပ်တီးပြီး ချီးကျူးလိုက်၏။ ပိအန်း၏ တိုက်ပွဲဝင် စွမ်းအားက လူတိုင်း ထင်ထားတာထက်ကိုကျော်လွန်နေသည်။

သေမျိုးစစ်သားအားလုံးက မီးမြားများပစ်ချသော်ငြား သူတို့၏ မြားများက ပိအန်းကို ခြစ်ရာမျှသာ ထင်စေသည်။

လုကျိုးအမိန့်ပေးပြီးသည့်နောက် ပိအန်းသည် ရဲမက်များနောက် မလိုက်တော့ချေ။ သူက ကောင်းကင်ထဲသို့ ပျံတက်သွားတော့၏။ ထိုမြင်ကွင်းက မြွေဂိမ်းထဲမှ မှတ်တမ်းတစ်ခုနှင့် တူနေပေတော့သည်။

“တင်း ဗြဟ္မာ့ပင်လယ်နယ်ပယ်ပစ်မှတ်တစ်ယောက်ကို သတ်ပြီးပါပြီ။ ကုသိုလ်မှတ် နှစ်ဆယ်မှတ်ရရှိပါတယ်။

“တင်း အာရုံခံသိပ်သည်းခြင်းနယ်ပယ်ပစ်မှတ်တစ်ယောက်ကို သတ်ပြီးပါပြီ။ ကုသိုလ်မှတ် ငါးမှတ် ရရှိပါတယ်။

“တင်း အစောပိုင်းအဆင့်နတ်ဒေဝါ ဦးတည်နယ်ပယ် ပစ်မှတ်တစ်ယောက်ကို သတ်ပြီးပါပြီ။ ကုသိုလ်အမှတ် တစ်ရာဆုရရှိပါတယ်”

လုကျိုးက ခေါင်းညိတ်ပြီး စိတ်ကျေနပ်သွားသည်။ ပိအန်း၏ တိုက်ပွဲဝင်ခွန်အားက အမှန်တကယ် အထင်ကြီးဖွယ်ကောင်း၏။ ပိအန်း၏ခွန်အားဖြင့် သူ့အဖို့နောင်တွင် ကုသိုလ်မှတ်များ ရရှိရန် ပိုလွယ်ကူမည်မှန်း သေချာနေသည်။

တင်းဖန်ချိုးက ပါးစပ်အဟောင်းသားဖြင့် မြင်ကွင်းကိုစိုက်ကြည့်နေမိသည်။

ဒါ ဒါက ဒဏ္ဍာရီလာ စီးတော်ယာဉ်လား။ ယင်းနှင့် ယှဉ်လျှင် ဆင်ဘုရင်က အမှိုက်ဖြစ်သွားတော့၏။ ယခုအချိန်တွင် ဆင်ဘုရင်က မြေပြင်ပေါ်တွင် အားနည်းစွာ လှဲနေလျက်လှုပ်ရှားရန် ရုန်းကန်နေရသည်။ ပိအန်းနှင့် တူညီသည့်အဆင့်တွင် ရှိမနေချေ။ သူက ကူကယ်ရာမဲ့စွာ ခေါင်းခါရုံသာ တတ်နိုင်၏။

ပိအန်းသည် အချိန်တိုအတွင်း အဆင့်နိမ့်ကျင့်ကြံသူများကို ရှင်းထုတ်ပစ်လိုက်သည်။ ရဲမက်အများစုနှင့် ကျင့်ကြံသူများစွာက နောက်ဆုတ်သွားကြ၏။

ပြီးဆုံးခါနီးပြီဖြစ်တာကို လုကျိုးမြင်သည့်အချိန်တွင် သူက လက်ကိုဝှေ့ယမ်းလျက် ပိအန်းကို ပြန်လာရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ သူသည် ထိုအရာမှ ကုသိုလ်မှတ်ရှစ်ရာရလိုက်သည်။ အမှတ်မများပေ။ ဆိုရလျှင် အားနည်းသည့်ကျင့်ကြံသူများသာ ရှိ၏။ ပိအန်းက လုကျိုး၏အမိန့်ကို နာခံသည်။ ဆိပ်ခံတံတားနားသို့ ဖြတ်သွားသည့်အချိန်တွင် သူက ဆင်ဘုရင်ကို မျက်လုံးထောင့် ကနေ အထင်တသေးကြည့်သွားသေးသည်။ ဆင်ဘုရင်က ကြောက်လန့်မှုကြောင့် အနောက်သို့ ဆုတ်သွားပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်က တုန်ယင်နေပေ၏။ ပိအန်း၏ရှေ့တွင် ၎င်းက လက်အောက်ငယ်သားမျှသာ ဖြစ်သည်။ ဒဏ္ဍာရီလာစီးတော်ယာဉ်နှင့် အံ့ဖွယ်စီးတော်ယာဉ်ကြား ယင်းက ကွာဟချက်ဖြစ်ပေ၏။ သူတို့ကို မနှိုင်းယှဉ်လျှင်ဆိုးရွားမှာမဟုတ်ပေ။ သို့သော် နှိုင်းယှဉ်မိသည့်နှင့် ကွာဟချက်က မိုးနှင့်မြေပမာ ကြီးမားကြောင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်ရမှာပဲဖြစ်သည်။

ပိအန်းက လုကျိုးနှင့်ရှောင်ယွမ်အာတို့ဘေး၌ ခမ်းနားစွာ ထိုင်နေလေ၏။ ၎င်း၏အစွယ်များကို ထုတ်ပြလျက် ကျင့်ကြံသူများအနားကပ်မလာအောင် ဟန့်တားထားသည်။

တစ်ချိန်တည်းတွင် မဟာစုန်းအတတ်အစီအရင်မှ အာနိသင်များက စတင်မှိန်ဖျော့လာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

လုကျိုးက မျက်မှောင်အနည်းငယ်ကျုံ့သွား၏။ ရဲမက်များနှင့်ကျင့်ကြံသူများအနားတွင် အဘယ်ကြောင့်ဝဲနေရမည်မှန်း သူနားမလည်ခဲ့ပေ။ သူတို့သေမှာမကြောက်ဘူးလား။

သူက တင်းဖန်ချိုးကို ဆက်လက်စစ်မေးတော့မည့်အချိန်တွင် လူနှစ်ယောက်က သူ့နောက်သို့ ပျံဝဲလာသည်။ ထိုလူနှစ်ယောက်ထုတ်ဖော်သည့်အရှိန်အဝါက လူတိုင်းကို အာရုံစိုက်မှုကို ရသွားစေ၏။

“နန်းတော်က ဒီလောက်များတဲ့ လက်ရွေးစင်တွေ ပို့လိုက်တာလား”

လုကျိုးက ရုတ်တရက်ပေါ်ပေါက်လာသည့် အခြေအနေကြောင့် ဝေခွဲမရဖြစ်သွားသည်။

ထိုပုံရိပ်နှစ်ခုသည် မြန်ဆန်သည့် အရှိန်ဖြင့်ဆက်လက်ရွေ့လျားနေပြီး သူတို့ဆီသို့ ရောက်မလာခင်၌ မဟာစုန်းအတတ်အစီအရင်အထက်တွင် ပျံဝဲနေသည်။

ရှောင်ယွမ်အာက သူတို့နှစ်ယောက်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်းမြင်ရသည့်အချိန်တွင် ပျော်ရွှင်မှုဖြင့် ခုန်ပေါက်ကာ အော်ပြောလိုက်တော့၏။

“စန်းရှစ်ရှိုး စစ်ရှစ်ရှိုး”

လုကျိုးကမော့ကြည့်လိုက်၏။ သူတို့က တွမ့်မူရှန်းနှင့် မင်ရှစ်ရင်ပင်ဖြစ်သည်။

တွမ့်မူရှန်းက သူ၏နယ်ရှင်လှံကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။ သူက ကြွက်သားများအပြည့်ဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် ခမ်းခမ်းနားနားပေါ်လာပြီး စူးရှသော မျက်ဝန်းတစ်စုံရှိ၏။ မြေပြင်ပေါ်သို့ သက်ဆင်းလာသည့် နတ်ဘုရားတစ်ပါးပမာ ဖြစ်နေတော့သည်။

ထိုစဉ် မင်ရှစ်ရင်ကမူ မီးခိုးရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ထားသည်မှာ အနည်းငယ်ထူးဆန်းနေပြီး ယုံကြည်ချက်ရှိပုံပေါ်နေကာ ယခုအချိန်တွင် သူကဝင့်ကြွားစွာပြုံးနေပေ၏။

“ရှစ်စွင်း” သူတို့နှစ်ယောက်က တချိန်တည်းနီးပါးသက်ဆင်းလာသည်။ သူတို့ဆင်းသက်လာပြီး မကြာမီ၌ လှိုင်းတစ်ခုက ပြန့်ကားသွားတော့သည်။

စုန်းအတတ်အစီအရင်၏ အကြွင်းအကျန်များသည် နတ်ဝိညာဉ်ဝဋ်ကြွေးချေနယ်ပယ်တွင်ရှိသော တပည့်နှစ်ဦး၏ချက်ချင်းဖယ်ရှားခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။ အစီအရင်ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့် လေက ရှင်းလင်းသွားကာ သူတို့၏အမြင်အာရုံပြောင်းလာတော့၏။

တွမ့်မူရှန်းနှင့် မင်ရှစ်ရင်တို့က ကမန်းကတမ်းရောက်လာပြီး ဒူးထောက်ချကာ လုကျိုးကို နှုတ်ဆက်လိုက်၏။ “ရှစ်စွင်း” တင်းဖန်ချိုးသည်လည်း သူတို့၏အံ့ဩသင့်ဖွယ် ဝင်ရောက်လာမှုကြောင့် ဆွံ့အသွားလေသည်။ သတိတရားတို့ ပြန်ဝင်လာသည့်အချိန်၌ သူ၏တပည့်အတုနှစ်ဦးကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

အစစ်နှင့်အတုကြားမှာ ကွာဟချက်ကြီးကြီးမားမားရှိနေတာပဲ။

လုကျိုးက မုတ်ဆိတ်သပ်လျက်မေးလိုက်တော့သည်။

“မင်းတို့နှစ်ယောက်ဘာကြောင့် ရောက်လာ တာလဲ။

မင်ရှစ်ရင်က အရိုအသေပေးပြီးပြောလိုက်၏။ “ရှစ်စွင်း ဖန်ရှုဝမ်ဆီက သတင်းတချို့ရထားလို့။ ဒီမှာ နန်းတော်ကပညာရှင်တွေ တည်ဆောက်ထားတဲ့မဟာစုန်းအတတ်အစီအရင် တစ်ခုရှိတယ်လို့ သူကပြောတယ်။ ဒါကြောင့် စန်းရှစ်ရှိုးနဲ့အတူ ကျွန်တော် ဒီကိုလာပြီး စစ်ကူအနေနဲ့ရောက်လာ တာပါ။

တွမ့်မူရှန်းက ထည့်ပြော၏။

“နန်းတော်အတွင်းမှာ ပညာရှင်တွေအများကြီးရှိတယ်။ ရှစ်စွင်းရဲ့ခွန်အားက ပြိုင်ဖက်ကင်းပြီး အဲ့ဒီလူတွေက ရှစ်စွင်းရဲ့တည်ရှိမှုနဲ့ မထိုက်တန်ဘူးဆိုတာ ကျွန်တော်သိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီလို ယင်ကောင်လေးတွေအတွက် ရှစ်စွင်းရဲ့စွမ်းအားတွေ ဖြုန်းတီးဖို့မလိုအပ်ဘူးလေ”

“တပည့်တို့ဖာသာ ဆုံးဖြတ်မိတဲ့အတွက် ကျေးဇူးပြုပြီး ခွင့်လွှတ်ပေးပါ”

မင်ရှစ်ရင်က ပြောလိုက်သည်။

လုကျိုးက မင်ရှစ်ရင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်၏။

ဒီကောင်က ခွဲခွာခြင်းချိတ်ကောက်ရသွားပြီးတာနဲ့ ပိုပြီး စိတ်ဓာတ်တက်ကြွလာတာပဲ။ အရင်ကထက်ယှဉ်ရင်ပိုပြီးလည်း သတိတရားရှိလာတယ်။

သူတို့လာမည်မှန်းသိနေခဲ့လျှင် အသုံးပစ္စည်းကတ် ငါးကတ်ကို ချွေတာထားမှာပဲဖြစ်သည်။ ဖိတ်သွားပြီးသည့် နွားနို့အတွက် ငိုနေ၍ အကျိုးမထူးပေ။ အဆုံးတွင် သူက မုတ်ဆိတ်သပ်ပြီးထူးမခြားနားပြောလိုက်၏။

“ကိစ္စမရှိဘူး”

မင်ရှစ်ရင်နှင့် တွမ့်မူရှန်းက နောက်ဆုံးတွင်ခြေကြွပြီးနောက် သူတို့၏ ပတ်ဝန်းကျင်ကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်တော့သည်။

မဟာစုန်းအတတ်အစီအရင်မှ သက်ရာက်မှုများက အပြည့်အဝပျောက်သွားပြီဖြစ်သည်။

ဆိပ်ခံတံတားတိုက်ပွဲနေရာက အလွန်ရှုပ်ထွေးနေသည်။ အလောင်းများက နေရာအနှံ့ပြန့်ကျဲနေ၏။

မင်ရှစ်ရင်က အနေရခက်သွား၏။ ငါတို့လာတာ နောက်ကျသွားတဲ့ပုံပဲ။

ရှောင်ယွမ်အာက ပြေးလာပြီး ရီမောကာပြောလိုက်တော့၏။

“စန်းရှစ်ရှိုး စစ်ရှစ်ရှိုး အဲ့ဒီ အတုနှစ်ကောင်ကို ကြည့်လိုက်ဦး”

”အတုတွေလား” မင်ရှစ်ရင်က စိတ်ရှုပ်ထွေးသွား၏။

ရှောင်ယွမ်အာ ဆိုလိုသည်ကို သဘောပေါက်သွားသည့်အချိန်တွင် သူက မကျေမနပ် ဖြစ်သွားတော့သည်။ သူ့အယောင်ဆောင်နေသည့် လူငယ်ဆီသို့ ပြေးသွားပြီးနောက် ထိုလူကို တွန်းလှဲချလိုက်တော့သည်။

ဘီး

မင်ရှစ်ရင်၏ ဒုက္ခရှုကွင်းတစ်ရာ စိတ်ဝိညာဉ်သဏ္ဌာန်က ပေါ်လာ၏။

“...”

လူငယ်က ဆွံ့အသွားလေသည်။

မင်ရှစ်ရင်က ပြောလိုက်သည်။ “ရာရာစစ ငါ့အယောင်ဆောင်ရဲတယ်ပေါ့”

ထိုစဉ် တွမ့်မူရှန်းက လျှောက်လာတော့၏။ သူက ဒုက္ခရှုကွင်းမိုင်တစ်ရာ စိတ်ဝိညာဉ်သဏ္ဌာန်ကို ထုတ်ဖော်ပြီး မင်ရှစ်ရင်က သူ့ကိုဟန့်တားရန် လက်မြှောက်လိုက်၏။

မင်ရှစ်ရင်က ပြောသည်။ “စန်းရှစ်ရှိုး နယ်ရှင်လှံက လုံလောက်နေပါပြီ။ ရှစ်ရှိုးက ဒါမျိုးထုတ်ဖို့မလို။ သူ၏ရှစ်ရှိုးကသာ ပွင့်ချပ်တစ်လွှာစိတ်ဝိညာဉ်သဏ္ဌာန်ကို ထုတ်ဖော်ခဲ့လျှင် သူ၏ပွင့်ချပ်မရှိသော စိတ်ဝိညာဉ်သဏ္ဌာန်က ယှဉ်ကြည့်လျှင် မှိန်နေပေလိမ့်မည်။

တင်းဖန်ချိုး၏ တပည့်က တုန်ယင်သွား၏။ သူက သနားညှာတာပေးရန် အလျင်စလို တောင်းပန်တော့သည်။ တွမ့်မူရှန်းအယောင်ဆောင်သည့်သူက ညှာတာဖို့အတွက် တောင်းဆိုရန်တောင် အားနည်းလွန်းနေ၏။ သူက မြေပြင်ပေါ်တွင်မှောက်နေလျက် တစ်ကိုယ်လုံးက တုန်ယင်နေတော့၏။

“တော်လောက်ပြီ” လုကျိုးက တည်ငြိမ်စွာပြောလိုက်တော့သည်။ လုကျိုးပြောပြီးသည်နှင့် မင်ရှစ်ရင်က သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်သဏ္ဌာန်ကို နာနာခံခံပြန်ရုတ်သိမ်းလိုက်တော့၏။

တင်းဖန်ချိုးက သူစိတ်ထဲတုန်လှုပ်သွားတော့သည်။ အမှန်တကယ်ပင် အတုအယောင်များ၏ အဆင့်ကနိမ့်ပါးလွန်းသည်။ မိစ္ဆာဝေဟင်မျှော်နန်း၏ တပည့်များတွင် ရှိသော ပါရမီဖြင့် သူတို့သည် အချိန်အတော်ကြာပြီးသည့်တိုင် မည်ကဲ့သို့အဆင့်မတက်ဘဲနေမည်နည်း။

“စိတ်မပူပါနဲ့ ရှစ်စွင်း။ ရွှေနန်းဥယျာဉ်တောင်ကို ရောက်တဲ့အချိန်ကျရင် ဖန်ရှုဝမ်ကို နောက်တလှည့် ရိုက်ပေးမယ်။ သူအခုကစပြီးပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုရှိလာလိမ့်မယ်ဆိုတာ ကျွန်တော်သေချာတယ်။

“ရွှေနန်းဥယျာဉ်တောင်ကို ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ်အရံအတားနဲ့ ကာကွယ်ထားတာလေ။ လူတွေ အလွယ်တကူ မဝင်ရောက်နိုင်ဘူး။ သူက အလွန်အကျွံလုပ်နေတာပဲ။ သို့သော် လုကျိုးက မင်ရှစ်ရင်ကို ဘာမှပြန်မပြောပေ။

မဟာစုန်းအတတ်အစီအရင်မှ ကြားဝင်စွက်ဖက်မှုမရှိဘဲ ရဲမက်များနှင့်ကျင့်ကြံသူများက လုကျိုးသည် တင်းဖန်ချိုးနားထပ်မံကပ်သွားပြန်၏။

တင်းဖန်ချိုးက လုကျိုးကိုမော့ကြည့်ပြီး မေးလိုက်တော့သည်။ “ဖန်ရှုဝမ်က မိစ္ဆာဝေဟင်မျှော်နန်းမှာလား”

“မင်း အမေးထုတ်ရမဲ့နေရာ မဟုတ်ဘူး”

မင်ရှစ်ရင်က ကြိမ်းဝါးပြီးပြောလိုက်သည်။

တင်းဖန်ချိုး၏ မျက်နှာက နီသွားတော့သည်။

လုကျိုးက လက်နောက်ပစ်ထားလျက်မေးလိုက်၏။ “မင်းက ယွင်ဂိုဏ်းက ဆိုမှတော့ မင်းကို ဘယ်သူကပို့လိုက်တာလဲ။

“အမ်း” တင်းဖန်ချိုးက စကားထစ်သွားတော့သည်။ သူက အမှန်တရားကို ထုတ်ပြောရန် တွန့်ဆုတ်နေပုံရ၏၊

လုကျိုးက မုတ်ဆိတ်သပ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ “ဒီအဖြစ်အပျက်ပြီးသွားရင် မင်းနှုတ်ဆိတ်နေမှု အတွက် အသတ်ခံရနိုင်တယ်။ မင်းအတွက် ကံဆိုးမှုကို မင်းကိုယ်တိုင် ယူလာတာပဲ။

တင်းဖန်ချိုးက ဆွံ့အသွားသည်။ ယခုအချိန်တွင် သူပြန်လမ်းမရှိတော့ပေ။ ထို့အပြင်လုကျိုးက သူ့တပည့်မလေးအတွက် လက်စားချေရန်ကူညီပေးခဲ့သည်။ အဆုံးတွင်မူ သူက “ယွင်ဂိုဏ်းရဲ့ စည်းကမ်းကြပ်မတ်ဆောင်က အကြီးအကဲ ဟွားဝူတောက်ပါ။

“ဟွားဝူတောက်လား” လုကျိုး၏ မျက်လုံးက ပြူးကျယ်သွားပြီးပြောလိုက်၏။ “အဲဒီ အဘိုးကြီးက အသက်ရှင်သေးရဲ့လား”

တင်းဖန်ချိုးက ပြောလိုက်၏။

“အကြီးအကဲဟွားက လောင်ချန်ပေ့ သူ့ကို အနိုင်ယူပြီးတဲ့အချိန်ကစပြီး လောင်ချန်ပေ့ကို အငြိုးအတေးတစ်ခုထားခဲ့တာ။ အဲ့ဒါက စွဲလန်းမှုတစ်ခုလိုဖြစ်လာပြီး သူ့ရင်ထဲမှာ အထုံးတစ်ခု ဖွဲ့တည်လာတယ်။ ပြီးတော့ သူ့ရဲ့ကျင့်ကြံဆင့်မှာ တိုးတက်မှုမဖြစ်စေတော့ဘူး။ ဒါကြောင့်”

“အရှက်မဲ့လိုက်တာ။ သူ့အားနည်းတာအတွက် သူ့ကိုယ်သူပဲ အပြစ်တင်ရမှာပေါ့။ တစ်ပါးသူကို သူ့ထက်အစွမ်းထက်လွန်းတယ်ဆိုပြီး သူက ရာရာစစ အပြစ်တင်ရဲတယ်လား။ မင်ရှစ်ရင်က ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။

“...”

မိစ္ဆာဝေဟင်မျှော်နန်းမှ သူသာလျှင် ထိုကဲ့သို့ပြောပေလိမ့်မည်။ ထိုစဉ် ဟွားဝူတောက်က ပွင့်ချပ်ခြောက်လွှာ နတ်ဝိညာဉ်သဏ္ဌာန်ပညာရှင်ဖြစ်ပြီး သူက ခုခံမှု၌ တော်သည်။ ထိပ်သီးဆရာကြီး ဆယ်ဦးကတောင် သူ့ကို လျှော့မတွက်ရဲချေ။ ခုခံရေးပညာ၌ သူ့ကိုယ်သူဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားနေခဲ့တာ ဖြစ်သည်။ လွန်ခဲ့သည့် အနှစ်နှစ်ဆယ်၌ သူက တမိုးအောက်တွင် အကောင်းဆုံးခုခံနိုင်စွမ်းရှိသူဟူ၌ ကြေငြာခဲ့သည်။ ထိုစဉ်က မိစ္ဆာဝေဟင်မျှော်နန်းမှ မည်သည့်လှုပ်ရှားမှုများ မရှိခဲ့ဘဲ မိစ္ဆာဝေဟင် မျှော်နန်း၏ခွန်အားက နည်းပါးနေသေးပုံရသည်။ သူက အခွင့်အရေးကို အမိယူကာ ကျိထျန်းတောက်ကို အနိုင်ယူပြီး ပွင့်ချပ်ခုနှစ်လွှာစိတ်ဝိညာဉ်သဏ္ဌာန်ကို အဆင့်မြှင့်ချင်ခဲ့သည်။

သို့သော် ကျင်းခရိုင်၏လွင်ပြင်တွင် ဟွားဝူတောက်နှင့် ကျိထျန်းတောက်က တိုက်ခိုက်တစ်ကွက်သာ ဖလှယ်ပြီး ဟွားဝူတောက်၏ အရှက်ကွဲဖွယ်ရှုံးနိမ့်မှုကို ဖြစ်စေခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် ကျိထျန်းတောက်သည် ပွင့်ချပ်ရှစ်လွှာကျင့်ကြံသူတစ်ဦးဖြစ်နေပြီးသားပင်။ ထိုအချိန်မှစ၍ ဟွားဝူတောက်က ဖြောင့်မတ်ခြင်းလမ်းတွင်ရှိ လူများကြားထဲ၌ ဟားဖွယ်ရာဖြစ်လာခဲ့သည်။ ယင်းက ဟွားဝူတောက်၏ ရင်ထဲတွင် အထုံးအဖွဲ့တစ်ခုဖြစ်ခဲ့ပြီး နှစ်ပေါင်းနှစ်ဆယ် ကုန်လွန်သည့်တိုင် သူ၏ ကျင့်ကြံဆင့်ကို တန့်နေစေတာပဲဖြစ်သည်။

လုကျိုးက မေးလိုက်၏။

“အခု ဟွားဝူတောက် ဘယ်မှာလဲ”

“အကြီးအကဲဟွားက ကျောက်စိမ်းယဇ်ပလ္လင်ကို လွန်ခဲ့တဲ့သုံးရက်က သွားတာပဲ။ တင်းဖန်ချိုးက တွေဝေနေပြီးနောက် ဆက်ပြောလိုက်သည်။

“မိစ္ဆာဝေဟင်မျှော်နန်းကို အနိုင်ယူဖို့အတွက် မဟာမိတ်တစ်ဦးနဲ့ ဆွေးနွေးမယ်လို့လဲ ပြောသွားသေးတယ်။ သူ သူက မြစ်ထဲကနေ နန်းတော်က အရိုးတွေကိုဆယ်နေတဲ့အကြောင်း ကျွန်တော့်ထက်ပိုသိတယ်။

လုကျိုးက ကျန်းအိုက်ကျန့်၏ စာကို အမှတ်ရသွားသည်။ မိစ္ဆာဘုရားကျောင်းသခင်က ကျောက်စိမ်းယဇ်ပလ္လင်ကို သွားပုံရ၏။

ဒီလူတွေက မိစ္ဆာဝေဟင်မျှော်နန်းကို အုပ်စုဖွဲ့တိုက်ခိုက်ဖို့ရည်ရွယ်နေတာလား။

...