အခန်း (၉၁-၉၃)

အခန်း (၉၁) မင်းက ငါ့တပည့် မဟုတ်ဘူး

သိပ်မကြာမီ၌ တောင်အနောက်ဖက်မှ တစ်ဖက်သတ်တိုက်ပွဲသံများကို ကြားနိုင်သည်။ ဆိုရလျှင် တွမ့်မူရှန်းက နယ်ရှင်လှံကို မပိုင်ဆိုင်ခင်ကပင် မင်ရှစ်ရင်ကို ဖိနှိပ်နိုင်စွမ်းရှိနေပြီး ဖြစ်သည်။ ယခုသူက နယ်ရှင်လှံကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီးဖြစ်ရာ တိုက်ပွဲရလဒ်အကြောင်း အမေးထုတ်စရာ မရှိတော့ပေ။

ထိုစဉ် လုကျိုးက ကောင်းကင်ကျမ်းစာကို ထပ်မံလေ့လာတော့မည့်အချိန်၌ ရှောင်ယွမ်အာက မဟာခန်းမထဲသို့ ပြေးဝင်လာသည်။

“ရှစ်စွင်း ကျန်းအိုက်ကျန့်က စာတစ်စောင်ပို့လာပါတယ်”

“ဖတ်လိုက်”

ရှောင်ယွမ်အာသည် သူမအိတ်ထဲမှာစာကို ထုတ်ပြီးနောက် ကျယ်လောင်စွာ ဖတ်ပြလိုက်သည်။

“နန်းတော်ရဲ့ရည်ရွယ်ချက်က မဟူရာစစ်သည်တော်တွေကို အားနည်းစေဖို့ပဲ။ နန်းတော်က လက်တုံ့ပြန်လာမှာကို ကြောက်နေစရာမလိုဘူး။ လောင်ချန်ပေ့”

လုကျိုးက သံသယဖြစ်လာသည်။ ဧကရာဇ်က အထူးတပ်ဖွဲ့ကို တိုက်ရိုက်အမိန့်ပေးခဲ့၏။ သူသည် သူတို့ကို အဘယ်ကြောင့်အားနည်းစေချင်ရသနည်း။

ရှောင်ယွမ်အာက ဆက်လက်ဖတ်ရှုသည်။

“ဆရာကြီးက ယွီလုံရွာရဲ့အဖြစ်အပျက်နောက်ကွယ်က အမှန်တရားကို စစ်ဆေးချင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် အဲ့ဒီအကြောင်း ဘာမှမသိဘူးလို့တော့ပြောရမှာ စိတ်မကောင်းစရာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဧကရာဇ်က နောက်ကွယ်က ကြံစည်တဲ့သူမဟုတ်တာ သေချာတယ်” ထိုစာကြောင်းကို ဖတ်နေချိန်၌ သူမက အံကြိတ်လိုက်၏။

“ထျန်းကျန့်မြစ်ရဲ့ယွီလုံရွာက လျှို့ဝှက်ချက်တွေ အများကြီးထိန်းထားတယ် လို့ပြောကြတယ်။ အရာရှိတွေက အရင်တည်းကရော အခုချိန်ထိ ဧရိယာကို ကင်းလှည့်တာ မြင်နိုင်သေးတာပဲ။ ဒါက ထိပ်တန်းလျှို့ဝှက်ချက်ဖြစ်ပြီး မရနိုင်ဘူး။ ဒါနဲ့ အချက်လက်နှစ်ခုကို အခမဲ့ပေးလိုက်မယ်။ ဓားရူးချန်ဝမ်ကျယ်က ယွီရှန်းရုန် သတ်တာ ခံလိုက်ရတယ်။ သူ့ရဲ့ရပ်တည်ချက်က မရေရာတာကြောင့် စောစောစီးစီးသေလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် မပြောခဲ့ဘူးလား။ ဒုတိယအချက်ကတော့ မိစ္ဆာဘုရားကျောင်းရဲ့ ကျောင်းထိုင် ရန်ပုဖင်းက တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံရာကနေ ထွက်လာပြီ။ သူက သမာသမတ်ဂိုဏ်းနဲ့တွေ့ဖို့အတွက် ကျောက်စိမ်းယဇ်ပလ္လင်ကိုသွားပြီ။ ပြီးတော့ ကျွန်တော့်ကို ကတိပေးထားတဲ့ ဓားအကြောင်း မမေ့လိုက်နဲ့အုံး။ ဟား ဟား ဟား”

လုကျိုးက အခုချိန်တွင် ယွီလုံရွာကိုသာစိတ်ဝင်စား၏။ သူက ကျန်သည့်အရေးကိစ္စများကို ဂရုမစိုက်ပေ။ သူကြားလိုက်ရသည့် အချက်အလက်ကို သံသယဝင်နေမိသည်။

“အမှုထမ်းတွေက အခုချိန်ထိတောင် ထျန်းကျန့်မြစ်ရဲ့ ယွီလုံရွာမှာ ကင်းလှည့်နေသေးတုန်းလား။ ကျန်းအိုက်ကျန့်က ဒီလိုအသေးစိတ်အချက်အလက်ကို ထိပ်တန်းလျှို့ဝှက်ချက်လို့ခေါ်နေတယ် ဆိုရင် အပေါ်ယံမှာ မြင်ရတာထက် ပိုရှုပ်ထွေးမှာ သိသာနေတာပဲ”

“အရာရှိတွေက ကင်းလှည့်တယ်လား” ရှောင်ယွမ်အာက သူမ၏ဆရာအတွေးနက်နေတာကို တွေ့လိုက်ရ၏။ သူမက ပြောချင်သော်ငြား မပြောရဲချေ။

လုကျိုးက မော့ကြည့်လိုက်ရာ ရှောင်ယွမ်အာသည် သူမ၏စကားများကို မျိုသိပ်လိုက်တာကို မြင်လိုက်ရသောကြောင့် မေးလိုက်သည်။ “တခြားကိစ္စရှိသေးလား”

“ရှစ်စွင်း တပည့်ပြောရင် တပည့်ကို အပြစ်မတင်ရဘူးနော်” ရှောင်ယွမ်အာက လုကျိုး၏လက်ကို ဖက်တွယ်ထားပြီး အလိုလိုက်ခံလိုက်ရသော ကလေးတစ်ဦးကဲ့သို့ပြုမူလိုက်သည်။ အတိတ်တုန်းကသာဆိုလျှင် သူမ ဤကဲ့သို့ပြုလုပ်ရဲမှာ မဟုတ်ပေ။

ယင်းက လုကျိုးက ရှောင်ယွမ်အာကို ပြောင်းလဲပေးပြီး ပြောင်းလဲမှုက သူမအပေါ် သက်ရောက်မှုရှိကြောင်း ရှင်းလင်းနေသော လက္ခဏာတစ်ရပ်ဖြစ်ပေ၏။

ငါ သူ့ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း သွန်သင်ပြသရမယ်။ နောင်ကျ သူမှားယွင်းတဲ့လမ်းကြောင်း မလျှောက်မိဖို့ ငါမျှော်လင့်ရတာပဲ။

လုကျိုးက ခေါင်းခါလိုက်၏။ ငါ ဘာအကြောင်းတွေးနေတာလဲ။

ရှောင်ယွမ်အာက သူမ၏ရှစ်စွင်း ခေါင်းခါသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အချိန်၌ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်တော့သည်။

“ရှစ်စွင်း တပည့်ကို အပြစ်မတင်ဘူးဆိုတာ သိသားပဲ။ တပည့် ကောင်းကင်အဆင့်လက်နက် လိုချင်တယ်။ နယ်ရှင်လှံလို တစ်ခုခုပေါ့။ ကြီးကြီးမားမားနဲ့ ခံ့ခံ့ညားညားလက်နက်ကြီး တစ်ခုလိုချင်တာ”

လုကျိုးက ရှောင်ယွမ်အာ၏ ခေါင်းကိုခေါက်ပြီးနောက်ပြောလိုက်တော့သည်။ “မင်းရဲ့ကျင့်ကြံဆင့်က ကောင်းကင်အဆင့်လက်နက်ကို ထိန်းထားနိုင်ဖို့အားနည်းလွန်းတယ်လို့ မင်းကို ဘယ်နှစ်ခါပြောရမလဲ။ နတ်ဝိညာဉ်ဝဋ်ကြွေးချေနယ်ပယ်ကို ရောက်တဲ့အခါကျမှ ပြောတာပေါ့”

“တကယ်လား”

“ငါက အမြဲကတိတည်တယ်” ရှောင်ယွမ်အာက ခိုးခိုးခစ်ခစ်ရယ်မောပြီးနောက်ပြောလိုက်၏။

“အင်း တပည့် မကြာခင်မှာ နတ်ဝိညာဉ်ဝဋ်ကြွေးချေနယ်ပယ်ကို အဆင့်တက်တော့မှာ”

လုကျိုး၏ ကျန်သည့်တပည့်များနှင့် ယှဉ်လျှင် ရှောင်ယွမ်အာ၏ သစ္စာရှိမှုက အမြင့်ဆုံးဖြစ်သည်။ သူမကလည်း သူ့ဘေးတွင် မကြာခဏရှိနေ၏။ သူမ၏ ကျင့်ကြံဆင့်ပိုမြင့်လာစေရန် သူဆန္ဒရှိတာ သဘာဝကျသည်။

သူ၏ ကျင့်ကြံဆင့်အခြေခံ ပြန်မတည်ဆောက်ရသေးခင် ရှောင်ယွမ်အာက သူ၏အကြီးမားဆုံး ခွန်အားဖြစ်သည်။ သူမက လောကရေးရာတွင် အတွေ့အကြုံကင်းမဲ့ပြီး တုံးအနေတာပဲရှိသည်။ ကျန်သည့်တပည့်များနှင့်ယှဉ်ပါက သူမက သွန်သင်ရန် ပိုမိုလွယ်ကူပေ၏။

လုကျိုးက သူ၏တပည့်များအကြောင်း တွေးမိသည့် အချိန်၌ သူက တာဝန်ဘုတ်ပြားပေါ်လာစေရန် ဆန္ဒပြုလိုက်၏။ သူ၏ အဓိကတာဝန်က တပည့်သုံးဦးကို သွန်သင်ဆုံးမရန် ဖြစ်နေသေးသည်။ တွမ့်မူရှန်း၊ မင်ရှစ်ရင်နှင့် ကျောင်းယွဲ့တို့၏ သစ္စာရှိမှုက မဆိုးရွားပေ။ သူတို့ကို သွန်သင်ရန်အခက်အခဲကို သူထိန်းထားနိုင်သေး၏။ ပြဿနာက မိစ္ဆာဝေဟင်မျှော်နန်းမှထွက်သွား သည့် သူများအတွက်ဖြစ်သည်။ ခက်ခဲမှုက ထွက်သွားသည့်သူများအတွက် ကျော်လွှား၍ မရနိုင်ပုံပေါ်သည်။

လောင်ပါ့(ရှစ်ယောက်မြောက်တပည့်)၏ ကျင့်ကြံဆင့်က အနိမ့်ဆုံး ဖြစ်သောကြောင့် စိုးရိမ်ပူပန်စရာသိပ်မရှိပေ။ သူ၏ အမည်ပြောင် မကောင်းဆိုးဝါးဘုရင်ဟူသောအမည်ကိုသာ အားထားပြီး လမ်းပေါ်ရှိလူများကို ခြိမ်းခြောက်နေတာပဲဖြစ်သည်။ သူက မိစ္ဆာဝေဟင်မျှော်နန်းမှ တပည့်တစ်ဦးဖြစ်သောကြောင့် ခြိမ်းခြောက်ခြင်းက ကောင်းကောင်းအလုပ်ဖြစ်ပေ၏။

လောင်တာ့ ယွီကျန့်ဟိုင်၊ လောင်အာ့ ယွီရှန်းရုန်နှင့် လောင်ပါ့ စီးဝူယာ့ ထိုသုံးဦးက လုကျိုးကို ခေါင်းကိုက်စေတာပဲဖြစ်သည်။ သူတို့က ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ကောင်းကင်အဆင့် လက်နက် ပိုင်ဆိုင်ထားရုံသာမက သူတို့၏ ကျင့်ကြံဆင့်က နက်နဲပေ၏။ ထို့အပြင် သူတို့က တစ်ကိုယ်တည်းမဟုတ်ပေ။ မဟူရာစစ်သည်တော်များကဲ့သို့ သန်မာသော ကူညီသူများ ရှိနေသေးသည်။ ထိုအကြောင်းကို တွေးမိသောအခါ ကျိထျန်းတောက်၏ အထွတ်အထိပ် အသွင်ကတ် မရှိတာကို သူသိလိုက်ရ၏။

ငါ့မှာသာ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ အထွတ်အထိပ်အသွင်ကတ်တွေ ရှိနေမယ်ဆိုရင် နယ်မြေကို အကြောက်အလန့်မရှိသွားလာနိုင်ပြီ။

“မျှော်နန်းသခင်” ကျိုးကျစ်ဖုန်းက ရောက်လာ၏။ သူက လက်သီးနှစ်ဖက်ကို ဆုပ်လျက်ပြောလိုက်တော့သည်။

“ဆဋ္ဌမသခင်... ကျွန်တော်ဆိုလိုတာက ယဲ့ထျန်းရှင်းက အကြောင်းကြားလာပါတယ်။ သူက ဆရာကြီးကို တွေ့ချင်နေတယ်”

ယဲ့ထျန်းရှင်က တောင်ပိုင်းမျှော်နန်းထဲတွင် ချုပ်နှောင်ခံထားရတာဖြစ်သည်။ လုကျိုး၏ အမိန့်မရှိဘဲ သူမကို မည်သူမျှမထုတ်ပေးရဲချေ။ လရောင်ဆွတ်မျှော်နန်းမှ အမျိုးသမီးကျင့်ကြံသူများကတောင် ထိုကဲ့သို့ မလုပ်ရဲချေ။ ရွှေနန်းဥယျာဉ်တောင်က လက်တစ်ကမ်းတွင် ရှိနေပြီး သူတို့က အလုပ်သမားများအဖြစ် ဆောင်ရွက်ပေးနေတာပဲဖြစ်သည်။ အမျိုးသမီး ကျင့်ကြံသူများက ထိုတာဝန်များကို လိုလိုလားလား ဆောင်ရွက်ပေးနေတာပဲဖြစ်၏။ ယင်းက အေးစက်နေသော ရောင်ပြန်ဂူထဲတွင် နေခြင်းထက်တော့ ပိုကောင်းသည့်ရွေးချယ်မှုဖြစ်သည်။

“ငါ ငြင်းတယ်” လုကျိုးက အေးတိအေးစက်ပြောလိုက်၏။

“နားလည်ပါပြီ” ကျိုးကျစ်ဖုန်းက လက်နှစ်ဖက်ကိုဆုပ်မိုးပြီး အရိုအသေပေးပြီးနောက် ထွက်သွားလိုက်သည်။

သူမဆရာ၏ ကတိပေးမှုဖြင့် ရှောင်ယွမ်အာက အလုပ်ကြိုးစားရန် စိတ်ဓာတ်တက်ကြွမှုတို့ ရုတ်တရက်ရလာသည်။ ထို့ကြောင့် သူမက ကျင့်ကြံရန် ထွက်သွားတော့၏။

လုကျိုးက နောက်ဆုံးတွင် သူတစ်ကိုယ်တည်းဖြစ်သွားတာကို မြင်ချိန်၌ ကောင်းကင်ကျမ်းစာကို ဆင်ခြင်ရန် အာရုံစိုက်လိုက်သည်။

နေဝင်ရီတရော အချိန်၌ ကျိုးကျစ်ဖုန်းက မဟာခန်းဆောင်ထဲ ထပ်ရောက်လာသည်။

“မျှော်စင်သခင် ယဲ့ထျန်းရှင်းက ဆရာကြီး သူ့ကို လာမတွေ့မချင်း ဒူးဆက်ထောက်နေမယ်လို့ ပြောပါတယ်။ တောင်ပိုင်းမျှော်နန်းရဲ့ ထွက်ပေါက်မှာ ဒူးထောက်နေတာပါ”

“ဒါဆိုလည်း သူဒူးထောက်ပါစေ”

“နားလည်ပါပြီ" ကျိုးကျစ်ဖုန်းက ထွက်သွားတော့၏။

လုကျိုးက မဟာခန်းမထဲတွင် မနေတော့ပေ။ သူက လျှို့ဝှက်ခန်းထဲသို့သွားပြီး လေ့လာရန် အာရုံစူးစိုက်တော့၏။

“မင်းရဲ့ ယိမ်းယိုင်နေတဲ့ အတွေးတွေကို ဖယ်ရှား။ နှလုံးသားနဲ့ စိတ်ကို ရှင်းလင်းပစ်”

နံနက်ရောက်ချိန်၌ လုကျိုးက နောက်ဆုံးတွင် လေ့လာတာရပ်နားလိုက်သည်။ သူက လန်းဆန်းမှုကို ခံစားလိုက်ရ၏။ သူတွေ့ကြုံခံစားရသည့် လန်းဆန်းမှုက တညတာကောင်းကောင်း အိပ်စက်ရ ခြင်းထက် ပိုကောင်းနေပေသည်။ သူက မတ်တတ်ထရပ်ပြီး အညောင်းဆန့်လိုက်သော်ငြား အရာအားလုံးက ပုံမှန်ဖြစ်နေပုံရသည်။

“ထူးကဲတဲ့စွမ်းအားက အာနိသင်ပြပေမဲ့ ငါ ဒါကို ရှာမတွေ့သေးတာပဲဖြစ်နိုင်တယ်။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ကောင်းကင်ကျမ်းစာကို ဆင်ခြင်တာက ပိုမိုရှင်းလင်းပြီးရင်း ရှင်းလင်းတာက ငါ့အတွက် အကျိုးရှိစေတာပဲ”

ထိုစဉ် တံခါးအပြင်ဖက်မှ နူးညံ့သော အသံတစ်သံပေါ်လာ၏။

“မျှော်စင်သခင်”

“ဘာကိစ္စလဲ” လုကျိုးက ပြန်ဖြေပြီးနောက် လျို့ဝှက်အခန်းတံခါးကို ဖွင့်ရန်အတွက် ခလုတ် ဖိနှိပ်လိုက်တော့သည်။

“ယဲ့ထျန်းရှင်းက တစ်ညလုံးဒူးထောက်နေပါတယ်”

လုကျိုးက လက်ကာပြပြီးနောက် ပြောလိုက်တော့သည်။

“ဒူးထောက်ပါစေ။ ငါ့ကို သတင်းလာပို့ဖို့မလိုဘူး” ကျိုးကျစ်ဖုန်းက ထပ်ထွက်သွားပြန်၏။

“တင်း တပည့်ဆိုး ယဲ့ထျန်းရှင်းကို အပြစ်ပေးပြီးပါပြီ။ ကုသိုလ်အမှတ်တစ်ရာ ဆုရရှိပါတယ်”

လုကျိုးက စနစ်အသိပေးသံသည် အပြစ်ပေးဟူသော စကားလုံးကို အသုံးပြုသွားပြီး သွန်သင်ဆုံးမခြင်း ဟူသော စကားလုံးကို မသုံးသွားတာ သတိပြုမိပေ၏။ အမုန်းတရားအမှတ်များ ပျောက်ကွယ်သွားသော်ငြား သစ္စာရှိသည့်အမှတ်များကမူ စိတ်ကျေနပ်စရာ မကောင်းပေ။ အမှန်တကယ် အပြစ်ပေးခြင်းမဟုတ်လျှင် သူက မိစ္ဆာဝေဟင်မျှော်နန်း၏ခေါင်းဆောင်ဟူသော ဘွဲ့အမည်နှင့် အံဝင်ခွင်ကျ ဖြစ်မှာမဟုတ်ပေ။

လုကျိုးက မဟာခန်းမထဲသို့ နောက်ဆုံးဝင်သွားသည့် အချိန်၌ မင်ရှစ်ရင်က ရောက်နေပြီးဖြစ်သည်။ သူက မင်ရှစ်ရင်၏ မျက်နှာယောင်ကိုင်းပြီး ဒဏ်ရာများရှိနေတာကို တွေ့လိုက်ရ၏။ သူက မင်ရှစ်ရင်အား ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များကို မေးရန်ငြင်းခုန်ရမှာများလွန်းသည်ဟု ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်သည်။ ထို့ကြောင့် သူက “စစ်မေးတာ ဘယ်လိုဖြစ်သွားပြီလဲ”

မင်ရှစ်ရင်က အရိုအသေပေးလျက်ပြောလိုက်သည်။

“ဖန်းရှုဝမ်က တကယ်ခေါင်းမာတယ်။ ရှစ်စွင်းရဲ့ စကားကိုသာ မမှတ်ထားဘူးဆိုရင် သူ့ကိုသေတဲ့အထိညှဉ်းပန်းမိမှာ”

“မဟူရာစစ်သည်တော်တွေကလည်း ညှင်းပန်းခံရတဲ့နေရာမှာ အတွေ့အကြုံရှိတဲ့သူတွေပဲ။ သူ့ကို စစ်ဆေးလို့ ဘာမှမရဘူးဆိုတာ မှန်းထားပြီးသား” လုကျိုးက ရလဒ်ကြောင့် မအံ့ဩသွားချေ။

“သူ့ကို ကျွန်တော်တို့ သတ်လိုက်သင့်လား။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သူအသက်ရှင်လည်း ကျွန်တော်တို့အတွက် အသုံးမဝင်ဘူး” မင်ရှစ်ရင်က ပြော၏။

လုကျိုးက လက်ကာပြကာ ပြောလိုက်သည်။

“သူ အသုံးဝင်သေးတယ်” ပွင့်ချပ်ရှစ်လွှာနတ်ဝိညာဉ်ဝဋ်ကြွေးချေနယ်ပယ် ပညာရှင်တစ်ဦးက သူ့ကို ကုသိုလ်မှတ်များစွာ ပေးပေလိမ့်မည်။ သို့သော် လုကျိုးက ယွီလုံရွာ အဖြစ်အပျက်၏ကြိုးကိုင်သူနှင့် ယွီလုံရွာနောက်ကွယ်ရှိလျှို့ဝှက်ချက်နှစ်ခုကြား ရွေးချယ်ရမည် ဆိုလျှင် ဒုတိယတစ်ခုက ပိုတန်ဖိုးရှိသည်ဟု လုကျိုးခံစားမိနေသည်။

“မင်ရှစ်ရင်”

“ဟုတ်ကဲ့ ရှစ်စွင်း”

“ထျန်းကျန့်မြစ်က ယွီလုံရွာအကြောင်း စစ်ဆေးဖို့အတွက် မင်းကို အမိန့်ပေးမယ်။ အဆင်အခြင်မဲ့ မလှုပ်ရှားဖို့မှတ်ထား” လုကျိုးက ပြောလိုက်၏။ ယခင်ကနှင့်ယှဉ်လျှင် မင်ရှစ်ရင်က ပျော်ရွှင်သွားခြင်း မရှိတော့ချေ။ သူက တလေးတစား ပြောလိုက်တော့သည်။

“ဟုတ်ကဲ့ ရှစ်စွင်း”

အစက လုကျိုးသည် သူ့အား စီးတော်ယာဉ် ငှားပေးချင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ယင်းက အာရုံစိုက်မှုများစွာ ရနိုင်သည်ဟု တွေးမိလိုက်၏။ ထိုအကြောင်းပြချက်ကြောင့် အကြံကို ဖယ်ရှားလိုက်တော့သည်။

မင်ရှစ်ရင်က နတ်ဝိညာဉ်ဝဋ်ကြွေးချေနယ်ပယ်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးဖြစ်သည်။ ရွှေနန်းဥယျာဉ်တောင် ကနေ ယွီလုံရွာကို ပျံသန်းသွားရန် အချိန်ရှစ်နာရီသာလို၏။

ယွီလုံရွာက အစောင့်အကြပ်ထူထဲသောကြောင့် ရွှေနန်းဥယျာဉ်တောင်ကနေ ယဲ့ထျန်းရှင်း ထွက်သွားစဉ် ထိုအရေးကိစ္စကို သူမမည်ကဲ့သို့စစ်ဆေးခဲ့သနည်း။

“အဲဒီလူလိမ်ကို ဒီအကြောင်းမေးရမယ်” လုကျိုးက ခေါင်းခါလိုက်သည်။ သူက အောက်သို့ဆင်းပြီးနောက် တောင်ပိုင်းမျှော်နန်းသွားလိုက်သည်။ သူရောက်လာသည့်အချိန်၌ မလှမ်းမကမ်းမြေပြင်၌ ယဲ့ထျန်းရှင်း ဒူးထောက်နေပြီး အင်မတန်ဖြူရော်နေပုံပေါ်တာကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ယဲ့ထျန်းရှင်းက မျက်လုံးဖွင့်လိုက်တော့သည်။ လုကျိုးကို မြင်လိုက်ရသည့်အချိန်၌ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ခွန်အားအချို့ပေါ်ထွက်လာပုံရသည်။ သူမ၏အနေအထားကို ထိန်းပြီးသူ့ကို နှုတ်ဆက်လိုက်တော့၏။

“ရှစ် ရှစ်စွင်း”

လုကျိုးက သူမကို ထူးမခြားနားကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ခေါင်းခါလိုက်တော့သည်။

“မင်းက ငါ့ရဲ့တပည့်မဟုတ်ဘူး”

…

အခန်း (၉၂) မင်ရှစ်ရင် ပြဿနာတက်နေပြီ

လုကျိုးက ယဲ့ထျန်းရှင်း မျက်ဝန်းမှ နောင်တတရားတို့ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ကံဆိုးသည်မှာ အလွန်နောက်ကျလွန်းသွားလေပြီ။

ယဲ့ထျန်းရှင်းက လုကျိုးကို မြင်လိုက်လိုက်ချင်း သူက အလျှော့ပေးလိုက်ပြီး သူမအား လာတွေ့သည်ဟု ထင်လိုက်မိသည်။ သို့သော်လည်း လုကျိုးက အေးစက်နေဆဲ ဖြစ်ကာ “ မင်းကို မေးစရာရှိတယ်။ မင်းအနေနဲ့ ဖြေပေးရုံပဲ ”

“ဟုတ်ကဲ့ ရှစ် .. နားလည်ပါပြီ ” ယဲ့ထျန်းရှင်းက လုကျိုးအား ရှစ်စွင်းဟု ခေါ်တော့မည့်ဆဲဆဲတွင် စကားကို အလျင်အမြန် ထိန်းလိုက်ရသည်။

“ယွီလုံရွာအကြောင်း ဘယ်တုန်းက စုံစမ်းခဲ့တာလဲ ”

ယဲ့ထျန်းရှင်းက ထိုမေးခွန်းကြောင့် ကြောင်အသွားသည်။ သူမက ရှစ်စွင်းသည် ဆူပူလိမ့်မည်ဟု တွေးထင်ထားခဲ့၏။ ရှစ်စွင်းက ယွီလုံရွာအကြောင်း ပို၍ စိတ်ဝင်စားနေလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။ ထိုအခိုက်အတန့် သူမ စိတ်ထဲမှ ခံစားချက်များ ပွင့်ထွက်လာလေသည်။ ခဏတွေးလိုက်ပြီးနောက် သူမက ရိုးရိုးသားသား ဖြေဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

“ မိစ္ဆာဝေဟင်မျှော်နန်းကနေ ထွက်လာပြီးတော့ ၁၀ နှစ်မြောက်လောက်မှာပါ ”

“ နန်းတော်နဲ့ နယ်မြေတွေဆီကနေ ဘယ်လိုသိခဲ့တာလဲ ”

“ လရောင်ဆွတ်နန်းဆောင်က ညီမတချို့က နန်းတော်မှာ အမျိုးသမီးအစောင့် ဖြစ်ဖူးတယ်ဆိုတော့ နန်းတော် စည်းမျည်းတွေ၊ အတွင်းပိုင်းနေရာတွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ရင်းနှီးကြတယ်။ သူတို့က သတင်းရဖို့ ကူညီပေးတာပါ။ ဒါပေမဲ့ ငါးနှစ်လောက်ကြာခဲ့တယ်” ယဲ့ထျန်းရှင်းက အရေးမပါသည့်အလား ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သည်။

လုကျိုးက ယဲ့ထျန်းရှင်းသည် အာဏာပိုင်လက်ထဲမှ မှတ်တမ်းများ ရရှိဖို့ ငါးနှစ်တာ အချိန်ကုန်ခဲ့ကြောင်း ကြားသည့်အခါ နည်းနည်း အံ့အားသင့်သွားသည်။ ထိုအရာကြောင့် သူမ မည်မျှဆုံးဖြတ်ထားသည်ကို သိလိုက်ရသည်။

ယဲ့ထျန်းရှင်းက ဆက်ပြောလိုက်သည်။

“ယွီလုံရွာ သုတ်သင်ခံရတာက နန်းတော်ထဲ ဆွေကြီးမျိုးကြီးတွေအမြင်မှာ ကိစ္စအသေးလေးပဲ။ ဒါပေမဲ့ … ရွာသားရာကျော် … ” သူမက စိတ်ခံစားချက်များလွန်းလာကာ ဆက်မပြောနိုင်တော့ပေ။

လုကျိုးက အေးအေးဆေးဆေး မေးလိုက်သည်။

“ အဲဒါကြောင့် ငါ့ကို မုန်းနေတာလား ”

ယဲ့ထျန်းရှင်းက ထိုအကြောင်း ကြားလိုက်သည့်အခါ စိတ်ထဲ ဗလာကျင်းသွားတော့သည်။ သူမက အစောလေးကအထိ လန်းဆန်းနေပုံပေါ်သော်လည်း လုကျိုး၏ မေးခွန်းကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ညှိုးနွမ်းလာသည်။

လုကျိုးက သူမအဖြေကို မစောင့်ဘဲ ဆက်မေးလိုက်သည်။

“ လရောင်ဆွတ်နန်းဆောင်က ထျန်းကျန့်မြစ်ဆီ ရောက်ဖူးလား ”

ယဲ့ထျန်းရှင်းက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

“လရောင်ဆွတ်နန်းဆောင်က ထျန်းကျန့်မြစ်ကို အကြိမ်များစွာ ရောက်ခဲ့တယ်။ နန်းတော်က ဒီနေရာမှာ တခြားမျိုးနွယ်တွေလည်း အများကြီးရှိတယ်လို့ ပြောပေမဲ့ လရောင်ဆွတ်နန်းဆောင် စုံစမ်းစစ်ဆေးတဲ့တစ်လျှောက်လုံး တခြားမျိုးနွယ်က မျိုးနွယ်တွေကို မတွေ့ခဲ့ရဘူး ”

ကြည့်ရသည်မှာ ယဲ့ထျန်းရှင်းကိုယ်တိုင်က ပိုင်မျိုးနွယ် ဖြစ်ကြောင်း မသိသေးပုံပင်။ သို့သော်လည်း လုကျိုး၏ မှတ်ဉာဏ်များအရ ပိုင်များသည် အစစ်အမှန်မျိုးနွယ်တော့ မဟုတ်ပေ။ သူတို့က တာ့ယန်၏ လူသားမျိုးနွယ်ကြား ထူးခြားသည့် မျိုးနွယ်စုတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ မဟုတ်လျှင် ပိုင်များက ထျန်းကျန့်မြစ်နား နေရဲကြမည် မဟုတ်ပေ။ နန်းတော်က တခြားမျိုးနွယ်စုများကို အကြောင်းပြချက်အဖြစ် အသုံးပြုနေသည်မှာ သိသာလှ၏။

ယဲ့ထျန်းရှင်းက သူ့ရှစ်စွင်း မုတ်ဆိတ်သပ်ကာ အတွေးနက်နေသည်ကို မြင်ပြီး ရုတ်ခြည်း ဒူးထောက်ချလိုက်ကာ “ ကျွန်မ ပြစ်ဒဏ်ဘယ်လောက်ပြင်းပြင်း ဘယ်လိုပြစ်ဒဏ်မဆို ခံယူပါ့မယ်။ ရှစ်စွင်း အပြစ်ပေးပေးပါ ”

“ စိတ်မရှည်မဖြစ်နဲ့ဦး ” လုကျိုးက မုတ်ဆိတ်မွေးသပ်ရင်း အသံဩဩဖြင့် ပြောလိုက်သည် “ မင်းက ငါ့ကို လိမ်ညာပြီး စွပ်စွဲတဲ့အတွက် အပြစ်ပေးမှာပါ။ ယွီလုံရွာရဲ့ အဖြစ်အပျက် အမှန်တရားက အခုထိ မဖြေရှင်းရသေးဘူး။ ဖန်းရှုဝမ်က ဒီကိစ္စမှာ နယ်ရုပ်တစ်ခုပဲ။ တကယ်လို့ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုအဆုံးမှာ တရားခံက ငါ ဖြစ်နေခဲ့ရင် မင်း ဘယ်လိုလုပ်မလဲ ”

“ … ” ယဲ့ထျန်းရှင်းက ကြောင်အမ်းသွားလေသည်။ သူမစိတ်ထဲ ကူကယ်ရာမဲ့သည့် ခံစားချက် ကြီးစိုးလာလေ၏။ ထိုစဉ် သူမက မည်သူ့ကို ယုံရမည်မှန်း မသိတော့ပေ။

“ သူမကို တောင်ဘက်မျှော်နန်းဆောင်မှာ ပိတ်ထားလိုက်။ ထွက်သွားခွင့် မရှိဘူး ” လုကျိုးက လက်ခါကာ ပြောလိုက်သည်။

လရောင်ဆွတ်နန်းဆောင်မှ အမျိုးသမီး ကျင့်ကြံသူနှစ်ဦးက ခိုကိုးရာမဲ့စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ယဲ့ထျန်းရှင်းအား ခေါ်သွားလိုက်ကြသည်။

ထို့နောက် လုကျိုးလည်း မိစ္ဆာဝေဟင်မျှော်နန်းဆီ ပြန်လာလိုက်သည်။

………..…

ဒုတိယမြောက်ရက်တွင် လုကျိုးက ပုံမှန်အတိုင်း ကောင်းကင်ကျမ်းကိုသာ နားလည်အောင် လုပ်ဖို့ ကြိုးစားလိုက်သည်။ သူက ပေလွှာများကို နားလည်ဖို့ အချိန်များများ ပေးလေလေ လူသားပေလွှာ၏ ပါဝင်အကြောင်းအရာများက တိုးများလာလေလေ ဖြစ်ကြောင်း သတိထားမိလိုက်၏။ သို့သော်လည်း ကောင်းကင်ကျမ်း၏ လူသားပေလွှာက နားလည်ဖို့ ခက်ခဲနေဆဲသာ ဖြစ်သည်။ အချိန်အတော်ကြာ နားလည်သဘောပေါက်ဖို့ ကြိုးစားပြီးနောက် လုကျိုးက သူ့ဘာသာ တွေးလိုက်မိသည်။

“ ဒီနေ့ နေလို့ကောင်းနေတာဆိုတော့ ကံစမ်းမဲလေး စမ်းကြည့်ဦးမှ ထင်တယ်”

“ ကံစမ်းမဲ ”

“တင်း … ကံစမ်းမဲအတွက် ကုသိုလ်ရမှတ် ငါးဆယ် ကျသင့်ပါတယ်။ ပါဝင်ကံစမ်းပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကံကောင်းမှတ် +၁”

“ ကံစမ်းမဲ ”

“တင်း … ကံစမ်းမဲအတွက် ကုသိုလ်ရမှတ် ငါးဆယ် ကျသင့်ပါတယ်။ ပါဝင်ကံစမ်းပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကံကောင်းမှတ် +၁”

လုကျိုးက ခေါင်းခါလိုက်သည်။ သူ့ကံကောင်းမှုများအား ကောင်းကင်ကျမ်း နားလည်အောင် လုပ်ရာ၌ သုံးမိသွားပုံပေါ်သည်။ သူက နောက်တစ်ကြိမ်မှ ထပ်ကံစမ်းဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့သည်။ သူက လက်ကျန်ကုသိုလ်ရမှတ်များကို လက်လွတ်စပယ် မသုံးနိုင်သေးပေ။ သူက အသေရိုက်ချက်ကတ် တစ်ကတ်သာ ကျန်တော့၏။ သူက အချိန်အခါသင့်မှ နောက်တစ်ကတ် ဝယ်ချင်သည်။

“တင်း … မင်ရှစ်ရင်က ထျန်းကျန့်မြစ်ရဲ့ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုကို ပြီးစီးခဲ့ပါပြီ။ ဆုလာဘ်အနေနဲ့ ကုသိုလ်ရမှတ် ၁၀၀ ရရှိပါမယ် ”

လုကျိုးက ထိုအကြောင်းကြားချက်ကို မအံ့ဩမိပေ။ အခြားလူများနှင့် ယှဉ်လိုက်လျှင် မင်ရှစ်ရင်က တာဝန်ထမ်းဆောင်ရာ၌ ပိုမို ယုံကြည်စိတ်ချရပေသည်။ သူက မင်ရှစ်ရင်ဆီမှ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုအကြောင်း စာကို မကြာခင် လက်ခံရလိမ့်မည်ဟု မှန်းဆမိလိုက်သည်။

ခြောက်နာရီကြာပြီးသော်လည်း လုကျိုးထံ မည်သည့်စာမှ ရောက်မလာခဲ့ပေ။ မိစ္ဆာဝေဟင်မျှော်နန်းက သတင်းပို့ပေးဖို့အတွက် စာပို့ငှက်များ ရှိပေသည်။ စာပို့ငှက်က ဒဏ္ဌာရီလာ စီးတော်သားရဲများလောက် အလျင်အမြန် မသွားလာနိုင်သော်လည်း ခြောက်နာရီကြာမြင့်ပြီး စာမရောက်လာဖို့ရာ မဖြစ်နိုင်ပေ။

“ယွမ်အာ ”

“ ဟုတ် ရှစ်စွင်း ”

“ကျန်းအိုက်ကျန့်ဆီ စာပို့ပြီးတော့ နန်းတော်ထဲမှာ ယွီလုံရွာရဲ့ အမှန်တရားအကြောင်း စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုကို ကူပေးဖို့ ပြောလိုက်။ ပြီးတော့ သူ အမှန်တရား ထုတ်ဖော်နိုင်တာနဲ့ ဓားကောင်းကောင်းတစ်ချောင်း ဆုရမယ်လို့ပါ ထည့်ရေးလိုက် ” လုကျိုးက ပြောလိုက်သည်။

လုကျိုးက မင်ရှစ်ရင်တစ်ယောက် ပြဿနာကြီးကြီးတက်နေကြောင်း ခံစားမိလိုက်၏။

ခဏအကြာတွင် ရှောင်ယွမ်အာလေးက ပြန်လှည့်လာကာ အပြုံးလေးဖြင့် အသာပြောလိုက်သည်။

“ တပည့် စာပို့ပြီးသွားပါပြီ ”

ကျိုးကျစ်ဖုန်းက ခန်းမဆောင်ထဲ အလျှင်အမြန် ပြေးဝင်လာသည်။

“ စတုတ္ထ သခင်လေး .. ဒဏ်ရာရလာတယ် ”

ရှောင်ယွမ်အာက တအံ့တဩ ပြောလိုက်၏။

“ စစ်ရှစ်ရှိုးက ဘာဖြစ်လာတာလဲ ”

လုကျိုးက သူ့သံသယနှင့်သူ ရှိ၏။ မင်ရှစ်ရင်က မဟူရာစစ်သည်တော်များဆီ အကြောင်းသွားကြားစဉ်အခါက ဒဏ်ရာမရှိခဲ့ပေ။ ယွီလုံရွာ အဖြစ်အပျက်ကို စုံစမ်းသည့်အခါမှ ဒဏ်ရာရခဲ့သောကြောင့် ကိစ္စများက မြင်နေရသည့်အထက် ပိုမို ရှုပ်ထွေးမှန်း သိသာလှသည်။ သူက တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်ဖြင့် မုတ်ဆိတ်မွေးကို သပ်ကာ “ အခု သူ ဘယ်မှာလဲ ”

“ သူက တောင်ခြေမှာပါ။ အခု ဖန်ကျုံးက သွားခေါ်လာနေပါပြီ ”

သိပ်မကြာခင် ဖန်ကျုံးက မင်ရှစ်ရင်ကို ခန်းမဆောင်အတွင်း ခေါ်ဆောင်လာသည်။

မင်ရှစ်ရင်၏ လက်ရှိအခြေအနေက အမှောင်စစ်သည်တော် ချန်းကျုံးဟယ်နှင့် အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်စဉ်အခါကလို ဖြစ်နေသည်။ သူက ဒူးထောက်လိုက်ပြီး “ ရှစ်စွင်းကို စိတ်မပျက်စေမိခဲ့လို့ တော်ပါသေးတယ်။ ကျွန်တော် ထျန်းကျန့်မြစ်အကြောင်း သဲလွန်စတချို့ တွေ့ခဲ့တယ် ”

“ ဆက်ပြော ”

“ထျန်းကျန့်မြစ်နားက ယွီလုံရွာဝန်းကျင်မှာ အရာရှိတွေ ကင်းလှည့်နေကြတယ်။ ဒီကိစ္စက ဆယ်စုနှစ်လောက် ရှိနေပြီတဲ့။ အဲဒါနဲ့ ကျွန်တော်လည်း ညဘက် ခိုးဝင်ကြည့်လိုက်တော့ အကြီးကြီး တွေ့ခဲ့ရတယ် ” မင်ရှစ်ရင်က ဆက်မပြောရင် တံတွေးမျိုချလိုက်ရင်း “ သူတို့က မြစ်ထဲကနေ အလောင်းတွေ ဆယ်နေကြတာ ”

“…”

ခန်းမဆောင်အတွင်းရှိ အားလုံးက ထိုစကားများကြောင့် အံ့ဩသွားကြသည်။ ထျန်းကျန့်မြစ်ဘေးတွင် တခြားမျိုးနွယ်စုများ ရှိနေသည့်ကိစ္စကို ဘေးဖယ်ထားလိုက်လျှင် မြစ်ထဲမှ အလောင်းများကို ပြန်ဆယ်နေဖို့ မလိုပေ။ ထိုအပြင် သူတို့က ထိုအရာကို လုပ်နေသည်မှာ ဆယ်စုနှစ်လောက် ရှိနေပြီ ဖြစ်၏။

“ အလောင်းတွေကို ပြန်ဆယ်နေတဲ့ ဘာလို့လဲ ” လုကျိုးက မေးလိုက်သည်။

“ဒီကိစ္စကို ဆက်စုံစမ်းချင်ပေမဲ့ ကျွန်တော် မတော်တဆ ထူးဆန်းတဲ့ ထောင်ချောက်ကို အသက်သွင်းမိသလို ဖြစ်သွားပြီးတော့ ညတွင်းချင်း နောက်ဆုတ်လာလိုက်ရတယ်”

ထိုအခိုက်အတန့် မင်ရှစ်ရင်က အသက်အောင့်လိုက်ထားသလို ဖြစ်သွားသည်။

လုကျိုးက ဖြည်းဖြည်းချင်း ထရပ်လိုက်သည်။ သူက မင်ရှစ်ရင်ရှိသည့် နေရာသို့ လှေကားမှ ဆင်းလာလိုက်သည်။

မင်ရှစ်ရင်က သူ့ဘာသာ အပြစ်တင်လိုက်သည်။

“ဒီတပည့် အသုံးမကျလို့ပါ ”

“ ခေါင်းမော့စမ်း ” လုကျိုး၏ အသံက ခက်ထန်နေကာ အမိန့်ပေးသလို ဖြစ်နေသည်။

မင်ရှစ်ရင်က ပြောသည့်အတိုင်း ခေါင်းမော့လိုက်သည်။

လုကျိုး ထင်ထားသည့်အတိုင်း သူ့မျက်ခုံးစပ်ကြားတွင် အနက်ရောင် ကြာပွင့်သဏ္ဌာန်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

“ စုန်းပညာပဲ ”

ဖန်ကျုံးက အနီးဆုံးလူ ဖြစ်၏။ သူက မင်ရှစ်ရင်ကို တောင်ပေါ် ခေါ်လာစဉ်အခါက ထိုအမှတ်အသားကို သတိမထားမိခဲ့ပေ။ ယခု မင်ရှစ်ရင် မျက်ခုံးစပ်မှ စုန်းပညာ အမှတ်အသားကို မြင်လိုက်ရသည့်အချိန် စိတ်ထဲ အကြောက်တရား ကြီးစိုးလာလေ၏။

“စတုတ္ထ သခင်လေး သက်ရောက်မှုခံရတာ မဆန်းတော့ဘူး။ ဒါက စုန်းပညာ ထောင်ချောက်ပဲ။ တာ့ယန်ထဲ စုန်းပညာ ကျင့်ကြံသူများများစားစား မရှိပါဘူး။ ဘယ်သူ့လက်ချက်များလဲ ” ဖန်ကျုံးက အထူးတဆန်း ဝင်ပြောလိုက်သည်။

လုကျိုးက ဖန်ကျုံး မေးခွန်းကို ပြန်မဖြေပေ။ သူက မင်ရှစ်ရင်အား ကြည့်လိုက်ကာ “ အဲဒါက ထျန်းကျန့်မြစ်နားမှာလား ”

“ ကြည့်ရတာ မြစ်ကမ်းပါးတောက်လျှောက် ထောင်ချောက်တွေရှိတယ် ထင်တယ်။ ရှစ်စွင်း ကျွန်တော် အဆင်ပြေပါတယ်။ နည်းနည်းလေး ပင်ပန်းနေရုံလေးပါ … ဒီစုန်းပညာက ကျွန်တော်ရဲ့ ကျင့်ကြံဆင့် ၆၀ ရာခိုင်နှုန်းလောက်ကို ကန့်သတ်ထားလိုက်ရုံလေးဆိုတော့ သိပ်မပြင်းထန် … ”

သူက ကျင့်ကြံဆင့် ၆၀ ရာခိုင်နှုန်း ကန့်သတ်ခံထားရပြီး ထျန်းကျန့်မြစ်မှ ညတွင်းချင်း မြန်မြန် ပြန်လာနိုင်ခဲ့သည်။ ပြောရလျှင် သူ့သက်လုံနှင့် အသက်ရှင်လိုစိတ်တို့က အံ့ဖွယ် ဖြစ်၏။

တစ်ခါတစ်ရံ၌ လုကျိုးက ကျိထျန်းတောက်သည် သူ့တပည့်များကို ကဗျာစာလုံးများအတိုင်း လိုက်ရွှေးထားတာလားဟု တွေးမိသည်။ သူတို့အားလုံးက ပါရမီထူးကြသည့်အပြင် နာမည်များကလည်း ကဗျာနှင့် ကိုက်ညီနေသည်။

တိုက်ဆိုင်လွန်းတာပဲ နေမှာပါလေ …

ဖန်ကျုံးက ဦးညွှတ်ကာ “ ဒါက တကယ်ကို စုန်းပညာပဲ … ကျွန်တော်တို့တွေ မြန်မြန် ဖယ်ရှားပစ်ရမယ်။ မဟုတ်ရင် စတုတ္ထသခင်လေးက ကျင့်ကြံဆင့် လုံးဝ ပျောက်ဆုံးသွားလိမ့်မယ်။ အဲဒီအခါကျ စုန်းပညာ ပြန်ပြေအောင်လုပ်ဖို့ ပိုခက်နိုင်တယ် ”

…

အခန်း (၉၃) စုန်းပညာ၏စွမ်းအား

မင်ရှစ်ရင်သည် ဖန်းကျုံး၏ စကားကြောင့် ထိတ်လန့်အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူက မျက်လုံးလှန်ကြည့်ပြီးနောက်ပြောလိုက်တော့၏။

“ဖန်းကျုံး မင်းငါ့ကို ခြောက်ဖို့မကြိုးစားရင် ပိုကောင်းလိမ့်မယ်”

လုကျိုးက လက်မြှောက်ပြလိုက်သည်။ သူက မင်ရှစ်ရင်ကို ဟန့်တားပြီးနောက် ဖန်းကျုံးကို ဆက်ပြောရန် ပြောလိုက်၏။

ဖန်းကျုံးက ယင်းကို သိပြီး ဆက်ပြောတော့သည်။

“ကျွန်တော် ဒါကို လုပ်ကြံပြောနေတာမဟုတ်ဘူး။ ကျင့်မင်တာအိုဂိုဏ်းထဲမှာ ကုန်သွယ်ရေးကို သင်ယူတုန်းက စာကြည့်တိုက်ထဲမှာ စုန်းပညာအကြောင်းမှတ်တမ်းကို ဖတ်ဖူးတယ်။ စုန်းပညာက အဖြူရောင်စုန်းအတတ်နဲ့ အနက်ရောင်စုန်းအတတ်ဆိုပြီး ခွဲထားတယ်။ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက ရက်စက်တဲ့ ရည်ရွယ်ချက်တွေနဲ့ ကျင့်ကြံခဲ့မယ်ဆိုရင် မှားယွင်းတဲ့လမ်းကြောင်းကို ရောက်သွားလိမ့်မယ်။ အဲဒီတုန်းက ကျွန်တော်က ငယ်ရွယ်ပြီး မထိလေးစားနိုင်တဲ့လူငယ် တစ်ယောက်ဖြစ်ခဲ့တာလေ။ ကျွန်တော့်ရဲ့ ကျင့်ကြံဆင့်ကို မြန်မြန်တိုးတက်ဖို့ပဲ စွဲလန်းနေခဲ့တော့ စုန်းအတတ်ပညာကို ကြည့်ခဲ့မိတယ်။ အားလား ကျင့်မင်တာအိုဂိုဏ်းထဲက လူတိုင်းက ဒီလျှို့ဝှက်ချက်ကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ်ထိန်းချုပ်ထားတာ။ စုန်းပညာတွေကို သင်ယူဖူးတဲ့ အကြီးအကဲတွေကို ရှာမတွေ့ခဲ့ဘူး။ ဘယ်သူကမှလည်း ကျွန်တော့်ကို သင်ပေးလိုစိတ်မရှိ ကြဘူးလေ”

ကျိုးကျစ်ဖုန်းက သိချင်စိတ်ဖြင့်မေးလိုက်တော့သည်။

“ဒါကြောင့် မင်းက ယင်သုံးပါးပုံစံကို ရွေးချယ်ခဲ့တာလား”

“ကျင့်မင်တာအိုဂိုဏ်းရဲ့အကြီးအကဲ ကျွန်တော့်ကို ပြောတာက ကျွန်တော်က ယင်သုံးပါးပုံစံနဲ့ သင့်တော်တယ်တဲ့။ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒါကို ယန်ခြောက်ပါးနည်းစနစ်နဲ့ တွဲကျင့်ရမယ်လို့ သူမပြောခဲ့ဖူးဘူး။ ဆရာကြီးကျိနဲ့ တွေ့ပြီးနောက်မှ ယင်နဲ့ယန်ကို ဟန်ချက်ညီအောင်လုပ်ရမဲ့ အကြောင်းကိုပဲ သိရှိလာတာ။" ဖန်းကျုံးက ပြောလိုက်သည်။

“ပြီးတော့ကော” ကျိုးကျစ်ဖုန်းက မေး၏။

ဖန်းကျုံးက ဆက်ပြောတော့သည်။

“စုန်းပညာအကြောင်းပြောရရင် စုန်းပညာရဲ့ အစီအရင်တွေက ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်တွေနဲ့အတူတူပဲ။ သူတို့တွေက ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးရဲ့ ချီသွေးကြောတွေကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ယိုယွင်းစေပြီး သူတို့ကို ပိတ်ဆို့ထားတယ်။ တကယ်တော့ ကျင့်မင်တာအိုဂိုဏ်းရဲ့ စည်းပိတ်ခြင်းနည်းစနစ်က စုန်းပညာအပေါ် အခြေခံထားတာပဲ”

ကျန်သည့်သူများက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ထို့ကြောင့် ဖန်းကျုံးက မဟူရာစစ်သည်တော်များ၏ ကျင့်ကြံဆင့်ကို ပိတ်ရန်အတွက် ထိုမျှယုံကြည်ချက်ရှိပြီး ကူညီပေးချင်ခဲ့တာပဲဖြစ်သည်။

ဖန်းကျုံးက ပြောသည်။ “ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် စုန်းပညာကို မြန်မြန်ဖြေလေ စတုတ္ထသခင်လေးအတွက်ကောင်းလေပဲ။ ပဉ္စမသခင်မလေးရဲ့ ကိစ္စမှာဆိုရင် သူမရဲ့ကျင့်ကြံဆင့်က အပြည့်အဝအပိတ်ခံလိုက်ရတာ။ မန္တန်ရွတ်ဆိုသူက သေချာပေါက်အနီးကပ်ကနေ ရွတ်ဆိုလိုက်တာပဲဖြစ်မယ်။ ဒါကြောင့် အာနိသင်က ချက်ချင်းပြတာပဲ။ ဒီအကြောင်းပြချက်က ကျွန်တော်တို့တွေ စုန်းပညာကို ဘယ်အချိန်မှာဖြေနိုင်မလဲဆိုတာက ရလဒ်ထွက်လာစေမှာ”

ကျိုးကျစ်ဖုန်းက မေးလိုက်သည်။ “မင်းက စုန်းပညာအကြောင်း အများကြီးသိနေတယ်ဆိုတော့ မန္တန်ကို ပယ်ဖျက်နိုင်တဲ့နည်းကိုမင်းသိလား”

ဖန်းကျုံးက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ “မန္တန်ကို ဖယ်ရှားဖို့နည်းလမ်းတစ်ခုအကြောင်း ကျွန်တော် ဖတ်ဖူးသေးတယ်။ အဲဒါက အယုံကြည်ရဆုံးနဲ့ အားအထားရဆုံးနည်းလမ်းပဲ။ မန္တန်ရွတ်ဆိုသူကိုယ်တိုင် မန္တန်ကို ပြန်ဖြည်ပေးဖို့ပဲလိုတယ်။ ဒုတိယနည်းလမ်းကတော့ ဗုဒ္ဓဝါဒအရ ဇန်ကိုကျင့်ကြံတဲ့နည်းလမ်းနဲ့ ဒါမှမဟုတ် တောက်ကျင့်စဉ်တွေကို ကျင့်ကြံတာပဲ။ ခံရသူရဲ့ကျင့်ကြံခြင်းအခြေခံက မန္တန်ရွတ်ဆိုသူရဲ့ ကျင့်စဉ်ကို ကျော်လွှားသွားပြီ ဆိုတာနဲ့ နစ်နာသူက မန္တန်ပယ်ဖြတ်ပြီးသားဖြစ်တာလေ။ ဒါပေမဲ့ ဒီနည်းလမ်းက မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ပြောရရင် တစ်စုံတစ်ယောက်ရဲ့ကျင့်ကြံဆင့်က အပိတ်ခံထားရတဲ့ အခြေအနေမှာ ဘယ်လိုများဆက်ကျင့်ကြံ နိုင်မှာလဲ။

“ဒီတော့ ငါတို့က စတုတ္ထသခင်လေးရဲ့ မန္တန်အကြောင်း ဘာမှမလုပ်နိုင်ဘူးလို့ မင်းပြောနေတာလား”

ဖန်းကျုံးက ခေါင်းခါပြီးနောက် သူကလက်သီးနှစ်ဖက်ကို ဆုပ်ကာ လုကျိုးဖက်ကို လှည့်ပြီးပြောလိုက်တော့သည်။ “မျှော်စင်သခင် တစ်ဦးတည်းမှာပဲ ဖြည်ပေးနိုင်တဲ့ အရည်အချင်းရှိမှာ စိုးမိပါရဲ့”

“မျှော်စင်သခင်လား”

ရှောင်ယွမ်အာနှင့် ကျိုးကျစ်ဖုန်းက လုကျိုးဖက်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ဖန်းကျုံးက ရှင်းပြလိုက်သည်။

“တတိယကျင့်စဉ်က မန္တန်ရွတ်ဆိုသူထက်ပိုအစွမ်းထက်တဲ့ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်က မန္တန်ကို အဓမ္မဖယ်ရှားပစ်ဖို့ပဲ။ မဟုတ်ရင် စုန်းပညာနဲ့ ကနဦးချီကြားက ကွဲလွဲမှုက ကျင့်ကြံသူရဲ့ သွေးကြောတွေကို ကွဲထွက်သွားစေနိုင်ပြီး ကျင့်ကြံသူကို ပေါက်ကွဲပြီး သေသွားစေနိုင်တယ်။ ဒါကြောင့် မျှော်စင်သခင်တစ်ယောက်ပဲ အဲ့ဒါကို လုပ်နိုင်မှာ”

ဖန်းကျုံး၏ ရှင်းပြချက်က အဓိပ္ပာယ်ရှိသော်ငြား လုကျိုးကမူ ဆွံ့အသွား၏။ အပြင်ပန်းတွင်မူ သူက ထိုက်တောင်တန်းကဲ့သို့ တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်သော်ငြား စိတ်ထဲတွင်မူ တွေးလိုက်၏။ ငါ ဘာလုပ်သင့်လဲ။

လူတိုင်း၏ အကြည့်က လုကျိုးဆီသာရောက်နေသည်။

မင်ရှစ်ရင်က အရိုအသေပေးပြီး ပြောလိုက်တော့၏။ “ရှစ်စွင်း တပည့်အတွက် ကျေးဇူးပြုပြီး ကန့်သတ်ချက်ကို ဖယ်ရှားပေးပါ”

လုကျိုးက မုတ်ဆိတ်သပ်လျက် ယင်းကို ဖြေရှင်းနိုင်ရန် နည်းလမ်းတစ်ခုစဉ်းစားရန် ကြိုးစားနေသည်။

ထျန်းကျန်းမြစ်၏ ယွီလုံရွာနား၌ စုန်းပညာထောင်ချောက်ရှိနေသောကြောင့် မိစ္ဆာဝေဟင်မျှော်နန်းမှ လူများကို ထိုနေရာသို့ မပို့နိုင်ဟု ဆိုလိုနေတာပဲဖြစ်သည်။ ဆိုရလျှင် မင်ရှစ်ရင်ကဲ့သို့ လူတစ်ဦးတောင် ထောင်ချောက်အတွင်းကျသွားခဲ့လျှင် ကျန်သည့်သူများက ထောင်ချောက်အတွင်း ပိုကျနိုင်သည်မှာ သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိပေ။ သူက ရွေးချယ်စရာမရှိတော့ပဲ ယွီလုံရွာကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ သွားစစ်ရောက်ဆေးရမည့်ပုံပေါ်၏။

စုန်းပညာကန့်သတ်ချက် ဖယ်ရှားခြင်းအတွက်မူ လုကျိုးက အင်မတန်စိတ်ရှုပ်ထွေးနေတော့သည်။ ယင်းအတွက် သူ့တွင်ကောင်းမွန်သော ဖြေရှင်းနည်းမရှိတော့ချေ။ ဆိုရလျှင် သူ၏ကျင့်ကြံဆင့်က ဗြဟ္မာ့ပင်လယ်နယ်ပယ်ထဲတွင်သာရှိကြောင်း ထိုလူများကို ပြောပြရန်မဖြစ်နိုင်ပေ။

ထိုစဉ် သတင်းရလာသည့် တွမ့်မူရှန်းက မဟာခန်းဆောင်ထဲသို့ရောက်လာသည်။ အခြေအနေကို လေ့လာသင်ယူပြီးနောက် သူက ချက်ချင်းတောင်းဆိုလိုက်၏။

“ရှစ်စွင်း ရှစ်တိက အမှားတွေ ကြိမ်ဖန်များစွာပြုလုပ်ပြီးခဲ့ပေမဲ့ နောက်ပိုင်းမှာ ကောင်းကောင်းမွန်မွန် လုပ်နေပါပြီ။ ကျေးဇူးပြုပြီး သူ့ကို ကယ်ပေးပါရှစ်စွင်း”

ကျိုးကျစ်ဖုန်းနှင့် ဖန်းကျုံးကလည်း မင်ရှစ်ရင်ကိုယ်စား တောင်းဆိုပေးကြသည်။

အတိတ်တုန်းကဆိုလျှင် ကျိထျန်းတောက်က ဒေါသထွက်ပြီး သူတို့အားလုံးကို ကန်ထုတ်ပစ် လောက်ပေ၏။ သို့သော် မင်ရှစ်ရင်က အခုနောက်ပိုင်း အလုပ်ကောင်းကောင်းလုပ်နေသည်ဆိုတာ ငြင်းဆန်နိုင်ဖွယ်မရှိချေ။ မင်ရှစ်ရင်၏ သစ္စာရှိမှုက တွမ့်မူရှန်းနှင့် ရှောင်ယွမ်အာကဲ့သို့ မတည်ငြိမ်သော်ငြား သူက တာဝန်များပြီးမြောက်သည့်အချိန်၌ အားကိုးအားထားပြုရသည်။ မင်ရှစ်ရင်က အနည်းငယ်သွန်သင်ပြသရန်သာ လိုအပ်နေတာပဲဖြစ်သည်။

ထိုကိစ္စများအားလုံးကို တစ်ခဏခန့်တွေးပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် လက်ကာပြလိုက်တော့သည်။

“ငါနဲ့လိုက်ခဲ့”

မင်ရှစ်ရင်က ထိုစကားကိုကြားသောအခါ အပျော်လွန်သွား၏။ သူက ခြေကြွပြီးနောက် လုကျိုးနောက်သို့ စကားနားထောင်သည့် ကလေးတစ်ဦးပမာလိုက်သွားလိုက်တော့သည်။

ထိုစဉ် ကျန်သည့်သူများက လုကျိုး၏ စကားကို ကြားသည့်အချိန်၌ စိတ်သက်သာရာရပြီး သက်ပြင်းချလိုက်တော့သည်။ သူတို့က လုကျိုးနောက်သို့ မင်ရှစ်ရင်လိုက်ပါသွားသည့် လျှို့ဝှက်အခန်းထဲ ဝင်သွားတာကိုကြည့်နေသည်။

ရှောင်ယွမ်အာက ပြုံးပြီး ယုံကြည်ချက်ရှိရှိပြောလိုက်၏။

“ဆရာက စုန်းအတတ်မန္တန်ကို ဖြေရှင်းနေတယ်ဆိုမှတော့ ဘာပြဿနာမှ ရှိတော့မှာမဟုတ်ဘူး”

ကျိုးကျစ်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်ပြီးပြောလိုက်သည်။

“ဟုတ်တယ်။ မျှော်စင်သခင်က နက်နဲတဲ့ကျင့်ကြံဆင့် ရှိပြီးသား။ ဒီအသေးအမွှားမန္တန်လေးက သူ့အတွက် ဘာမှမဟုတ်ဘူး”

ဖန်းကျုံးက ခေါင်းညိတ်လိုက်သော်ငြား သူဘာမှမပြောခဲ့ပေ။

တွမ့်မူရှန်းက သူတို့နှစ်ယောက်ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီးပြောလိုက်၏။

“လောင်စစ်က စုန်းပညာသက်ရောက်ခံထားရတယ်ဆိုတော့ မင်းတို့နှစ်ယောက်ရတာပဲ”

“ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။ တတိယသခင်လေး” ဖန်းကျုံးနှင့်ကျိုးကျစ်ဖုန်းက ဇဝေဇဝါဖြစ်သွားသည်။

ဝှစ်

တွမ့်မူရှန်းက သူ၏ နယ်ရှင်လှံကိုမြှောက်ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်တော့၏။ “ငါနဲ့တိုက်ခိုက်”

ဖန်းကျုံး”...”

ကျိုးကျစ်ဖုန်း”...”

လျှို့ဝှက်အခန်းထဲတွင်ဖြစ်သည်။

ယင်းက လျှို့ဝှက်အခန်းထဲသို့ မင်ရှစ်ရင် ပထမဆုံးအကြိမ်ရောက်ဖူးတာဖြစ်သည်။ ဆိုရလျှင် လျှို့ဝှက်အခန်းထဲသို့ မည်သည့်တပည့်မှ ဝင်ခွင့်မရှိပေ။ အတိတ်တုန်းက သူတို့၏ဆရာက ရတနာများကို ဤနေရာတွင် သိုလှောင်ထားသည်ဟုတွေးခဲ့တာပဲဖြစ်သည်။ လျှို့ဝှက်အခန်းထဲတွင် ပြတင်းပေါက်များရှိမနေသောကြောင့် သူတို့၏ ဆရာသည် လျှို့ဝှက်အခန်းထဲ၌ ကျင့်ကြံရန် အချိန်ကုန်လေ့ရှိသောကြောင့် ချောင်းကြည့်ဖို့က မဖြစ်နိုင်ပေ။ သူက ယခုဝင်ခွင့်ရသည့်အတွက် အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားနေတာ သဘာဝကျနေသည်။ သူက သိချင်စိတ်ဖြင့် လှည့်ပတ်ကြည့်လိုက်တော့၏။ စားပွဲပေါ်၌ လျှို့ဝှက်စာအုပ်အထူမျိုးစုံနည်းနည်းစီနှင့် လက်နက်မျိုးစုံလည်း ရှိနေပေ၏။ သူတို့က ဓား၊ လှံ၊ လှံရှည်နှင့် ကျိုင်းတို့ဖြစ်သည်။ ထောင့်ဖက်၌ ကျန်သည့်ပုံစံများဖြင့် လက်နက်များတောင်ရှိနေပေ၏။ ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် သူအံ့ဩမင်သက်သွားသည်။ သူ၏ဆရာသည် သူမင်းမူစိုးမိုးနိုင်သည့်ကာလအတွင်း ရတနာများစွာ စုဆောင်းခဲ့ပုံပေါ်၏။

“ထိုင်” လုကျိုးက ကြမ်းပြင်ကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။

ထိုနည်းဖြင့် မင်ရှစ်ရင်က မြန်မြန်ဆန်ဆန်ပင် အာရုံပြန်ရသွား၏။ သူက အမြန်တင်ပလ္လင်ခွေလိုက်ပြီးနောက် တနေရာထဲကိုသာ အာရုံစူးစိုက်လိုက်တော့သည်။

လုကျိုးက မုတ်ဆိတ်သပ်လျက် မင်ရှစ်ရင်နောက်တွင် ရပ်လိုက်သည်။

“ငါ့ရဲ့ကျင့်ကြံဆင့်က ဗြဟ္မာ့ပင်လယ်ချီသွေးကြောရှစ်ကြောနယ်ပယ်မှာပဲ ရှိနေတာ။ ဒါ့အပြင် စစ်မှန်တဲ့ ဗြဟ္မာ့ပင်လယ်ချီသွေးကြောရှစ်ကြောနယ်ပယ် မဟုတ်သေးဘူး။ ငါ့ရဲ့စိတ်ဝိညာဉ်သဏ္ဌာန်က ခွန်အားလေးချိုးတစ်ချိုးပဲရှိတယ်။ သူ့ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ကို စစ်ဆေးဖို့က ငါ့အတွက် ပြဿနာမဟုတ်လောက်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ မန္တန်ကို ဖြိုခွင်းနိုင်ဖို့ကတော့ မဖြစ်နိုင်လောက်ဘူး”

ထိုစဉ်တွင် လုကျိုးက မင်ရှစ်ရင် ချွေးစေးများပြန်နေတာကိုတွေ့လိုက်ရသည်။ ကန့်သတ်ချက်က အသက်ဝင်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။ အခုအခြေအနေအရ ကျင့်ကြံဆင့် ရှစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းကို ကန့်သတ်ထားပုံပဲ။ သူက လက်ကိုမြှောက်ပြီး မင်ရှစ်ရင်ကို ညင်သာစွာတွန်းလိုက်၏။ သူ၏ချီစီးဆင်းမှုက လက်ဖဝါးမှတဆင့် မင်ရှစ်ရင်၏ ချီသွေးကြောများထဲ ရောက်သွားတော့သည်။

မင်ရှစ်ရင်က ထိတ်လန့်သွားသည်။

ရှစ်စွင်းရဲ့ ကျင့်ကြံဆင့်က တကယ်နက်နဲတာပဲ။ သူက နတ်ဝိညာဉ်ဝဋ်ကြွေးခြေနယ်ပယ်ရဲ့ ကနဦးချီကို ဒီလို ညင်သာတဲ့အဆင့်အထိ ဖိနှိပ်နိုင်စွမ်းရှိတယ်။

ယင်းက ပိုညင်သာလေ မင်ရှစ်ရင်၏ချီသွေးကြောများကို ထိခိုက်နိုင်ခြေပိုနည်းလေဖြစ်သည်။

လုကျိုးက သူ၏ကနဦးချီကို ထိန်းချုပ်ထားပြီး မင်ရှစ်ရင်၏သွေးကြောများကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။ သူက မင်ရှစ်ရင်ကို ကြိမ်ဖန်များစွာပုတ်လိုက်တော့၏။

ထပ် ထပ် ထပ်

လုကျိုးက သူ၏ တွန်းအားကို မြှင့်တင်လိုက်သည်။

မင်ရှစ်ရင်သည် အစောတည်းက သူ၏ချီသွေးကြောရှစ်ကြောကို ဆက်နွယ်ပြီးသည့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူ၏ကနဦးချီ ပမာဏက သူ၏ချီသွေးကြောကို စီးဆင်းသွားသည်။ ကနဦးချီ ပမာဏက သူ့ကို မထိခိုက်စေပေ။

သို့သော် လုကျိုး၏ကနဦးချီက စုန်းပညာမန္တန်နှင့်ထိမိသွားသည်နှင့် တွန်းကန်အားကို ခံစားလိုက်ရတော့သည်။

မင်ရှစ်ရင်က ချက်ချင်း မျက်မှောင်ကျုံ့သွားပြီးနောက် ချွေးစေးများပြန်လာတော့သည်။

လုကျိုးက သူ့ဖာသာသူတွေးလိုက်သည်။ အား ဒါက စုန်းပညာရဲ့စွမ်းအားကိုး။ သူက မင်ရှစ်ရင်၏ ကျန်သည့်ချီသွေးကြောများကို စစ်ဆေးရန်အတွက် အတားအဆီးကို ဖြတ်ကျော်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ သို့သော် သူထိုသို့ပြုလုပ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်နှင့် စုန်းပညာမန္တန်က ၎င်း၏ကိုယ်ပိုင်ဆန္ဒကို ရယူသွားသည့်အလား ရုတ်တရက်တိုက်ခိုက်တော့သည်။

“အဓိပ္ပာယ်မရှိတာ” လုကျိုးက သူ့လက်ကို ပြန်ရုတ်လိုက်သည်။ သို့သော် စုန်းပညာက မင်ရှစ်ရင်၏နောက်ကျောကနေ စွမ်းအင်လှိုင်းသဖွယ်ပေါ်ပေါက်လာသည်။

လုကျိုးက သူ့လက်ကို အလိုလို ဝှေ့ယမ်းလိုက်၏။ ချက်ချင်းပင်ကောင်းကင်ကျမ်းစာကိုနားလည်သဘောပေါက်ပြီးသည့်အခြေအနေထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။ သူ၏ စွမ်းအင်ဗဟိုချက်မှ ချီပင်လယ်အထိ ဦးနှောက်မှ တကိုယ်လုံးအထိ အားဖျော့ဖျော့အလင်းတန်းတစ်ခုပေါ်လာပြီးနောက် စုန်းပညာမန္တန်၏တိုက်ကွက်ကိုပြန်တွန်းကန်လိုက်၏။ ထိုနေရာတွင် မရပ်သွားပေ။ အဟုန်က ဆက်လက်ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် မင်ရှစ်ရင်၏နောက်ကျောကို ဝင်သွားတော့သည်။

ဘန်း

မင်ရှစ်ရင်သည် သက်ရောက်မှုကြောင့်ရှေ့သို့ငိုက်ကျသွား၏။ တစ်ချိန်တည်းတွင် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ စုန်းပညာမန္တန်၏ ထူးဆန်းသောစွမ်းအင်ပျောက်ကွယ်သွားတာကို ခံစားလိုက်မိသည်။

…