အခန်း (၉၇-၉၉)

အခန်း (၉၇) ချိုင့်ဝင်နေသော အရိုးများ

ထျန်းကျန့်မြစ်တွင် ဖြစ်သည်။

လုကျိုးနှင့်ကျန်သည့်သူများက လျှိုများကို ကျော်လွန်လာသည့်နေရာသို့ ရောက်သွားကြပြီးနောက် ပြိုလဲပျက်စီးနေသောခြံဝင်းတစ်ခုထဲသို့ ဝင်သွားသည်။

တင်းဖန်ချိုး၏တပည့်နှစ်ဦးက လက်မြှောက်လိုက်ပြီးနောက် ခြံဝန်းတံခါးကို ဖွင့်ရန်အတွက် စွမ်းအင်များကို ထုတ်လိုက်၏။ ပြီးနောက် အထဲသို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း ဝင်သွားတော့သည်။

တင်းဖန်ချိုး၏ တပည့်များထဲမှ တစ်ဦးကပြောလိုက်သည်။

“ရှစ်စွင်း ဒါက ဆုံနေကြနေရာပဲ။ ဆရာကိုယ်တိုင်လာတယ်ဆိုတော့ သူတို့တွေ နှောင့်နှေးရဲမှာ မဟုတ်ဘူး”

တင်းဖန်ချိုးက ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

တပည့်နှစ်ဦးက ခုံတစ်လုံးကို အမြန်ရှာလိုက်ပြီးနောက် ယိုင်တိယိုင်နဲ့အိမ်ရှေ့တွင် ခုံကို ချထားလိုက်၏။

ရှောင်ယွမ်အာက ယင်းကို မြင်သောအခါ သူမက ပြောလိုက်တော့သည်။

“ကျွန်မလည်း အဘိုးအတွက် ခုံတစ်လုံး သွားရှာပေးမယ်”

ရှောင်ယွမ်အာထွက်သွားပြီးနောက် တင်းဖန်ချိုးက သာမန်ကာလျှံကာမေးလိုက်၏။

“မင်းကို အခက်တွေ့အောင် ငါ ဘာကြောင့်မလုပ်လဲဆိုတာ မင်းသိလား”

“အိုး” လုကျိုးက မုတ်ဆိတ်သပ်ပြီး ဘာမှမပြောပေ။

တင်းဖန်ချိုးက ဆက်ပြောလိုက်၏။ “ငါ အဲဒီလို လုပ်ခဲ့တယ်ဆိုရင် အဲဒီကောင်မလေးက ငါ့ကို ဆန့်ကျင်ဖို့ တေးထားမှာ သေချာတယ်”

ထင်သည့်အတိုင်းပင် တင်းဖန်ချိုးက ရှောင်ယွမ်အာကို လိုချင်နေတာပဲဖြစ်သည်။ သူတို့၏ ပြောကြားချက်က တစ်စုံတစ်ခုပေါ် အခြေခံနေမှန်း လုကျိုးသိသော်ငြား သူက ဆိတ်ဆိတ်သာ နေနေ၏။

ယင်းကို တွေ့သောအခါ တင်းဖန်ချိုးက လှည့်ထွက်သွားသည်။

ကျန်သည့်တပည့်များက လုကျိုးထိတ်လန့်ပြီး ဆွံ့အသွားတာဟု တွေးနေကြသည်။ သူတို့က ခေါင်းခါလိုက်ကြတော့၏။

ရှောင်ယွမ်အာသည် ခုံတစ်လုံးကို ရှာတွေ့ပြီးနောက် သန့်ရှင်းအောင်သုတ်ကာ လုကျိုးနောက်၌ ထားပေးလိုက်သည်။

လုကျိုးထိုင်ပြီး သိပ်မကြာမီ၌ အပြင်ာက်ကနေ သူတို့ဆီ ချဉ်းကပ်လာသောခြေသံများကို ကြားလိုက်ရသည်။ လူတစ်ယောက်ထက်မကပုံပေါ်သည်။

“သူတို့ ဒီမှာပဲ”

တံခါးက တွန်းဖွင့်ခံလိုက်ရပြီး အရာရှိများ၊ ရဲမက်များက ခြံဝန်းထဲတွင် ပြည့်သွားတော့သည်။ အရာရှိများက သေတ္တာတစ်လုံးကို နှစ်ယောက်တွဲသယ်လာတော့၏။ စုစုပေါင်း သေတ္တာခြောက်လုံးရှိသည်။ သေတ္တာများထဲမှ ထူးဆန်းသော ဆိုးရွားသည့်အနံ့များထွက်နေသည်။ ယင်းက အပုပ်နံ့ဖြစ်ပေသည်။

သေတ္တာများကို မြေကြီးပေါ်တွင်ချပြီးနောက် ဦးဆောင်လာသော အရာရှိက လက်နှစ်ဖက်ကို ဆုပ်လျက်ပြောလိုက်သည်။

“ဒါက ကျွန်တော်တို့ပြောထားတဲ့ နေ့ပါ”

“ဒါပဲလား”

“မြစ်ထဲကနေ ကျုပ်တို့တွေ ဆယ်လာတဲ့ အလောင်းတွေကို မရွှေ့ရသေးဘူးလို့ နန်းတော်ကအမိန့်ပေးထားတယ်။ ကျုပ်တို့အပေးအယူက မနက်ဖြန်ပြီးမှာ” ဦးဆောင်လာသော ခေါင်းဆောင်အရာရှိက ပြောသည်။

“အခု အဆုံးသတ်ဖို့သိပ်နောက်ကျသွားပြီ” တင်းဖန်ချိုးက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်၏။

“မင်းလုပ်ရဲလား”

“မိစ္ဆာဝေဟင်မျှော်နန်း ကြောက်တဲ့အရာ ဘာမှမရှိဘူး”

တင်းဖန်ချိုး၏ တပည့်သုံးဦးက သူတို့၏ဓားကို လျင်မြန်စွာဆွဲထုတ်ပြီးနောက် ရဲမက်များဆီသို့ ရွေ့လျားသွားတော့သည်။

လုကျိုးက တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်ပဲ နောက်သို့အနည်းငယ်ဆုတ်လိုက်၏။

နတ်ဒေဝါဦးတည်နယ်ပယ်ကျင့်ကြံသူ သုံးဦးသည် သိုးအုပ်တစ်အုပ်ထဲသို့ဝင်သွားသည့် ဝံပုလွေများပမာ ဖြစ်နေတော့သည်။

သူတို့၏ဓားများက အလင်းတန်းများဖြင့် တဖျပ်ဖျပ်လက်နေပြီး အရာရှိများ၊ ရဲမက်များက မြေကြီးပေါ် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက်လဲကျကုန်၏။ တစ်ယောက်မျှ အသက်ရှင်လျက် မကျန်ခဲ့ပေ။

သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် တင်းဖန်ချိုးက လက်နှစ်ဖက်နောက်ပစ်လျက် ဖြည်းဖြည်းချင်း ထရပ်လိုက်တော့သည်။ သူက လုကျိုး၏ တည်ငြိမ်နေသော အမူအရာမြင်သောအခါ ပြောလိုက်တော့၏။

“ခင်ဗျားရဲ့သတ္တိကတော့ ထူးကဲတာပဲ အဘိုးကြီး။ ကြည့်ရတာ ခင်ဗျားကို မှားယွင်းအကဲဖြတ်မိတဲ့ပုံပဲ”

လုကျိုးက မုတ်ဆိတ်သပ်ပြီး သေတ္တာများနှင့် အလောင်းများကို သာမန်ပဲကြည့်နေလိုက်သည်။

ရှောင်ယွမ်အာက သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်တော့၏။ “သေတ္တာထဲမှာ ဘာတွေလဲ”

“အရိုးတွေ လူ့အရိုးတွေ”

ရှောင်ယွမ်အာက ရွံ့ရှာသည့်အမူအရာဖြင့် နောက်သို့တစ်လှမ်းဆုတ်လိုက်သည်။ သူမက လူသေများကို မကြောက်ပေ။ သို့သော် သူတို့က မြစ်ထဲမှ ဆယ်ထုတ်လာခဲ့တာဖြစ်ကာ ထိုအရာများကို သေတ္တာထဲသို့ ထည့်ထား၏။ သူမအတွက် ရွံရှာမှုကို ခံစားမိစေတာ သဘာဝကျသည်။

တင်းဖန်ချိုးက သေတ္တာများထဲမှ တစ်လုံးဆီလျှောက်သွားလိုက်၏။ သူ၏လက်ကို ညင်သာစွာ ဝှေ့ယမ်းပြီး စွမ်းအင်ဖြင့် သေတ္တာအဖုံးကို ဖျက်ဆီးလိုက်တော့သည်။

လုကျိုးက သေတ္တာထဲကို ကြည့်လိုက်၏။

ဒီအရိုးတွေက ထူးဆန်းလိုက်တာ။ သူတို့က ဖန်သားတွေလိုမျိုး အနည်းငယ် ဖောက်ထွင်းမြင်ရတယ်။ ဒါမှမဟုတ် ရွှံ့နဲ့ကျောက်စိမ်းဖြူရောထားသလိုမျိုးပဲ။

မကြာမီ၌ သူသဘောပေါက်သွားတော့သည်။ ပိုင်လူမျိုးတွေလား။

သူ၏မှတ်ဉာဏ်အရ ထိုအရိုးများ၏ အရင်းအမြစ်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားပြီဖြစ်သည်။ ယင်းက မြစ်ထဲသို့ပစ်ချခံခဲ့ရသော ယွီလုံရွာမှ ရွာသားများဆိုတာ ရှင်းနေပေ၏။ သူတို့က ယဲ့ထျန်းရှင်း၏ လူများဖြစ်သည်။

ဒီလိုဆိုရင် နန်းတော်က အလောင်းတွေကို ဆယ်ထုတ်ဖို့အတွက် လူတွေကို ဘာကြောင့် အမိန့်ပေးထားရတာလဲ။

တင်းဖန်ချိုးနှင့် ကျန်သည့်သူများက သေတ္တာကိုရှာဖွေပြီး ခေါင်းခါလိုက်ကြ၏။ သူတို့လိုချင်တာ မရပုံပေါ်သည်။ ပိုင်လူမျိုးများထံမှ ထိုအရိုးများက သူတို့အတွက်အသုံးမဝင်တာသိသာနေ၏။

လုကျိုးက ထူးမခြားနားမေးလိုက်တော့သည်။

“ဒီအရိုးတွေက ဘာအတွက်လဲ”

“အဘိုးကြီး တချို့ကိစ္စတွေက မသိတာပိုကောင်းတယ်” တင်းဖန်ချိုး၏ တပည့်များထဲမှ တစ်ဦးက ပြောလိုက်သည်။

လုကျိုးက မုတ်ဆိတ်ကို တည်ငြိမ်စွာပွတ်လျက် ပြောလိုက်တော့၏။ “မိစ္ဆာဝေဟင်မျှော်နန်း ကတောင် ဒီအရေးကိစ္စနဲ့သက်ဆိုင်တယ်လား”

“ဒါက ကျုပ်တို့ ကိစ္စတွေကို အမြဲတမ်းလုပ်နေတဲ့ပုံပဲလေ”

ထိုစကားကို ရှောင်ယွမ်အာကြားသောအခါ ရေရွတ်ပြောလိုက်သည်။ “လုပ်ထုံးလုပ်နည်းတွေတော့ ကျွန်မမသိဘူး။ ကျွန်မသိတာက ဒါတွေက မထိရောက်ဘူးဆိုတာပဲ” တပည့်များက ထိုစကားကို ကြားသောအခါ မပျော်မရွှင်ဖြစ်သွားသည်။

တင်းဖန်ချိုးက လက်ကိုအသာဝှေ့လျက် သူ့တပည့်သုံးဦးကို တားလိုက်တော့သည်။

“တော်လောက်ပြီ”

ပြီးနောက် တပည့်သုံးဦးက ရှောင်ယွမ်အာနှင့် စကားမများရဲတော့ချေ။ တင်းဖန်ချိုးက ရှောင်ယွမ်အာဘက်မှ ပြောပေးနေပုံရသောကြောင့် သူတို့စိတ်ရှုပ်ထွေးနေကြသည်။

တင်းဖန်ချိုးက ပြောလိုက်၏။ “သူတို့ရဲ့အမိန့်ပြားတွေကို ဖယ်လိုက်”

“နားလည်ပါပြီ”

လုကျိုးက အမိန့်ပြားများကို မြင်သည့်အချိန်၌ မုတ်ဆိတ်ကို တည်ငြိမ်စွာ သပ်ပြီးပြောလိုက်သည်။

“ကျုပ်ကော အမြင်ကျယ်အောင်လိုက်သင့်လား”

“အဘိုး သမီးလည်း သွားချင်တယ်” ရှောင်ယွမ်အာက စိတ်လှုပ်ရှားစွာပြောသည်။ သူမက ထိုအရေးကိစ္စကို စိတ်ဝင်စားနေလေ၏။

သူနှင့်အတူ ရှောင်ယွမ်အာကို လုကျိုးကခေါ်သွားမှာပဲဖြစ်သည်။ သူမက အခါသမယတွင် နတ်ဒေဝါဦးတည်နယ်ပယ်ကျင့်ကြံသူများကို ဖြေရှင်းနိုင်သည့် အရည်အချင်းထက်ပိုရှိပေ၏။ တင်းဖန်ချိုးက လုကျိုးကို ကြည့်ပြီးပြောလိုက်သည်။ “အလောင်းတွေကို ဆယ်တဲ့နေရာမှာ စုန်းထောင်ချောက်တွေ အများကြီးရှိတယ်။ ခင်ဗျား မကြောက်ဘူးလား”

သူတို့သည် ဤနေရာသို့ ပထမဆုံးအကြိမ်လာရောက်ခြင်းမဟုတ်တာသိသာနေသည်။ သူတို့က ထိုနေရာနှင့် အလွန်ရင်းနှီးနေပြီးဖြစ်သည်။

“မိုးအောက်မြေပြင်မှာ ကျွန်မရဲ့အဘိုးကြောက်တာ ဘာမှမရှိဘူး” ရှောင်ယွမ်အာက ပြောပြီးလက်သီးဝှေ့ယမ်းလိုက်တော့သည်။

တင်းဖန်ချိုးက ရှောင်ယွမ်အာကို စိတ်ကျေနပ်စွာကြည့်လိုက်၏။

ဒါ ငါကြိုက်တဲ့ပုံစံပဲ။ တစ်ခုခုဖြစ်လာခဲ့ရင် ငါ့ကို ဘယ်သူမှ အပြစ်တင်လို့မရဘူး။ တစ်စုံတစ်ခုဖြစ်လာခဲ့ရင် အကောင်းဆုံးပဲပေါ့။

သူတို့က အမိန့်ပြားများကို ယူလိုက်သည်။ တင်းဖန်ချိုး၏ အမျိုးသားတပည့်နှစ်ဦးက အဝတ်အစားများ လဲပြီးနောက် ယိုင်နဲ့နဲ့ခြံဝင်းထဲမှ ထွက်သွားကာ မြစ်ထဲမှ အလောင်းဆယ်သည့်နေရာစီသို့ ဦးတည်သွားလိုက်တော့သည်။

ဆယ့်ငါးမိနစ်ကြာပြီးနောက် သူတို့သည် ဆိပ်ခံတံတားဆီသို့ရောက်သွား၏။ အလောင်းကို ဆယ်နေသည့်လှေများမှအပ ကျန်သည့်ယာဉ်များရှိမနေပေ။ အရာရှိများနှင့်ရဲမက်များက ထိုဧရိယာ၌တဝိုက်ကင်းလှည့်နေကြ၏။

တင်းဖန်ချိုးက ထိုနေရာနှင့်ရင်းနှီးနေပြီဖြစ်သည်။ သူက တည်ငြိမ်စွာလျှောက်သွားလိုက်၏။

ဝင်ပေါက်တွင် လက်ထဲ၌ လှံတစ်စင်းကိုကိုင်ထားသော အစောင့်က သူတို့လမ်းကို ဟန့်တားလိုက်၏။

“တာဝန်ရှိသူတွေပဲ ဝင်ခွင့်ရမယ်”

တင်းဖန်ချိုး၏ တပည့်များက တံဆိပ်ပြားများကို ထုတ်ပြလိုက်သည်။

“သူ့အနောက်က လူတွေကရော” ရဲမက်များထဲမှ တစ်ဦးက စပြောလိုက်သည်။

“ကျေးဇူးပြုပြီး ခြွင်းချက်ထားပေးပါ”

ငွေကြေးအချို့က ပြောင်းလဲစေ၏။ အရာအားလုံးချောချောမွေ့မွေ့ပြီးမြောက်သွားသည်။

သူတို့က တစ်ရက်တာအတွက် အလောင်းသာဆယ်ယူနေခဲ့လျှင် ထိုကဲ့သို့နည်းလမ်းများကနေ ငွေကြေးရှာနိုင်မှာမဟုတ်ပေ။ သို့သော် ထိုလူက ဆယ်စုနှစ်တစ်စုစာ လှုပ်ရှားလာခဲ့တာဖြစ်၏။ မြစ်ထဲမှ သူတို့သည် မည်သည့်အရာများကိုဆယ်ယူခြင်း သို့မဟုတ် ဆယ်ယူခြင်းအလုပ်က မည်မျှအရေးကြီးကြောင်း သူတို့ သတိမပြုမိပေ။ ကျောက်စကျောက်နများ၊ ပုပ်သိုးနေသော ငါးများ၊ ပုပ်သိုးနေသော ပုစွန်များနှင့် အရာအားလုံးကိုသာ ဆယ်ယူနေရသည်။ နေ့စဉ်နေ့တိုင်း တူညီသည့်အလုပ်ကိုပြုလုပ်ပြီးနောက် သူတို့၏ အလုပ်အပေါ် စိတ်မပါလက်မပါ ဖြစ်လာကြတော့သည်။

ရှောင်ယွမ်အာက တီးတိုးပြောလိုက်တော့၏။ “ကျွန်မတို့တွေ အထဲဝင်ဖို့ သတ်လိုက်ပါတော့လား။ ဒါက ပိုရှုပ်ထွေးနေတယ်”

ရှောင်ယွမ်အာကို ရှုံးနိမ့်ခဲ့သော မိန်းကလေးက လှည့်ကြည့်လာပြီး ပြောလိုက်၏။

“ဒီနားတဝိုက်မှာ အစွမ်းထက်တဲ့စုန်းထောင်ချောက်တွေ ရှိနေတာ။ တစ်ယောက်ယောက်က သူတို့ကို ထိန်းချုပ်နေတာ”

“ဪ” ရှောင်ယွမ်အာက ပြန်ပြောလိုက်၏။ “ငါ သဘောမပေါက်သေးဘူး”

သူတို့သည် လမ်းတစ်လျှောက် မြန်မြန်ဆန်ဆန်အရှိန်ဖြင့် လျှောက်လာခဲ့၏။ သူတို့ ပထမဆုံးလာရောက်လည်ပတ်တာ မဟုတ်တာသိသာနေပေသည်။

“သိုလှောင်ရုံက ဟိုမှာ"

သူတို့သည် အစောင့်အကြပ်များကို အလွယ်တကူရှောင်တိမ်းခဲ့သည်။ အဆောက်အအုံများစွာကို ဖြတ်ကျော်ပြီးနောက် သိုလှောင်ရုံထဲရောက်သွား၏။

တင်းဖန်ချိုးက လက်ကို ရုတ်တရက်မြှောက်လိုက်သည်။ သူ၏ အသံက နက်ရှိုင်းကာ “ရပ်လိုက်” သူသည် တစ်စုံတစ်ခုကို ရှာတွေ့သွားပုံပေါ်၏။ သူက ခါးညွတ်လိုက်ပြီး မြေပြင်ကို ဂရုတစိုက် စစ်ဆေးလိုက်၏။ “အနားမှာ စုန်းကျင့်ကြံသူတစ်ဦးရှိနေတယ်”

လုကျိုးက မြေပြင်ပေါ်ရှိမြေများကို ကြည့်လိုက်သည်။ အမှန်တကယ်ပင် ရွှံ့စေးက လတ်ဆတ်နေ၏။ တစ်စုံတစ်ယောက်က ဤနေရာ၌ ထောင်ချောက်တစ်ခုချထားသည်။

စုန်းအတတ်တွင် ချိန်သားကိုက်မှု၊ တည်နေရာနှင့် ပါဝင်သည့်သူများက အရေးကြီးသည်။ မန္တန်ကို ရွတ်ဆိုသူက ပြင်ပတည်ဆောက်ပုံမှ စွမ်းအားကို ခေါ်ယူပြီး ပစ်မှတ်ကို ထိခိုက်စေတာ သို့မဟုတ် ကောင်းချီး ချီးမြှင့်နိုင်တာ ပြုလုပ်နိုင်သည်။

တင်းဖန်ချိုးက လုကျိုးကို လှည့်ကြည့်ပြီးနောက် ပြောလိုက်၏။

“အိမ်ရှင်ကြီး ခင်ဗျားကိုယ် ခင်ဗျားဂရုစိုက်ဦး။ ” ပြီးနောက် သူက ရှောင်ယွမ်အာကို လှည့်ပြောလိုက်သည်။ “ကောင်မလေး မင်းကြောက်နေတယ်ဆိုရင် ငါ့နားကပ်နေလို့ ရတယ်”

ရှောင်ယွမ်အာက လုကျိုး၏လက်မောင်းကို ဖက်တွယ်ထားလျက်ပြောလိုက်သည်။

“ကျွန်မ မကြောက်ဘူး”

“သွားကြမယ်” သူတို့က ထောင်ချောက်ကို ကွေ့ပတ်သွားပြီး သိုလှောင်ရုံကြီးတစ်ခုကို ရှာတွေ့သွားကြ၏။ သိုလှောင်ရုံတံခါးများက ကျင့်ကြံသူတစ်စုဝင်ရောက်ဖို့ကို ဟန့်တားဖို့ရာ မဖြစ်နိုင်ပေ။

လက်အနည်းငယ်လှုပ်ရှားပြီးနောက် သော့က ပျက်စီးသွားတော့သည်။

သိုလှောင်ရုံတံခါးက ချက်ချင်းပွင့်သွားတော့၏။

လုကျိုးက မျက်မှောင်ကြုံလိုက်သည်။

ဤသိုလှောင်ရုံက ဆယ့်နှစ်မီတာခန့်ရှည်သည်။ သိုလှောင်ရုံထဲတွင် သေတ္တာများ အတန်းလိုက် သေသေသပ်သပ် စီထား၏။ သူတို့က သေတ္တာတစ်လုံးပြီး တစ်လုံးဆင့်ထားဖြစ်သည်။ ကျန်တစ်ဖက်တွင်မူ အရိုးစုပုံရှိနေတော့သည်။

…

အခန်း (၉၈) အမှန်တရားလား

အရိုးများအရ မြေကွက်လပ်တွင် မြင်ခဲ့ရသည့် အရိုးများနှင့် အတော်လေး ကွဲပြားနေသည်။ သူတို့အများစုက သာမန်အရိုးများသာ ဖြစ်ကြ၏။

ယွီလုံရွာက ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရပြီးလေပြီ။ ယခင်က ရွာပေါင်း ၃၅၄ ရွာ ရှိခဲ့သည်။ သူတို့အလောင်းအားလုံး ရှိနေလျှင်ပင် ဤမျှလောက် များမည် မဟုတ်ပေ။ ထို့အပြင် အလောင်းများကို ဆယ်နေသည်မှာ ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုစာလောက် ရှိနေပြီး ယနေ့အထိ အားသွန်ခွန်စိုက် လုပ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ ရေစီးကြောင်းနှင့် မျောပါလာသော အကြွင်းအကျန် အရေအတွက်အရ မြစ်ထဲ၌ လူမည်မျှ သေဆုံးခဲ့သနည်း။ ပိုင်မျိုးနွယ်အပြင် အခြားလူများလည်း ပါဝင်နေသေး၏။

တင်းဖန်ချိုး၏ အမူအရာက လူသေများကို မြင်ရသည်မှာ ကျင့်သားရနေသည့်အလား မပြောင်းမလဲ ရှိနေသည်။ သူ သိုလှောင်ခန်းထဲ ဝင်လိုက်သည့်အခါ လက်မြှောက်၍ ပါးစပ်နှင့် နှာခေါင်းကို အုပ်ထားလိုက်ပြီး သူ့တပည့်များကို အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

“ ရှာကြစမ်း ”

“ နားလည်ပါပြီ ” တပည့်သုံးယောက်က သေတ္တာများကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ကြသည်။

လုကျိုးက မြင်လိုက်ရသည့်အခါ သံသယပိုဝင်လာမိသည်။

‘သူတို့ ဘာရှာနေကြတာလဲ ’

သို့သော်လည်း လုကျိုးက မမေးခင် တင်းဖန်ချိုးက ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။

“ ဒါတွေက တခြားမျိုးနွယ်ရဲ့ အရိုးတွေလေ … ”

“ တခြားမျိုးနွယ်တွေလား ”

“ တာ့ယန်ကုန်းမြေမှာ တခြားမျိုးနွယ်တွေအတွက် နေရာမရှိဘူး … တာ့ယန်က နယ်မြေတွေကို အုပ်ချုပ်ပြီးတဲ့နောက်မှာ တခြားမျိုးနွယ်တွေက အမြဲတမ်း နှောင့်ယှက်ဖို့ စောင့်နေကြတာလေ။ ထျန်းကျန့်မြစ်လည်း သွေးစွန်းသွားရတယ်” တင်းဖန်ချိုးက တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် ပြောလိုက်သည်။

လုကျိုးက မေးလိုက်သည်။

“ အခြားမျိုးနွယ်ရဲ့ အကြွင်းအကျန်တွေလား ”

တင်းဖန်ချိုးက လုကျိုးအား ကြည့်ကာ လှောင်ရယ်လိုက်ပြီး ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

“ နန်းတော်က အဲလိုပြောတာပဲ ”

ရှောင်ယွမ်အာက ခေါင်းလေးပြူကြည့်ကာ မေးကြည့်လိုက်သည်။

“ ရှင်တို့က ဘာတွေရှာနေကြတာလဲ ”

“ အရိုး … အတော်လေး ထူးခြားတဲ့ အရိုး ” တင်းဖန်ချိုးက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

“ဘယ်လိုထူးခြားတဲ့ အရိုးလဲ ” ရှောင်ယွမ်အာက ပိုသိချင်လာမိသည်။

တင်းဖန်ချိုးက မေးခွန်းကို တည့်တိုး ပြန်မဖြေပေ။ ထို့အစား သူက “ ကောင်မလေး … မင်းသာ ငါ့တပည့် ဖြစ်လာရင် ငါ သိသမျှ အားလုံးကို သင်ပေးမယ် ”

ရှောင်ယွမ်အာက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ သူမက တင်းဖန်ချိုးအား ကြည့်ကာ “ ရှင်ကလား ”

“ မိစ္ဆာဝေဟင်မျှော်နန်းဆီ ဝင်ချင်နေတဲ့လူတွေ အများကြီးဆိုပေမဲ့ အခွင့်အရေး မရကြဘူး … မင်း သေချာတွေးကြည့်သင့်တယ်။ ငါ့တပည့်ကိုးယောက်လုံးက ဘယ်နေရာသွားသွား နာမည်ကျော်ကြားတဲ့ ပညာရှင်တွေချည်းပဲ ”

“သူမတော့ မပါဘူး ” ရှောင်ယွမ်အာက သေတ္တာတွေထဲ ရှာနေသည့် ကောင်မလေးအား လက်ညိုးထိုးပြလိုက်သည်။ ထိုကောင်မလေးက ငယ်ရွယ်ပြီး ကလေးမျက်နှာလေးနှင့် ဖြစ်၏။

“ … ” တင်းဖန်ချိုးက ပြန်လည်ချေပဖို့ ပြောစရာပင် ရှာမတွေ့တော့ပေ။

တင်းဖန်ချိုးက သူ့ဉာဏ်နီဉာဏ်နက်များကို ဖော်ပြလာပုံပေါ်၏။ လုကျိုးက မအံ့ဩမိပေ။ ထို့အစား သူက ပြောလိုက်သည်။

“ မင်း သူမကို သင်မပေးနိုင်လောက်ဘူး ”

တင်းဖန်ချိုးက လုကျိုး၏ စကားများကြောင့် မကျေမနပ် ဖြစ်သွားသည်မှာ သိသာလှသည်။ သူက လက်နောက်ပစ်နေဆဲ ဖြစ်ကာ “ ဒီကောင်းကင်အောက်မှာ ကျုပ် မသင်ပေးနိုင်တဲ့လူ မရှိဘူး ”

လုကျိုးက တင်းဖန်ချိုးနှင့် စကားအချေအတင် ပြောပြီး အားမဖြုန်းချင်ပေ။ ဤနေရာသို့ သူ ရောက်လာသည့်အကြောင်းမှာ ယွီလုံရွာ အဖြစ်အပျက်အကြောင်း စုံစမ်းရန်သာ ဖြစ်၏။

‘ကဲ သူ့ကို ငါ့အယောင်ဆောင်ခိုင်းထားလိုက်ပါ့မယ်လေ။ ဘာဖြစ်ဖြစ် သူက တန်ဖိုးတော့ ရှိသေးတာပဲ’

ထိုသို့ပြောလိုက်ပြီးနောက် လုကျိုးက စဉ်းစားမိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

တင်းဖန်ချိုးနှင့် သူ့တပည့်သုံးယောက်က ဒီနေရာနဲ့ ဘယ်လိုမျိုး ဆက်သွယ်မှု ဖြစ်နေတာလဲ … ကြည့်ရတာ အချိန်တော်တော်ကြာနေတဲ့ပုံပဲ

တင်းဖန်ချိုးရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ဘာလဲ … တင်းဖန်ချိုးရဲ့နောက်ကွယ်ကလူက ဘယ်သူလဲ

အချိန်တချို့ ရှာဖွေပြီးနောက် တင်းဖန်ချိုး၏ တပည့်သုံးယောက် ပြန်ရောက်လာသည်။

သိုလှောင်ခန်းလည်း ရှုပ်ပွသွားလေပြီ။ သေတ္တာအများစုက မှောက်လျက်တွေ ဖြစ်နေပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကလည်း ဆိုးရွားလှ၏။ ငါးပုပ်နံ့က လေထဲ လှိုင်လှိုင်သင်းနေသည်။

မိန်းကလေးက ပြောလိုက်သည်။

“ ရှစ်စွင်း ကျွန်မတို့ ဘာမှရှာမတွေ့ခဲ့ဘူး ”

အခြားတပည့်နှစ်ယောက်ကလည်း အသီးသီး ခေါင်းခါလိုက်ကြသည်။

တင်းဖန်ချိုးက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် မေးလိုက်သည်။

“နောက်ထပ် သိုလှောင်ခန်း ရှိသေးလား”

တပည့်သုံးယောက်လုံး ခေါင်းခါလိုက်ပြန်သည်။

ဤသိုလှောင်ခန်းက သေတ္တာအားလုံး ထည့်ထားရက်နှင့် နေရာလပ်ကျန်လောက်အောင် ကျယ်ဝန်းပေသည်။

လုကျိုးက နေကို မော့ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် နေဝင်နေပြီ ဖြစ်ကြောင်း သတိထားလိုက်မိ၏။ တစ်ချိန်တည်းတွင် သူက စနစ်မှ တာဝန်စာရင်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

သူတို့ ထွက်သွားခါနီးတွင် အပြင်ဘက်မှ ခြေသံများ ကြားလိုက်ရ၏။ ထို့အပြင် ခြေလှမ်းမြန်မြန် လျှောက်လှမ်းသံများက လူတစ်ယောက်ထက် ပိုကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်။

“ လုပ်ကြံမှု ” တင်းဖန်ချိုးက အသစ်ရောက်လာသူများအား မကြည့်ဘဲ အေးစက်စက် ပြောလိုက်သည် “ သူတို့ကို သတ်ပစ်လိုက် ”

“ နားလည်ပါပြီ ” တပည့်သုံးယောက်က သိုလှောင်ခန်းမှ ထွက်သွားကြသည်။

အသစ်ရောက်လာသူများက ရဲမက်များ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့က ကျင့်ကြံသူများနှင့် မယှဉ်နိုင်ပေ။

ထိုစဉ် လုကျိုးက မင်ရှစ်ရင်သည် ယခင် ဤနေရာရောက်လာစဉ်အခါက စုန်းအတတ်နှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရကြောင်း အမှတ်ရသွားသည်။ အရေးကြီးသော နေရာကို လုံခြုံရေးကောင်းကောင်း ထားရမည် မဟုတ်ပါလော။

“ သိချင်မိသား ” လုကျိုးက ရုတ်တရက် ကောက်ပြောလိုက်သည်။

“ ဟမ် … ”

“စောစောက ပြောနေတဲ့ ထူးခြားတယ်ဆိုတဲ့ အရိုးကဘာလဲ ” လုကျိုးက မေးလိုက်သည်။

တင်းဖန်ချိုးက လက်နောက်ပစ်လျက် “ လူအိုကြီး … ထပ်သတိပေးလိုက်မယ်။ ခင်ဗျား များများသိလေလေ ပိုအန္တရာယ်များလေလေပဲ ”

“ ငါ့အသက်အရွယ်နဲ့ သေခြင်းရှင်ခြင်းက အရေးမကြီးတော့ပါဘူး” လုကျိုးက မုတ်ဆိတ်သပ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ သူက လိမ်ညာနေခြင်း မဟုတ်ပေ။ သူ ကူးပြောင်းမလာခင် တစ်ခါ သေပြီးသွားလေပြီ။ ထို့အပြင် ရွှေနန်းဥယျာဉ်တောင်ကို လာသောင်းကျန်းသည့် အဆင့်မြင့် ကျင့်ကြံသူဆယ်ယောက်နှင့် ယှဉ်လိုက်လျှင် ဘာမှမဟုတ်တော့ပေ။

“ ကောင်းပြီလေ ”တင်းဖန်ချိုးက ခေါင်းခါလိုက်သည်။

တိုက်ခိုက်သံများက ပိုပြင်းထန်လာလေသည်။ လူအရေအတွက်လည်း ပိုများလာသည်။ ခဏအကြာတွင် ကျင့်ကြံသူအုပ်စု ပေါ်လာကြ၏။ ကြည့်ရသည်မှာ သူတို့က သတင်းကို ကြားပြီး ချက်ချင်း အပြေးအလွှားရောက်လာကြပုံပေါ်၏။ ကျင့်ကြံသူအရေအတွက်လည်း ပိုများလာသည်။

ထိုစဉ် တံတားပေါ်ရှိ အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“မင်းတို့တွေ ထောင်ချောက်ထဲ ဝင်မိပြီ။ ကျူးကျော်သူတွေအတွက် သေခြင်းတရားပဲ စောင့်နေတယ်”

အသံက မကျယ်လောင်သော်လည်း အားလုံးက ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ကြားလိုက်ကြရသည်။

ကြည့်ရသည်မှာ ကိစ္စများက ပိုမိုရှုပ်ထွေးလာပုံပေါ်သည်။

လုကျိုးက ထိုအကြောင်း မစိုးရိမ်မိပေ။ အကယ်၍ သူသာ ထွက်သွားလိုလျှင် ထိုလူများက သူ့အား တားဆီးနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

တင်းဖန်ချိုးက လုကျိုးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အပြင်ထွက်လာလိုက်သည်။

သိုလှောင်ခန်းအပြင်ဘက်တွင် ရဲမက်များစွာ စုစည်းနေကြသည်။ သူတို့က လှံများဖြင့် လမ်းကို တားထားကြသည်။ ကျင့်ကြံသူများစွာက ရဲမက်များအပေါ် လေထဲမှ ပျံသန်းနေကြသည်။

တပည့်သုံးယောက်က သိုလှောင်ခန်း တံခါးနားမှ ရဲမက်များကို သတ်ပြီးနောက် တင်းဖန်ချိုးဘေးနား ရောက်လာကြသည်။

“ ဒီမှာ အဝိုင်းခံရပြီ။ ဒါက ထောင်ချောက်ပဲ ”

တင်းဖန်ချိုးက လက်နောက်ပစ်လျက် တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် ရပ်နေကြသည်။ သူက ထိုသတင်းကြောင့် သက်ရောက်မှု ခံလိုက်ရဟန် မပေါ်ပေ။ သူက နတ်ဝိညာဉ် ဝဋ်ကြွေးချေ နယ်ပယ်အဆင့် ဖြစ်၏။ သူ့အနေနှင့် ကြောက်နေစရာ မလိုပေ။

ရဲမက်အရေအတွက်က လေထဲက ထွက်သွားမည့် နတ်ဝိညာဉ် ဝဋ်ကြွေးချေ နယ်ပယ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူကို မတားဆီးနိုင်ပေ။

တင်းဖန်ချိုးက ရဲမက်များအထက် ပျံသန်းနေသည့် ကျင့်ကြံသူများကို ကြည့်လိုက်သည်။ အာရုံခံသိပ်သည်းခြင်းနယ်ပယ်၊ ဗြဟ္မာပင်လယ် နယ်ပယ်နှင့် နတ်ဒေဝါဦးတည်နယ်ပယ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတချို့သာ ပါရှိ၏။

ဒီလောက်အရေအတွက်လေးနဲ့ ငါ့ကို တားချင်နေတာလား …

“ ကောင်မလေး မျက်တောင်မခတ်တမ်း ကြည့်နေ”

တင်းဖန်ချိုးက လှည့်မပြောသော်လည်း ရှောင်ယွမ်အာကို ရည်ရွယ်ပြောနေမှန်း သိသာလှသည်။

လုကျိုးက ဤအရာအားလုံးကား သူနှင့် မသက်ဆိုင်သည့်အလား မုတ်ဆိတ်သပ်နေလေ၏။

တစ်ချိန်တည်းတွင် တင်းဖန်ချိုးဆီမှ အရှိန်အဝါကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူက ခြေတစ်လှမ်းတည်းဖြင့် သိုလှောင်ခန်းမှ ထွက်သွားလိုက်၏။

လေထဲ ပေငါးဆယ်မြင့်မားသည့် စိတ်ဝိညာဉ်သဏ္ဌာန် ထွက်ပေါ်လာလေသည်။ စိတ်ဝိညာဉ်သဏ္ဌာန်က အပြာဖျော့ဖျော့ ဖြစ်၏။ ကြည့်ရသည်မှာ ကြောက်စရာကောင်းလွန်းလှလေသည်။ စွမ်းအားများဖြင့် ခြုံလွှမ်းထားသေး၏။ ထိုအောက်တွင် ရွှေကြာပွင့်မှ ပွင့်ချပ်လေးလွှာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ရဲမက်များနှင့် ကျင့်ကြံသူများက ထိုအရာကို မြင်လိုက်ကြသည့်အခါ အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားပြီး နောက်ဆုတ်လိုက်ကြသည်။ သို့သော်လည်း သူတို့က ထွက်မပြေးကြပေ။ သူတို့က သူတို့နှင့် စိတ်ဝိညာဉ်သဏ္ဌာန်ကြား အကွာအဝေးချဲလိုက်ရုံသာ ဖြစ်၏။

ရှောင်ယွမ်အာက မကျေမနပ် ရေရွတ်လိုက်သည်။

“ ပွင့်ချပ်လေးလွှာတည်း .. ”

တင်းဖန်ချိုး၏ တပည့်မက မျက်လုံးဝေ့ကာ “ ဘာသိလို့လဲ။ ငါတို့ရှစ်စွင်းရဲ့ အင်အားက ပြိုင်ဖက်ကင်းတယ်။ သူက အင်အားကို ခြွေတာနေရုံပဲ။ ပွင့်ချပ်လေးလွှာလောက်နဲ့ သူတို့ကို ဖြေရှင်းဖို့ လုံလောက်တယ်။ နတ်ဒေဝါဦးတည်နယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်သဏ္ဌာန်က အလွန်ဆုံး ဆယ်ကမ္ဘာအထိ ရောက်နိုင်တယ်။ ဒုက္ခမိုင်တစ်ရာရှုကွင်းနဲ့ဆိုရင် ဒီနေရာက အားလုံး မှောက်သွားလိမ့်မယ် ”

ထိုစဉ် တင်းဖန်ချိုး၏ ပွင့်ချပ်လေးလွှာ စိတ်ဝိညာဉ်သဏ္ဌာန်မှ စွမ်းအားလှိုင်းများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဝုန်း ဝုန်း ဝုန်း

တံတားအနီးအနားရှိ အဆောက်အဦးများက လှုပ်ခါလာသည်။

ရဲမက်များလည်း ဝေးဝေးနောက်ဆုတ်လိုက်ကြသည်။ ကျင့်ကြံသူများကလည်း သတိကြီးကြီး ထားလိုက်ကြ၏။

ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် အော်ပြောလိုက်သည် “ အားလုံး စိတ်အေးအေးထားပြီးတော့ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်ဆုတ်ကြစို့။ နန်းတော်ရဲ့ သတင်းအရ ဒီလူက တကယ့်ကျိထျန်းတောက် မဟုတ်ဘူးတဲ့ ”

“ ဒီနေရာမှာ မနေ့က မဟာစုန်းအစီအရင်ကို ခင်းကျင်းထားပြီးပြီ။ အစီအရင်ဆီ နောက်ဆုတ်ကြစို့။ နန်းတော်က အဆင့်မြင့်ကျင့်ကြံသူတွေ ရောက်လာရင် ဒီကျူးကျော်သူတွေကို တစ်ချက်တည်းနဲ့ အမှောက်သိပ်လိုက်လိမ့်မယ်။ ဘယ်သူဖြစ်ဖြစ် ကျူးကျော်သူအတွက် သေဒဏ်ပဲ ”

“ ကျူးကျော်သူတွေအတွက် သေဒဏ်ပဲ”

“ ကျူးကျော်သူတွေအတွက် သေဒဏ်ပဲ”

ရဲမက်များက စတင်၍ အော်ရွတ်ကြတော့သည်။

…

အခန်း (၉၉) ကောင်မလေး သိပ်နောက်မကျခင်သွားကြရအောင်

ရဲမက်များသည် ကျင့်ကြံသူများ၏ အားပေးစကားများကြောင့် သတ္တိရှိလာပြီး သူတို့၏မြေပြင်၌ မြဲမြံစွာရပ်နေကြသည်။

လုကျိုးနှင့် ရှောင်ယွမ်အာက သိုလှောင်ရုံဝင်ပေါက်သို့ ထိုအချိန်တွင် ရောက်လာတော့သည်။ သူတို့က သူတို့ရှေ့၌ထောင်ချီသော ရဲမက်များစွာနှင့် ကျင့်ကြံသူရာချီကို မြင်တွေ့သွားသည့် အချိန်၌ အနည်းငယ်အံ့ဩသင့်သွားသည်။

အရာအားလုံးက ထောင်ချောက်တစ်ခုဆိုတာသိသာနေပေ၏။ လုကျိုးက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ဒါက ထောင်ချောက်တစ်ခုပဲ”

အစတည်းက ပြင်ဆင်ထားခဲ့ပုံပေါ်သည်။ ထောင်ချောက်မိပြီဖြစ်သောကြောင့် သူတို့က သိုလှောင်ရုံထဲတွင် သူတို့လိုချင်သည့်အရာကို ရှာမတွေ့တာ သဘာဝကျပေ၏။ ထိုအရာက ဝှက်ထားတာ၊ သို့မဟုတ် မြစ်ကြမ်းပြင်တစ်နေရာရာထဲတွင် ရှိနေသေးတာဖြစ်ရမည်။

ရှောင်ယွမ်အာက နူးညံ့သောအသံဖြင့်ပြောလိုက်၏။ “တပည့်တို့ အခု ဘာလုပ်ရမလဲ။ သူတို့အဆင့်ကို ဖြတ်ကျော်ရမလား”

“ဒီလိုလုပ်ဖို့မလိုဘူး” လုကျိုးက မုတ်ဆိတ်သပ်ပြီးပြောလိုက်သည်။

“ဒီလူက နာမည်ကြီးတာ ကြိုက်တယ်ဆိုမှတော့ သူ့ကိုလုပ်ခိုင်းလိုက်တာပေါ့”

ရှောင်ယွမ်အာက နှုတ်ခမ်းစူပြီးပြောလိုက်သည်။

“ပွင့်ချပ်လေးလွှာ စိတ်ဝိညာဉ်သဏ္ဌာန် ဒါက စိတ်ဝင်စားဖို့မကောင်းဘူး”

သူမသည် ပိုမိုကြီးကျယ်ခမ်းနားသည့် ခွန်အားပြသမှုကို အသားကျနေပြီဖြစ်သည်။ ဤအဆင့်ရှိ စိတ်ဝိညာဉ်သဏ္ဌာန်ကို အထင်သေးတာ သဘာဝကျပေ၏။ သူတို့သည် ဒဏ္ဍာရီလာစီးတော်ယာဉ်များကို စီးနေကျ လူတစ်ဦးကို အဆင့်နိမ့်စီးတော်ယာဉ်ပေးလိုက်သည့် ခံစားချက်မျိုးနှင့်ဆင်တူသည်။ သူတို့မည်ကဲ့သို့ အထင်မသေးဘဲ နေမည်နည်း။

သို့သော် ကျန်သည့် ကျင့်ကြံသူများအတွက်မူ ပွင့်ချပ်လေးလွှာစိတ်ဝိညာဉ်သဏ္ဌာန်က လက်ရွေးစင်များကြားထဲရှိ လက်ရွေးစင်တစ်ဦးအဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်သေးသည်။

လေထဲတွင်ပျံဝဲနေသော ကျင့်ကြံသူများက တံတွေးမြိုချလိုက်ကြသည်။ သူတို့က စိတ်ဝိညာဉ်သဏ္ဌာန်၏ ခြိမ်းခြောက်နိုင်သောစွမ်းအားကို သတိပြုမိကြ၏။ ယခုအချိန်တွင် မည်သူကမျှ နတ်ဝိညာဉ်ဝဋ်ကြွေးခြေနယ်ပယ်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကို ရင်ဆိုင်ရန်လှုပ်ရှားရဲခြင်း မရှိကြချေ။

ထိုစဉ် တင်းဖန်ချိုး၏ တပည့်သုံးဦး မျက်နှာထက်၌ ကြည်ညိုလေးစားသည့် အမူအရာတို့ ပေါ်လာသည်။

တပည့်မလေးက ရှောင်ယွမ်အာကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး လှောင်ပြောင်ထေ့ရိစွာ ပြောလိုက်တော့သည်။

“ကောင်မလေး နင်ကံကောင်းပြီး ငါ့ကို အစောတုန်းက အနိုင်ယူသွားနိုင်ခဲ့တာ။ ဒါကြောင့် မောက်မာထောင်လွှားမနေနဲ့။ နင့်ခွန်အားနဲ့ဆိုရင် ငါ့ဆရာနဲ့ ရင်ဆိုင်ရင် တကွက်တောင်ခံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး”

ရှောင်ယွမ်အာက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်၏။ “အရှုံးသမား”

“နင်” တပည့်မလေးက ပြန်ပြောချင်သော်ငြား ယခုက စကားများရမည့်အချိန်မဟုတ်ပေ။ သူမက ရွေးချယ်စရာမရှိဘဲ ယခုအချိန်အတွက် လွှတ်ထားပေးရုံသာတတ်နိုင်သည်။ ထို့အပြင် သူတို့ ဆက်လက်တိုက်ခိုက်နေပါက အရေးနိမ့်သည့်အခြေအနေထဲ ကျရောက်နေမည်ဆိုတာ သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိပေ။ ဆိုရလျှင် သူမ၏ဆရာက ယခုအချိန်တွင် သူ၏တပည့်များကို ကာကွယ်ပေးနိုင်သည့် အနေအထားတွင် ရှိမနေပေ။

ပွင့်ချပ်လေးလွှာ စိတ်ဝိညာဉ်သဏ္ဌာန်နားတဝိုက်တွင် စွမ်းအင်လှိုင်းက ခပ်ဖျော့ဖျော့လင်းနေပြီး စွမ်းအင်စည်းများဖွဲ့တည်နေတော့သည်။ ပြီးနောက် သူတို့ကို ပစ်ထုတ်လိုက်တော့၏။

လုကျိုးက မှတ်ချက်ချလိုက်တော့သည်။

“တောက်မုဒြာတွေ” တင်းဖန်ချိုးသည် တောက်မုဒြာများကို အသုံးပြုလိမ့်မည်ဟု သူမထင်ထားပေ။

တောက်မုဒြာများသည် ဇင်ဂိုဏ်း၏မုဒြာများနှင့်မတူညီပေ။ ဇင်ဂိုဏ်း၏မုဒြာများက ရွှေခန္ဓာ၏ ထောက်ပံ့မှုနှင့် ကျင့်ကြံသူ၏ ကိုယ်ပိုင်ကနဦးချီပေါ်အားထားနေတာပဲဖြစ်သည်။ သူတို့နှစ်ခုကို ပေါင်းစည်းပြီး ဖွဲ့တည်လိုက်သောစွမ်းအားက ကြမ်းတမ်းသော ဗုဒ္ဓစွမ်းအားဖြစ်ပေသည်။ တဖက်တွင်မူ တောက်မုဒြာများသည် ဧရိယာထဲ၌ ကနဦးချီကို အဓိက ထိန်းချုပ်နေတာဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ယင်းက ပိုကောင်းမွန်သည့် အကျယ်အဝန်းကိုပေးပေ၏။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ မုဒြာနှစ်ခုကို ဆက်နွယ်ပြီးဖြစ်၏။ သူတို့၏ကွဲပြားခြားနားမှုက မှန်းဆသကဲ့သို့ သိသာထင်ရှားခြင်းမရှိပေ။

သိပ်သည်းသော မုဒြာများက ရဲမက်များနှင့်ကျင့်ကြံသူများဆီသို့ တိုးဝင်သွားတော့သည်။

ဟူး ဟူး ဟူး

မုဒြာများကြောင့် စစ်သည်ရဲမက်များက လွင့်ထွက်ကုန်၏။ ကျင့်ကြံသူတစ်ချို့ကဆို အခြေအနေက အခွင့်မသာသည်ကို မြင်သည့်အချိန်၌ လှည့်ပြေးကြတော့သည်။

“ပြန်ဆုတ်ကြ။ သူနဲ့မတိုက်ခိုက်နဲ့။ ပြန်ဆုတ်ကြဟေ့”

“စုန်းအစီအရင်ကို ပြင်ဆင်လိုက်တော့”

ကျင့်ကြံသူများစွာက ခပ်ဝေးဝေး၌ ရပ်နေသည်။ သူတို့၏ ကျင့်ကြံဆင့်က စိတ်ဝိညာဉ်သဏ္ဌာန်၏ ခြိမ်းခြောက်သည့်အရှိန်အဝါမှ သူတို့ကို ကာကွယ်ရန်လုံလောက်ရုံမျှသာရှိသည်။ ပြန်တိုက်ခိုက်ရန် အပိုခွန်အားမရှိချေ။

တင်းဖန်ချိုးသည် သူ၏မုဒြာများကို ပန်းများကို ကျဲပက်နေသော ကောင်းကင်မိန်းမပျိုတစ်ဦးပမာ ထိန်းချုပ်နေပေ၏။ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း သူက ရဲမက်ရာချီကို ရှင်းထုတ်လိုက်သည်။ ဧရိယာတဝိုက်ကို ဆေးကြောသွားတာပဲဖြစ်သည်။

လေထဲ၌ လူတို့၏အော်သံက ပျံ့လွင့်နေသည်။ ရဲမက်များက ခပ်ဝေးဝေးသို့ဆုတ်သွားသည်။

တင်းဖန်ချိုးက ကျယ်လောင်စွာပြောလိုက်တော့၏။

“ငါ ထွက်သွားမှာကို ဘယ်သူတားရဲလဲ”

သူပထမဆုံးအကြိမ်လာတာမဟုတ်ပေ။ ဤနေရာ၌ စုန်းထောင်ချောက်များရှိနေမှန်း သူသိနေ၏။ တိုက်ပွဲက ဆက်ဖြစ်ပွားနေပြီး နန်းတော်မှ ပညာရှင်များရောက်လာခဲ့လျှင် သူက လွတ်မြောက်နိုင်မှာ မဟုတ်ပေ။

တင်းဖန်ချိုး၏နက်ရှိုင်းသော အသံက အရပ်မျက်နှာအားလုံးပျံ့နှံ့သွားတော့၏။ သူ၏အသံကို နေရာ၏ထောင့်တိုင်းတွင် ရှင်းရှင်းလင်းလင်းကြားနိုင်သည်။ အိမ်များ၊ အဆောက်အအုံများ၊ ငါးဖမ်းလှေများက အသံလှိုင်းကြောင့် လှုပ်ခါကုန်သည်။

ရဲမက်များက နောက်သို့ထပ်ဆုတ်သွားပြန်သည်။

“နောက်ဆုတ်ကြ။ အားလုံးနောက်ဆုတ်”

ဟူး ဟူး ဟူး

ရဲမက်များက မြန်မြန်ဆန်ဆန်ဆုတ်လိုက်ကြသည်။ သူတို့အသက်ကို အချည်းနှီးစွန့်ပစ်ခြင်းထက် နောက်ဆုတ်တာက သူတို့အတွက်ပိုကောင်းသည်။ သူတို့၏ တာဝန်က စုန်းထောင်ချောက်များကို ကာကွယ်ပြီး နန်းတော်မှ ပညာရှင်များရောက်လာတာကို စောင့်ဆိုင်းရုံသာဖြစ်သည်။

တင်းဖန်ချိုး၏ အမူအရာက သုန်မှုန်သွားတော့၏။ သူက ခြေဖျားထောက်ပြီးနောက်လေထဲသို့ ပြန်ဝဲလိုက်သည်။ သူ၏ မီတာငါးဆယ်ခန့်ကြီးမားသည့် စိတ်ဝိညာဉ်သဏ္ဌာန်က သူ့ကို ရစ်ဝဲနေအောင်ထိန်းထားပေးသည်။

ထိုအကြောင်းကြောင့် နတ်ဝိညာဉ်သဏ္ဌာန်ဝဋ်ကြွေးခြေနယ်ပယ်ကျင့်ကြံသူများစွာက ဒုက္ခရှုကွင်းတစ်ရာ စိတ်ဝိညာဉ်သဏ္ဌာန်ကို အလွန်ကြောက်ရွံ့ နေကြတာပဲဖြစ်သည်။ စိတ်ဝိညာဉ်သဏ္ဌာန်က ပိုမြင့်လေ ၎င်း၏ ခြိမ်းခြောက်နိုင်သော အရှိန်အဝါက ပိုကြီးမားလေဖြစ်သည်။

တင်းဖန်ချိုးက လေထဲခုန်တက်သွားသည့်အချိန်တွင် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်သဏ္ဌာန်နားရှိ စွမ်းအင်က လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းရှိသော ဖိအားဖြင့် အရပ်မျက်နှာတစ်ခွင်သို့ ပြန့်ကားသွားတော့၏။

ဘီး ဘီး

ပန်းပွင့် ပွင့်ချပ်များကဲ့သို့ မုဒြာများက နေရာအနှံ့ လွှင့်စင်သွားသည်။

လုကျိုးက မုတ်ဆိတ်ကိုသပ်ပြီး ခေါင်းအနည်းငယ် ငြိမ့်လိုက်တော့၏။ “သူက မုဒြာတွေမှာ အနည်းငယ်ပြီးအောင်မြင်ထားတာပဲ”

“ဒါက အနည်းငယ်အောင်မြင်တာလား” အထွတ်အထိပ်ကျောက်စိမ်းကျင့်စဉ်က ရှောင်ယွမ်အာ သိသမျှအကုန်ဖြစ်သည်။ သူမက ကျန်သည့်ဂိုဏ်းများ၏ ကျင့်စဉ်များနှင့် မရင်းနှီးပေ။

လုကျိုးက ဖြည်းဖြည်းချင်းပြောပြသည်။

“တောက်မုဒြာတွေက သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်ထဲက ကနဦးချီကို အဓိကအားဖြင့် ထိန်းချုပ်ပြီး ချီကို စွမ်းအင်အဖြစ် သိပ်သည်းအောင်လုပ်တာပဲ။ မဟာကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်အတွက် စိတ်ဝိညာဉ် သဏ္ဌာန်တစ်ခုကတောင် စွမ်းအင်အဖြစ်ပြောင်းလဲနိုင်တယ်။ ဇင်မုဒြာတွေက သူတို့ကျင့်ကြံသူ ကိုယ်တိုင် အဓိအားဖြင့် ဖန်တီးတာတွေပဲ။ ပုံမှန်ဆိုသူတို့က လက်ဝါးရာပုံစံ ထဲမှာရှိတာ”

“ဒီတော့ ဘယ်သူက ပိုအစွမ်းထက်တာလဲ။ တောက်မုဒြာလား ဇင်မုဒြာလား”

ရှောင်ယွမ်အာက သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

လုကျိုးက ထောက်ခံကြောင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ ယွမ်အာလေးက သင်ယူဖို့အတွက် ပိုစိတ်ဝင်စားလာပြီ။ ဒါကောင်းတဲ့ကိစ္စပဲ။ ငါသာကောင်းကောင်းမွန်မွန် သွန်သင်မယ်ဆိုရင် နောင်ကျ သူက လူကောင်းတစ်ယောက်ဖြစ်လာမှာ သေချာတယ်။

“အရာရာတိုင်းမှာ ကိုယ်ပိုင်အားသာချက်ရှိကြတယ်။ သူတို့ကို နှိုင်းယှဉ်ဖို့ဆိုတာမဖြစ်နိုင်ဘူး”

လုကျိုးက ပြောလိုက်၏။

ရှောင်ယွမ်အာက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

“တင်း စီယွမ်အာကို သင်ကြားပြသပြီးပါပြီ။ ကုသိုလ်အမှတ် တစ်ရာရရှိပါတယ်”

ဘေးတွင် ရပ်နေသော တင်းဖန်ချိုး၏ တပည့်သုံးဦးက လုကျိုး၏စကားများကို ကြားသောအခါ သူတို့က အနည်းငယ်အံ့ဩသင့်သွားသည်။

“အဘိုးကြီး ခင်ဗျားက ဗဟုသုတတော့ အတော်ရှိတာပဲ။ ကျွန်မတို့ဆရာက တောက်မုဒြာတွေကို သုံးနေတာပဲ” တပည့်မက ကောင်းကင်ထဲ၌ လွှမ်းမိုးနေသော မုဒြာများကို ကြည်ညိုလေးစားစွာ ကြည့်လိုက်၏။

“ဒါပေမဲ့ တောက်မုဒြာတိုင်းမှာ လက်စည်းသင်္ကေတရှိကြတယ်။ စုစုပေါင်းတောက်မုဒြာ ဆယ့်နှစ်မျိုးရှိတယ်။ လူတစ်ယောက်ရဲ့ကျင့်ကြံဆင့်က ပိုနက်နဲလေလေ လက်စည်းသင်္ကေတက ပိုအစွမ်းထက်လေပဲ။ ဇင်မုဒြာကို ရှုံးမှာမဟုတ်ဘူး။

လုကျိုးက အမျိုးသမီးကျင့်ကြံသူကို ကြည့်ရန်အရေးတယူလုပ်မနေပေ။

အတွေ့အကြုံမရှိတဲ့ငယ်သူတစ်ယောက်က လမ်းညွှန်ပြသဖို့တောင်းဆိုဖို့ ဝင့်ကြွားလွန်း အားကြီးတယ်။ သူက ရေအိုင်အောက်ခြေကနေ တစ်သက်လုံးကြည့်နေရမှာပဲ”

တစ်ချိန်တည်းတွင် တင်းဖန်ချိုး၏ မုဒြာများက ရဲမက်များဆီ ဝင်ရောက်သွားပြီး လှုပ်ရှားမှု မမြန်ဆန်သည့် ကျင့်ကြံသူများအားလုံးဆီသို့ ဝိညာဉ်လိပ်ပြာများသဖွယ် ရွေ့လျားသွား၏။ သူတို့အားလုံးကို လွင့်ထွက်သွားစေသည်။

အာရုံခံသိပ်သည်းခြင်းနယ်ပယ်အောက်တွင်ရှိသော ကျင့်ကြံသူများက သွေးအန်ပြီး နေရာမှာတွင် သေကုန်၏။ ဗြဟ္မာ့ပင်လယ်ကျင့်ကြံသူများက မြေကြီးပေါ်ပြုတ်ကျပြီး အင်မတန် နာကျင်နေပုံ ပေါ်၏။ နတ်ဒေဝါဦးတည်နယ်ပယ်ကျင့်ကြံသူများကတောင် လေထဲမှဆင်းသက်လာပြီး သူတို့၏ ကနဦးချီက မုဒြာများကို တွန်းကန်နေရသည်။

တင်းဖန်ချိုးက ပြောလိုက်သည်။ “ဆင်ဘုရင်” လက်တစ်ချက်ဝှေ့ယမ်းမှုဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်၌ ဆူညံသံကြီးပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

တောအုပ်ထဲကနေ ဆင်ဘုရင်က ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။ ၎င်း၏အရှိန်က မမြန်ဆန်သော်ငြား တင့်ကားတစ်စီးပမာ ရန်သူများကို နင်းခြေသွားတော့သည်။

ရဲမက်များစွာက အချိန်မီမရှောင်နိုင်ဘဲ နေရာတွင် သေကုန်၏။ အချို့ကမူ ဆင်ဘုရင်၏ အစွယ်ဖြင့်အပက်ခံရပြီး ဘေးသို့လွင့်ထွက်ကုန်သည်။

“သွားကြရအောင်” တင်းဖန်ချိုးက လှည့်ပြောလိုက်၏။

ရဲမက်များနှင့် ကျင့်ကြံသူများက စိတ်ဝိညာဉ်သဏ္ဌာန်နားသို့ ကပ်မသွားရဲချေ။ သူတို့က ကူကယ်ရာမဲ့စွာ ကြည့်နေရုံသာ တတ်နိုင်၏။

“ကောင်မလေးငါ့ဖက်ကိုလာခဲ့လိုက်” တင်းဖန်ချိုးက သူ၏စိတ်ဝိညာဉ်သဏ္ဌာန်ဖြင့် ဖြည်းဖြည်းချင်း သက်ဆင်းလာ၏။

ဖုန်း

တင်းဖန်ချိုး ဆင်းသက်လာသည်နှင့် မြေပြင်က လှုပ်ခါသွားသည်။ ယင်းက အစွမ်းထက်သော ခြိမ်းခြောက်မှုဖြစ်ပြီး ရဲမက်များနှင့် ကျင့်ကြံသူများအားလုံးကို တိုက်ခိုက်ရန် သတ္တိမဲ့စေ၏။

တင်းဖန်ချိုးက မလှမ်းမကမ်းသို့ကြည့်လိုက်သည်။ ကျင့်ကြံသူအရေအတွက်က တိုးလာနေပုံရ၏။

“နန်းတော်ကလူတွေ ဒီနေရာမှာပဲ”

ဟမ် အဲ့ဒီကောင်မလေးက ဘာကြောင့်မလာတာလဲ။

အစက တင်းဖန်ချိုးသည် ရှောင်ယွမ်အာက ကြောက်လန့်မှုကြောင့် သူ့ဆီကမန်းကတန်း ပြေးလာလိမ့်မည်ဟု တွေးခဲ့သည်။ သို့သော် ရှောင်ယွမ်အာက မကြောက်လန့်ပုံပြရုံသာမက သူမကအရာအားလုံးကို စူးစမ်းချင်စိတ်ဖြင့်လေ့လာနေတာတွေ့လိုက်ရသည်။ ထို့အပြင် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်နေစဉ် သူမမျက်လုံးထဲ၌ အထင်သေးသည့်အရိပ်အယောင်ပေါ်နေတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။

လုကျိုးက တည်ငြိမ်စွာပြောလိုက်တော့သည်။ “ဆင်ဘုရင် မလုပ်နဲ့တော့”

ဆင်ဘုရင်က လုပ်မှာမဟုတ်ဘူး။

ဆင်ဘုရင်က ကောင်းမွန်သည့်သက်ရောက်မှုရှိပြီး အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသည့် စစ်ယန္တရားတစ်ခု ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယင်းက မပျံနိုင်ပေ။

တင်းဖန်ချိုးက ရှောင်ယွမ်အာကို ကရုဏာသက်စွာကြည့်လိုက်၏။ သူမအတွက်ဘာက ကောင်းမှန်းမသိသည့် သူဖြစ်သည်။ သူသည် သူမကို ထပ်မံဖျောင်းဖျလိုက်၏။

“ကောင်မလေး နောက်မကျလွန်းခင် သွားကြရအောင်”

…