အခန်း (၁၀၀-၁၀၂)

အခန်း (၁၀၀) တင်းဖန်ချိုး၏ စွမ်းအား

တင်းဖန်ချိုးက ရှောင်ယွမ်အာလိုမျိုး ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နှင့် ကျင့်ကြံရေး ပါရမီကောင်းရှိသည့်လူကို မတွေ့ခဲ့ဖူးပေ။ သူမက သူ့တပည့်မထက် ပိုကောင်းမှန်း ယုံမှားဖွယ် မရှိပေ။

‘တကယ်လို့ သူသာ ငါ့တပည့် ဖြစ်လာခဲ့ရင် ငါ့အတွက် အထောက်အကူအကြီးကြီး ဖြစ်မှာပဲ။ နှမြောစရာပဲ’

သူက ရှောင်ယွမ်အာကို နှမြောတသဖြစ်စွာ ကြည့်လိုက်ရင်း တွေးလိုက်မိသည်။ ခဏအကြာတွင် သူက လက်မြှောက်လိုက်သည်နှင့် ပေငါးဆယ်အမြင့်ရှိ ပွင့်ချပ်လေးလွှာ ရွှေကြာစိတ်ဝိညာဉ်သဏ္ဌာန်လည်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ရဲမက်များနှင့် ကျင့်ကြံသူများက ဖိအားပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို ခံစားမိလိုက်ကြသည်။

တင်းဖန်ချိုးက ခြေတစ်လှမ်းထောက်ကာ ဆင်ဘုရင်ပေါ် ကြွကြွရွရွ တက်လှမ်းသွားသည်။ သူ့တပည့်သုံးယောက်က ဆင်ဘုရင်ပေါ်ရှိ အခန်းငယ်နား သူတို့အား တိုက်ခိုက်လာနိုင်သည့် ကျင့်ကြံသူများကို စောင့်ကြပ်နေကြသည်။ သူက အခန်းငယ်ထဲ ဝင်သွားပြီးနောက် ကြော့ရှင်းစွာ ထိုင်ချလိုက်သည်။ သူက လှုပ်ရှားမှုမရှိဘဲ အရှိန်အဝါတစ်ခုတည်းဖြင့် ရဲမက်များအား နောက်ဆုတ်သွားစေသည်။

လုကျိုးက အသာခေါင်းခါလိုက်သည်။ သူက ထိုသို့သောအရာမျိုးကို စိတ်မဝင်စားပေ။ အကယ်၍ သူသာ ထွက်သွားလိုလျှင် နတ်ခြင်္သေ့ကို ဆင့်ခေါ်လိုက်ရုံမျှ ဖြစ်၏။

ဝုန်း ဝုန်း ဝုန်း

ဆင်ဘုရင် ခြေလှမ်းလှမ်းလိုက်တိုင်း မြေကြီးပင် တုန်ခါသွားစေသည်။

တင်းဖန်ချိုး လက်မြှောက်လိုက်သည့်အခါတိုင်း ရဲမက်တစ်ဦး သေဆုံး၏။

တင်းဖန်ချိုးက ရဲမက်များ၏ ခြေထောက်အောက်ရှိ ခရမ်းရောင်ခပ်ဖျော့ဖျော့ စက်ဝန်းပေါ်လာသည့်အခါ ထွက်သွားတော့မလို ဖြစ်သည်။ ထိုစက်ဝန်းက ထူးဆန်းကာ နက်နဲလှသည်။ ထိုစက်ဝန်းများမှ အစိမ်းရောင်အခိုးအငွေ့နှင့်တူသည့် အရာများ စတင်ပျံ့နှံ့လာသည်။

“မဟာစုန်းအတတ် အစီအရင်ပဲ”

ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်က အော်ပြောလိုက်သည်။

“ ကျူးကျော်သူတွေကို နှိမ်နင်းကြ။ မင်းတို့တွေ ဆုလာဘ်ကောင်းကောင်း ရလိမ့်မယ်”

ခေါင်းဆောင်ဖြစ်ဟန်ပေါ်သူက ကျင့်ကြံသူများကြားမှ ထွက်လာသည်။

မဟာစုန်းအတတ် အစီအရင် အသက်ဝင်လာသည့်အခါ ခေါင်းဆောင်က ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူက ကျောဘက်တွင် ဧရာမဓားကြီးကို သယ်ဆောင်ထားရင်း လေထဲ ဖြည်းဖြည်းချင်း မြင့်တက်လာသည်။

ဆင်ဘုရင်က တိရစ္ဆာန်သာ ဖြစ်၏။ သူက ကျင့်ကြံရေးလောကရှိ ချီစွမ်းအားများကို စုပ်ယူထားသောကြောင့် ကြမ်းတမ်းရက်စက်နေဟန် ပေါ်သော်လည်း အသိဉာဏ်က လူသားများနှင့် မယှဉ်နိုင်ပေ။ ခရမ်းရောင်စက်ဝန်းများကို မြင်လိုက်သည်နှင့် သူက နောက်ဆုတ်လိုက်သည်။

တင်းဖန်ချိုး၏ အမူအရာတို့လည်း မည်းမှောင်သွားသည်။ သူက လက်ကို ဝေ့ကာ ဆင်ဘုရင်အား ရှေ့ဆက်သွားဖို့ ဖိအားပေးလိုက်သည်။

ဝူး …

ဆင်ဘုရင်က တောတောင်များအနှံ့ ပျံ့နှံ့သွားစေသည့် အသံလှိုင်း ထုတ်လွှင့်လာသည်။ သို့သော်လည်း ရှေ့ဆက်မသွားသေးပေ။ ထို့အစား နောက်ဆုတ်လာပုံပေါ်သည်။

“တိရစ္ဆာန်ကောင် ”တင်းဖန်ချိုးက ဆဲဆိုလိုက်ပြီးနောက် သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ စွမ်းအားများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ဒုက္ခမိုင်တစ်ရာရှုကွင်း”

“ဒုက္ခမိုင်တစ်ရာရှုကွင်း စိတ်ဝိညာဉ်သဏ္ဌာန်လား။ ဒါက ပြိုင်ဘက်ကင်း အရည်အချင်းပဲ။ ချီစွမ်းအားလည်း တော်တော်ကုန်တယ်” လုကျိုးက တင်းဖန်ချိုး၏ အပြုအမူများကို နားလည်ဖို့ အခက်တွေ့နေသည်။ ဤအချိန်၌ စွမ်းအားများများ ကုန်ဆုံးခြင်းက သိပ်လက်တွေ့မကျပေ။ ထိုလူများက ပါမွှားများသာ မဟုတ်ပါလော။

‘ နန်းတော်က အဆင့်မြင့် ကျင့်ကြံသူများ ရောက်လာရင် ဘယ်လိုလုပ်မလို့လဲ’

တင်းဖန်ချိုးတွင် သူ့အသက်ဓာတ်ကို အဆုံးမဲ့ ပြန်လည် ဖြည့်တင်းပေးနိုင်သည့် အထွတ်အထိပ်သဏ္ဌာန်ကတ်မျိုး မရှိပေ။

ဒုက္ခမိုင်တစ်ရာရှုကွင်း စိတ်ဝိညာဉ်သဏ္ဌာန် ပေါ်ထွက်လာသည့်အခါ တိုက်ခိုက်ဖို့ ပြင်နေသည့် ကျင့်ကြံသူများက နောက်ပြန်ဆုတ်ကုန်ကြသည်။ သူတို့၏ အပြုအမူများနှင့် လှုပ်ရှားပုံများက ကြိုတင်လေ့ကျင့်ထားပုံပေါ်နေသည်။

ထွက်ပေါ်လာသည့် အရာတို့က မီးခိုး မဟုတ်ပေ။ စုန်းအတတ် အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်၏။ တစ်ယောက်ယောက်က ချီစွမ်းအားကို သံထည်ထောင်ချောက်အဖြစ် ပြောင်းလဲထားခြင်း ဖြစ်ပြီး ရဲမက်များနှင့် ကျင့်ကြံသူများအပေါ်တော့ သက်ရောက်မှု မရှိပေ။

“ကောင်းကင် စွမ်းအား စည်းပိတ်စမ်း” ယခင်နှင့်တူညီစွာ လေထဲတွင် ကြာပွင့်များစွာဖြင့် စိတ်ဝိညာဉ်သဏ္ဌာန် ပေါ်ထွက်လာသည်။

ကြာပွင့်များ၏ မဆုတ်မနစ် ကြိုးစားမှုဖြင့်ပင် ခရမ်းရောင် စက်ဝန်းများက နဂိုအတိုင်း ကျန်ရှိနေဆဲ ဖြစ်၏။ အနည်းငယ် နှေးကွေးသွားသည် ထင်ရသော်လည်း နဂိုအတိုင်းသာ ဖြစ်သည်။ ထူးထူးခြားခြား သက်ရောက်မှု မရှိပေ။

ထိုစဉ် စက်ဝန်းများက မြေပြင်ကို ဖုံးလွှမ်းသွားလေသည်။ စက်ဝန်းများ ကြီးမားလာသောကြောင့် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ပေါင်းစပ်သွားကာ စက်ဝန်းဆက်များ ဖြစ်တည်လာသည်။ မဟာစုန်းအတတ် အစီအရင် အပြည့်အဝ အသက်ဝင်လာပြီ ဖြစ်၍ သူတို့က တောက်တောက်ပပ လင်းလက်လာသည်။

ဆင်ဘုရင်လည်း နောက်ပြန်ဆုတ်လိုက်ရ၏။

ဝူး …

အကယ်၍ သူတို့သာ ကိုယ်တိုင်မျက်လုံးနှင့် မမြင်ရလျှင် တောအုပ်ကို အုပ်စိုးသည့် ဆင်ဘုရင်က ကြောက်နေလိမ့်မည်ဟု ယုံနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ သူ့သခင်က မည်မျှရှေ့တိုးခိုင်းစေကာမူ သူက နောက်ဆုတ်နေဆဲသာ ဖြစ်သည်။

စုန်းအတတ် စက်ဝန်းများက ပျံ့ကာ ကြီးလာသည်။ သူတို့က ဒုက္ခမိုင်တစ်ရာရှုကွင်း၏ အရှိန်အဝါ သက်ရောက်မှု မခံရသည့်အလား ဆက်တိုက်ကြီးထွားလာနေသည်။

ထိုစဉ် တင်းဖန်ချိုး၏ တပည့်သုံးယောက်က စိုးရိမ်လာကြသည်။ ကြည့်ရသည်မှာ မဟာစုန်းအတတ် အစီအရင်က သူတို့ထင်ထားသည်ထက် ပိုကြောက်ဖို့ကောင်းနေသည်။ တင်းဖန်ချိုး၏ ကျင့်ကြံဆင့်က နတ်ဝိညာဉ် ဝဋ်ကြွေးချေ နယ်ပယ်အဆင့်တွင် ရှိသော်လည်း ထိုစက်ဝန်းများကို ဘာမှမလုပ်နိုင်ပေ။

ဒီမဟာစုန်းအတတ် အစီအရင်ကို ခင်းကျင်းခဲ့တဲ့ နန်းတော်ထဲက ပညာရှင်က ဘယ်သူလဲ …

တင်းဖန်ချိုးက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။ သူက မဟာစုန်းအတတ် အစီအရင် ဆက်တိုက် ကြီးထွားလာပြီး သူ့အနားကပ်လာသည်ကိုသာ ကြည့်နေမိ၏။

ရဲမက်များနှင့် ကျင့်ကြံသူများက စက်ဝန်းကြီးထွားလာသည့်အခါ ရှေ့တိုးလာကြသည်။

“မြစ် ” တင်းဖန်ချိုးက သူ့ဒုက္ခမိုင်တစ်ရာရှုကွင်း စိတ်ဝိညာဉ်သဏ္ဌာန်ကို ချက်ချင်း ပြန်သိမ်းလိုက်သည်။ သူ့စွမ်းအားကြီး စိတ်ဝိညာဉ်သဏ္ဌာန်ကို ထိန်းထားဖို့ စွမ်းအားအမြောက်အများ သုံးထားရသည်။ သူ့စွမ်းအားကို ခြွေတာရမည် ဖြစ်၏။ အေးဆေးတည်ငြိမ်သည့် တစ်ခုတည်းသော နေရာမှာ ထျန်းကျန့်မြစ်အပေါ်ယံသာ ဖြစ်၏။ သူက ထိုနေရာမှ ထွက်ပြေးနိုင်လိမ့်မည်။ သူနှင့်သူ့တပည့်များက ဆင်ဘုရင်ကို စွန့်ပစ်ခဲ့ကြတော့သည်။ သူတို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည့်အခါ လုကျိုးနှင့် ရှောင်ယွမ်အာတို့က ပြပွဲတစ်ခု ကြည့်နေရသည့်အလား သူတို့ကို ကြည့်နေကြ၏။

လုကျိုးက မထူးမခြားနား ပြောလိုက်သည်။

“ မြစ်ကိုလည်း စုန်းအတတ် စက်ဝန်း ဖုံးအုပ်သွားပြီ … သူတို့က မြစ်ကြမ်းပြင်အထိ ပျံ့နှံ့လောက်ရောပေါ့ ”

တင်းဖန်ချိုးက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။ သူက လေထဲတက်သွားကာ မြစ်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။ ယခုအခါ မြစ်မျက်နှာပြင်မှာ ခရမ်းဖျော့ စက်ဝန်းများ ဖုံးလွှမ်းသွားရှာပြီ။

သူတို့က စုန်းအတတ် စက်ဝန်းများကို မထိနိုင်ပေ။ မဟုတ်လျှင် သူတို့ ဖမ်းချုပ်ခံရလိမ့်မည်။ ထို့အပြင် ထိုစက်ဝန်းများက သူတို့ကျင့်ကြံဆင့်ကို ဘာမှမကျန်တော့သည့်အထိ ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်သည်။ ထိုအချိန် သူတို့က ရန်သူ၏ စဉ့်နီတုံးပေါ်မှ အသားတုံးလို ဖြစ်သွားလိမ့်မည်။

ဆင်ဘုရင်က ဆက်လက် ကျည်နေသည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကြီးက ကြီးမားလွန်းသောကြောင့် အဆောက်အဦးများကို ဖြတ်မသွားနိုင်ပေ။ ထို့ကြောင့် စုန်းအတတ် စက်ဝန်း ရောက်လာဖို့ အချိန်သိပ်မကြာလိုက်ပေ။

စုန်းအတတ် စက်ဝန်းများက မျက်လုံးရှိဟန် ပေါ်သည်။ သူတို့က ဆင်ဘုရင်ကို ချည်နှောင်လိုက်ကာ ယခုအခါ အစိမ်းရောင် အခိုးအငွေ့များသည် နွယ်ပင်များကဲ့သို့ ဖြစ်လာသည်။ သူတို့က အတော်လေး ကြောက်ဖို့ကောင်း၏။

ဆင်ဘုရင်က ခဏတာ ရုန်းကန်နေပြီးနောက် ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ဖို့ အင်အား ပျောက်ဆုံးသွားလေသည်။

ထိုစုန်းအတတ် စက်ဝန်းများက မင်ရှစ်ရင် မိခဲ့သည့် ထောင်ချောက်နှင့် ပုံစံတူ ဖြစ်ပြီး မဟာစုန်းအတတ် အစီအရင် ဖြစ်သည်။

ထိုစဉ် လုကျိုးက တည်ငြိမ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူက မဟာစုန်းအတတ် အစီအရင် ပြုလုပ်သူ ပေါ်လာဖို့ အခွင့်အကောင်းကို စောင့်နေသည်။ သူတို့က သိုလှောင်ခန်းထဲ ဘာမှမတွေ့သည့်အတွက် နန်းတော်မှ လူအား စုံစမ်းရုံမှအပ ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။

တစ်ဖက်တွင် တင်းဖန်ချိုးက ယခင်ကကဲ့သို့ မိစ္ဆာဝေဟင်မျှော်နန်းသခင်၏ ဟန်ပန်မျိုး မရှိတော့ပေ။ သူက မျက်မှောင်ကြုတ်လျက်ရှိပြီး သူ ဘာတွေးနေသည်ကို မည်သူမှ မသိကြပေ။ သူက သူ့ရှေ့ရှိ လူအိုကြီးတွင် အစီအစဉ်ရှိကြောင်း ခံစားချက်ရနေ၏။ “အဘိုးုကြီး အေးဆေးနေသလိုပဲ။ အကြံအစည်များ ရှိလို့လား ”

လုကျိုးက ခေါင်းခါကာ “ မရှိဘူး ”

“ထားလိုက်ပါတော့ ” တင်းဖန်ချိုးက လက်နောက်ပစ်လျက် နောက်လှည့်လိုက်သည်။ သူက စုန်းအတတ် စက်ဝန်းများကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်၏။

ကျင့်ကြံသူများက ထိုစက်ဝန်းများမှ ထွက်မသွားကြပေ။ သူတို့က ထိုစက်ဝန်းများ တင်းဖန်ချိုးနှင့် အခြားလူများဆီ ရောက်နေသည်ကို စောင့်နေဟန်‌ပေါ်၏။ ခဏအကြာတွင် စက်ဝန်းများက သူတို့နှင့် မီတာအနည်းငယ်သာ ကွာဝေးတော့သည်။

ထိုစဉ် ကျင့်ကြံသူခေါင်းဆောင်က ရှေ့ထွက်လာကာ အပေါ်မှ ပြောလိုက်သည်။

“ အိုး ဒါက ကောင်းကင်ကိုတောင် တုန်လှုပ်နိုင်စေတဲ့ မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် မဟုတ်ဘူးလား။ ခင်ဗျားရဲ့ မောက်မာမှုတွေ ဘယ်ရောက်သွားပြီလဲ ”

တင်းဖန်ချိုးက သူ့ဒုက္ခမိုင်တစ်ရာရှုကွင်း စိတ်ဝိညာဉ်သဏ္ဌာန်ကို ထုတ်လွှင့်လိုက်စဉ်အခါက ခေါင်းဆောင်သည် ပုန်းအောင်းနေခဲ့သည်။ မဟာစုန်းအတတ် အစီအရင် အသက်ဝင်လာမှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

“ ခင်ဗျား လာမယ်လို့ ပြောထားတယ်။ နန်းတော်က မဟာစုန်းအတတ် အစီအရင်ကို ခင်းကျင်းဖို့ အမိန့်ပေးထားပြီးသားလေ။ ကျုပ်တို့က ခင်ဗျားငါးစာဟပ်မဲ့အချိန် စောင့်နေတာ ” ခေါင်းဆောင်က ပြောလိုက်သည်။

“ ဒီလိုကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့ မဟာစုန်းအတတ် အစီအရင်ကို တစ်ခါမှ မတွေ့ခဲ့ဖူးဘူး။ ခင်ဗျားရော ဘယ်လိုထင်လဲ။ ဒါက ရွှေနန်းဥယျာဉ်တောင်ရဲ့ အကာအရံနဲ့ ယှဉ်လို့ရရဲ့လား ”

လူလတ်အရွယ် အမျိုးသား၏ လှောင်ပြောင်စကားများကို ကြားသည့်အခါ တင်းဖန်ချိုးက အသံဩဩဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“ ရယ်စရာကောင်းလိုက်တာ … ဒုက္ခမိုင်တစ်ရာရှုကွင်း”

သူ့ပေငါးဆယ်အမြင့်ရှိ ဒုက္ခမိုင်တစ်ရာရှုကွင်း ပွင့်ချပ်လေးလွှာ စိတ်ဝိညာဉ်သဏ္ဌာန် ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် နောက်ထပ် ပွင့်ချပ်တစ်ခု ထပ်တိုးလာသည်။

ဝုန်း …

စွမ်းအားလှိုင်းများ ထွက်ပေါ်လာလေ၏။ ထိုစဉ် အနိုင်ရဖို့ သေချာနေပြီဟု တွေးနေကြသော ရဲမက်များနှင့် ကျင့်ကြံသူများ လွှင့်စင်သွားကြသည်။

ထိုအခိုက်အတန့် တင်းဖန်ချိုး၏ တပည့်သုံးယောက်လုံးကလည်း သူ့အား လေးလေးစားစား ကြည့်လိုက်ကြသည်။

“ ဒါက ငါ့ဆရာရဲ့ စွမ်းအားအစစ်အမှန်ပဲ ”

လုကျိုးက မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်မိပြီးနောက် နဂိုသွင်ပြင် အမူအရာအတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားလေသည်။

…

အခန်း (၁၀၁) နန်းတော်မှ တစ်စုံတစ်ယောက်

လုကျိုးက တင်းဖန်ချိုး ထိန်ချန်ထားမှန်း အစောတည်းက သိပြီးသားဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ့အဖို့ တင်းဖန်ချိုးတွင် ပွင့်ချပ် မည်မျှများစွာရှိနေကာမူ သူက နတ်ဝိညာဉ်ဝဋ်ကြွေးချေနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးသာဖြစ်နေသေးသည်။

ပဉ္စမမြောက်ပွင့်ချပ်ပွင့်လာသည့်အချိန်တွင် စုန်းအတတ်စက်ဝိုင်းများက ကြီးထွားတာရပ်တန့် သွား၏။ စွမ်းအင်လှိုင်းများက တင်းဖန်ချိုး၏ ဒုက္ခရှုကွင်းတစ်ရာ စိတ်ဝိညာဉ်သဏ္ဌာန်မှ ပေါ်ထွက်လာပြီး လှိုင်းဂယက်များကို ထစေတော့သည်။

ဖုန်း

“ငါ ဒါကိုစောင့်နေခဲ့တာ”

ရဲမက်ရာကျော်က စွမ်းအင်လှိုင်းများကြောင့် လွင့်ထွက်သွား၏။ ကျန်သည့်သူများကလည်း နောက်ဆုတ်ရန် ဖိအားပေးခံလိုက်ရသည်။ သူတို့က ရှေ့မတိုးရဲတော့ချေ။

တင်းဖန်ချိုးက လျှပ်ပြက်သည့်အရှိန်ဖြင့် လှုပ်ရှားလိုက်၏။ သူ၏ ပွင့်ချပ်ငါးလွှာစိတ်ဝိညာဉ် သဏ္ဌာန်၏ စွမ်းအင်က အစောပိုင်းကနှင့်ယှဉ်လျှင် ပိုကျယ်ဝန်းသည့် ဧရိယာကို လွှမ်းခြုံထားသည်။

ကျင့်ကြံသူများစွာက နာကြင်စွာ အော်ညည်းလိုက်ကြပြီး မသေခင်သူတို့က လွင့်ထွက်သွားကြသည်။ အချိန်မီမရှောင်နိုင်ခဲ့သည့် ရဲမက်များက စွမ်းအင်လှိုင်းများကြောင့် ဆွဲချခံလိုက်ရပြီး မြေကြီးပေါ် ပြုတ်ကျကုန်၏။

ပွင့်ချပ်ငါးလွှာ စိတ်ဝိညာဉ်သဏ္ဌာန်က ရဲမက်များကို အလောင်းများပုံသွားစေတော့၏။

တင်းဖန်ချိုးသည် ရဲမက်ရာချီ၏ အသက်ကို တကွက်တည်းဖြင့် ယူဆောင်သွားတာပဲဖြစ်သည်။

ရဲမက်များနှင့်ကျင့်ကြံသူများက နောက်ထပ်ဆုတ်ပြန်၏။

တစ်စုံတစ်ယောက်က အော်လိုက်၏။

“စိတ်အေးအေးထား။ သူတို့တွေက မဟာစုန်းပညာ အစီအရင်နဲ့ ချုပ်နှောင်ခံထားရပြီးပြီ။ သူတို့ တောင်ပံပေါက်လာရင်တောင် မလွတ်မြောက်နိုင်ဘူး။ ငါတို့တွေက သူတို့ပြန်တိုက်ခိုက်ဖို့ မောပန်းတဲ့အထိ စောင့်နေရုံပဲ”

ရဲမက်များနှင့်ကျင့်ကြံသူများသည် မီတာရာချီအကွာသို့ ဆုတ်သွားပြီးနောက် သားကောင်ကို ကြည့်နေသည့် ကျားများပမာ သူတို့ကို ဆာလောင်စွာကြည့်လိုက်၏။ သူတို့က ငတုံးများ မဟုတ်ပေ။ ယခုအချိန်တွင် တင်းဖန်ချိုးနှင့် တိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်ရန်မလိုချေ။

မဟာစုန်းပညာ အစီအရင်က ပိုမိုသန်မာလာတော့သည်။

“-ီး” တင်းဖန်ချိုး၏ တပည့်များထဲမှ တစ်ဦးက ကျိန်ဆဲလိုက်တော့၏။

တင်းဖန်ချိုးက လူများစွာကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည့်တိုင် သူ့သတိကို မလစ်ဟင်းခဲ့ပေ။ နောက်ဆုံးတွင် အောက်သို့ဆင်းသက်ရန် ဆုံးဖြတ်ချက်ချပြီးနောက် စိတ်ဝိညာဉ်သဏ္ဌာန်ကို ပြန်ရုတ်သိမ်းလိုက် တော့၏။ ဒုက္ခရှုကွင်းမိုင်တစ်ရာစိတ်ဝိညာဉ်သဏ္ဌာန်က သူ၏ ကနဦးချီများစွာကို ကုန်ဆုံးစေသည်။ သူ၏ ခွန်အားကို ထိန်းသိမ်းထားရမှာဖြစ်သည်။

မဟာစုန်းပညာအစီအရင်က ဆက်လက်ကြီးထွားလာ၏။ ၎င်း၏ အရှိန်က ယခုဆိုအနည်းငယ် ပိုနှေး သွားသည့်တိုင် ထိုသို့ဆက်ဖြစ်ပွားနေလျှင် သူတို့သည် အနှေးနဲ့အမြန် ပေါင်းစည်းသွားမှာပဲ ဖြစ်သည်။

ရှောင်ယွမ်အာက ပိုမိုကြီးထွားပြီးရင်း ကြီးထွားလာကာ သူတို့နှင့်ပိုနီးကပ်လာသော မဟာစုန်းပညာ အစီအရင်ကို ကြည့်ပြီး တုန်တုန်ယင်ယင်အသံဖြင့် မေးလိုက်၏။

“ရှစ်စွင်း အခုဘာလုပ်မလဲ”

ရှစ်စွင်းလား။ တင်းဖန်ချိုးက လုကျိုးနှင့်ရှောင်ယွမ်အာကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ သူနားကြားမမှား တာသေချာပေ၏။ သူသည် အရှုပ်အထွေးအလယ်တွင် ရှောင်ယွမ်အာကို အတင်းအဓမ္မခေါ်ဆောင် သွားရန် စီစဉ်ထားခဲ့တာဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်ရောက်လျှင် သူမက ထိုအဘိုးကြီး၏ သေခြင်းရှင်ခြင်းကို ဂရုစိုက်နိုင်မှာမဟုတ်ပေ။ သူက မေးလိုက်၏။

“ဒီအဘိုးကြီးက မင်းရဲ့ဆရာလား”

ရှောင်ယွမ်အာက မျက်စောင်းထိုးကြည့်ပြီးနောက် ပြောလိုက်၏။ “ရှင်က သိပ်စိတ်ပျက်ဖို့ ကောင်းတယ် ဆိုတာ သိရဲ့လား။ ရှင်နဲ့ဘာဆိုင်လဲ။ ရှင်ဆက်ပြီးလှည့်ပတ်ပြောနေမယ် ဆိုရင် ရှင့်ကို သေအောင်ရိုက်သတ်ဖို့ ကျွန်မ ဆရာကို ပြောလိုက်မယ်”

“

အချို့သော အကြောင်းပြချက်ကြောင့် တင်းဖန်ချိုးသည် ရှောင်ယွမ်အာ၏ ရန်စသော စကားများကို ကြားသည့်အချိန်၌ စိတ်မလွတ်သွားပေ။ သူက ဆိတ်ဆိတ်သာနေလျက် သူ့ဖာသာသူ တွေးလိုက် သည်။ သူ့ကို ငါ့တပည့်အဖြစ်မခေါ်နိုင်တာ နှမြောစရာပဲ။

လုကျိုးက မုတ်ဆိတ်သပ်လိုက်၏။ သူ၏ အမူအရာက တည်ငြိမ်နေသည်။ တင်းဖန်ချိုးက ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားလာခဲ့လျှင် သူက အသုံးပစ္စည်းကတ်တစ်ကတ်ဖြင့် တင်းဖန်ချိုး၏ အသက်ကို ယူရမည်။ အသုံးပစ္စည်းကတ်က နတ်ဝိညာဉ်ဝဋ်ကြွေးချေနယ်ပယ်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကို သတ်ဖြတ် နိုင်တယ်ဆိုတာ သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိချေ။

တင်းဖန်ချိုးက လုကျိုးကို ထပ်ကြည့်လိုက်သည်။ လုကျိုးက တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်ကြောင်း သူ တွေ့လိုက်ရ၏။ သူ့ရင်ထဲ၌ သံသယတို့ပေါက်ဖွားလာကာ လုကျိုး၏အရှိန်အဝါနှင့် ကျင့်ကြံဆင့်ကို ထပ်မံစစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။

သူ အားနည်းတယ်။ တကယ်အားနည်းတာ။ အလွန်ဆုံးမှ ဗြဟ္မာ့ပင်လယ်နယ်ပယ်ထဲက ချီသွေးကြောသုံးကြောကိုပဲ သူဆက်နွယ်ထားနိုင်မှာ။ သူ့ရဲ့ကျင့်ကြံ ခြင်း အမှန်ကို ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ပုံမပေါ်ဘူး။ မဟာစုန်းအတတ်အစီအရင်က သူ့နားရောက်လာပြီး အာနိသင်ပြတာနဲ့ သူ့ရဲ့ကနဦးချီနဲ့ သူ့ကိုယ်သူ ခုခံကာကွယ်ရမှာပဲ။ အဲ့ဒီအချိန်ကျရင် သူ့ရဲ့ခွန်အားကို ဖုံးကွယ်ဖို့နည်းလမ်းရှိတော့မှာမဟုတ်ဘူး။ သူဘယ်သူလဲဆိုတာ ငါသိချင်မိတယ်။ သူက ဘယ်လိုလုပ် အဲဒီမိန်းကလေးရဲ့ဆရာဖြစ်လာတာလဲ။

ထိုစဉ် စုန်းပညာစက်ဝိုင်း၏အရှိန်က တိုးလာသည်။ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ၎င်းက နယ်မြေ တစ်ခုလုံးလွှမ်းမိုးလာ၏။ ကောင်းကင်ထက်မှကြီးမားသည့် ဖောက်ထွင်းမြင်နေရသော ပန်းကန်လုံး ကြီး ပြုတ်ကျလာသည့်ပမာဖြစ်လာသည်။ စုန်းအတတ်အစီအရင်က ပြီးစီးသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

စုန်းအတတ်၏ အလင်းရောင်ဖြင့် ၎င်းကို မြင်ရုံဖြင့်တောင် ကနဦးချီများက ပစ်မှတ်၏ အကဲဖြတ်မှု၊ သတိတို့ကို ထိခိုက်စေမည်ဖြစ်ကာ ပစ်မှတ်၏ကျင့်ကြံဆင့်ကိုတောင် ယိုယွင်းသွားစေနိုင်သည်။

ယခုအချိန်တွင် တလောကလုံးက အမှောင်ထုထဲကျဆင်းသွားပုံရ၏။ “ပြေး” တင်းဖန်ချိုး၏ အမူ အရာက အနည်းငယ်ပြောင်းလဲသွားသည်။ စုန်းမန္တန်က သူ၏ ထူးကဲသော ချီသွေးကြောရှစ် ကြောထဲ အပြည့်အဝ မဝင်ရောက်ခင် သူ့စွမ်းအင်ဗဟိုချက်၏ ချီပင်လယ်ကို ပိတ်ဆို့ကာ ဤနေရာမှ တတ်နိုင်သမျှမြန်မြန်ထွက်သွားရပေမည်။ သူက လှည့်ပတ်ကြည့်လိုက်ရာ သူ့တပည့်သုံးဦး ချွေးစေး များပြန်နေတာကို တွေ့လိုက်ရ၏။ သူတစ်ဦးသာလျှင် နတ်ဝိညာဉ် ဝဋ်ကြွေးချေနယ်ပယ်တွင် ရှိနေ တာဖြစ်သည်။ သူနှင့်အတူထွက်ပြေးရန်အတွက်ထိုမျှ လူများစွာကိုခေါ်သွားနိုင်ခြင်းမရှိချေ။ သူက လုကျိုးကို ထပ်ပြောလိုက်၏။ သူက ပြောသည်။

“အဘိုးကြီး ခင်ဗျားက ဘယ်လိုပညာရှင်မျိုးလဲဆိုတာ ကျုပ်ဂရုမစိုက်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ အခု ကျုပ်တို့ထွက်သွားချင်တယ်ဆိုရင် ခင်ဗျားနဲ့ကျုပ် အတူ ပူးပေါင်းရမယ်။ စုန်းပညာအစီအရင်က အချိန်မရွေး ကျုပ်တို့ကို စွမ်းအားကင်းမဲ့သွားစေလိမ့်မယ်”

လုကျိုးက ခေါင်းခါလိုက်၏။ သူ၏လက်ရှိ ကျင့်ကြံဆင့်က ဗြဟ္မာ့ပင်လယ်ချီသွေးကြော ရှစ်ကြော နယ်ပယ်တွင်သာရှိသည်။ သူက ချီသွေးကြောရှစ်ကြောကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးအဖြစ်တောင် သတ်မှတ်၍ မရနိုင်ပေ။ ထို့အပြင်သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်သဏ္ဌာန်က အဆင့်နိမ့်သော ခွန်အားလေးချိုး တစ်ချိုးသာဖြစ်သည်။ သူကယင်းကို အသုံးပြုခဲ့လျှင် မျောက်တစ်ကောင်ထက် အနည်းငယ် ကြီးရုံသာရှိမှာဖြစ်၏။ အသုံးမဝင်ပေ။ သူက မုတ်ဆိတ်သပ်လျက် ထူးမခြားနား ပြောလိုက်သည်။

“မင်းက မထိုက်တန်ဘူး”

တင်းဖန်ချိုးသည် ထိုစကားကို ကြားသည့်အချိန်တွင် သူက မောက်မာထောင်လွှားစွာပြောလိုက်၏။

“အစောတုန်းက ကျူပ်သာ ဒုက္ခရှုကွင်းမိုင်တစ်ရာစိတ်ဝိညာဉ်သဏ္ဌာန်ကို မဆင့်ခေါ်ခဲ့ရင် ခင်ဗျား အခုလောက်ဆို သေနေလောက်ပြီ။ နန်းတော်က ဒီနေရာကိုစောင့်ကြပ်ဖို့အတွက် မဟာအစီအရင်ကို ချမှတ်ထားတာ။ အခုထောင်ချောက်က ဖွင့်လိုက်ပြီဆိုတော့ ကျုပ်တို့တွေအခု မလှုပ်ရှားရင် ထွက် သွားနိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။ လက်ရှိကျူပ်တစ်ယောက်ပဲ ဒီနေရာကနေ ထွက်သွားနိုင်တဲ့ အရည် အချင်း ရှိတာ”

ပြီးနောက် သူက တွေဝေနေပုံရသော ရှောင်ယွမ်အာဖက် လှည့်လိုက်၏။

“ကောင်မလေး မင်းကို နောက်ဆုံးအခွင့်အရေးပေးမယ်။ ငါနဲ့လိုက်ခဲ့။ ဒီအန္တရာယ်များတဲ့ အခြေအနေကနေ မင်းကို ခေါ်သွားမယ်”

“ထွက်သွား” ရှောင်ယွမ်အာက ဒေါသတကြီးပြောလိုက်၏။

တင်းဖန်ချိုး၏ မျက်နှာထက်တွင် နောင်တရသော အမူအရာပေါ်လာ၏။ သူက ခေါင်းခါကာ ပြော လိုက်တော့သည်။

“ဒီလိုဆိုမှတော့ ကျုပ်ဖာသာပဲ ထွက်သွားတော့မယ်။ ခင်ဗျားတို့ ကံကြမ္မာနဲ့ ခင်ဗျားတို့ရှိစေတော့” ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူက လျှပ်ပြက်သည့်အရှိန်ဖြင့် လှုပ်ရှားကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှစွမ်းအင်များ ထပ်မံပေါ်ထွက်လာပြန်သည်။ စုန်းပညာက သူ၏သွေးကြောထဲသို့ ကျူးကျော် ဝင်ရောက်နေပြီဖြစ်၏။ ငါအခုမထွက်သွားရင် ဒီနေရာမှ တစ်သက်လုံးပိတ်မိနေလိမ့်မယ်။

အစောပိုင်း၌ တင်းဖန်ချိုးက သူ၏တပည့်များကို ဤနေရာတွင် ထားပြီးထွက်သွားရမည့်အကြောင်း တွေဝေနေသေးသည်။ သို့သော် ယခုအချိန်တွင် တွေဝေခြင်းမရှိတော့ပေ။ တွေဝေရန် အချိန်မရှိ တော့တာဖြစ်သည်။ ယခုအချိန်တွင် နတ်ဝိညာဉ်ဝဋ်ကြွေးချေနယ်ပယ်ရှိ သူ၏စွမ်းအားကို အပြည့် အဝထုတ်ဖော်လိုက်၏။ သူက လေထဲကို လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းရှိစွာပစ်ထုတ်လိုက်ပြီး မဟာစုန်းပညာ အစီအရင် ချုပ်နှောင်မှုမှ လွတ်မြောက်ရန်ဖြိုခွင်းလိုက်၏။

ခရမ်းရောင်စက်ဝိုင်းများထဲမှ ပေါ်ထွက်လာသော အစိမ်းရောင်အဆိပ်ငွေ့များသည် တင်းဖန်ချိုး၏ အမြင်အာရုံကို နှောင့်ယှက်နေပုံရ၏။

“ရှစ်စွင်း ကျွန်တော်တို့ကို ဒီမှာမထားခဲ့ပါနဲ့”

“ရှစ်စွင်း” သူတို့၏ ဆရာက အစီအရင်၏ ကန့်သတ်မှုထဲမှ ထွက်သွားလုနီးပါးဖြစ်နေတာကို မြင်သည့်အချိန်တွင် တင်းဖန်ချိုး၏ တပည့်သုံးဦးကအော်ဟစ်တော့သည်။ သူတို့၏ ကျင့်ကြံဆင့်က နတ်ဒေဝါဦးတည်နယ်ပယ်တွင်သာ ရှိသေး၏။ ထို့အပြင် သူတို့က စုန်းထောင်ချောက်ကြောင့် အားနည်း နေပြီးသားဖြစ်သည်။ မဟာအစီအရင်ထဲမှ သူတို့ မည်ကဲ့သို့ ထွက်သွားနိုင်မည်နည်း။ သူတို့ သုံးဦးပေါင်းရင်တောင် ရှောင်ယွမ်အာကို မယှဉ်နိုင်ပေ။

ရှောင်ယွမ်အာက အာနိသင်အနည်းအကျဉ်းသာ ခံစားရရုံမျှသာရှိသည်။ သန့်စင်ကျောက်စိမ်း ကျင့်စဉ်က ကျန်သည့်ကျင့်စဉ်များထက်ပိုကောင်းပေ၏။

လုကျိုးက သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူ့နားမည်သူမျှမချဉ်းကပ်လာချေ။ သူက တင်းဖန်ချိုး ကောင်းကင်ထဲသို့ မြင့်တက်သည်ထက်မြင့်တက်သွားတာကို ကြည့်နေမိသည်။

တင်းဖန်ချိုး၏ အမြင်အာရုံက ဝေဝါးနေသော်ငြား သူက နောက်ထပ်စွမ်းအင်လှိုင်းကို ဆက်လက် ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။

လုကျိုးက ခေါင်းခါလိုက်၏။

နှမြောစရာပဲ။ သူက လောင်းကြေးထပ်ဖို့ လုံလောက်အောင် ရဲရင့်ခဲ့ မယ်ဆိုရင် သူ့ရဲ့ဒုက္ခရှုကွင်းမိုင်တစ်ရာစိတ်ဝိညာဉ်သဏ္ဌာန်ကို သုံးခဲ့မယ်ဆိုရင် အခွင့်အရေးရှိနိုင် တယ်။ သူမသုံးခဲ့ရင် သေချာပေါက်ကျရှုံးမှာပဲ။

ဤမဟာစုန်းအစီအရင်က သာမန်စုန်းအစီအရင်များနှင့် ယှဉ်လျှင် နောက်ထပ်အဆင့်တစ်ခုတွင် ရှိပေ၏။ မဟာအစီအရင်ကတောင် သူယဲ့ထျန်းရှင်ကို သူရိန်ပြာတောင်တန်းနား၌ ယဲ့ထျန်းရှင်းကို ဖမ်းသည့်အချိန်က မဟာအစီအရင်သည် ဤအစီအရင်နှင့် ယှဉ်နိုင်ခြင်းမရှိပေ။ နတ်ဝိညာဉ်ဝဋ်ကြွေး ခြေနယ်ပယ်ကျင့်ကြံဆင့် တစ်ဦးမျှက သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်သဏ္ဌာန်ကို အသုံးမပြုဘဲ ဖြိုခွင်းရန် ကြိုးစားနေခြင်းက ကောင်းကင်ထဲ၌ နန်းတော်တည်ဆောက်ရန် ကြိုးစားနေခြင်းနှင့် တူပေ၏။

လုကျိုးက ခေါင်းခါလိုက်တော့သည်။ ဒီလိုအစီအရင်ကို မင်းဘယ်လိုလုပ်များ လျှော့တွက်နိုင်ရတာ လဲ။

ဝှစ်

ရုတ်တရက်တွင် ကောင်းကင်ရှိ စုန်းစက်ဝိုင်းထဲမှ ကွဲပြားခြားနားသော အရောင်ဖြင့် စွမ်းအင်က တင်းဖန်ချိုးဆီသို့ တိုးဝင်လာသည်။ ယင်းက စွမ်းအင်များဖြင့် ရစ်ပတ်လျက်ရှိသော မြားတစ်စင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏အရှိန်ကြောင့် လေနှင့်တိုက်မိသည့်အချိန်၌ မီးပွင့်များကို ဖန်တီးပေးနေပုံရသည်။ မြားက စုန်းအစီအရင်၏ အကွာအဝေးနား လျှပ်ပြက်သည့်အရှိန်ဖြင့် ရောက်လာပြီး တင်းဖန်ချိုးကို ထိသွားတော့သည်။

တင်းဖန်ချိုးက အငိုက်မိပြီး ကောင်းကင်မှ လျင်မြန်စွာ ပြုတ်ကျလာတော့၏။ မြားက သူ၏ကာကွယ်ရေးစွမ်းအင်အလွှာကို ထိုးဖောက်သွားသည်မှာ ပူဖောင်းကို ဖောက်လိုက်သည့်ပမာ ဖြစ်နေတော့ သည်။ သူ၏ ကနဦးချီများက ပတ်ဝန်းကျင်ကို ယိုစိမ့်ထွက်သွားပြီး ခမ်းနားသော လှိုင်းတို့က ဧရိယာထဲတွင် ပြန့်ကားသွားကာ လှိုင်းဂယက်များ ချန်ထားရစ်ခဲ့၏။

အံ့ဩဖွယ်ကောင်းလိုက်တဲ့ မြင်ကွင်းပဲ။

ဟူး

တင်းဖန်ချိုးက သွေးအန်တော့သည်။

ဘန်း

တင်းဖန်ချိုးသည် အဆောက်အအုံတစ်ခုနှင့်တိုက်မိသွားပြီး အဆောက်အအုံကို ပျက်စီးသွားစေ တော့သည်။ သူ့နားတစ်ဝိုက်ရှိ စွမ်းအင်များက ချက်ချင်းပြိုကွဲသွားတော့၏။

ဒါက လေးသည်တော်ပဲ။ နတ်ဝိညာဉ်ဝဋ်ကြွေးချေနယ်ပယ်လေးသည်တော် ပညာရှင်တစ်ယောက် ရောက်လာပြီ။ နတ်ဝိညာဉ်ဝဋ်ကြွေးချေနယ်ပယ်လေးသည်တော်တစ်ယောက်ကပဲ ဒီလို အခြေအနေအောက်က အကွာအဝေးကနေ တင်းဖန်ချိုးကို ပစ်နိုင်မှာ။ ပြီးတော့ လေးသည်တော်က ကျွမ်းကျင်မှုအဆင့်တစ်ခုရှိရမယ်။ ဒီလူက ဘယ်သူများလဲ။

တာ့ယန်၏ ကောင်းကင်အောက်တွင် ထိုကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် လှုပ်ရှားမှုကို လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းရှိသော လူတစ်ဦး ပွင့်ချပ်ငါးလွှာစိတ်ဝိညာဉ်သဏ္ဌာန်လက်ရွေးစင်၏ ကာကွယ်ရေးစွမ်းအင်အလွှာကို အလွယ်တကူ ထိုးဖောက်နိုင်စွမ်းရှိသည့်သူက တစ်ဦးသာဖြစ်သည်။ ထိုလူက နတ်လေးသည်တော် သုံးဦးထဲမှ အစွမ်းအထက်ဆုံးလူဖြစ်ရပေမည်။ သူ ဤနေရာသို့ ရောက်လာခဲ့ချေပြီ။ ယခုအချိန်တွင် အားလုံး၏ အာရုံစိုက်မှုက မြားပေါ်တွင်သာရှိနေ၏။

…

အခန်း (၁၀၂) နတ်လေးသည်တော် သုံးယောက်ထဲမှ တစ်ယောက်

“ရှစ်စွင်း ” တင်းဖန်ချိုး၏ တပည့်သုံးယောက်က တုန်လှုပ်စွာ ရေရွတ်လိုက်ကြသည်။ သူတို့မျက်နှာအထက် မယုံကြည်နိုင်သည့် အမူအရာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူတို့လေးစားခဲ့ရသည့် ပွင့်ချပ်ငါးလွှာ စိတ်ဝိညာဉ်သဏ္ဌာန်ပိုင်ရှင် ရှစ်စွင်းဖြစ်သူသည် မြားတစ်ချောင်းဖြင့် ပစ်ချခံခဲ့ရသည်။

‘ အရည်အသွေးမြင့် လေးပစ်စွမ်းရည်ပဲ ’

‘နန်းတော်ထဲက အဆင့်မြင့် ပုဂ္ဂိုလ် ရောက်လာပြီလား ’

အားလုံးက ပတ်ဝန်းကျင်ကို စစ်ဆေးကြည့်ပြီး အသစ်ရောက်လာသူ၏ အရိပ်အယောင်ကို ဖမ်းဆုပ်ရန် ကြိုးစားလိုက်ကြသည်။

လုကျိုးက မြားထွက်ပေါ်လာရာ နေရာဆီ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ သူ့မြင်ကွင်းက မရှင်းမလင်း ဖြစ်နေသော်လည်း မိုးကုပ်စက်ဝန်းအစွန်း၌ ရထားလုံးပျံတစ်စင်းကို မြင်လိုက်ရသည်။

အနီတောက်တောက် ရထားလုံးပျံက သိပ်မကြီးပေ။ ဝေါယာဉ်နှင့် တူပေသည်။ ရထားလုံးပျံ၏ ထောင့်တစ်ခုချင်းစီ၌ အနီဝတ်ရုံနှင့် မိန်းကလေးတစ်ယောက်စီ စောင့်ကြပ်နေသည်။ သူတို့၏ မျက်နှာများကို မျက်နှာချေမှုန့် ခပ်ထူထူ လိမ်းချယ်ထားလေ၏။

‘ နန်းတော်က အကူတွေ ရောက်လာပြီပေါ့။ ကြည့်ရတာ တစ်ယောက်မကပုံပဲ။ အသေရိုက်ချက်ကတ် တစ်ကတ်နဲ့ မလောက်ရင် ဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲ’

ထိုစဉ် လေးသမားကို ရထားလုံးပျံနောက်တွင် မြင်လိုက်ရသည်။ သူက ဝတ်ရုံရှည် ဝတ်ဆင်ထားသည့်အပြင် ဝါးခမောက်ပါ ဆောင်းထားလေသည်။ ထိုအခိုက်အတန့် သူက မြေပြင်ပေါ်သို့ အရှိန်ပြင်းပြင်းဖြင့် အလျင်အမြန် ဆင်းသက်လာလေ၏။

လေးသမားက အနည်းဆုံး ပွင့်ချပ်ခြောက်လွှာ ကျင့်ကြံဆင့် ရှိပေလိမ့်မည်။ သူက အံ့ဖွယ်မြို့တော်၏ အားအကောင်းဆုံး နတ်လေးသည်တော် သုံးယောက်အနက် တစ်ယောက် ဖြစ်၏။

ချန်းကျူကို မြင်ပြီး ရဲမက်များက တညီတညွှတ်တည်း ဒူးထောက်လိုက်ကြသည်။

“ သခင်ချန်းကို ဂါရဝပြုပါတယ် ”

နတ်ဝိညာဉ် ဝဋ်ကြွေးချေ နယ်ပယ်အဆင့် လေးသမားက လုကျိုးနှင့် အခြားလူများကို စိုက်ကြည့်နေပြီး ရဲမက်များကို လျစ်လျူရှုထားလေသည်။ သူက လုကျိုးတို့ဆီ မြန်လည်းမမြန်၊ နှေးလည်း မနှေးသည့် အရှိန်ဖြင့် လျှောက်လှမ်းလာလေသည်။ သူ နီးကပ်လာသည့်အခါ သူ့ပုံရိပ်က ကြည်လင်ပြတ်သားလာလေ၏။ နောက်ဆုံးတွင် သူက သူတို့နှင့် မီတာအနည်းငယ်သာ ကွာဝေးတော့သည်။ ထို့နောက် သူက ဝါးခမောက်ကို ဖယ်လိုက်ပြီး ဘေးပစ်ချလိုက်သည်။ သူ့တစ်ကိုယ်လုံးမှ အေးစက်စက် အငွေ့အသက်များ ထုတ်လွှင့်နေလေ၏။

နာမည်။ ။ ချန်းကျူ

မျိုးနွယ်။ ။ စန်းချုံကျို့

ကျင့်ကြံဆင့်။ ။ နတ်ဝိညာဉ် ဝဋ်ကြွေးချေ နယ်ပယ်အဆင့်

လုကျိုးက နည်းနည်း အံ့ဩမိသွားသော်လည်း ဒတို့က မပြောင်းမလဲ ကျန်ရှိနေဆဲ ဖြစ်၏။ သူက မိန်းကလေး လေးယောက် စောင့်ကြပ်နေသည့် အနီတောက်တောက် ရထားလုံးပျံကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူတို့က အရမ်းဝေးလွန်းနေသည့်အတွက် သူတို့၏ ပုံရိပ်သာ မြင်ရလေသည်။ သို့သော်လည်း သူတို့၏ အငွေ့အသက်များအရ အနည်းဆုံးတော့ နှစ်ယောက်က နတ်ဝိညာဉ် ဝဋ်ကြွေးချေ နယ်ပယ်အဆင့် ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်သည်။ သို့သော်လည်း ပွင့်ချပ် မရှိသည့် နတ်ဝိညာဉ် ဝဋ်ကြွေးချေ နယ်ပယ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူသည် နတ်ဝိညာဉ် ဝဋ်ကြွေးချေ နယ်ပယ်အဆင့် အစစ် မဟုတ်ချေ။

‘ ငါတော့ အခြေအနေကို လျှော့တွက်မိလိုက်ပုံပဲ။ ပြစ်ချက်မဲ့ကတ်ကို သုံးပြီး ထွက်ပြေးလိုက်ရမလား ’

လုကျိုးက စဉ်းစားနေဆဲ ချန်းကျူ၏ အေးစက်စက် အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ သခင်က မိစ္ဆာဝေဟင်မျှော်နန်းက လူတွေကို ဖမ်းပြီး နန်းတော်ကို ပို့ပေးဖို့ အမိန့်ပေးထားတယ် ”

ရဲမက်များနှင့် ကျင့်ကြံသူများက တညီတညွှတ်တည်း တုံ့ပြန်လိုက်ကြသည်။

“ ကျွန်တော်တို့ နားလည်ပါပြီ ”

တင်းဖန်ချိုး၏ တပည့်သုံးယောက်က ချက်ချင်း ဖြူဖျော့သွားကာ တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် အော်ပြောကြလေသည်။

“ ကျုပ်တို့က မိစ္ဆာဝေဟင်မျှော်နန်းက တပည့်တွေ မဟုတ်ပါဘူး။ မှားနေပြီ ”

“ ကျုပ်တို့က အတုတွေပါ ”

သို့သော်လည်း လေးနှင့်မြားကိုင်ဆောင်ထားသည့် ချန်းကျူက မထူးမခြားနား ပြောလိုက်သည်။

“ သူတို့က အတုတွေဆိုမှတော့ ဒီမှာပဲ သတ်ပစ်လိုက် ”

“…”

နန်းတော်က သူတို့သည် မိစ္ဆာဝေဟင်မျှော်နန်းမှ ဖြစ်နေလျှင် ထည့်စဉ်းစားပေးရမည် ဖြစ်သော်လည်း သူတို့က အတုအယောင်များ ဖြစ်နေသောကြောင့် အယောင်ဆောင်သမားများကို ထည့်တွက်နေဖို့ မလိုပေ။

ထိုအရာကို ကြားပြီး တင်းဖန်ချိုး၏ တပည့်များက မြေပြင်ပေါ် လဲကျသွားကြသည်။

ချန်းကျူက မြေကမ္ဘာအဆင့် ဖြစ်ပုံရသော လေးကို လှုပ်ရှားလိုက်သည်။ ဤသည်မှာ လီချင်း၏ လေးနှင့် ဆင်တူသည်။ သူက လေး၌ မြားမတပ်ထားပေ။ ထို့အစား သူက ပြုံးကာ ညာဘက်လက်ဖြင့် လေးကြိုးကို ဆွဲလိုက်သည်။ ထိုစဉ် သူ့ချီစွမ်းအားတို့က စွမ်းအင်မြားသဖွယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ဝှီး

ချန်းကျူက လေးကြိုးကို ဆွဲလိုက်သောကြောင့် လေထဲ လေးခွင်းသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ပစ်မှတ်။ ။ တင်းဖန်ချိုး၏ တစ်ဦးတည်းသော တပည့်မလေး

စွပ် …

မြားက ချက်ချင်း ထွက်သွားသည်။ တပည့်မလေးက တောင်းပန်ရန် အချိန်မရလိုက်ဘဲ မြားတံက သူမရင်ဘတ်ထဲ ထိုးစိုက်သွားလေပြီ။ သူမ၏ မျက်လုံးများက ပြူးကျယ်နေပြီး သေဆုံးသွားကာ အရှိန်အဝါများလည်း ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

“ ရှစ်မေ့ ”

“ ရှစ်မေ့ ”

အခြားတပည့်နှစ်ယောက်က မယုံနိုင်သည့်အလား အော်ခေါ်လိုက်ကြသည်။

မဟာစုန်းအတတ် အစီအရင်အောက်တွင် ကန့်သတ်ခံထားရသည့် နတ်ဒေဝါဦးတည်နယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်အနေနှင့် နတ်လေးသည်တော် တစ်ယောက်ဖြစ်သည့် ချန်းကျူဆီမှ သူမကိုယ်သူမ မည်သို့ ကာကွယ်နိုင်မည်နည်း။

တင်းဖန်ချိုး၏ အမူအရာက ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားပြီး “ ခင်ဗျား … ”

ချန်းကျူက နှာခေါင်းရှုံ့ကာ ညာဘက်လက်ကို တဖန် မြှောက်လိုက်ပြန်သည်။

ဝှီး

လေးကြိုးတွင် စွမ်းအင်မြားတစ်ချောင်း ပေါ်လာပြန်သည်။

အားလုံးက ချန်ကျူး၏ အကြံအစည်ကို နားလည်လိုက်ကြသည်။ သူက သူတို့ တစ်ယောက်ချင်းစီအား မြားတစ်ချောင်းစီဖြင့် သတ်ပစ်မည် ဖြစ်သည်။ သူက တင်းဖန်ချိုးအား အေးစက်စက် စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး “ ကျိထျန်းတောက်လား”

သူ့မြားဖြင့် တင်းဖန်ချိုးအား ချိန်လိုက်သည်။

တင်းဖန်ချိုးက ထထိုင်လိုက်သောကြောင့် ချောင်းအပြင်းအထန် ဆိုးလိုက်မိသည်။ သူက လက်မြှောက်ကာ ခန္ဓာကိုယ်ထဲ နစ်ဝင်နေသည့် မြားတံအား ချိုးပစ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက မယုံနိုင်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

“ ခင်ဗျားက … ပစ်တိုင်းမလွဲတဲ့ နတ်လေးသည်တော်ထဲက ချန်းကျူလား ”

ချန်းကျူက ဟားတိုက်ရယ်လိုက်ပြီး “ ငါ့ဂုဏ်သတင်းက ငါ့ထက် ရှေ့ပြေးနေတာပဲ”

ထို့နောက် သူက ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

“ ဟုတ်တယ် ငါက ချန်းကျူပဲ။ မင်းက မရောက်လာသင့်တဲ့နေရာကို ကျူးကျော်မိတာပဲ … ”

တင်းဖန်ချိုးက သူ့ဆံပင်ဖြူဖြူတို့ကို သပ်လိုက်ပြီး “ ဒါက မိစ္ဆာဝေဟင်မျှော်နန်း အမြဲတမ်း လုပ်ခဲ့သလိုမျိုးပဲ ”

ချန်းကျူက ခေါင်းခါကာ “ တော်သင့်ပြီ။ တခြားသူတွေရှေ့ ဟန်ဆောင်အရူးလုပ်လို့ ရပေမဲ့ ငါ့သခင်ရှေ့မှာ ဟန်ဆောင်မနေနဲ့တော့။ မင်းရဲ့ စွမ်းအားနဲ့ ကျင့်ကြံဆင့်က အားနည်းလွန်းတယ် ”

တင်းဖန်ချိုးက ကြောင်သွားလေသည်။ သူက ကောင်းကင်ယံရှိ အနီတောက်တောက် ရထားလုံးကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ့မျက်နှာအထက် အံ့အားသင့်သွားသည့် အမူအရာ ပေါ်လာပြီးနောက် တောင့်တင်းကာ ပုံမှန်မဟုတ်သည့် အမူအရာတို့ အစားထိုးဝင်ရောက်သွားလေသည်။

ချန်းကျူက ယုံကြည်ချက်ရှိရှိ ပြောလိုက်သည်။

“ မိစ္ဆာဝေစင်မျှော်နန်းရဲ့ တကယ့် ဂိုဏ်းချုပ်တောင် ဒီနေ့တော့ အရှုံးကို ဝန်ခံရမှာပဲ။ မင်းလို အယောင်ဆောင်သမားတော့ ပြောနေစရာ မလိုဘူး။ ဒီမဟာစုန်းအတတ် အစီအရင်က မင်းလိုမျိုး စိတ်ထဲက မောက်မာပြနေတဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေကို ချုပ်နှောင်ဖို့ တမင်ပြင်ထားတာ”

သူက လေးကြိုးကို မလွှတ်လိုက်သေးပေ။ ထို့အစား သူက အခြားပစ်မှတ်ရှာဖို့ ဘယ်ညာကြည့်လိုက်သည်။ သူက တစ်ဖက်လူများက အသတ်ခံရမည်ကို စောင့်ဆိုင်းနေသည့် သိုးများသဖွယ် သဘောထားကာ ပေါ့တန်တန် ပြုမူနေသည်။

ချန်းကျူက ပေါ့ပေါ့တန်တန် သဘောထားခြင်းက ပုံမှန်သာ ဖြစ်၏။ သူက နတ်ဝိညာဉ် ဝဋ်ကြွေးချေ နယ်ပယ်အဆင့် နတ်လေးသမားတစ်ဦး မဟုတ်ပါလော။ သူက စွမ်းအင်မြားသုံးချောင်းကို တစ်ပြိုင်နက် ပစ်လွှတ်နိုင်သည်။ သူ့နောက်ပစ်မှတ် မည်သူဖြစ်မည်ကို မည်သူမှ မပြောနိုင်ကြပေ။ နတ်လေးသမားတစ်ဦး လေးပစ်ခွင်းသည့်အခါ သူ့လှုပ်ရှားပုံများကို မျက်စိဖြင့် လိုက်မကြည့်နိုင်ပေ။

ထိုအခိုက်အတန့် နောက်ဆုံးတွင် လုကျိုးက ဝင်ပြောလာသည်။

“ အံ့ဖွယ်မြို့တော်ရဲ့ နတ်လေးသည်တော် သုံးဦးလား ”

သူ့အသံက ခပ်ဩဩဖြစ်ကာ လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်း ရှိ၏။

“ အမ် ” ချန်းကျူ၏ အကြည့်တို့က တင်းဖန်ချိုးဆီမှ လုကျိုးဆီ ရောက်ရှိလာသည်။ သူက မျက်မှောင်အသာကြုတ်လိုက်သည်။ သူက ထိုလူအိုကြီးကို သတိမထားမိခဲ့ပေ။

လုကျိုး၏ အမူအရာတို့က တည်ငြိမ်နေဆဲ ဖြစ်၏။ သူ့ညာဘက်လက်က နောက်ပစ်ထားပြီး ဘယ်လက်ဖြင့် မုတ်ဆိတ်မွေး သပ်နေသည်။ ကြည့်ရသည်မှာ ဤမဟာစုန်းအတတ် အစီအရင်၏ သက်ရောက်မှု မခံရသလို ဖြစ်နေသည်။

ချန်းကျူက အံ့ဩသွားကာ မယုံနိုင်စွာ မေးလိုက်သည်။

“ ခင်ဗျားက မဟာအစီအရင်ရဲ့ သက်ရောက်မှုကို မခံရဘူးလား ”

လုကျိုးက မပြောင်းမလဲ ပြောလိုက်သည်။

“ ငါ့ကို ပြောနေတာလား ”

ချန်းကျူက လေးကိုင်ထားသည့် လက်ဖြင့် လက်ဝေ့လိုက်ကာ “ ခင်ဗျား ဘယ်သူနဲ့ ပြောနေတာရော သိရဲ့လား ”

လုကျိုးက ခေါင်းခါကာ “ မင်းရဲ့ သတ္တိကိုတော့ ချီးကျူးပါတယ် ”

“ လူအိုကြီး … ခင်ဗျားက ဘယ်သူလဲ ” ချန်းကျူက မောက်မောက်မာမာ မေးလိုက်သည်။

ရှောင်ယွမ်အာက ဆက်သည်းမခံနိုင်တော့ပေ။ လုကျိုးက ပြန်မဖြေခင် သူမက ကြည်လင်ပြတ်သားသော အသံဖြင့် ဝင်ချေပလိုက်သည် “ ရှင့်ရှေ့မှာ ရပ်နေတာက မိစ္ဆာဝေဟင်မျှော်နန်းရဲ့ တကယ့် ဂိုဏ်းချုပ်ပဲ ”

သူမ၏ အသံက ချီစွမ်းအားတို့ဖြင့် ရောနှောထားလေသည်။

တင်းဖန်ချိုး “ … ”

တပည့်နှစ်ယောက် “ … ”

ချန်းကျူ “ … ”

တင်းဖန်ချိုးက စိတ်ထဲမှ တုန်လှုပ်မိသွားသည်။ သူက ပဟေဠိအပိုင်းအစများ အဖြေရှာတွေ့သွားသလိုမျိုး သဘောပေါက်သွားလေ၏။ သူ့မျက်နှာအထက် နေရခက်သည့် အမူအရာမျိုး ပေါ်လာသည်။

‘ ဒီမိန်းကလေးက မိစ္ဆာဝေဟင်မျှော်နန်းရဲ့ ကိုးယောက်မြောက် တပည့်နဲ့ တူတယ်လို့ တွေးမိတာ မဆန်းတော့ဘူး’

သူက ရယ်ရမည်လား ငိုရမည်လား မသိတော့ပေ။ သူက အတော်လေး နာကျင်နေမိသည်။ သူက ထိုမိန်းကလေးအား သူ့လက်အောက်ခေါ်ယူရန် အကြိမ်များစွာ ကြိုးစားခဲ့သေး၏။ သူ ခေါ်ဆောင်လာသော လူအိုကြီးက သူ အယောင်ဆောင်နေသည့် မိစ္ဆာအိုကြီး ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု မည်သူကများ တွေးမိမည်နည်း။

‘ ငါတော့ သေပြီ။ ငါတော့ သေပြီ ’

သို့သော်လည်း ချန်းကျူက ဟားတိုက်ရယ်မောလိုက်သည်။ သူက ရယ်စရာအကောင်းဆုံး ပြက်လုံးကို ကြားလိုက်ရသလိုမျိုး ဆက်တိုက် ရယ်နေသည်။

“ သခင်က ဒီကျိထျန်းတောက်က အတုလို့ ပြောထားပြီးသား ငါ သူ့ကို နေရာမှာတင် သတ်ပစ်လိုက်မယ်”

ချန်းကျူက ညာဘက်လက်ကို မြှောက်ကာ စွမ်းအင်မြားကို စုစည်းလိုက်သည်။

ဤသို့သော အခိုက်အတန့်မျိုး၌ သတိလက်လွှတ်မနေရဲပေ။

လုကျိုးက မုတ်ဆိတ်မွေးအသာသပ်ကာ “ ငါ့မေးခွန်း သုံးခုကို ဖြေပေးမယ်ဆိုရင် ဒီနေ့အဖြစ်အပျက်အတွက် မသိချင်ယောင်ဆောင်ပေးမယ် ”

ချန်းကျူက ဒေါသပေါက်ကွဲလုမတတ် ဖြစ်နေသည်။ သို့သော်လည်း လေထဲတွင် အမိန့်တစ်ခု သယ်ဆောင်လာသလိုမျိုး ခေါင်းလောင်းသံများ စတင်ပျံ့လွှင့်လာသည်။ ထိုအရာကို ကြားပြီး သူက မျက်မှောင်ကြုတ်မိသွားသည်။ ထို့နောက် သူက စိတ်မရှည်ဟန်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

“ မေးခွန်းက ဘာလဲ ”

“အရင်ဆုံး မင်းရဲ့ သခင်က ဘယ်သူလဲ။ ဒုတိယ ဒီမြစ်ထဲကနေ အလောင်းတွေဆယ်နေတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ဘာလဲ။ တတိယက ယွီလုံရွာ ဖျက်ဆီးခံရတဲ့ နောက်ကွယ်က ကြိုးကိုင်သူ ဘယ်သူလဲ … ဒီမေးခွန်း သုံးခုကို ဖြေပေးမယ်ဆိုရင် ဒီနေ့အတွက် ဘယ်သူမှ သေစရာ မလိုတော့ဘူး ”

…