ယုန် စမ်းသပ်မှု

ပိုင်ယို့ဝေ၏ အမွှေးပွယုန်လေးသည် သူ့ဘာသာသူ လှုပ်ရှားနိုင်သည်။

သူသည် ၂ မီတာ အကွာအဝေးထက် ကျော်လွန်သည်နှင့် အလိုအလျောက် ပရိုဂရမ်တစ်ခု လှုပ်ရှားသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး သူ၏ ပိုင်ရှင်ကို မဆိုင်းမတွ ရှာဖွေရန် ခရီးစတင်သည်။

ဤလုပ်ငန်းစဉ်အတွင်း အသက်ရှိသော အရာဝတ္ထုတစ်ခုခုက ပိတ်ဆို့ပါက ခုခံကာကွယ်ရန်အတွက် လျှပ်စစ်စွမ်းအင် အနည်းငယ်ကို ထုတ်လွှတ်သည်။

သို့သော် တဲ၊ ကျောက်တုံး၊ သစ်ပင်ပင်စည်၊ နံရံ အစရှိသည့် အသက်မဲ့သော အရာဝတ္ထုဖြစ်ပါက ယုန်သည် လုံးဝ တုံ့ပြန်ခြင်း မရှိပေ။

ပိုင်ယို့ဝေနှင့် ရှန်မိုတို့ အတူတကွ စမ်းသပ်မှုများစွာ ထပ်မံ ပြုလုပ်ခဲ့ကြသည်။

ဥပမာအားဖြင့် ပိုင်ယို့ဝေသည် ယုန်ကို ပထမထပ် အခန်း၏ ပြတင်းပေါက် အတွင်းဘက်တွင် ထားရှိပြီး မှန်ပြတင်းပေါက်ကို ပိတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ပြတင်းပေါက်ပြင်ပ ၂ မီတာ အကွာအဝေးသို့ နောက်ဆုတ်သည်။

ထို့အခါ ယုန်သည် မှန်ပြတင်းပေါက်ကို ဖိပြီး တွန်းနေမည်ဖြစ်ပြီး အခြားဘက်ရှိ တံခါးက ကျယ်ကျယ်ပွင့်နေလျှင်ပင် အပြင်သို့ ထွက်လာမည် မဟုတ်ပေ။

ထိုအရာသည် အမွှေးပွယုန်ကို အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ဉာဏ်ရည်ပေးထားသော်လည်း ထိုမျှလောက် ဉာဏ်ရည်မြင့်မားခြင်း မရှိကြောင်း ပြသနေသည်။

“ဝင်္ကပါရဲ့ ဒေတာ အဆင့်မြှင့်တင်မှုက ပစ္စည်းတွေအပေါ်မှာလည်း အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိတယ်ဆိုရင် တခြားပစ္စည်းတွေမှာ ဘာလို့ ပြောင်းလဲမှုတွေ မရှိတာလဲ” ရှန်မိုက စဉ်းစားသည်။ “ဝင်္ကပါ စနစ်က ‘ငါ့ရဲ့ ဆယ်ပုံတစ်ပုံ’ ကို ဂိမ်းကစားသမားအဖြစ် မှတ်ယူထားတာ ဖြစ်နိုင်မလား”

ပိုင်ယို့ဝေက ခေါင်းခါသည်။ “စနစ်က ဂိမ်းကစားသမားအဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့ရင် ကျွန်မနဲ့အတူ ဂိမ်းကို ပြီးမြောက်ခဲ့တဲ့အတွက် ကျွန်မနဲ့အတူ ပထမနေရာ ရသင့်တယ်။ ဘာလို့ ပဟေဠိအပိုင်းအစ မရရတာလဲ”

ဝင်္ကပါမှ ထွက်ခွာသည့် ပထမဆုံး ကစားသမား ငါးဦးစလုံး ပဟေဠိအပိုင်းအစ ရရှိကြသည်။

ဒါကြောင့် ဒီယူဆချက်က မမှန်ပေ။

ရှန်မိုသည် မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး ခဏမျှ စဉ်းစားသည်။ “စနစ်မှာ ကစားသမားရဲ့ ဒေတာကို အဆင့်မြှင့်တင်ဖို့ သူ့ရဲ့ စံနှုန်းတွေ ရှိမှာပဲ။ စနစ်က ဉာဏ်ရည်ရှိတဲ့ သက်ရှိပုံစံအားလုံးကို ပစ်မှတ်ထားတယ်။ ပြီးတော့ ဒီပစ္စည်းက သူ့စံနှုန်းနဲ့ ကိုက်ညီနေတယ် လို့ယူဆရမယ်။ ဒါပေမယ့် စစ်ဆေးရေးမှူးရဲ့ အခန်းကဏ္ဍကို ဂိမ်းကနေ ဖယ်ထုတ်ထားလို့ ပဟေဠိအပိုင်းအစကို မရနိုင်တာလား”

“အင်း ဖြစ်နိုင်တယ်” ပိုင်ယို့ဝေသည် အမွှေးပွယုန်၏ နားရွက်များကို ပွတ်သပ်ရင်း ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောသည်။ “ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဂိမ်းထဲမှာ စစ်ဆေးရေးမှူးရဲ့ အနေအထားက ထူးခြားတယ်။ သူ့ရဲ့ ဆယ်ပုံတစ်ပုံ အနေအထားပဲ ရှိရင်တောင် သာမန်ကစားသမားတွေနဲ့ ယှဉ်လို့မရဘူး”

သူမ ဒီလိုပြောလိုက်သည့်အခါ ဘာကို တွေးနေမှန်းမသိဘဲ ရုတ်တရက် ပြုံးလိုက်မိသည်။

“ဒီဒေတာ အဆင့်မြှင့်တင်မှုက ဘယ်အတိုင်းအတာအထိ ရောက်နိုင်လဲ မသိဘူး... ဆယ်ပုံနှစ်ပုံ၊ သုံးပုံ၊ လေးပုံ... စစ်ဆေးရေးမှူးတစ်ယောက် ဖြစ်လာတဲ့အထိ ဖြစ်မလား”

ရှန်မိုသည် ခဏမျှ စကားမပြောနိုင် ဖြစ်သွားသည်။

ပိုင်ယို့ဝေ၏အတွေးကို ဆွံ့အမိသလို စစ်ဆေးရေးမှူး၏တည်ရှိမှုကိုလည်း ဆွံ့အမိသည်။

သို့သော် အဆင့်မြှင့်တင်မှုအကြောင်းကတော့...

နောက်ထပ်ဝင်္ကပါကနေ ဘေးကင်းစွာ ထွက်နိုင်မလားဆိုတာတောင် မသိနိုင်ပေ။

ရှန်မိုသည် အချိန်အကြာကြီး တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် တည်ငြိမ်စွာ ပြောသည်။ “ဟန်ကျိုးရောက်ရင် ကြည့်ကြတာပေါ့”

ပိုင်ယို့ဝေ : “အင်း”

ခဏအကြာတွင် သူမက တီးတိုးပြောသည်။ “ရှင် ကျန်းထျန်းယန်တို့နဲ့အတူ သွားဖို့ ရွေးလိမ့်မယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ”

ရှန်မိုသည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ သူမကို ကြည့်လိုက်သည်။

သူမ၏ မျက်လုံးများက အဝေးကို ကြည့်နေသည်။

တိတ်ဆိတ်သော ညတွင် လရောင်သည် စက်မှုလုပ်ငန်းသုံး ဘိလပ်မြေလမ်းမပေါ်သို့ ထွန်းလင်းနေပြီး ဆီးနှင်းခဲနှင့် နှင်းများကဲ့သို့ ထင်‌ယောင်ထင်မှားဖြစ်စေသည်။

နှစ်ဦးသား တဲလိုက်ကာရှေ့တွင် ဘေးချင်းကပ် ထိုင်နေကြသည်။

ပိုင်ယို့ဝေက “ကျွန်မက အမေနဲ့ ဆက်ဆံရေးက သိပ်မနက်ရှိုင်းဘူး။ ဒါကြောင့် သူ့ဆီ မသွားတာက ပုံမှန်ပဲ။ ရှင်ကရော။ ရှင့်အဖေဆီ သွားဖို့ ဘယ်တုန်းကမှ မစဉ်းစားဖူးဘူးလား”

ရှန်မိုသည် ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်နေပြီး သူ့လေသံက တည်ငြိမ်နေဆဲပင်။ “ငါ့အဖေရဲ့ စရိုက်အရ သူက အဲဒီလို ယာယီ ကယ်ဆယ်ရေးအဖွဲ့မျိုးကို ယုံကြည်မှာ မဟုတ်ဘူး။ တခြားထွက်ပေါက် ရှာလိမ့်မယ်”

နှစ်စက္ကန့်ခန့် ရပ်တန့်ပြီးနောက် သူက ဆက်ပြောသည်။ “ဒါ့အပြင် တွေ့ရင်တောင် ဒီဂိမ်းတွေနဲ့ ဝင်္ကပါတွေကို နားလည်အောင် လုပ်ရဦးမယ်...”

သူက ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောနေသည်။ သူ့မျက်လုံးများက သူမ၏ အနည်းငယ် ကွေးနေသော ခြေထောက်များကို ငုံ့ကြည့်နေသည်။

ဒေတာ အဆင့်မြှင့်တင်မှုနှင့် သူမ၏ ကိုယ်ခန္ဓာအခြေအနေကို တွေးမိတော့ သူ မေးချင်မိသည်။ ထိုအချိန်တွင် တန်ရှောင်နှင့် ချန်းဝေခိုင်တို့ အဝေးမှ ပြေးလာပြီး အော်ပြောသည်။ “အစ်ကိုမို ဝေဝေ ကန်ထဲကနေ တစ်ခုခုလာနေတယ်”

အော်သံက မောဟိုက်နေပြီး ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မကြားရပေ။ ရှန်မိုသည် ရှေ့သို့ တိုးကာမေးလိုက်သည်။ “ဘာလာတာလဲ”

“သင်္ဘောလိုပဲ” တန်ရှောင်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောသည်။ “သင်္ဘောပေါ်မှာ မီးတွေ ရှိတယ်။ လျှပ်စစ်ဓာတ်အား ရှိတယ်။ ပြီးတော့ တအုန်းအုန်းအသံတွေလည်း ကြားနေရတယ်!”

…………..