အခန်း (၁၀၉-၁၁၁)

အခန်း (၁၀၉) နှမြောစရာပဲ

စီးဝူယာ့က ဖြည်းဖြည်းချင်းပြောလိုက်၏။

“မိစ္ဆာဘုရားကျောင်းက သမာသမတ်ဂိုဏ်းနဲ့ လက်တွဲလုပ်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားတာ။ ငါတော့ ဒီလိုဖြစ်ခွင့်မပေးနိုင်ဘူး။ လက်ရှိ ရန်ပုဖင်း ဘယ်လောက်အစွမ်းထက်လဲဆိုတာ ဘယ်သူမှ မသိဘူး။ သူ့ကို အခုဖိနှိပ်နိုင်တဲ့သူက များများစားစားမရှိဘူးလေ။ တာ့ရှစ်ရှိုးက အမြဲတမ်းသိုသိုသိပ်သိပ်နေ နေတာ။ သူ့တောင်ထဲကနေထွက်လာခဲ့တဲ့ အာ့ရှစ်ရှိုးရဲ့တည်နေရာကလည်း မသိရသေးဘူး။ ကျန်တဲ့ပညာရှင်တွေက သူတို့အပေါ် ငါတို့မျှော်လင့်ချက်ထားလို့မရဘူးလေ”

“အာ့ရှစ်ရှိုးက ပညာရှင်တွေကို စိန်ခေါ်ရတာကိုကြိုက်တာပဲ။ သူ့ကို ကျွန်တော်တို့ဘာကြောင့် သွားမပြောတာလဲ” ကျူးဟုန်ကုန်းက အစမ်းသဘောဖြင့်မေးလိုက်၏။

“ငါလွှတ်ခဲ့တဲ့လူတွေက သုံးရက်မပြည့်ခင်မှာပဲ ကြောက်လန့်တကြားထွက်ပြေးလာတာလေ။ အာ့ရှစ်ရှိုးက ဖန်းရှုဝမ်ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာနဲ့ပတ်သက်ပြီး ဒေါသထွက်နေမှာစိုးတယ်” စီးဝူယာ့က ခေါင်းခါပြီးနောက်ပြောလိုက်တော့သည်။

“အာ့ရှစ်ရှိုးက အမြဲတမ်းဖော်ရွေတတ်တဲ့သူ ဖြစ်ခဲ့တာ။ ဒေါသထွက်နေတယ်ဆိုရင် ထားလိုက်ပါ တော့လေ” ကျူးဟုန်ကုန်းက ပခုံးတွန့်ကာ ခေါင်းခါလိုက်တော့သည်။

စီးဝူယာ့က လက်နောက်ပစ်ထားလျက်လျှောက်နေလေ၏။ တောအုပ်ထဲရှိ တစ်နေရာသို့ လျှောက်သွားပြီး သူ၏မြင်ကွင်းက အတော်လေးအတားအဆီးမရှိဖြစ်နေပေသည်။ သူက ကျောက်စိမ်း ယဇ်ပလ္လင်ရှိရာဖက်သို့ကြည့်လိုက်၏။

“ဒီနေရာမှာ ရှစ်... ရှစ်စွင်းပေါ်လာလိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားဘူး။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ငါတို့အစီအစဉ်က ပြီးခါနီးပြီပဲ။ မင်းရဲ့လူတွေကို နောက်ဆုတ်ဖို့ ပြောလိုက်”

“ကောင်းပြီ”

“ပြီးတော့” စီးဝူယာ့က ပြုံးတာရပ်ပြီး ပြောလိုက်တော့၏။ “ရှစ်စွင်းက မင်းကို တမင်တကာ လွှတ်ပေးတာ”

“ဒါ ငါတွေးနေတာပဲ။ ငါ သေတော့မလို့” ကျူးဟုန်ကုန်းက ခေါင်းခါပြီးပြောလိုက်သည်။ ထိုမှတ်ဉာဏ်ကို သူပြန်မတွေးချင်တော့ပေ။

“ရှစ်စွင်းရဲ့ ပုံမှန်အနေအထားနဲ့ဆိုရင် သူ မင်းကို အကြောင်းပြချက်မရှိ လွှတ်ပေးမယ်လို့ ငါမထင်ဘူး။ သူ့ကို တစ်ယောက်ယောက်က ကူညီပေးနေတယ်လို့ ငါ သံသယဖြစ်မိတယ်”

စီးဝူယာ့က မိစ္ဆာဝေဟင်မျှော်နန်းသည် အဖွဲ့ဝင်အသစ်များစွာ စုဆောင်းထားသည်ကို တွေးမိလိုက်၏။ ထိုလူများထဲတွင် ဉာဏ်ကောင်းတဲ့သူအချို့ရှိတာဖြစ်နိုင်၏။

“အဲဒီမှာ တစ်ခြားသူတွေမရှိဘူး။ ဒါပေမဲ့ ရှောင်ရှစ်မေ့ရှိနေတာ သူက အရင်ကလို ကြမ်းတမ်းနေသေးတုန်းပဲ။ သူကခုန်ဆင်းလာပြီးငါ့ကို ရိုက်တော့မှာ” ကျူးဟုန်ကုန်းက ခါးသက်စွာ ပြောလိုက်၏။

စီးဝူယာ့က သူ့ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး ကျူးဟုန်ကုန်းကို လျစ်လျူရှုထားလိုက်သည်။ ငါတော့ ဒီငတုံးနဲ့ ဆက်သွယ်လို့မရဘူးပဲ။ ထိုသို့ပြောပြီးနောက်သူက ပြောလိုက်သည်။ “သွားကြမယ်”

သူကလက်ကို အနည်းငယ်ကြွလျက် ရွှေရောင်အလင်းတန်းတို့ဖြင့် ဒေါင်းတောင်မွှေးက တောက်ပလာပြီး အဆုံးတွင်မူ ခရမ်းရောင် ရောင်ခြည်တန်းတို့က ပေါ်လာတော့၏။ ယင်းက ရွှေစစ်စစ်မှ သွန်းလုပ်ထားသည့် စလင်ဒါတစ်ခုနှင့်တူနေပေတော့သည်။

စီးဝူယာ့က လှိုင်းသဲ့သဲ့ပေးလိုက်၏။

ဝှစ်

စလင်ဒါထဲရှိလက်နက်ပုန်းများက သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်ထဲသို့ရောက်သွားသည်။ လက်နက်ပုန်းက အင်မတန်တောက်ပနေ၏။ ၎င်းတို့က ဒေါင်းသည် သူ၏အမြီးကို ဖြည်လိုက်သည့်အချိန်တွင် မှင်သက်မိနေသည့်ပမာဖြစ်နေစေတော့သည်။

ဘန်း ဘန်း ဘန်း

လက်နက်ပုန်းများသည် သစ်ပင်ကြီးများဆီသို့ သံများသဖွယ်စိုက်ဝင်သွားသည်။

စီးဝူယာ့နှင့်ကျူးဟုန်ကုန်းက လှည့်တောင်မကြည့်ခဲ့ချေ။ မြန်ဆန်သည့်လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် သူတို့က တောအုပ်ထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွား၏။

တလက်လက်တောက်ပနေသော လက်နက်ပုန်းများသည် ကနဦးချီဖြင့် သိပ်သည်းထားသော ရွှေရောင်စွမ်းအင်စည်းများဖြစ်ပေ၏။ သူတို့က ရွှေရောင်ငှက်မွှေးများကဲ့သို့ လှပပေသည်။ သို့သော် ကြည့်နေသူက ထိတ်လန့်ဖွယ်အလှတရားကြောင့် မှင်သက်နေစဉ် အသက်နှုတ်ခံရပြီးသား ဖြစ်နေမှာပင်။

ခွပ်

သစ်ပင်ကြီးလဲပြိုသွားသည်နှင့် ချောင်းကြည့်နေသော ကျင့်ကြံသူ၏မျက်လုံးများက ကြောက်လန့်မှုကြောင့် ပြူးကျယ်သွားပြီး သူ့ရင်ဘတ်ထဲရှိ လက်နက်ပုန်းကို စိုက်ကြည့်နေမိသည်။

ဒေါင်းသည် အတောင်ဖြန့်လိုက်သည့်အချိန်တွင် ကျင့်ကြံသူက နောက်ဆုံးသက်ထွက် ချက်ချင်း ဆုံးရှုံးသွားပြီး မြေကြီးပေါ်သို့ လဲကျသွားတော့၏။

ထိုစဉ် လုကျိုးက ပိအန်းကို စီးနင်းလျက် ကျောက်စိမ်းယဇ်ပလ္လင်ထိပ်သို့သွားလိုက်သည်။ သူက ငုံ့ကြည့်လိုက်သည့်အချိန်၌ ကျောက်စိမ်းယဇ်ပလ္လင်၏ ခမ်းနားသောရင်ပြင်၌ စုဝေးနေကြသော လူများစွာကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ကျောက်စိမ်းယဇ်ပလ္လင်က သမာသမတ်ဂိုဏ်း၏ နယ်မြေဖြစ်၏။ သို့သော် ယင်းက သမာသမတ်ဂိုဏ်း၏ အဖွဲ့ဝင်များ ဓားရေးလေ့ကျင့်ပြီး ကျင့်ကြံသည့်နေရာသာဖြစ်သည်။

“ရှစ်စွင်း ဟိုမှာ” ပိအန်းက လုကျိုး၏ အမိန့်အတိုင်းဆင်းသက်လိုက်၏။ ကျောက်စိမ်းယဇ်ပလ္လင်ရှိ ကျင့်ကြံသူများသည် ပိအန်းကို မြင်သည့်အခါတွင် သူတို့မျက်နှာထက်တွင် ထိတ်လန့်သည့် အမူအရာများပေါ်လာကြသည်။

“သူက ဘယ်သူလဲ။ အားလုံးပဲ ဂရုစိုက်ကြ”

“အတင့်ရဲလိုက်တာ။ ကျောက်စိမ်းယဇ်ပလ္လင်ထဲကို တရကြမ်း ဝင်လာတယ်ပေါ့”

ဝတ်ရုံပြာဖြင့်လူတစ်ဒါဇင်ခန့်က သေသပ်စွာရပ်လျက် သူတို့၏ဓားများကိုဆွဲထုတ်လျက် ထိုအသစ်ရောက်လာသူကို ကြိုဆိုလိုက်ကြသည်။

ကောင်းကင်ထဲတွင်ရှိသော ဝတ်ရုံနက်ဖြင့်ကျင့်ကြံသူအချို့ကမူ ဇဝေဇဝါဖြစ်နေကြ၏။

လုကျိုး ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောလိုက်သည်။ “ဟွားဝူတောက် ဘယ်မှာလဲ”

“ဟွားဝူတောက်လား”

ကျောက်စိမ်းယဇ်ပလ္လင်တွင် ကျင့်ကြံသူများက အကြည့်ချင်းဖလှယ်လိုက်ကြသည်။

“ကျောက်စိမ်းယဇ်ပလ္လင်က သမာသမတ်ဂိုဏ်းအတွက် ကျင့်ကြံခြင်းအထွတ်အမြတ်မြေပဲ။ မိတ်ဆွေကြီး မဖိတ်ခေါ်ဘဲ မင်းဒီနေရာကိုလာတာ မသင့်တော်ဘူးလို့မထင်ဘူးလား”

ရှောင်ယွမ်အာက ရယ်ချင်စိတ်ကို မထိန်းနိုင်တော့ပေ။ လုကျိုးက သူမကို အေးတိအေးစက် ကြည့်လိုက် ရာ သူမက မြန်မြန်ဆန်ဆန် အရီရပ်ပြီးနောက် လေးနက်တည်ကြည်သည့် ပုံစံပြောင်းသွားတော့၏။ သူမက ကျင့်ကြံသူများကို လက်ညှိုးထိုးလိုက်ပြပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။

“ငါတို့ စိတ်ရှိသလို လာမှာပဲ။ ဘာကြောင့်ဖိတ်ကြားတာကို စောင့်ရမှာလဲ။ ရယ်စရာကောင်းလိုက်တာကွာ”

လုကျိူးသည် ချက်ချင်း မဆင်းသက်သွားပေ။ ယင်းက သမာသမတ်ဂိုဏ်း၏ နယ်မြေဖြစ်သည်။ သူက လူဆိုးကြီးမှန်းသူတို့သိသွားခဲ့လျှင် အရပ်မျက်နှာအနှံ့ကနေ အန္တရာယ်သည်သူ့ဆီ ကျရောက် လာနိုင်ပေ၏။

ငါ ဖြစ်နိုင်ရင် အသုံးပစ္စည်းကတ်တစ်ချို့ကို သုံးချင်တယ်။ ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းကြောင်းက ရှည်လျားတာ၊ ကတ်တွေကို မကြာခဏသုံးတာက ငါတတ်နိုင်တဲ့နှုန်းကို ကျော်လွန်စေမယ်ဆိုရင် ငါ့ရဲ့ကျင့်ကြံဆင့်က တန့်နေပြီး ငါက သေမှာပဲ။

ထိုစဉ် သွမ့်ရှင်းကပေါ်လာတော့၏။ သူက ကျောက်စိမ်းယဇ်ပလ္လင်ပေါ်သက်ဆင်းကာ အားလုံးကို မျက်နှာမူလျက် လက်သီးဆုပ်လိုက်သည်။ သူက ပြောလိုက်တော့၏။ “ဒါက ကျူပ်အရင်က ပြောခဲ့ဖူးတဲ့ ဝါရင့်ဗုဒ္ဓကိုယ်တော်ကြီးပါ။ ယူနန်ရဲ့အထွတ်အမြတ်ယဇ်ပလ္လင်မှာ သူကအဲ့ဒီဂတုံးခုံရွှမ်း ကို သတ်ခဲ့တဲ့ဝါရင့်ကိုယ်တော်ပဲ။ တစ်ချက်တည်းနဲ့သတ်တာလေ”

သူ၏စကားများကို တဝက်နှင့်အမြန်ပြောင်းပြောလိုက်၏။ ကိုယ်တော်များကို မြည်းဂတုံးများဟူ၍ ရည်ညွှန်းပြောဆိုနေကြဖြစ်သည်။ ဝါရင့်ကိုယ်တော်ရှေ့၌ ထိုအသုံးအနှုန်းက သင့်တော်မှာမဟုတ် ပေ။

“ဝါရင့်ကိုယ်တော်လား”

လူတိုင်းကထိတ်လန့်သွားကြသည်။

သမာသမတ်ဂိုဏ်းမှလူများကလည်း မသက်မသာဖြစ်သွား၏။

တစ်ဖက်တွင်မူ မိစ္ဆာဘုရားကျောင်း၏ တပည့်များက လက်သီးကိုဆုပ်လျက် နှုတ်ဆက်လိုက် တော့သည်။

“ဝါရင့်ကိုယ်တော်ကို နှုတ်ဆက်ပါတယ်”

လုကျိုးသည် ပိအန်းကို ကျောက်စိမ်းယဇ်ပလ္လင်ပေါ်သက်ဆင်းရန် အမိန့်ပေးလိုက်၏။ ဆင်းသက်ပြီးနောက် ယင်းက မထွက်သွားပေ။ ဘေး၌ နာနာခံခံထိုင်နေပြီးနောက် သူ၏အစွယ်များကို ထုတ်ပြလိုက်သေးသည်။

ထိုအချင်းအရာကို မြင်သောအခါ သမာသမတ်ဂိုဏ်း၏ တပည့်များက တံတွေးမြိုချလိုက်မိ၏။ သူတို့က ကြောက်လန့်သင့်သည်လား သို့မဟုတ် အားကျသင့်သည်လား မသိတော့ပေ။

ထိုစဉ် ကျန်းချူက လျှောက်လာပြီးပြောသည်။

“ကျုပ်နာမည်က ကျန်းချူ။ သမာသမတ်ဂိုဏ်းရဲ့ ပဉ္စမအကြီးအကဲ။ နှုတ်ဆက်ပါတယ် ဆရာကြီး”

ကျန်းကျူက ဥပမာအနေဖြင့် ကျန်သည့်တပည့်များကလည်းလက်သီးဆုပ်လျက် လုကျိုးကို လိုက်နှုတ်ဆက်ကြသည်။

လုကျိုးက မုတ်ဆိတ်သာသပ်လျက်ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။ သူက သာမန်လေသံဖြင့် ပြောလိုက်၏။

“ကျန်းယွမ်ရှန်း ဘယ်မှာလဲ”

သမာသမတ်ဂိုဏ်း၏ ပဉ္စမအကြီးအကဲကျန်းချူက အရိုအသေပေးပြီးပြောလိုက်သည်။

“ကျုပ်တို့ တွေက ဒီနေ့ ကျောက်စိမ်းယဇ်ပလ္လင်မှာ အရေးကြီးတဲ့ ဧည့်သည်တွေ လက်ခံထားရပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ မိစ္ဆာဝေဟင်မျှော်နန်းရဲ့ မကောင်းဆိုးဝါးဘုရင်က ပြဿနာလာရှာတာပါ။ ဒါကြောင့် ကျန်းယွမ်ရှန်းက ကျန်တဲ့ဧည့်သည်တွေနဲ့အတူ အရင်ထွက်သွားပါပြီ။ ဆရာကြီးဆန္ဒရှိရင် ကျောက်စိမ်းယဇ်ပလ္လင်ထဲမှာ နေပြီး ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်ပြန်လာတာကို စောင့်လို့ရပါတယ်”

သွမ့်ရှင်းက ပြောလိုက်၏။ “အဲ့ဒီလူဆိုးကောင်ကြောင့် နှမြောစရာပဲကွာ။ ဆရာကြီးသာ အစောတုန်းက မကောင်းဆိုးဝါးဘုရင်ကို ဖမ်းခဲ့မယ်ဆိုရင် ဒီနေ့ကိစ္စတွေက ဖြေရှင်းပြီးသွားဖြစ်သွားမှာ။ နှမြောစရာပဲ”

လုကျိုးသည်လည်း နှမြောစရာကောင်းနေသည်ဟု ခံစားမိနေသည်။ လောင်ပါ့နှင့် လောင်ချီတို့သာ သူ၏အစီအစဉ်ကို မဖျက်ဆီးခဲ့လျှင် သူက ကျန်းယွမ်ရှန်းနဲ့ ဟွားဝူတောက်ကို တွေ့ဆုံနိုင်မှာပဲဖြစ်၏။ သူ၏ ချုပ်နှောင်ခြင်းလှောင်ချိုင့်ကတ်သည် ပစ်မှတ်ကိုလွဲချော်ခဲ့သည့်အတွက် နောင်တရနေသည်။ သို့သော် ကျောက်စိမ်းယဇ်ပလ္လင်က သမာသမတ်ဂိုဏ်း၏ နယ်မြေဖြစ်သည်။ ကျောက်စိမ်း ယဇ်ပလ္လင်နားတဝိုက်တွင် မဟာအစီအရင်တစ်ခုလည်းရှိနေ၏။ လုကျိုးက ကျန်းယွမ်ရှန်းကို ဆန့်ကျင်ချင်ခဲ့မယ်ဆိုလျှင် ကတ်များကို ဝယ်ယူရမှာပဲဖြစ်သည်။ လူတစ်ဦးတည်းအပေါ်၌ ထိုမျှများပြားသည့်ကတ်များကို ဖြုန်းတီးရန် မထိုက်တန်ဟု သူခံစားမိနေသည်။

အခုတော့ လုံလုံခြုံခြုံကစားကြတာပေါ့။ ငါက လွန်သွားရင် ငါ့ရဲ့အသက်ဆုံးရှုံးသွားနိုင်တယ်။ အဲ့ဒီအချိန်ရောက်ရင် ယွီလုံရွာ အဖြစ်အပျက်နောက်ကွယ်က အမှန်တရားကို စစ်ဆေးဖို့အကြောင်း မေ့ရုံပဲတတ်နိုင်မှာ။

လုကျိုးသည် ထိုလူများနှင့်စကားပြောရန် အချိန်မရှိပေ။ သူက ကျောက်စိမ်းယဇ်ပလ္လင်တွင်ရှိသော တပည့်များကို တချက်ကြည့်လိုက်၏။ လူအချို့က ခန္ဓာတည်ဖွဲ့ခြင်းအဆင့်တွင်ရှိနေကြပြီး အချို့ကမူ စိတ်နက်နဲမှုဉာဏ်အလင်းပွင့်မှုအဆင့်သို့ ဝင်ရောက်လာကြတာပဲဖြစ်သည်။ သူတို့ထဲတွင် အနည်းစုက အာရုံခံသိပ်သည်းခြင်းနယ်ပယ်၊ ဗြဟ္မာ့ပင်လယ်နယ်ပယ်တို့ရှိကြပြီး ခေါင်းဆောင်များက နတ်ဒေဝါဦးတည်နယ်ပယ်များဖြစ်ကြသည်။

ဒီလူတွေကို ဆန့်ကျင်ဖို့အတွက် ငါ့ရဲ့အသုံးပစ္စည်းကတ်တွေကို သုံးတာက ဖြုန်းတီးရာရောက်မှာပဲ။

လုကျိုးက မုတ်ဆိတ်သပ်လျက်မေးလိုက်တော့သည်။

“ဟွားဝူတောက်က ယွင်ဂိုဏ်းကို ပြန်လာမှာလား”

“အကြီးအကဲဟွားက ဒီနှစ်တွေအတွင်း ယွင်ဂိုဏ်းမှာ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေခဲ့တာပါ။ နောက်ဆုံးတော့ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံရာကနေထွက်လာပါပြီ။ မကြာခင်မှာ ယွင်ဂိုဏ်းကို ပြန်လာလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော်မထင်ဘူး” လူအုပ်ထဲမှ တစ်စုံတစ်ယောက်က ပြောလိုက်သည်။

သွမ့်ရှင်းက လက်သီးဆုပ်လျက်ပြောလိုက်၏။

“ဟွားဝူတောက်က လွန်ခဲ့တဲ့အနှစ်နှစ်ဆယ်တုန်းက မိစ္ဆာဝေဟင်မျှော်နန်းရဲ့ ကျိထျန်းတောက်ကို ရှုံးနိမ့်ခဲ့တယ်။ ဒါက သူ့ရင်ထဲမှာ အဖုအထစ်တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့တာပဲ။ သူ့ရင်ထဲက အဖုအထစ်ကို မဖြေရှင်းခဲ့ရင် တိုးတက်ဖို့ခက်ခဲမှာစိုးရတယ်။ ဒီပြဿနာကို ဖြေရှင်းဖို့အတွက် မိစ္ဆာဝေဟင်မျှော်နန်းကို သူသွားမယ်ဆိုရင် ကျူပ်အံ့ဩမိမှာမဟုတ်ဘူး”

လူတိုင်းက ထိတ်လန့်သွားခဲ့တယ်။ ထိုအကြောင်းကို သိသည့်တပည့်အချို့က သူတို့ကြားထဲတွင် စတင်ဆွေးနွေးနေကြပြီဖြစ်သည်။

“အကြီးအကဲဟွားရဲ့ကျင့်ကြံဆင့်က နှစ်နှစ်ဆယ် ကျော်ပြီးတဲ့နောက် တိုးတက်တယ်ဆိုရုံပဲ ရှိတာ၊ သူက ပြဿနာရှာနေတာပဲ”

“သူ့စိတ်နဲ့သူပေါ့။ နှစ်နှစ်ဆယ်ရှိသွားပြီ။ အကြီးအကဲဟွားဆီမှာ လှည့်ကွက်တစ်ချို့ ရှိကောင်းရှိမှာပေါ့”

“ရလဒ်ကတော့ ရက်စက်လိမ့်မယ်။ လတ်တလောမှာ အံ့ဖွယ်မြို့တော်က မဟူရာသူရဲကောင်းရဲ့ လျှို့ဝှက်တပ်ဖွဲ့က မိစ္ဆာဝေဟင်မျှော်နန်းကို သွားခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ သူတို့ ပြန်မလာခဲ့ဘူး။ မိစ္ဆာကြီးရဲ့ ပုံစံအရ ဘာမှကောင်းတာမဖြစ်နိုင်ဘူး”

“မဟူရာစစ်သည်တော်လေးယောက်လား။ အကြီးအကဲပြောတာက လွန်ခဲ့တဲ့အနှစ်သုံးရာတုန်းက ပေနက်လွှာရဲ့ ထိပ်တန်းမှာစာရင်းဝင်ခဲ့တဲ့ ခေါင်းဆောင်ဖန်းရှုဝမ်လား” သူတို့ဆွေးနွေးလေလေ မသေချာမရေရာမှုကို ခံစားရလေဖြစ်သည်။

ပေနက်လွှာ၏ ထိပ်တွင်ငရှိခဲ့ဖူးသော လူတစ်ဦး၏ ကံကြမ္မာသည် မိစ္ဆာဝေဟင်မျှော်နန်းသို့ သွားရောက်လည်ပတ်ပြီးနောက် အခြေအနေမသိရဖြစ်နေလျှင် လွန်ခဲ့သည့်အနှစ်နှစ်ဆယ်ကကဲ့သို့ကျင့်ကြံဆင့်နှင့်တူနေသည့် ဟွားဝူတောက်က အခွင့်အရေးမည်ကဲ့သို့ ရနိုင်မည်နည်း။

“တိတ်ကြစမ်း” ပဉ္စမအကြီးအကဲက ဟောက်လိုက်၏။ မင်းတို့ကိုကြည့် အရည်အချင်းမရှိတဲ့ အရူးတွေ။ ဆွေးနွေးဖို့စကားတချို့ပဲသုံးနိုင်တယ်။ အခုချိန်မှာ မင်းတို့ရှေ့မှာ လူဆိုးကြီးသာ ရပ်နေမယ်ဆိုရင် မင်းတို့သေးထွက်ကျမှာမဟုတ်ဘူးလား”

…

အခန်း (၁၁၀) ရန်သူဟောင်း

ရှောင်ယွမ်အာက မရယ်ပေ။ သူမ၏ မျက်ကြောတို့က ဤအခြေအနေမျိုး၌ ဘာတုံ့ပြန်မှုမှ မရှိလာချေ။ သူမက လုကျိုးဆီ လျှောက်လာကာ ညင်ညင်သာသာ မေးလိုက်သည်။

“ ရှစ်စွင်း .. သူတို့က ရှစ်စွင်းကို တော်တော်ကြောက်နေကြတာပဲ ”

လုကျိုးက မုတ်ဆိတ်အသာသပ်လိုက်ပြီးနောက် ထျန်းကျန့်မြစ်ရှိရာဆီ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ သူ့တွက်ချက်မှုအရ မင်ရှစ်ရင်နှင့် တွမ့်မူရှန်းတို့က ယခု ရောက်လာလောက်လေပြီ။ ဟွားဝူတောက်အတွက်မူ သူ ကြားထားသလောက် မကြာခင် ရောက်လာလောက်၏။ အကယ်၍ ဤသို့သာ ဖြစ်လာခဲ့လျှင် အခြေအနေကောင်းကို စောင့်ဆိုင်းရမည်။ ဟွားဝူတောက်ကို နေရာအနှံ့ လိုက်ရှာနေရန် မလိုတော့ပေ။ အကယ်၍ ဟွားဝူတောက်သာ ယွီလုံရွာအဖြစ်အပျက်နောက်ကွယ်မှ ကြိုးကိုင်သူကို ကောင်းကောင်းသိနေခဲ့လျှင် ပိုကောင်းပေမည်။ ထိုစဉ် သူ့အတွက် သတင်းရနိုင်မည့်လူမှာ ဟွားဝူတောက်သာ ဖြစ်၏။

နန်းတော်မှ စုန်းအတတ် ပညာရှင်က အင်မတန် ဉာဏ်များပေသည်။ သူက ထျန်းကျန့်မြစ်ဝန်းကျင် မဟာစုန်းအတတ် အစီအရင်ကို ခင်းကျင်းထားရုံသာမက လေထဲမှ အနီရောင်ရထားလုံးပျံမှတဆင့် အခြေအနေများကို စောင့်ကြည့်ကာ အမိန့်ပေးနိုင်လေသည်။ သူက စုန်းအတတ် ကျွမ်းကျင်လှကြောင်း သိသာလှသည်။ ထို့အပြင် သူက နတ်လေးသျှင် တစ်ယောက်ဖြစ်သည့် ချန်းကျူကို အမိန့်ပေးလောက်အောင်အထိ အားကောင်းနေသည်။ သူက အဆင့်တန်းမြင့်မားပြီး လွှမ်းမိုးမှု ကြီးကြီးမားမား ရှိပေလိမ့်မည်။

ထျန်းကျန့်မြစ် တိုက်ပွဲအပြီးတွင် ထိုပညာရှင်က အင်မတန် သတိထားကာ ဉာဏ်များလာခဲ့သည်။ ကျန်းအိုက်ကျန့်က နန်းတော်အတွင်း အဆက်အသွယ်များ ရှိသော်လည်း သူပင် ထိုလူအနား မချည်းကပ်နိုင်ပေ။ လုကျိုးလို အပြင်လူတစ်ယောက်ကို ထည့်ပြောနေစရာ မလိုတော့ပေ။

“ ဟွားဝူတောက် ” လုကျိုးက သူ့ဘာသာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

“ ကျုပ်တို့ဂိုဏ်းချုပ်က အခု အတွေးနစ်နေပုံပဲ … ဆရာကြီးကို စောင့်ဆိုင်းမိစေတဲ့အတွက် ကျုပ် ခေါင်းဖြတ်ခံသင့်ပါတယ် ” ငါးယောက်မြောက် အကြီးအကဲ ကျန်းချူက ဦးညွတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

လုကျိုးက သူ့အား လျစ်လျူရှုမထားခင် မထူးမခြားနားသာ ကြည့်လိုက်သည်။

‘ သူက နတ်ဒေဝါဦးတည်နယ်ပယ်အဆင့် ဆိုပေမဲ့ အကြီးအကဲတောင် ဖြစ်နေပြီပဲ … ကြည့်ရတာ သမာသမတ်ဂိုဏ်းက အရင်ကလို မဟုတ်တော့ဘူးပဲ ’

သွမ့်ရှင်းက ထွက်လာကာ “ အားလုံး ကျောက်စိမ်းစင်မြင့်အောက်က တိုက်ပွဲ အခုအပြီးသတ်သွားပါပြီ။ ကျုပ်တို့အစီအစဉ်က နှောင့်ယှက်ခံလိုက်ရပေမဲ့ နောင်တစ်ချိန် ဆက်ဆွေးနွေးကြရအောင်လား ”

“ ကောင်းလိုက်တဲ့ အဆိုပြုချက် ” ကျန်းချူက ခေါင်းညိတ်ကာ ထောက်ခံသည်။

“ ကောင်းပြီလေ .. အဲဆို ကျုပ် သွားလိုက်ပါဦးမယ် ” သွမ့်ရှင်းက စင်မြင့်ပေါ်ရှိ အခြားတပည့်အားလုံးကို လျစ်လျူရှုထားလိုက်ပြီး ကျန်းချူကိုသာ လက်နှစ်ဖက်ယှက်ရုံ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

လုကျိုးက ထိုအမျိုးသားအား နောက်ထပ် ကြည့်လိုက်သည်။

‘ ထူးဆန်းတယ် … သူက ဘာမှထူးခြားတာ မရှိဘူး ’

သွမ့်ရှင်းက လှည့်လာကာ လုကျိုးဆီ လျှောက်လှမ်းလာသည်။ သူက လေးလေးစားစား ပြောလိုက်သည် “ဆရာကြီး … ကျုပ် လုပ်စရာလေးရှိလို့ ခွင့်ပြုပါဦး”

“ ခဏ ” လုကျိုးက အေးအေးဆေးဆေး ပြောလိုက်သည်။

“ ဆရာကြီးက တစ်ခုခု ညွှန်ကြားချင်တာများ ရှိလို့လား ” သွမ့်ရှင်းက လုကျိုးအား အနည်းငယ်ပင် မချေမငံ မပြုမူရဲသောကြောင့် ချက်ချင်း ရပ်လိုက်သည်။

“ ရန်ပုဖင်းအတွက် အကြံပေးစရာရှိလို့ ”

“ ဆရာကြီးရဲ့ စကားတွေကို ကျောင်းထိုင်ဆရာဆီ အတိအကျ ပြန်ပြောပေးပါ့မယ်” သွမ့်ရှင်းက ရိုရိုကျိုးကျိုး နားထောင်နေပုံပေါ်သည်။

လုကျိုးက မုတ်ဆိတ်အသာသပ်ကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး “ မိစ္ဆာဘုရားကျောင်းကို ကာကွယ်ပြီး ကိုယ့်အလုပ်ကိုလုပ်။ မဟုတ်ရင် ကိုယ့်ကပ်ဘေး ကိုယ့်ဘာသာ သယ်ဆောင်လာလိမ့်မယ် ”

သွမ့်ရှင်းက ထိုစကားများကြောင့် အံ့ဩမိသွားသည်။ သူက ဆရာကြီး၏ ဆိုလိုရင်းကို နားမလည်သော်လည်း မေးခွန်းမထုတ်ရဲပေ။ သူက ဦးညွတ်ကာ “ ဆရာကြီးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ နှုတ်ဆက်ခဲ့ပါတယ် ”

သူက လက်ဝှေ့လိုက်သည့်အခါ မိစ္ဆာဘုရားကျောင်း တပည့်များက တစီတတန်းတည်း စင်မြင့်မှ ထွက်ခွာသွားကြသည်။

လုကျိုးက အချိန်ကို တဖန်ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။ သူက ထွက်သွားဖို့ အချိန်ကျရောက်လာကြောင်း ခံစားမိလိုက်၏။ မင်ရှစ်ရင်နှင့် တွမ့်မူရှန်းတို့၏ အမြန်နှုန်းဖြင့် သူတို့က နောက်ထပ်လူကို သယ်ဆောင်လာရသည့်အတွက်ဖြင့် နောက်ကျနေမည့်လူများ မဟုတ်ပေ။ ထို့အပြင် နှစ်ယောက်လုံးက နတ်ဝိညာဉ် ဝဋ်ကြွေးချေ နယ်ပယ်အဆင့် ရောက်ခါစ ဖြစ်သောကြောင့် သူတို့အမြန်နှုန်းက ပို၍ တိုးတက်လာသင့်ပေသည်။

လုကျိုးက ထွက်သွားတော့မည့်ဆဲဆဲတွင် စင်မြင့်နောက်မှ အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည် “ဒီနေရာကို ဘယ်ဆရာကြီးကများ ရောက်လာတာလဲ။ ကျုပ်လည်း တစ်ချက်ကြည့်ပါရစေဦး ”

စင်မြင့်အထက်ရှိ တပည့်များက နောက်ဆုတ်ကာ လမ်းရှင်းပေးလိုက်ကြသည်။

“ ကျန့်ချိုးချီလား ” ကျန်းချူက ပြောလိုက်သူကို မြင်လိုက်ရသည်။ ထိုလူမှာ သမာသမတ်ဂိုဏ်း၏ ကျန့်ချိုးချီမှလွဲ၍ တခြားသူ မဟုတ်ပေ။

လုကျိုးက ထိုလူကို ဝါးတားတားသာ မှတ်မိလေသည်။ သူက မင်ရှစ်ရင်ကို အနိုင်ယူခဲ့ရ၏။ မင်ရှစ်ရင် တစ်ယောက် ထိုအခါက ဒဏ်ရာဆိုးဆိုးရွားရွား ရခဲ့သည်။ မင်ရှစ်ရင်သည် ထိုအကြောင်းအရင်းကြောင့် စိတ်ဓာတ်ကျသွားခဲ့ဖူးသည်။ သူက တောင်တွင် အောင်းကာ အပြင်းအထန် ကျင့်ကြံခဲ့သည်။ ယခုနှစ်တချို့ ကုန်လွန်သွားကာ ကျန့်ချိုးချီ၏ အင်အားနှင့် ကျင့်ကြံဆင့်တို့လည်း သိသိသာသာ တိုးတက်လာခဲ့သည်။

ကျန့်ချိုးချီက ယဉ်ကျေးသည်။ သူက ပိအန်းသည် လုကျိုးအနား ထိုင်နေသည်ကို မြင်လိုက်သည့်အခါ အနည်းငယ် အံ့ဩသွားလေ၏။ သူက မြန်မြန်ဆန်ဆန် အသိပြန်ကပ်လာကာ “ ဆရာကြီးကို ဂါရဝပြုပါတယ် ”

လုကျိုးက သူ့အား လျစ်လျူရှုထားကာ ရှောင်ယွမ်အာအား ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

“ သွားကြစို့ ”

“ အမ် ”

“ ဆရာကြီး ” ကျန့်ချိုးချီက လုကျိုး၏ အေးစက်စက် တုံ့ပြန်မှုကြောင့် တွေဝေသွားလေသည်။

စင်မြင့်အထက်ရှိ တပည့်များကလည်း တအံ့တဩ ရေရွတ်လိုက်ကြ၏။

“ တစ်ယောက်ယောက် လာနေပြီ ”

ကျန့်ချိုးချီအပါအဝင် အားလုံးက မော့ကြည့်လိုက်ကြသည်။

“ အမ် ”

ကျန့်ချိုးချီက လုကျိုးအား မမှတ်မိသည်မှာ နားလည်နိုင်လေသည်။ လုကျိုး၏ သွင်ပြင်တို့က သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည် မဟုတ်ပါလော။ သို့သော်လည်း သူက မိစ္ဆာဝေဟင်မျှော်နန်း၏ လေးယောက်မြောက် တပည့် မင်ရှစ်ရင်အား မေ့စရာအကြောင်း မရှိပေ။ လတ်တလောအတွင်း ကျန့်ချိုးချီ၏ ဂုဏ်သတင်း မြင့်တက်လာစေသည့် အဓိကအချက်မှာ မိစ္ဆာဝေဟင်မျှော်နန်း၏ လေးယောက်မြောက် တပည့် မင်ရှစ်ရင်ကို အနိုင်ပိုင်းနိုင်လိုက်သောကြောင့် ဖြစ်၏။ သူက မင်ရှစ်ရင် သူ့ဆီ ပျံသန်းလာသည်ကို မြင်သည့်အခါ အတော်လေး စိတ်လှုပ်ရှားလာသည်။

“ မင်ရှစ်ရင်လား … သူက ဒီကိုလာနေတာလား ”

“ အဲဒါ မင်ရှစ်ရင်လား ”

“ မိစ္ဆာဝေဟင်မျှော်နန်းရဲ့ လေးယောက်မြောက် မိစ္ဆာ မင်ရှစ်ရင်ပဲ ”

ကျောက်စိမ်းစင်မြင့်အထက်ရှိ တပည့်များက တုန်လှုပ်သွားကြသည်။ သူတို့ကျင့်ကြံဆင့်မှာ နိမ့်ကျနေသောကြောင့် မင်ရှစ်ရင်ဆီ လက်လွတ်စပယ် မသွားရဲကြပေ။ ထို့အပြင် ဂိုဏ်းချုပ်နှင့် အခြားအကြီးအကဲများလည်း ရှိမနေပေ။ သူတို့တွင် မင်ရှစ်ရင် မယှဉ်နိုင်သည့် ကျန့်ချိုးချီ ရှိနေ၍ ကံကောင်းသွားလေသည်။ ကျန့်ချိုးချီက မင်ရှစ်ရင်ကို အနိုင်ယူထားဖူးသူ မဟုတ်ပါလော။ ဤသည်မှာ ကောင်းကင်ဘုံမှ ချပေးလိုက်သည့် ရွှေရောင်အခွင့်အရေးကြီးတစ်ခုသဖွယ် ဖြစ်နေသည်။

လုကျိုးက မင်ရှစ်ရင်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ သူ့အမူအရာတို့က မပြောင်းမလဲရှိနေဆဲ ဖြစ်၏။ သို့သော်လည်း သူက တွေးမိသွားသည်။

‘တွမ့်မူရှန်းရော ပါရမှာလေ။ အခု သူက ဘယ်မှာလဲ ’

ထိုစဉ် ကျန့်ချိုးချီက လေထဲ တက်သွားကာ ရယ်လိုက်ပြီး “ ကောင်းကင်ဘုံက ငါ့ဘက်မှာ ရှိနေတာပဲ။ မင်းကို ရှင်ရက် ဖမ်းပြမယ်။ ဒီနေ့ပြီးသွားရင် ဘယ်သူက သမာသမတ်ဂိုဏ်းကို နှိမ့်ချကြည့်ရဲမလဲ ကြည့်ရသေးတာပေါ့ ”

“အကြီးအကဲကျန့် ရှိနေမှတော့ မိစ္ဆာကောင်ကို ဖမ်းဖို့ ဘာပြဿနာမှ မရှိလောက်ပါဘူး ”

“ အကြီးအကဲကို အားပေးနေမယ် ”

ကျန့်ချိုးချီက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူ့အနောက်ရှိ လုကျိုးအား လှည့်ပြောလိုက်သေး၏။

“ဆရာကြီး သူတို့ကို ကြည့်ရှုပေးပါဦး ”

လုကျိုးက လက်အသာဝေ့ကာ ဘာမှမပြောပေ။

စင်မြင့်အထက်ရှိ တပည့်များစွာကလည်း လေထဲ ရောက်လာကြသည်။ အားနည်းသော ကျင့်ကြံဆင့်နှင့် ကျင့်ကြံသူများသာ စင်မြင့်ပေါ်မှာ နေခဲ့ကြသည်။

ကျန့်ချိုးချီ၏ မျက်ဝန်း၌ စိတ်လှုပ်ရှားမှု အရိပ်အယောင် တွေ့နေရပြီး မင်ရှစ်ရင်ဆီ ပျံသန်းသွားလေသည်။

လုကျိုးက ပိအန်းပေါ် ခုန်တက်လိုက်ပြီး မုတ်ဆိတ်အသာသပ်ကာ “ အရာအားလုံးက ရေစက်ပဲ ”

ရှောင်ယွမ်အာလည်း ပိအန်းပေါ် ခုန်တက်လိုက်သည်။

“ ဘာက ရေစက်လဲဟင်”

“ ကျန့်ယွမ်ရှန်းနဲ့ ဟွားဝူတောက်တို့ရဲ့ ရေစက် … မင်းရဲ့စစ်ရှစ်ရှိုးရဲ့ ရေစက် ”

ပိအန်းက မာန်ဖီကာ လေထဲ ပျံသန်းလိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းတွင် မင်ရှစ်ရင်လည်း လေဟုန်ဖြတ်ခွင်းလာသည်။

စင်မြင့်ကို မြင်နေရလေပြီ။ ထို့နောက် သူက နောက်တည်နေရာသို့ ချက်ချင်း လှည့်လိုက်၏။ ဤသည်မှာ ဖြောင့်မတ်ခြင်းလမ်းစဉ်ဂိုဏ်း၏ ပိုင်နက် ဖြစ်သည်။

“ ရှစ်စွင်းက ဘယ်မှာလဲ ” မင်ရှစ်ရင်က ခေါင်းကုတ်ကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။ သူက နှေးလိုက်ပြီး မြေပြင်ပေါ် ဆင်းဖို့ ပြင်လိုက်၏။ ထို့နောက် သူက အနောက်ကို လှည့်ကြည့်ကာ သူ့ဘာသာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

“ စန်းရှစ်ရှိုးလည်း မကြာခင် ရောက်လာလောက်ပါတယ်။ သူ့ဆီမှာ နယ်ရှင်လှံ မရှိပေမဲ့ ငါက သူ့ထက် မြန်နေတုန်းပဲ ” သူက ပျော်ပျော်ရွင်ရွင် ရယ်လိုက်သည်။

မင်ရှစ်ရင်က ကျောက်စိမ်းစင်မြင့်အထက်မှ စူးစူးဝါးဝါး အော်သံကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ပျော်ရွှင်ကြည်နူးသည့် ခံစားချက်ထဲ နစ်မြောနေဆဲ ဖြစ်၏။

“မင်ရှစ်ရင် ”

မင်ရှစ်ရင်က လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ သူက ထိုလူကို ချက်ချင်း မှတ်မိလိုက်ပြီး ခေါ်လိုက်သည်။

“ ကျန့်ချိုးချီ … ခင်ဗျားလား ”

“ ကောင်းကင်ဘုံမှ လမ်းစဉ်ရှိပြီးသားကို မင်းက သူတို့ကို စွန့်လွှတ်ခဲ့တယ်။ ငရဲအတွက် တံခါးမရှိပေမဲ့ မင်းတော့ ဆင်းသွားရမှာပဲ ” ကျန့်ချိုးချီက လက် နောက်ပစ်လျက် ပြောလိုက်သည်။ သူက မင်ရှစ်ရင်အား သားကောင်ကို ကြည့်သလိုမျိုး လောင်မြိုက်သည့် အကြည့်များဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်။

မင်ရှစ်ရင်က လက်ဝေ့ကာ “ ကျုပ်က ဒီနေ့ တိုက်ဖို့ စိတ်မပါဘူး … ကျုပ်ဆရာကို မြင်မိသေးလား ”

ကျန့်ချိုးချီက ခဏတာ ကြောင်အမ်းသွားသည်။ ထို့နောက် သူက အသံဩဩဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“မင်ရဲ့ ဆရာနာမည်နဲ့ ခြိမ်းခြောက်လို့ ရမယ် ထင်နေလား။ ဒီနေ့ ကောင်းကင်ဘုံကိုယ်စား တရားမျှတမှုကို ဆောင်ကျဉ်းပေးရမယ် ”

“ ခဏ ” မင်ရှစ်ရင်က လက်ခါကာ “ တကယ်ကြီး ပြောနေတာ။ ဆရာ့ကို မြင်မိသေးလား ”

ကျန့်ချိုးချီက မင်ရှစ်ရင်၏ အပြုအမူကြောင့် ဒေါသထွက်လာကာ အလျင်စလို ပြောလိုက်သည်။

“ သူ့ကို တွေ့ရင် သူ့ကိုပါ သတ်ပစ်မယ် ”

ဝှီး …

ဘေးပတ်လည်မှ ချီစွမ်းအားများ စုစည်းလာသည်။

ကျန့်ချိုးချီက လက်ဟန်တချို့ ပြုလုပ်လိုက်ပြီးနောက် သူ့ကို လှည့်ပတ်နေသည့် တာအိုကြာပွင့် စတင် ပေါ်ထွက်လာည်။

ချီစွမ်းအားများလည်း ဆက်လက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

နတ်ဝိညာဉ် ဝဋ်ကြွေးချေ နယ်ပယ်အဆင့် …

ထိုစဉ် စင်မြင့်မှ တပည့်များက သူ့ကို မီလာကာ သူတို့အား ဝိုင်းထားလိုက်ကြသည်။

မင်ရှစ်ရင်က ကောင်းကင်ကို ကြည့်ကာ သူ့ဆရာကို မတွေ့မိသေးပေ။

ငါတော့ ရှစ်စွင်းရဲ့ လှည့်စားမှုထဲ ထပ်ကျပြန်ပြီ …

…

အခန်း (၁၁၁) ခွဲခွာခြင်းချိတ် မင်းကို ချီးမြှင့်မယ်

လူတိုင်းက ကျန့်ချိုးချီ၏ နတ်ဝိညာဉ်ဝဋ်ကြွေးချေနယ်ပယ် ကျင့်ကြံဆင့်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

ကျောက်စိမ်းယဇ်ပလ္လင်ရှိ တပည့်များက ထိုအခြင်းအရာကို မြင်သောအခါ စိတ်လှုပ်ရှားသွား ကြသည်။

မင်ရှစ်ရင်က မျက်မှောင်ကျုံ့လိုက်၏။ သူသည် တောက်မုဒြာများ၏ တိုးပွားလာသော အရေအတွက်ကို မြင်သည့်အချိန်၌ သူ ခေါင်းခါပြီးပြောလိုက်တော့သည်။

“ငါ မတိုက်ခိုက်ချင်ဘူးလို့ မင်းကို ပြောပြီးသားပဲ။ ဒါတောင် မင်းက ငါ့ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ဖိအားပေးနေတယ်”

ကျန့်ချိုးချီက နှာခေါင်းရှုံ့ကာ မင်ရှစ်ရင်ဆီသို့ တဟုန်ထိုးဝင်လာသည်။

“မင်းမှာ ဒါမျိုးပြောပိုင်ခွင့် မရှိဘူး။"

မင်ရှစ်ရင်၏ ကိုယ်ထဲမှကနဦးချီများ ပေါ်ထွက်လာပြီး သူ၏ ကာကွယ်ရေးစွမ်းအင်က မုဒြာများနှင့် ယှဉ်နိုင်လာသည်။ မုဒြာများကို တန်ပြန်တိုက်ခိုက်နေ၏။ ပြီးနောက် သူက ပြောလိုက်၏။

“နှစ်အနည်းငယ်ပဲရှိသေးတယ်။ မင်းရဲ့မုဒြာတွေက အားနည်းလာပြီလား”

“မင်းက မင်းရဲ့လျှာကိုပဲ အားကိုးနိုင်တဲ့ အရှုံးသမားပဲ” ကျန့်ချိုးချီက လျှပ်ပြက်သည့်အရှိန်ဖြင့် တိုက်ခိုက်တော့သည်။

ဘန်း ဘန်း ဘန်း

နှစ်ယောက်လုံးကတိုက်ပွဲထဲတွင် ဒေါသတကြီးတိုက်ခိုက်နေကြပြီး လေထဲတွင် ပုံရိပ်ယောင်များ ချန်ရစ်၏။

စွမ်းအင်လှိုင်းများက လိမ်ယှက်ကာ ပြိုလဲကုန်သည်။

မင်ရှစ်ရင်သည် တိုက်ခိုက်နေစဉ် နောက်ဆုတ်နေ၏။ ကျန့်ချိုးချီ၏ တိုက်ကွက်များကို တန်ပြန်တိုက်ခိုက်ဖို့ရာ စွမ်းအင်လှိုင်းများကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။

ဘန်း ဘန်း ဘန်း

တပည့်အများစု၏ ကျင့်ကြံဆင့်က ဗြဟ္မာ့ပင်လယ်နယ်ပယ်အောက်နိမ့်သည်။ သူတို့အဖို့ နတ်ဝိညာဉ် ဝဋ်ကြွေးချေနယ်ပယ်ကျင့်ကြံသူများကြားရှိ တိုက်ပွဲတစ်ပွဲကို မျက်မြင်တွေ့ဖို့က ရှားပါးပေ၏။ သူတို့က အထင်ကြီးနေပုံပေါ်သည်။

“အကြီးအကဲရဲ့မုဒြာတွေက အံ့ဩဖို့ကောင်းလိုက်တာ။ အဲဒီလူဆိုးက မကြာခင်မှာ ရှုံးတော့မယ်ဆိုတာသေချာတယ်”

“ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် ငါအတော် ဇဝေဇဝါဖြစ်မိတယ်။ ကျိထျန်းတောက်က သူ့ရဲ့ကျန်ရှိတဲ့တပည့်တွေကို တမင်တကာ ဖိနှိပ်ထားတာလို့ပြောတယ်။ ဒါတောင် သူတို့တွေက နတ်ဝိညာဉ်ဝဋ်ကြွေးချေနယ်ပယ်မှာရှိတဲ့ အကြီးအကဲကျန့်နဲ့ယှဉ်နိုင်တာပဲ"

“ဘာမှ မထူးဆန်းပါဘူး။ အကြီးအကဲကျန့်က သူ့ရဲ့ခွန်အားအပြည့်ကို မသုံးသေးဘူးလေ။ နည်းနည်းကြာကြာ ထပ်ကြည့်ကြတာပေါ့”

”အကြီးအကဲကျန်းမရှိရင်တောင် ငါတို့မှာ ဝါရင့်ကိုယ်တော်ကြီးရှိနေသေးတယ်။ စိုးရိမ်နေစရာ မလိုဘူး”

လူအုပ်ကြီးက စိတ်ကျေနပ်စွာ ဆွေးနွေးနေကြသည်။ သူတို့က စိတ်တည်ငြိမ်ပြီး တိုက်ပွဲကို ဆက်ကြည့်နေကြ၏။

တောက်မုဒြာများက ဇင်မုဒြာများနှင့်ဆင်တူသည်။ မင်ရှစ်ရင်က ထိုမုဒြာများကို ဖြေရှင်းရမည့်ပုံစံကို သိ၏။ သူသည် ဝင်လာသည့် မုဒြာများကို တန်ပြန်တိုက်ခိုက်ရန် သူ၏စွမ်းအင်များကို ဆက်တိုက် အသုံးပြုနေ၏။ ထိုနည်းဖြင့် ကျန့်ချိုးချီက တိုက်ခိုက်သူဖြစ်နေစဉ် မင်ရှင်ရင်က အလိုလို ခုခံသူ ဖြစ်သွားတော့၏။

“သက်ကြားအိုကြီး ငါ့ကို သိုင်းကွက်ထုတ်ရအောင် ဖိအားမပေးနဲ့” မင်ရှစ်ရင်က လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်၏။ တိုက်ကွက်ကို ပိတ်ဆို့ရန်အတွက် စွမ်းအင်လှိုင်းများကို ဆက်တိုက်ထုတ်ဖော်နေသည်။

ဘန်း ဘန်း ဘန်း

မင်ရှစ်ရင်က နောက်သို့ဆက်ဆုတ်နေပြီး သူ့ကိုယ်သူ ခုခံလိုက်သည်။

ကျန့်ချိုးချီက အော်ပြောလိုက်သည်။ “အားနည်းလိုက်တာ” သူသည် မင်ရှစ်ရင်ကို မြင့်မြင့်မားမား မတွေးထားချေ။ သူ့နားတဝိုက်ရှိ စွမ်းအင်တို့က ထပ်မံပေါ်ထွက်လာပြန်၏။

မင်ရှစ်ရင်က တစ်စုံတစ်ခုလွဲချော်နေပြီမှန်း ခံစားမိသည်။ သူ့မျက်ဝန်းထဲရှိ အကြည့်တို့က ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

“ဒီသက်ကြားအိုကြီးက အရင်ကထက်ပိုသန်မာလာတဲ့ပုံပဲ” သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး နောက် ထိုနေရာအကြောင်း သတိထားနေလိုက်သည်။ ဆိုရလျှင် ဤနေရာက ကျောက်စိမ်းယဇ် ပလ္လင်နှင့်သိပ်မဝေးလွန်းပေ။ ကျန့်ယွမ်ရှန်းနှင့် ကျန်သည့်အကြီးအကဲများက ပေါ်လာလျှင် သူက အရေးနိမ့်သွားမှာပဲဖြစ်၏။

ထိုစဉ် မင်ရှစ်ရင်က ကျန့်ချိုးချီသည် သူ၏လက်ဖဝါးကိုဖြန့်လျက် သူ့ဆီသို့မုဒြာများစွာဖြင့် တဟုန်ထိုးဝင်ရောက်လာတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ကနဦးချီများက ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး သူမြန်မြန်ဆန်ဆန်နောက်ဆုတ်လိုက်လေ၏။

ဘန်း ဘန်း ဘန်း

မင်ရှစ်ရင်က နောက်သို့ဆုတ်ရန် ဆက်တိုက်ဖိအားပေးခံနေရသည်။

ကျန့်ချိုးချီသည် သူအသာစီးရနေသောကြောင့် ပျော်ရွှင်နေပြီး ပြောလိုက်တော့သည်။ “ထင်တဲ့ အတိုင်းပဲ မင်းက အရင်ကလိုအားနည်းတုန်းပဲ” မင်ရှစ်ရင်က လှည့်ထွက်ပြီး ထွက်ပြေးသွား၏။

“သူ တမင်တကာ လုပ်တာလား” ကျန့်ချိုးချီက အံ့ဩသင့်သွားသည်။

မင်ရှစ်ရင်သည် ချက်ချင်းပင် မီတာများစွာအကွာသို့ရောက်သွား၏။ သူက ထွက်ပြေးရန်အတွက် ကျန့်ချိုးချီ၏ တိုက်ကွက်သက်ရောက်မှုကို အားထားခဲ့တာပဲဖြစ်သည်။

“သတ္တိရှိရင် လာဖမ်းလိုက်သည်။ ငါ့ရဲ့စန်းရှစ်ရှိုးနဲ့ ရှစ်စွင်းက မကြာခင်ရောက်လာမှာ”

ကျန့်ချိုးချီက ထိုအကြောင်းကို တွေးမနေပေ။ သူက အေးတိအေးစက်ပြောလိုက်၏။

“ထွက်ပြေးချင် တာလား။ မင်းနောက်ကျသွားပြီ” သူသည် ဒုက္ခရှုကွင်းမိုင်တစ်ရာကို မြန်မြန်ဆန်ဆန် ထုတ်ဖော်လိုက်၏။

“ဒုက္ခရှုကွင်းတစ်ရာ မဟာနည်းစနစ်”

ယင်းက အစွမ်းအထက်ဆုံးသိုင်းကွက်နှစ်ကွက်ဖြစ်ပြီး ကျန့်ချိုးချီက ဇက်ကြိုးလောက်သည့် အရှိန်ဖြင့် လှုပ်ရှားလိုက်တာပဲဖြစ်သည်။ တခဏအတွင်း သူက မင်ရှစ်ရင်ဘေးသို့ရောက်လာပြီး လက်ဖဝါးဖြင့် ရိုက်ချလိုက်သည်။

ဖုန်း

“မင်း ဒါမျိုးလုပ်မယ်မှန်း သိနေတယ်” မင်ရှစ်ရင်က ချက်ချင်းပင် သူ၏ဒုက္ခရှုကွင်းတစ်ရာ စိတ်ဝိညာဉ်သဏ္ဌာန်ကို ထုတ်ဖော်ပြီး ကျန့်ချိုးချီ၏အစွမ်းထက်သော တိုက်ကွက်ကို တန်ပြန် တိုက်ခိုက်လိုက်တော့၏။

သို့သော် ကျန့်ချိုးချီ၌ ပွင့်ချပ်နှစ်လွှာရွှေကြာစိတ်ဝိညာဉ်သဏ္ဌာန်ရှိသည်။ မင်ရှစ်ရင်၏ ပွင့်ချပ်မဲ့သော စိတ်ဝိညာဉ်သဏ္ဌာန်ကမူ ပွင့်ချပ်နှစ်လွှာစိတ်ဝိညာဉ်သဏ္ဌာန်နှင့်ယှဉ်လျှင် ပိုသေးငယ်နေ၏။ ယင်းက ကလေးငယ်လေးတစ်ယောက်သည် လူကြီးတစ်ယောက်ကို ဆန့်ကျင်နေတာနှင့် ဆင်တူ၏။ သူတို့စိတ်ဝိညာဉ်သဏ္ဌာန်များ တိုက်မိသည့်အချိန်တွင် မင်ရှစ်ရင်က မြေပြင်ပေါ်ပြိုလဲကျ သွားတော့သည်။

ကျောက်စိမ်းယဇ်ပလ္လင်မှ တပည့်များက ပြေးလာပြီးနောက် ထိုခမ်းနားသော မြင်ကွင်းကို မျက်မြင်ကြည့်ကြတော့သည်။

“အကြီးအကဲကျန့်ရဲ့ ပွင့်ချပ်နှစ်လွှာစိတ်ဝိညာဉ်သဏ္ဌာန်နဲ့ ဒီမင်ရှစ်ရင်က သေချာပေါက်ရှုံးမှာပဲ”

“ဒါပေမယ့် ငါတို့တွေ မင်ရှစ်ရင်ကို လျော့မတွက်သင့်ဘူး။ သူ့မှာ စိတ်ဝိညာဉ်သဏ္ဌာန်တစ်ခုရှိမယ်လို့ ငါမထင်ထားခဲ့ဘူးလေ။ သူက နတ်ဝိညာဉ်နယ်ပယ်ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ဖြစ်နေပြီပဲ”

“သူက ကံကောင်းသွားတာပါကွာ။ အကြီးအကဲကျန့်ပဲဒီမှာရှိတာ ဒါတောင် သူနဲ့တွေ့မိတယ်။ အကြီးအကဲကျန့်က မင်ရှစ်ရင်ရဲ့အသက်ကို နှုတ်ဖို့ ကြမ္မာဖန်ပြီးသားပဲ”

ကျောက်စိမ်းယဇ်ပလ္လင်မှ တပည့်များသည် ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သည့်အချိန်၌ စိတ်လှုပ်ရှားပြီး ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားကုန်၏။

ထိုစဉ် ပိအန်းက မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းအတွင်းပျံဝဲနေ၏။ လုကျိုးက ၎င်း၏နောက်ကျောတွင် ထိုင်နေပြီး မုတ်ဆိတ်ကိုသပ်လျက် တည်ငြိမ်စွာကြည့်နေသည်။

“ရှစ်စွင်း တပည့်တို့တွေ စစ်ရှစ်ရှိုးကို သွားမကူဘူးလား” ရှောင်ယွမ်အာက မေးလိုက်၏။

“မင်ရှစ်ရင်က နတ်ဒေဝါဦးတည်နယ်ပယ်ရောက်နေတာ အတော်ကြာပြီ။ သူက တွမ့်မူရှန်းထက် ပါရမီမလျော့ဘူး။ ငါသူ့ကို ကူညီလိုက်ရင် တကယ့်တိုက်ပွဲမှာ သူ့ကိုယ်သူ ဘယ်လိုလေ့ကျင့်နိုင်တော့ မှာလဲ” လုကျိုးက ပြော၏။

“ရှစ်စွင်းက တကယ် အမြော်အမြင်ရှိတာပဲ။ တပည့်လည်း သူတို့နဲ့တိုက်ခိုက်ချင်တယ်” ရှောင်ယွမ်အာက ကျောက်စိမ်းယဇ်ပလ္လင်ရှိ တပည့်များကို လက်ညှိုးထိုးလိုက်၏။

“ကြည့်ရုံပဲကြည့်။ ဝင်မပါနဲ့” လုကျိုးက မာန်မဲလိုက်လေသည်။

“အိုး”

ကျောက်စိမ်းယဇ်ပလ္လင်မှတပည့်များက အဆင့်နိမ့်ကျင့်ကြံသူများဖြစ်သည်။ သူတို့ကို တိုက်ခိုက် ခြင်းက အဓိပ္ပါယ်မရှိချေ။ ကျန့်ချိုးချီ၏ တိုက်ကွက်များက အမှန်တကယ်ကျရောက်လာချိန်တွင် သူက မြေပြင်ကို သုန်မှုန်စွာကြည့်လိုက်၏။ "ဒါနဲ့ မင်ရှစ်ရင်က ဒဏ်ရာရသွားတာ သေချာတယ်။ မသေရင်တောင် ဒဏ်ရာပြင်းပြင်းထန်ထန်ရသွားမှာသေချာတယ်”

မင်ရှစ်ရင်သည် မြေပြင်ပေါ်ကျသွားသည့်အချိန်တွင် ဖုန်တထောင်းထောင်းထကုန်၏။ သူသည် အားလုံး၏မြင်ကွင်းမှ ယာယီပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ဖုန်များလွင့်ပြယ်သွားသည့်အချိန်တွင် အက်ကွဲသံကို ကြားလိုက်ရ၏။ ခွပ် ခွပ် ခွပ်

နွယ်ကြိုးများက မြေကြီးထဲမှ စတင်ပေါ်ထွက်လာ၏။ သူတို့က လက်တံများနှင့်ဆင်တူပြီး ကျန့်ချိုးချီ ဆီသို့ တိုးဝင်သွားကြသည်။

“သစ်သားပြာနှလုံးသားကျင့်စဉ်လား" မင်ရှစ်ရင်၏ ယခင်ရန်သူတော်အနေဖြင့် ကျန့်ချိုးချီက ထိုကျင့်စဉ်ကို ချက်ချင်းမှတ်မိသည်။ ယင်းက သစ်သားပြာနှလုံးသားကျင့်စဉ်၏ အနှစ်သာရဖြစ်ပြီး ကနဦးချီကိုသုံးကာ အပင်များကြီးထွားအောင်လုပ်ဆောင်ပေးသည်။ တောအုပ်ထဲတွင် မင်ရှစ်ရင်၏ ကျင့်ကြံဆင့်နှင့် ခွန်အားက ကြီးကြီးမားမားတိုးတက်နေပေလိမ့်မည်။ သူတမင်တကာလုပ်တာလား?

“အမ်း ကောက်ကျစ်တဲ့မြေခွေး ဒီလောက်နှစ်တွေကြာပြီးတဲ့နောက် မင်းရဲ့သစ်သားပြာ နှလုံးသားကျင့်စဉ်ကို ဖြေရှင်းဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခု ငါမတွေးဖူးဘူးလို့ မင်းထင်နေတာလား”

ကျန့်ချိုးချီက အော်ဟစ်ပြီးနောက် သူ၏ဒုက္ခရှုကွင်းမိုင်တစ်ရာ စိတ်ဝိညာဉ်သဏ္ဌာန်ကို ရုတ်တရက် ခေါ်လိုက်သည်။ ပြန်ဆုတ်မည့်အစား သူက သိပ်သည်းသော နွယ်ကြိုးများထဲသို့ တိုးဝင်သွား၏။

“အကြီးအကဲ” ကျောက်စိမ်းယဇ်ပလ္လင်၏ တပည့်များကလည်း ထိတ်လန့်သွားသည်။ ထိုစဉ် စွမ်းအင်တို့က နွယ်ကြိုးထဲမှ စတင်ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

ဘန်း ဘန်း ဘန်း

မီးတို့ တဟုန်းဟုန်းထတောက်လောင်လာပြီး နွယ်ကြိုးများက နောက်သို့ချက်ချင်းကျုံ့သွားသည်။

“သက်ကြားအိုကြီး မေ့လိုက်တော့။ ကျုပ် ခင်ဗျားကို ဒီနေ့ မတိုက်ခိုက်ဘူး” မင်ရှစ်ရင်က ချောင်းအနည်းငယ်ဆိုးပြီးနောက် ထွက်ပြေးရန်ပြင်လိုက်သည်။

“...”

ထိုအခြင်းအရာကို မြင်သောအခါ လုကျိုး၏မျက်နှာထက်တွင် ပြောင်းလဲမှုမရှိပေ။ သို့သော် စိတ်ထဲ တွင်မူ ဆွံ့အနေ၏။ သူ့တပည့် မင်ရှစ်ရင်၏ အသက်ရှင်လိုသော ဆန္ဒက သူထင်ထားသည်ထက် ပိုသန်မာသည်။ သူ၏တပည့်က သူ့အသက်အန္တရာယ်အတွက် ထွက်ပြေးရန်သာတွေးပြီး သူ၏ ရန်သူများကို ရင်ဆိုင်ကာ အနိုင်ယူရမည်ကို မေ့လျော့ထားလိုက်သည်။

မင်ရှစ်ရင်က ဆက်ပြေးနေ၏။

ကျန့်ချိုးချီက အော်လိုက်တော့သည်။ “ဒီတော့ မိစ္ဆာဝေဟင်မျှော်နန်းထဲက တပည့်တွေအားလုံးက ဒီလိုပဲကို” သူ၏ အသံက ဧရိယာတစ်ခုလုံးပဲ့တင်သံထပ်သွားတော့သည်။

ထိုစကားကို ကြားသည့်အချိန်တွင် ကျောက်စိမ်းယဇ်ပလ္လင်မှ တပည့်များက ရီမောကြတော့သည်။ သူတို့က မိစ္ဆာဝေဟင်မျှော်နန်း၏တပည့်များက သူတို့ထင်သကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ် မကောင်းပုံရ သည်။ လူဆိုးတစ်ယောက်က ကြောက်လန့်ပြီး ထွက်ပြေးသွားပုံကို စဉ်းစားကြည့်နိုင်ပေ၏။

ကျန့်ချိုးချီက နက်ရှိုင်းသော အသံဖြင့်ပြောလိုက်၏။

“ငါ့ရဲ့ ပွင့်ချပ်နှစ်လွှာစိတ်ဝိညာဉ်သဏ္ဌာန်နဲ့ မင်းရဲ့ ပွင့်ချပ်မဲ့တဲ့စိတ်ဝိညာဉ်သဏ္ဌာန် လွတ်မြောက်ခွင့် ပေးလိုက်မယ်ဆိုရင် ရှက်နေရမှာပဲ”

ဒုက္ခရှုကွင်းတစ်ရာ

ခမ်းနားသောကျင့်စဉ်

ကျန့်ချိုးချီသည် သူ၏စွမ်းအားတို့ကို ထပ်မံထုတ်ဖော်လိုက်ပြန်၏။ သူက မြန်ဆန်စွာ လှုပ်ရှားလာ သည်။ ယခင်က မြင်ကွင်းများကို ပြန်လည်ဖန်တီးနေပုံပေါ်ပြီး မင်ရှစ်ရင်ဘေး၌ ထပ်မံ ပေါ်ပေါက် လာပြန်၏။ စွမ်းအင်လှိုင်းတို့က ကျန့်ချိုးချီ၏ စိတ်ဝိညာဉ်သဏ္ဌာန်ကို အလယ်တွင် ဗဟိုပြုလျက် ပြန့်ကားလာတော့သည်။

ဖုန်း

ယခုအခေါက်တွင် မင်ရှစ်ရင်သည် သူ့ကိုယ်သူ ကာကွယ်ရန်အတွက် သူ၏စိတ်ဝိညာဉ်သဏ္ဌာန်ကို အချိန်မီ အသက်မသွင်းနိုင်ခဲ့ပေ။ သူက မိုးသက်မုန်တိုင်းတို့ တိုက်ခတ်နေစဉ်တွင် ပင်လယ်၏ အလယ်တွင်ရှိနေသော အထီးကျန်လှေတစ်စင်းနဲ့တူပြီး လွင့်ထွက်သွားတော့၏။ ရုတ်တရက် လေထဲ လွင့်ထွက်သွားပြီးနောက် မြေပြင်ပေါ်ကျသွားတော့သည်။ ဆူပွက်လာသော ချီနှင့်သွေးများကို ဖိနှိပ်ရန်အတွက်အကောင်းဆုံးကြိုးစားပြီးနောက် သူက ပြောလိုက်တော့၏။

“လာလေ။ မင်းရဲ့ဘိုးဘိုး ငါ့ကို ဒါလေးနဲ့မသတ်နိုင်ပါဘူး”

ကျန့်ချိုးချီက တင်းမာစွာပြောလိုက်သည်။ “ငါ့ရဲ့ခမ်းနားသောကျင့်စဉ်ကို ဆက်မထုတ်နိုင်အောင်လို့ မင်း ငါ့ကို ရန်စနိုင်မယ်များထင်နေလား။ တွေးတာများသွားပြီ။ မင်းရဲ့သေချင်းတရားက နီးကပ်နေ ပြီ” သူပြောပြီးသည်နှင့် ညာလက်ကိုမြှောက်လိုက်တော့သည်။ မီးခိုးရောင်လက်နက်က ပေါ်ထွက် လာပြီး သူ၏လက်ဖဝါးထက်၌ ပျံဝဲနေတော့၏။ ခဏတဖြုတ်လည်ပတ်နေပြီးနောက် သူ့လက်ထဲ ကျလာတော့သည်။ ယင်းက မီးခိုးရောင်တစ်ဝက် ကြေးသွေးရောင်တစ်ဝက် ရောနေသည့် ဓားမော့ တလက်ဖြစ်ပေသည်။ ထိုအမူအရာကို မြင်သောအခါ ကျောက်စိမ်းယဇ်ပလ္လင်၏ အသက် ဖြတ်တောက်ခြင်း။ အကြီးအကဲကျန့်ရဲ့ အသက်ဓားသွားပဲ။

“လွန်ခဲ့တဲ့ သုံးနှစ်တုန်းက အကြီးအကဲကျန့်က ရုန်ပေ့ကနေ ကောင်းကင်အဆင့်လက်နက်ကို သယ်လာတာပဲ”

“ဒါကြောင့် အကြီးအကဲကျန့်က သူ့ရဲ့အစွမ်းအထက်ဆုံး သိုင်းကွက်တွေကို လေးကြိမ်ဆက်တိုက် ထုတ်ဖော်ရဲဖို့ ယုံကြည်ချက်ရှိနေတာကိုး။ သူ့မှာ ကောင်းကင်အဆင့် လက်နက်ရှိနေတာပဲ”

“မင်ရှစ်ရင်တော့ သေပြီပဲ။ ဓားမော့ပေါ်လာတဲ့အချိန်တိုင်းအသက်တစ်သက်ကို သေချာပေါက် နှုတ်သွားမှာ”

ဘီး ဘီး ဘီး

အသက်ဓားသွားက စတင်တုန်လှုပ်လာ၏။ သန့်စင်သော စွမ်းအင်လှိုင်းများ ပေါ်ထွက် လာပြီး ဓားမော့ကို ရစ်ဝဲနေတော့သည်။

“မင်ရှစ်ရင် သေပေတော့”

မင်ရှစ်ရင်သည် ကျန့်ချိုးချီတွင် ကောင်းကင်အဆင့်လက်နက်ပိုင်ဆိုင်ထားလိမ့်မည်ဟု မထင်ထား ပေ။ ကျန့်ချိုးချီသည် မဟူရာစစ်သည်တော်လေးဦးထဲတွင် မပါဝင်ပေ။ သစ်သားပြာနှလုံးသား ကျင့်စဉ်၏ အားနည်းချက်ကို သူသိပေ၏။ သူ့တွင် အသက်ဓားသွားကလည်းရှိသည်။ တစ်ဖက်လူကို အနိုင်ယူနိုင်ရန် နည်းလမ်းမရှိတော့ချေ။

ကျန့်ချိုးချီက သူ၏အသက်ဓားသွားကို မြှောက်လိုက်၏။ ဓားမော့ကို လွှဲမချခင် အသံတစ်သံက ပေါ်ထွက်လာ၏။

“ဖမ်းလိုက်”

ဝှစ်

ခွဲခွာခြင်း ချိတ်ကောက်နှင့်ဓားအိမ်တို့က မင်ရှစ်ရင်ဆီရောက်လာကြသည်။

…