အခန်း (၁၄၅-၁၄၇)
Vol. 10 Ch. 145-147
အခန်း(၁၄၅) သေတ္တာကိုဖွင့်ဖို့အတွက် အနီရောင်လက်တစ်ဖက်လိုအပ်
ယွီကျန့်ဟိုင်က သေရည်သုံးခွက်ဆက်တိုက်သောက်လိုက်လေ၏။ အကြိမ်တိုင်းတွင် ကျားတောင်ရိုးဂိုဏ်းသားက သူ့ခွက်ကို ဖြည့်ပေးတော့သည်။
“ငါ မိစ္ဆာဝေဟင်မျှော်နန်းကနေ ထွက်မလာခဲ့ရင် ငါသေလောက်တယ်”
မင်ရှင်ရင်နှင့် ကျူးဟုန်ကုန်းက မှင်တက်သွားလေသည်။
“ဒီလောက်ဆိုးတယ်လား”
ယွီကျန့်ဟိုင်က တည်ငြိမ်စွာခေါင်းညိတ်ပြီးနောက်ပြောလိုက်တော့သည်။ “ထားလိုက်တော့။ ဒီအကြောင်းမပြောရအောင်။ လာ သောက်ကြရအောင်”
“...” မင်ရှစ်ရင်က စိတ်ရှုပ်ထွေးနေသော အမူအရာဖြင့် နောက်တစ်ခွက်ကို ရှင်းလိုက်တော့သည်။
“နောက်တစ်ခွက်”
“အမ်း” မိစ္ဆာဝေဟင်မျှော်နန်းထဲရှိ လူတိုင်းက ယွီကျန့်ဟိုင်သောက်ရတာကို နှစ်သက်မှန်း သိသည်။ သူသည် ကျန်သည့်အရေးကိစ္စများကိုမူ ဂရုစိုက်တာ နည်းပေ၏။ သို့သော်ငြား သေရည်နှင့် ပတ်သက်လာလျှင် သူ၏ နှလုံးသားဆန္ဒအတိုင်းသောက်ပေ၏။
မင်ရှစ်ရင်သည် သေရည်ပြင်းပြင်းခွက်အချို့သောက်ပြီးနောက် စတင်ပြီး မသက်မသာဖြစ်လာ တော့၏။
“တာ့ရှစ်ရှိုး ကျွန်တော်တို့တွေ အတိတ်ကိုလည်း သတိရပြီး၊ သောက်လဲ သောက်ပြီးပြီ။ ဒီသေတ္တာက”
“လောင်စစ် ငါက ဒီသေတ္တာကို ငါ့ဖာသာငါသိမ်းထားချင်တယ်လို့ပြောရင် မင်း ဘာလုပ်မှာလဲ”
” ယွီကျန့်ဟိုင်က သူ၏ သေရည်ခွက်ကို ချပြီး မင်ရှစ်ရင်ကို လေးနက်စွာကြည့်လိုက်လေ၏။
“ကျွန်တော် ရှစ်စွင်းရဲ့အမိန့်ကို မနာခံရဲဘဲမနေနိုင်ဘူး။ သူ့ရဲ့စိတ်ကို တာ့ရှစ်ရှိုး သိသင့်တယ်။ အမိန့်အတိုင်းဆောင်ရွက်နေရုံပဲ။ သေတ္တာနဲ့ ပြန်မလာခဲ့ရင် ရှစ်စွင်းက ကျွန်တော့်ကို အပြစ်ပေးမှာ သေချာတယ်” မင်ရှစ်ရင်က ပြန်ပြောလိုက်၏။
ယွီကျန့်ဟိုင်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ရယ်မောကာ ပြောလိုက်တော့သည်။
“မင်း အရင်တုန်းက ဒီလိုမျိုးမဟုတ်ဘူး။ ရှစ်တိဝူယာ့က စာထဲမှာ မင်းရဲ့ပြောင်းလဲမှုတွေအကြောင်း ပြောခဲ့တယ်။ မင်းက အခုဆိုပိုပြီး ယဉ်ကျေးမှုရှိလာပြီတဲ့။ သူမှန်နေတဲ့ပုံပဲ”
“လောင်ချီက အတင်းပြောရတာကြိုက်တာကို” မင်ရှစ်ရင်က ရေရွတ်ပြောလိုက်တော့၏။
“သူက မင်းကို ချီးကျူးနေတာ။ မကောင်းပြောတာမဟုတ်ဘူး။ စိတ်ထဲထားဖို့မလိုဘူးလေ”
“ဒါဆိုကောင်းပြီ”
ယွီကျန့်ဟိုင်က လောင်ပါ့ကျူးဟုန်ကုန်းကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီးနောက် သူ့အကြည့်က မင်ရှစ်ရင်ဆီ ပြန်ရောက်သွား၏။ ပြီးနောက် သူက “ရှစ်စွင်းက အသက်ကြီးလာပြီ။ မိစ္ဆာဝေဟင်မျှော်နန်းရဲ့ ဂုဏ်သတင်းတွေကလည်း ပပျောက်နေပြီ။ ရှစ်စွင်းက ဒီနှစ်ထိန်းထားကောင်းထိန်းထား နိုင်တယ်ဆိုပေမဲ့ နောက်နှစ်ရော။ ပြီးရင်နောက်နှစ်... ဆယ်နှစ်ကြာပြီးရင်ရော”
“တာ့ရှစ်ရှိုး ဘာကိုဆိုလိုမှန်း သိတယ်။ ရှစ်စွင်းက အသက်ကြီးလာပြီမှန်း ကျွန်တော်သိတယ်။ သူ့အသက်အကန့်အသတ်ကို ကျော်နိုင်မှာမဟုတ်ဘူး၊ ဒီအကြောင်းကို ကျွန်တော်တွေးပြီးသား" မင်ရှစ်ရင်က ပြောလိုက်၏။
“ဒါပေမဲ့ ရှစ်စွင်းက အခု အသက်ရှင်လျက်ရှိနေသေးပြီး ကောင်းကောင်းမွန်မွန်ရှိနေတယ်။ ဖြစ်မလာသေးတဲ့ကိစ္စတွေ အကြောင်း မပြောသင့်ဘူး။ မနက်ဖြန်အတွက် စိုးရိမ်ပူပန်စရာတွေကို မနက်ဖြန်အတွက် ထားလိုက်ရုံပဲ”
“ပြောတာကောင်းတယ်” မင်ရှစ်ရင်၏ပြောသည့်အသံကို ကြားသည့်အချိန်၌ ယွီကျန့်ဟိုင်က လက်ခုပ်တီးလိုက်တော့သည်။
ကျူးဟုန်ကုန်းက ထောက်ခံပေ၏။
“ပြောတာကောင်းတယ် စစ်ရှစ်ရှိုး”
မင်ရှစ်ရင်က ကျူးဟုန်ကုန်းကိုကြည့်ပြီးနောက်အပစ်တင်ပြောဆိုလိုက်တော့သည်။
“စားသာစားစမ်းပါ”
ကျူးဟုန်ကုန်းက ပန်းကန်လုံးနှင့်တူတို့ဖြင့် အလုပ်ဆက်လုပ်တော့သည်။ သူက သူတို့ကို တစ်ချက်ခိုးကြည့်လိုက်၏။
‘ငါရန်စလို့မရတဲ့ ခေါင်းဆောင်ကြီးနှစ်ယောက်က တစ်ယောက်နဲ့ တစ်ယောက် စကားပြောနေကြတာ။ သူတို့ပြောနေတာကို ငါဘာကြောင့်ဝင်ပါရမှာလဲ’
ယွီကျန့်ဟိုင်က ချီးကျူးပြီးနောက် သူက တည်ကြည်သွားတော့၏။
“လောင်စစ် နောင်ကျ မင်းသွားစရာနေရာမရှိဘူးဆိုရင် ငရဲဂိုဏ်းထဲမှာ နေရာတစ်နေရာ ရှိတယ်ဆိုတာ မင်းသိထားလိုက်”
မင်ရှစ်ရင်က လက်သီးဆုပ်မိုးလျက် ပြောလိုက်တော့သည်။
“တာ့ရှစ်ရှိုးရဲ့ကြင်နာတဲ့ ကမ်းလှမ်းမှု အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ငရဲဂိုဏ်းရဲ့ မဟာကာကွယ်စောင့်ရှောက်သူလေးယောက်က ပွင့်ချပ်ခြောက်လွှာနဲ့အထက် ကျင့်ကြံဆင့်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားတယ်ဆိုတာတောင် ကျွန်တော်ကြားမိတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ဆက်နွယ်မှုကြောင့် တာ့ရှစ်ရှိုးရဲ့ဂိုဏ်းထဲကို ဝင်ခဲ့မယ်ဆိုရင် လူတွေရဲ့ မုန်းတီးမှုကို ရမှာ သေချာတယ်”
“ငရဲဂိုဏ်းထဲမှာ ငါက အာဏာရှိတဲ့လူပဲ” ယွီကျန့်ဟိုင်၏ စကား၌ ယုံကြည်ချက်များပြည့်နေသည်။ မင်ရှစ်ရင် တစ်စုံတစ်ခုထပ်ပြောတော့မှာကို မြင်သည့်အချိန်၌ သူက ဆက်ပြောလေ၏။
“ငါ ကမ်းလှမ်းတာကို ငြင်းဖို့မလောနဲ့။ အနာဂတ်က မသေချာမရေရာဘူး။ သေတာထက် မင်းလွတ်မြောက်ဖို့လမ်းကြောင်းတစ်ခု ချန်ထားတာက ပိုကောင်းတယ်လို့မထင်ဘူးလား”
မင်ရှစ်ရင်က တိတ်သွားလေ၏။ သူက လက်သီးနှစ်ဖက်ကို ဆုပ်မိုးလျက်ပြောလိုက်တော့သည်။ ပြီးနောက် သေရည်ခွက်ကိုမြှောက်ကာ ရှင်းလိုက်တော့၏။
ကျူးဟုန်ကုန်းက အရှက်မရှိမေးလိုက်၏။ “တာ့ရှစ်ရှိုး ကျွန်တော့်ရဲ့ ကျားတောင်ရိုးကိုကော ငရဲဂိုဏ်းထဲမခေါ်ဘူးလား”
ယွီကျန့်ဟိုင်က လက်ဝှေ့ယမ်းပြလျက်ပြောလိုက်တော့သည်။ “မင်းရဲ့ဂိုဏ်းကို ကောင်းကောင်းစီမံ”
“...” ကျူးဟုန်ကုန်းက မထီမဲ့မြင်အကြည့်တစ်ချက်ကို ခံစားမိလိုက်သည်။ အတန်ကြာတိတ်ဆိတ် သွားတော့၏။ ပြီးနောက် မင်ရှစ်ရင်က ခြေထောက်ဖြည်းဖြည်းချင်း ကြွလိုက်တော့သည်။ သူက ယွီကျန့်ဟိုင်ရှေ့၌ လက်သီးနှစ်ဖက်ကိုဆုပ်မိုးလျက်ပြောလိုက်လေ၏။
“ရှစ်စွင်းက သေတ္တာပြန် ယူလာဖို့ ကျွန်တော့်ကို အမိန့်ပေးလိုက်တယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး သေတ္တာပြန်ပေးပါ တာ့ရှစ်ရှိုး”
ကျူးဟုန်ကုန်း၏ တူတစ်စုံက စားပွဲပေါ်ကျသွားလေ၏။
‘စစ်ရှစ်ရှိုး ရှစ်ရှိုးက မထီလေးစား နိုင်လွန်းတယ်။ တာ့ရှစ်ရှိုးကို ဒီလိုလေသံနဲ့ ဘယ်လိုလုပ်ပြောနိုင်ရတာလဲ’ စိတ်ထဲတွင်မူ သူ့ဖာသာသူတွေးလိုက်၏။ ‘ဆိုးတာပဲ။ တာ့ရှစ်ရှိုးက စိတ်လွတ်သွားရင် ငါ့ရဲ့နေရာလေးကတော့ သွားပြီပဲ’ သူက ယွီကျန့်ဟိုင်ကို မျက်လုံးထောင့်ကနေခိုးကြည့်နေလေ၏။
ယွီကျန့်ဟိုင်က ဒေါသမထွက်သွားပေ။ ထိုအစား တည်ငြိမ်နေပုံပေါ်နေ၏။ သူ့အတွက် သေရည်တစ်ခွက် ထည့်ပြီးနောက် သောက်လိုက်တော့သည်။ ပြီးနောက် သေရည်ခွက်ကိုချကာ ခေါင်းအနည်းငယ်ညိတ်လိုက်၏။ သူက "မင်း သေတ္တာကိုယူသွားလို့ရတယ်။ ပြီးတော့ ရှစ်စွင်းကို ပြောလိုက်။ ယွီကျန့်ဟိုင်ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်က တိုက်ကိုးခုနဲ့ ပင်လယ်လေးစင်းထဲမှာရှိတာဆိုပေမဲ့ယွီကျန့်ဟိုင်ရဲ့နှလုံးသားကတော့ မိစ္ဆာဝေဟင်မျှော်နန်းထဲရှိနေတယ်လို့ပြောလိုက်”
မင်ရှစ်ရင်က ပြန်ပြောလိုက်သည်။
“ကျေးဇူးပါ တာ့ရှစ်ရှိုး။ ရှစ်ရှိုးရဲ့စကားကို ကျွန်တော်ပါးပေးပါ့မယ်” ယွီကျန့်ဟိုင်က လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်၏။ ထောင့်ဖက်တွင် ဆန်းကြယ်သောသေတ္တာသည် မင်ရှစ်ရင်ဆီမျောလွင့်လာ၏။ မင်ရှစ်ရင်က ယင်းကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့်ဖမ်းလိုက်သည်။ ယင်းက ငှက်မွှေးတစ်ခုသဖွယ်ပေါ့ပါ့းနေပုံပေါ်၏။
“လောင်ပါ့ ငါ မိစ္ဆာဝေဟင်မျှော်နန်းဆီပြန်မှာ။ အချိန်ရရင် မင်းဆီ မကြာခဏ လာလည်မယ်”
“ဟမ်း လာလည်စရာမလိုပါဘူး။ ဒီလောက်အထိ ယဉ်ကျေးပျူငှာနေစရာမလိုပါဘူး။ အချိန်မရွေး ကြိုဆိုပါတယ်” ကျူးဟုန်ကုန်းက ပြောလိုက်၏။
မင်ရှစ်ရင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ပြီးနောက်သူက လှည့်ထွက်သွားတော့၏။
“လုံခြုံတဲ့ခရီးစဉ်ဖြစ်ပါစေ စစ်ရှစ်ရှိုး” ကျူးဟုန်ကုန်းကပြောသည်။ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း မင်ရှစ်ရင်ပျောက်ကွယ်သွားလေ၏။
ကျူးဟုန်ကုန်းသည် နဖူးမှချွေးကိုသုတ်ပြီးနောက်ပြောလိုက်တော့သည်။
“တာ့ရှစ်ရှိုး စစ်ရှစ်ရှိုးက ရှစ်ရှိုးကို ဒီလိုပြောတာ ရိုင်းပျတာပဲ။ သူဒီလောက်အထိ အရိုးပေါ်အရေတင် ဖြစ်မနေရင် သူ့ကို ကျွန်တော်ကောင်းကောင်းရိုက်ပစ်မှာ”
“ဟမ်း”
“ဒီလိုအသေးအမွှားကိစ္စတွေအတွက် တာ့ရှစ်ရှိုးဒုက္ခခံစရာမလိုဘူးလေ။ ဒါပေမဲ့ သေတ္တာကတော့ နှမြောစရာပဲ" ကျူးဟုန်ကုန်းကပြောလိုက်လေ၏။
“အဲ့ဒီသေတ္တာက ထူးခြားတဲ့သတ္တုတစ်မျိုးနဲ့လုပ်ထားတာ။ မဟာကာကွယ်စောင့်ရှောက်သူ လေးပါးတောင် အဲဒါကို မဖြိုခွဲနိုင်ဘူး။ အဲ့တာကို ဖွင့်ဖို့နောက်ဆုံးရဲ့သော့က ရှစ်ရှိုးရဲ့လက်ထဲမှာ ရှိနေတယ်။ ငါတို့သေတ္တာကိုသိမ်းထားလည်း အသုံးမဝင်ဘူး”
“တကယ်လား။ သေတ္တာက အဲ့လောက်ထိမာနေရင် အဲ့ဒါကို ကျွန်တော်တို့ လက်နက်အဖြစ်သုံးလို့ရတာပဲ" ကျူးဟုန်ကုန်းက ပြောင်ချော်ချော်ပြောလိုက်လေ၏။
ယွီကျန့်ဟိုင်က ကျူးဟုန်ကုန်းကို ထပ်ကြည့်လိုက်သည်။
“တာ့ တာ့ရှစ်ရှိုး ကျွန်တော်မှားပြောမိတာပါ”
“မဟုတ်ဘူး။ ဒီတစ်ခေါက်မင်းပြောတာ အဓိပ္ပါယ်ရှိတယ်”
“...” ကောင်းကင်အဆင့်လက်နက်ဖြင့်ဖြိုခွဲ၌မရနိုင်သည့် သေတ္တာက ဖျက်ဆီး၍မရနိုင်သော ရတနာတစ်ပါးဖြစ်ပေသည်။
ကျူးဟုန်ကုန်းက သူ့ပေါင်သူဆိတ်လိုက်၏။ သူ့၌နောင်တများပြည့်နေပြီဖြစ်သည်။ အားလုံး၏အာရုံစိုက်မှုက သေတ္တာ၏အကြောင်းအရာသာဖြစ်ပြီး အခြေခံအချက်ကို မေ့သွားသည်။
ထိုစဉ်မင်ရှစ်ရင်က မိစ္ဆာဝေဟင်မျှော်နန်းသို့ပြန်လာ၏။ သူက ခန်းမကျယ်ဆီသို့ ချက်ချင်းရောက်လာ တော့သည်။
“ရှစ်မေ့ ရှစ်စွင်းဘယ်မှာလဲ” မင်ရှစ်ရင်က သေတ္တာကိုသယ်လာလေ၏။
“စစ်ရှစ်ရှိုးပြန်လာပြီပဲ။ ရှစ်စွင်းက ရှစ်ရှိုးစောစောစီးစီး ပြန်လာမယ်လို့မထင်လို့ လျှို့ဝှက်အခန်းထဲ ဝင်သွားပြီ”
မင်ရှစ်ရင်က ခေါင်းညိတ်ပြီးပြောလိုက်သည်။ “ငါ ကံဆိုးတာပဲ။ တာ့ရှစ်ရှိုးနဲ့တွေ့ခဲ့တယ်လေ။ ကံကောင်းချင်တော့ ငါက စိတ်ခိုင်မာပြီးသား။ သူ့ကို ကောင်းကောင်းပြောလိုက်တယ်လေ။ သူမှားမှန်းသိနေတော့ ဘာမှမပြောရဲဘူး။ ပြီးတော့ သေတ္တာပေးလာတာပဲ”
ရှောင်ယွမ်အာက လက်ခုပ်တီးပြီးပြောလိုက်လေ၏။ “စစ်ရှစ်ရှိုးကို ညီမတို့တွေ အမြဲအားကိုးလို့ရနေတာပဲ။ စိတ်ချထားလို့ရနေတာပဲ”
မင်ရှစ်ရင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ နှစ်ဦးသားက မဟာခန်းမဘေးမှ ဖြတ်သန်းသွားပြီး လျှို့ဝှက်ခန်းဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်၏။
လျှို့ဝှက်ခန်းအပြင်ဖက်သို့ သူတို့ရောက်သည့်အချိန်၌ မင်ရှစ်ရင်က အရိုအသေပေးကာ ပြောလိုက်တော့သည်။ “ရှစ်စွင်း ကျွန်တော်တာဝန်ပြီးမြောက်ခဲ့ကြောင်း သတင်းပို့ပါတယ်။ သေတ္တာနဲ့အတူပြန်လာပါပြီ”
လုကျိုးက မင်ရှစ်ရင်၏အသံကိုကြားလိုက်သည့်အချိန်တွင် မျက်လုံးဖွင့်လိုက်၏။ သူက ကုတင်ပေါ်၌ တင်ပလ္လင်ခွေချိတ်ထိုင်နေပြီး မေးလိုက်တော့၏။ “သေတ္တာရဲ့ အခြေအနေကကော”
“ရှစ်ရှိုးတို့နဲ့ ချီရှစ်တိက ကျွန်တော့်ကို အခက်တွေ့အောင်မလုပ်ခဲ့ဘူး။ သူတို့ရဲ့လက်နက်တွေနဲ့ သေတ္တာကိုဖွင့်ပြီးပြီ။ ကျန်တာက မာယာကျော့ကွင်းပဲ။ ပြီးရင်သေတ္တာပွင့်သွားတော့မှာ။ မင်ရှစ်ရင်က ပြောလိုက်၏။
ဝှီး လျှို့ဝှက်ခန်းတံခါးက ဖြည်းဖြည်းချင်းပွင့်လာလေ၏။ လုကျိုးက လက်နောက်ပစ်ထားသည်။ သူ၏အကြည့်က မင်ရှစ်ရင်လက်ထဲရှိ သေတ္တာဆီသို့ချက်ချင်းရောက်သွားတော့သည်။
မင်ရှစ်ရင်က ကြိတ်ပျော်သွားသည်။ ဒီတစ်ခေါက်ငါက အံ့ဩဖို့ကောင်းတဲ့ တာဝန်တစ်ခုပြီးမြောက်ခဲ့တာ ရှစ်စွင်းက ငါ့ကို ဆုတစ်ချို့မပေးသင့်ဘူးလား။
လုကျိုးက မင်ရှစ်ရင်ကို လျစ်လျူရှုပြီး သေတ္တာကို စစ်ဆေးလိုက်၏။ အမှန်တကယ်ပင် မာယာကျော့ကွင်း၏ပုံသဏ္ဌာန်သာ မပြောင်းလဲသေးတာဖြစ်သည်။ ဒီသေတ္တာထဲကဟာက အသုံးမဝင်တာ မဖြစ်ဖို့မျှော်လင့်ရတာပဲ။ သူ့ဖာသာသူ ရေရွတ်ပြောလိုက်၏။
“သေတ္တာကို ဖွင့်ဖို့အနီရောင်လက်တစ်ဖက်လိုတယ်”
…
အခန်း (၁၄၆) အလဲအလှယ်ကောင်း
‘ အနီရောင်လက်လား ’
မင်ရှစ်ရင်နှင့် ရှောင်ယွမ်အာတို့လည်း နားမလည်နိုင် ဖြစ်သွားကြပြီး အတွေးနက်နေသည့် သူတို့ရှစ်စွင်းဖြစ်သူကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။
လုကျိုးက ခေါင်းညိတ်လိုက် ခေါင်းခါလိုက် လုပ်နေသည်။ ခဏတာ စဉ်းစားနေပြီးနောက် သူက ပြောလာသည်။
“ မင်းတို့ ထွက်သွားကြတော့ ”
“ ဟုတ် ရှစ်စွင်း”
“ ဟုတ်ကဲ့ ”
နှစ်ယောက်လုံး နာနာခံခံ ထွက်သွားကြသည်။
လုကျိုးက သူတို့ရှိနေလျှင် သင့်တော်လှသည်ဟု မထင်ပေ။ ပြောရလျှင် သေတ္တာထဲ ဘာပါနေမှန်း မသိရသေးချေ။ အကယ်၍ ထူးခြားအံ့ဖွယ် ဖြစ်နေခဲ့လျှင် သူတို့ မြင်သွားသည့်အခါ နေရခက်လာလိမ့်မည်။ သူက သေတ္တာကို လျှို့ဝှက်ခန်းထဲ ယူဆောင်သွားလိုက်၏။
လျှို့ဝှက်ခန်းအတွင်း
လုကျိုးက လက်အသာဝေ့လိုက်သည့်အခါ သေတ္တာက ကြမ်းပြင်ပေါ် ရောက်လာသည်။ သူက စနစ်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်၏။
“မာယာကျော့ကွင်း ”
ယဲ့ထျန်းရှင်း၏ မာယာကျော့ကွင်းသည် သူ့ရှေ့ ပေါ်လာသည်။ ထိုအရာက မှိန်ဖျဖျ တောက်ပနေလေ၏။
သခင်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုထားသော အဆင့်မြင့် လက်နက်တစ်ခုက အသက်သွင်းဖို့ ချီစွမ်းအားမရှိလျှင်ပင် ထူးခြားနေဆဲ ဖြစ်သည်။
လုကျိုးက မာယာကျော့ကွင်းကို သူ့စွမ်းအားဖြင့် ရစ်ပတ်လွမ်းခြုံလိုက်သည်။ ထို့နောက် သေတ္တာမှ မြောင်းရာထဲ ထည့်လိုက်၏။
ကလစ်
တစ်ခုခု ပွင့်သွားသည့် အသံမျိုး ထွက်ပေါ်လာသည်။
သေတ္တာက နှစ်ခြမ်းကွဲသွားပြီး မြောင်းရာတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ နှစ်ဖက်လုံးက ဘေးကပ်သွားလေ၏။
“တင် … လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သေတ္တာကို အောင်အောင်မြင်မြင် ဖွင့်နိုင်ခဲ့ပါပြီ။ ဆုလာဘ် - ကုသိုလ်ရမှတ် တစ်ထောင် ”
“ရရှိသည့် ပစ္စည်း - ကျိထျန်းတောက်၏ အထွတ်အထိပ် သဏ္ဌာန်ကတ် တစ်ကတ်၊ နိဗာန ခါးစည်း၊ သန့်စင်ရေး အဆောင်သုံးခု၊ ခြောက်သွယ်ပေါင်းစည်းတြိမျဉ်း ”
လုကျိုးက အံ့အားသင့်သွားမိသည်။ သူ ဒီကို ပြောင်းလာကတည်းက သူ့စိတ်ခံစားချက်များက ထုံထိုင်းလာခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ယခုအခိုက်အတန့် သူ့အနေနှင့် ပျော်ရွှင်မှုကို ခံစားနေရလေသည်။
ကျိထျန်းတောက်ရဲ့ အထွတ်အထိတ် သဏ္ဌာန်ကတ်က နာရီဝက်လောက်ပဲ ခံတယ်ဆိုရင်တောင် ဝှက်ဖဲအကြီးစား ဖြစ်နေတုန်းပဲ …
ဒီလောက်ကံဆိုးလာတာ နောက်ဆုံးတော့ ငါ ချက်ကောင်းထိခဲ့ပြီပဲ
ဤသည်မှာ World of Warcraft ထဲ double Warglaive of Azzinoth ရသည်ထက် ပိုစိတ်လှုပ်ရှားရသည်။ လုကျိုးက သူ့ကိုယ်သူ ဒီဇာတ်ကောင်ထဲ နစ်မျောသွားပြီး ယခင်ဘဝမှ ရရှိခဲ့သည့် အရာများနှင့်ပင် နှိုင်းယှဉ်လိုက်လျှင် ပို၍ စိတ်လှုပ်ရှားစရာကောင်းနေသည်။
လုကျိုးက ကျိထျန်းတောက်၏ အထွတ်အထိပ် သဏ္ဌာန်ကတ်ကို အချိန်အတော်ကြာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ တည်ငြိမ်သွားသည့်အခါ သူ့ဘာသာ ရေရွတ်လိုက်သည်။
င့ါ အမှားကနေ သင်ယူပြီးတော့ ဒါကို လုံးဝ မလိုအပ်လာသရွေ့ မသုံးဘူး
ထို့နောက် သူက တခြားပစ္စည်းများ ပြောင်းကြည့်လိုက်ပြီး “ နိဗာန ခါးစည်းလား”
“ တိမ်မြုပ်နေသော လက်နက် - နိဗာန ခါးစည်း၊ အကြံပြုသည့် ပိုင်ရှင် - စီယွမ်အာ ”
သူက သည်လိုလက်နက်မျိုးကို မမြင်ဖူးပေ။ ထို့ကြောင့် သူက နိဗာနခါးစည်းအကြောင်း မသိချေ။ သို့သော်လည်း သူ့တပည့်အပိုင် ဖြစ်သောကြောင့် သူ့အနေနှင့် သိမ်းထားမနေတော့ပေ။ ဤသည်မှာ အဝတ်စလေးသာ ဖြစ်၍ နည်းနည်းနေရခက်လှသည်။ ယောကျ်ားသားတစ်ယောက်၏ လက်နက်က ပို၍ ခက်ထန်သင့်သည်။ သူက ရှောင်ယွမ်အာအတွက် လက်နက်သီးသန့် စဉ်းစားပေးနေဖို့ မလိုတော၍ ကောင်းလှသည်။
“ သန့်စင်ရေး အဆောင် … သခင်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုပြီးသား မိုး၊ မြေ၊ ဆန်းကြယ်အဆင့်နဲ့ အဝါရောင်အဆင့် လက်နက်တို့ကို ပြန်လည် သန့်စင်နိုင်တယ် ”
လက်နက်သန့်စင်ခြင်းက ကျင့်ကြံရေးလောကတွင် အမြဲတမ်း ခက်ခဲသည့် အလုပ်တစ်ခု ဖြစ်၏။ လက်နက်များအတွက် သတ်ဖြတ်သူများကလည်း သခင်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုပြီးသား လက်နက်များကို ရလာခဲ့လျှင် ပြဿနာများပေသည်။ သခင်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုပြီးသား လက်နက်များတွင် နဂိုမူလပိုင်ရှင်နှင့် လိုက်လျောညီထွေပိုဖြစ်ကြပြီး နောက်ထပ် ကျင့်ကြံသူက ထိုဆက်နွယ်မှုကို ဖြတ်တောက်၍ ဆက်နွယ်မှုအသစ် ဖွဲ့စည်းလိုလျှင် လက်နက်ကို ပြန်လည်သန့်စင်ရသည်။
သန့်စင်ရာ၌ လိုအပ်ချက်တို့မှာ တင်းကျပ်လှပြီး ကျင့်ကြံသူ၏ ချီစွမ်းအားကိုလည်း လိုအပ်လေသည်။ အကြောင်းမှာ လက်နက်ကို ပြန်လည်ပြုပြင်ပြီး လက်နက်သန့်စင်ရာ၌ သီးသန့်အသုံးပြုသည့် စွမ်းအင်ကျောက်တုံးကိုလည်း အသုံးပြုရ၍ ဖြစ်သည်။ စွမ်းအင်ကျောက်တုံးက လက်နက်အရည်အသွေးကို တိုးမြင့်ပေးသောကြောင့် ရှားပါးကာ အဖိုးတန်လှသည်။
“ မဆိုးဘူး ”
လုကျိုးက မင်ရှစ်ရင်တစ်ယောက် ကျန့်ချိုးချီကို သတ်လိုက်ပြီးနောက် ရလာသည့် ကောင်းကင်အဆင့် လက်နက်ဖြစ်သည့် အသက်ဓားသွားကို အမှတ်ရလိုက်သည်။ အကယ်၍ သူ့တွင် သန့်စင်ရေးအဆောင် မရှိပါက အသက်ဓားသွားသည် ဆန်းကြယ်အဆင့်သာ ဖြစ်နေလိမ့်မည်။ အကယ်၍ တဖန်ပြန်လည်သန့်စင်ပြီး သခင်အသစ်ကို အသိအမှတ်ပြုလိုက်လျှင် ကောင်းကင်အဆင့် လက်နက် ဖြစ်လာနိုင်သည်။
“ အသက်ဓားသွား ”
အသက်ဓားသွားသည် လုကျိုးရှေ့ ပေါ်လာလေ၏။ တစ်ချိန်တည်းတွင် သန့်စင်ရေး အဆောင်တစ်ရွက်ကလည်း သူ့လက်ထဲ ပေါ်လာသည်။ သူ့အတွေးတစ်ချက်ဖြင့် သန့်စင်ရေးအဆောင်မှ မီတာဝက်ဝန်းကျင် မှိန်ဖျဖျ အနီရောင်တောက်ပလာသည်။ အသက်ဓားသွားကို ရစ်သိုင်းထားသည့် မီးတောက်များအလား ထင်မှတ်ရ၏။ ဤထူးထူးခြားခြား မီးတောက်များသည် အသက်ဓားသွားကို နီရဲပူကျစ်လာသည့်အထိ လောင်ကျွမ်းပစ်လိုက်၏။
လုကျိုးက နည်းနည်း အံ့ဩမိသွားသည်။ သူက ကျိထျန်းတောက် မှတ်ဉာဏ်ပိုင်ထားသောကြောင့် ဗဟုသုတ ကြွယ်ဝလှသည်။ သို့သော်လည်း သူ့မှတ်ဉာဏ်ထဲ ဒီလိုမျိုး မီးတောက်မျိုးဖြင့် ပြုလုပ်သည့် သန့်စင်ရေးနည်းလမ်းကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးပေ။
ခြစ် ခြစ် ခြစ် …
အသက်ဓားသွားက အရည်ပျော်ကျတော့မည့်အလား ဖြစ်နေသည်။ သန့်စင်ရေးအဆောင်သည် မီးတောက်များကြားမှ အသက်ဓားသွား၏ ပုံသဏ္ဌာန်ထိန်းထားဖို့ စွမ်းအားတချို့ ထုတ်လွှင့်လာသည်။
လုကျိုးက ဒီဖြစ်စဉ် ဘယ်လောက်ကြာမလဲ သိချင်နေမိ၏။
“ တင် … သန့်စင်ခြင်းလုပ်ငန်း ပြီးမြောက်သွားပါပြီ။ လက်နက် အသက်ဓားသွား ရလာပါပြီ ”
“ ပြီးသွားပြီလား ”
သန့်စင်နှုန်းက လုကျိုး မျှော်လင့်ထားသည်ထက် ပိုနေသည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် ကောင်းကင်အဆင့် လက်နက်တစ်ခု သန့်စင်ဖို့ နှစ်တစ်ဝက်မှ ငါးနှစ်တာ အချိန်ယူရလေသည်။ ဤသည်မှာ လိုအပ်သည့် ပစ္စည်းများအားလုံး ပြင်ဆင်ဖို့ အချိန်ကို ထည့်မတွက်ထားသေးပေ။ သို့သော်လည်း သူက သန့်စင်ရေးအဆောင်ဖြင့် လက်နက်တစ်ခု အလွယ်လေး သန့်စင်နိုင်လိုက်သည်။ ဤသည်မှာ သူ့အနေနှင့် အံ့ဩဖို့ လုံလောက်ပေသည်။
အသက်ဓားသွားက လေထဲ မျှောနေဆဲ ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ လုံးဝကို အနီအရဲ ဖြစ်နေလေပြီ။ သို့သော်လည်း အေးလာသည်နှင့်အမျှ အနီမျှင်မျှင်လေးသာ ကျန်ရှိတော့သည်။ ကြည့်ရသည်မှာ ရေပုံးထဲ ထည့်စိမ်ဖို့ မလိုလောက်ချေ။
“အခုတော့ ဒီအတိုင်းပဲ ထားလိုက်ကြတာပေါ့ ” လုကျိုးက အမည်မဲ့သည် သူ ကြိုက်သည့် လက်နက်ပုံစံ ပြောင်းနိုင်သောကြောင့် တခြားလက်နက်များကို စိတ်မဝင်စားပေ။ သူက လက်ဝေ့ကာ အသက်ဓားသွားကို ပြန်သိမ်းလိုက်သည်။
လုကျိုးက အဆောင်တစ်ရွက် သုံးလိုက်ပြီဖြစ်၍ နှစ်ခုသာ ကျန်တော့သည်။
လုကျိုးက နောက်ဆုံးဆုလာဘ်ဖြစ်သည့် ရတနာသေတ္တာကို အာရုံစိုက်ထားလိုက်သည်။
“ခြောက်သွယ်ပေါင်းစည်းတြိမျဉ်း ”
ဤစိတ်ဝိညာဉ်သဏ္ဌာန်က ကုသိုလ်ရမှတ် တစ်သောင်းနှစ်ထောင် ကျသင့်၏။ သို့သော်လည်း သူက လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သေတ္တာကို ကုသိုလ်ရမှတ် နှစ်ထောင်ဖြင့် ဝယ်ခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ အလဲအလှယ်ကောင်း ဖြစ်၏။
လုကျိုးက ခြောက်သွယ်ပေါင်းစည်းတြိမျဉ်းကို တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ပြောင်းလဲလိုက်သည်။
ခြောက်သွယ်ပေါင်းစည်းတြိမျဉ်း စိတ်ဝိညာဉ်သဏ္ဌာန်က ဗြဟ္မာပင်လယ်နယ်ပယ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူများ၏ ကျင့်ကြံဆင့်အတွက် အရေးပါသော အမှတ်အသားတစ်ခု ဖြစ်၏။ ဤသည်မှာ ကျင့်ကြံသူက သူတို့ကျင့်ကြံဆင့်ကို အခြေတည်အောင် လုပ်နိုင်သည့် လက္ခဏာတစ်ခုလည်း ဖြစ်ပေသည်။
ဆိုလိုသည်မှာ လုကျိုးက သူ့ချီစွမ်းအားကို ချီသွေးကြောရှစ်ခုလုံး ဖြတ်စီးဆင်းပြီးပြီ ဖြစ်၏။
လုကျိုး၏ ချီသွေးကြောရှစ်ခုလုံးက ဆက်သွားလေပြီ။ ထို့ကြောင့် ခြောက်သွယ်ပေါင်းစည်းတြိမျဉ်းက စွမ်းအားထုတ်လွှင့်လာသည့်အခါ သူ့ကျင့်ကြံဆင့်ကို သက်ဆိုင်ရာအဆင့်အထိ တိုးမြင့်သွားစေခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခင် သူက ဗြဟ္မာပင်လယ် ချီသွေးကြောရှစ်ခု အကြိုအဆင့် ဖြစ်သော်လည်း ယခု သူက ဗြဟ္မာပင်လယ် ချီသွေးကြောရှစ်ခုလုံး ဆက်သွားသည့် တကယ့်ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် ဖြစ်သွားခဲ့လေပြီ။
…
လုကျိုးက သူ့ကျင့်ကြံဆင့် တိုးမြင့်နေစဉ် မိစ္ဆာဝေဟင်မျှော်နန်း၌ အနှောင့်အယှက်အသေးစားလေး ရှိလာသည်။
ရှောင်ယွမ်အာနှင့် မင်ရှစ်ရင်တို့က လျှို့ဝှက်ခန်းထဲမှ ချီစွမ်းအားကို ခံစားမိကြသည်။
မင်ရှစ်ရင်က ပိုဉာဏ်ရှိသွားလေပြီ။ သူက ခပ်ယဲ့ယဲ့ပြုံးကာ “ ရှောင်ရှစ်မေ့ သွားစစ်နေဖို့ မလိုဘူး။ ရှစ်စွင်းက တခြားဂိုဏ်းက ကျင့်စဉ်တစ်ခုခု စမ်းနေတာ နေမယ်”
ရှောင်ယွမ်အာက မျက်တောင်ပုတ်ခတ်ပုတ်ခတ် လုပ်ကာ မေးလိုက်သည် “ တခြားဂိုဏ်းက ကျင့်စဉ်လား ”
“ အစပိုင်း တစ်ယောက်ယောက် ချီသွေးကြော ဆက်နေခဲ့တုန်းက ကျူးကျော်သူလို့ ထင်ခဲ့တာ။ ကံကောင်းတာက ငါ့ပြစ်ဒဏ်က ပြန်လည်သုံးသပ်ရေးဂူထဲ အပို့ခံရတာနဲ့ ပြီးသွားလို့ … ရှစ်စွင်းက တခြားဂိုဏ်းက ကျင့်စဉ်တွေကို ကျင့်ကြံနေခဲ့တာ။ ဒါက အလွန်ဆုံး ဗြဟ္မာပင်လယ်နယ်ပယ်အဆင့်ပဲ ရှိဦးမယ် ”
“ အဲလိုလား ” ရှောင်ယွမ်အာက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“မမေ့နဲ့ဦး။ ကျို့ရှင်းချန်ကို ရှစ်စွင်းရဲ့ ဗုဒ္ဓကျင့်စဉ်နဲ့ အနိုင်ပိုင်းလိုက်တာလေ” မင်ရှစ်ရင်က ပြောလိုက်သည်။
“ ရှစ်ရှိုးပြောတာ ဟုတ်တယ်။ ညီမလည်း သွားလေ့ကျင့်တော့မယ် ” ရှောင်ယွမ်အာက ရံဖန်ရံခါ အပျင်းတစ်နေကြောင်း ခံစားမိသည်။ သူမ၏ ရှစ်စွင်းဖြစ်သူက အသက်အရွယ်ကြီးရင့်နေသော်လည်း ကြိုးစားလေကျင့်နေလေရာ သူမကတော့ အေးအေးဆေးဆေး သက်သက်သာသာ နေနေမိလေသည်။
“ ရှောင်ရှစ်မေ့ … ကျင့်ကြံရေးလမ်းကြောင်းက အရှည်ကြီးပဲ။ မင်း အလျင်စလို မလုပ်သင့်ဘူး။ မင်းက ပါရမီထူးတယ်။ နောင်ကျ မင်းရဲ့ အစ်ကိုတွေ၊ အစ်မတွေက မင်းအကူအညီလိုလာနိုင်တယ်ဆိုတာ ဘယ်သူသိမှာလဲ ”မင်ရှစ်ရင်က စနောက်ကာ ပြောလိုက်သည်။
ရှောင်ယွမ်အာက ထိုချီးကျူးမှုကို ကျေနပ်နေမှန်း သိသာလှသည်။ သို့သော်လည်း သူမ မျက်နှာက အလေးအနက် ဖြစ်လာကာ “ အားလုံးကို ကာကွယ်မပေးပါဘူး ”
သူမစကားအဆုံးတွင် လှည့်ထွက်သွားလေသည်။
မင်ရှစ်ရင်က ခေါင်းကုတ်ကာ သူ့ဘာသာ စဉ်းစားလိုက်၏။ သူက ရှစ်မေ့ကို နည်းနည်းစနောက်လိုက်ပြီး ရန်စဖို့ မရည်ရွယ်ထားပေ။
သူမက ဒီလိုဘာလို့ ဖြစ်သွားရတာလဲ …
ထိုစဉ် ကျောင်းယွဲ့က ခန်းမကျယ်ထဲ မြန်မြန် ဝင်လာသည်။
“ စစ်ရှစ်ရှိုး … ဒီထန်းကျီမြို့ထဲ အနှောင့်အယှက်ရှိပုံပဲ။ တစ်ယောက်ယောက်က ကျွန်မတို့ကို ရန်စဖို့ လုပ်နေတယ် ”
...
အခန်း (၁၄၇) လျစ်လျူရှုထားသောရတနာ
“တစ်ယောက်ယောက်က ငါတို့ကို ရန်စနေတာလား” မင်ရှစ်ရင်က ဇဝေဇဝါဖြစ်သွားသည်။
“ဒီအကြောင်းကို မင်း ဘယ်လိုသိတာလဲ”
ထန်းကျီမြို့သည် မိစ္ဆာဝေဟင်မျှော်နန်းနားတွင် တည်ရှိသော်ငြား နှစ်နေရာကြား၌ အတော်လှမ်းနေသေး၏။
မိစ္ဆာဝေဟင်မျှော်နန်းမှ လူများသည် အကြောင်းအရင်းမရှိဘဲ ရွှေနန်းဥယျာဉ်တောင်မှ ထွက်ခွာခြင်း မပြုကြချေ။ သူတို့၏ ရှစ်စွင်းက အပြင်လောကအကြောင်း သတင်းလိုချင်သည့်အချိန်၌ ထန်းကျီမြို့၏ နားနေစခန်းဆီသို့ ရှောင်ယွမ်အာကို ပို့လေ့ရှိသည်။ ရှောင်ယွမ်အာက နောက်ပိုင်းတွင် မထွက်ဖြစ်တော့ပေ။ ကျောင်းယွဲ့သည်လည်း ဒဏ်ရာကို ကုသနေပြီး နောက်ပိုင်း၌ သူမ၏ကျင့်စဉ်ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်နေသောကြောင့် ကျောင်းယွဲ့ကို ထည့်တွက်ရန်မလိုချေ။
“ညီမကို တစ်ယောက်ယောက်က သတင်းပေးတာ”
“ဘယ်သူလဲ”
“သေမျိုးတစ်ယောက်ပဲ။ ဒါပေမဲ့ သူ့ကို တစ်ယောက်ယောက်က လွှတ်လိုက်တာလို့ထင်တယ်။ ဒီအရေးကိစ္စကို အသွင်ယူစစ်ဆေးဖို့အတွက် ထန်းကျီမြို့ဆီ တပည့်မလေးတွေကို စေလွှတ်ခဲ့တယ်။ ထန်းကျီမြို့မှာ တစ်ခုခုလွဲချော်နေပြီဆိုတာကို သူတို့ အတည်ပြုပေးလိုက်တာ”
ကျောင်းယွဲ့က မပြောခင် ရပ်တန့်လိုက်လေ၏။
“ထန်းကျီမြို့နားမှာ စစ်သားသုံးထောင် စခန်းချ နေတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဘာကိုမှ စိုးရိမ်စရာမလိုဘူး။ အဲ့ဒါထက် ထန်းကျီမြို့နားတစ်ဝိုက်မှာ ဝတ်ရုံနီကျင့်ကြံသူ သုံးဆယ်ကျော်ရှိနေတာပဲ”
မင်ရှစ်ရင်က အနည်းငယ်ဆွံ့အသွားလေ၏။
“ငါသာ ပိုကောင်းကောင်းမသိထားရင် မင်း ပျောက်ဆုံးသွားတဲ့ ဝိညာဉ်တွေနဲ့ နာနာဘာဝတွေအကြောင်းပြောတာလို့ ငါ ထင်မိမှာ”
“အမ်း စစ်ရှစ်ရှိး ဒါက အဓိကအချက်မဟုတ်ဘူးလေ”
“ဆက်ပြော”
“အဲဒီ ဝတ်ရုံနီကျင့်ကြံသူအဖွဲ့က နတ်ဆရာဆယ်ပါးရဲ့ မျိုးဆက်လို့ ညီမ သံသယဖြစ်မိတယ်။ သူတို့ထဲက နှစ်ယောက်က ဟိုတစ်ရက်ကပဲ ဒီကိုလာသွားတာလေ” ကျောင်းယွဲ့က ပြော၏။
မင်ရှစ်ရင်၏ မျက်နှာထက်တွင် အထင်အမြင်သေးသည့် အမူအရာပေါ်လာလေ၏။ “ဘာတွေဇာချဲ့ နေတာလဲ။ ရှစ်စွင်းက သူတို့ကို ခက်ခဲအောင်တောင်မလုပ်ခဲ့ဘူး”
“ပြောရရင် သူတို့က နန်းတော်ကပဲလေ။ သူတို့က အရိပ်သခင်တွေ။ အပေါ်ယံမှာတော့ မိစ္ဆာဝေဟင် မျှော်နန်းရဲ့အင်အားကို ကြောက်သယောင်ယောင်ပြပေမဲ့ နောက်ကွယ်မှာအကောက်ကြံနေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်” ကျောင်းယွဲ့က ပြော၏။
မင်ရှစ်ရင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူက ကျောင်းယွဲ့ကို အတန်ငယ်လေ့လာပြီးနောက် ပြောလိုက်တော့သည်။
“အင်း ဒီကိစ္စ ငါ့ကို လွှဲထားလိုက်”
“ကျေးဇူးပါ စစ်ရှစ်ရှိုး”
“မင်းရဲ့အခြေအနေကော ဘယ်လိုလဲ” မင်ရှစ်ရင်က “ညီမ တစ်ဝက်လောက်တော့ပြန်ကောင်းနေပြီ။ ညီမရဲ့ ပြောင်မြောက်ခြင်း ကျောက်စိမ်းကျင့်စဉ်က သဘာဝအတိုင်းကုသနိုင်တဲ့ အားသာချက် ရှိတယ်။ ရှစ်စွင်းက ကျင့်စဉ်ကို ပြီးပြည့်စုံအောင်လုပ်ပေးလိုက်တဲ့အချိန် ကျင့်ကြံဆင့်မှာ အတော်လေး ကူညီပေးရာရောက်သွားတာ” ကျောင်းယွဲ့က ပြန်ပြောသည်။
“ဒါ ကောင်းတာပဲ” မင်ရှစ်ရင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
ဝှစ်
လျှို့ဝှက်ခန်းဖက်ဆီမှ ရွေ့လျားသည့် အသံတစ်သံပေါ်ထွက်လာ၏။
လုကျိုးက ထွက်လာလေ၏။ စင်္ကြန်ကိုဖြတ်ကျော်လာပြီးနောက် လက်နောက်ပစ်လျက် ခန်းမကျယ်ဆီသို့ရောက်လာတော့သည်။
“ရှစ်စွင်းကို နှုတ်ဆက်ပါတယ်”
“ရှစ်စွင်းကို နှုတ်ဆက်ပါတယ်”
လုကျိုးက သူတို့နှစ်ယောက်ကိုကြည့်လိုက်လေ၏။
သေတ္တာကို ဖွင့်ပြီးသည့်နောက် မင်ရှစ်ရင်၏သစ္စာရှိမှု၌ အတက်အကျမရှိပေ။ ယင်းက လုကျိုးကို အနည်းငယ်အံ့ဩသွားစေ၏။ စီးဝူယာ့နှင့် ယွီကျန့်ဟိုင်တို့က တစ်ပါးသူကို အောင်နိုင်နေကြဖြစ်၏။ ထိုသို့တိုင် မင်ရှစ်ရင်က မယိမ်းယိုင်ခဲ့ပေ။ ဆိုလိုသည်က လုကျိုး၏အမျိုးမျိုးသောအပြုအမူများက သူတို့၏အစိတ်အပိုင်းအလိုက် ပါဝင်နေတာပဲဖြစ်သည်။
ကျောင်းယွဲ့၏ သစ္စာရှိမှုက အများအပြားတိုးလာလေ၏။ ခုနစ်ဆယ်ရာခိုင်းနှုန်းမရောက်သေး သော်ငြား တိုးလာတာသိသာသည်။
လုကျိုးကပြောလိုက်၏။ “မင်းတို့ပြောတာကြားတယ်”
မင်ရှစ်ရင်က အရိုအသေပေးပြီးပြောလိုက်၏။ “ရှစ်စွင်း အဲ့ဒီလူတွေက သိက္ခာမရှိကြဘူး။ သူတို့က အပေါ်ယံမှာတော့ မိစ္ဆာဝေဟင်မျှော်နန်းနဲ့ ငြိမ်းချမ်းချင်တယ်ဆိုပြီးတော့ပြောနေတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူတို့က အမှောင်ထဲမှာတော့ ကျွန်တော်တို့ကို အကောက်ကြံနေတာ။ တောင်အောက်ဆင်းပြီး သူတို့ကို သင်ခန်းစာပေးချင်တယ်”
လုကျိုးက ခေါင်းခါပြီးပြောလိုက်လေ၏။
“ဒီလောက်ရိုးရှင်းမယ်လို့မထင်ဘူး။ မော့လီက မိစ္ဆာဝေဟင်မျှော်နန်းရဲ့ ခွန်အားကို သိတယ်ဆိုတော့ ပြင်ဆင်ပြီးသား ဖြစ်မှာပဲ”
“ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ ရှစ်စွင်း”
“နတ်ဆရာဆယ်ပါးက အစီအရင်ပညာရှင်တွေပဲ။ ဝူရှန်းနဲ့ဝူကွမ်းတို့က သူတို့ရဲ့ကျင့်ကြံဆင့်ကို ဖုံးကွယ်ဖို့ အကောင်းဆုံးကြိုးစားခဲ့ပေမဲ့ သူတို့က ပွင့်ချပ်လေးလွှာအောက် အားမလျော့ဘူးဆိုတာ ငါ သိတယ်”
မင်ရှစ်ရင်နှင့်ကျောင်းယွဲ့က ထိုစကားကိုကြားသည့်အခါ မှင်သက်သွား၏။
ကျင့်ကြံခြင်းလောကထဲ၌ အဆင့်နိမ့်သည့် ကျင့်ကြံသူများစွာရှိသည်။ ဗြဟ္မာ့ပင်လယ်နယ်ပယ်သို့ ဝင်ရောက်ပြီးလေထဲပျံသန်းနိုင်သည်နှင့် စတင်ကာစ ကျင့်ကြံသူအသစ်ဟူ၍ သတ်မှတ်၍ရတာဖြစ် သည်။ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသည် နတ်ဒေဝါဦးတည်နယ်ပယ်သို့ ဝင်သည့်အချိန်၌ အသေးအမွှား အောင်မြင်မှုတစ်ခုရရှိသည်ဟု သတ်မှတ်နိုင်သည်။ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက နတ်ဝိညာဉ်ဝဋ်ကြွေးချေ နယ်ပယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်မှသာ ပညာရှင်တစ်ဦးအဖြစ်သတ်မှတ်၍ ရပြီး ကျင့်ကြံခြင်းလောကထဲတွင် သူ၏အမည်ကို တည်ဆောက်နိုင်မှာပဲဖြစ်သည်။
ပွင့်ချပ်တစ်လွှာနှင့် ပွင့်ချပ်သုံးလွှာကြား ခွန်အားကွာခြားချက်က ထိုမျှမကြီးမားပေ။ သို့သော် ပွင့်ချပ်လေးလွှာနှင့်အထက်ကမူ ပွင့်ချပ်တစ်လွှာထပ်တိုးပိုလာခြင်းက စွမ်းအင်အစများစွာ ခုန်တက်လာခြင်းကို ဆိုလိုပေ၏။
ဝူရှန်းနှင့်ဝူကွမ်းက သာမန်ပုံသာပေါ်သော်ငြား သူတို့အဖို့အံ့ဩသင့်သွားသေးရာ သူတို့သည် ပွင့်ချပ်လေးလွှာကျင့်ကြံဆင့်ရှိနေကြ၏။
“ရှစ်စွင်း ကျွန်တော်တို့ရှေ့မှောက်မှာပဲ သူတို့စိတ်ကြိုက်လုပ်ခွင့်ပေးထားရမယ်လို့ ပြောတာလား” မင်ရှစ်ရင်က မေးလိုက်၏။
လုကျိုးက ခေါင်းခါလိုက်သည်။ အထွတ်အထိပ်သဏ္ဌာန်ကတ်က အင်မတန် တန်ဖိုးကြီးမနေခဲ့လျှင် သူက ကတ်ကိုသုံးပြီးသူ့လက်ဖြင့် သူတို့အားလုံးကို ခြေမှုန်းပစ်မှာပဲဖြစ်သည်။ သူက စဉ်းစားနေပြီးနောက် ပြောလိုက်၏။
“ငါတို့ရဲ့ ရထားလုံးပျံဘယ်မှာလဲ”
မင်ရှစ်ရင်က ပြောသည်။ “တိမ်ခွင်းရထားလုံးပျံကို မြောက်ပိုင်းမျှော်နန်းမှာ ထား ထားပါတယ်။ အသုံးမပြုဖြစ်တာတော်တော်ကြာနေပြီ” သူက ခဏတာစဉ်းစားပြီးနောက် ပြောလိုက်လေ၏။
“ရှစ်စွင်း ရှစ်စွင်းမှာ စီးတော်ယာဉ်ရှိတယ်မလား။ ရထားလုံးပျံကို စီးတာက ရှစ်စွင်းရဲ့အဆင့်အတန်းနဲ့ မကိုက်ညီဘူး”
“ငါ့ရဲ့ စီးတော်ယာဉ်က လူများများ မခေါ်သွားနိုင်ဘူး။ သူတို့က အခင်းဖြစ်ချင်တယ်ဆိုမှတော့ လူတချို့ခေါ်ပြီးသူတို့နဲ့ ဆော့ကစားပေးရတာပေါ့”
လုကျိုး၏စကားကို ကြားသည့်အချိန်တွင် မင်ရှစ်ရင်၏စိတ်ထဲ၌ အတွေးတစ်ချက်ပေါ်လာ၏။ ရှစ်စွင်းက လူသတ်ပွဲကြီးကျင်းပဖို့အတွက် သူ့တပည့်တွေကို ခေါ်သွားတော့မယ်။ ငါတို့ ဒါမျိုးမလုပ်ခဲ့တာ တော်တော်တောင်ကြာသွားပြီ။ တွေးရုံနဲ့ ကြက်သီးထနေပြီကွ။
မင်ရှစ်ရင်က အမြန်အရိုအသေပေးပြီးပြောလိုက်လေ၏။
“ရှစ်စွင်း ကျွန်တော်တစ်ခါတည်း ရထားလုံးပျံကို သန့်ရှင်းရေးသွားလုပ်လိုက်မယ်။ အချိန်မီ အသင့်ဖြစ်စေရမယ်”
“ကောင်းပြီသွား”
မင်ရှစ်ရင်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြေးထွက်သွား၏။ လုကျိုးက ကျောင်းယွဲ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူမသည် မျှော်နန်းသို့ စောစောစီးစီး ဝင်လာခဲ့တာဖြစ်၏။ သို့သော် သူမ၏ကျင့်ကြံဆင့်က ယဲ့ထျန်းရှင်း၏ ကျင့်ကြံဆင့်ထက်တစ်ဆင့်နိမ့်နေသည်။ သူမက နတ်ဒေဝါဦးတည်နယ်ပယ်အထွတ် အထိပ်တွင်သာရှိသေး၏။
ပြောင်မြောက်ခြင်းကျောက်စိမ်းကျင့်စဉ်ထဲရှိ ချွတ်ယွင်းချက်များက သူမကို ထိခိုက်စေတာ သိသာ၏။ သူမ၏ အသုံးပြုနိုင်သည့်လက်နက်က မရှိချေ။ သူမ သူ့ကိုဘာမှကူညီနိုင်မှာမဟုတ်။ ထိုအကြောင်းကို တွေးနေအချိန်၌ ကျောင်းယွဲ့နှင့် ရှောင်ယွမ်အာတို့နှစ်ယောက်လုံး လက်နက်တစ်ခုလိုအပ်ကြောင်း သူသဘောပေါက်သွားသည်။
ထိုသို့ပြောနေစဉ် သူက ရှောင်ယွမ်အာမှာ နိဗာနခါးစည်းရှိတယ်။ ကျောင်းယွဲ့ကို ဘယ်လက်နက်ပေးသင့်လဲ၊ အသက်ဓားသွားလား လုကျိုးက သူ့စိတ်ထဲ၌ အသက်ဓားသွားကို ပုံဖော်လိုက်၏။ ဓားက ကြီးပြီးလေးလံတယ်။ နုနုနယ်နယ်မိန်းမပျိုလေးတစ်ယောက်က အမြင်ဆိုးနေမှာပဲ”
လုကျိုးက မေးလိုက်၏။
“မင်းရဲ့ထူးချွန်ကျင့်စဉ်က ဘယ်လိုလဲ”
“ရှစ်စွင်း မေးခွန်းကို အကြောင်းပြန်ပါတယ်။ တပည့်အတော်လေးတိုးတက်လာပါပြီ။ ရှစ်စွင်းက တပည့်ရဲ့ကျင့်စဉ်ကို ပြီးပြည့်စုံအောင်လုပ်ပေးချိန်ကစပြီး ကျင့်ကြံဆင့် တိုးတက်လာပါတယ်။ ရှစ်စွင်းကို စိတ်မပျက်စေရပါဘူး” ကျောင်းယွဲ့က စိတ်အားထက်သန်စွာပြောလိုက်လေ၏။
လုကျိုးက ခေါင်းညိတ်ကာပြောလိုက်တော့သည်။
“အာ... မင်းက ထူးချွန်ကျောက်စိမ်း ကျင့်စဉ်ကို ကျင့်ကြံနေတာပဲ။ အခုချိန်မှာ မင်းအတွက် သင့်တော်တဲ့လက်နက် မရှိသေးဘူး”
ကျောင်းယွဲ့က ဒူးထောက်ပြီးနောက် ခေါင်းငုံ့ထားလိုက်သည်။
“တပည့်မှာ ရှိတာနဲ့ပဲ တင်းတိမ်ပါတယ်။ တပည့်ဘာကိုမှ ထပ်မတောင်းဆိုပါဘူး။ လက်နက်တစ်ခု ချီးမြှင့်ဖို့ မတောင်းဆိုပါဘူး”
လုကျိုးက သူမ၏ သစ္စာရှိမှု နှစ်ရာခိုင်နှုန်းတက်လာကြောင်း သတိပြုမိလိုက်သည်။ သူလက်တန်း ပြောဆိုလိုက်ခြင်းက ထိုသို့ဖြစ်လာသောကြောင့် အံ့ဩသွား၏။ ထိုအချက်ကြောင့် ကျိထျန်းတောက် သည် ယခင်က သူ့တပည့်များကို မည်မျှကြမ်းတမ်းကြောင်းမြင်နိုင်ပေ၏။ နောက်ဆုံးတွင် သူက လက်ဝှေ့ယမ်းကာ ပြောလိုက်တော့သည်။
“မင်းထွက်သွားတော့”
“ဟုတ်ကဲ့ ရှစ်စွင်း” ကျောင်းယွဲ့က ထရပ်ပြီး မိစ္ဆာမျှော်နန်းထဲမှ ထွက်သွားသည်။
လုကျိုးက လက်နက်အကြောင်းစဉ်းစားနေသေးဆဲဖြစ်၏။ သေတ္တာလား
လျှို့ဝှက်ခန်းထဲပြန်သွားပြီးနောက် ပွင့်နေသော သေတ္တာကိုကြည့်လိုက်သည်။
“ဒီသေတ္တာက အမည်မဲ့ဆီက ထိုးနှက်ချက်တစ်ချက်ကို ခံနိုင်ရည်ရှိတယ်။ သေချာပေါက် သာမန်မဟုတ်လောက်ဘူး” လုကျိုးက စိတ်ထဲအတွေးများပေါ်လာ၏။
စီးဝူယာ့၊ ယွီရှန်းရုန်၊ ယွီကျန့်ဟိုင်တို့က သေတ္တာထဲမှာဘာရှိလဲမြင်ချင်ကြမှာပဲ။ သူတို့လာကြည့်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။
လုကျိုးက သေတ္တာ၏ခြောက်ဖက်လုံး၌ မြောင်းရာကို သတိပြုမိလိုက်၏။ ဘယ်ဖက်တွင် သုံးခု၊ ညာဖက်တွင်သုံးခုရှိသည်။
လုကျိုးက ဝှေ့ယမ်းလိုက်လေ၏။
ခွပ် ခွပ် ခွပ်
ဘယ်ဖက်ရှိမြောင်းရာများဆက်သွားပြီး ထူးဆန်းသည့်ပုံသဏ္ဌာန်အဖြစ်ဆက်သွားတော့သည်။ သူ၏ လက်ကိုဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြန်၏။ ညာဖက်ခြမ်းရှိ မြောင်းရာများကလည်းဆက်သွားတော့၏။ သူတို့က ပုံစံပြောင်းပြီးနောက် ဘယ်ဖက်ခြမ်းရှိ မြောင်းကဲ့သို့ဖြစ်သွားတော့သည်။
“ဒါဘာလဲ” လုကျိုးက ယင်းကို မသိပေ။ လက်နက်ဆယ့်ရှစ်မျိုးထဲတွင် ထိုကဲ့သို့အသွင်သဏ္ဌာန် ရှိပုံမပေါ်။ သူက လုံးဝိုင်းသည်လည်းမဟုတ်။ စတုရန်းလည်းမကျ။ ထောင့်မမှန်ပုံစံသာရှိသည်။
“တင်း လက်နက်ပြန်ပြင်ပြီးပါပြီ။ မျက်ရည်စွန်းထင်းသေတ္တာ။ ပြောင်းလဲနိုင်သောပုံစံ လက်ဝှေ့အိတ်”
သေတ္တာက တကယ်လက်နက်ပဲ။
အနီးကပ်ကြည့်မိလိုက်ရာ လုကျိုးက အတွင်းရှိ ပစ္စည်းနှစ်မျိုးကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ အမှန်တကယ်ပင် လက်ဝှေ့အိတ်နှင့် ဆင်တူ၏။ လက်ဝှေ့အိတ်တစ်စုံက ကောင်းကင်အဆင့်လက်နက်များထံမှ တိုက်ခိုက်မှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိသည်။ ယင်းက ကောင်းကင်အဆင့်လက်နက်ဆိုတာ သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိပေ။ အစတည်းက သူ လျစ်လျူရှုထားမိသော သေတ္တာသည် အစတည်းက ရတနာဖြစ်ပုံပေါ်၏။
…