လမ်းပိတ်သွားခြင်း

စားပွဲရှိ အမျိုးသမီးနှစ်ဦးမှာ မျက်နှာများ ချက်ချင်း ဖြူဖျော့သွား၏။

ဝူလီလီက ထိတ်လန့်တကြားဖြင့်ပြောလိုက်သည်။ "ဒါပေမဲ့ စွန့်စားခန်းကို မပြီးမြောက်နိုင်တဲ့သူတွေ ဖယ်ရှားခံရမယ်လေ။"

စစ်ဆေးရေးမှူးကို သတ်ရန် မည်သို့ ဖြစ်နိုင်မည်နည်း။

"ရှင် တကယ်ကို ရူးနေတာလား။ ဒါမှမဟုတ် ရူးချင်ယောင်ဆောင်နေတာလား။" ပိုင်ယို့ဝေက စိတ်မရှည်စွာ မျက်လုံးကိုလှန်လိုက်သည်။ "ဒါက စစ်ဆေးရေးမှူးကို ဖယ်ရှားဖို့ ရေးတာပေါ့။ ကျွန်မတို့ ငါးယောက်ရှိတယ်။ ကတ်ငါးခုလုံးမှာ ဒီလိုရေးထားရင် သူ ဒီကတ်ကို မဲနှိုက်မိဖို့ ၈၃% လောက် အခွင့်အရေးရှိတယ်။ သူ မလုပ်နိုင်ရင် ချက်ချင်း ဖယ်ရှားခံရလိမ့်မယ်။ ဒါမှမဟုတ် ရက်စက်လွန်းရင် သူ့ဘာသာသူ ဖြေရှင်းလိမ့်မယ်။ စစ်ဆေးရေးမှူး မရှိရင် ဂိမ်းက သဘာဝအတိုင်း ပြီးသွားမှာပေါ့။ နားလည်လား။"

ဝူလီလီက ထိတ်လန့်တကြား ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "မဟုတ်ဘူး မဟုတ်ဘူး မဟုတ်ဘူး... ကျွန်မတို့ ဒါကို မလုပ်နိုင်ဘူး။ အရမ်း အန္တရာယ်များတယ်။ သူ မဲမနှိုက်မိဘဲ ကျွန်မတို့ မဲနှိုက်မိရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။ ကျွန်မတို့က ဘာမှ လွန်လွန်ကြူးကြူးမရေးသင့်ဘူးလို့ထင်တယ်။ ဟုတ်တယ်မလား။ အင်း... ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ရေးလိုက်။ ဒိုက်နည်းနည်းထိုး၊ ဒါမှမဟုတ် နည်းနည်း ပတ်ပြေးလိုက်ပေါ့။ နောက်ဆုံးမှာ ကတ်တွေ အကုန်သုံးနိုင်ရင် ဂိမ်းကို အဆုံးသတ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလား။ ဘာလို့ အန္တရာယ်များခံရမှာလဲ။"

ပိုင်ယို့ဝေသည် ခေါင်းကိုက်သွားပြီး ညည်းညူလိုက်သည်။ "ဒီလိုလူတွေနဲ့ ဂိမ်းကစားရတာ တကယ်ကို ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်တာပဲ။ ကြီးကြပ်ရေးမှူး နောင်ဆို ဂိမ်းဒီဇိုင်းလုပ်တဲ့အခါ သုံးစွဲသူရဲ့အတွေ့အကြုံကို နည်းနည်း ပိုဂရုစိုက်ပေးပါလား။ အနည်းဆုံးတော့ စွမ်းရည်တူရှိတဲ့ ကစားသမားတွေနဲ့ တွဲပေးပေါ့"

ကြီးကြပ်ရေးမှူး : "...."

သူကပြောလိုက်သည်။ "ဂိမ်းတွေက မင်းရဲ့ အတွေ့အကြုံကို ဂရုစိုက်ဖို့ တည်ရှိတာ မဟုတ်ဘူး"

လေသံက မရှင်းလင်းပဲ မကျေနပ်သလို ဖြစ်နေသည်။

ပိုင်ယို့ဝေက ပြန်မေးလိုက်သည်။ "ဒါဆို ဘာအတွက်လဲ။"

စစ်ဆေးရေးမှူးက သူ့ပါးစပ်ကို လျစ်လျူရှုစွာ ပိတ်လိုက်ပြီး လှည့်စားခြင်းကို လက်မခံပေ။

ရှန်မိုက ဝူလီလီကို ရှင်းပြလိုက်သည်။ "မင်းက ကတ်တွေကို သုံးပြီး ဂိမ်းကို အဆုံးသတ်ချင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီနည်းလမ်းက အလုပ်ဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငါတို့ရေးတဲ့ အနက်ရောင်ကတ်ငါးခုအပြင် စစ်ဆေးရေးမှူးရေးတဲ့ ဆဌမမြောက် အနက်ရောင်ကတ်တစ်ခု ရှိသေးတယ်။ အဲဒါက ငါတို့ မပြီးမြောက်နိုင်တဲ့ အလုပ်တစ်ခု ဖြစ်ရမယ်"

ဝူလီလီကပြောလိုက်သည်။ "လက်မှတ်တစ်ခုပဲ ရှိတာ ဒါဆို ကျွန်မတို့ မဲနှိုက်မိမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဟုတ်တယ်မလား။"

"ပါးစပ်ပိတ်ထားလို့ရမလား။" ကျန်းချီက မခံနိုင်တော့ပေ။"သူတို့ပြောတာကို မင်း နားမလည်ဘူးလား။ စစ်ဆေးရေးမှူးရဲ့ အနက်ရောင်ကတ်က မကုန်သရွေ့ ဂိမ်းက ဆက်သွားနေလိမ့်မယ်။ အနှေးနဲ့အမြန် မင်း မဲနှိုက်မိမှာပဲ။"

ဝူလီလီကတော့ လက်မလျှော့သေး။ "သူ့ကိုယ်ပိုင်ကတ်ကို သူ မဲနှိုက်မိရင်ကော။ သူ သူ့ကိုယ်ပိုင်ကတ်ကို မဲနှိုက်မိရင် အဆင်ပြေပြီ မဟုတ်ဘူးလား။"

ကျန်းချီ ခဏတာ ကြောင်သွားပြီး စကားမပြောနိုင်ဖြစ်သွား၏။

ပိုင်ယို့ဝေသည် ထိုစကားကိုကြားသောအခါ ရယ်လိုက်လေသည်။

"တကယ်လို့..." သူမ၏ မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် မှေးကျဉ်းပြီး ပြုံးလိုက်သည်။ "အနက်ရောင်ကတ်မှာ 'ကျန်ကစားသမားတွေကို သတ်ပါ' လို့ ရေးထားရင် ကျွန်မ မဲနှိုက်မိရင်တောင် ရလဒ်က အတူတူပဲ မဟုတ်ဘူးလား။"

လူတိုင်း ရုတ်တရက် တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။

ကစားသမားတစ်ယောက် မဲနှိုက်မိခဲ့လျှင် သူ မလုပ်နိုင်သည့်အတွက် ဖယ်ရှားခံရလိမ့်မည်။

စစ်ဆေးရေးမှူးက မဲနှိုက်မိလျှင် ကျန်ကစားသမားများကို သတ်ဖို့ လွယ်ကူလိမ့်မည်။

လမ်းပိတ်နေပြီဖြစ်၏။

ထိုကတ်ကို မဲမနှိုက်မိခင် စစ်ဆေးရေးမှူးကို မဖယ်ရှားနိုင်လျှင် မည်သို့ပင်ဖြစ်စေသူတို့ သေရမည်ဖြစ်သည်။

ကျန်းချီမှာ သွားကျိတ်ပြီး ဘောပင်ကို ဆွဲယူကာပြောလိုက်သည်။ "မင်းကို ငါ ယုံတယ်။ စစ်ဆေးရေးမှူးကို သတ်မယ်။"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူက အနက်ရောင်ကတ်ပေါ်တွင်မြန်မြန်ဆန်ဆန် စရေးတော့သည်။

ဝူလီလီနှင့် အစောက ဂိမ်းထဲတွင် စကားလုံးများ ပေါက်ကြားခဲ့သော နံပါတ် ၂ အမျိုးသမီးတို့က ခဏတာ တွန့်ဆုတ်နေကြပြီးနောက် သူတို့၏ ဘောပင်များကို ကောက်ယူကာ တိတ်ဆိတ်စွာ စရေးကြ၏။

ပိုင်ယို့ဝေနှင့် ရှန်မိုတို့ကတော့ အမြန်ဆုံး ရေးပြီးသွားသည်။

နောက်တစ်ခုက အဖြူရောင်ကတ်ပေါ်တွင် စစ်မှန်‌သောခံစားချက်များကို ရေးရန်ဖြစ်သည်။

ထိုအရာက သေရေး၊ ရှင်‌ရေးကိစ္စဖြစ်သည့်အတွက် မည်သူကမှ အခြားသူများ၏ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ ကိစ္စကို စူးစမ်းဖို့ စိတ်မဝင်စားကြ‌ပေ။ ထို့ကြောင့် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မေးခွန်းအနည်းငယ်သာ ရေးလိုက်ကြသည်။

ပိုင်ယို့ဝေကတော့ စရေးဖို့အတွက် အချိန်အတော်ကြာ စဉ်းစားနေခဲ့သည်။

မေးခွန်းအားလုံး ရေးပြီးသွားသောအခါ ကတ် ၁၂ ခုလုံးကို ထမင်းစားပွဲအလယ်သို့ ပြန်ထားပြီး ရောမွှေလိုက်သည်။ ထို့နောက် အဖြူရောင်နှင့် အနက်ရောင်ကတ်များကို နှစ်ဖက်ခွဲခြားကာ ကတ်များ၏မျက်နှာဘက်ကိုမှောက်ထားပြီး ကတ်နောက်ကျောဘက်ကို အပေါ်သို့လှန်ထားသည်။

စစ်ဆေးရေးမှူးက စားပွဲတွင် ထိုင်ပြီး လက်နှစ်ဖက်ကိုယှက်ကာ ပြုံးလျက် သူတို့ကို ကြည့်ကာပြောလိုက်သည်။ "ဒါဆို အခု စကြမလား။"

"ခဏစောင့်လို့ရမလား။" ပိုင်ယို့ဝေကမေးလိုက်သည်။ "မစခင် ကျွန်မ ကြိုပြောချင်တာ တစ်ခုရှိပါတယ်"