ရှားပါး သစ်သားဒြပ်စင် နိုးထသူ တိုက်ခိုက်ရေးသမား
Vol. 53 Ch. 789
နှစ်ဖက်စလုံးမှာ အကြီးအကျယ် ထိခိုက်နစ်နာမှုများ ရှိခဲ့ကြသည်။ ပြိုင်ကွင်းတစ်ခုလုံးမှာလည်း တိတ်ဆိတ် ငြိမ်သက် သွားခဲ့သည်။ လူအများအပြားမှာ စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် တံတွေးကို အသာအယာ မျိုချနေကြရသည်။
ရဲ့လင်းချန်သည် ခါးသီးသော အပြုံးဖြင့် ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။ လင်းရှီသည် သူမ၏ အသက်ကို ပုံအောပြီး တိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်းမှာ အဓိကအားဖြင့် ကျင့်ရှန်အတွက် လက်စားချေရန်နှင့် တရုတ်နိုင်ငံ၏ အမျိုးသမီး သူရဲကောင်း များသည်လည်း အလွန်အစွမ်းထက်ကြောင်း ပြသလိုသောကြောင့် ဖြစ်သည်ကို သူနားလည်လိုက်သည်။
ရှောင်မှာ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း လုံးဝ မရှိတော့ပေ။ လင်းရှီမှာမူ အနည်းငယ် အားအင်ကုန်ခမ်းနေသော်လည်း စင်ပေါ်တွင် ဆက်လက် မတ်တပ်ရပ်နိုင်ဆဲ ဖြစ်သည်။
“မင်း ဆက်ပြီး တိုက်ချင်သေးလား”
ဒိုင်လူကြီးက လင်းရှီကို ကြည့်၍ မေးလိုက်သည်။
“ဟုတ်ကဲ့”
သူမ၏ အသံဆုံးသည်နှင့် တပြိုင်နက် ဆံပင်နီနီနှင့် အန်နာသည် အမေရိကန်ဘက်မှ စင်ပေါ်သို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း လမ်းလျှောက်တက်လာခဲ့သည်။ ပြိုင်ကွင်း၏ လေထုမှာ တစ်ဖန် ပြန်လည် လေးနက်သွားပြန်သည်။ အမျိုးသမီး သိုင်းပညာရှင် နှစ်ဦး၏ တိုက်ပွဲဖြစ်ပြီး နှစ်ဖက်စလုံး၏ ဒဏ်ရာအခြေအနေမှာ ခပ်ဆင်ဆင်ပင် ရှိနေသည်။
“ရွှစ်”
အန်နာသည် အခြား ဘာမှ ထပ်ပြောမနေဘဲ သူမ၏ လက်မောင်းကို အသာအယာ မြှောက်လိုက်ရာ အနီရောင် မီးလျှံများက ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ ပေါ်ထွက်လာသည်။ ၎င်းမှာ မီးမြွေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ပင် လင်းရှီထံသို့ တိုးဝင်သွားတော့သည်။
လင်းရှီ၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး သူမ၏လက်ထဲမှ ကြာပွတ်ကို လွှဲရိုက်လိုက်ရာ မီးလျှံများထဲသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် တိုးဝင်သွားသည်။
ကြာပွတ်ထဲတွင် လင်းရှီ၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ထည့်သွင်းထားသဖြင့် မီးလျှံများကို ခွဲထွက်သွားစေပြီး လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ အန်နာထံသို့ ထိုးနှက်လိုက်သည်။
အန်နာသည် သူမ၏ ခြေလှမ်းကို အနည်းငယ်ရပ်ပြီး တိုက်ကွက်ကို ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အခြားလက်တစ်ဖက်ကို မြှောက်လိုက်ရာ နောက်ထပ် မီးတောက်တစ်ခုမှာ လင်းရှီ၏ မျက်နှာဆီသို့ တိုးဝင် သွားပြန်သည်။
“ယား”
လင်းရှီက အော်ဟစ်လိုက်ရင်း လက်ကောက်ဝတ်ကို ခါလိုက်ရာ ကြာပွတ်မှာ ပုံရိပ်ယောင်ပေါင်းများစွာ ဖြစ်ပေါ် လာပြီး မီးလျှံများကို မွှေနှောက်လိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။ တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် ကြာပွတ်သည် အရပ် မျက်နှာအနှံ့မှ အန်နာကို ပြန်လည်တိုက်ခိုက်တော့သည်။
သို့သော် ကြာပွတ်မှာ အလွန်မြန်သော်လည်း အန်နာ၏ လှုပ်ရှားမှု သိုင်းပညာမှာလည်း အလွန်ထူးခြားလှသည်။ သူမသည် ကြာပွတ်ချက်များကို ကပ်သီးလေးသာ ရှောင်တိမ်းနိုင်နေသည်။
ပြိုင်ကွင်းအတွင်း မီးလျှံများ ပျံဝဲနေပြီး ကြာပွတ်ရိုက်သံများက အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေသည်။
“အန်နာရဲ့ အားသာချက်က မီးလျှံတွေကို လိုသလို ပုံသဏ္ဍာန်ပြောင်းလဲ အသုံးချနိုင်တာပဲ”
ထျဲကျွင့်၏ အသံတွင် စိုးရိမ်မှုများ ပါဝင်နေသည်။
“တော်တော်လေး ပြောင်းလဲနိုင်တဲ့ မှော်ဆရာ တစ်ယောက်ပဲ”
ရဲ့လင်းချန်က ကောက်ချက်ချသည်။
“အန်နာအတွက်တော့ မီးလျှံတွေကို စိတ်ကြိုက် ထိန်းချုပ်လို့ရတယ်။ သူ့ရဲ့ ဖျတ်လတ်တဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေနဲ့ ပေါင်းစပ်လိုက်ရင် ပြိုင်ဘက်ကို အရမ်းဒုက္ခပေးနိုင်တယ်။ လင်းရှီရဲ့ ကြာပွတ်က မီးကို ကာကွယ်နိုင်ပေမဲ့ သူမမှာ ကြာပွတ် တစ်ချောင်းပဲ ရှိတယ်။ ကာကွယ်ရင်းနဲ့ တိုက်စစ်ပါ ဆင်ရတာက သူမအတွက် ဝန်ပိလွန်းနေပြီ။ နိုးထသူတွေရဲ့ အားသာချက်က တကယ်ကို ကြီးမားလှပါတယ်။”
နောက်တစ်ခဏတွင် ရဲ့လင်းချန် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
“အခြေအနေ မကောင်းတော့ဘူး။”
အန်နာသည် ပတ်ပတ်လည်တွင် လှုပ်ရှားသွားရင်း ပြိုင်ကွင်း၏ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးကို မီးလျှံများဖြင့် ဖုံးလွှမ်း စေခဲ့သည်။ မီးတောက်များသည် လင်းရှီကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဝိုင်းရံထားကြပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မီးလျှံပင်လယ်တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။
မီးလျှံများကြောင့် လူတိုင်း၏ ပါးပြင်များ နီရဲလာပြီး အလွန်အမင်း မြင့်မားလှသော အပူချိန်ကြောင့် လေထုပင် ပုံပျက်ရှုံ့တွသွားရသည်။
အန်နာ၏ လှုပ်ရှားမှုများသည် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိဖြင့် မီးလျှံပင်လယ်ကို ဖန်တီးခဲ့ခြင်းမှာ ထင်ရှားလှသည်။
ထျဲကျွင့်သည် သူ၏ နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းစေ့လိုက်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် အော်ပြောလိုက်သည်။
“အရှုံးပေးတယ်”
ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် လင်းရှီအနေဖြင့် အဆုံးမဲ့ မီးလျှံပင်လယ်ကို ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိတော့သည်မှာ သိသာလှသည်။
သို့သော် ဤမျှများပြားလှသော မီးလျှံများကို ထိန်းချုပ်ခြင်းမှာ အန်နာအတွက်လည်း ကြီးမားသော ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး ဖြစ်စေသဖြင့် သူမသည် အနည်းငယ် အားအင်ကုန်ခမ်းသွားပုံရသည်။
တတိယအချီမှာ ချန်ရှောင်ရှောင် vs အန်နာ ဖြစ်ပြီး ချန်ရှောင်ရှောင် အနိုင်ရခဲ့သည်။
စတုတ္ထအချီတွင် ချန်ရှောင်ရှောင် vs အိုဝင် ဖြစ်ပြီး နှစ်ဦးစလုံး ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိကာ ပွဲပြီးဆုံးခဲ့သည်။
“ဒါ ဗိုလ်လုပွဲပဲ”
ပြိုင်ကွင်း၏ အပြင်ဘက်တွင် လူတိုင်းက တံတွေးကို အသာအယာ မျိုချရင်း တီးတိုးပြောဆိုနေကြသည်။
“ပဉ္စမအချီက တရုတ်နိုင်ငံက ရဲ့လင်းချန်နဲ့ အမေရိကန်က ကယ်လ်ဗင်ပါ။ နှစ်ဖက်စလုံး ပြိုင်ကွင်းထဲ ဝင်လာပေးပါ”
ဒိုင်လူကြီး၏ အသံနှင့်အတူ လူတိုင်း အသက်ရှူပင် မဝံ့ဘဲ ပြိုင်ကွင်းကို စိုက်ကြည့်နေကြသည်။
အမေရိကန်၏ အရေးအပါဆုံး လက်နက်ဖြစ်သော ကယ်လ်ဗင်သည် ယခုအချိန်အထိ တစ်ခါမှ ပွဲမထွက်သေးပေ။ ၎င်းသည် အမေရိကန်အဖွဲ့က သူ့အပေါ် မည်မျှအထိ ယုံကြည်မှု ရှိကြောင်း ပြသနေသည်။
ရဲ့လင်းချန်မှာမူ သူ၏ ထူးခြားသော အရည်အချင်းများကြောင့် အနိုင်ရရန် အလားအလာ အကောင်းဆုံးသူအဖြစ် လူသိများပြီးသား ဖြစ်သည်။
အရေးကြီးဆုံးအချက်မှာ သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် ယခုပြိုင်ပွဲတွင် အငယ်ဆုံး ပါဝင်သူများ ဖြစ်ကြခြင်းပင်။
“ငယ်ရွယ်တဲ့ ပါရမီရှင်နှစ်ယောက် တိုက်ခိုက်တော့မယ်”
“သူတို့နှစ်ယောက်လုံးက ထူးခြားတဲ့သူတွေပဲ။ ဒီတိုက်ပွဲက တကယ်ကို စောင့်ကြည့်ရကျိုးနပ်တယ်။”
“ဒါက နောက်ဆုံးပွဲပဲ”
ထျဲကျွင့်သည် ရဲ့လင်းချန်ကို ကြည့်ကာ ဘာမှမပြောဘဲ ခေါင်းကိုသာ အသာအယာ ညိတ်ပြလိုက်သည်။
လင်းရှီ၊ ချန်ရှောင်ရှောင် နှင့် အခြားသူများ၏ မျက်လုံးများတွင်လည်း အားပေးမှုနှင့်အတူ စိုးရိမ်မှုများ ပြည့်နှက် နေသည်။
“စိတ်မပူကြပါနဲ့၊ ကျွန်တော် ဒီဗိုလ်လုပွဲကို သေချာပေါက် အနိုင်ရစေရမယ်”
ရဲ့လင်းချန်သည် ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပခုံးတွန့်ပြလိုက်ပြီး စင်ပေါ်သို့ လမ်းလျှောက်တက်သွားသည်။
အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ကယ်လ်ဗင်သည် သူ့ကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်နေသည်။ သူ၏ အစိမ်းရင့်ရောင် ဆံပင်များသည် လေထဲတွင် ဝဲနေသည်။ ဤတည်ငြိမ်မှုသည် သူ့ကိုယ်သူ အလွန်အမင်း ယုံကြည်မှုရှိကြောင်း ပြသနေသည်။
“တချို့လူတွေက ငါတို့မှာ ကံကောင်းမှုတွေ အများကြီးရှိတယ်လို့ ထင်ကြတယ်”
ကယ်လ်ဗင်က ရုတ်တရက် ပြောလာပြီး ဆက်ပြောလေသည်။
“ဒါပေမဲ့ သူတို့မသိတာက သူတို့ရဲ့ ကံတရားက အရမ်းကောင်းနေတာပဲ၊ ငါနဲ့သာ တွေ့ရင် အဲဒါက တကယ့် ငရဲပဲ”
“မင်းအတွက်တော့ မင်းရဲ့ ကံတရားက သိပ်မကောင်းလှဘူးထင်တယ်”
ရဲ့လင်းချန်က မျက်ခုံးအသာ ပင့်လိုက်မိသည်။
“ဪ ... မင်းရဲ့ ဆံပင်အရောင်က မင်းရဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကို အထင်ကြီးလွန်းတဲ့ စိတ်နဲ့ ကွက်တိပဲ”
“ခွီး”
ကျင့်ရှန်နှင့် အခြားသူများမှာ ရုတ်တရက် အော်ရယ်မိကြသည်။ ချန်ရှောင်ရှောင်နှင့် လင်းရှီတို့မှာမူ ပါးပြင်များ နီရဲသွားကာ ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်ကြသည်။
အခြားနိုင်ငံမှ လူများမှာလည်း ထူးဆန်းသော အမူအရာများ ဖြစ်သွားကြသည်။ ဤတရုတ်ဟာသမှာ ကမ္ဘာတစ်ဝန်းသို့ ပျံ့နှံ့နေပြီ ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှသည်။
“မင်း သေချင်နေတာပဲ”
ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ကယ်လ်ဗင်၏ မျက်နှာတွင် ဒေါသအရိပ်အယောင်များ ပေါ်ပေါက်လာသည်။
အစိမ်းရောင်ဆံပင်မှာ မူလက ဘာမှမဟုတ်ဘဲ သူ၏ ရုပ်ရည်ကို ပိုမိုပေါ်လွင်စေသည်။ သူ သွားလေရာ၌ လူအများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ခံရလေ့ရှိသည်။ သို့သော် တရုတ်ဘက်တွင်မူ အစိမ်းရောင်ဆံပင်က လှောင်ပြောင်စရာ ဖြစ်နေသည်မှာ တိုက်ဆိုင်လွန်းလှသည်။ ၎င်းမှာ ကယ်လ်ဗင် လုံးဝ သည်းမခံနိုင်သော အချက်လည်း ဖြစ်သည်။
“ဝုန်း”
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရဲ့လင်းချန်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ရှေ့သို့ ရုတ်တရက် တိုးဝင်သွားသည်။ စင်ပေါ်တွင် သူ၏ ခြေရာတစ်ခု ကျန်ရစ်ခဲ့သည်ကိုပင် မြင်တွေ့နိုင်ပြီး လူတိုင်း မျက်စိဝေသွားသည့် ခဏအတွင်းမှာပင် ရဲ့လင်းချန်သည် ကယ်လ်ဗင်၏ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိသွားကာ လက်သီးတစ်ချက် ထိုးသွင်းလိုက်သည်။
“ဘုန်း”
အားပြင်းလှသော လက်သီးချက်ကြောင့် စင်မြင့်ပေါ်တွင် ကျင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။
သို့သော် ကယ်လ်ဗင်သည် အချိန်မီ ရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့သည်။
“မြန်လိုက်တဲ့ လှုပ်ရှားမှု”
ရဲ့လင်းချန်၏ ရင်ထဲတွင် တုန်လှုပ်သွားသည်။
အမေရိကန်တွင် ဤကဲ့သို့သော လှုပ်ရှားမှု သိုင်းပညာ ရှိသည်ကို သူ မအံ့ဩပေ။ မှော်ဆရာများအတွက် အကြောက်ရဆုံးမှာ အနီးကပ်တိုက်ခိုက်ခြင်း ဖြစ်ရာ၊ ၎င်းကို ကျော်လွှားရန် အမေရိကန်၏ နိုးထသူများတွင် ထူးခြားသော ရှောင်တိမ်းမှုပညာများ ရှိနေခြင်းမှာ မဆန်းပေ။
ကယ်လ်ဗင် ဖြစ်စေ၊ အန်နာ ဖြစ်စေ သူတို့၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ အဓိကအားဖြင့် "ရှောင်တိမ်းခြင်း" ကိုသာ အသားပေးထားသည်။
ကယ်လ်ဗင်က ခပ်တိုးတိုးရယ်လိုက်ပြီး သူ၏ လက်ဖဝါးများကို ဖြန့်လိုက်သည်။ ထိုလက်ထဲတွင် မျိုးစေ့ နှစ်ဆုပ် ရှိနေသည်။
၎င်းတို့မှာ တကယ့်ကို အပင်မျိုးစေ့များပင်။
ထို့နောက် သူသည် ထိုမျိုးစေ့များကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ကြဲပက်လိုက်ရာ မြေပြင်ပေါ်သို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ကျသွားသည်။
“အစိမ်းရောင် စားပွဲတော်ကို ခံစားလိုက်စမ်း”
ကယ်လ်ဗင်၏ လက်များမှာ အစိမ်းရောင်အလင်းတန်းများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ ထို့နောက် ထိုမျိုးစေ့များသည် မျက်စိရှေ့တင် မြင်သာသော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် အမြစ်တွယ်ကာ ရှင်သန်လာကြသည်။ ၃ စက္ကန့် အတွင်းမှာပင် ပြိုင်ကွင်း တစ်ခုလုံးမှာ ထူးခြားသော နွယ်ပင်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။ ထိုနွယ်ပင်များသည် အလွန်တရာ ထူထဲပြီး တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ဆူးချွန်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
“ငါ ... လခွမ်း ဒါက တကယ်ကို အံ့ဩဖို့ကောင်းလွန်းတယ်”
“သစ်သားဒြပ်စင် နိုးထသူတစ်ယောက်ရဲ့ စွမ်းအားက ဒီလောက်တောင် ကြောက်ဖို့ကောင်းတာလား”
လူတိုင်း၏ မျက်စိသူငယ်အိမ်များ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားသွားကြသည်။
“ဒါက ဟင်းလင်းပြင်နယ်မြေက မိစ္ဆာချုပ်နွယ်ပင်ပဲ”
ဝူထျန်းပေါင်က အသက်ရှူမှားမတတ် အံ့ဩရင်း မှတ်ချက်ပေးလိုက်သည် ။
“ဒီမိစ္ဆာချုပ်နွယ်ပင်ဟာ ကမ္ဘာပေါ်က အပင်မျိုးမဟုတ်ဘဲ ဟင်းလင်းပြင်နယ်မြေကနေ လာတာပါ။ အဲ့ဒါက အရမ်း ကျစ်လျစ်ခိုင်မာပြီး သူရဲ့ ဆူးချွန်တွေကလည်း ကမ္ဘာပေါ်က ထက်မြက်တဲ့ လက်နက်တွေလိုပဲ အလွန်စူးရှပါတယ်။ သိုင်းပညာရှင်တွေတောင် ဒီအပင်နဲ့တွေ့ရင် အခက်တွေ့တတ်ကြပြီး များသောအားဖြင့် ရှောင်ကွင်း သွားလေ့ ရှိကြတယ်”
“ဒါဟာ အံ့ဩစရာပဲ၊ သစ်သားဒြပ်စင် နိုးထသူတစ်ယောက်က ဒီနွယ်ပင်ကို တကယ်ပဲ ပျိုးထောင်နိုင်တယ်ပေါ့၊ မယုံနိုင်စရာပဲ”
“သစ်သားဒြပ်စင် နိုးထသူတွေက အနှစ်တစ်ထောင်မှာ တစ်ယောက်ပဲ ပေါ်ထွက်လာတတ်တယ်လို့ ပြောကြတာ မဆန်းပါဘူး။ အမေရိကန်ရဲ့ ယုံကြည်မှုက ... ဒီနွယ်ပင်ကို ပျိုးထောင်နိုင်ရုံတင်မကဘဲ ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းပါ ရှိနေတာကြောင့်လား”
ဝူထျန်းပေါင်၏ အသံမှာ စကားအဆုံးတွင် အနည်းငယ် တုန်ယင်နေသည်။
သူ၏ မေးခွန်းကို အဖြေပေးလိုက်သည့်အလား ကယ်လ်ဗင်သည် သူ၏လက်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ထိုနွယ်ပင်များသည် ရေဘဝဲ လက်တံများကဲ့သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး ရဲ့လင်းချန်ထံသို့ တစ်ဟုန်ထိုး ပြေးဝင်သွားတော့သည်။